Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 81
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ قَالَ قَالَ أَبِي فَحَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ وَمَا أَعْجَبَكَ مِنْ ذَلِكَ كَانَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِذَا دَعَا الْأَشْيَاخَ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانِي مَعَهُمْ فَقَالَ لَا تَتَكَلَّمْ حَتَّى يَتَكَلَّمُوا قَالَ فَدَعَانَا ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مَا قَدْ عَلِمْتُمْ فَالْتَمِسُوهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ وِتْرًا فَفِي أَيِّ الْوِتْرِ تَرَوْنَهَا
Al à dit [‘Affan] Al à dit [Abdul Wahid Bin Ziyad] al à dit; Dopo vêlu contât [Ashim Bin Kulaib] al disè; [mi pari] al à dit; al à relazionât cun chel hadith [Ibn Abbas] che al à dit; ‘Alc che al maravearà pardabon al è che [Umar] cuant che al à invitât i vecjos di tra i compagns di Mohammed Sallallahu Alaihi Wasallam, al à invitât ancje me cun lôr, e al à dit; ‘No fevelâ fintant che a no àn dit’. Cussì un dì o une gnot al nus invità e al disè; “In fat, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit di Laylatul Qadar come che o cognossin za, cussì spiâlu lis gnots dai ultins dîs dîs dispars e in moments che o considerin dispars”.
Hadith
Imam Ahmad : 82
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَاصِمَ بْنَ عَمْرٍو الْبَجَلِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْقَوْمِ الَّذِينَ سَأَلُوا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالُوا لَهُ إِنَّمَا أَتَيْنَاكَ نَسْأَلُكَ عَنْ ثَلَاثٍ عَنْ صَلَاةِ الرَّجُلِ فِي بَيْتِهِ تَطَوُّعًا وَعَنْ الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ وَعَنْ الرَّجُلِ مَا يَصْلُحُ لَهُ مِنْ امْرَأَتِهِ إِذَا كَانَتْ حَائِضًا فَقَالَ أَسُحَّارٌ أَنْتُمْ لَقَدْ سَأَلْتُمُونِي عَنْ شَيْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ مُنْذُ سَأَلْتُ عَنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ صَلَاةُ الرَّجُلِ فِي بَيْتِهِ تَطَوُّعًا نُورٌ فَمَنْ شَاءَ نَوَّرَ بَيْتَهُ وَقَالَ فِي الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ يَغْسِلُ فَرْجَهُ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى رَأْسِهِ ثَلَاثًا وَقَالَ فِي الْحَائِضِ لَهُ مَا فَوْقَ الْإِزَارِ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] al à dit; O ai sintût [Ashim Bin Amru Al Bajali] contâ une storie di [un om] tra un grup di personis che a àn domandât a [Umar Bin Al Khathab]; ‘O sin vignûts dome par domandâti trê robis; a rivuart des preieris sunnah di un om a cjase, a rivuart dal bagn dal junub e a rivuart di ce che al è permetût par un om de sô femine che e je in menstruazion’. Cussì Umar al rispuindè; ‘Siet magjics, mi vevis domandât alc che nissun al à mai domandât di cuant che o lu ai domandât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam? ’ Alore al disè; ‘La preiere sunnah di un om inte sô cjase e je lûs, duncje cui che al vûl, che la sô cjase e sedi lûs’. E al spiegà il bagn di junub; ‘Tu âs di lâ a lavâ i gjenitâi daspò fâ la abluzion e daspò vierzi aghe sul cjâf trê voltis’ e al spiegà su la sô femine che e jere in menstruazion; ‘Par lui al è ce che al è su la stofe - in plui dal farji-’.
Hadith
Imam Ahmad : 83
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ يَمْسَحُ عَلَى خُفَّيْهِ بِالْعِرَاقِ حِينَ يَتَوَضَّأُ فَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهِ قَالَ فَلَمَّا اجْتَمَعْنَا عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لِي سَلْ أَبَاكَ عَمَّا أَنْكَرْتَ عَلَيَّ مِنْ مَسْحِ الْخُفَّيْنِ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِذَا حَدَّثَكَ سَعْدٌ بِشَيْءٍ فَلَا تَرُدَّ عَلَيْهِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ
Al à dit [Qutaibah Bin Said] Al à dit [Ibn Lahi’ah] di [Abu An Nadlar] di [Abu Salama] di [Ibn Umar] che al à dit; O ai viodût [Sa’d Bin Abi Waqqas] asciugâ i siei doi khufs in Irak cuant che al faseve la abluzion, daspò o lu ai refudât, cussì cuant che o si jerin cjatâts dongje di [Umar Bin Al Khaththab] al à dit; “Dumande a to pari ce che mi âs refudât par sgjavâ il khuf”. Duncje o lu ai contât, e al à rispuindût; “Se Sa’d al dîs alc alore no lu neâ parcè che il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al à parât vie i siei doi khufs”.
Hadith
Imam Ahmad : 84
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ سَأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ نَعَمْ إِذَا حَدَّثَكَ سَعْدٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا فَلَا تَسْأَلْ عَنْهُ غَيْرَهُ
Dopo vêlu contât [Harun Bin Ma’ruf] al disè; Al è stât contât a nus [Ibnu Wahab] di [Amru Bin Al Harith] di [Abu An Nadlar] di [Abu Salamah Bin Abdurrahman] di [Abdullah Bin Umar] di [Sa'd Bin Abi Waqqas] dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, che al sfruçave sedi il khud sedi il khuf su Abdullah al rispuindè; “Sì, se Sa’d al dîs alc dal Rasulullah alore no domandâlu a nissun altri”.
Hadith
Imam Ahmad : 85
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ الْغَطَفَانِيِّ عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْيَعْمَرِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رُؤْيَا لَا أُرَاهَا إِلَّا لِحُضُورِ أَجَلِي رَأَيْتُ كَأَنَّ دِيكًا نَقَرَنِي نَقْرَتَيْنِ قَالَ وَذَكَرَ لِي أَنَّهُ دِيكٌ أَحْمَرُ فَقَصَصْتُهَا عَلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ امْرَأَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَتْ يَقْتُلُكَ رَجُلٌ مِنْ الْعَجَمِ قَالَ وَإِنَّ النَّاسَ يَأْمُرُونَنِي أَنْ أَسْتَخْلِفَ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُنْ لِيُضَيِّعَ دِينَهُ وَخِلَافَتَهُ الَّتِي بَعَثَ بِهَا نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنْ يَعْجَلْ بِي أَمْرٌ فَإِنَّ الشُّورَى فِي هَؤُلَاءِ السِّتَّةِ الَّذِينَ مَاتَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ فَمَنْ بَايَعْتُمْ مِنْهُمْ فَاسْمَعُوا لَهُ وَأَطِيعُوا وَإِنِّي أَعْلَمُ أَنَّ أُنَاسًا سَيَطْعَنُونَ فِي هَذَا الْأَمْرِ أَنَا قَاتَلْتُهُمْ بِيَدِي هَذِهِ عَلَى الْإِسْلَامِ أُولَئِكَ أَعْدَاءُ اللَّهِ الْكُفَّارُ الضُّلَّالُ وَايْمُ اللَّهِ مَا أَتْرُكُ فِيمَا عَهِدَ إِلَيَّ رَبِّي فَاسْتَخْلَفَنِي شَيْئًا أَهَمَّ إِلَيَّ مِنْ الْكَلَالَةِ وَايْمُ اللَّهِ مَا أَغْلَظَ لِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَيْءٍ مُنْذُ صَحِبْتُهُ أَشَدَّ مَا أَغْلَظَ لِي فِي شَأْنِ الْكَلَالَةِ حَتَّى طَعَنَ بِإِصْبَعِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ تَكْفِيكَ آيَةُ الصَّيْفِ الَّتِي نَزَلَتْ فِي آخِرِ سُورَةِ النِّسَاءِ وَإِنِّي إِنْ أَعِشْ فَسَأَقْضِي فِيهَا بِقَضَاءٍ يَعْلَمُهُ مَنْ يَقْرَأُ وَمَنْ لَا يَقْرَأُ وَإِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى أُمَرَاءِ الْأَمْصَارِ إِنِّي إِنَّمَا بَعَثْتُهُمْ لِيُعَلِّمُوا النَّاسَ دِينَهُمْ وَيُبَيِّنُوا لَهُمْ سُنَّةَ نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَرْفَعُوا إِلَيَّ مَا عُمِّيَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ تَأْكُلُونَ مِنْ شَجَرَتَيْنِ لَا أُرَاهُمَا إِلَّا خَبِيثَتَيْنِ هَذَا الثُّومُ وَالْبَصَلُ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ كُنْتُ أَرَى نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجِدُ رِيحَهُمَا مِنْ الرَّجُلِ فَيَأْمُرُ بِهِ فَيُؤْخَذُ بِيَدِهِ فَيُخْرَجُ بِهِ مِنْ الْمَسْجِدِ حَتَّى يُؤْتَى بِهِ الْبَقِيعَ فَمَنْ أَكَلَهُمَا لَا بُدَّ فَلْيُمِتْهُمَا طَبْخًا قَالَ فَخَطَبَ النَّاسَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَأُصِيبَ يَوْمَ الْأَرْبِعَاءِ
Al à dit [‘Affan] Al à dit [Hammam Bin Yahya] al à dit; Al è stât contât a nus [Qatadah] di [Salim Bin Abul Ja’d Al Ghatafani] di [Ma’dan Bin Abu Talhah Al Ya’mari] che [Umar Bin Al Khathab] al jere in pins sul pulpit il vinars, daspò al laudà e al glorificâ Allah daspò al menzonà il Rasulullah Sallallahu e al disè il Rasulullah Sallallahu Alaibu Wasal; “O ai vût un somei e o pensavi che al fos un segn che la mê muart e varès vignût, o ai someât come se un gal al ves piçulât dôs voltis”. Ma’dan al disè; al -Umar- al menzonà che il polent al jere ros, daspò o ai contât a Asma’ Bint Umais, la femine di Abu Bakr, cussì e à dit; ‘Un om forest/diviers di un arabic al ti coparà’. Umar al disè; 'In fat, la int e mi à dit di nomenâ un sucessôr, e invezit Allah nol sprecarà la sô religjon e il so califat, che al à mandât il so Profet Shallallahu Alaihi Wasallam nomenantlu, e se la muart e rive a me alore cheste cuistion e sarà consegnade in Shuraa - deliberazion - tra lis sîs personis che cuant che il Profet lôr, alore tu âs di scoltâ cui che tu dâs lealtât. e obedî, e di fat o sai che a saran personis che a disturbaran cheste materie, e o soi chel che o combatirà cun lis gnovis mans su la fonde dal Islam, a son i nemîs di Allah, i increduls e i straviâts, pal ben di Allah, no abandonarò ce che il me Rabb al à prometût e daspò alc di Kaone plui impuartant a me che di Allahes no me rimplaçâ cun lassâ daûr pari e fi -, e par Allah, Nabiyullah Shallallahu Alaihi Wasallam nol à mai confermât nuie a mi su alc di cuant che o lu ai compagnât di là de sô fermece viers di me inte cuistion dal kalalah fin che nol à sburtât il dêt intal mê pet e al à dit: 'Baste par te al è decidût il verset di Nirah se il shaif al vive'. la cuistion cuntune decision che e pues jessi cognossude di chei che a lein e di chei che no lein, e o testimoni a Allah sore i leader dal paîs, che o ju ai mandâts par che a insegnin ae int sui lôr afârs religjôs e par che a spieghin la sunnah dal lôr Profete sallallaahu Alaihi Wasallam e si lamentave di ce che no cognossevin tu, O no consideri la int, O cun la ecezion che a jerin repugnants, ven a stâi agj e cevolis, par Allah o ai viodût il Profete sallallaahu Alaihi Wasallam cuant che al odorà l’odor di chescj doi di un om, al i ordenà intant che al tignive la man di lassâ la moschee in mût che al fos metût tal Baqi’, cussì cui che al mangjave ducj i doi a nol dovarès cusinâju fintant che al no varès di cusinâju. Ma’dan al disè; ‘Umar al predicave denant des personis il vinars e al fo copât il miercus’.
Hadith
Imam Ahmad : 86
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَالزُّبَيْرُ والْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ إِلَى أَمْوَالِنَا بِخَيْبَرَ نَتَعَاهَدُهَا فَلَمَّا قَدِمْنَاهَا تَفَرَّقْنَا فِي أَمْوَالِنَا قَالَ فَعُدِيَ عَلَيَّ تَحْتَ اللَّيْلِ وَأَنَا نَائِمٌ عَلَى فِرَاشِي فَفُدِعَتْ يَدَايَ مِنْ مِرْفَقِي فَلَمَّا أَصْبَحْتُ اسْتُصْرِخَ عَلَيَّ صَاحِبَايَ فَأَتَيَانِي فَسَأَلَانِي عَمَّنْ صَنَعَ هَذَا بِكَ قُلْتُ لَا أَدْرِي قَالَ فَأَصْلَحَا مِنْ يَدَيَّ ثُمَّ قَدِمُوا بِي عَلَى عُمَرَ فَقَالَ هَذَا عَمَلُ يَهُودَ ثُمَّ قَامَ فِي النَّاسِ خَطِيبًا فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَنَّا نُخْرِجُهُمْ إِذَا شِئْنَا وَقَدْ عَدَوْا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَفَدَعُوا يَدَيْهِ كَمَا بَلَغَكُمْ مَعَ عَدْوَتِهِمْ عَلَى الْأَنْصَارِ قَبْلَهُ لَا نَشُكُّ أَنَّهُمْ أَصْحَابُهُمْ لَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرَهُمْ فَمَنْ كَانَ لَهُ مَالٌ بِخَيْبَرَ فَلْيَلْحَقْ بِهِ فَإِنِّي مُخْرِجٌ يَهُودَ فَأَخْرَجَهُمْ
Al à contât [Yaqub] Al à contât [mio pari] di [Ibn Ishaq] al à dit; Mi à contât [l’ex sclâf Nafi’ Abdullah Bin Umar] Di [Abdullah Bin Umar], al à dit; O ai lât cun Zubair e Miqdad Bin Aswad a viodi i nestris tesors a Khaibar par controlâju, cuant che o rivàrin li, o si jerin dividûts intes nestris corispetivis tieris, a mieç de gnot intant che o durmivi sul mê lûc o soi stât atacât, il mê pols al jere piegât dal cuidot, cuant che viers la matine a mi àn cjatât i doi amîs; ‘Cui che al à fat chest cun te’. O ai rispuindût; “No lu sai”. Al continuà; Cussì Zubair e Miqdad a mi àn coret la man e a mi àn puartât a Umar, e [Umar] al à dit; ‘Chest al è ce che a àn fat i ebreus’. Alore al si alçà e al predicà denant dal popul; 'O int, invezit Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à doprât i ebreus di Khaibar, cuntun acuardi che o ju butìn fûr se o volevìn, e a àn tormentât Abdullah Bin Umar voltant il pols come che al è vignût a voialtris insiemi cu la ostilitât viers il popul Ansar prime, no vin dubi che a son lôr - ebreus nemîs altris che lôr, duncje cui che al à ricjece a Khaibar al varès di cjapâle parcè che o butarò fûr chê dai ebreus. Po dopo Umar ju mandà vie.
Hadith
Imam Ahmad : 87
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَيْنَا هُوَ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ عُمَرُ لِمَ تَحْتَبِسُونَ عَنْ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ سَمِعْتُ النِّدَاءَ فَتَوَضَّأْتُ فَقَالَ أَيْضًا أَوَلَمْ تَسْمَعُوا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا رَاحَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْجُمُعَةِ فَلْيَغْتَسِلْ
A nus è stât contât che [Hasan Bin Musa] e [Husain Bin Mohammed] a àn dit ducj i doi; A nus è stât contât [Syaiban] di [Yahya] di [Abu Salama] di [Abu Hurairah] che cuant che Omar Bin Al Khathab al jere daûr a predicâ il vinars, al vignì di colp un om, cussì Omar al domandà; ‘Parcè stâs ritardant la preiere? ’ alore l’om al rispuindè; “Nissune altre robe che cuant che o sint la clamade ae preiere, o faso subit la abluzion.” [Umar] al domandà di gnûf; “No vevis sintût che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al diseve une volte: ‘Se tu vâs aes preieris dal vinars alore fâs la douce’.
Hadith
Imam Ahmad : 88
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ قَالَ جَاءَنَا كِتَابُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَنَحْنُ بِأَذْرَبِيجَانَ يَا عُتْبَةَ بْنَ فَرْقَدٍ وَإِيَّاكُمْ وَالتَّنَعُّمَ وَزِيَّ أَهْلِ الشِّرْكِ وَلَبُوسَ الْحَرِيرِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَانَا عَنْ لَبُوسِ الْحَرِيرِ وَقَالَ إِلَّا هَكَذَا وَرَفَعَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِصْبَعَيْهِ
Al à dit [Hasan Bin Musa] che al à dit; Dopo vêlu contât [Zuhair] al disè; Dopo vê nus contât [Ashim Al Ahwal] di [Abu Usman] al disè; a nus vignì une letare di [Umar], e o jerin in chel timp in Azerbaijan, che e diseve; 'O Utbah Bin Farqad, no divertîsi e meti sù lis zoiis dai idolatris, e meti sù vistîts di sede, parcè che il Messazîr di Allah al à proibît di meti sù la sede, daspò al à dit: 'Fûr che cussì' e il Rasulullah al à alçât i siei.
Hadith
Imam Ahmad : 89
حَدَّثَنَا حَسَنٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَسْوَدِ أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنِ لَبِيبَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سِنَانٍ الدُّؤَلِيِّ أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَعِنْدَهُ نَفَرٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ الْأَوَّلِينَ فَأَرْسَلَ عُمَرُ إِلَى سَفَطٍ أُتِيَ بِهِ مِنْ قَلْعَةٍ مِنْ الْعِرَاقِ فَكَانَ فِيهِ خَاتَمٌ فَأَخَذَهُ بَعْضُ بَنِيهِ فَأَدْخَلَهُ فِي فِيهِ فَانْتَزَعَهُ عُمَرُ مِنْهُ ثُمَّ بَكَى عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَنْ عِنْدَهُ لِمَ تَبْكِي وَقَدْ فَتَحَ اللَّهُ لَكَ وَأَظْهَرَكَ عَلَى عَدُوِّكَ وَأَقَرَّ عَيْنَكَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تُفْتَحُ الدُّنْيَا عَلَى أَحَدٍ إِلَّا أَلْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بَيْنَهُمْ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَأَنَا أُشْفِقُ مِنْ ذَلِكَ
Dopo vêlu contât [Hasan] al disè; Al à contât [Ibn Lahi’ah] al à contât [Abu Al Aswad] che al veve sintût [Mohammad Bin Abdurrahman Bin Labibah] contâ une storie di [Abu Sinan Ad Dauli], che al vignì a viodi [Umar Bin Al Khaththab], e dongje di lui a jerin i predecessôrs Muhajirin di Umar a Iraq. che al contignive un anel, daspò un dai siei fîs al cjapà l’anel e lu metè in bocje, daspò Umar lu tirà fûr de bocje daspò Umar al clamà, la int dongje di lui e domandà; ‘Parcè che tu cjantis, nol è che Allah al à concuistât par te e al à vinçût i tôs nemîs e al à fat deventâ pacifiche la tô vision? ’ Umar al rispuindè; “In fat, o ai sintût dî il mont: ‘Il mont nol è viert a un servidôr, fûr che se Allah al causirà odi e odi tra di lôr il dì de Resurezion’. E o ai pôre di chel’.
Hadith
Imam Ahmad : 90
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يَصْنَعُ أَحَدُنَا إِذَا هُوَ أَجْنَبَ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يَنَامَ قَبْلَ أَنْ يَغْتَسِلَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ لِيَنَمْ
Al à contât [Yaqub] Al à contât [mi pari] di [Ibn Ishaq] Al à contât a mi [Nafi’] di [Abdullah Bin Umar] di [so pari] al à dit; O ai domandât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ce che al varès di fâ un che al è junub e daspò al vûl durmî prin di fâ il bagn? Il Rasulullah al rispuindè: ‘Al varès di fâ l’abluzion come l’abluzion pe preiere e daspò durmî’.
Hadith
Imam Ahmad : 91
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ دُعِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلصَّلَاةِ عَلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهِ فَلَمَّا وَقَفَ عَلَيْهِ يُرِيدُ الصَّلَاةَ تَحَوَّلْتُ حَتَّى قُمْتُ فِي صَدْرِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى عَدُوِّ اللَّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ الْقَائِلِ يَوْمَ كَذَا كَذَا وَكَذَا يُعَدِّدُ أَيَّامَهُ قَالَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَبَسَّمُ حَتَّى إِذَا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ وَقَدْ قِيلَ { اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ } لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي إِنْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ غُفِرَ لَهُ لَزِدْتُ قَالَ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهِ وَمَشَى مَعَهُ فَقَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى فُرِغَ مِنْهُ قَالَ فَعَجَبٌ لِي وَجَرَاءَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا كَانَ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ هَاتَانِ الْآيَتَانِ { وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ } فَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَهُ عَلَى مُنَافِقٍ وَلَا قَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Al à contât [Yaqub] Al à contât [mi pari] di [Ibn Ishaq] Al à contât mi [Az Zuhri] di [Ubaidullah bin Abdullah bin ‘Utbah bin Mas’ud] di [Abdullah bin Abbas], al à dit; O ai sintût [Umar Bin Khattab] dî; Cuant che Abdullah Bin Ubai al murì, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al fo clamât a preâ par lui, cussì al si sburtà viers di lui, cuant che al si metè denant di lui par preâ par lui o lu fermà cussì o mi metè denant di lui e o disè; ‘O Rasulullah, Abdullah Bin Ubai al è il nemì di Allah che al à dit in chest dì e in chest dì,’ al disè il non dal dì, daspò al continuà Umar; In ogni câs, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dome soridût fin che cuant che o ai ripetût ce che o vevi dit, al à dit: ‘Slontanâsi di me, o Umar, di fat mi è stade dade une sielte cussì o ai sielzût, e al è stât dit: ‘Tu domandis il pardon par lôr o no tu domandis il pardon par lôr - al è il stes -. Ancje se tu lis domandis il pardon setante voltis, Allah nol ju perdonarà mai. ' -QS Al Anfal verset 80- se o ves savût che se o aumentassi la mê domande a setante voltis al varès cjapât il pardon, o varès zontât di plui' al disè Umar; daspò al preà par lui e al cjapà il so cuarp e al restà parsore de sô tombe fin che al fo sepolt,’ al disè Umar; “O soi maraveât di me stes di cemût che o jeri presuntuôs viers il Rasulullah, ancje se Allah e il So Messazîr a san miôr” al disè di gnûf Umar; “Duncje par Allah, no tant timp dopo che chescj doi versets a son vignûts jù -QS A Taubah versets 80, 84-’. E no adorâ mai - il cuarp - di une persone muarte tra di lôr, e no stâ in pins - preant - ae sô tombe. In fat, a no crodevin in Allah e tal So Messazîr e a muririn intun stât di malvagitât’. Po dopo, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam nol à mai plui preât pai munafiq e nol è stât in pins su lis lôr tombis.
Hadith
Imam Ahmad : 92
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ كَمَا حَدَّثَنِي عَنْهُ نَافِعٌ مَوْلَاهُ قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ إِذَا لَمْ يَكُنْ لِلرَّجُلِ إِلَّا ثَوْبٌ وَاحِدٌ فَلْيَأْتَزِرْ بِهِ ثُمَّ لِيُصَلِّ فَإِنِّي سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ ذَلِكَ وَيَقُولُ لَا تَلْتَحِفُوا بِالثَّوْبِ إِذَا كَانَ وَحْدَهُ كَمَا تَفْعَلُ الْيَهُودُ قَالَ نَافِعٌ وَلَوْ قُلْتُ لَكُمْ إِنَّهُ أَسْنَدَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَرَجَوْتُ أَنْ لَا أَكُونَ كَذَبْتُ
Al à contât [Yaqub] Al à contât [mio pari] di [Ibn Ishaq] al à dit; Dopo vêmi contât [l’ex sclâf di Nafi’ Abdullah] di [Abdullah], Nafi’ al disè; Abdullah Bin Umar al à dit; Se un om nol à vistîts fûr di un, alore al varès di metisi i vistîts come un sarong e daspò fâ la preiere, parcè che invezit o ai sintût une volte [Umar Bin Al Khaththab] dî cussì, e al à dit; ‘No cuvierzisi di vistîts se tu âs dome un vistît, come che a fasin i ebreus’. Nafi’ al disè; “Se o ves dit che Abdullah Bin Umar al veve contât sul Rasulullah, alore o speri che o no stâs minsonant”.
Hadith
Imam Ahmad : 93
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ مِخْرَاقٍ عَنْ شَهْرٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ مَاتَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ قِيلَ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شِئْتَ
Al à dit [Mu`ammal] Al à dit [Hammad] al à dit; Al à contât [Ziyad Bin Mikhraq] di [Shahr] di [Uqba Bin Amir] al à dit; Al mi à contât [Umar] che al veve sintût dî il Rasulullah: ‘Cui che al murìs intant che al crodeve in Allah e tal Ultim Dì, al sarà dit; ‘Entrâ in paradîs di ognidune des vot puartis che tu volis. “
Hadith
Imam Ahmad : 94
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا جَعْفَرٌ يَعْنِي الْأَحْمَرَ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَذَفَ رَجُلٌ ابْنًا لَهُ بِسَيْفٍ فَقَتَلَهُ فَرُفِعَ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُقَادُ الْوَالِدُ مِنْ وَلَدِهِ لَقَتَلْتُكَ قَبْلَ أَنْ تَبْرَحَ
Dopo vê nus contât [Aswad Bin Amir] al disè; al à ripuartât a nô [Ja’far vâl a dî Al Ahmar] di [Mutarrif] di [Al Hakam] di [Mujahid] al à dit; un om al taià il so fi cuntune spada, copâlu, daspò cheste materie e fo puartade sù a Umar, cussì al disè [Umar]; Se no ves sintût une volte dî: ‘Un pari nol è punit par vê copât il so fi. ‘O ti copararò di sigûr prime di passâ la gnot’.
Hadith
Imam Ahmad : 95
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ عَنْ عَابِسِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ نَظَرَ إِلَى الْحَجَرِ فَقَالَ أَمَا وَاللَّهِ لَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُكَ مَا قَبَّلْتُكَ ثُمَّ قَبَّلَهُ
Dopo vê nus contât [Aswad Bin Amir] al disè; Al à contât [Zuhair] di [Suleiman Al Amasy] Al à contât [Ibrahim] di [‘Abis Bin Rabi’ah] lui; O ai viodût [Umar] cjalâ la Piere Nere e dî; “Par Allah, se no ves viodût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bussati, no ti varès bussade di sigûr” alore la bussave.
Hadith
Imam Ahmad : 96
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنَا السَّائِبُ بْنُ يَزِيدَ ابْنُ أُخْتِ نَمِرٍ أَنَّ حُوَيْطِبَ بْنَ عَبْدِ الْعُزَّى أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ السَّعْدِىِّ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَدِمَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي خِلَافَتِهِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَلَمْ أُحَدَّثْ أَنَّكَ تَلِي مِنْ أَعْمَالِ النَّاسِ أَعْمَالًا فَإِذَا أُعْطِيتَ الْعُمَالَةَ كَرِهْتَهَا قَالَ فَقُلْتُ بَلَى فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَمَا تُرِيدُ إِلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ إِنَّ لِي أَفْرَاسًا وَأَعْبُدًا وَأَنَا بِخَيْرٍ وَأُرِيدُ أَنْ تَكُونَ عُمَالَتِي صَدَقَةً عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنِّي قَدْ كُنْتُ أَرَدْتُ الَّذِي أَرَدْتَ فَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِينِي الْعَطَاءَ فَأَقُولُ أَعْطِهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي حَتَّى أَعْطَانِي مَرَّةً مَالًا فَقُلْتُ أَعْطِهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي قَالَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْهُ فَتَمَوَّلْهُ وَتَصَدَّقْ بِهِ فَمَا جَاءَكَ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَأَنْتَ غَيْرُ مُشْرِفٍ وَلَا سَائِلٍ فَخُذْهُ وَمَا لَا فَلَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ
Dopo vêlu contât [Abul Yaman] al disè; al à ripuartât a nô [Syu’aib] di [Az Zuhri] al à dit; al à comunicât [Come il fi de sûr di Sa’ib Bin Yazid] Namir, che [Huethib Bin Abdul ‘Uzza] lu à comunicât, che [Abdullah Bin Sa’di] al à comunicât, che al è vignût a Umar Bin Al Khaththab al timp dal so califat, cussì Omar i à dit; ‘No mi àn dit -su une robe-, che tu sês incaricât di vê cure dal lavôr des personis, alore cuant che a ti dan un stipendi no tu âs displasê? ’ Abdullah Bin Sa’di al à dit; cussì o ai rispuindût; ‘Al è just’ al disè Umar; — Ce che tu âs di volê? ’ Al rispuindè; cussì o ai rispuindût; “In fat, o ai tancj cjavâi e sclâfs e o soi ben stât, o vuei che il me stipendi al sedi dât in caritât ai musulmans”. [Umar] al disè; ‘No fâ cussì, parcè che in realtât o vuei ancje ce che tu âs di volê, ma il Profete al à dât un regâl e o ai dit; ‘Dâlu a cualchidun che al è plui puar di me’, fin che un dì al mi à dât ricjece e o ai dit; ‘Dâle a cualchidun che al è plui puar di me’, al mi à rimproverât il Profete sallallaahu alaihi wasallam e al à dit: ‘Cjapale e disvilupale - invistîle - daspò invistîle. Cualsisei robe che e rive a te di cheste ricjece e no tu la spietis e no la domandis, alore cjapale, e se no je cussì alore no rivendicâle come la tô.
Hadith
Imam Ahmad : 97
حَدَّثَنَا سَكَنُ بْنُ نَافِعٍ الْبَاهِلِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا صَالِحٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ دَرَّاجٍ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَبَّحَ بَعْدَ الْعَصْرِ رَكْعَتَيْنِ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَرَآهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَا وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا
Dopo vê nus contât [Sakan Bin Nafi’ Al Bahili] al disè; Dopo vê contât [Salih] di [Az Zuhri] al disè; Al à contât [Rabi’ah Bin Darraj] che [Ali Bin Abu Talib] al à fat dôs raka’s di preiere di Sunne dopo di Asr su la strade pe Meche, daspò Umar al viodè chest e al fo inrabiât cun lui, daspò al disè; “Par Allah, no savevis za che il Rasulullah al veve proibît?”
Hadith
Imam Ahmad : 98
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي سَهْمٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مَاجِدَةُ قَالَ عَارَمْتُ غُلَامًا بِمَكَّةَ فَعَضَّ أُذُنِي فَقَطَعَ مِنْهَا أَوْ عَضِضْتُ أُذُنَهُ فَقَطَعْتُ مِنْهَا فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَاجًّا رُفِعْنَا إِلَيْهِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِمَا إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ الْجَارِحُ بَلَغَ أَنْ يُقْتَصَّ مِنْهُ فَلْيَقْتَصَّ قَالَ فَلَمَّا انْتُهِيَ بِنَا إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ نَظَرَ إِلَيْنَا فَقَالَ نَعَمْ قَدْ بَلَغَ هَذَا أَنْ يُقْتَصَّ مِنْهُ ادْعُوا لِي حَجَّامًا فَلَمَّا ذَكَرَ الْحَجَّامَ قَالَ أَمَا إِنِّي قَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَدْ أَعْطَيْتُ خَالَتِي غُلَامًا وَأَنَا أَرْجُو أَنْ يُبَارِكَ اللَّهُ لَهَا فِيهِ وَقَدْ نَهَيْتُهَا أَنْ تَجْعَلَهُ حَجَّامًا أَوْ قَصَّابًا أَوْ صَائِغًا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ وَحَدَّثَنِي الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سَهْمٍ عَنِ ابْنِ مَاجِدَةَ السَّهْمِيِّ أَنَّهُ قَالَ حَجَّ عَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي خِلَافَتِهِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Al à dit [Mohammed Bin Yazid] Al à dit [Mohammed Bin Ishaq] al à dit; Dopo vê contât [Al ‘Ala’ Bin Abdurrahman Bin Yaqub] di [un om coraish di Bani Sahm] di un [om tra di lôr clamât Majidah] al disè; O ai sconfit cuntun frut a Meche, daspò al à mordût e mi à taiât l’orele -o- o ai mordût e mi à taiât l’orele, cussì cuant che Abu Bakr al vignì daûr di nô par fâ il Hajj, o vin metût la cuistion a lui, cussì al à rispuindût; “Puartâ ducj i doi a Umar Bin Al Khaththab, se la persone che e à ferît e je di fâ il qishash, alore lassâlu fâ il qishash”. Al dîs; cussì cuant che o rivàrin prin di [Umar Bin Al Khathab], al nus cjalà e al disè; “Sì, o ai rivât al limit par fâ qishash, clamâmi un om di cope”. Duncje cuant che al menzonà il ram al disè; “Intant, o ai sintût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dî: ‘O ai dât une servidore a mê agne di bande de mari cu la sperance che Allah la benedissi cun chel, e o ai proibît di no fâle deventâ un coper, un macellâr o un fabricant di aur’. Al à contât [Yaqub] al à contât [mi pari] di [Ibn Ishaq] al à dit; e al à contât [Al ‘Ala` Bin Abdurrahman] di [un om di Bani Sahm] di [Ibn Majidah As Sahmi] che al à dit; ‘Abu Bakr al è lât in pelegrinaç viers di nô in timp dal so califat,’ daspò al à menzonât il hadith.
Hadith
Imam Ahmad : 99
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ خَطَبَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ رَخَّصَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ مَضَى لِسَبِيلِهِ فَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَحَصِّنُوا فُرُوجَ هَذِهِ النِّسَاءِ
Dopo vê contât [‘Ubaida Bin Humaid] di [Daud Bin Abu Hind] di [Abu Nadlrah] di [Abu Said] al disè; [Umar] al predicave denant des personis e al diseve; “In fat, Allah al à dât sostign al So Profet par ce che al voleve, e invezit il Profet al è lât indenant, cussì completâ il Hajj e l’Umrah come comandât di Allah, e vuardiâ i gjenitâi di chestis feminis”.
Hadith
Imam Ahmad : 100
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَرْقُدُ الرَّجُلُ إِذَا أَجْنَبَ قَالَ نَعَمْ إِذَا تَوَضَّأَ
Al à contât [‘Ubaida Bin Humaid] Al à contât [Ubaida Bin Umar] di [Nafi’] di [Ibn Umar] di [Umar Bin Al Khathab], al à dit; 'Al è stât domandât al Rasulullah, al è stât; Al è permetût par une persone di durmî se e je junub? Al rispuindè: ‘Sì, se tu âs fat la abluzion’.
