Imam Malik : 181
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَالَ الْإِمَامُ{ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ }فَقُولُوا آمِينَ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
مون کي مالڪ کان، سميّه کان، ابوبڪر جي غلام کان، ابو صالح السّمان کان، ابو هريره کان، رسول الله ﷺ فرمايو آهي ته: جڏهن امام چوي ته، غير المغضوب عليهم ولاد الليلين، ته پوءِ چئو، آمين. جيڪو به فرشتي جي پڙهڻ سان گڏ پڙهندو آهي، ان جا گذريل گناهه ضرور معاف ڪيا ويندا.
Imam Malik : 182
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَالَ أَحَدُكُمْ آمِينَ وَقَالَتْ الْمَلَائِكَةُ فِي السَّمَاءِ آمِينَ فَوَافَقَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
مونکي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جيڪڏهن توهان مان ڪو آمين چوي ۽ آسمان جا ملائڪ به آمين چون ته ٻنهي جا گذريل گناهه معاف ڪيا ويندا.
Imam Malik : 183
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَالَ الْإِمَامُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
مون کي مالڪ کان، جيڪو ابوبڪر جي اڳوڻي غلام هو، جيڪو [سميه] کان، جيڪو [ابو صالح السمّان] کان، جيڪو [ابو هريره] کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جڏهن امام "سمع الله لمن حمده" پڙهي ته پوءِ "ربنا ولڪ الحمد" پڙهو. جنهن جا لفظ ملائڪن جي دعا سان ملندا، ان جا گذريل گناهه معاف ڪيا ويندا.
Imam Malik : 184
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُعَاوِيِّ أَنَّهُ قَالَرَآنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَأَنَا أَعْبَثُ بِالْحَصْبَاءِ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا انْصَرَفْتُ نَهَانِي وَقَالَ اصْنَعْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ فَقُلْتُ وَكَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ قَالَ كَانَ إِذَا جَلَسَ فِي الصَّلَاةِ وَضَعَ كَفَّهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ أَصَابِعَهُ كُلَّهَا وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ الَّتِي تَلِي الْإِبْهَامَ وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَقَالَ هَكَذَا كَانَ يَفْعَلُ
مون کي يحييٰ، مالڪ، مسلم بن ابو مريم، علي بن عبدالرحمان المعاوي کان ٻڌايو هو ته: '[عبدالله بن عمر] مون کي نماز ۾ ڪنڪرين سان راند ڪندي ڏٺو. جڏهن اهو ختم ٿيو، ته هن مون کي روڪيو ۽ چيو: 'جيئن رسول الله صلي الله عليه وسلم ڪندا هئا، ائين ڪر!' مون پڇيو، 'رسول الله صلي الله عليه وسلم ڇا ڪندا هئا؟' هن جواب ڏنو، 'جڏهن هو نماز ۾ ويهندو آهي، ته پنهنجو ساڄو هٿ پنهنجي ساڄي ران تي رکي ٿو، پنهنجي سڀني آڱرين کي پڪڙي ٿو ۽ پنهنجي شهادت واري آڱر سان اشارو ڪري ٿو. ۽ پنهنجو کاٻو هٿ پنهنجي کاٻي ران تي به رکي ٿو'. عبدالله بن عمر چيو؛ 'رسول الله صلي الله عليه وسلم ائين ئي ڪيو'.
Imam Malik : 185
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَوَصَلَّى إِلَى جَنْبِهِ رَجُلٌ فَلَمَّا جَلَسَ الرَّجُلُ فِي أَرْبَعٍ تَرَبَّعَ وَثَنَى رِجْلَيْهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ عَبْدُ اللَّهِ عَابَ ذَلِكَ عَلَيْهِ فَقَالَ الرَّجُلُ فَإِنَّكَ تَفْعَلُ ذَلِكَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَإِنِّي أَشْتَكِي
مالڪ مون کي [عبدالله بن دينار] کان ٻڌايو ته هن ٻڌو ته هڪ ماڻهو [عبدالله بن عمر] جي ڀرسان نماز پڙهي رهيو هو. جڏهن اهو ماڻهو چوٿين رڪعت ۾ ويٺو، ته هو پنهنجا پير رانن هيٺان ڪري ويٺو ۽ پنهنجا پير موڙي ويٺو. جڏهن عبدالله ختم ڪيو، ته هن ان شخص جي ڪمن جي مذمت ڪئي. ان شخص چيو؛ 'تون به اهو ڪر'. عبدالله بن عمر جواب ڏنو، 'ڇاڪاڻ ته منهنجي ٽنگ ۾ درد آهي'.
Imam Malik : 186
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ صَدَقَةَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ حَكِيمٍ أَنَّهُ رَأَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيَرْجِعُ فِي سَجْدَتَيْنِ فِي الصَّلَاةِ عَلَى صُدُورِ قَدَمَيْهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ ذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّهَا لَيْسَتْ سُنَّةَ الصَّلَاةِ وَإِنَّمَا أَفْعَلُ هَذَا مِنْ أَجْلِ أَنِّي أَشْتَكِي
مالڪ مون کي [صادقه بن يسار] کان روايت ڪئي ته [المغيره بن حڪيم] ڏٺو ته [عبدالله بن عمر] هر وقت سجدي کان مٿو کڻڻ وقت پنهنجي پيرن جي تلائن تي ٽيڪ ڏئي رهيو هو. جڏهن هو فارغ ٿيو، ته ڪنهن کانئس ان بابت پڇيو. هن جواب ڏنو، 'اهو نماز ۾ سنت ناهي. مان اهو ڪريان ٿو ڇاڪاڻ ته منهنجا پير ڏکوئيندا آهن.'
Imam Malik : 187
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ كَانَ يَرَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيَتَرَبَّعُ فِي الصَّلَاةِ إِذَا جَلَسَ قَالَ فَفَعَلْتُهُ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ فَنَهَانِي عَبْدُ اللَّهِ وَقَالَ إِنَّمَا سُنَّةُ الصَّلَاةِ أَنْ تَنْصِبَ رِجْلَكَ الْيُمْنَى وَتَثْنِيَ رِجْلَكَ الْيُسْرَى فَقُلْتُ لَهُ فَإِنَّكَ تَفْعَلُ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّ رِجْلَيَّ لَا تَحْمِلَانِي
مون کي مالڪ کان [عبدالرحمن بن القاسم] کان [عبدالله بن عبدالله بن عمر] ٻڌايو هو ته هن هڪ ڀيري [عبدالله بن عمر] کي نماز ۾ ٽنگون رانن هيٺان ڪري ويٺي ڏٺو هو، عبدالرحمان بن القاسم چيو ته مون اهو تڏهن ڪيو هو جڏهن مان ٻار هئس. پوءِ عبدالله مون کي منع ڪيو. پوءِ هن چيو ته نماز ۾ سنت اها آهي ته پنهنجي ساڄي ٽنگ سڌي ڪر ۽ پنهنجي کاٻي ٽنگ پکيڙي. مون پڇيو ته توهان اهو ڇو ڪيو؟ هن جواب ڏنو ته ڇو ته منهنجا پير هاڻي مضبوط نه رهيا آهن.
Imam Malik : 188
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ أَرَاهُمْ الْجُلُوسَ فِي التَّشَهُّدِ فَنَصَبَ رِجْلَهُ الْيُمْنَى وَثَنَى رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَجَلَسَ عَلَى وَرِكِهِ الْأَيْسَرِ وَلَمْ يَجْلِسْ عَلَى قَدَمِهِ ثُمَّ قَالَ أَرَانِي هَذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَحَدَّثَنِي أَنَّ أَبَاهُكَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ
مون کي يحييٰ، مالڪ، [يحييٰ بن سعيد] کان ٻڌايو آهي ته [القاسم بن محمد] انهن کي تسيحود ويهڻ جو طريقو ڏيکاريو. هن پنهنجي ساڄي ٽنگ کي سڌو ڪيو، پنهنجي کاٻي ٽنگ کي پکيڙيو ۽ کاٻي چيلهه تي ويٺو، ۽ هو پنهنجي پيرن جي تلائن تي نه ويٺو. پوءِ هن چيو ته؛ '[عبدالله بن عبدالله بن عمر] مون کي اهو ڏيکاريو، ۽ هن مون کي ٻڌايو ته [سندس پيءُ] اهو ڪيو هو'.
Imam Malik : 189
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِوَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يُعَلِّمُ النَّاسَ التَّشَهُّدَ يَقُولُ قُولُوا التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ الزَّاكِيَاتُ لِلَّهِ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ
مون کان يحيٰ، مالڪ، ابن شهاب کان، عروه بن عز زبير کان، [عبدالرحمٰن بن عبدالقاري] کان روايت ڪري ٿو ته هن (عمر بن خطاب) کي منبر تي ماڻهن کي تسبيح پڙهندي ٻڌو. عمر چيو؛ پڙهو: اَتَّحَيْتُ لِلَّهِ الْعَزَاقُ الْاَسْلَامُ عَلَيْكَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ. عش-شاليهين. اشهد ان لا اله الا الله و اشهد انا محمّدان عبدهُوَ رَسُولُ اللَّهِ عَلَيْهِ الْعَظِيمِ اي نبي، توهان تي سلام هجي، ۽ الله جي رحمت ۽ سندس برڪتون هجن، ۽ اسان تي ۽ الله جي نيڪ ٻانهن تي سلام هجي. مان شاهدي ڏيان ٿو ته الله کان سواءِ ڪو به عبادت جي لائق ناهي، ۽ مان شاهدي ڏيان ٿو ته محمد الله جو ٻانهو ۽ رسول آهي.
Imam Malik : 190
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَتَشَهَّدُ فَيَقُولُ بِسْمِ اللَّهِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ الزَّاكِيَاتُ لِلَّهِ السَّلَامُ عَلَى النَّبِيِّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ شَهِدْتُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ شَهِدْتُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ يَقُولُ هَذَا فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ وَيَدْعُو إِذَا قَضَى تَشَهُّدَهُ بِمَا بَدَا لَهُ فَإِذَا جَلَسَ فِي آخِرِ صَلَاتِهِ تَشَهَّدَ كَذَلِكَ أَيْضًا إِلَّا أَنَّهُ يُقَدِّمُ التَّشَهُّدَ ثُمَّ يَدْعُو بِمَا بَدَا لَهُ فَإِذَا قَضَى تَشَهُّدَهُ وَأَرَادَ أَنْ يُسَلِّمَ قَالَ السَّلَامُ عَلَى النَّبِيِّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ يَرُدُّ عَلَى الْإِمَامِ فَإِنْ سَلَّمَ عَلَيْهِ أَحَدٌ عَنْ يَسَارِهِ رَدَّ عَلَيْهِ
مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو آهي؛ ته [عبدالله بن عمر] ٽيسيهود پڙهي. بِسْمِ اللَّهِ تَحْيَيْتِ لِلَّهِ اَشْلَوْتُ لِلَّهِ ذَا قَيْطُ لِلَّهِ. السلام عليڪم ورحمة الله وبركاته. اَلسَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عَبَادِ اللَّهِ الْعَالَمِينَ. شھيدت ان لا اله الا الله شھيدت انا محمد رسول الله. -بِسْمِ اللهِ وَبِحَمْدِهِ، سَمِيعٌ عَلَى اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ. سلام هجي اسان تي ۽ الله جي نيڪ ٻانهن تي. مان گواهي ڏيان ٿو ته الله کان سواءِ ڪو به معبود ناهي جنهن جي عبادت ڪرڻ جو حق آهي، ۽ مان گواهي ڏيان ٿو ته محمد ﷺ الله جو رسول آهي. عبدالله بن عمر پهرين ٻن رڪعتن ۾ هي پڙهيو ۽ جڏهن تسيحود ختم ڪيو ته پنهنجي دعا سان گڏ دعا گهري. جيڪڏهن هو پنهنجي نماز جي آخر ۾ ويٺو آهي، ته پوءِ هو اهڙي طرح ويٺو آهي، صرف تشهد پهريان رکي ٿو ۽ پوءِ دعا گهري ٿو. جيڪڏهن هو تسيحود ختم ڪري سلام ڪرڻ چاهي ٿو، ته هو پڙهي ٿو: 'السلام عليڪم ورحمة الله وبرڪاته. السلام عليڪم وعلى عبادالله شالحين - نبي ﷺ تي سلام، الله جي رحمت ۽ سندس برڪتون. اسان تي ۽ الله جي نيڪ ٻانهن تي سلام هجي-'، 'السلام عليڪم سندس ساڄي پاسي. پوءِ هن امام جي سلام جو جواب ڏنو. جيڪڏهن ڪو کيس کاٻي پاسي کان سلام ڪري ٿو ته هو ان جو جواب به ڏئي ٿو'.
Imam Malik : 191
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّهَا كَانَتْ تَقُولُ إِذَا تَشَهَّدَتْ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ الزَّاكِيَاتُ لِلَّهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ
مون کي مالڪ کان، عبدالرحمٰن بن قاسم کان، سندس پيءُ کان، عائشه رضي الله عنها کان، نبي ڪريم صلي الله عليه وآله وسلم جي زال کان روايت ڪئي آهي. جڏهن هوءَ تشهد پڙهندي آهي ته هوءَ چوي ٿي: اَتَحَيِّيَاتُ طَيِّبَاتُ اَشْلَوْتُ عَزَّكَيْتُ لِلَّهِ. اشهد ان لا اله الا الله وحده لاه سريكا لله و انا محمد عبده و رسوله. اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُه عَلَيْهِ عَلَيْهِ عَلَيْهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ - نيڪي ۽ پاڪيزه نعمتون صرف الله لاءِ آهن. مان شاهدي ڏيان ٿو ته الله کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، جيڪو اڪيلو ۽ اڪيلو آهي، ۽ ان جو ڪو به ساٿي ناهي. مان شاهدي ڏيان ٿو ته محمد ﷺ ان جو ٻانهو ۽ رسول آهي. اي نبي ﷺ، توهان تي سلام هجي ۽ الله جي رحمت ۽ برڪتون هجن. اسان تي ۽ الله جي نيڪ ٻانهن تي سلام هجي. توهان تي سلام هجي - '
Imam Malik : 192
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَكَانَتْ تَقُولُ إِذَا تَشَهَّدَتْ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ الزَّاكِيَاتُ لِلَّهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ
مون وٽ مالڪ کان، يحيٰ بن سعيد الانصاري کان، قاسم بن محمد کان روايت آهي ته، پاڻ سڳورن صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ جي گهرواري عائشه رضي الله عنها جڏهن تسيح پڙهندي هئي. اشهد ان لا اله الا الله وحده لاه سريكا لله و اشهد اننا محمد عبد الله و رسوله. اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُه عَلَيْهِ عَلَيْهِ عَلَيْهِ عَلَيْهِ السَّلَامِ عَلَيْكُم. - نيڪي ۽ نيڪي صرف الله جي آهي. مان شاهدي ڏيان ٿو ته الله کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، جيڪو اڪيلو ۽ اڪيلو آهي، ۽ ان جو ڪو به ساٿي ناهي. مان شاهدي ڏيان ٿو ته محمد ﷺ ان جو ٻانهو ۽ رسول آهي. اي نبي، توهان تي سلام هجي ۽ الله جي رحمت ۽ ان جون برڪتون هجن. اسان تي ۽ الله جي نيڪ ٻانهن تي سلام هجي. توهان تي سلام هجي - '
Imam Malik : 193
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍ وَنَافِعًا مَوْلَى ابْنِ عُمَرَعَنْ رَجُلٍ دَخَلَ مَعَ الْإِمَامِ فِي الصَّلَاةِ وَقَدْ سَبَقَهُ الْإِمَامُ بِرَكْعَةٍ أَيَتَشَهَّدُ مَعَهُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ وَالْأَرْبَعِ وَإِنْ كَانَ ذَلِكَ لَهُ وِتْرًا فَقَالَا لِيَتَشَهَّدْ مَعَهُقَالَ مَالِك وَهُوَ الْأَمْرُ عِنْدَنَا
مالڪ مون کي ٻڌايو ته هن [ابن شهاب] ۽ [نافع] ابن عمر جي اڳوڻي غلام کان هڪ اهڙي شخص بابت پڇيو جيڪو جماعت جي نماز ۾ داخل ٿيو ۽ هڪ رڪعت رهجي وئي. ڇا هو ٻئي ۽ چوٿين رڪعت ۾ امام سان تشهد پڙهي ٿو، جيتوڻيڪ اهي ان لاءِ عجيب رڪعتون آهن؟ ٻنهي جواب ڏنو، 'هن کي چئو ته امام سان تشهد پڙهي'. مالڪ چيو؛ 'اهو اسان جو رايو آهي'.
Imam Malik : 194
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ مَلِيحِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ السَّعْدِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَالَّذِي يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَخْفِضُهُ قَبْلَ الْإِمَامِ فَإِنَّمَا نَاصِيَتُهُ بِيَدِ شَيْطَانٍ
مون کي يحييٰ، مالڪ، محمد بن عمرو بن علقمه، مليح بن عبدالله السعدي، ابو هريره کان ٻڌايو آهي ته: 'جيڪو به امام جي اڳيان پنهنجو مٿو بلند ڪري ٿو ۽ هيٺ ڪري ٿو، ان جي پيشاني جا وار شيطان جي هٿ ۾ آهن'.
Imam Malik : 195
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنَ اثْنَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ ذُو الْيَدَيْنِ أَقَصُرَتْ الصَّلَاةُ أَمْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ أُخْرَيَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ايوب بن ابو تميمة، سختياني، ابو هريره کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله ﷺ هڪ ڀيري ٻه رڪعتون پڙهيون. ذوال يدين پڇيو ته، 'ڇا توهان نماز قضا ڪئي يا وساري ڇڏيو، اي الله جا رسول؟' رسول الله ﷺ جواب ڏنو: 'ڇا ذوال يدين صحيح آهي؟' صحابه ڪرام جواب ڏنو، 'ها، اهو صحيح آهي'. پوءِ رسول الله ﷺ باقي ٻه رڪعتون پوريون ڪرڻ لاءِ اٿيا، پوءِ سلام ڪيو ۽ تڪبير ڪئي ۽ معمول مطابق يا گهڻي دير تائين سجدو ڪيو. پوءِ اٿيو، پوءِ تڪبير چيو، پوءِ معمول مطابق يا گهڻي دير تائين سجدو ڪيو. پوءِ ٻيهر جاڳيو.
Imam Malik : 196
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ مَوْلَى ابْنِ أَبِي أَحْمَدَ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْعَصْرِ فَسَلَّمَ فِي رَكْعَتَيْنِ فَقَامَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالَ أَقَصُرَتْ الصَّلَاةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْ نَسِيتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّ ذَلِكَ لَمْ يَكُنْ فَقَالَ قَدْ كَانَ بَعْضُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالُوا نَعَمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَمَّ مَا بَقِيَ مِنْ الصَّلَاةِ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَ التَّسْلِيمِ وَهُوَ جَالِسٌ
مون کي مالڪ کان [داؤد بن الحسين]، [ابو سفيان] جي اڳوڻي غلام ابن ابو احمد کان، هن چيو ته؛ مون [ابو هريره] کي چوندي ٻڌو ته؛ 'رسول الله ﷺ ظهر جي نماز پڙهي، پوءِ ٻئي رڪعت سلام ڪيو. ذوال يدين اٿي بيٺو ۽ پڇيو، 'يا رسول الله ﷺ، توهان نماز قضا ڪئي يا وساري ڇڏيو؟' رسول الله ﷺ جواب ڏنو؛ 'نه'. ذوال يدين چيو؛ 'پر اهو ٿيو، اي الله جا رسول!' پوءِ رسول الله ﷺ ماڻهن ڏانهن منهن ڪيو ۽ پڇيو؛ 'ڇا ذوال يدين صحيح آهي؟' انهن جواب ڏنو، 'ها، اهو صحيح آهي'. تنهن ڪري رسول الله ﷺ اٿيا ۽ باقي نماز مڪمل ڪئي، ان کان پوءِ سلام کان پوءِ ٻه سجدا ڪيا، ۽ پاڻ ويٺا رهيا.'
Imam Malik : 197
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَ بَلَغَنِيأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكَعَ رَكْعَتَيْنِ مِنْ إِحْدَى صَلَاتَيْ النَّهَارِ الظُّهْرِ أَوْ الْعَصْرِ فَسَلَّمَ مِنَ اثْنَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ ذُو الشِّمَالَيْنِ أَقَصُرَتْ الصَّلَاةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْ نَسِيتَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَصُرَتْ الصَّلَاةُ وَمَا نَسِيتُ فَقَالَ ذُو الشِّمَالَيْنِ قَدْ كَانَ بَعْضُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَتَمَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بَقِيَ مِنْ الصَّلَاةِ ثُمَّ سَلَّمَو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ مِثْلَ ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان، [ابن شهاب] کان، [ابوبڪر بن سليمان بن ابو حثمة] کان، ٻڌايو ويو آهي ته: مون تائين پهتو آهي ته رسول الله ﷺ هڪ ڀيري ظهر يا عصر جي وچ ۾ ٻه رڪعتون پڙهيون، پوءِ ٻه رڪعتون سلام ڪيائون. حضرت ذوالجلال پڇيو، 'يا رسول الله، توهان پنهنجيون نمازون قضا ڪيون يا وساري ڇڏيو؟' رسول الله ﷺ جواب ڏنو؛ 'مان پنهنجيون نمازون قضا نٿو ڪريان ۽ نه وساريان'. حضرت ذوالجلال چيو؛ 'يا رسول الله، انهن مان هڪ ٿي چڪي آهي'. حضرت رسول الله ﷺ ماڻهن ڏانهن منهن ڪري پڇيو؛ 'ڇا ذوالدين صحيح آهي؟' انهن جواب ڏنو، 'ها، اهو سچ آهي، اي الله جا رسول'. حضرت رسول الله ﷺ پوءِ باقي نمازون مڪمل ڪيون، ان کان پوءِ سلام ڪيائون. اهو مون کي مالڪ کان، [ابن شهاب] کان [سعيد بن مسيب] کان ۽ [ابو سلمه بن عبدالرحمان] کان حديث ۾ ٻڌايو ويو آهي.
Imam Malik : 198
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلَمْ يَدْرِ كَمْ صَلَّى أَثَلَاثًا أَمْ أَرْبَعًا فَلْيُصَلِّي رَكْعَةً وَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ التَّسْلِيمِ فَإِنْ كَانَتْ الرَّكْعَةُ الَّتِي صَلَّى خَامِسَةً شَفَعَهَا بِهَاتَيْنِ السَّجْدَتَيْنِ وَإِنْ كَانَتْ رَابِعَةً فَالسَّجْدَتَانِ تَرْغِيمٌ لِلشَّيْطَانِ
مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، عطا بن يسار کان، روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جيڪڏهن توهان مان ڪو پنهنجي نماز ۾ شڪ ڪري، ۽ نه ڄاڻي ته هن ڪيتريون رڪعتون پڙهيون آهن، ته ڇا اها چار آهي يا ٽي؟ پوءِ ان کي گهرجي ته هڪ رڪعت ٻيهر پڙهي، پوءِ سلام ڪرڻ کان اڳ ٻه سجدا ڪري. جيڪڏهن پنجين رڪعت پڙهي رهيو آهي ته ان ان کي ٻن سجدن سان پورو ڪيو آهي. جيڪڏهن چوٿين رڪعت پڙهي رهيو آهي ته اهو شيطان کي خوار ڪرڻ آهي.
Imam Malik : 199
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُإِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَتَوَخَّ الَّذِي يَظُنُّ أَنَّهُ نَسِيَ مِنْ صَلَاتِهِ فَلْيُصَلِّهِ ثُمَّ لْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ وَهُوَ جَالِسٌ
مون کي مالڪ کان، عمر بن محمد بن زيد کان، سليم بن عبدالله کان، ٻڌايو ويو آهي ته عبدالله بن عمر چيو ته: 'جيڪڏهن توهان مان ڪو پنهنجي نماز ۾ شڪ ۾ هجي ته ان کي اهو ڳولڻ گهرجي جيڪو هن کي يقين آهي ته هو پنهنجي نماز ۾ وساري چڪو آهي، پوءِ اهو ڪري ۽ پوءِ جڏهن هو ويٺو هجي ته ٻه ڀيرا سهوي لاءِ سجدو ڪري.'
Imam Malik : 200
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَفِيفِ بْنِ عَمْرٍو السَّهْمِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَكَعْبَ الْأَحْبَارِعَنْ الَّذِي يَشُكُّ فِي صَلَاتِهِ فَلَا يَدْرِي كَمْ صَلَّى أَثَلَاثًا أَمْ أَرْبَعًا فَكِلَاهُمَا قَالَ لِيُصَلِّ رَكْعَةً أُخْرَى ثُمَّ لْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ
مون کي مالڪ کان عفيف بن عمرو عاص سهم کان عطيہ بن يسار کان روايت ڪئي آهي ته مون [عبدالله بن عمرو بن العاش] ۽ [ڪعب الاخبار] کان هڪ اهڙي شخص بابت پڇيو آهي جيڪو پنهنجي نماز ۾ هٻڪندو هو ته هن ٽي رڪعتون پڙهيون آهن يا چار. ٻنهي جواب ڏنو ته: 'انهي کي چئو ته هڪ رڪعت پڙهو ۽ پوءِ ويٺي ٻه سجدا ڪري'.