Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 241
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِكَانَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أَيْقَظَ أَهْلَهُ لِلصَّلَاةِ يَقُولُ لَهُمْ الصَّلَاةَ الصَّلَاةَ ثُمَّ يَتْلُو هَذِهِ الْآيَةَ{ وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا نَحْنُ نَرْزُقُكَ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَى }
مونکي مالڪ کان، [زيد بن اسلم] کان، [پنهنجي پيءُ کان]، ٻڌايو ويو آهي ته [عمر بن خطاب] رات جو گھڻي تعداد ۾ نماز پڙهندو هو، ايتري تائين جو جڏهن رات جو آخري حصو ويجهو آيو ته هن پنهنجي گهر وارن کي نماز لاءِ جاڳايو. انهن کي چيائين: 'عَشْلَاهَا عَشْلَاهَا - توهان دعا گهرو، دعا گهرو-'. ان کان پوءِ هن آيت پڙهي؛ '۽ پنهنجي گهر وارن کي نماز جو حڪم ڏيو ۽ ان تي صبر ڪريو. اسان توهان کان رزق نٿا گهرون، اسان توهان کي رزق ڏيون ٿا. ۽ نيڪ نتيجا انهن لاءِ آهن جيڪي پرهيزگار آهن' -قُلْ طَاهَا؛ 132-.
حديث
Imam Malik : 242
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً يُوتِرُ مِنْهَا بِوَاحِدَةٍ فَإِذَا فَرَغَ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الْأَيْمَنِ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، عروه بن زبير، عائشه، رسول الله ﷺ جي زال کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ رات جو يارهن رڪعتون پڙهندا هئا، هڪ رڪعت وتر سان. جڏهن فارغ ٿيندا هئا ته ساڄي پاسي ليٽندا هئا.
حديث
Imam Malik : 243
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَكَيْفَ كَانَتْ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَمَضَانَ فَقَالَتْ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَزِيدُ فِي رَمَضَانَ وَلَا فِي غَيْرِهِ عَلَى إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً يُصَلِّي أَرْبَعًا فَلَا تَسْأَلْ عَنْ حُسْنِهِنَّ وَطُولِهِنَّ ثُمَّ يُصَلِّي أَرْبَعًا فَلَا تَسْأَلْ عَنْ حُسْنِهِنَّ وَطُولِهِنَّ ثُمَّ يُصَلِّي ثَلَاثًا فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَنَامُ قَبْلَ أَنْ تُوتِرَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ إِنَّ عَيْنَيَّ تَنَامَانِ وَلَا يَنَامُ قَلْبِي
مونکي مالڪ کان سعيد بن ابو سعيد المقبوري کان، ابو سلمه بن عبدالرحمان بن عوف کان، هن رسول الله ﷺ جي زال عائشه کان پڇيو ته: 'رسول الله ﷺ رمضان جي مهيني ۾ ڪيئن نماز پڙهندا هئا؟' تڏهن عائشه جواب ڏنو ته: 'رسول الله ﷺ يارهن رڪعتن کان وڌيڪ نه پڙهندا هئا، چاهي رمضان جي مهيني ۾ يا ڪنهن ٻئي مهيني ۾. هن چار رڪعتون پڙهيون، نه پڇو ته اهو ڪيترو سٺو آهي يا ڪيترو ڊگهو آهي. هن چار رڪعتون پڙهيون، نه پڇو ته اهو ڪيترو سٺو آهي يا ڪيترو ڊگهو آهي. ان کان پوءِ هن ٽي رڪعتون پڙهيون. عائشه پنهنجي ڳالهه جاري رکي، 'پوءِ مون پڇيو ته: 'يا رسول الله ﷺ، ڇا توهان وتر کان اڳ سمهي پيا هئا؟' هن جواب ڏنو؛ 'اي عائشه، بيشڪ منهنجون اکيون سمهنديون آهن پر منهنجو دل نه سمهندو آهي'.
حديث
Imam Malik : 244
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِاللَّيْلِ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ يُصَلِّي إِذَا سَمِعَ النِّدَاءَ بِالصُّبْحِ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ
مون کي مالڪ کان، هِشام بن عُروه کان، سندس پيءُ کان، عائشه کان، ام المومنين کان روايت آهي ته: رسول الله ﷺ رات جو تيرهن رڪعتون پڙهندا هئا، پوءِ صبح جي اذان ٻڌڻ کان پوءِ ٻه رڪعتون پڙهندا هئا.
حديث
Imam Malik : 245
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُأَنَّهُ بَاتَ لَيْلَةً عِنْدَ مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ خَالَتُهُ قَالَ فَاضْطَجَعْتُ فِي عَرْضِ الْوِسَادَةِ وَاضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْلُهُ فِي طُولِهَا فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ اللَّيْلُ أَوْ قَبْلَهُ بِقَلِيلٍ أَوْ بَعْدَهُ بِقَلِيلٍ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسَ يَمْسَحُ النَّوْمَ عَنْ وَجْهِهِ بِيَدِهِ ثُمَّ قَرَأَ الْعَشْرَ الْآيَاتِ الْخَوَاتِمَ مِنْ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ ثُمَّ قَامَ إِلَى شَنٍّ مُعَلَّقٍ فَتَوَضَّأَ مِنْهُ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ ثُمَّ ذَهَبْتُ فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رَأْسِي وَأَخَذَ بِأُذُنِي الْيُمْنَى يَفْتِلُهَا فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَوْتَرَ ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى أَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الصُّبْحَ
مون کي مالڪ کان [محرمة بن سليمان] کان [ڪريب] ابن عباس جي غلام کان ٻڌايو ويو آهي ته [عبدالله بن عباس] کيس خبر ڏني ته هن رات رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زال ميمونه جي جاءِ تي گذاري هئي، يعني سندس ماسي. عبدالله بن عباس چيو ته: 'مان پاسي تي تکي تي ليٽيو هوس، جڏهن ته رسول الله صلي الله عليه وسلم ۽ سندس زال ڊگهي پاسي تي ليٽيا هئا. رسول الله صلي الله عليه وسلم اڌ رات تائين سمهي رهيا، يا ٿورو گهٽ، يا ٿوري دير کان پوءِ، پاڻ جاڳيا. پوءِ پاڻ پنهنجي هٿن سان پنهنجي چهري تان ننڊ صاف ڪندي ويٺو. ۽ پاڻ علي عمران جي خط جون آخري ڏهه آيتون پڙهيون، پوءِ لٽڪيل گريبا ڏانهن اٿيو. پاڻ وضو مڪمل ڪري وضو ڪيو، ان کان پوءِ نماز لاءِ اٿيو. ابن عباس چيو ته: 'پوءِ مان اٿيس ۽ جيئن هن ڪيو هو، پوءِ مان سندس ڀرسان وڃي نماز پڙهيس.' پوءِ رسول الله ﷺ پنهنجو ساڄو هٿ منهنجي مٿي تي رکيو ۽ منهنجو ساڄو ڪن جهليو ۽ ان کي ڇڪي ڪڍيو. پوءِ پاڻ ٻه رڪعتون، ٻه رڪعتون، ٻه رڪعتون، ٻه رڪعتون، ٻه رڪعتون ۽ ٻه رڪعتون ادا ڪيون. پوءِ پاڻ وتر جي نماز پڙهي. ان کان پوءِ پاڻ ليٽيا رهيا جيستائين مؤذن وٽس نه آيو. پاڻ ٻه هلڪيون نمازون پڙهيون ۽ پوءِ صبح جي نماز لاءِ ٻاهر نڪتا.
حديث
Imam Malik : 246
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَهُ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُ قَالَلَأَرْمُقَنَّ اللَّيْلَةَ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَتَوَسَّدْتُ عَتَبَتَهُ أَوْ فُسْطَاطَهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ طَوِيلَتَيْنِ طَوِيلَتَيْنِ طَوِيلَتَيْنِ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَهُمَا دُونَ اللَّتَيْنِ قَبْلَهُمَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَهُمَا دُونَ اللَّتَيْنِ قَبْلَهُمَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَهُمَا دُونَ اللَّتَيْنِ قَبْلَهُمَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَهُمَا دُونَ اللَّتَيْنِ قَبْلَهُمَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَهُمَا دُونَ اللَّتَيْنِ قَبْلَهُمَا ثُمَّ أَوْتَرَ فَتِلْكَ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً
مون کي مالڪ کان، عبدالله بن ابي بڪر کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو ويو آهي ته، عبدالله بن قيس بن مخرمه کان، هن کان، هن چيو ته: 'مان اڄ رات رسول الله صلي الله عليه وسلم جي نمازن جي جاچ ڪندس'. زيد بن خالد الجهني چيو ته: 'پوءِ مان سندس خيمي ۾ يا سندس دروازي ۾ سمهي پيس. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم اٿيا ۽ ٻه ڊگهيون رڪعتون، ٻه ڊگهيون رڪعتون، ٻه ڊگهيون رڪعتون ادا ڪيون. پوءِ پاڻ ٻه رڪعتون ادا ڪيون جيڪي اڳين ٻن رڪعتن کان هلڪيون هيون. پاڻ ٻه رڪعتون ادا ڪيون جيڪي اڳين ٻن رڪعتن کان هلڪيون هيون. پوءِ پاڻ ٻه رڪعتون ادا ڪيون جيڪي اڳين ٻن رڪعتن کان هلڪيون هيون. پوءِ پاڻ وتر جي نماز پڙهي، ۽ اها تيرهن رڪعتن سان مڪمل ٿي.
حديث
Imam Malik : 247
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةُ اللَّيْلِ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خَشِيَ أَحَدُكُمْ الصُّبْحَ صَلَّى رَكْعَةً وَاحِدَةً تُوتِرُ لَهُ مَا قَدْ صَلَّى
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان ۽ عبدالله بن دينار کان، عبدالله بن عمر کان روايت ڪئي آهي ته هڪ شخص رسول الله ﷺ کان رات جي نماز بابت پڇيو، رسول الله ﷺ جواب ڏنو ته: 'رات جي نماز ٻن رڪعتن ۾ ادا ڪئي ويندي آهي، ٻه رڪعتون. جيڪڏهن توهان مان ڪو ڊڄي ته صبح ٿيندي، ته ان کي اڳئين نماز لاءِ هڪ رڪعت وتر پڙهڻ گهرجي.'
حديث
Imam Malik : 248
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ بَنِي كِنَانَةَ يُدْعَى الْمُخْدَجِيَّ سَمِعَ رَجُلًا بِالشَّامِ يُكَنَّى أَبَا مُحَمَّدٍ يَقُولُ إِنَّ الْوِتْرَ وَاجِبٌ فَقَالَ الْمُخْدَجِيُّ فَرُحْتُ إِلَى عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَاعْتَرَضْتُ لَهُ وَهُوَ رَائِحٌ إِلَى الْمَسْجِدِ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي قَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ فَقَالَ عُبَادَةُ كَذَبَ أَبُو مُحَمَّدٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ خَمْسُ صَلَوَاتٍ كَتَبَهُنَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى الْعِبَادِ فَمَنْ جَاءَ بِهِنَّ لَمْ يُضَيِّعْ مِنْهُنَّ شَيْئًا اسْتِخْفَافًا بِحَقِّهِنَّ كَانَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدٌ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَمْ يَأْتِ بِهِنَّ فَلَيْسَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدٌ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ أَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ
مونکي مالڪ کان [يحييٰ بن سعيد] کان [محمد بن يحييٰ بن حبان] کان [ابن مُحيرض] تائين ٻڌايو ويو آهي ته بني ڪنانه جو هڪ ماڻهو [المختجي] هو، جنهن هڪ شخص کي ابو محمد نالي سان شام جي علائقي ۾ چوندي ٻڌو ته 'وتر واجب آهي'. المختجي چيو ته؛ 'پوءِ مان عباده بن شميت سان مليس، جڏهن هو مسجد ڏانهن وڃي رهيو هو ته مون کيس روڪيو. پوءِ مون کيس ابو محمد جي ڳالهه ٻڌائي. [عباده] اهو به چيو ته؛ 'ابو محمد ڪوڙ ڳالهايو آهي. مون رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو ته؛ 'الله عزوجل جون پنج نمازون ان تي فرض ڪيون آهن. جيڪو ان کي پورو ڪري ٿو ۽ ان مان ڪا به شيءِ ان ڪري نه ٿو ڇڏي جو هو پنهنجي فرضن کي گهٽ سمجهي ٿو، يقيناً ان کي الله جو جنت ۾ داخل ڪرڻ جو واعدو ملندو. جيڪو به اهو نه ڪندو، يقيناً ان کي الله جو واعدو نه ملندو - ان کي جنت ۾ داخل ڪرڻ جو -. جيڪڏهن هو چاهي ته الله کيس عذاب ڏيندو، ۽ جيڪڏهن چاهي ته الله کيس جنت ۾ داخل ڪندو.
حديث
Imam Malik : 249
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عُمَرَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ قَالَ كُنْتُ أَسِيرُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بِطَرِيقِ مَكَّةَ قَالَ سَعِيدٌ فَلَمَّا خَشِيتُ الصُّبْحَ نَزَلْتُ فَأَوْتَرْتُ ثُمَّ أَدْرَكْتُهُ فَقَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْتُ لَهُ خَشِيتُ الصُّبْحَ فَنَزَلْتُ فَأَوْتَرْتُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِأَلَيْسَ لَكَ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ فَقُلْتُ بَلَى وَاللَّهِ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُوتِرُ عَلَى الْبَعِيرِ
مونکي مالڪ کان (ابوبڪر بن محمد بن عمر) کان (سعد بن يسار) ٻڌايو آهي ته: 'مان عبدالله بن عمر سان گڏ مڪي جي هڪ گهٽي ۾ هليو ويس'. سعيد چيو ته: 'مون کي خدشو هو ته صبح جلد ٿيندي، تنهن ڪري مون وتر جي نماز پڙهڻ ڇڏي ڏني، جيستائين مان اڃا تائين وتر جي نماز تائين نه پهتس. عبدالله بن عمر پڇيو ته 'توهان ڪٿان جا آهيو؟' مون جواب ڏنو ته 'مون کي صبح جي باري ۾ پريشاني هئي، تنهن ڪري مان وتر جي نماز پڙهڻ لاءِ روڪي ويس'. [عبدالله] چيو ته: 'ڇا توهان لاءِ رسول الله ﷺ کان ڪا مثال ناهي؟' مون جواب ڏنو؛ 'ها، الله جو قسم. هو چوي ٿو ته: 'رسول الله ﷺ پنهنجي اونٽ تي وتر جي نماز پڙهي'.
حديث
Imam Malik : 250
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَ كَانَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُإِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْتِيَ فِرَاشَهُ أَوْتَرَوَكَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يُوتِرُ آخِرَ اللَّيْلِ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ فَأَمَّا أَنَا فَإِذَا جِئْتُ فِرَاشِي أَوْتَرْتُ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، سعيد بن مسيب کان، ٻڌايو هو ته: 'جيڪڏهن [ابوبڪر الشديق] پنهنجي بستري تي وڃڻ چاهيندو هو، ته وتر جي نماز پڙهي، جڏهن ته [عمر بن خطاب] رات جي آخر ۾ وتر جي نماز پڙهي'. سعيد بن مسيب چيو؛ 'جيڪڏهن مان سمهڻ چاهيان ٿو، ته پهريان وتر جي نماز پڙهيان ٿو'.
حديث
Imam Malik : 251
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَبِمَكَّةَ وَالسَّمَاءُ مُغِيمَةٌ فَخَشِيَ عَبْدُ اللَّهِ الصُّبْحَ فَأَوْتَرَ بِوَاحِدَةٍ ثُمَّ انْكَشَفَ الْغَيْمُ فَرَأَى أَنَّ عَلَيْهِ لَيْلًا فَشَفَعَ بِوَاحِدَةٍ ثُمَّ صَلَّى بَعْدَ ذَلِكَ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ فَلَمَّا خَشِيَ الصُّبْحَ أَوْتَرَ بِوَاحِدَةٍ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] چيو: 'مان [عبدالله بن عمر] سان گڏ مڪي ۾ هوس، ۽ آسمان ڪڪر هو. عبدالله پريشان هو ته صبح جلد ٿيندي، تنهن ڪري هن وتر جي هڪ رڪعت ادا ڪئي. پر پوءِ ڪڪر ڦاٽي پيا ۽ عبدالله ڏٺو ته اڃا رات آهي. تنهن ڪري هن هڪ رڪعت سان ان کي پورو ڪيو، پوءِ ٻه رڪعتون، ٻه رڪعتون ادا ڪيون. ۽ جڏهن هن کي خدشو هو ته صبح جلد ٿيندي، ته هن وتر جي هڪ رڪعت ادا ڪئي.'
حديث
Imam Malik : 252
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يُسَلِّمُ بَيْنَ الرَّكْعَتَيْنِ وَالرَّكْعَةِ فِي الْوِتْرِ حَتَّى يَأْمُرَ بِبَعْضِ حَاجَتِهِ
مالڪ مون کي [نافع] کان ٻڌايو ته [عبدالله بن عمر] وتر پڙهڻ وقت ٻه رڪعتون ۽ هڪ رڪعت کان پوءِ سلام چوندو هو. پوءِ پنهنجين ڪجهه ضرورتن کي آڻڻ جو حڪم ڏيندو هو.
حديث
Imam Malik : 253
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍكَانَ يُوتِرُ بَعْدَ الْعَتَمَةِ بِوَاحِدَةٍقَالَ مَالِك وَلَيْسَ عَلَى هَذَا الْعَمَلُ عِنْدَنَا وَلَكِنْ أَدْنَى الْوِتْرِ ثَلَاثٌ
مالڪ مون کي [ابن شهاب] کان روايت ڪئي آهي ته [سعد بن ابو وقاص] عشاء کان پوءِ هڪ رڪعت وتر پڙهي. مالڪ چيو: 'اهو اسان تي عمل ناهي. اسان جي راءِ ۾، وتر جي گهٽ ۾ گهٽ ٽي رڪعتون آهن.'
حديث
Imam Malik : 254
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُصَلَاةُ الْمَغْرِبِ وِتْرُ صَلَاةِ النَّهَارِ
مون کي مالڪ کان عبدالله بن دينار کان روايت آهي ته عبدالله بن عمر چيو ته: 'مغرب جي نماز ڏينهن جي نماز جو وتر آهي'.
حديث
Imam Malik : 255
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ الْبَصْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍرَقَدَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَقَالَ لِخَادِمِهِ انْظُرْ مَا صَنَعَ النَّاسُ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ قَدْ ذَهَبَ بَصَرُهُ فَذَهَبَ الْخَادِمُ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ قَدْ انْصَرَفَ النَّاسُ مِنْ الصُّبْحِ فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ فَأَوْتَرَ ثُمَّ صَلَّى الصُّبْحَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالڪريم بن ابو المخارق البشري کان، سعيد بن جبير کان، ٻڌايو ته عبدالله بن عباس سمهيو ۽ پوءِ جاڳيو. پوءِ پنهنجي نوڪر کي چيو: 'ڏسو ماڻهن ڇا ڪيو آهي - هو ان وقت انڌو هو.' پوءِ سندس نوڪر هليو ويو، ۽ جڏهن هو واپس آيو ته سندس نوڪر چيو: 'ماڻهن صبح جي نماز کان فارغ ٿي ويا آهن.' عبدالله بن عباس اٿيو ۽ وتر ۽ پوءِ صبح جي نماز پڙهي.'
حديث
Imam Malik : 256
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ قَالَمَا أُبَالِي لَوْ أُقِيمَتْ صَلَاةُ الصُّبْحِ وَأَنَا أُوتِرُ
مون کي مالڪ کان، حسيام بن عروه کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو ويو آهي ته [عبدالله بن مسعود] چيو ته: 'مون کي پرواه ناهي ته صبح جي اقامت به چئي وڃي، مان اڃا تائين وتر پڙهندس'.
حديث
Imam Malik : 257
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ كَانَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِيَؤُمُّ قَوْمًا فَخَرَجَ يَوْمًا إِلَى الصُّبْحِ فَأَقَامَ الْمُؤَذِّنُ صَلَاةَ الصُّبْحِ فَأَسْكَتَهُ عُبَادَةُ حَتَّى أَوْتَرَ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ الصُّبْحَ
مون کي مالڪ کان [يحييٰ بن سعيد کان] ٻڌايو هو ته هن چيو ته؛ '[عباده بن شميت] هڪ قوم جو امام آهي. هڪ ڏينهن، هو صبح جي نماز لاءِ ٻاهر نڪتو. پوءِ مؤذن اقامت چوي ٿو، پوءِ عباده پنهنجي اقامت کي روڪي ٿو جيستائين هو وتر جي نماز نه پڙهي. ان کان پوءِ هن انهن سان گڏ صبح جي نماز پڙهي.'
حديث
Imam Malik : 258
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ يَقُولُإِنِّي لَأُوتِرُ وَأَنَا أَسْمَعُ الْإِقَامَةَ أَوْ بَعْدَ الْفَجْرِ يَشُكُّ عَبْدُ الرَّحْمَنِ أَيَّ ذَلِكَ قَالَ
مون کي مالڪ کان [عبدالرحمن بن القاسم] کان ٻڌايو هو ته، مون [عبدالله بن عامر بن ربيعہ] کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'مان وتر جي نماز اقامت ٻڌڻ سان يا فجر کان پوءِ پڙهندو رهندس'. عبدالرحمان کي عبدالله بن عمرو جي چوڻ تي شڪ هو.
حديث
Imam Malik : 259
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُإِنِّي لَأُوتِرُ بَعْدَ الْفَجْرِ
مون کي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [عبدالرحمن بن القاسم] پنهنجي پيءُ [القاسم بن محمد] کي چوندي ٻڌو ته: 'مان فجر کان پوءِ به وتر پڙهندو آهيان'.
حديث
Imam Malik : 260
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ حَفْصَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ عَنْ الْأَذَانِ لِصَلَاةِ الصُّبْحِ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ تُقَامَ الصَّلَاةُ
مون کي يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ جي زال حفشه کيس ٻڌايو آهي ته جيڪڏهن مؤذن صبح جي اذان پڙهي پورو ڪري ته اقامت پڙهڻ کان اڳ، رسول الله ﷺ ٻه رڪعتون هلڪي نماز پڙهندا.
