Imam Malik : 281
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ شَاكٍ فَصَلَّى جَالِسًا وَصَلَّى وَرَاءَهُ قَوْمٌ قِيَامًا فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ اجْلِسُوا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا
مون کي مالڪ کان [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان [عيسيٰ] رسول الله ﷺ جي زال کان، هن چيو ته: 'نبي ﷺ جڏهن بيمار هئا ته نماز پڙهي. پاڻ ويٺي نماز پڙهي، جڏهن ته ماڻهو سندس پٺيان بيٺا نماز پڙهي رهيا هئا. پوءِ انهن کي ويٺي نماز پڙهڻ جو اشارو ڪيو، نماز ختم ڪرڻ کان پوءِ هن چيو: 'فقيه کي صرف اها شيءِ بڻائي ٿي جيڪا ان جي پيروي ڪئي وڃي. جيڪڏهن هو رڪوع ڪري ٿو ته ان سان گڏ رڪوع ڪريو. جيڪڏهن هو اٿي ٿو ته ان سان گڏ اٿيو. ۽ جيڪڏهن هو ويٺي نماز پڙهي ٿو ته ويٺي نماز پڙهو.'
Imam Malik : 282
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ فِي مَرَضِهِ فَأَتَى فَوَجَدَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَاسْتَأْخَرَ أَبُو بَكْرٍ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ كَمَا أَنْتَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ وَكَانَ النَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ
مون کي مالڪ کان [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] تائين ٻڌايو هو ته رسول الله ﷺ جڏهن بيمار هئا ته نماز لاءِ ٻاهر ويا. جڏهن اهي پهتا ته انهن ابو بڪر کي ماڻهن جي اڳواڻي ڪندي ڏٺو، تنهن ڪري ابو بڪر پوئتي هٽي ويو. پر رسول الله ﷺ انهن کي پنهنجي جاءِ تي رهڻ جو اشارو ڪيو. رسول الله ﷺ پوءِ ابو بڪر جي ڀرسان ويٺا. ابو بڪر رسول الله ﷺ جي نماز جي پٺيان نماز پڙهي، جڏهن ته اهي ويٺا هئا. ۽ ماڻهن ابو بڪر جي نماز جي پيروي ڪئي.
Imam Malik : 283
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ مَوْلًى لِعَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَوْ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَلَاةُ أَحَدِكُمْ وَهُوَ قَاعِدٌ مِثْلُ نِصْفِ صَلَاتِهِ وَهُوَ قَائِمٌ
مون کي يحييٰ، مالڪ، اسماعيل بن محمد بن سعد بن ابو وقاش، اڳوڻي غلام عمرو بن العاش يا عبدالله بن عمرو بن العاش کان، عبدالله بن عمرو بن العاش کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ جن فرمايو آهي ته: ”توهان مان هڪ جو ويٺي نماز پڙهڻ ائين آهي جيئن توهان جو اڌ بيٺو نماز پڙهي رهيو آهي.“
Imam Malik : 284
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّهُ قَالَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ نَالَنَا وَبَاءٌ مِنْ وَعْكِهَا شَدِيدٌ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى النَّاسِ وَهُمْ يُصَلُّونَ فِي سُبْحَتِهِمْ قُعُودًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةُ الْقَاعِدِ مِثْلُ نِصْفِ صَلَاةِ الْقَائِمِ
مون کي مالڪ کان، ابن شعيب کان، عبدالله بن عمرو بن العاش کان روايت آهي ته: جڏهن اسين مديني پهتاسين ته مديني جي سخت گرمي جي ڪري اسان تي وبا لڳي وئي. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ماڻهن سان ملڻ لاءِ ٻاهر نڪتا، جڏهن ته اهي ويٺي نفل نماز پڙهي رهيا هئا. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: جيڪو ماڻهو ويٺي نفل نماز پڙهي ٿو اهو ان شخص جي اڌ نماز وانگر آهي جيڪو بيٺي نفل پڙهي ٿو.
Imam Malik : 285
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ السَّهْمِيِّ عَنْ حَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي سُبْحَتِهِ قَاعِدًا قَطُّ حَتَّى كَانَ قَبْلَ وَفَاتِهِ بِعَامٍ فَكَانَ يُصَلِّي فِي سُبْحَتِهِ قَاعِدًا وَيَقْرَأُ بِالسُّورَةِ فَيُرَتِّلُهَا حَتَّى تَكُونَ أَطْوَلَ مِنْ أَطْوَلَ مِنْهَا
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، سائب بن يزيد، عبدالمطلب بن ابو وداعه سهمي، رسول الله ﷺ جي زال حفشه کان، ٻڌايو آهي ته: مون رسول الله ﷺ کي ڪڏهن به ويٺي سنت نماز پڙهندي نه ڏٺو، جيستائين سندس وفات کان هڪ سال اڳ. پاڻ تمام گهڻي دير تائين ترتيل سان ويٺي سنت نماز پڙهندا هئا، معمول کان گهڻو ڊگهو.
Imam Malik : 286
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُأَنَّهَا لَمْ تَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي صَلَاةَ اللَّيْلِ قَاعِدًا قَطُّ حَتَّى أَسَنَّ فَكَانَ يَقْرَأُ قَاعِدًا حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ قَامَ فَقَرَأَ نَحْوًا مِنْ ثَلَاثِينَ أَوْ أَرْبَعِينَ آيَةً ثُمَّ رَكَعَ
مون کي مالڪ کان، هِشام بن عُروه کان، سندس پيءُ کان، عائشه کان، جيڪا رسول الله ﷺ جي زال هئي، ٻڌايو هو ته مون رسول الله ﷺ کي رات جو ويٺي نماز پڙهندي ڪڏهن به نه ڏٺو، سواءِ ان وقت جي جڏهن هو پوڙهو ٿي ويو هو. هو ويٺي پڙهندو هو، ايتري تائين جو جڏهن هو رڪوع ڪرڻ وارو هو ته اٿيو ۽ ٽن کان چاليهه آيتن جي وچ ۾ آيتون پڙهيو، ان کان پوءِ رڪوع ڪندو هو.
Imam Malik : 287
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْمَدَنِيِّ وَعَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي جَالِسًا فَيَقْرَأُ وَهُوَ جَالِسٌ فَإِذَا بَقِيَ مِنْ قِرَاءَتِهِ قَدْرُ مَا يَكُونُ ثَلَاثِينَ أَوْ أَرْبَعِينَ آيَةً قَامَ فَقَرَأَ وَهُوَ قَائِمٌ ثُمَّ رَكَعَ وَسَجَدَ ثُمَّ صَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان [عبدالله بن يزيد المدني] ۽ [ابو نضير کان] [ابو سلمه بن عبدالرحمان] کان [عائشه] رسول الله ﷺ جي زال کان ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ ويٺي نماز پڙهندا هئا ۽ پڙهندا هئا. جيڪڏهن اڃا ٽيهه يا چاليهه آيتون پڙهڻ کان رهجي ويون هيون ته پاڻ اٿي بيٺا ۽ ان کي بيٺي پڙهندا هئا. ان کان پوءِ رڪوع ۽ سجدو ڪندا هئا. پوءِ ٻئي رڪعت ۾ به ائين ئي ڪندا هئا.
Imam Malik : 288
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي يُونُسَ مَوْلَى عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهُ قَالَ أَمَرَتْنِي عَائِشَةُأَنْ أَكْتُبَ لَهَا مُصْحَفًا ثُمَّ قَالَتْ إِذَا بَلَغْتَ هَذِهِ الْآيَةَ فَآذِنِّي{ حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ }فَلَمَّا بَلَغْتُهَا آذَنْتُهَا فَأَمْلَتْ عَلَيَّ حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى وَصَلَاةِ الْعَصْرِ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، قعقع بن حڪيم کان، ابو يونس کان، جيڪو ام المومنين عائشه جو اڳوڻو غلام هو، جنهن چيو ته: عائشه مون کي حڪم ڏنو ته مان سندس لاءِ هڪ مصحف لکان، پوءِ هن چيو ته: جڏهن تون هن آيت تي پهچندين ته مون کي ٻڌاءِ: 'پنهنجي نمازن جي حفاظت ڪر، ۽ وسعت جي نماز جي حفاظت ڪر. پنهنجي نمازن ۾ الله لاءِ عاجزي سان بيهڻ' - سورة البقرة؛ 238 - جڏهن مان ان آيت تي پهتس ته مون ان کي ان تائين پهچايو. پوءِ هن مون کي حڪم ڏنو: 'پنهنجي نمازن جي حفاظت ڪر، ۽ وسعت جي نماز ۽ عصر جي نماز جي حفاظت ڪر. الله لاءِ عاجزي سان نماز پڙهه' - عائشه چيو ته: 'مون اهو رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ٻڌو آهي'.
Imam Malik : 289
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَمْرِو بْنِ رَافِعٍ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أَكْتُبُ مُصْحَفًا لِحَفْصَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَفَقَالَتْ إِذَا بَلَغْتَ هَذِهِ الْآيَةَ فَآذِنِّي{ حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ }فَلَمَّا بَلَغْتُهَا آذَنْتُهَا فَأَمْلَتْ عَلَيَّ حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى وَصَلَاةِ الْعَصْرِ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ
مون کي مالڪ کان [زيد بن اسلم] کان [عمرو بن رافع] تائين ٻڌايو آهي ته، هن چيو ته: 'مون [حفشه] ام المومنين لاءِ هڪ مصحف لکيو آهي. هو چوي ٿو ته: 'جڏهن توهان هن آيت تي پهچو، ته پوءِ مون کي چئو ته؛ 'پنهنجي سڀني نمازن کي قائم رکو، ۽ وسعت جي نماز کي قائم رکو. الله لاءِ پنهنجين نمازن ۾ عاجزي سان بيهڻ' - عصا البقره؛ 238- جڏهن مان ان آيت تي پهتو، ته مون کيس چيو. پوءِ هن مون کي حڪم ڏنو ته؛ 'پنهنجي سڀني نمازن کي قائم رکو، ۽ وسعت جي نماز ۽ عصر جي نماز کي قائم رکو ۽ الله جي واسطي سنجيدگي سان دعا ڪريو'.
Imam Malik : 290
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ ابْنِ يَرْبُوعٍ الْمَخْزُومِيِّ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ يَقُولُالصَّلَاةُ الْوُسْطَى صَلَاةُ الظُّهْرِ
مون کي مالڪ کان، داؤد بن الحسين کان، ابن يربوع المخزومي کان روايت ڪئي وئي آهي ته مون زيد بن ثابت کي چوندي ٻڌو آهي ته: ”وسطيٰ جي نماز ظهر جي نماز آهي“.
Imam Malik : 291
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُشْتَمِلًا بِهِ فِي بَيْتِ أُمِّ سَلَمَةَ وَاضِعًا طَرَفَيْهِ عَلَى عَاتِقَيْهِ
مون کي مالڪ کان، هِشام بن عُروه کان، سندس پيءُ کان، عمر بن ابو سلمه کان، ٻڌايو ويو آهي ته هڪ ڀيري هن رسول الله ﷺ کي ام سلمه جي گهر ۾ هڪ ڪپڙي سان نماز پڙهندي ڏٺو، پاڻ ان ڪپڙي کي پنهنجي جسم جي چوڌاري ويڙهيو ۽ ٻئي ڇيڙا پنهنجي ٻنهي ٽنگن تي رکيا.
Imam Malik : 292
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ سَائِلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَ لِكُلِّكُمْ ثَوْبَانِ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سعيد بن مسيب کان، ابو هريره کان، ٻڌايو ويو آهي ته ڪنهن رسول الله ﷺ کان ڪپڙا پائڻ بابت پڇيو، رسول الله ﷺ جواب ڏنو: ڇا توهان مان هر هڪ وٽ ٻه ڪپڙا آهن؟
Imam Malik : 293
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَسُئِلَ أَبُو هُرَيْرَةَ هَلْ يُصَلِّي الرَّجُلُ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ فَقَالَ نَعَمْ فَقِيلَ لَهُ هَلْ تَفْعَلُ أَنْتَ ذَلِكَ فَقَالَ نَعَمْ إِنِّي لَأُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَإِنَّ ثِيَابِي لَعَلَى الْمِشْجَبِ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سعيد بن مسيب کان، روايت آهي ته: هڪ ڀيري ابو هريره کان پڇيو ويو ته ڇا مرد لاءِ ڪپڙا پائي نماز پڙهڻ جائز آهي؟ هن جواب ڏنو، 'ها'. هن کان پڇيو ته ڇا توهان به اهو ڪيو؟' هن جواب ڏنو، 'ها. مان ڪپڙا پائي نماز پڙهندو آهيان. منهنجا ٻيا ڪپڙا ڪپڙي جي رڳ تي لٽڪيل آهن.'
Imam Malik : 294
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍكَانَ يُصَلِّي فِي الْقَمِيصِ الْوَاحِدِ
مون کي مالڪ کان، [ربيعة بن ابو عبدالرحمان] کان روايت آهي ته [محمد بن عمرو بن حزم] هڪ ڪپڙي ۾ نماز پڙهي.
Imam Malik : 295
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ قُنْفُذٍ عَنْ أُمِّهِ أَنَّهَا سَأَلَتْ أُمَّ سَلَمَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَمَاذَا تُصَلِّي فِيهِ الْمَرْأَةُ مِنْ الثِّيَابِ فَقَالَتْ تُصَلِّي فِي الْخِمَارِ وَالدِّرْعِ السَّابِغِ إِذَا غَيَّبَ ظُهُورَ قَدَمَيْهَا
مون کي مالڪ کان، محمد بن زيد بن قنفذ کان، سندس ماءُ کان، ٻڌايو هو ته هن هڪ ڀيري رسول الله ﷺ جي زال، ام سلمه کان پڇيو ته عورتون نماز ۾ ڪهڙا ڪپڙا پائينديون آهن؟ هن جواب ڏنو؛ 'هن سر تي اسڪارف ۽ پيرن جي تلائن کي ڍڪيندي نماز پڙهي هئي'.
Imam Malik : 296
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّامْرَأَةً اسْتَفْتَتْهُ فَقَالَتْ إِنَّ الْمِنْطَقَ يَشُقُّ عَلَيَّ أَفَأُصَلِّي فِي دِرْعٍ وَخِمَارٍ فَقَالَ نَعَمْ إِذَا كَانَ الدِّرْعُ سَابِغًا
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان، هڪ عورت کانئس فتويٰ گهري، ۽ چيائين ته، 'منهنجو سارنگ مون لاءِ مشڪل بڻائي رهيو آهي. ڇا مون لاءِ صرف قميص ۽ اسڪارف پائڻ جائز آهي؟' هن جواب ڏنو، 'ها، جيڪڏهن قميص سڄي جسم کي ڍڪي.'
Imam Malik : 297
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَجْمَعُ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ فِي سَفَرِهِ إِلَى تَبُوكَ
مون کي يحييٰ، مالڪ، داؤد بن الحسين، الاعرج، ابو هريره کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ تبوڪ جي سفر ۾ ظهر ۽ عصر جون نمازون پڙهيون.
Imam Malik : 298
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَامِرِ بْنِ وَاثِلَةَ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ أَخْبَرَهُأَنَّهُمْ خَرَجُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ تَبُوكَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ قَالَ فَأَخَّرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ دَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَأْتُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَيْنَ تَبُوكَ وَإِنَّكُمْ لَنْ تَأْتُوهَا حَتَّى يَضْحَى النَّهَارُ فَمَنْ جَاءَهَا فَلَا يَمَسَّ مِنْ مَائِهَا شَيْئًا حَتَّى آتِيَ فَجِئْنَاهَا وَقَدْ سَبَقَنَا إِلَيْهَا رَجُلَانِ وَالْعَيْنُ تَبِضُّ بِشَيْءٍ مِنْ مَاءٍ فَسَأَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَسِسْتُمَا مِنْ مَائِهَا شَيْئًا فَقَالَا نَعَمْ فَسَبَّهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهُمَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ غَرَفُوا بِأَيْدِيهِمْ مِنْ الْعَيْنِ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي شَيْءٍ ثُمَّ غَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ أَعَادَهُ فِيهَا فَجَرَتْ الْعَيْنُ بِمَاءٍ كَثِيرٍ فَاسْتَقَى النَّاسُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ يَا مُعَاذُ إِنْ طَالَتْ بِكَ حَيَاةٌ أَنْ تَرَى مَا هَاهُنَا قَدْ مُلِئَ جِنَانًا
مونکي مالڪ کان [ابو الزبير المڪي] کان [ابو طفيل عامر بن وتسيله] تائين ٻڌايو ويو آهي ته [معاذ بن جبل] کيس خبر ڏني ته تبوڪ جي جنگ دوران اصحاب رسول الله ﷺ سان گڏ ويا هئا. رسول الله ﷺ ظهر جي نماز کي عصر سان ۽ مغرب کي عشاء سان گڏ ڪيو. عثمان بن عفان چيو ته: 'هڪ ڏينهن پاڻ نماز ختم ڪئي، پوءِ ٻاهر نڪتو ۽ ظهر جي نماز کي ظهر جي نماز سان گڏ پڙهيو، پوءِ گهر ويو ۽ وري مغرب ۽ عشاء جي نماز گڏ پڙهڻ لاءِ نڪتو. پوءِ چيائين ته: 'سڀاڻي توهان تبوڪ جي چشمن تي پهچندا، انشاءَ الله. توهان سج اڀرڻ تائين اتي نه پهچندا. ۽ جيڪو اتي پهتو آهي، پاڻي کي بلڪل به نه ڇهيو جيستائين مان نه اچان.' جڏهن اسان اتي پهتاسين ته خبر پئي ته اسان کان اڳ ٻه ماڻهو هئا. پر، چشمو صرف ٿورو پاڻي ڇڏيائين، رسول الله صلي الله عليه وسلم آخرڪار انهن ٻنهي کان پڇيو؛ 'ڇا توهان هن پاڻي کي هٿ لڳايو آهي؟' ٻنهي جواب ڏنو، 'ها'. رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن ٻنهي کي رد ڪيو ۽ وڏي ڪاوڙ سان انهن کي چيو. اهي ان کي ٿورو ٿورو ڪري کڻندا آهن جيستائين اهو گڏ نه ٿئي. رسول الله صلي الله عليه وسلم ان پاڻي سان پنهنجو چهرو ۽ هٿ ڌوئي ڇڏيو. پوءِ پاڻي کي چشمي ڏانهن موٽايو، جيستائين اهو گهڻو وهندو رهيو، پوءِ ماڻهن ان مان پيتو. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'اي معاذ، جيڪڏهن توهان ڊگهي عرصي تائين رهندا ته ضرور ڏسندا ته هتي ۽ اتي وڻ نظر ايندا - باغ بڻجي ويندا.'
Imam Malik : 299
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا عَجِلَ بِهِ السَّيْرُ يَجْمَعُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ
مون کي مالڪ کان نافع کان، عبدالله بن عمر کان، ٻڌايو آهي ته: جڏهن رسول الله ﷺ سفر ۾ جلدي ۾ هئا، ته پاڻ مغرب جي نماز کي عشاء سان گڏ پڙهيائون.
Imam Malik : 300
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا فِي غَيْرِ خَوْفٍ وَلَا سَفَرٍقَالَ مَالِك أُرَى ذَلِكَ كَانَ فِي مَطَرٍ
مون کي مالڪ کان، ابو الزبير المڪي کان، سعيد بن جبير کان، عبدالله بن عباس کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ ظهر ۽ عصر جي نماز گڏ پڙهي ۽ مغرب ۽ عشاء جي نماز گڏ پڙهي، نه ته خوف جي ڪري ۽ نه ئي سفر جي ڪري. مالڪ چيو ته مون ڏٺو ته اهو مينهن جي ڪري ٿيو.