Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 201
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا سُئِلَ عَنْ النِّسْيَانِ فِي الصَّلَاةِ قَالَ لِيَتَوَخَّ أَحَدُكُمْ الَّذِي يَظُنُّ أَنَّهُ نَسِيَ مِنْ صَلَاتِهِ فَلْيُصَلِّهِ
مون کي مالڪ کان [نافع] جي روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] کان جڏهن نماز ۾ وسارڻ بابت پڇيو ويو ته هن جواب ڏنو ته، 'انسان کي اهو ڳولڻ گهرجي جيڪو هن کي يقين آهي ته هو وساري چڪو آهي، پوءِ پنهنجي نماز پوري ڪري'.
حديث
Imam Malik : 202
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ أَنَّهُ قَالَصَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَلَمْ يَجْلِسْ فَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ وَنَظَرْنَا تَسْلِيمَهُ كَبَّرَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ التَّسْلِيمِ ثُمَّ سَلَّمَ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، الاعرج، عبدالله بن بحينه کان روايت ڪئي آهي ته: ”رسول الله ﷺ اسان سان گڏ ٻه رڪعتون نماز پڙهيون، پوءِ پاڻ فوراً بيهڻ کان سواءِ اٿي بيٺا، جڏهن ته ماڻهو سندس پٺيان بيٺا رهيا. جڏهن پاڻ نماز ختم ڪئي ۽ اسان سندن سلام ڏٺو، تڏهن پاڻ تڪبير چيو ۽ سلام ڪرڻ کان اڳ ٻه سجدا ڪيا، ان کان پوءِ سلام ڪيو ۽ اڃا تائين ويٺا رهيا.“
حديث
Imam Malik : 203
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ أَنَّهُ قَالَصَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ فَقَامَ فِي اثْنَتَيْنِ وَلَمْ يَجْلِسْ فِيهِمَا فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، عبدالرحمٰن بن هرمز کان، عبدالله بن بحينه کان، بيان ڪيو آهي ته: رسول الله ﷺ اسان سان گڏ ظهر جي نماز پڙهي. پاڻ ٻئي رڪعت ۾ بيٺا ۽ ان ۾ نه ويٺا. جڏهن پاڻ نماز کان فارغ ٿيا ته ٻه سجدا ڪيا، پوءِ سلام ڪيائون.
حديث
Imam Malik : 204
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ عَنْ أُمِّهِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْأَهْدَى أَبُو جَهْمِ بْنُ حُذَيْفَةَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمِيصَةً شَامِيَّةً لَهَا عَلَمٌ فَشَهِدَ فِيهَا الصَّلَاةَ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ رُدِّي هَذِهِ الْخَمِيصَةَ إِلَى أبِي جَهْمٍ فَإِنِّي نَظَرْتُ إِلَى عَلَمِهَا فِي الصَّلَاةِ فَكَادَ يَفْتِنُنِي
مون کي يحييٰ، مالڪ، علقمه بن ابو علقمه کان، سندس ماءُ کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ جي زال عائشه چيو ته ابو جهم بن حذیفہ، رسول الله ﷺ کي شام جو هڪ قميص پيش ڪئي جنهن تي تصوير هئي. هن ان کي نماز ۾ ڏٺو. جڏهن نماز ختم ڪئي ته چيائين ته: ”هي قميص ابو جهم کي واپس ڪر، ڇاڪاڻ ته مون نماز ۾ ان جي تصوير ڏٺي هئي ۽ اهو منهنجي لاءِ تقريباً هڪ بهتان بڻجي ويو“.
حديث
Imam Malik : 205
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَبِسَ خَمِيصَةً لَهَا عَلَمٌ ثُمَّ أَعْطَاهَا أَبَا جَهْمٍ وَأَخَذَ مِنْ أَبِي جَهْمٍ أَنْبِجَانِيَّةً لَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلِمَ فَقَالَ إِنِّي نَظَرْتُ إِلَى عَلَمِهَا فِي الصَّلَاةِ
مون کي مالڪ [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] ٻڌايو هو ته رسول الله ﷺ جن رنگين ڪپڙا پائيندا هئا، پوءِ انهن کي ابو جهم کي ڏنائين ۽ ابو جهم جي چمڙي جي جيڪٽ ورتي. ابو جهم پڇيو، 'ڇو، اي الله جا رسول؟' هن جواب ڏنو؛ 'مون نماز ۾ سندس رنگين ڏٺو'.
حديث
Imam Malik : 206
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍأَنَّ أَبَا طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيَّ كَانَ يُصَلِّي فِي حَائِطِهِ فَطَارَ دُبْسِيٌّ فَطَفِقَ يَتَرَدَّدُ يَلْتَمِسُ مَخْرَجًا فَأَعْجَبَهُ ذَلِكَ فَجَعَلَ يُتْبِعُهُ بَصَرَهُ سَاعَةً ثُمَّ رَجَعَ إِلَى صَلَاتِهِ فَإِذَا هُوَ لَا يَدْرِي كَمْ صَلَّى فَقَالَ لَقَدْ أَصَابَتْنِي فِي مَالِي هَذَا فِتْنَةٌ فَجَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ لَهُ الَّذِي أَصَابَهُ فِي حَائِطِهِ مِنْ الْفِتْنَةِ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ صَدَقَةٌ لِلَّهِ فَضَعْهُ حَيْثُ شِئْتَ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [عبدالله بن ابوبڪر] پنهنجي باغ ۾ نماز پڙهي رهيو هو، تڏهن هڪ ٽِڊڙو اُڏامي ويو ۽ پريشان ٿي ٻاهر نڪرڻ جو رستو ڳولي رهيو هو، تان جو ابو طلحه حيران ٿي ويو ۽ سندس نظر هڪ لمحي لاءِ ان تي ٽنگيل رهي. هو پنهنجي نماز ڏانهن موٽي آيو ۽ کيس خبر نه هئي ته هن ڪيتريون رڪعتون پڙهيون آهن؟ پوءِ هن چيو، 'يقيناً، مان پنهنجي مال ۾ مصروف آهيان، هي هڪ آزمائش آهي'. پوءِ هو رسول الله ﷺ وٽ ويو ۽ ان کي ان آزمائش بابت ٻڌايو جيڪا هن تي باغ ۾ آئي هئي. هن چيو، 'يا رسول الله! مان هي باغ الله جي لاءِ صدقو ڪريان ٿو. جيئن توهان چاهيو ان جو بندوبست ڪريو'.
حديث
Imam Malik : 207
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِكَانَ يُصَلِّي فِي حَائِطٍ لَهُ بِالْقُفِّ وَادٍ مِنْ أَوْدِيَةِ الْمَدِينَةِ فِي زَمَانِ الثَّمَرِ وَالنَّخْلُ قَدْ ذُلِّلَتْ فَهِيَ مُطَوَّقَةٌ بِثَمَرِهَا فَنَظَرَ إِلَيْهَا فَأَعْجَبَهُ مَا رَأَى مِنْ ثَمَرِهَا ثُمَّ رَجَعَ إِلَى صَلَاتِهِ فَإِذَا هُوَ لَا يَدْرِي كَمْ صَلَّى فَقَالَ لَقَدْ أَصَابَتْنِي فِي مَالِي هَذَا فِتْنَةٌ فَجَاءَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ خَلِيفَةٌ فَذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ وَقَالَ هُوَ صَدَقَةٌ فَاجْعَلْهُ فِي سُبُلِ الْخَيْرِ فَبَاعَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ بِخَمْسِينَ أَلْفًا فَسُمِّيَ ذَلِكَ الْمَالُ الْخَمْسِينَ
مون کي مالڪ کان [عبدالله بن ابوبڪر] کان ٻڌايو هو؛ ته هڪ انصاري ماڻهو هو جيڪو مديني جي هڪ وادي - القوف ۾ پنهنجي باغ ۾ ان موسم ۾ نماز پڙهي رهيو هو جڏهن کجور پڪي ۽ فصل لاءِ تيار هئي. ان ماڻهو کجور کي ڏٺو جيستائين هو حيران ٿي ويو، پوءِ هو پنهنجي نماز تي ڌيان ڏيڻ لڳو، پر اهو معلوم ٿيو ته هن کي خبر ناهي ته هن ڪيتريون رڪعتون پڙهيون آهن؟ ' پوءِ هن چيو؛ 'بيشڪ، مون کي پنهنجي ملڪيت سان آفت آئي آهي، هي تهمت آهي'. پوءِ اهو ماڻهو [عثمان بن عفان] سان مليو جيڪو ان وقت خليفي هو. هن مون کي ان بابت ٻڌايو، هن چيو، 'مون باغ خيرات ۾ ڏنو، تنهنڪري ان کي نيڪيءَ جي راهه ۾ استعمال ڪريو'. عثمان بن عفان ان کي پنجاهه هزار ۾ وڪرو ڪيو، تنهنڪري ملڪيت جو نالو الخمسين - پنج هزار - 'رکيو ويو.
حديث
Imam Malik : 208
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي جَاءَهُ الشَّيْطَانُ فَلَبَسَ عَلَيْهِ حَتَّى لَا يَدْرِيَ كَمْ صَلَّى فَإِذَا وَجَدَ ذَلِكَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، ابو سلمه بن عبدالرحمان بن عوف کان، ابو هريره کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'جڏهن توهان مان ڪو نماز لاءِ بيٺو آهي، ته شيطان ان تي اچي ٿو، ان کي ايستائين آزمائي ٿو جيستائين ان کي خبر نه پوي ته هن ڪيتريون رڪعتون پڙهيون آهن. جيڪڏهن توهان کي اهو سمجهه ۾ اچي وڃي ته پوءِ ويٺي ٻه ڀيرا سجدو ڪريو.'
حديث
Imam Malik : 209
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ غُسْلَ الْجَنَابَةِ ثُمَّ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الْأُولَى فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَدَنَةً وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الثَّانِيَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَقَرَةً وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الثَّالِثَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ كَبْشًا أَقْرَنَ وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الرَّابِعَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ دَجَاجَةً وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الْخَامِسَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَيْضَةً فَإِذَا خَرَجَ الْإِمَامُ حَضَرَتْ الْمَلَائِكَةُ يَسْتَمِعُونَ الذِّكْرَ
يحييٰ مون کان روايت ڪئي آهي ته مالڪ، ابوبڪر بن عبدالرحمان جي اڳوڻي غلام، سميع، ابو صالح السمان، ابو هريره کان، ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: جيڪو جمعي جي ڏينهن غسل جنابت وانگر غسل ڪري ۽ پوءِ پهرين وقت ۾ هليو وڃي ته اهو ائين آهي جيئن ان اُٺ جي قرباني ڪئي آهي. جيڪو ٻئي وقت ۾ هليو وڃي ته اهو ائين آهي جيئن ان ڳئون جي قرباني ڪئي آهي. جيڪو ٽئين وقت ۾ هليو وڃي ته اهو ائين آهي جيئن هن ٻڪري جي قرباني ڪئي آهي. جيڪو چوٿين وقت ۾ هليو وڃي ته اهو ائين آهي جيئن هن ڪڪڙ جي قرباني ڪئي آهي. ۽ جيڪو پنجين وقت ۾ هليو وڃي ته اهو ائين آهي جيئن هن هڪ آنا قربان ڪيو آهي. پوءِ جڏهن امام ايندو آهي ته ملائڪ خطبو ٻڌڻ لاءِ موجود هوندا آهن.
حديث
Imam Malik : 210
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُغُسْلُ يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَاجِبٌ عَلَى كُلِّ مُحْتَلِمٍ كَغُسْلِ الْجَنَابَةِ
مون کي مالڪ کان، سعيد ابو سعيد المقبوري کان، ابو هريره کان روايت آهي ته هن چيو ته: جمعي جي ڏينهن جنابت جو وڏو غسل هر ان شخص تي واجب آهي جنهن کي احتلام ٿيو هجي.
حديث
Imam Malik : 211
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَخْطُبُ فَقَالَ عُمَرُأَيَّةُ سَاعَةٍ هَذِهِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ انْقَلَبْتُ مِنْ السُّوقِ فَسَمِعْتُ النِّدَاءَ فَمَا زِدْتُ عَلَى أَنْ تَوَضَّأْتُ فَقَالَ عُمَرُ وَالْوُضُوءَ أَيْضًا وَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْمُرُ بِالْغُسْلِ
مون کي مالڪ کان، ابن شعيب کان، سليم بن عبدالله کان روايت آهي ته هن چيو ته: ”رسول الله ﷺ جي صحابي مان هڪ شخص جمعي جي ڏينهن مسجد ۾ داخل ٿيو، جڏهن عمر بن خطاب خطبو ڏئي رهيو هو. عمر بن خطاب پڇيو، ”ڪهڙو وقت ٿيو آهي؟“ ان شخص جواب ڏنو، ”اي اميرالمؤمنين، مان بازار مان موٽيو هوس، ۽ پوءِ مون نماز جي اذان ٻڌي. مون وٽ وضو ڪرڻ کان سواءِ ٻيو ڪجهه ڪرڻ جو وقت نه هو.“ عمر چيو: ”بس وضو ڪر!“ ڇا توکي خبر ناهي ته رسول الله ﷺ غسل ڪرڻ جو حڪم ڏنو هو؟“
حديث
Imam Malik : 212
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ غُسْلُ يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَاجِبٌ عَلَى كُلِّ مُحْتَلِمٍ
مون کي مالڪ کان، [شفوان بن سليم] کان، [عطا بن يسار] کان، [ابو سعيد الخدري] کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ جن فرمايو: 'جمعي جي ڏينهن غسل ڪرڻ واجب آهي هر ان شخص تي جنهن کي احتلام ٿيو هجي'.
حديث
Imam Malik : 213
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ الْجُمُعَةَ فَلْيَغْتَسِلْ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، ابن عمر کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جڏهن توهان مان ڪو جمعي تي اچڻ چاهي ته غسل ڪري.
حديث
Imam Malik : 214
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قُلْتَ لِصَاحِبِكَ أَنْصِتْ وَالْإِمَامُ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَدْ لَغَوْتَ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابو الزناد، الاعرج، ابو هريره کان ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جيڪڏهن توهان پنهنجي ڀاءُ کي چئو ته: 'چپ ڪر!' جڏهن امام وعظ ڪري رهيو آهي، ته يقيناً توهان ڪجهه به بيڪار نه ڪيو هوندو.'
حديث
Imam Malik : 215
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ أَبِي مَالِكٍ الْقُرَظِيِّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُمْ كَانُوا فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ يُصَلُّونَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ حَتَّى يَخْرُجَ عُمَرُ فَإِذَا خَرَجَ عُمَرُ وَجَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَأَذَّنَ الْمُؤَذِّنُونَ قَالَ ثَعْلَبَةُ جَلَسْنَا نَتَحَدَّثُ فَإِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُونَ وَقَامَ عُمَرُ يَخْطُبُ أَنْصَتْنَا فَلَمْ يَتَكَلَّمْ مِنَّا أَحَدٌقَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَخُرُوجُ الْإِمَامِ يَقْطَعُ الصَّلَاةَ وَكَلَامُهُ يَقْطَعُ الْكَلَامَ
مون کي مالڪ کان [ابن شهاب] کان [ثعلبه بن ابو مالڪ القرازي] ٻڌايو آهي ته؛ اهي [عمر بن خطاب] جي دور ۾ جمعي جي نماز پڙهندا هئا جڏهن عمر هليو ويو هو. جڏهن عمر ٻاهر آيو ۽ منبر تي ويٺو، ته معذن نماز لاءِ اذان ڏني. ثعلبه چيو؛ 'اسين اڃا تائين ڳالهيون ڪري رهيا هئاسين، جيڪڏهن مؤذن خاموش هجي ۽ عمر وعظ ڪري رهيو هجي، ته اسان خاموش هئاسين ۽ ڪو به نه ڳالهائيندو هو.' ابن شهاب چيو؛ 'امام جو نڪرڻ نماز کي روڪي ٿو، ۽ سندس خطبو گفتگو کي روڪي ٿو'.
حديث
Imam Malik : 216
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَبِي عَامِرٍ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ كَانَ يَقُولُ فِي خُطْبَتِهِ قَلَّ مَا يَدَعُ ذَلِكَ إِذَا خَطَبَإِذَا قَامَ الْإِمَامُ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَاسْتَمِعُوا وَأَنْصِتُوا فَإِنَّ لِلْمُنْصِتِ الَّذِي لَا يَسْمَعُ مِنْ الْحَظِّ مِثْلَ مَا لِلْمُنْصِتِ السَّامِعِ فَإِذَا قَامَتْ الصَّلَاةُ فَاعْدِلُوا الصُّفُوفَ وَحَاذُوا بِالْمَنَاكِبِ فَإِنَّ اعْتِدَالَ الصُّفُوفِ مِنْ تَمَامِ الصَّلَاةِ ثُمَّ لَا يُكَبِّرُ حَتَّى يَأْتِيَهُ رِجَالٌ قَدْ وَكَّلَهُمْ بِتَسْوِيَةِ الصُّفُوفِ فَيُخْبِرُونَهُ أَنْ قَدْ اسْتَوَتْ فَيُكَبِّرُ
مون کي مالڪ کان عمر بن عبيدالله جي اڳوڻي غلام [ابو نضل] کان، [مالڪ بن عامر] کان ٻڌايو ويو آهي ته [عثمان بن عفان] هڪ ڀيري پنهنجي خطبي ۾ چيو هو، ۽ هو پنهنجي خطبي مان گهٽ ئي نڪرندو هو: 'جيڪڏهن ڪو امام جمعي تي خطبو ڏيڻ لاءِ بيٺو آهي، ته پوءِ ٻڌو ۽ خاموش رهو. حقيقت ۾، انهن ماڻهن جو ثواب انهن وانگر ناهي جيڪي خاموش آهن ۽ ٻڌندا رهن ٿا. جيڪڏهن نماز پڙهڻي آهي، ته پوءِ صفون سڌيون ڪريو ۽ انهن کي ڪلهي سان ڪلهي تي ملائي گڏ ڪريو. حقيقت ۾، صفن جي سڌي ٿيڻ نماز جي ڪمال جو حصو آهي. عمر تڪبير نه چيو جيستائين اهي ماڻهو جن کي صفون سڌي ڪرڻ جو ڪم ڏنو ويو هو، انهن کي خبر نه ڏني ته شافٽ سڌي آهي. ان کان پوءِ هن تڪبير چيو.
حديث
Imam Malik : 217
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَرَأَى رَجُلَيْنِ يَتَحَدَّثَانِ وَالْإِمَامُ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَحَصَبَهُمَا أَنْ اصْمُتَا
مون کي مالڪ کان ۽ نافع کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] ٻن ماڻهن کي ڏٺو جڏهن امام جمعي جي ڏينهن خطبو ڏئي رهيو هو ته اهي ڳالهيون ڪري رهيا هئا، تنهن ڪري انهن کي خاموش ڪرڻ لاءِ انهن تي پٿر اڇلايائين.
حديث
Imam Malik : 218
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍ عَنْ الْكَلَامِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذَا نَزَلَ الْإِمَامُ عَنْ الْمِنْبَرِ قَبْلَ أَنْ يُكَبِّرَ فَقَالَ ابْنُ شِهَابٍلَا بَأْسَ بِذَلِكَ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته هن [ابن شهاب کان] جمعي جي ڏينهن تقرير ڪرڻ بابت پڇيو، جڏهن امام منبر تان لهي تڪبير چوڻ کان اڳ اچي ويندو آهي، ته ابن شهاب جواب ڏنو: 'ان ۾ ڪو حرج ناهي.'
حديث
Imam Malik : 219
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُمَنْ أَدْرَكَ مِنْ صَلَاةِ الْجُمُعَةِ رَكْعَةً فَلْيُصَلِّ إِلَيْهَا أُخْرَىقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَهِيَ السُّنَّةُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، ٻڌايو ته هن چيو ته: 'جيڪو جمعي جي نماز مان هڪ رڪعت حاصل ڪري، پوءِ ٻيون پوريون ڪري'. ابن شهاب چيو ته: 'اهو سنت آهي'.
حديث
Imam Malik : 220
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍعَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ }فَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَقْرَؤُهَا إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَامْضُوا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان ٻڌايو آهي ته هن [ابن شهاب کان] الله عَزَّ وَجَلَّ جي لفظن بابت پڇيو: 'اي ايمان وارؤ، جڏهن توهان کي جمعي جي ڏينهن نماز لاءِ سڏيو وڃي ته پوءِ الله جي ياد ڏانهن جلدي ڪريو.' - 'سوال جمعه؛ 9- ابن شهاب چيو؛ ' [عمر بن الخطاب] ان کي پڙهو: 'جڏهن توهان کي نماز لاءِ سڏيو وڃي ته پوءِ الله جي ياد ڏانهن وڃو.''
