Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 261
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُخَفِّفُ رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ حَتَّى إِنِّي لَأَقُولُ أَقَرَأَ بِأُمِّ الْقُرْآنِ أَمْ لَا
مالڪ مون کي [يحيى بن سعيد] کان ٻڌايو ته [عيسيه] رسول الله ﷺ جي زال چيو ته: "رسول الله ﷺ صبح جو ٻه رڪعتون هلڪيون پڙهندا هئا، ايتري تائين جو مون سوچيو ته ڇا هن ام القرآن - الفاتحه - پڙهيو آهي يا نه".
حديث
Imam Malik : 262
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ قَالَسَمِعَ قَوْمٌ الْإِقَامَةَ فَقَامُوا يُصَلُّونَ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَاتَانِ مَعًا أَصَلَاتَانِ مَعًا وَذَلِكَ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ فِي الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ قَبْلَ الصُّبْحِ
مون کي مالڪ کان [سيارڪ بن عبدالله بن ابو نمر] کان [ابو سلمه بن عبدالرحمان] ٻڌايو هو ته: 'هڪ قوم اقامت ٻڌي، پوءِ نماز لاءِ اٿيا. رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن سان مليا ۽ پڇيو: 'ڇا ٻه نمازون هڪ ئي وقت آهن، ڇا ٻه نمازون هڪ ئي وقت آهن؟' اهو صبح جي نماز ۽ فجر کان اڳ جي ٻن رڪعتن جي حوالي سان ٿيو.
حديث
Imam Malik : 263
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَفَاتَتْهُ رَكْعَتَا الْفَجْرِ فَقَضَاهُمَا بَعْدَ أَنْ طَلَعَتْ الشَّمْسُو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ صَنَعَ مِثْلَ الَّذِي صَنَعَ ابْنُ عُمَرَ
مونکي مالڪ کان خبر پئي آهي ته هن تائين پهتي آهي ته عبدالله بن عمر هڪ ڀيرو صبح جو ٻه رڪعتون ڇڏي ڏنيون، پوءِ سج اڀرڻ کان پوءِ انهن جي قضا ڪيائين. مونکي مالڪ کان [عبدالرحمن بن القاسم] کان [القاسم بن محمد] کان خبر پئي آهي ته هن اهو ئي ڪيو جيڪو ابن عمر ڪيو هو.
حديث
Imam Malik : 264
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَلَاةُ الْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ صَلَاةَ الْفَذِّ بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً
مون کي يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ جن فرمايو آهي ته: جماعت سان نماز پڙهڻ اڪيلي نماز پڙهڻ کان ستائيس درجا بهتر آهي.
حديث
Imam Malik : 265
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَلَاةُ الْجَمَاعَةِ أَفْضَلُ مِنْ صَلَاةِ أَحَدِكُمْ وَحْدَهُ بِخَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ جُزْءًا
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سعيد بن مسيب کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جماعت سان نماز پڙهڻ توهان مان ڪنهن هڪ جي اڪيلي نماز پڙهڻ کان پنجويهه حصا بهتر آهي.
حديث
Imam Malik : 266
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِحَطَبٍ فَيُحْطَبَ ثُمَّ آمُرَ بِالصَّلَاةِ فَيُؤَذَّنَ لَهَا ثُمَّ آمُرَ رَجُلًا فَيَؤُمَّ النَّاسَ ثُمَّ أُخَالِفَ إِلَى رِجَالٍ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُهُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَظْمًا سَمِينًا أَوْ مِرْمَاتَيْنِ حَسَنَتَيْنِ لَشَهِدَ الْعِشَاءَ
مون کي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'قسم آهي ان ذات جو جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، مان چاهيان ٿو ته ڪنهن کي ڪاٺيون گڏ ڪرڻ جو حڪم ڏيان، پوءِ ڪنهن کي آذان ڏيڻ جو حڪم ڏيان، پوءِ اقامت چوان. پوءِ ڪنهن کي ماڻهن جي اڳواڻي ڪرڻ جو حڪم ڏيان، جڏهن ته مان ڪجهه ماڻهن وٽ ويندس ته جيئن انهن جا گهر ساڙي ڇڏيان. قسم آهي ان ذات جو جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، جيڪڏهن انهن مان ڪنهن کي خبر پوي ته هن کي ٻڪري جي هڪ ٿلهي هڏي ملندي - گهڻو گوشت بچيل - يا ٻه لذيذ پسليون، ته هو ضرور عشاء جي نماز ۾ شرڪت ڪندو.'
حديث
Imam Malik : 267
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ قَالَأَفْضَلُ الصَّلَاةِ صَلَاتُكُمْ فِي بُيُوتِكُمْ إِلَّا صَلَاةَ الْمَكْتُوبَةِ
مون کي مالڪ کان، عمر بن عبيدالله جي اڳوڻي غلام [ابو نضل] کان، [بصر بن سعيد] کان، [زيد بن ثابت] کان روايت ڪئي وئي آهي ته: 'توهان جي بهترين نماز اهي آهن جيڪي توهان گهر ۾ پڙهو ٿا، سواءِ فرض نمازن جي'.
حديث
Imam Malik : 268
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ الْأَسْلَمِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْمُنَافِقِينَ شُهُودُ الْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ لَا يَسْتَطِيعُونَهُمَا أَوْ نَحْوَ هَذَا
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالرحمان بن حرمله اسلمي کان، سعيد بن مسيب کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'اسان ۽ منافقن جي وچ ۾ فرق شام ۽ صبح جي نماز ۾ شرڪت ڪرڻ آهي. اهي اهو نٿا ڪري سگهن'. يا ان وانگر ٻين تلفظن سان.
حديث
Imam Malik : 269
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ إِذْ وَجَدَ غُصْنَ شَوْكٍ عَلَى الطَّرِيقِ فَأَخَّرَهُ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ وَقَالَ الشُّهَدَاءُ خَمْسَةٌ الْمَطْعُونُ وَالْمَبْطُونُ وَالْغَرِقُ وَصَاحِبُ الْهَدْمِ وَالشَّهِيدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَالَ لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الْأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلَّا أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لَاسْتَهَمُوا وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لَاسْتَبَقُوا إِلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لَأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا
مون کي مالڪ کان، ابو بڪر بن عبدالرحمٰن جي غلام کان، ابو صالح کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'جڏهن هڪ ماڻهو رستي تي هلي رهيو هو ته اوچتو هن کي هڪ ڪنڊو لڳو، تنهن ڪري هن ان کي کنيو ۽ ان کي ڪڍي ڇڏيو. پوءِ الله تعاليٰ ان جو شڪر ادا ڪيو ۽ ان جا گناهه معاف ڪري ڇڏيا. پاڻ وري فرمايو: 'شهادت جا چار قسم آهن: طاعون کان مري ويل ماڻهو، پيٽ جي بيماري کان مري ويل ماڻهو، ٻڏڻ کان مري ويل ماڻهو، مٽيءَ جي ڍير کان مري ويل ماڻهو ۽ الله جي رستي ۾ وڙهڻ سبب فوت ٿيا'. پوءِ پاڻ پنهنجي ڳالهه جاري رکيائون: 'جيڪڏهن ماڻهو اذان ۽ پهرين صف ۾ موجود ثوابن کي ڄاڻن ها ته پوءِ اهي قرعه اندازي کان سواءِ حاصل نه ڪري سگهن ها، ته ضرور قرعه اندازي تي وڙهن ها. جيڪڏهن اهي ڄاڻن ها ته جماعت سان نماز ۾ جلدي شرڪت ڪرڻ جو ثواب ڇا آهي، ته ضرور ان ڏانهن ڊوڙن ها.' ۽ جيڪڏهن انهن کي خبر هجي ها ته شام ۽ صبح جي نماز جو ثواب ڇا آهي، ته اهي انهن وٽ چارئي پاسا کڻي ضرور ايندا.
حديث
Imam Malik : 270
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِفَقَدَ سُلَيْمَانَ بْنَ أَبِي حَثْمَةَ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ وَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ غَدَا إِلَى السُّوقِ وَمَسْكَنُ سُلَيْمَانَ بَيْنَ السُّوقِ وَالْمَسْجِدِ النَّبَوِيِّ فَمَرَّ عَلَى الشِّفَاءِ أُمِّ سُلَيْمَانَ فَقَالَ لَهَا لَمْ أَرَ سُلَيْمَانَ فِي الصُّبْحِ فَقَالَتْ إِنَّهُ بَاتَ يُصَلِّي فَغَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ فَقَالَ عُمَرُ لَأَنْ أَشْهَدَ صَلَاةَ الصُّبْحِ فِي الْجَمَاعَةِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَقُومَ لَيْلَةً
مون کي مالڪ کان [ابن شهاب] کان [ابوبڪر بن سليمان بن ابو حَتسمہ] کان روايت آهي ته [عمر بن خطاب] هڪ ڀيرو صبح جي نماز دوران سليمان بن ابو حَتسمہ کي ڏسي نه سگهيو. تنهن ڪري صبح جو، منجهند جو، عمر بن خطاب بازار ڏانهن ويو، جڏهن ته سليمان جو گهر بازار ۽ مسجد نبوي جي وچ ۾ هو. پوءِ عمر سليمان جي ماءُ اشيفا سان مليو. پوءِ عمر چيو؛ 'مون سليمان کي صبح جي نماز دوران نه ڏٺو؟' عورت جواب ڏنو، 'هن سڄي رات نماز پڙهي هئي، جيستائين هو سمهي نه پيو'. عمر چيو؛ 'صبح جي نماز ۾ جماعت سان شرڪت ڪرڻ مون کي سڄي رات نماز پڙهڻ کان وڌيڪ پسند آهي'.
حديث
Imam Malik : 271
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهُ قَالَ جَاءَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَإِلَى صَلَاةِ الْعِشَاءِ فَرَأَى أَهْلَ الْمَسْجِدِ قَلِيلًا فَاضْطَجَعَ فِي مُؤَخَّرِ الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُ النَّاسَ أَنْ يَكْثُرُوا فَأَتَاهُ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ فَسَأَلَهُ مَنْ هُوَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ مَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ مَنْ شَهِدَ الْعِشَاءَ فَكَأَنَّمَا قَامَ نِصْفَ لَيْلَةٍ وَمَنْ شَهِدَ الصُّبْحَ فَكَأَنَّمَا قَامَ لَيْلَةً
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان، محمد بن ابراهيم کان، عبدالرحمان بن ابو عمرہ انصاري کان روايت آهي ته: عثمان بن عفان عشاء جي نماز لاءِ آيو، پر هن ڏٺو ته اتي تمام گهٽ ماڻهو موجود هئا، تنهن ڪري هو مسجد جي ڪناري تي ليٽيو ۽ وڌيڪ ماڻهن جي اچڻ جو انتظار ڪري رهيو هو. پوءِ ابن ابو عمرہ ان وٽ ويو ۽ ان جي ويجهو ويٺو. ابو عمرہ ان کان پوءِ عثمان بابت پڇيو، پوءِ عثمان ان کي ٻڌايو. پوءِ عمرہ ٻيهر پڇيو، 'توکي قرآن مان ڇا خبر آهي؟' عثمان ٻيهر ان کي ٻڌايو. ان کان پوءِ عثمان ان کي چيو، 'جيڪو عشاء جي نماز ۾ شرڪت ڪري ٿو اهو ائين آهي جيئن هن اڌ رات نماز پڙهي آهي. جيڪو فجر جي نماز ۾ شرڪت ڪري ٿو اهو ائين آهي جيئن هن سڄي رات نماز پڙهي آهي.'
حديث
Imam Malik : 272
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي الدِّيلِ يُقَالُ لَهُ بُسْرُ بْنُ مِحْجَنٍ عَنْ أَبِيهِ مِحْجَنٍأَنَّهُ كَانَ فِي مَجْلِسٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُذِّنَ بِالصَّلَاةِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى ثُمَّ رَجَعَ وَمِحْجَنٌ فِي مَجْلِسِهِ لَمْ يُصَلِّ مَعَهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ النَّاسِ أَلَسْتَ بِرَجُلٍ مُسْلِمٍ فَقَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَكِنِّي قَدْ صَلَّيْتُ فِي أَهْلِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جِئْتَ فَصَلِّ مَعَ النَّاسِ وَإِنْ كُنْتَ قَدْ صَلَّيْتَ
مون کي يحييٰ کان، مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، بني عاد دل جي هڪ شخص [بصر بن محجان] کان، سندس پيءُ [مهجان] کان، ٻڌايو ويو آهي ته هو هڪ ڀيري رسول الله صلي الله عليه وسلم جي مجلس ۾ هو. پوءِ نماز لاءِ اذان جو اعلان ٿيو، رسول الله صلي الله عليه وسلم نماز پڙهڻ لاءِ اٿيا ۽ واپس آيا. انهيءَ دوران، محجان اڃا تائين مجلس ۾ هو ۽ ان سان گڏ نماز نه پڙهي. رسول الله صلي الله عليه وسلم پڇيو؛ 'توهان کي ماڻهن سان گڏ نماز پڙهڻ کان ڇا روڪيو آهي؟ ڇا توهان مسلمان نه آهيو؟' محجان جواب ڏنو، 'اهو صحيح آهي، اي الله جا رسول! پر مون پنهنجي گهر وارن سان گڏ نماز پڙهي آهي'. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'جيڪڏهن توهان مسجد ۾ اچو ٿا، ته پوءِ ماڻهن سان گڏ نماز پڙهو جيتوڻيڪ توهان اڳ ۾ ئي نماز پڙهي رهيا آهيو'.
حديث
Imam Malik : 273
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَفَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي فِي بَيْتِي ثُمَّ أُدْرِكُ الصَّلَاةَ مَعَ الْإِمَامِ أَفَأُصَلِّي مَعَهُ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ نَعَمْ فَقَالَ الرَّجُلُ أَيَّتَهُمَا أَجْعَلُ صَلَاتِي فَقَالَ لَهُ ابْنُ عُمَرَ أَوَ ذَلِكَ إِلَيْكَ إِنَّمَا ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ يَجْعَلُ أَيَّتَهُمَا شَاءَ
مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو آهي ته هڪ ماڻهو عبدالله بن عمر کان پڇيو، 'مان گهر ۾ نماز پڙهي رهيو هوس، پوءِ مون پاڻ کي امام سان گڏ نماز پڙهي ڏٺو. ڇا مان انهن سان ٻيهر نماز پڙهي سگهان ٿو؟' [عبدالله بن عمر] جواب ڏنو، 'ها'. ان ماڻهو چيو؛ 'ٻنهي مان ڪير منهنجي فرض کي رد ڪري ٿو؟' ابن عمر جواب ڏنو، 'ڇا اهو توهان جو ڪم آهي؟ اهو خدا جو ڪم آهي. اهو ئي آهي جنهن کي ان کي طئي ڪرڻ جو حق آهي'.
حديث
Imam Malik : 274
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِفَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي فِي بَيْتِي ثُمَّ آتِ الْمَسْجِدَ فَأَجِدُ الْإِمَامَ يُصَلِّي أَفَأُصَلِّي مَعَهُ فَقَالَ سَعِيدٌ نَعَمْ فَقَالَ الرَّجُلُ فَأَيُّهُمَا صَلَاتِي فَقَالَ سَعِيدٌ أَوَ أَنْتَ تَجْعَلُهُمَا إِنَّمَا ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ
مونکي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان روايت ملي آهي ته هڪ ماڻهو سعيد بن مسيب کان پڇيو ته مون پنهنجي گهر ۾ نماز پڙهي آهي. پوءِ مان مسجد ۾ ويس ۽ مون امام کي نماز پڙهندي ڏٺو. ڇا مان ان سان گڏ نماز پڙهي سگهان ٿو؟ سعيد جواب ڏنو ته ها، ان ماڻهوءَ پڇيو ته ٻنهي مان ڪهڙو منهنجي فرض کي باطل ڪري ٿو؟ سعيد جواب ڏنو ته ڇا اهو توهان جو حق آهي؟ اهو الله جو حق آهي.
حديث
Imam Malik : 275
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَفِيفٍ السَّهْمِيِّ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي أَسَدٍ أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّفَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي فِي بَيْتِي ثُمَّ آتِ الْمَسْجِدَ فَأَجِدُ الْإِمَامَ يُصَلِّي أَفَأُصَلِّي مَعَهُ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ نَعَمْ فَصَلِّ مَعَهُ فَإِنَّ مَنْ صَنَعَ ذَلِكَ فَإِنَّ لَهُ سَهْمَ جَمْعٍ أَوْ مِثْلَ سَهْمِ جَمْعٍ
مون کي مالڪ کان عفيف السهميءَ کان روايت ملي آهي ته [بنو اسد جي هڪ شخص] [ابو ايوب انصاري] کان پڇيو، 'مون پنهنجي گهر ۾ نماز پڙهي، پوءِ مسجد ۾ ويس ۽ امام کي نماز پڙهندي ڏٺو. ڇا مان ان سان گڏ ٻيهر نماز پڙهان؟' ابو ايوب جواب ڏنو؛ 'ها، ان سان گڏ نماز پڙهو. جيڪو به اهو ڪندو ان کي جماعت جو ثواب ملندو، يا جماعت جي ثواب جيترو.'
حديث
Imam Malik : 276
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُمَنْ صَلَّى الْمَغْرِبَ أَوْ الصُّبْحَ ثُمَّ أَدْرَكَهُمَا مَعَ الْإِمَامِ فَلَا يَعُدْ لَهُمَاقَالَ مَالِك وَلَا أَرَى بَأْسًا أَنْ يُصَلِّيَ مَعَ الْإِمَامِ مَنْ كَانَ قَدْ صَلَّى فِي بَيْتِهِ إِلَّا صَلَاةَ الْمَغْرِبِ فَإِنَّهُ إِذَا أَعَادَهَا كَانَتْ شَفْعًا
مون کي مالڪ کان [نافع] کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته؛ 'جيڪو مغرب يا فجر جي نماز پڙهي ۽ پوءِ امام کي پڙهندي ڏسي ته پوءِ ان کي ٻيهر نه پڙهي.' مالڪ چيو؛ 'منهنجو رايو آهي؛ جن نماز پڙهي آهي انهن لاءِ امام سان گڏ نماز پڙهڻ ۾ ڪو حرج ناهي، سواءِ مغرب جي نماز جي. ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن هو ان کي ورجائيندو ته اهو برابر ٿيندو'.
حديث
Imam Malik : 277
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ بِالنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمْ الضَّعِيفَ وَالسَّقِيمَ وَالْكَبِيرَ وَإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِنَفْسِهِ فَلْيُطَوِّلْ مَا شَاءَ
مون کي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'جيڪڏهن توهان مان ڪو ماڻهن جي امامت ڪري ته ان کي آساني ڪرڻ گهرجي. ڇاڪاڻ ته انهن ۾ ڪمزور، بيمار ۽ پوڙها ماڻهو آهن. جيڪڏهن توهان مان ڪو اڪيلو نماز پڙهي ٿو ته جيئن چاهي ان کي ڊگهو ڪري سگهي ٿو.'
حديث
Imam Malik : 278
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ قَالَ قُمْتُ وَرَاءَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَفِي صَلَاةٍ مِنْ الصَّلَوَاتِ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ غَيْرِي فَخَالَفَ عَبْدُ اللَّهِ بِيَدِهِ فَجَعَلَنِي حِذَاءَهُ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] چيو ته: 'مان [عبدالله بن عمر] جي پويان نماز ۾ بيٺو هوس، ۽ مون کان سواءِ ٻيو ڪو به سندس پٺيان نماز نه پڙهي رهيو هو، تنهنڪري عبدالله منهنجو هٿ جهليو ۽ مون کي پاڻ سان برابر ڪيو.'
حديث
Imam Malik : 279
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍأَنَّ رَجُلًا كَانَ يَؤُمُّ النَّاسَ بِالْعَقِيقِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَنَهَاهُقَالَ مَالِك وَإِنَّمَا نَهَاهُ لِأَنَّهُ كَانَ لَا يُعْرَفُ أَبُوهُ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان روايت ملي آهي ته عقيق ۾ هڪ ماڻهو ماڻهن جي اڳواڻي ڪري رهيو هو، پوءِ [عمر بن عبدالعزيز] ان ڏانهن قاصد موڪليو ۽ ان کي اڳواڻي ڪرڻ کان منع ڪيو. مالڪ چيو ته: "عمر بن عبدالعزيز ان کي اڳواڻي ڪرڻ کان منع ڪيو ڇاڪاڻ ته ان شخص جو پيءُ نامعلوم هو."
حديث
Imam Malik : 280
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ فَرَسًا فَصُرِعَ فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ فَصَلَّى صَلَاةً مِنْ الصَّلَوَاتِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ قُعُودًا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، انس بن مالڪ کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله ﷺ گهوڙي تي سوار هئا، تڏهن سندن گهوڙو ڪري پيو ۽ سندن ساڄو هٿ ٽٽي ويو. پوءِ پاڻ ويٺي نماز پڙهي، ۽ اسان سندن پٺيان ويٺي نماز پڙهي. اسان به سندن پٺيان ويٺي نماز پڙهي. نماز کان پوءِ پاڻ فرمايو ته: امام بڻجڻ جي پيروي ڪرڻ ضروري آهي. جيڪڏهن هو بيهي نماز پڙهي ٿو ته بيهي نماز پڙهو. جيڪڏهن هو رڪوع ڪري ٿو ته پوءِ رڪوع به ڪريو. جيڪڏهن هو اٿي ٿو ته پوءِ اُٿي به وڃو. جيڪڏهن هو پڙهندو آهي ته: سميع الله لمن حمده - الله انهن کي ٻڌندڙ آهي جيڪي سندس تعريف ڪن ٿا - تنهن ڪري چئو: ربنا ولڪ الحمد - اي رب، سڀ تعريفون صرف تنهنجي لاءِ آهن. جيڪڏهن هو ويٺي نماز پڙهي ٿو ته پوءِ سڀ ويٺي نماز پڙهن ٿا.
