Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
Al à dit [Abdullah Bin Numair] che al à dit; al à informât [Isma’il] di [Qais] al à dit; [Abu Bakr] al si alçà e al laudà Allah e Lui al purificà daspò al disè; O int, pardabon o leis chest verset: ‘O voi che o crodin, vuardiâsi; Nissune persone straviade e ti fasarà mâl se tu âs ricevût une orientazion’. -Verset 105-. E invezit o vin sintût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dî: ‘In fat, se lis personis a viodin il mâl e daspò a no lu refudin, alore Allah al infligherà cuasi un cjastì su ducj lôr’.
Hadith
Imam Ahmad : 2
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ
Dopo vêne contât [Waki’] al disè; Dopo vê contât [Mis’ar] e [Sufyan] di [Usman Bin Al Mughirah Ats Tsaqafi] di [Ali Bin Rabi’ah Al Walibi] di [Asma’bin Al Hakam Al Fazari] di [Ali], al à dit; Se o sint un hadith dal Rasulullah, alore Allah al mi dâ beneficis di chel secont ce che Al vûl. E se cualchidun altri al mi lu dîs, alore o lu domandi di jurâ, se al à jurât alore o lu confermi. In fat, Abu Bakr al mi à contât, e al è vêr che [Abu Bakr] al à sintût dî il Profete: ‘nol è un om che al fâs un pecjât e daspò al fâs la abluzion e al fâs la sô abluzion buine, -al à dit Mis’ar; -' daspò al preà, intant che Sufyan al diseve 'daspò al preà dôs rak'ahs e al domandà a Allah il pardon fûr che di sigûr Allah al perdonarès i siei pecjâts'.
Hadith
Imam Ahmad : 3
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ
Dopo vê nus contât [Amru Bin Mohammed Abu Said vâl a dî Al ‘Anqazi] al disè; Dopo vê contât [Israel] di [Abu Ishaq] di [Al Barra’ Bin ‘Azib], al disè; Abu Bakr al comprà une sele di ‘Azib par tredis dirhams, al disè Al Barra’; alore Abu Bakr al disè a Azib; “Disè a Al Barro di puartâlu a cjase me”. Cussì ‘Azib al rispuindè; “No, gjavant che tu no volis contâ ce che tu âs fat cuant che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al è vignût fûr cun te”. Al dîs; alore [Abu Bakr] al disè; 'O jessin fûr a cjaminâ di gnot e o sveltìs la strade dilunc dal dì e de gnot che o jerin daûr a passâ, cuant che o rivàrin a ore di mieçdi dì e il soreli al jere diretementri parsore, o cjalà ator di nô par viodi se al jere cualchi ripâr par nô, un moment dopo o viodevi une cret grande e o mi svicinavi e al vignì fûr che al jere un pôc di cuvierture dal ca - O ai metût in ordin il puest e o ai slargjât un vistît di cuâl pal Rasulullah, daspò o ai dit; “Sdraiâsi, o Messazîr di Allah”, daspò al si sdraià, daspò o jessì a viodi se al jere cualchidun che al cjalave, di colp o viodè un pastôr di cjavre, o domandà; — Di cui tu sês, zovin? ’ al rispuindè; ‘al aparten a un om di Quraysh,’ alore al disè il so non e o lu ricognossè, o domandà di gnûf; ‘La tô cjavre e prodûs lat? ’ al rispuindè; ‘si’ o ai domandât di gnûf; ‘Mi esprimi il lat? ’ al rispuindè; 'Sì' cussì o ai ordenât di tignî une des cjavris e di netâ il lat de cjavre e lis palmis des sôs mans dal polvar, o ai puartât un geriba di cuâl cuntune cuvierture di stofe ae bocje, daspò al à mudât un pôc di lat par me e o ai versât aghe su la geriba in mût che il font al fos cjalt Sa Alaihulla I wouldn't'. Wasallam par dâi un pôc di bevi, e al è vignût fûr che al jere disvilupat dal so son, o ai dit; ‘O Messazîr di Allah, bevilu’ Al lu bevè fin che o mi sintivi solevât, daspò o disè; ‘Al è timp che o partìs? ’ cussì o jerin partîts intant che la int e jere daûr a cirî e nissun di lôr al podeve cjatânus fûr che Suraqah Bin Malik Bin Ju’syum a cjaval, o ai dit; ‘O Messazîr di Allah, chel che al ne cjace al ne cjaparà’, al à rispuindût il Profete: ‘no stâ trist, Allah al è cun nô’ fin cuant che Suraqah e jere dongje di nô, cirche la distance di une lance o di dôs lancis o di trê lancis, o ai dit; ‘O Messazîr di Allah, chel che al ne cjace - al cjaparà sù’ e jo -in chel timp- o jeri daûr a cjantâ, il Profete al domandà: ‘parcè che tu cjantis? ’ O ai rispuindût; 'Par Allah, no cjanti parcè che o soi preocupât di me stes, ma o cjanti parcè che o soi preocupât di te' alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al preà: 'O lu lassìn -Suraqah- ae Tue volontât' alore lis gjambis fin al stomi dal cjaval di Suraqah al saltà fûr e il cjaval di Suraqah al sburtà vie; “O Muhammad, o soi za che cheste e je la tô azion, duncje preâ Allah par salvâmi di ce che al è sucedût a me, par Allah o tignirò la tô notizie in segret a chei che a ti stan cirint che a son daûr di me, e eco la mê frece di cuâl che e treme, cjape cualchidune des frecis, di fat tu passarâs traviers dai miei camêi cussì di chest e lâ.” Abu Bakr al continuà, daspò al rispuindè; 'No mi covente' alore Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al preà par lui cussì che Suraqah al fos libar - dal disastri che i à capitât - e al tornà cui siei amìs, il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al continuà il so viaç cun me, cuant che o rivàrin a Medine, la int e cjapà la benvignude su lis stradis de int. Il servizi e i fruts a jessin fûr di corse disint; ‘Allah al è il plui grant, il Rasulullah al è vignût, Mohammed al è vignût’. La int e discuteve cui di lôr al veve il dirit di cjapâ la sô cjase di lui, cussì il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: ‘stasera o restarò a cjase dal zio Bani Najar Abdul MuTalib par onôrâju’, cussì cuant che e fo la matine la dì dopo al partì come ordenât. Barra’ Bin Azib al disè; ‘Il prin muhajirin che al vignì daûr di nô al fo Mush’ab Bin Umair, fradi di Bani Abdud Dar, daspò Ibnu Ummi Maktum, che al jere vuarp, fradi di Bani Fihri, daspò Umar Bin Al Khathab cun vincj personis a cjaval, cussì o domandàrin; “Cje al à fat il Rasulullah? ’ al rispuindè; ‘al jere daûr di me’, alore al rivà il Rasulullah cun Abu Bakr, al disè Barro’; “Il Messazîr di Allah nol sarès rivât a Medine fûr che in chel timp o ves memorizât tantis letaris di Al Mufashal”. Israel al disè; “Barro” al jere un amì dai Ansar di Banu Haritsah.
Hadith
Imam Ahmad : 4
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي
Dopo vêne contât [Waki’] al disè; al à dit [Israel]; al à dit [Abu Ishaq]; di [Zaid Bin Yutsai’] di [Abu Bakar] che il Profete al à mandât cuntune declarazion di indipendence de int di Meche; ‘Cussì nissun politeist al vadi al Hajj dopo chest an, nissun al fasarà il Tawaf nus e nol jentrarà in paradîs fûr che un musulman, cui che al à un acuardi tra di lui e il Messazîr di Allah, il limit al è fin ae fin dal acuardi, e Allah e il So Messazîr a saran libars dai politeiscj’. YAzid al disè; cussì al partì cun trê personis. Alore Al disè a Ali; ‘seguilu e tornâ Abu Bakr a me e trasmeti la afermazion di te’. Cussì al fasè, al disè; cuant che Abu Bakr al rivà al Profete, al clamà e al domandà; ‘O Messazîr di Allah, al è sucedût alc a me? ’ al rispuindè; “No ti è sucedût nuie fûr che il ben, ma o ai vût l’ordin di no comunicâ cheste materie fûr di me o di un di me”.
Hadith
Imam Ahmad : 5
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى
Al à contât [Mohammed Bin Ja’far] che al à dit; Dopo vê contât cun nô [Shu’ba] di [Yazid Bin Khumair] di [Sulaim Bin Amir] di [Ausath], al disè; [Abu Bakr] al ne predicà e al disè; Il Rasullah Shallallahu Alahi Wasallam al è stât al mê puest tal prin an. Alore Abu Bakr al cjantà, alore al disè; domandâ a Allah Al mu'Aafaat - pardon - o al dîs Al 'Aa'fiyah - sigurece -, parcè che a nissun al ven dât alc di plui grant di Al 'Aa'fiyah o Al mu'Aafaat dopo de crodince, jessi onest parcè che la onestât e je insiemi cu la virtût e ducj i doi a son in paradîs e ducj i doi a son in cîl parcè che lui no invidiâsi un cul altri, jessi ostii, e no taiâ i leams di amicizie e no voltâsi un di chel altri, Ma jessi fradis come che al à comandât Allah Ta’ala.
Hadith
Imam Ahmad : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
A nus è stât contât che [Abdurrahman Bin Mahdi] e [Abu Amir] a disevin ducj i doi; Dopo vê contât [Zuhair vâl a dî Ibnu Mohammed] di [Abdullah vâl a dî Ibnu Mohammed Bin ‘Aqil] di [Mu’adz Bin Rifa’ah Bin Rafi’ Al Ansari] di so pari vâl a dî [Rifa’ah Bin Rafi’] al disè; O ai sintût [Abu Bakar Ash Siddiq] predicâ dal pulpit dal Rasullah, daspò dî; ‘O ai sintût dî il Rasullah,’ e Abu Bakr al cjantà cuant che al menzonà il non dal Rasulâl, daspò al fermà di cjantâ e al disè; “O ai sintût Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dî intune zornade cjalde, cjalde come cheste tal prin an: ‘domandi a Allah il pardon, la sigurece e la fidance tal aldilà e tal mont’.
Hadith
Imam Ahmad : 7
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
Dopo vêlu contât [Abu Kamil], al disè; A nus è stât contât [Hammad, ven a stâi Ibn Salamah] di [Ibn Abu ‘Atiq] di [so pari] di [Abu Bakr], che il Profete al à dit: ‘Siwak al è un netâ la bocje e al è content di Allah’.
Hadith
Imam Ahmad : 8
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا
Dopo vêlu contât [Hasyim Bin Al Qasim] al disè; Dopo vêlu contât [Al Laits] al disè; Mi è stât contât di [Yazid Bin Abu Habib] di [Abul Khair] di [Abdulla Bin Amru] di [Abu Bakar Ash Siddiq] che al à dit a Rasullah; 'Insegnami la Du'a cun cui o prei inte mê preiere,' al rispuindè: 'lei, Allahumma Innii Zhalamtu Nafsii Zhulman Katsiiro, Wala Yaghfirudz Dzunuba Illaa Anta, Faghfirlii maghfiratan Min 'Indika Warhamnii Innaka Antal Ghofuurur Rahiim no ai fat une vore di mâl. pecjâts fûr che Tu alore perdonas i miei pecjâts cul pardon de tô bande e vê pietât di me, di fat tu sês il plui perdonadôr, il plui misericordiôs-'. [Giona] al disè; ‘kabiiraa -grant-,’ al à contât a nô [Hasan Al Asy yab] di [Ibn Lahi’ah] al à dit; al disè: ‘kabiiraa -grant-’.
Hadith
Imam Ahmad : 9
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
Dopo vêlu contât [Abdurrazzaq] al disè; A nus è stât contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [’Urwah] di [Aisyah], che Fatimah e Al Abbas a son vignûts a Abu Bakr, ducj i doi a domandavin une part de lôr ereditât dal Rasullah Sallallahu Alaii Wasallam, in chel timp ducj i doi a àn domandât la sô tiere di vuere e la sô part dal vuere di Babu. al disè a lôr; Di fat, o ai sintût il Messazîr di Allah dî: ‘No jerin ereditâts, la ricjece che o lassìn e devente almose, la famee di Mohammed e mangje dome di cheste ricjece’. Duncje, par Allah, no abandonarò une robe che o ai viodût Rasulullah fâ fûr che se o la fasarè cun sigurece.
Hadith
Imam Ahmad : 10
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ
Dopo vê nus contât [Abu Abdurrahman Al Muqri’] al disè; Dopo vêlu contât [Haiwah Bin Syuraih] al disè; O ai sintût [Abdul Malik Bin Al Harith] dî; Invezit [Abu Huraira] al à dit; O ai sintût [Abu Bakar Ash Siddiq] dî su chest pulpit; O ai sintût il Rasulullah Sallam dî in chest dì dal prin an, alore Abu Bakr al fo cussì pierdût tal consei che al cjantà e daspò al disè; O ai sintût dî: “No ti ven dât alc - che al è intune posizion plui alte - dopo une frase sincere come Al Afiyah - sigurece -, duncje domande a Allah par Al Afiyah”.
Hadith
Imam Ahmad : 11
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا
Dopo vêne contât [‘Affan] al disè; Dopo vêlu contât [Hammam], al disè; al à comunicât [Thabit] di [Anas] che [Abu Bakar] al à contât, lui -Abu Bakar- al à dit; O ai dit al Profete Sallam cuant che al jere inte grote, - intune altre narazion al à dit; 'e o jerin inte grote, - e se un di lôr al ves viodût i siei doi pîts, a nus varessin viodûts di sot dai siei pîts', daspò al disè: 'O Abu Bakr, ce che tu pensis di dôs personis, nol è Allah il tierç dai doi'.
Hadith
Imam Ahmad : 12
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
Dopo vêlu contât [Rauh] al disè; Al à contât [Ibn Abi ‘Arubah] di [Abu At Taiyyah] di [Al Mughirah Bin Subai’] di [Amru Bin Huraits] di [Abu Bakar Ash Shiddiq], al à dit; ‘Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à dit che il Dajjal al vignarà fûr de part orientâl de tiere clamade Khurasan, tantis personis a lu seguiran, come se lis lôr faciis a fossin come scuts martelâts’.
Hadith
Imam Ahmad : 13
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ
Dopo vê contât [Abu Said] l’ex sclâf di Bani Hashim, al disè; Al à contât [Shadaqah Bin Musa] amì Ad Daqiq, di [Farqad] di [Murra Bin Syarahil] di [Abu Bakar Ash Shiddiq], al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Ni a jentraran in paradîs chei che a son cjacaris, fraudôrs, coparts, ni chei che a si compuartin in mût scortât, e lis personis che a butaran prime ae puarte dal cîl a saran servidôrs che a son bogns di puartâ indenant ce che al è jenfri di lôr e Allah Azza wa Jalla e ce che al è jenfri di lôr e’.
Hadith
Imam Ahmad : 14
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ
Al à contât [Abdullah Bin Mohammed Bin Abu Syaibah]. Abdullah al disè; e o lu ai sintût di Abdullah bin Abu Syaiba, al disè; Al à contât [Mohammed Bin Fudlail] di [Al Walid Bin Jumai’] di [Abu Ath Thufail] al à dit; Cuant che il Profete al murì, Fatime e scrivè une letare a Abu Bakr che e contignive; ‘Siet tu o la tô famee l’eredi dal Rasulullah? ’ Al rispuindè; ‘No lu ai ereditât, ma la sô famee lu à ereditât’, e disè Fatime; ‘Alore dulà che a son lis cuotis dal Rasulullah? ’ Cussì [Abu Bakr] al disè; ‘Invezit o ai sintût il Messazîr di Allah dî; ‘In fat, se Allah al nudre un Profete, daspò al murìs, alore Lui - Allah - al lu fâs par chei che a vegnin dopo di lui’, alore o ai l’intenzion di tornâlu ai musulmans’. Alore Fatime e disè; ‘Dopo tu cognossis miôr ce che tu âs sintût dal Messazîr di Allah’.
Hadith
Imam Ahmad : 15
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى
Dopo vê nus contât [Ibrahim Bin Ishaq Ath Thalaqani] al disè; Dopo vêmi contât [Un Nadlar Bin Syumail Al Mazini] al disè; Dopo vêmi contât [Abu Na’amah] al disè; Dopo vêmi contât [Abu Hunaidah Al Barra’ Bin Naufal] di [Walan Al ‘Adawi] di [Hudzaifah] di [Abu Bakar Ash Shiddiq] al disè; 'Une matine al preà la preiere de matine. Po dopo al si sielzè, fin che cuant che al rivà il timp dal dhuha, il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al ridè, daspò al si sielzè tal so puest origjinâl fin che al preà mieçdi, lis preieris di Asr e di Maghrib, nol fevelà fin ae preiere di sere ae fin de gnot, daspò al le a cjase la int di A Bakbu; ‘Parcè no domandis al Messazîr di Allah ce che al à fat vuê, ancje se no lu veve mai fat prime? ’ al disè; alore al lu domandà, cussì al rispuindè: ‘si, mi è stât mostrât ce che al sarà tai afârs di chest mont e dal aldilà, cussì chei che a jerin prin e chei che a son vignûts a jerin cjapâts sù intun puest, alore la int e veve pôre di chest, cussì e je vignude a Adam intant che il sudôr al ju cuvierzeve cuasi, a disevin; ‘O Adam, tu sês il pari de umanitât e Allah ‘azza wajalla al à sielzût te, duncje domande al to Signôr di intercedi par nô,’ al rispuindè Adam; “O ai ancje di frontâ ce che tu stâs frontant, va a to pari dopo di to pari, ven a stâi Nuh, ‘invezit Allah al à sielzût Adam, Nuh, la famee di Ibrahim e la famee di ‘Imran su dutis lis personis’. Cussì a rivarin a Noè e a disèrin; ‘dâne une intercession denant dal To Rabb, parcè che Allah al à sielzût te e al à rispuindût aes Tois preieris e Lui nol à sparagnât ai incredui nissune cjase su la superficie de tiere’. Cussì Noè al disè; “No pues intercedi par te, duncje va a Ibrahim, parcè che invezit Allah lu à fat il so amôr”. Dopo a lerin a Ibrahim, e Ibrahim al disè; ‘No pues dâti une intercession, va a Mosès, parcè che Allah une volte al à fevelât cun lui in maniere direte’. Alore Musa al rispuindè; ‘No ai ce che tu domandis, duncje va a Isa bin Maryam, pardabon al pues vuarî i vuarps, i malats e puartâ in vite i muarts’. Alore Jesus al rispuindè; ‘No ai ce che tu domandis, ma va al to paron, fi di Adam, parcè che la sô tombe e sarà la prime a vignî fûr il dì de Resurezion, va a Mohammed Sallallahu Alaihi Wasallam, al intercedarà di sigûr par te denant dal to Rabb’. Al dîs; ‘Duncje al partì, daspò Jibril al si cjatà denant dal so Signôr, daspò Allah al disè: ‘permetilu - intercedi - e dâilu la buine notizie dal cîl’. Al dîs; alore Jibril al partì cu la buine notizie, alore Mohammed si inclinà e si prostrave par un vinars, alore Allah al disè: ‘alce il cjâf, o Muhammed, dî che tu saran sintûts e intercedi, ti ven dât il permès di intercedi’. Al dîs; cussì al alçà il cjâf e cuant che al cjalà il so Signôr al si prostrave in sometiment par un altri vinars, e Allah al disè di gnûf: ‘alçâ il cjâf e dî che tu saran sintûts, intercedi, tu âs il permès di intercedi’. Al dîs; al le a prostrasi, e Gabriel al cjapà dutis dôs lis sôs mans, daspò al vierzè une preiere che no jere mai stade vierte prime a nissun om, cussì al disè; ‘O mio Rabb, tu m’âs creât par jessi il paron dal fi di Adam e no je arogance, tu m’âs fat il prin a vê la sô tombe vierte il Dì de Resurezion e no je arogance, fintant che no tu fâs tant che lis personis che a rivin al mê lât come che a son jenfri Shon’a e Ailah,’ alore si diseve; ‘Cjamâ i Shiddiqin par che a intercedin’, alore si diseve; 'Clamimi Profete’. Al disè; alore il Profete al vignì cuntun grup di siei seguidôrs, e al jere un Profete cun cinc o sîs seguidôrs, e al jere un Profete cence seguidôrs, alore si diseve; ‘Cjamâ i martîrs par che a intercedin par chei che a vuelin’. E il Profete al continuà; duncje cuant che i martîrs a lu vevin fat, il Profete al disè: Allah al disè ‘O soi il plui misericordiôs dai misericordiôs, jentrâ tal mê cîl chei che no associin nuie cun me’. Al disè; daspò a son jentrâts in cîl. Al disè: Alore Allah al disè: ‘Cjacarâ tal infier, tu cjatis cualchidun che al vedi mai fat une buine azion? — Al dîs; Cussì a cjatarin un om, daspò Allah al domandà: ‘Tu âs mai fat une buine azion? ’ al rispuindè l’om; “No, gjavant che intal passât o ai rindût lis robis plui facilis pes personis in cuistions di comprâ e vendi”. Duncje Allah al à dit: ‘fâlu plui facil pal me servidôr come che al à fatlu plui facil pai miei altris servidôrs’. Dopo a àn puartât fûr un om dal infier, e Allah lu à domandât; ‘As mai fat cualchi buine azion? ’ al rispuindè; “No, gjavant che o dîs a me fi che se o murìs, brusami cul fûc e daspò maçâmi fin che al è come la farine, daspò puartâlu in mâr e sparpagnâle tal aiar, daspò par Allah, Rabb, ducj i monts, nol sarà bon di puartâmi indaûr par simpri”. Duncje Allah al disè: ‘Parcè che tu âs fat cussì? ’ al rispuindè; ‘par pôre di Te’. Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al continuà: alore Allah al disè: ‘viôt il ream dal ream plui gloriôs, alore invezit par te al è come lui, ancje dîs voltis plui che al è’. Il Profete al continuà: il servidôr al disè; ‘Parcè mi insultis cuant che tu sês re? Il Profete al à dit: ‘chest al è ce che al à fat ridi intal passât’.
Hadith
Imam Ahmad : 16
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ
Dopo vêlu contât [Hasyim Bin Al Qasim] al disè; Dopo vê nus contât [Zuhair ven a stâi Ibn Muawiyah] al disè; Al à contât [Isma’il bin Abu Khalid] che al à dit; Dopo vêlu contât [Qais], al disè; ’ [Abu Bakr] al si alçà e al laudà Allah e Lui al purificà, daspò al disè; ‘O int, invezit tu leiis chest verset: ‘O crodints, tu sês responsabii di ognidun di voi stes, no ti fasarà mâl ancje se tu sburtis vie. . -fin ae fin dal verset-, e tu lu metis fûr puest, o ai sintût il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam dî: ‘Invezit, se la int e viôt il mâl, alore no lu cambie, alore si teme che Allah al slargjarà il cjastì a ducj lôr’. Al dîs; ‘E o ai sintût dî Abu Bakr; ‘O int, stâ lontan des busiis, parcè che invezit lis busiis a ti distanziin de fede’.
Hadith
Imam Ahmad : 17
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا
Dopo vêlu contât [Hasyim] al disè; Dopo vê nus contât [il Shu’bah] al disè; al à comunicât a me [Yazid Bin Khumair] che al à dit; O ai sintût [Sulaim Bin Amir], un om di Himyar, contâ une storie di [Ausath Bin Isma’il Bin Ausath Al Bajali] che al à contât une storie di [Abu Bakar], che lu à sintût cuant che al è muart il Rasulullah, al à dit; Il Messazîr di Allah al si è metût intal prin an al mê puest e daspò al à cjantât e al à dit: 'Sii onest, parcè che la onestât e va cu la bontât e ducj i doi a son in paradîs, e stâ lontan des busiis, parcè che a son cul pecjât e ducj i doi a son intal infier, e domandâ a Allah la salvece, parcè che invezit a nissun al ven dât alc dopo che al crôt che la salvece e sedi miôr de salvece.' Po dopo al continuà ‘no taiâ i leams un cun chel altri, evitâsi un cul altri, odiâsi un cul altri, e no invidiâsi un cul altri, ma jessi servidôrs di Allah che a son fradis’.
Hadith
Imam Ahmad : 18
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ
Dopo vêne contât [‘Affan] al disè; Dopo vê contât [Abu ‘Awanah] di [Daud Bin Abdullah Al Audiy] di [Umaid Bin Abdurrahman] al à dit; Cuant che al murì il Rasulullah, [Abu Bakr] al jere tai confins di Medine, lui -Humaid Bin Abdurrahman- al disè; alore al vignì e al vierzè la stofe che i cuvierzeve la muse e lu bussave e al disè; ‘O acetarò me pari e me mari come il to riscat, ce biele che e sarà la tô vite e la tô muart, Mohammed Shallallahu Alaihi Wasallam al è muart, e di Rabb il paron de Kaaba’. Po dopo al menzonà il hadith. Al dîs; 'Dopo Abu Bakr e Umar a lerin - ai Ansar - che a stavin discutint un cun chel altri su la direzion, cussì a ju cjatarin - i Ansar -, daspò Abu Bakr al fevelà e nol lassà daûr nuie che al jere stât rivelât ai Ansar e nuie al fo menzonât dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al diseve dut ce che al veve dit su di lôr fûr che lui; “In fat, tu cognossis za che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: “Se i umans a passin traviers di une valade e i Ansar a passin traviers di une altre valade, alore jo o passarò traviers de valade dai Ansar.” E tu cognossis za, o Sa’d, che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit intant che tu jeris sierât - cence fâ nuie - 'i Quraysh a son in cjâf di cheste materie, cussì la int dovês de int e va daûr de int dovês di lôr - i Quraysh - e la lôr int disobediente e va daûr de lôr int disobediente'. Al dîs; alore [Sa’d] al rispuindè a Abu Bakr; ‘Tu âs reson, nô o sin ministris invezit tu sês leader’.
Hadith
Imam Ahmad : 19
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ
Dopo vêlu contât [Ali Bin ‘Ayyasy] al disè; Dopo vê nus contât [Al Athaf Bin Khalid] al disè; Al à contât [un om] dal popul di Bashroh, di [Talhah Bin Abdullah Bin Abdurrahman Bin Abu Bakar Ash Shiddiq] al à dit; O ai sintût [mi pari] menzonâ che [so pari] al veve sintût [Abu Bakr] dî; O ai domandât al Rasulullah; ‘O Messazîr di Allah, lis azions a son basadis su robis che a son stadis stabilidis o su robis gnovis? “Al à rispuindût: ‘Ma su la fonde di cuistions che a son stadis determinadis’. Al disè, o ai domandât; ‘Duncje par ce e je cheste pratiche, o Messazîr di Allah? Al à dit: ‘Al è facil par ogni persone fâ lis buinis azions in acuardi cul fin par cui e je stade creade’.
Hadith
Imam Ahmad : 20
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ
Dopo vêlu contât [Abul Yaman] al disè; al à ripuartât a nô [Syu’aib] di [Az Zuhri] al à dit; al à comunicât a me [un om esperts di jurisprudence dai Ansar], che al veve sintût [Usman Bin ‘Affan] contâ une storie; che a jerin diviers amîs dal Profete che a jerin triscj cuant che al murì il Profete, cussì che cuasi cualchidun di lôr al deventà ansiôs, al à dit Uthman; ‘E o jeri un di lôr, cuant che o jeri sierât inte ombrene di un dai mûrs, Umar al passà denant di me e al mi disè ciao, ma no mi sintivi che al passave e al disè ciao, cussì al passà fin che nol cjatà Abu Bakr, daspò al i disè; “Al è alc che al ti maravearà, di fat o soi passât denant di Uthman e o lu ai saludât, ma lui nol à rispuindût al me salût.” Cussì in timp dal ream di Abu Bakr, a rivarin Umar e Abu Bakr e ducj i doi a mi saludarin, daspò Abu Bakr al disè; ‘To fradi Umar al vignì daûr di me e al disè che al passà denant di te e al disè ciao, ma tu no lu rispuindis, duncje ce che tu âs fat cussì? ’ al disè, o ai rispuindût; “No lu ai fat”. Cussì al disè Umar; “Sì, par Allah, tu lu âs fat, ma al è stât par vie de tô arogance, o Bani Umayyah.” Al disè: O ai rispuindût; ‘Par Allah, no ai mai sintût che tu passis e mi saludis,’ al disè Abu Bakr; ‘Uthman al à reson, di fat tu sês stât ocupât cun cualchi afâr di lui,’ cussì o ai dit; ‘si’ al domandà Umar; ‘Cje afâr al è chel? ’ alore Usman al disè; ‘Allah al è lât vie dal so Profete prime che o lu domandìn la sigurece di cheste materie’, al à dit Abu Bakr; ‘O lu ai domandât de afermazion,’ al disè; cussì o mi soi alçât cuintri di lui e i ai dit ‘par me pari e me mari tu âs plui dirits su di lui,’ al à dit [Abu Bakr]; O ai domandât; O Messazîr di Allah, come che al è sigûr? Duncje il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘cui che al ricev une frase di me che o ai ufrît une volte a me oncul e daspò al mi la torne, alore chê frase e sarà une salvece par lui’.
