Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 121
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ أَنْبَأَنَا لَيْثٌ وَيُونُسُ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ أَبِي الْوَلِيدِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ سُرَاقَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَظَلَّ رَأْسَ غَازٍ أَظَلَّهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ جَهَّزَ غَازِيًا حَتَّى يَسْتَقِلَّ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِ حَتَّى يَمُوتَ قَالَ قَالَ يُونُسُ أَوْ يَرْجِعَ وَمَنْ بَنَى لِلَّهِ مَسْجِدًا يُذْكَرُ فِيهِ اسْمُ اللَّهِ تَعَالَى بَنَى اللَّهُ لَهُ بِهِ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ
Ба мо [Абу Салама ал-Хузоъӣ] [Лайт] аз [Язид ибни Абдуллоҳ ибни Усома ибни Ал Ҳод] аз [Ал Валид ибни Абул Валид] аз [Усмон ибни Абдуллоҳ, яъне Ибни Сурақа] аз [Умар ибни Хатаб] нақл кардааст, гуфт: Аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуд: «Ҳар кӣ сари як ҷанговарро паноҳ диҳад, Худованд дар рӯзи қиёмат ӯро нигаҳбонӣ мекунад ва ҳар кас, ки таҷҳизоти ҷанговареро омода созад, то рӯзии ӯ шавад, барои ӯ мисли подошест, ки то мурданаш бимирад». [Юнус] гуфт; «Ё то баргардад ва касе, ки ба хотири Худо, ки номи Аллох таъоло дар он зикр шудааст, масчиде бино кунад, Худованд барои у дар бихишт хонае бино мекунад».
Hadith
Imam Ahmad : 122
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ سَلْمَانَ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِسْمَةً فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَغَيْرُ هَؤُلَاءِ أَحَقُّ مِنْهُمْ أَهْلُ الصُّفَّةِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُمْ تُخَيِّرُونِي بَيْنَ أَنْ تَسْأَلُونِي بِالْفُحْشِ وَبَيْنَ أَنْ تُبَخِّلُونِي وَلَسْتُ بِبَاخِلٍ
Ба мо [Аффон] хабар дод [Абу Авона] аз [Сулаймони Аъмосй] аз [Сёкик] аз [Салмон ибни Рабиъа] гуфт; Ман шунидам, ки (Умар) мегуфт; Расули Худо (с) тақсимро тақсим кард, пас гуфтам; Эй Расули Худо (с), дар ҳақиқат одамони ғайр аз онҳо ҳаққи бештаре доранд, яъне Аҳлуш Шуффа! Сипас Расули Худо (с) дар посух фармуд: «Дарҳақиқат, ту ба ман ду интихоб додаӣ; Миёни шумо аз ман бипурсед ва миёни шумо маро бухл мешуморед ва ман бахил нестам».
Hadith
Imam Ahmad : 123
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ الْحَدَثِ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ
Ба мо [Аффон] ба мо [Холид] аз [Язид ибни Абу Зиёд] аз [Ошим ибни Убайдиллоҳ] аз [падараш] аз [бобояш] аз [Умар ибни Хаттоб] нақл кардааст, гуфт; «Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва салламни ҳазратларидан кейин таҳорат олаётган ва ҳар икки хуфга масҳ қилганини кўрдим».
Hadith
Imam Ahmad : 124
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَ مُسْتَنِدًا إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ وَعِنْدَهُ ابْنُ عُمَرَ وَسَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَ اعْلَمُوا أَنِّي لَمْ أَقُلْ فِي الْكَلَالَةِ شَيْئًا وَلَمْ أَسْتَخْلِفْ مِنْ بَعْدِي أَحَدًا وَأَنَّهُ مَنْ أَدْرَكَ وَفَاتِي مِنْ سَبْيِ الْعَرَبِ فَهُوَ حُرٌّ مِنْ مَالِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ أَمَا إِنَّكَ لَوْ أَشَرْتَ بِرَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ لَأْتَمَنَكَ النَّاسُ وَقَدْ فَعَلَ ذَلِكَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَأْتَمَنَهُ النَّاسُ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَدْ رَأَيْتُ مِنْ أَصْحَابِي حِرْصًا سَيِّئًا وَإِنِّي جَاعِلٌ هَذَا الْأَمْرَ إِلَى هَؤُلَاءِ النَّفَرِ السِّتَّةِ الَّذِينَ مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ ثُمَّ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَوْ أَدْرَكَنِي أَحَدُ رَجُلَيْنِ ثُمَّ جَعَلْتُ هَذَا الْأَمْرَ إِلَيْهِ لَوَثِقْتُ بِهِ سَالِمٌ مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ
Ба мо [Аффон] Гуфта шуд ба мо [Ҳаммад ибни Салама] аз [Алӣ ибни Зайд] аз [Абу Рофӣ] ривоят шудааст, ки Умар ба Ибни Аббос такя кард ва дар паҳлӯяш Ибни Умар ва Саид ибни Зайд буданд, сипас гуфт; «Медонед, дар хакикат ман дар масъалаи калъа фикр баён намекунам ва баъд аз худ халифа таъин намекунам, дар хакикат касе аз бандагони араб, ки маро дар вакти маргам пайдо кунад, аз моли Худо озод мешавад». Саъид ибни Зайд гуфт: «Агар яке аз мусалмононро таъйин намекардӣ, мардум ба ту имон меоварданд, чунон ки Абубакр (р) имон оварданд ва мардум ба ӯ имон оварданд?». Пас (Умар) посух дод; «Ман орзуҳои бади дӯстонамро дидам ва ин корро ба шаш нафаре супурдам, ки ҳангоме ки Паёмбар (с) даргузашт, аз онҳо хушнуд шуданд». Сипас Умар гуфт; «Агар яке аз ин ду мард бо ман рӯбарӯ шавад ва ин корро ба ӯ вогузорам, онро ба ӯ вогузорам. Солим хизматгори Абу Ҳузайфа ва Абу Убайда ибни Ҷарроҳ буд.
Hadith
Imam Ahmad : 125
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنِي أَبُو الْعَالِيَةِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ شَهِدَ عِنْدِي رِجَالٌ مَرْضِيُّونَ فِيهِمْ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَأَرْضَاهُمْ عِنْدِي عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا صَلَاةَ بَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَلَا صَلَاةَ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ
Ба мо хабар дод [Аффон] ба мо [Ҳаммом] гуфт ба мо [Қатода] Ба ман [Абул Алия] аз [Ибни Аббос] гуфт; «Ман ба мардони мубораке, ки дар миёни онҳо [Умар] буд, шаҳодат додам ва аз ҳама хушнудам Умар аст, ки Паёмбар (с) фармуданд: «Баъд аз намози бомдод то тулӯъи офтоб намоз нест ва пас аз намози аср то ғуруби офтоб намоз нест».
Hadith
Imam Ahmad : 126
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَكَبَّ عَلَى الرُّكْنِ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ وَلَوْ لَمْ أَرَ حَبِيبِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَكَ وَاسْتَلَمَكَ مَا اسْتَلَمْتُكَ وَلَا قَبَّلْتُكَ وَ { لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ }
Ба мо [Аффон] хабар дод [Вухайб] ба мо [Абдуллох ибни Усмон ибни Хутсайм] аз [Саъид ибни Ҷубайр] аз [хонум Аббос] гуфт, ки [Умар ибни Хаттоб] Санги Сиёҳро бӯсид, сипас гуфт; «Дарҳақиқат, ман медонам, ки ту санг ҳастӣ, агар дӯстдоштаам (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) туро бӯсаву молиданашро намедидам, ҳатман туро молиш ва бӯса намекардам ва дар ҳақиқат дар Расули Худо (с) намунаи хубе буд».
Hadith
Imam Ahmad : 127
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَنْبَأَنَا عَمَّارُ بْنُ أَبِي عَمَّارٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى فِي يَدِ رَجُلٍ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ أَلْقِ ذَا فَأَلْقَاهُ فَتَخَتَّمَ بِخَاتَمٍ مِنْ حَدِيدٍ فَقَالَ ذَا شَرٌّ مِنْهُ فَتَخَتَّمَ بِخَاتَمٍ مِنْ فِضَّةٍ فَسَكَتَ عَنْهُ
Ба мо хабар дод [Аффон] Ба мо гуфт [Ҳамад] ба мо [Аммар ибни Абу Аммар] гуфт, ки [Умар ибни Хатсаб] гуфт; Расули Худо (с) ангуштарини тиллоро дар дасти мард дид ва гуфт: «Он чизеро дур кун». Пас онро партофт ва ҳалқае аз оҳанро ба бар кард ва гуфт: «Ин бадтар аз он аст».
Hadith
Imam Ahmad : 128
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ وَحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الْأَنْصَارُ مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ فَأَتَاهُمْ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَمَرَ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنْ يَؤُمَّ النَّاسَ فَأَيُّكُمْ تَطِيبُ نَفْسُهُ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ نَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ نَتَقَدَّمَ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
Ба мо хабар дод [Муъовия ибни Амр] Ба мо гуфт [Зоида] Ба мо [Ошим] ва [Хусайн ибни Алӣ], аз [Зоида] аз [Ошим] аз [Зирр] аз [Абдуллох] гуфт; Вақте ки Расули Худо (с) вафот карданд, қавми ансор гуфтанд; «Аз миёни мо пешвоён ва аз шумо пешвоёне ҳастанд». Пас (Умар) наздашон омад ва гуфт; «Эй қавми ансор, оё намедонед, ки Расули Худо (с) ба Абубакр (р) амр карда буд, ки мардумро сарварӣ кунад, пас чӣ касе дар нафси ӯ ором аст, ки пеш аз Абубакр биравад?». Мардуми ансор посух доданд; «Ба Аллоҳ паноҳ мебарем, ки аз Абубакр (р) пеш ояд».
Hadith
Imam Ahmad : 129
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ رَأَى رَجُلًا تَوَضَّأَ لِلصَّلَاةِ فَتَرَكَ مَوْضِعَ ظُفُرٍ عَلَى ظَهْرِ قَدَمِهِ فَأَبْصَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ارْجِعْ فَأَحْسِنْ وُضُوءَكَ فَرَجَعَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ صَلَّى
[Мӯсо ибни Довуд] ба мо [Ибни Лаҳия] аз [Абуаз Зубайр] аз [Ҷобир] ривоят кардааст, ки [Умар ибни Хатсаб] ба ӯ ривоят кардааст, ки мардеро дид, ки барои намоз таҳорат мекунад, сипас ба андозаи нохун дар кафи пои худ гузоштааст ва Паёмбар (с) ӯро ба камол расонд ва гуфт: таҳорат». Пас баргашт ва таҳорат гирифт ва намоз хонд.
Hadith
Imam Ahmad : 130
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ رَافِعٍ الطَّاطَرِيُّ بَصْرِيٌّ حَدَّثَنِي أَبُو يَحْيَى رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ عَنْ فَرُّوخَ مَوْلَى عُثْمَانَ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ خَرَجَ إِلَى الْمَسْجِدِ فَرَأَى طَعَامًا مَنْثُورًا فَقَالَ مَا هَذَا الطَّعَامُ فَقَالُوا طَعَامٌ جُلِبَ إِلَيْنَا قَالَ بَارَكَ اللَّهُ فِيهِ وَفِيمَنْ جَلَبَهُ قِيلَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَإِنَّهُ قَدْ احْتُكِرَ قَالَ وَمَنْ احْتَكَرَهُ قَالُوا فَرُّوخُ مَوْلَى عُثْمَانَ وَفُلَانٌ مَوْلَى عُمَرَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَدَعَاهُمَا فَقَالَ مَا حَمَلَكُمَا عَلَى احْتِكَارِ طَعَامِ الْمُسْلِمِينَ قَالَا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ نَشْتَرِي بِأَمْوَالِنَا وَنَبِيعُ فَقَالَ عُمَرُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ احْتَكَرَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ طَعَامَهُمْ ضَرَبَهُ اللَّهُ بِالْإِفْلَاسِ أَوْ بِجُذَامٍ فَقَالَ فَرُّوخُ عِنْدَ ذَلِكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أُعَاهِدُ اللَّهَ وَأُعَاهِدُكَ أَنْ لَا أَعُودَ فِي طَعَامٍ أَبَدًا وَأَمَّا مَوْلَى عُمَرَ فَقَالَ إِنَّمَا نَشْتَرِي بِأَمْوَالِنَا وَنَبِيعُ قَالَ أَبُو يَحْيَى فَلَقَدْ رَأَيْتُ مَوْلَى عُمَرَ مَجْذُومًا
Ба мо [Абу Саид, ғуломи Банӣ Ҳошим] гуфт ба мо [Ал Ҳайсам ибни Рофиъ Атс Тохорӣ аз Басра] ба ман [Абу Яҳё, марде аз Макка] аз [Фаррух, бандаи Усмон] хабар дод, ки [Умар] ҳангоме ки Амирулмукминин буд, аз назди масҷид берун омад ва дид: "Ин чӣ ғизо аст?" Онҳо ҷавоб доданд; — Хуроки ба мо овардашуда, — гуфт у; «Худованд ин таом ва касеро, ки онро овардааст, баракат диҳад», пас касе гуфт; Умар (р) пурсид: «Эй Амирулмуъминин, ғизо ҷамъ шудааст. — Кӣ онро ҷамъ кардааст? Онҳо ҷавоб доданд; Фаррух хизматгори Усмон аст ва Фулон хизматгори Умар аст, пас Умар (р) паёмбаре фиристод, то ҳардуро даъват кунад ва гуфт; — Чӣ шуморо водор кард, ки ғизои мусулмониро захира кунед? Хар ду чавоб доданд; «Эй Амирулмукминин, мо бо моли худ мехарем ва мефурӯшем». Умар ҷавоб дод; Фаррух гуфт: Аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуд: Ҳар кас, ки моли мусалмононро ҷамъ кунад, Худованд ӯро ба муфлисӣ ё махав гирифтор месозад. «Эй амирулмуъминин, ман ба Худо ва ту ваъда медиҳам, ки то абад ҷамъ кардани ғизоро такрор накунам». Дар мавриди бандаи Умар (р) гуфт; "Мо танҳо бо сарвати худ мехарем ва мефурӯшем". Абу Яҳё гуфт; Пас дидам, ки бандаи Умар (р) ба бемории махав гирифтор аст.
Hadith
Imam Ahmad : 131
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِينِي الْعَطَاءَ فَأَقُولُ أَعْطِهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي حَتَّى أَعْطَانِي مَرَّةً مَالًا فَقُلْتُ أَعْطِهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْهُ فَتَمَوَّلْهُ وَتَصَدَّقْ بِهِ فَمَا جَاءَكَ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَأَنْتَ غَيْرُ مُشْرِفٍ وَلَا سَائِلٍ فَخُذْهُ وَمَا لَا فَلَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ حَدَّثَنَا هَارُونُ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِينِي الْعَطَاءَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Ба мо хабар дод [Абу Яман] ба мо [Суайб] аз [Зуҳрӣ] гуфт, ки ба мо [Салим ибни Абдуллоҳ] гуфтааст, ки [Абдуллоҳ ибни Умар] гуфт; Ман шунидам, ки (Умар) мегуфт; Паёмбар (с) ба ман ҳадя дод, пас гуфтам; "Танҳо онро ба одамоне диҳед, ки аз ман бештар ба он ниёз доранд". То рӯзе ба ман амвол дод ва гуфтам; "Танҳо онро ба одамоне диҳед, ки аз ман бештар ба он ниёз доранд". Пас Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармуданд: «Моро бигир ва рушд кун - сармоягузорӣ кун - пас ба он сармоягузорӣ. Ҳар чӣ аз ин мол ба ту расад ва интизор набудӣ ва талаб накардӣ, бигир ва агар чунин набошад, онро аз они худат макун». Ба мо хабар дод [Ҳорун] Ба мо гуфт [Ибни Ваҳоб] Ба ман [Юнус] аз [Ибни Шиҳоб] аз [Солим] аз [падараш] гуфт; Ман шунидам, ки (Умар) мегуфт; Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам ба ман тухфа карданд, пас маънии хадисро зикр карданд.
Hadith
Imam Ahmad : 132
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي بُكَيْرٌ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ هَشَشْتُ يَوْمًا فَقَبَّلْتُ وَأَنَا صَائِمٌ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ صَنَعْتُ الْيَوْمَ أَمْرًا عَظِيمًا فَقَبَّلْتُ وَأَنَا صَائِمٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ لَوْ تَمَضْمَضْتَ بِمَاءٍ وَأَنْتَ صَائِمٌ قُلْتُ لَا بَأْسَ بِذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفِيمَ
Ба мо гуфт [Ҳаҷҷоҷ] ба мо [Лайтҳо] гуфт ба ман [Букайр] аз [Абдулмалик ибни Саид Ал Ансорӣ] аз [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] аз [Умар ибни Хатсаб] гуфт; Рӯзе орзу доштам ва ҳавасам бархост ва дар ҳоле ки рӯзадор будам буса кардам ва назди Паёмбар (с) омадам ва гуфтам; «Имрӯз ман хатои бузург кардам, дар ҳоле ки рӯзадор будам, бусидам». ҷавоб додам; 'Ҳеҷ парво накун'. Сипас Паёмбар (с) фармуд: Пас мушкил дар куҷост?
Hadith
Imam Ahmad : 133
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا دَاوُدُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي الْفُرَاتِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ أَنَّهُ قَالَ أَتَيْتُ الْمَدِينَةَ فَوَافَيْتُهَا وَقَدْ وَقَعَ فِيهَا مَرَضٌ فَهُمْ يَمُوتُونَ مَوْتًا ذَرِيعًا فَجَلَسْتُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَمَرَّتْ بِهِ جَنَازَةٌ فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا خَيْرًا فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَجَبَتْ ثُمَّ مُرَّ بِأُخْرَى فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا خَيْرًا فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَجَبَتْ ثُمَّ مُرَّ بِالثَّالِثَةِ فَأُثْنِيَ عَلَيْهَا شَرًّا فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَجَبَتْ فَقَالَ أَبُو الْأَسْوَدِ مَا وَجَبَتْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ قُلْتُ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّمَا مُسْلِمٍ شَهِدَ لَهُ أَرْبَعَةٌ بِخَيْرٍ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ قَالَ فَقُلْنَا وَثَلَاثَةٌ قَالَ فَقَالَ وَثَلَاثَةٌ قَالَ قُلْنَا وَاثْنَانِ قَالَ وَاثْنَانِ قَالَ ثُمَّ لَمْ نَسْأَلْهُ عَنْ الْوَاحِدِ
Ба мо [Юнус ибни Муҳаммад] гуфт, ки ба мо [Довуд, яъне Ибни Абил Фурот] аз [Абдуллоҳ ибни Бурайда] аз [Абул Асвад] гуфтааст, ки ӯ гуфт; Ман ба Мадина омадам, ваќте ки ба он љо расидам, аз афташ вабо дар вуљуд дошт, мардум дар њолати ногувор мемурданд, аз ин рў, ваќте дар пањлўи [Умар ибни Хатсаб] нишастам, љасад гузашт ва љасадро ба некї ситоиш карданд, Умар (р) гуфт; «вољиб» пас аз он љасади дигаре гузашт ва мурдаро бо некї ситоиш карданд, пас Умар гуфт; «вољиб» пас љасади саввум гузашт ва зиштии майит ошкор шуд, пас Умар гуфт; «фарз» дар охир Абул Асвад пурсид; «Фарз чист, эй Амирулмукминин?» Умар ҷавоб дод; Гуфтам, чунон ки Расули Худо (с) фармуданд: «Ҳар мусалмоне, ки чаҳор нафар ба некӣ гувоҳӣ диҳад, Худованд ӯро ба биҳишт меандозад», гуфтам. «Агар се нафар бошад-чй?». Гуфт: «Инчунин се нафар» Боз пурсидам; 'Агар ду кас чй?' Ӯ ҷавоб дод; «Инчунин ду нафар». Пас аз ӯ намепурсем, ки агар як кас чӣ мешавад?
Hadith
Imam Ahmad : 134
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا بُكَيْرٌ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ عُمَرَ قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَمَضَانَ وَالْفَتْحَ فِي رَمَضَانَ فَأَفْطَرْنَا فِيهِمَا
Ба мо хабар дод [Абу Саид] ба мо гуфт [Ибни Лахиъа] ба мо [Букайр] аз [Саъид ибни Мусайиб] аз [Умар] гуфт; «Мо дар моҳи Рамазон ва дар фатҳи шаҳри Макка дар моҳи Рамазон бо Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ҷанг кардем ва дар ҳар ду маврид ифтор кардем».
Hadith
Imam Ahmad : 135
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ عَوْفٍ الْعَنَزِيُّ بَصْرِيٌّ قَالَ أَنْبَأَنَا الْغَضْبَانُ بْنُ حَنْظَلَةَ أَنَّ أَبَاهُ حَنْظَلَةَ بْنَ نُعَيْمٍ وَفَدَ إِلَى عُمَرَ فَكَانَ عُمَرُ إِذَا مَرَّ بِهِ إِنْسَانٌ مِنْ الْوَفْدِ سَأَلَهُ مِمَّنْ هُوَ حَتَّى مَرَّ بِهِ أَبِي فَسَأَلَهُ مِمَّنْ أَنْتَ فَقَالَ مِنْ عَنَزَةَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ حَيٌّ مِنْ هَاهُنَا مَبْغِيٌّ عَلَيْهِمْ مَنْصُورُونَ
Ба мо хабар дод [Абусаид ғуломи Бани Ҳошим] ба мо [Ал Мутсанна ибни Авф Ал-Анозӣ аз Басра] гуфт; Ба мо [Ал Ғазлбон ибни Ҳанҷала] хабар дод, ки падараш, яъне Ҳанҷала ибни Нуъайм ба Умар фиристода буд ва [Умар] ҳангоме ки паёмбаре ба аёдати ӯ омад, аз он шахс пурсид. «Ӯ аз кадом паёмбар аст» то охир навбати падарам расид ва аз ӯ пурсид; — Ту аз кадом паёмбар ҳастӣ? Пас ӯ ҷавоб дод; Аз Аназо гуфт; «Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг: «Бу ердаги қишлоқларга зулм қилинса, доим ёрдам берилади», деганларини эшитганман.
Hadith
Imam Ahmad : 136
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مَعْمَرٍ أَنَّهُ سَأَلَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ عَنْ الصِّيَامِ فِي السَّفَرِ فَحَدَّثَهُ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوَتَيْنِ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ يَوْمَ بَدْرٍ وَيَوْمَ الْفَتْحِ فَأَفْطَرْنَا فِيهِمَا
Ба мо хабар дод [Ҳасан ибни Мӯсо] ба мо [Ибни Лаҳия] гуфт, ки гуфт; [Язид ибни Абуҳабиб] аз [Маъмар] ба мо нақл кард, ки аз [Саъид ибни Мусайиб] ҳангоми сафар дар бораи рӯзадорӣ пурсид ва ба ӯ аз [Умар ибни Хатсаб] гуфт, ки гуфт: «Мо бо Паёмбар (с) дар моҳи Рамазон ду бор ҷанг кардем, яъне дар ҷанги Бадр ва фатҳи шаҳри Макка, сипас дар он ҷанг ифтор кардем».
Hadith
Imam Ahmad : 137
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا دَيْلَمُ بْنُ غَزْوَانَ عَبْدِيٌّ حَدَّثَنَا مَيْمُونٌ الْكُرْدِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو عُثْمَانَ النَّهْدِيُّ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي كُلُّ مُنَافِقٍ عَلِيمِ اللِّسَانِ
Ба мо [Абу Саид] гуфта шуд, ки ба мо [Дайлом ибни Ғазвон] як Абд гуфта шуд, ба мо [Маймун ал-Курдӣ] ба ман [Абу Усмон Ан Наҳдӣ] аз Умар ибни Хаттоб (р) гуфта шуд, ки Расули Худо (с) фармуданд: Ман аз ҳар касе, ки аз ҳар чизе метарсам, ки ман бештар аз он чӣ метарсам. бо забонаш доно аст».
Hadith
Imam Ahmad : 138
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَائِدَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ كَانَ مَعَ مَسْلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ فِي أَرْضِ الرُّومِ فَوُجِدَ فِي مَتَاعِ رَجُلٍ غُلُولٌ فَسَأَلَ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ وَجَدْتُمْ فِي مَتَاعِهِ غُلُولًا فَأَحْرِقُوهُ قَالَ وَأَحْسَبُهُ قَالَ وَاضْرِبُوهُ قَالَ فَأَخْرَجَ مَتَاعَهُ فِي السُّوقِ قَالَ فَوَجَدَ فِيهِ مُصْحَفًا فَسَأَلَ سَالِمًا فَقَالَ بِعْهُ وَتَصَدَّقْ بِثَمَنِهِ
Ба мо [Абусаид] гуфт ба мо [Абдул Азиз ибни Мухаммад] ба мо [Солих ибни Мухаммад ибни Заъида] аз [Салим ибни Абдуллох] гуфт, ки бо Маслама ибни Абдулмалик дар олами Рум буд, сипас дар хазинаи як марди гулул ёфт шуд - молхои дуздидашуда аз ганиматхои чанги Абдулмаълим ибни Абдуллох пурсид. Ибн Абдуллоҳ ҷавоб дод; Аз Умар (р) ба ман (Абдуллоњ) гуфтанд, ки Расули Худо (с) фармуданд: «Њар кас, ки дар моли вай ашёи ѓулї дорад, онро бисўзед». Умар гуфт; «Гумон кардам, ки гуфт: «Ва онро бизан» Солеҳ гуфт; Пас Маслама моли он мардро ба бозор бурд. Солеҳ гуфт; Ва дар он мусаффо ёфт ва аз Салим пурсид ва посух дод. «Фурӯшед ва даромадро ба садақа диҳед».
Hadith
Imam Ahmad : 139
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ خَمْسٍ مِنْ الْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَسُوءِ الْعُمُرِ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Абу Саид] ва [Хусайн ибни Муњаммад] њарду гуфтанд; Ба мо [Исроил] аз [Абу Исҳоқ] аз [Амру ибни Маймун] аз Умар (р) ривоят шудааст, ки Паёмбар (с) аз панҷ чиз паноҳ бурдааст; 'аз табиати ношоиста, тарсончак, фитнатуши шадр -пеш аз тавба мурдааст-, азоби кабр ва синну соли бад'.
Hadith
Imam Ahmad : 140
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَطَاءَ بْنَ دِينَارٍ عَنْ أَبِي يَزِيدَ الْخَوْلَانِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ فَضَالَةَ بْنَ عُبَيْدٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الشُّهَدَاءُ ثَلَاثَةٌ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ جَيِّدُ الْإِيمَانِ لَقِيَ الْعَدُوَّ فَصَدَقَ اللَّهَ حَتَّى قُتِلَ فَذَلِكَ الَّذِي يَرْفَعُ إِلَيْهِ النَّاسُ أَعْنَاقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ حَتَّى وَقَعَتْ قَلَنْسُوَتُهُ أَوْ قَلَنْسُوَةُ عُمَرَ وَرَجُلٌ مُؤْمِنٌ جَيِّدُ الْإِيمَانِ لَقِيَ الْعَدُوَّ فَكَأَنَّمَا يُضْرَبُ جِلْدُهُ بِشَوْكِ الطَّلْحِ أَتَاهُ سَهْمٌ غَرْبٌ فَقَتَلَهُ هُوَ فِي الدَّرَجَةِ الثَّانِيَةِ وَرَجُلٌ مُؤْمِنٌ جَيِّدُ الْإِيمَانِ خَلَطَ عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا لَقِيَ الْعَدُوَّ فَصَدَقَ اللَّهَ حَتَّى قُتِلَ فَذَلِكَ فِي الدَّرَجَةِ الثَّالِثَةِ
Ба мо хабар дод [Абусаид] ба мо [Ибни Лахиъа] гуфт, гуфт; Ман [Атоъ ибни Динор]-ро аз [Абу Язиди Хоулонӣ] шунидам, ки [Фадлаллоҳ ибни Убайд] мефармуд; Аз (Умар ибни Хатсаб) шунидам, ки аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуд: «Се нафаре буданд, ки шаҳид шуданд; Марди мӯъмине, ки дар имонаш хуб аст, бо душмане рӯбарӯ мешавад ва сипас дар назди Худо ростқавл мешавад, то кушта шавад, пас дар рӯзи қиёмат мардум гардан ба рӯи ӯ мезананд, ва Паёмбари Худо (с) низ гарданашро дароз кард, то чодари косахонааш афтод ва ё марде, ки Умари имонаш афтод, имон бо душман бархӯрд кард, ки гӯё ба пӯсташ хоре бархӯрда бошад, тири раҳгумзада ба ӯ даромад ва кушта шуд, сипас кушта шуд. осмон дар сатҳи дуюм аст. Ва мӯъмине, ки имонаш нек аст ва аъмоли некаш бо аъмоли нопок омехта аст, бо душмане рӯбарӯ мешавад ва сипас бо Худо ба ҳалол амал мекунад, то кушта шавад, дар биҳишт дар зинаи сеюм аст».
