Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 141
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُقَادُ وَالِدٌ مِنْ وَلَدٍ
Ба мо [Абу Саид] гуфта шуд ба мо [Абдуллох ибни Лахиъа] Ба мо [Амру ибни Суайб] аз [падараш] аз [бобои худ] аз [Умар] ривоят шудааст, ки Паёмбар (с) фармуд: Падар аз писараш дар куча нест.
Hadith
Imam Ahmad : 142
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرِثُ الْمَالَ مَنْ يَرِثُ الْوَلَاءَ
-Ҳанӯз аз ҳамон ривоҷ аз [Умар ибни Хаттоб]-. Ва Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармудаанд: «Касе, ки вориси мол аст, мероси вало - бандагон ҳам мешавад».
Hadith
Imam Ahmad : 143
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُقَادُ لِوَلَدٍ مِنْ وَالِدِهِ
Ба мо хабар дод [Ҳасан] ба мо [Ибни Лаҳия] гуфт ба мо [Амру ибни Суайб] аз [падараш] аз [Абдуллоҳ ибни Амр] гуфт; [Умар ибни Хатсаб] гуфт: «Аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуд: «Кӯдакон аз падаронашон насаб нашудаанд».
Hadith
Imam Ahmad : 144
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ شُرَحْبِيلَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مَرَّةً مَرَّةً
Ба мо хабар дод [Ҳасан] ба мо [Ибну Лаҳиъа] гуфт ба мо [Адллаҳҳок ибни Сираҳбил] аз [Зайд ибни Аслам] аз [падараш] аз [Умар ибни Хатсаб] гуфт, ки ӯ гуфт; - Боре Расули Худо (с)-ро дидам, ки таҳорат мекард.
Hadith
Imam Ahmad : 145
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي يَزِيدَ الْخَوْلَانِيِّ قَالَ سَمِعْتُ فَضَالَةَ بْنَ عُبَيْدٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الشُّهَدَاءُ أَرْبَعَةٌ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ جَيِّدُ الْإِيمَانِ لَقِيَ الْعَدُوَّ فَصَدَقَ اللَّهَ فَقُتِلَ فَذَلِكَ الَّذِي يَنْظُرُ النَّاسُ إِلَيْهِ هَكَذَا وَرَفَعَ رَأْسَهُ حَتَّى سَقَطَتْ قَلَنْسُوَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَلَنْسُوَةُ عُمَرَ وَالثَّانِي رَجُلٌ مُؤْمِنٌ لَقِيَ الْعَدُوَّ فَكَأَنَّمَا يُضْرَبُ ظَهْرُهُ بِشَوْكِ الطَّلْحِ جَاءَهُ سَهْمٌ غَرْبٌ فَقَتَلَهُ فَذَاكَ فِي الدَّرَجَةِ الثَّانِيَةِ وَالثَّالِثُ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ خَلَطَ عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا لَقِيَ الْعَدُوَّ فَصَدَقَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى قُتِلَ قَالَ فَذَاكَ فِي الدَّرَجَةِ الثَّالِثَةِ وَالرَّابِعُ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ أَسْرَفَ عَلَى نَفْسِهِ إِسْرَافًا كَثِيرًا لَقِيَ الْعَدُوَّ فَصَدَقَ اللَّهَ حَتَّى قُتِلَ فَذَاكَ فِي الدَّرَجَةِ الرَّابِعَةِ
Ба мо хабар дод [Яҳё ибни Исҳоқ] ба мо [Ибни Лаҳия] аз [Атоъ ибни Динор] аз [Абу Язиди Хоулонӣ] гуфт: Шунидам, ки [Фадлаллоҳ ибни Убайд] мефармуд; Шунидам, ки [Умар ибни Хатсаб] мегуфт: Аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуд; «Чор шаҳид буданд; Марди мӯъмине, ки имонаш нек буд, бо душмане рӯбарӯ шуд ва дар баробари Худо ҳалол кард ва кушта шуд, ҳамон касест, ки мардум чунин мебинанд” ва Расули Худо (с) сарашро боло бардошт, то сари косахонаи Паёмбар (с) афтиданд ё косахонаи Умар (р). Дуввум марди мӯъминест, ки бо душмане рӯбарӯ мешавад, ки гӯё пушташро хоре бархӯрда бошад, тири гумроҳшуда ӯро сӯрох кунад ва сипас кушта шавад, яъне шахсе, ки дар дараҷаи дувум аст, ва саввум марди мӯъминест, ки аъмоли неки худро бо аъмоли бади худ омехта мекунад ва сипас бо душман рӯ ба рӯ мешавад, то ба сӯи Худо амал кунад. кушта шуда бошад, Расули Худо (с) фармуд: Он шахсе, ки дар зинаи сеюм аст ва чорум марди муъмин аст, ки ба худ ситами зиёде кардааст, сипас бо душмане вомехурад ва дар баробари Худо пок аст, то кушта шавад, пас он шахс дар дарачаи чорум аст.
Hadith
Imam Ahmad : 146
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْغَافِقِيُّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ تَوَضَّأَ عَامَ تَبُوكَ وَاحِدَةً وَاحِدَةً
Ба мо [Яҳё ибни Ғайлон] нақл кард [Рисиддин ибни Саъд] ба ман [Абу Абдуллоҳи Ғофиқӣ] аз [Зайд ибни Аслам] аз [падараш] аз [Умар ибни Хатсаб] аз Расули Худо (с) нақл кард, ки ӯ як бор дар ҷанги таблуқ тахорат кардааст.
Hadith
Imam Ahmad : 147
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ سَيَخْرُجُ أَهْلُ مَكَّةَ ثُمَّ لَا يَعْبُرُ بِهَا أَوْ لَا يَعْرِفُهَا إِلَّا قَلِيلٌ ثُمَّ تَمْتَلِئُ وَتُبْنَى ثُمَّ يَخْرُجُونَ مِنْهَا فَلَا يَعُودُونَ فِيهَا أَبَدًا
[Ҳасан] ба мо [Ибни Лаҳия] ба мо [Абуаз Зубайр] аз [Ҷобир] нақл кард, ки [Умар ибни Хатсаб] ба ӯ ривоят кардааст, ки аз Паёмбари Худо (с) шунидааст, ки мефармуд: Мардуми Макка берун хоҳанд рафт ва аз он ҷо хоҳанд донист ва ё чанд нафар аз он ҷо хоҳанд гузашт. бедор шаванд, пас аз он берун меоянд ва то абад барнамегарданд».
Hadith
Imam Ahmad : 148
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا تَوَضَّأَ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَتَرَكَ مَوْضِعَ ظُفُرٍ عَلَى ظَهْرِ قَدَمِهِ فَأَبْصَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ارْجِعْ فَأَحْسِنْ وُضُوءَكَ فَرَجَعَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ صَلَّى
Ба мо [Ибни Лаҳия] ривоят шудааст, ки ба мо [Абу Зубайр] аз [Ҷобир] ривоят шудааст, ки [Умар ибни Хатсаб] ба ӯ ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) мардеро дид, ки барои намози нисфирӯзӣ таҳорат мекард, сипас пораҳои ангуштонашро берун меовард, пас аз он раъматуллоҳиллоҳу ъалайҳи вассаллам (р) намешуст. (а) ӯро дид ва гуфт: «Такрор кун! Ва таҳорататро тамом кун», пас он шахс таҳораташро такрор мекунад ва намоз мехонад».
Hadith
Imam Ahmad : 149
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ قَالَ زَعَمَ الزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُطْرُونِي كَمَا أَطْرَتْ النَّصَارَى عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّمَا أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ
Ва ба мо [Хусайм] гуфт; [Зуҳрӣ] аз [Убайдиллоҳ ибни Абдуллоҳ ибни Утба ибни Масъуд] аз [Ибни Аббос] аз Умар (р) ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) фармуданд: «Маро ҳамчунон, ки насрониён Исо ибни Марямро мепарастанд, ибодат накунед, ман бандаи Худо ва бандаам».
Hadith
Imam Ahmad : 150
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا أَبُو بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَارٍ بِمَكَّةَ { وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا } قَالَ كَانَ إِذَا صَلَّى بِأَصْحَابِهِ رَفَعَ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ قَالَ فَلَمَّا سَمِعَ ذَلِكَ الْمُشْرِكُونَ سَبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ وَمَنْ جَاءَ بِهِ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ } أَيْ بِقِرَاءَتِكَ فَيَسْمَعَ الْمُشْرِكُونَ فَيَسُبُّوا الْقُرْآنَ { وَلَا تُخَافِتْ بِهَا } عَنْ أَصْحَابِكَ فَلَا تُسْمِعُهُمْ الْقُرْآنَ حَتَّى يَأْخُذُوهُ عَنْكَ { وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا }
Ба мо гуфт, ки [Ҳусайм] ба мо [Абу Бисир] аз [Саъид ибни Ҷубайр] нақл кард Аз [Ибни Аббос] гуфт; Ин оят дар ҳоле нозил шудааст, ки Паёмбар (с) дар Макка пинҳон буданд; «Ва дар намоз овозатро баланд макун ва паст макун» - ояти 110- Ибни Аббос гуфт; Пештар, вақте ки Паёмбар (с) ҳангоми имоматии саҳобагонаш намоз мехонданд, бо овози баланд Қуръон тиловат мекарданд ва чун мушрикон ин тиловатро шуниданд, ба Қуръон ва нозилкунанда ва паёмбаре, ки онро овардааст, лаънат мекарданд, пас Худованд ба Паёмбари Худо (с) фармуд: Овозатро баланд накун». Ин маънои онро дорад, ки хондани шумо ба мушрикон шунида мешавад; «Ва онро аз ёрони худ хор макун, то Қуръон ба гӯши онҳо нарасад, то онро аз ту бигиранд ва миёни он ду бикунанд».
Hadith
Imam Ahmad : 151
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ خَطَبَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ هُشَيْمٌ مَرَّةً خَطَبَنَا فَحَمِدَ اللَّهَ تَعَالَى وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَذَكَرَ الرَّجْمَ فَقَالَ لَا تُخْدَعُنَّ عَنْهُ فَإِنَّهُ حَدٌّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ تَعَالَى أَلَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ رَجَمَ وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ وَلَوْلَا أَنْ يَقُولَ قَائِلُونَ زَادَ عُمَرُ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا لَيْسَ مِنْهُ لَكَتَبْتُهُ فِي نَاحِيَةٍ مِنْ الْمُصْحَفِ شَهِدَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ هُشَيْمٌ مَرَّةً وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَفُلَانٌ وَفُلَانٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ رَجَمَ وَرَجَمْنَا مِنْ بَعْدِهِ أَلَا وَإِنَّهُ سَيَكُونُ مِنْ بَعْدِكُمْ قَوْمٌ يُكَذِّبُونَ بِالرَّجْمِ وَبِالدَّجَّالِ وَبِالشَّفَاعَةِ وَبِعَذَابِ الْقَبْرِ وَبِقَوْمٍ يُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ بَعْدَمَا امْتَحَشُوا
Ба мо хабар дод [Хусайм] ба мо [Алӣ ибни Зайд] аз [Юсуф ибни Миҳрон] аз [Ибни Аббос] гуфт; [Умар мавъиза кард], -гуфт Ҳусайм; Боре Умар (р) ба мо мавъиза кард, сипас Аллоҳи таъолоро ҳамду сано хонд ва сипас қонуни сангсориро зикр кард ва гуфт; «Ба он фирефта нашавед, зеро дар хакикат ин яке аз конунхои Аллохи таъоло аст, бидонед, ки Расулуллох (с) конуни сангсориро ба чо овардааст, пас мо низ баъд аз он конуни сангсориро ба амал овардем. Агар – ман хавотир нашавам – мардум гўянд, ки Умар (р) ба китоби Худо чизеро, ки аз он набуд, илова карда бошад, ман онро дар кунчи Мусхаф хатман менависам, Умар ибни Хатсаб гувохї додааст». Бори дигар Хусайм гуфт; [Абдурраҳмон ибни Авф], фалонӣ, ки Расули Худо (с) қонуни сангсориро ба амал овард ва мо қонуни сангсориро пас аз Расули Худо (с) ба амал овардем, бидонед, ки пас аз шумо мардуме пайдо хоҳанд шуд, ки мавҷудияти қонуни сангсорӣ ва мавҷудияти Даҷҷолро инкор мекунанд, Сифоат ва Қузоб аз оташ берун хоҳанд шуд. аз ҷаҳаннам пас аз сӯхта шудани онҳо».
Hadith
Imam Ahmad : 152
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَافَقْتُ رَبِّي فِي ثَلَاثٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ اتَّخَذْنَا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى فَنَزَلَتْ { وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى } وَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نِسَاءَكَ يَدْخُلُ عَلَيْهِنَّ الْبَرُّ وَالْفَاجِرُ فَلَوْ أَمَرْتَهُنَّ أَنْ يَحْتَجِبْنَ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْحِجَابِ وَاجْتَمَعَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاؤُهُ فِي الْغَيْرَةِ فَقُلْتُ لَهُنَّ { عَسَى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ } قَالَ فَنَزَلَتْ كَذَلِكَ
Ба мо хабар дод [Ҳушайм] ба мо [Ҳумайд] аз [Анас] гуфт. [Умар] гуфт; Ман дар се чиз аз Парвардигорам итоъат кардам; гуфтам; «Эй Расули Худо, агар Мақоми Иброҳимро ҷои намоз гардонем», оят нозил шуд; «Ва мақомҳои Иброҳимро ҷои намоз бигардон» (Сураи Бақара: 125-). гуфтам; «Эй Расули Худо, агар ба онҳо амр диҳӣ, ки ба ҳиҷоб пӯшанд, занони туро одамони нек ва бад дидан хоҳанд кард». Пас, ояти ҳиҷоб поин омад. Ва билохира хамсарони Расулуллох (с) ба у хасад карданд ва ман ба онхо гуфтам; Гуфт: «Агар паёмбар туро талоқ диҳад, шояд Парвардигораш ба ҷои ӯ зане беҳтар аз ту барорад». «Пас, ояте монанди он нозил шуд -Қ.С.Таҳрим: 5-».
Hadith
Imam Ahmad : 153
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُ هِشَامَ بْنَ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ فَقَرَأَ فِيهَا حُرُوفًا لَمْ يَكُنْ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْرَأَنِيهَا قَالَ فَأَرَدْتُ أَنْ أُسَاوِرَهُ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا فَرَغَ قُلْتُ مَنْ أَقْرَأَكَ هَذِهِ الْقِرَاءَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ كَذَبْتَ وَاللَّهِ مَا هَكَذَا أَقْرَأَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذْتُ بِيَدِهِ أَقُودُهُ فَانْطَلَقْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَقْرَأْتَنِي سُورَةَ الْفُرْقَانِ وَإِنِّي سَمِعْتُ هَذَا يَقْرَأُ فِيهَا حُرُوفًا لَمْ تَكُنْ أَقْرَأْتَنِيهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَأْ يَا هِشَامُ فَقَرَأَ كَمَا كَانَ قَرَأَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَكَذَا أُنْزِلَتْ ثُمَّ قَالَ اقْرَأْ يَا عُمَرُ فَقَرَأْتُ فَقَالَ هَكَذَا أُنْزِلَتْ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْقُرْآنَ نَزَلَ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ
Ба мо [Абдуло ибни Абдулаъло] аз [Маъмар] аз [Аз Зуњрї] аз [Урва ибни Аз Зубайр] аз [Ал Мисвар ибни Мањрома] гуфта шудааст, ки [Умар ибни ал-Хассаб] гуфт; Ман шунидам, ки Ҳиём ибни Ҳаким ибни Ҳизом «Ал-Фурқон»-ро мехонд, сипас он китоберо хонд, ки онро Набиюллоҳ бар ӯ нахонда буд, аз ин рӯ хостам, ки дар ҳоле, ки намоз мехонд, сарашро бикашам, пас чун намозро тамом кард, пурсидам; — Кӣ ба шумо чунин порчаҳоро мехонад? Ӯ ҷавоб дод; «Расулуллох саллаллоху алайхи васаллам». гуфтам; «Дурӯғ мегӯӣ, қасам ба Худо, ки Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ба ту чунин нахонда буд». Пас аз дасти ў гирифтам ва ба назди Расули Худо (с) бурдам ва ба ў гуфтам; «Эй Расули Худо, дарҳақиқат, шумо сураи Фурқонро барои мо хондед ва ман шунидам, ки ӯ сураи Фурқонро бо он қироат хондааст, ки барои мо нахонда буд». Пас Паёмбар (с) фармуд: Бихон, эй Ҳишом. Пас дар баробари хондан хонданд, сипас Расули Худо (с) фармуд: «Ин гуна нозил шудааст». Сипас фармуд: Бихон, эй Умар. Пас хондам, пас гуфт: «Ин гуна нозил шудааст». Сипас Расули Худо (с) фармуд: «Дарҳақиқат, Қуръон бо ҳафт ҳарф нозил шудааст».
Hadith
Imam Ahmad : 154
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ عُمَرَ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَلْتَوِي مَا يَجِدُ مَا يَمْلَأُ بِهِ بَطْنَهُ مِنْ الدَّقَلِ
Ба мо гуфт [Амру ибни ал-Ҳайсам] ба мо [Суъба] аз [Симак ибни Ҳарб] аз [Нӯъмон ибни Басир] аз [Умар] гуфт; Расули Худо (с)-ро дидам, ки дар шикамаш гиреҳ буд, зеро ҳатто дар шакли хурмои хушк чизе гирифта наметавонист, ки шикамашро пур кунад.
Hadith
Imam Ahmad : 155
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ وَافَقْتُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فِي ثَلَاثٍ أَوْ وَافَقَنِي رَبِّي فِي ثَلَاثٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ اتَّخَذْتَ الْمَقَامَ مُصَلًّى قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى } وَقُلْتُ لَوْ حَجَبْتَ عَنْ أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ فَإِنَّهُ يَدْخُلُ عَلَيْكَ الْبَرُّ وَالْفَاجِرُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ الْحِجَابِ قَالَ وَبَلَغَنِي عَنْ أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ شَيْءٌ فَاسْتَقْرَيْتُهُنَّ أَقُولُ لَهُنَّ لَتَكُفُّنَّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ لَيُبْدِلَنَّهُ اللَّهُ بِكُنَّ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ مُسْلِمَاتٍ حَتَّى أَتَيْتُ عَلَى إِحْدَى أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ فَقَالَتْ يَا عُمَرُ أَمَا فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَعِظُ نِسَاءَهُ حَتَّى تَعِظَهُنَّ فَكَفَفْتُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { عَسَى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ مُسْلِمَاتٍ مُؤْمِنَاتٍ قَانِتَاتٍ } الْآيَةَ
Ба мо [Ибни Абу Ади] аз [Хумайд] аз [Анас] гуфт; [Умар] гуфт; Аз Парвардигорам итоъат кардам ё Парвардигорам дар се чиз бо ман ризоият кардааст; гуфтам; «Эй Расули Худо, агар Мақоми Иброҳимро ҷои намоз гардонӣ, Худо оятро нозил мекунад; «Ва мақомҳои Иброҳимро ҷои намоз бигардон» - ояти 125. гуфтам; «Эй Расули Худо, агар ҳиҷоб бар умматул-мӯъминон – ҳамсарони паёмбар (с) мепӯшӣ, зеро баъзе аз мардуме, ки назди ту меоянд, хуб ҳастанд ва баъзе бад». Пас ояи ҳиҷоб поин омад. Ӯ мегӯяд; Ва билохира аз уммат-ул-мӯъминин ба ман хабар расид, ки ҳамсарони Расули Худо (с) ҳамзамон ба ӯ ҳасад мебаранд ва ба онҳо гуфтам; «Ба Расулуллох саллаллоху алайхи васаллам рашк карданро бас кун, вагарна дар хакикат Аллох ба чои ту занони мусалмонеро, ки аз ту бехтар аст, иваз мекунад». Пас бо яке аз умматул-мӯъминин вохӯрдам, сипас гуфт; «Эй Умар, оё аз Расули Худо (с) барои занонаш насиҳат набуд, то онҳоро насиҳат накунӣ?» Пас таваққуф кардам, пас Худованд оятро нозил кард: «Агар паёмбар (с) туро талоқ диҳад, шояд Парвардигораш ба ҷои ӯ зане беҳтар аз ту, ки фармонбардор, имон оварда, итоаткор ва тавба мекунад, бигирад». -ҚС Ат Таҳрим ояти 5-.
Hadith
Imam Ahmad : 156
حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ أَنَّ يَحْيَى بْنَ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَهُ عَنْ عِكْرِمَةَ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِالْعَقِيقِ يَقُولُ أَتَانِي اللَّيْلَةَ آتٍ مِنْ رَبِّي فَقَالَ صَلِّ فِي هَذَا الْوَادِي الْمُبَارَكِ وَقُلْ عُمْرَةٌ فِي حَجَّةٍ قَالَ الْوَلِيدُ يَعْنِي ذَا الْحُلَيْفَةِ
Ба мо хабар дод [Валид ибни Муслим] ба мо [Ал-Узаъӣ] гуфт, ки [Яҳё ибни Аби Касир] ба ӯ аз [Икримаи ғуломи Ибни Аббос] хабар додааст, ки гуфт: Шунидам, ки [Ибни Аббос] мегуфт; Шунидам, ки [Умар ибни Хатсаб] мегуфт: Аз Расули Худо (с) шунидам, ки дар водии Аќиќ мефармуд, ки мефармуд: Дишаб касе маро аёдат кард, ки аз љониби Парвардигорам омад ва гуфт; Дар ин водии муборак намоз гузоред ва бигӯед; Умра барои ҳаҷ'' Валид гуфт; «Яъне Зулҳулайфа».
Hadith
Imam Ahmad : 157
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ سَمِعَ مَالِكَ بْنَ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الذَّهَبُ بِالْوَرِقِ رِبًا إِلَّا هَاءَ وَهَاءَ وَالْبُرُّ بِالْبُرِّ رِبًا إِلَّا هَاءَ وَهَاءَ وَالشَّعِيرُ بِالشَّعِيرِ رِبًا إِلَّا هَاءَ وَهَاءَ وَالتَّمْرُ بِالتَّمْرِ رِبًا إِلَّا هَاءَ وَهَاءَ
Ба мо [Суфён] аз [Зуҳрӣ] гуфт, ки [Молик ибни Аус ибни Ҳадасон] шунидааст, ки [Умар ибни Хатсаб] мефармояд; Расули Худо (с) фармуд: -Дар мавриди дигар Суфён гуфт; Умар разияллоҳу анҳу шунид, ки Паёмбар (с) фармуданд: - Тилло ивазшуда ба нуқра рибо аст, магар он ки бо пули нақд, гандум - ба гандум рибо аст, магар он ки бо пули нақд ва хурмо - ба ивази хурмо рибо аст, магар ба пули нақд».
Hadith
Imam Ahmad : 158
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ سَمِعَ أَبَا عُبَيْدٍ قَالَ شَهِدْتُ الْعِيدَ مَعَ عُمَرَ فَبَدَأَ بِالصَّلَاةِ قَبْلَ الْخُطْبَةِ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ صِيَامِ هَذَيْنِ الْيَوْمَيْنِ أَمَّا يَوْمُ الْفِطْرِ فَفِطْرُكُمْ مِنْ صَوْمِكُمْ وَأَمَّا يَوْمُ الْأَضْحَى فَكُلُوا مِنْ لَحْمِ نُسُكِكُمْ
Ба мо [Суфён] аз [Аз Зуњрї] гуфт, ки [Абу Убайд] мегўяд; Ҳамроҳи Умар (р) ба намози хайрат ҳозир шудам, сипас ба намози пеш аз хутба оғоз намуда гуфт; «Дарҳақиқат, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бу икки кунда рўза тутишдан қайтардилар, айдул Фитр рўза, ифтор кунидир, Айдул азҳода қурбонликни бихӯр».
Hadith
Imam Ahmad : 159
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُطْرُونِي كَمَا أَطْرَتْ النَّصَارَى عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّمَا أَنَا عَبْدٌ فَقُولُوا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ
Ба мо [Суфён] аз [Зуҳрӣ] аз [Убайдуллоҳ ибни Абдуллоҳ ибни Утба] аз [Ибни Аббос] аз [Умар] гуфт; Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам фармуданд: «Чунон ки насрониён Исо ибни Марямро мепарастанд, маро парастиш накунед, ман танхо бандаам, пас ба бандагону паёмбаронаш бигуед».
Hadith
Imam Ahmad : 160
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ أَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَنَامُ أَحَدُنَا وَهُوَ جُنُبٌ قَالَ يَتَوَضَّأُ وَيَنَامُ إِنْ شَاءَ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً لِيَتَوَضَّأْ وَلْيَنَمْ
Ба мо [Суфён] аз [Абдуллох ибни Динор] аз [Ибни Умар] аз [Умар] ривоят шудааст, ки аз Паёмбар (с) пурсид; «Оё яке аз мо дар ҳоле ки ҷунуб аст, хоб карда метавонад?» Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дар ҷавоб фармуданд: Таҳорат кун ва агар бихоҳад хоб кун. Дар мавриди дигар Суфён гуфт; «Барои таҳорат кардан баъд хоб кардан».
