Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 81
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ قَالَ قَالَ أَبِي فَحَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ وَمَا أَعْجَبَكَ مِنْ ذَلِكَ كَانَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِذَا دَعَا الْأَشْيَاخَ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانِي مَعَهُمْ فَقَالَ لَا تَتَكَلَّمْ حَتَّى يَتَكَلَّمُوا قَالَ فَدَعَانَا ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مَا قَدْ عَلِمْتُمْ فَالْتَمِسُوهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ وِتْرًا فَفِي أَيِّ الْوِتْرِ تَرَوْنَهَا
सानु दस्सेया है [अफ्फान] ने सानु दस्सेया है [अब्दुल वाहिद बिन जियाद] उसने कहा; सानु ['अशिम बिन कुलैब] गी दस्सदे होई उने आखेआ; [मेरे पिता] ने आख्या ऐ; उस हदीस [इब्न अब्बास] कन्नै साढ़े कन्नै बखान कीता ऐ जिसने आखेआ हा; 'कुछ गल्ल जो तुहानूं सचमुच हैरान कर देसी कि [उमर] ने जदों मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे साथियां विचों बुजुर्गां नूं बुलाया तां उन्हां ने मैं वी उन्हां नाल बुलाया, ते आख्या; 'जफ तक उन्शोंने नशीॊ कशा जामे तो तुभ नशीॊ बोलो'। इस आस् ते इक दिन जां रात उने असेंगी सद्देआ ते आखेआ; 'वास्तव च रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने लैलातुल कदर दे बारे च आखेआ हा जि'यां तुसें गी पैह्लें गै पता ऐ, इस करी पिछले दस विषम दिनें दी रातें ते कदें-कदें जिसगी तुस अजीब समझदे ओ'।
Hadith
Imam Ahmad : 82
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَاصِمَ بْنَ عَمْرٍو الْبَجَلِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْقَوْمِ الَّذِينَ سَأَلُوا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالُوا لَهُ إِنَّمَا أَتَيْنَاكَ نَسْأَلُكَ عَنْ ثَلَاثٍ عَنْ صَلَاةِ الرَّجُلِ فِي بَيْتِهِ تَطَوُّعًا وَعَنْ الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ وَعَنْ الرَّجُلِ مَا يَصْلُحُ لَهُ مِنْ امْرَأَتِهِ إِذَا كَانَتْ حَائِضًا فَقَالَ أَسُحَّارٌ أَنْتُمْ لَقَدْ سَأَلْتُمُونِي عَنْ شَيْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ مُنْذُ سَأَلْتُ عَنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ صَلَاةُ الرَّجُلِ فِي بَيْتِهِ تَطَوُّعًا نُورٌ فَمَنْ شَاءَ نَوَّرَ بَيْتَهُ وَقَالَ فِي الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ يَغْسِلُ فَرْجَهُ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى رَأْسِهِ ثَلَاثًا وَقَالَ فِي الْحَائِضِ لَهُ مَا فَوْقَ الْإِزَارِ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन जा'फर] ने सानु दस्सेया है [स्यूबाह] उसने कहा; मैं [‘अशिम बिन अमरू अल बजाली] गी [इक आदमी] कोला इक कहानी सुनांदे सुनेया हा, जिने लोकें दे इक समूह च आखेआ हा, जिने [उमर बिन अल खथथब] कोला पुच्छेआ; 'असीं तुहाडे कोल सिर्फ त्रै गल्लां दे बारे च पुच्छने आले आं; घर विच आदमी दी सुन्नत दी नमाज दे बारे विच, जुनब तों नहाण दे बारे विच ते मर्द दी मासिक धर्म दी पत्नी तों की जरुरी है'। तो उमर ने जवाब दित्ता; 'क्या तुस जादूगर हो, तुसें मिगी इक गल्ल पुच्छी ऐ जेह्ड़ी कदें बी कुसै ने नेईं पुच्छेआ जिसलै मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला पुच्छेआ हा?' डाका उसने कहा; 'उसके घर विच मनुख दी सुन्नत दी नमाज रोशनी होवे, इस करके जो चाहंदा है, उसदा घर रोशनी होवे'। ते जूनूब थमां नहाने दे बारे च समझाया; 'तुसें गी अपने जननांग धोना चाइदा फिर वजूद करना चाइदा ते फिर अपने सिर उप्पर त्रै बारी पानी पाना चाइदा' ते उने अपनी घरेआली दे बारे च समझाया जेह्ड़ी मासिक धर्म च ही; 'किजोकी कपड़े ते -फरजी दे अलावा-'।
Hadith
Imam Ahmad : 83
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ يَمْسَحُ عَلَى خُفَّيْهِ بِالْعِرَاقِ حِينَ يَتَوَضَّأُ فَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهِ قَالَ فَلَمَّا اجْتَمَعْنَا عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لِي سَلْ أَبَاكَ عَمَّا أَنْكَرْتَ عَلَيَّ مِنْ مَسْحِ الْخُفَّيْنِ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِذَا حَدَّثَكَ سَعْدٌ بِشَيْءٍ فَلَا تَرُدَّ عَلَيْهِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ
सानु दस्सेया है [कुतैबा बिन सईद] ने सानु [इब्न लहिअह] [अबू अन नदलर] तों [अबू सलामाह] तों [इब्न उमर] तों दस्सेया है कि उसने आख्या; मैं [सअद बिन अबी वक्कास] गी इराक च वजूद करदे होई अपने दो खुफ पोंछदे दिक्खेआ, फिर मैं इसदा इन्कार करी दित्ता, इस करी जदूं अस [उमर बिन अल खथथब] दे बक्खी इकट्ठे होए तां उ’नें आखेआ; 'खुफ पोंछने दे बारे च तुसें मिगी की इन्कार कीता हा, इसदे बारे च अपने पिता कोला पुच्छो'। तां मैं उसी इस बारे च दस्सेया, ते उने जवाब दित्ता; 'अगर स'द तुहानूं कुझ दस्सदा है तां उसदा इन्कार ना करो क्योंकि रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने अपने दो खूफ पोंछे'।
Hadith
Imam Ahmad : 84
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ سَأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ نَعَمْ إِذَا حَدَّثَكَ سَعْدٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا فَلَا تَسْأَلْ عَنْهُ غَيْرَهُ
सानु [हारून बिन मा'रूफ] गी दस्सदे होई उने आखेआ; साह्डे [इब्न वहाब] गी [अमरू बिन अल हरिथ] कोला [अबू अन नदलर] कोला [अबू सलामाह बिन अब्दुररहमान] कोला [अब्दुल्लाह बिन उमर] कोला [सअद बिन अबी वक्कास] कोला रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला दस्सेआ गेदा ऐ, जे उने दोनों खूफ रगड़दे हे, ते अब्दुल्लाह बिन उमर ने [उमर] कोला इस बारे च पुच्छेआ इसदे बाद उने जवाब दित्ता; 'हां, अगर स'द ने तुहानूं रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम तों कुझ दस्सेया तां इस बारे विच किसे होर कोलों ना पुछो।'
Hadith
Imam Ahmad : 85
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ الْغَطَفَانِيِّ عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْيَعْمَرِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رُؤْيَا لَا أُرَاهَا إِلَّا لِحُضُورِ أَجَلِي رَأَيْتُ كَأَنَّ دِيكًا نَقَرَنِي نَقْرَتَيْنِ قَالَ وَذَكَرَ لِي أَنَّهُ دِيكٌ أَحْمَرُ فَقَصَصْتُهَا عَلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ امْرَأَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَتْ يَقْتُلُكَ رَجُلٌ مِنْ الْعَجَمِ قَالَ وَإِنَّ النَّاسَ يَأْمُرُونَنِي أَنْ أَسْتَخْلِفَ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُنْ لِيُضَيِّعَ دِينَهُ وَخِلَافَتَهُ الَّتِي بَعَثَ بِهَا نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنْ يَعْجَلْ بِي أَمْرٌ فَإِنَّ الشُّورَى فِي هَؤُلَاءِ السِّتَّةِ الَّذِينَ مَاتَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ فَمَنْ بَايَعْتُمْ مِنْهُمْ فَاسْمَعُوا لَهُ وَأَطِيعُوا وَإِنِّي أَعْلَمُ أَنَّ أُنَاسًا سَيَطْعَنُونَ فِي هَذَا الْأَمْرِ أَنَا قَاتَلْتُهُمْ بِيَدِي هَذِهِ عَلَى الْإِسْلَامِ أُولَئِكَ أَعْدَاءُ اللَّهِ الْكُفَّارُ الضُّلَّالُ وَايْمُ اللَّهِ مَا أَتْرُكُ فِيمَا عَهِدَ إِلَيَّ رَبِّي فَاسْتَخْلَفَنِي شَيْئًا أَهَمَّ إِلَيَّ مِنْ الْكَلَالَةِ وَايْمُ اللَّهِ مَا أَغْلَظَ لِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَيْءٍ مُنْذُ صَحِبْتُهُ أَشَدَّ مَا أَغْلَظَ لِي فِي شَأْنِ الْكَلَالَةِ حَتَّى طَعَنَ بِإِصْبَعِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ تَكْفِيكَ آيَةُ الصَّيْفِ الَّتِي نَزَلَتْ فِي آخِرِ سُورَةِ النِّسَاءِ وَإِنِّي إِنْ أَعِشْ فَسَأَقْضِي فِيهَا بِقَضَاءٍ يَعْلَمُهُ مَنْ يَقْرَأُ وَمَنْ لَا يَقْرَأُ وَإِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى أُمَرَاءِ الْأَمْصَارِ إِنِّي إِنَّمَا بَعَثْتُهُمْ لِيُعَلِّمُوا النَّاسَ دِينَهُمْ وَيُبَيِّنُوا لَهُمْ سُنَّةَ نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَرْفَعُوا إِلَيَّ مَا عُمِّيَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ تَأْكُلُونَ مِنْ شَجَرَتَيْنِ لَا أُرَاهُمَا إِلَّا خَبِيثَتَيْنِ هَذَا الثُّومُ وَالْبَصَلُ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ كُنْتُ أَرَى نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجِدُ رِيحَهُمَا مِنْ الرَّجُلِ فَيَأْمُرُ بِهِ فَيُؤْخَذُ بِيَدِهِ فَيُخْرَجُ بِهِ مِنْ الْمَسْجِدِ حَتَّى يُؤْتَى بِهِ الْبَقِيعَ فَمَنْ أَكَلَهُمَا لَا بُدَّ فَلْيُمِتْهُمَا طَبْخًا قَالَ فَخَطَبَ النَّاسَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَأُصِيبَ يَوْمَ الْأَرْبِعَاءِ
सानु दस्सेया है [अफ्फान] ने सानु दस्सेया है [हम्म बिन याह्या] उसने कहा; साकुं [कतदाह] कूं [सलीम बिन अबुल जा’द अल गताफानी] तों [म’दान बिन अबू थल्हाह अल या’मारी] तों दस्सेया गया हे कि [उमर बिन अल खथथाब] शुक्रवार कूं मंच ते खड़े होए, फिर अल्लाह दी स्तुति ते महिमा कित्ती फिर रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ते अबू बकर दा जिक्र कीता, फिर आख्या 'मेरे इक सपना आया हा ते मैं सोचेया एह् मेरी मौत दा संकेत ऐ, मैं सपने दिक्खेआ जि'यां मुर्गे ने मिगी दो बारी चुभन कीता होए'। म'दान ने कहा; उसने -उमर- ने ज़िक्र कीता कि मुर्गी लाल है, फिर मैं अबू बकर दी पत्नी असमा' बिंत उमैस नू आख्या, इस करके उसने आख्या; 'एक विदेशी आदमी/अरब दे अलावा तुहानूं मार देगा'। उमर ने कहा; 'वास्तव च लोकें मिगी आखेआ हा जे इक उत्तराधिकारी नियुक्त करो, ते सचमुच अल्लाह अपने धर्म ते खिलाफत गी बर्बाद नेईं करग, जिसने अपने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी नियुक्त करियै भेजेआ ऐ, ते जेकर मौत मेरे कोल आई जंदी ऐ तां एह् मामला शूरा - विचार-विमर्श च - छह लोकें च सौंपी दित्ता जाग जेह्ड़े जिसलै नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मरी गे तां ओह् उंदे कोला खुश होई गे, तां तुस जिसगी वफादारी देंदे ओ, उसी सुनना चाइदा। ते आज्ञा मनना, ते सचमुच मैं जानना आं के ऐसे लोक होंगन जेड़े इस मामले गी भंग करंगन, ते मैं गै ऐं जेड़ा इस्लाम दे आधार उप्पर उंदे कन्ने अपने हत्थें कन्ने लड़ना ऐ, ओ अल्लाह दे दुश्मन न, काफिर ते भटकदे न, अल्लाह दी कसम, मैं अपने रब ने जेड़ा वादा कीता ऐ उसी नेईं छोड़ना ते फिर मेरी जगह मेरे लेई अल कलाला कोला बी मती जरूरी चीज़ लेई लैना - कोई ऐसा व्यक्ति जेड़ा मरदा ऐ ते कोई पिता ते पुत्तर नेईं छोड़दा -, ते द्वारा अल्लाह, नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने कदें बी मेरे कोल कुसै गल्लै दी पुष्टि नेईं कीती ऐ, जदूं थमां मैं उंदे कन्नै आया हा, ओह् कलाला दे मामले च मेरे कन्नै मता सख्त रेह्, जिसलै तकर उने मेरी छाती च अपनी उंगली नेईं पाई ते आखेआ: 'तुंदे आस्तै काफी ऐ शैफ दे बारे च आयत जेह्ड़ी सूरह आन नीसा दे अंत च ऐ', सचमुच जेकर मैं जिंदा ऐं तां मैं इस मामले दा फैसला उस फैसले कन्नै करगा जेह्ड़ा पढ़ने आह्ले ते उनें गी बी जान सकदे न जो नहीं पढ़दे, ते मैं देश दे नेताएं उप्पर अल्लाह गी गवाही दिंदा हां, के मैं उनेंगी इस चाल्ली भेजेआ हा जे ओह् लोकें गी अपने धार्मिक मामलें दे बारे च सिखान ते तां जे ओह् अपने पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी सुन्नत समझान ते मेरे कोल उस गल्लै दी शिकायत करन जेह्ड़ी उनेंगी नेईं पता हा, तां सच्चें गै तुसें, हे लोकें, तुसें दो पेड़ खाए जिनेंगी मैं नेईं समझेआ सिवाय इस गल्लै दे जे ओह् घृणित हे, अर्थात लहसुन ते पर, अल्लाह आसेआ मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू वेख्या है कि जदों उन्हां ने इक आदमी तों इन्हां दोहां दी गंध सुनी तां उसने हत्थ पकड़दे होए हुक्म दित्ता कि मस्जिद तों बाहर निकल के बकी विच पाओ, इस करके जो वी इन्हां दोनों नू खावे, ओ इन्हां नू तब तक पकावे, जब तक कि कोई गंध नहीं आ जावे। म'दान ने कहा; 'उमर ने शुक्रवार गी लोकें दे सामने प्रचार कीता ते बुधवार गी मारी दित्ता गेआ'।
Hadith
Imam Ahmad : 86
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَالزُّبَيْرُ والْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ إِلَى أَمْوَالِنَا بِخَيْبَرَ نَتَعَاهَدُهَا فَلَمَّا قَدِمْنَاهَا تَفَرَّقْنَا فِي أَمْوَالِنَا قَالَ فَعُدِيَ عَلَيَّ تَحْتَ اللَّيْلِ وَأَنَا نَائِمٌ عَلَى فِرَاشِي فَفُدِعَتْ يَدَايَ مِنْ مِرْفَقِي فَلَمَّا أَصْبَحْتُ اسْتُصْرِخَ عَلَيَّ صَاحِبَايَ فَأَتَيَانِي فَسَأَلَانِي عَمَّنْ صَنَعَ هَذَا بِكَ قُلْتُ لَا أَدْرِي قَالَ فَأَصْلَحَا مِنْ يَدَيَّ ثُمَّ قَدِمُوا بِي عَلَى عُمَرَ فَقَالَ هَذَا عَمَلُ يَهُودَ ثُمَّ قَامَ فِي النَّاسِ خَطِيبًا فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَنَّا نُخْرِجُهُمْ إِذَا شِئْنَا وَقَدْ عَدَوْا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَفَدَعُوا يَدَيْهِ كَمَا بَلَغَكُمْ مَعَ عَدْوَتِهِمْ عَلَى الْأَنْصَارِ قَبْلَهُ لَا نَشُكُّ أَنَّهُمْ أَصْحَابُهُمْ لَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرَهُمْ فَمَنْ كَانَ لَهُ مَالٌ بِخَيْبَرَ فَلْيَلْحَقْ بِهِ فَإِنِّي مُخْرِجٌ يَهُودَ فَأَخْرَجَهُمْ
सानु दस्सेया है [या'कुब] ने सानु [मेरे पिता] नू [इब्न इशाक] तों दस्सेया है उसने आख्या; ने मिगी [नफी' पूर्व गुलाम अब्दुल्ला बिन उमर] [अब्दुल्ला बिन उमर] कोला दस्सेया ऐ, उने आखेआ; मैं जुबैर ते मिकदाद बिन असवद कन्ने खैबर च साढ़े खजाने दिखने गित्तै गेआ तां जे उंदी जांच कीती जा, जदूं अस उत्थें पुज्जे तां अस अपनी-अपनी जमीनें तगर बंड्डी गे, आधी रातीं जिसलै मैं अपने बिस्तर उप्पर सोआ दा हा तां मिगी हमला कीता गेआ, मेरी कलाई कोहनी थमां झुकी गेई ही, जिसलै सवेरे दी बक्खी मेरे दो दोस्तें मेरे आस्तै चिल्लाया, उने मेरे कोल आए ते पुच्छेआ 'तुहाडे नाल ऐह किस ने कीता है'। मैं जवाब दित्ता; 'नहीं पता'। ओह् आखदा रेआ; इस करिए जुबैर ते मिकदाद ने मेरा हत्थ सुधारेया ते मिगी उमर दे कोल लेई आए, ते [उमर] ने आख्या; 'यहूदियों ने इवें ककमा'। फिरी ओह़ खड़ोईये लोकें दे सामने प्रचार कित्ता; 'हे लोग, वाकई अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने खैबर दे यहूदियां नू रोजगार दित्ता, इक समझौते नाल असीं उन्हां नूं बाहर कढ दित्ता अगर असीं चाहुंदे हां, ते उन्हां ने अब्दुल्ला बिन उमर नाल उसदी कलाई घुमा के अन्याय कीता है जिवें तुहाडे कोल आई है प्लस अंसार लोकां दे नाल पहलां वी दुश्मनी, सानू इस गल्ल विच कोई शक नहीं है कि ओह अपने दोस्तां दे दोस्त हन - यहूदियां -, क्योंकि उथे साडे कोल होर कोई दुश्मन नहीं है उनेंगी, तां जे खैबर च जिसदी संपत्ति ऐ, उसी लेई लै कीजे मैं यहूदियां गी कड्डी देगा'। फिर उमर ने उन्हें भगाई।
Hadith
Imam Ahmad : 87
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَيْنَا هُوَ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ عُمَرُ لِمَ تَحْتَبِسُونَ عَنْ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ سَمِعْتُ النِّدَاءَ فَتَوَضَّأْتُ فَقَالَ أَيْضًا أَوَلَمْ تَسْمَعُوا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا رَاحَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْجُمُعَةِ فَلْيَغْتَسِلْ
सानु दस्सेया गया है कि [हसन बिन मूसा] ते [हुसैन बिन मुहम्मद] दोनों ने आख्या; साडे [सैबान] गी [याह्या] कोला [अबू सलामाह] कोला [अबू हुरैरा] कोला दस्सेआ गेदा ऐ जे जदूं उमर बिन अल खथथब शुक्रवार गी प्रचार करा करदे हे तां अचानक इक आदमी आया, इस करी उमर ने पुच्छेआ; 'तुभ नमाज भें देरी क्मों कय यशे शो?' उस बेले उस माह्नू ने जवाब दित्ता; 'कुछ नहीं सिवाय जदों मैं नमाज दी आवाज़ सुणदा हां तां तुरंत वज़ूद करदा हां।' [उमर] ने फिर पुच्छया; 'क्या तुसें नेईं सुनेआ ऐ जे नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने इक बारी आखेआ हा: 'जदूं तुस जुम्म दी नमाज च जाओ तां नहाओ'।
Hadith
Imam Ahmad : 88
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ قَالَ جَاءَنَا كِتَابُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَنَحْنُ بِأَذْرَبِيجَانَ يَا عُتْبَةَ بْنَ فَرْقَدٍ وَإِيَّاكُمْ وَالتَّنَعُّمَ وَزِيَّ أَهْلِ الشِّرْكِ وَلَبُوسَ الْحَرِيرِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَانَا عَنْ لَبُوسِ الْحَرِيرِ وَقَالَ إِلَّا هَكَذَا وَرَفَعَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِصْبَعَيْهِ
सानु दस्सेया है [हसन बिन मूसा] उसने कहा; साह्डे [ज़ुहैर] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; [अबू उस्मान] कोला साढ़े कन्नै [‘अशिम अल अहवाल] दा बखान करदे होई उ’नें आखेआ; साडे कोल [उमर] दा इक चिट्ठी आई, ते अस उस वेले अजरबैजान विच सी, जिस विच लिख्या सी; 'हे उतबाह बिन फरकाद, मस्ती न करो ते मुशरिकें दे गहने पाओ, ते रेशम दे कपड़े पाओ, क्योंकि अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने सानु रेशम पहनने तों मना कर दित्ता, फिर उसने आख्या: 'इस तर्हां सिवाय' ते अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ने साडे कोल अपनी दो उंगलियां उप्पर चुक्की।
Hadith
Imam Ahmad : 89
حَدَّثَنَا حَسَنٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَسْوَدِ أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنِ لَبِيبَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سِنَانٍ الدُّؤَلِيِّ أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَعِنْدَهُ نَفَرٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ الْأَوَّلِينَ فَأَرْسَلَ عُمَرُ إِلَى سَفَطٍ أُتِيَ بِهِ مِنْ قَلْعَةٍ مِنْ الْعِرَاقِ فَكَانَ فِيهِ خَاتَمٌ فَأَخَذَهُ بَعْضُ بَنِيهِ فَأَدْخَلَهُ فِي فِيهِ فَانْتَزَعَهُ عُمَرُ مِنْهُ ثُمَّ بَكَى عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَنْ عِنْدَهُ لِمَ تَبْكِي وَقَدْ فَتَحَ اللَّهُ لَكَ وَأَظْهَرَكَ عَلَى عَدُوِّكَ وَأَقَرَّ عَيْنَكَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تُفْتَحُ الدُّنْيَا عَلَى أَحَدٍ إِلَّا أَلْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بَيْنَهُمْ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَأَنَا أُشْفِقُ مِنْ ذَلِكَ
साह्डे [हसन] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; सानु दस्सेया है [इब्न लहिअह] ने सानु [अबू अल असवद] दस्सेया है कि उन्हां ने [मुहम्मद बिन अब्दुररहमान बिन लबीबाह] नू [अबू सिनान अद दौली] तों इक कहानी सुनांदे सुणया है, कि ओ [उमर बिन अल खथथब] नू वेखण आया सी, ते उन्हां दे कोल मुहाजिरीन पूर्ववर्ती वी सन, फिर उमर ने इराक दे इक किले तों लाया गया इक टोकरी कढ्ढी जिस विच इक... अंगूठी, फिर उंदे इक पुत्तर ने अंगूठी लेई लेई ते मुंह च पाई लेया, फिर उमर ने उसी अपने मुंह च कड्डी लेया फिर उमर ने रोया, उंदे बगल दे लोकें ने पुच्छेआ; 'तुस क्यों रोंदे हो, क्या अल्लाह ने तुहाडे वास्ते जीत नहीं पाई ते तुहाडे दुश्मनों ते जीत नहीं पाई ते तुहाडा नजरिया शांतिपूर्ण नहीं कर दित्ता?' उमर ने जवाब दित्ता; 'वास्तव च मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा आखना सुनेया: 'दुनिया किसी नौकर वास्ते नहीं खुली जावेगी, जब तक कि अल्लाह कयामत दे दिन उन्हां दे बीच नफरत ते दुश्मनी नहीं पैदा कर देगा'। औय भैं उववे डरता शूॊ'।
Hadith
Imam Ahmad : 90
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يَصْنَعُ أَحَدُنَا إِذَا هُوَ أَجْنَبَ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يَنَامَ قَبْلَ أَنْ يَغْتَسِلَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ لِيَنَمْ
सानु दस्सेया है [या'कुब] ने सानु [मेरे पिता] गी [इब्न इशाक] कोला दस्सेया ऐ [नफी'] [अब्दुल्लाह बिन उमर] कोला [अपने पिता] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; मैं रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला पुच्छया कि जेड़ा जुनूब होवे ते फिर नहाण तों पहलां सोना चाहुंदा है, ओ के की करना चाहिदा है? रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने जवाब दित्ता: 'उसी नमाज दे वास्ते वज़ूद दी तरह वज़ूद करना चाहिदा ते फिर सोना चाहिदा'।
Hadith
Imam Ahmad : 91
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ دُعِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلصَّلَاةِ عَلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهِ فَلَمَّا وَقَفَ عَلَيْهِ يُرِيدُ الصَّلَاةَ تَحَوَّلْتُ حَتَّى قُمْتُ فِي صَدْرِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى عَدُوِّ اللَّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ الْقَائِلِ يَوْمَ كَذَا كَذَا وَكَذَا يُعَدِّدُ أَيَّامَهُ قَالَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَبَسَّمُ حَتَّى إِذَا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ وَقَدْ قِيلَ { اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ } لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي إِنْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ غُفِرَ لَهُ لَزِدْتُ قَالَ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهِ وَمَشَى مَعَهُ فَقَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى فُرِغَ مِنْهُ قَالَ فَعَجَبٌ لِي وَجَرَاءَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا كَانَ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ هَاتَانِ الْآيَتَانِ { وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ } فَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَهُ عَلَى مُنَافِقٍ وَلَا قَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
सानु दस्सेया है [या'कुब] ने सानु [मेरे पिता] गी [इब्न इशाक] कोला दस्सेया ऐ [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्लाह बिन उतबाह बिन मसूद] कोला [अब्दुल्लाह बिन अब्बास] कोला मिगी [अज़ ज़ुहरी] दस्सेया ऐ, उने आखेआ; मैं [उमर बिन खट्टब] गी आखदे सुनेया; जदूं अब्दुल्ला बिन उबाई दी मौत होई तां रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी उंदे आस्तै दुआ करने आस्तै सद्देआ गेआ हा, इस करी ओह् उंदे कोल दौड़े, जदूं ओह् उंदे आस्तै दुआ करने आस्तै उंदे सामने खड़ोते दे हे तां मैं उसी रोकी दित्ता इस करी मैं उंदे सामने खड़ोई गेआ ते आखेआ 'हे रसुलुल्लाह, अब्दुल्ला बिन उबाई अल्लाह दा दुश्मन है जिसने इस ते इस दिन आख्या,' उसने दिन दा नां आख्या, फिर उमर ने आख्या; हालांकि, रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम बस मुस्करांदे रेह, जब तक मैं अपनी गल्ल दोहराया तां उसने आख्या: 'मेरे कोला दूर हो जाओ, हे उमर, असल च मिगी इक विकल्प दित्ता गेदा हा इस करी मैं चुनेआ हा, ते एह् आखेआ गेदा ऐ: 'तुस उंदे आस्तै माफी मंगदे ओ जां उंदे आस्तै माफी नेईं मंगदे - एह् इक गै ऐ भलेही तुस उंदे आस्तै सत्तर बारी माफी मंगदे ओ, पर अल्लाह उनेंगी कदें बी माफ नेईं करग।" -QS अल अनफाल आयत 80- जेकर मैं जानदा हा जे जेकर मैं अपनी मंग गी सत्तर गुणा बधाया तां उसी माफी मिलग, तां मैं होर बी जोड़ना' उमर ने आखेआ; फिर उ'नें उंदे आस्तै दुआ कीती ते उंदी लाश गी लेइयै उंदी कब्र उप्पर खड़ोते दा हा, जदूं तकर ओह दफनाई नेईं गेआ,' उमर ने आखेआ; 'मैं अपने आप गी इस पर हैरान आं।' मैं रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे प्रति किन्ना घमंडी हा, भले ही अल्लाह ते उंदे रसूले गी बेहतर पता ऐ' उमर ने फिरी आखेआ, 'इस करी अल्लाह दी कसम, इनें दो आयतें दे उतरने दे मते समें बाद -QS At Taubah, 84-' ते कदें बी उंदे च मरे दे माह्नू दी इबादत नेईं करो, ते उंदी कब्र पर खड़ोते नेईं - नमाज पढ़दे न अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह च ते ओह बुराई दी हालत च मरी गे' फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उसदे बाद कदें बी मुनाफीक गी नमाज पढ़ी ते ना गै उंदी कब्र उप्पर खड़ोते दा हा।
Hadith
Imam Ahmad : 92
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ كَمَا حَدَّثَنِي عَنْهُ نَافِعٌ مَوْلَاهُ قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ إِذَا لَمْ يَكُنْ لِلرَّجُلِ إِلَّا ثَوْبٌ وَاحِدٌ فَلْيَأْتَزِرْ بِهِ ثُمَّ لِيُصَلِّ فَإِنِّي سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ ذَلِكَ وَيَقُولُ لَا تَلْتَحِفُوا بِالثَّوْبِ إِذَا كَانَ وَحْدَهُ كَمَا تَفْعَلُ الْيَهُودُ قَالَ نَافِعٌ وَلَوْ قُلْتُ لَكُمْ إِنَّهُ أَسْنَدَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَرَجَوْتُ أَنْ لَا أَكُونَ كَذَبْتُ
सानु दस्सेया है [या'कुब] ने सानु [मेरे पिता] नू [इब्न इशाक] तों दस्सेया है उसने आख्या; [अब्दुल्लाह] कोला मिगी [नफी अब्दुल्ला दे पैह्ले दास] गी दस्सने दे बाद नफी' ने आखेआ; अब्दुल्ला बिन उमर ने कहा; अगर किसे आदमी दे कोल इक दे अलावा कोई कपड़ा नहीं है, तां ओह कपड़े सरोंग दी तरह पहनन ते फिर नमाज पढ़न, क्योंकि सचमुच मैं इक वारी [उमर बिन अल खथथब] नू ऐह आखदे सुनेया सी, ते उसने आख्या; 'जेकर तुंदे कोल सिर्फ इक गै कपड़ा ऐ तां अपने आप गी कपड़े कन्नै नेईं ढकना, जि'यां यहूदी करदे न'। नफी' ने कहा; 'अगर मैं तुहानूं दस्सेया कि अब्दुल्ला बिन उमर ने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ते भरोसा कीता सी, तां मैं उम्मीद करदा हां कि मैं झूठ नहीं बोल रिहा।'
Hadith
Imam Ahmad : 93
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ مِخْرَاقٍ عَنْ شَهْرٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ مَاتَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ قِيلَ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شِئْتَ
सानु दस्सेया है [मु`अम्मल] ने सानु दस्सेया है [हम्मद] उसने कहा; सानु [ज़ियाद बिन मिखराक] [शहर] तों [उकबाह बिन अमीर] तों दस्सेया है उसने आख्या; उसने मिगी [उमर] दस्सेआ जे उने अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) गी एह् आखदे सुनेया ऐ: 'जेह्ड़ा बी अल्लाह ते आखरी दिन उप्पर विश्वास करदे होई मरदा ऐ, उसी आखेआ जाग; 'अठ दरवाजे विचों किसे वी दरवाजे तों स्वर्ग विच दाखल हो जाओ।' '' ''
Hadith
Imam Ahmad : 94
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا جَعْفَرٌ يَعْنِي الْأَحْمَرَ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَذَفَ رَجُلٌ ابْنًا لَهُ بِسَيْفٍ فَقَتَلَهُ فَرُفِعَ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُقَادُ الْوَالِدُ مِنْ وَلَدِهِ لَقَتَلْتُكَ قَبْلَ أَنْ تَبْرَحَ
सानु [असवद बिन अमीर] गी दस्सदे होई उने आखेआ; ने सानु [ज'फर यानी अल अहमर] गी [मुथरीफ] कोला [अल हकम] कोला [मुजाहिद] कोला रिपोर्ट कीती ऐ उने आखेआ; इक आदमी ने अपने पुत्तर गी तलवार कन्ने कटया, उसी मारी ओड़ेया, फिर ए मामला उमर दे कोल लेई आया, इस करी [उमर] ने आख्या; अगर मैं इक वारी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने नहीं सुनेया होवेगा: 'बाप नू अपने बच्चे नू मारन दी सजा नहीं मिलदी। 'तुस रात गुजारने तों पहलां मैं तुहानू ज़रूर मार देगा'।
Hadith
Imam Ahmad : 95
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ عَنْ عَابِسِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ نَظَرَ إِلَى الْحَجَرِ فَقَالَ أَمَا وَاللَّهِ لَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُكَ مَا قَبَّلْتُكَ ثُمَّ قَبَّلَهُ
सानु [असवद बिन अमीर] गी दस्सदे होई उने आखेआ; [सुलेमान अल अ'मासी] से सानू [ज़ुहैर] ने ['अबीस बिन रबियाह] तों दस्सेया है; मैं [उमर] गी काले पत्थर गी दिक्खदे होई आखेआ; 'अल्लाह दी कसम, अगर मैं रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू तुहानू चुम्मांदे नहीं वेखदा तां मैं तुहानूं चुम्मे नहीं लैंदा' फिर उसने उस नू चुम्मा लेया।
Hadith
Imam Ahmad : 96
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنَا السَّائِبُ بْنُ يَزِيدَ ابْنُ أُخْتِ نَمِرٍ أَنَّ حُوَيْطِبَ بْنَ عَبْدِ الْعُزَّى أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ السَّعْدِىِّ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَدِمَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي خِلَافَتِهِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَلَمْ أُحَدَّثْ أَنَّكَ تَلِي مِنْ أَعْمَالِ النَّاسِ أَعْمَالًا فَإِذَا أُعْطِيتَ الْعُمَالَةَ كَرِهْتَهَا قَالَ فَقُلْتُ بَلَى فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَمَا تُرِيدُ إِلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ إِنَّ لِي أَفْرَاسًا وَأَعْبُدًا وَأَنَا بِخَيْرٍ وَأُرِيدُ أَنْ تَكُونَ عُمَالَتِي صَدَقَةً عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنِّي قَدْ كُنْتُ أَرَدْتُ الَّذِي أَرَدْتَ فَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِينِي الْعَطَاءَ فَأَقُولُ أَعْطِهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي حَتَّى أَعْطَانِي مَرَّةً مَالًا فَقُلْتُ أَعْطِهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي قَالَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْهُ فَتَمَوَّلْهُ وَتَصَدَّقْ بِهِ فَمَا جَاءَكَ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَأَنْتَ غَيْرُ مُشْرِفٍ وَلَا سَائِلٍ فَخُذْهُ وَمَا لَا فَلَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ
साह्डे [अबुल यमन] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; ने [अज़ ज़ुहरी] तों साडे [स्यूअइब] नू रिपोर्ट कीती है उसने आख्या; ने सानु [जैसा कि सा`इब बिन यजीद] नमीर दी बहन दे पुत्तर गी सूचित कीता ऐ, जे [हुवैथिब बिन अब्दुल उज्जा] ने उसी सूचित कीता ऐ, जे [अब्दुल्लाह बिन स'दी] ने उसी सूचित कीता ऐ, जे ओह् अपनी खिलाफत दे समें उमर बिन अल खथथाब कोल आए हे, इस करी उमर ने उसी आखेआ 'भैंने -एक फात के लरए- नशीॊ कशा गमा शै कक तुभ रोगों के काभ ऩय ध्मान यखने का प्रभारी शो, ऩशरे जफ तुझे तनखाह दी जाती शै तो तुझे नापसॊग नशीॊ शोती?' अब्दुल्ला बिन स'दी ने कहा; तां मैं जवाब दित्ता; 'सही है' उमर ने कहा; 'तुभ इस वे क्मा चाशते शो?' उने जवाब दित्ता; तां मैं जवाब दित्ता; 'सचमुच मेडे कोल कई घोड़े अते गुलाम हन, अते मेडी हालत ठीक हे, मैं चाहुंदा हां कि मेडी मजदूरी मुसलमानें कूं दान विच डित्ती वञे'। [उमर] ने आख्या; 'ऐसा न करो, क्योंकि असल विच मैं वी चाहुंदा सी जिवें तुसीं चाहंदे सी, पर नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने मिगी इक तोहफा दित्ता ते मैं आख्या; 'मेरे तों वी गरीब नू दे दो,' जब तक कि इक दिन उसने मिगी धन-दौलत दित्ती ते मैं आख्या; 'मेरे कोला गरीब कुसै गी देओ', नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने मिगी डांटया ते आखेआ: 'इसगी लेई लैओ ते इसगी विकसित करो - इस च निवेश करो - फिर इस च निवेश करो।' जो बी इस दौलत वे आऩके ऩास आता शै औय आऩने उम्भीद नशीॊ की थी औय नशीॊ ऩूछी, तो उसे रे रें, औय अगय ऐवा नशीॊ शै तो उवको अऩना दावा न कयें'।
Hadith
Imam Ahmad : 97
حَدَّثَنَا سَكَنُ بْنُ نَافِعٍ الْبَاهِلِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا صَالِحٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ دَرَّاجٍ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَبَّحَ بَعْدَ الْعَصْرِ رَكْعَتَيْنِ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَرَآهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَا وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا
सानु [सकन बिन नफी' अल बहिनी] गी दस्सदे होई उने आखेआ; [अज़ ज़ुहरी] कोला असेंगी [सालिह] दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; ने मिगी [रबीअह बिन दरराज] दस्सेआ ऐ जे [अली बिन अबू तालिब] ने मक्का दे रस्ते च अस्र दे बाद दो रकाअत सुन्नत दी नमाज कीती, फिर उमर ने एह् दिक्खेआ ते ओह् उंदे कन्नै गुस्से च आई गेआ, फिरी आखेआ; 'अल्लाह दी कसम, क्या तुसें गी पैह्लें गै पता नेईं हा जे अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने इसगी मना करी दित्ता हा।'
Hadith
Imam Ahmad : 98
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي سَهْمٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مَاجِدَةُ قَالَ عَارَمْتُ غُلَامًا بِمَكَّةَ فَعَضَّ أُذُنِي فَقَطَعَ مِنْهَا أَوْ عَضِضْتُ أُذُنَهُ فَقَطَعْتُ مِنْهَا فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَاجًّا رُفِعْنَا إِلَيْهِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِمَا إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ الْجَارِحُ بَلَغَ أَنْ يُقْتَصَّ مِنْهُ فَلْيَقْتَصَّ قَالَ فَلَمَّا انْتُهِيَ بِنَا إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ نَظَرَ إِلَيْنَا فَقَالَ نَعَمْ قَدْ بَلَغَ هَذَا أَنْ يُقْتَصَّ مِنْهُ ادْعُوا لِي حَجَّامًا فَلَمَّا ذَكَرَ الْحَجَّامَ قَالَ أَمَا إِنِّي قَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَدْ أَعْطَيْتُ خَالَتِي غُلَامًا وَأَنَا أَرْجُو أَنْ يُبَارِكَ اللَّهُ لَهَا فِيهِ وَقَدْ نَهَيْتُهَا أَنْ تَجْعَلَهُ حَجَّامًا أَوْ قَصَّابًا أَوْ صَائِغًا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ وَحَدَّثَنِي الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سَهْمٍ عَنِ ابْنِ مَاجِدَةَ السَّهْمِيِّ أَنَّهُ قَالَ حَجَّ عَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي خِلَافَتِهِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन यजीद] ने सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन इशाक] उसने कहा; [अल 'अला` बिन अब्दुररहमान बिन याकूब] [बनी सहम दे इक कुरैश आदमी] कोला इक [उंदे च मजीदा नांऽ दे आदमी] कोला दस्सदे होई उने आखेआ; मैं मक्का विच इक मुंडे नाल झगड़ा कीता, फिर उसने मेरा कान डंग के कट्ट दित्ता -या- मैं कान कट के कान कर दित्ता, इस करके जदों अबू बकर साडे कोल हज करन आए तां असीं गल्ल उस नूं रख दित्ती, इस करके उसने जवाब दित्ता; 'दोनें गी उमर बिन अल खथथब दे कोल लेई आओ, जेकर जिस व्यक्ति ने इसगी चोट पजाया ऐ, ओह् किशाश गी अंजाम देना ऐ तां उसगी किशाश करने देयो'। ओह् आखदा ऐ; इस करिए जदूं अस [उमर बिन अल खथथब] कोला पैह्ले पुज्जे तां उ’नें असेंगी दिक्खेआ ते आखेआ; 'हां, मैं किशाश करन दी हद तक पहुंच गया हां, मुझे कपिंग मैन कह दो'। इस आस् ते जदुं उन् ने कपारे दा जिक्र कित्ता तां उन् ने ग् लाया; 'इस बीच मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) गी आखदे सुनेया: 'मैं अपनी मातृक चाची गी इस उम्मीद च इक नौकर देई दित्ता ऐ जे अल्लाह उसी इस कन्नै बरकत देग, ते मैं उसी मना करी दित्ता ऐ जे ओह् उसी कपार, कसाई जां सोनाकार नेईं बनान'। सानु दस्सेया है [या'कुब] ने सानु [मेरे पिता] नू [इब्न इशाक] तों दस्सेया है उसने आख्या; ते सानु [अल अला` बिन अब्दुररहमान] [बनी सहम दे इक आदमी] कोला [इब्न मजीदाह अस सहमी] कोला दस्सेया ऐ के उने आखेआ ऐ; 'अबू बकर ने अपनी खिलाफत दे दौरान साडी तीर्थ यात्रा कीती,' फिर उने हदीस दा जिक्र कीता।
Hadith
Imam Ahmad : 99
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ خَطَبَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ رَخَّصَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ مَضَى لِسَبِيلِهِ فَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَحَصِّنُوا فُرُوجَ هَذِهِ النِّسَاءِ
[उबैदा बिन हुमैद] गी [दाऊद बिन अबू हिंद] कोला [अबू नदलाह] कोला [अबू सईद] कोला दस्सदे होई उने आखेआ; [उमर] ने लोकां दे सामने प्रचार कीता ते आख्या; 'वास्तव च अल्लाह ने अपने नबी गी उस चीज़ आस्ते राहत दित्ती ऐ जेह्ड़ी उंदी इच्छा ही, ते सचमुच नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम अपने रस्ते च चली गेदे न, इस करी अल्लाह दे हुक्म दे मताबक हज ते उमरा पूरा करो, ते इनें जनानियें दे जननांगें दी रक्षा करो'।
Hadith
Imam Ahmad : 100
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَرْقُدُ الرَّجُلُ إِذَا أَجْنَبَ قَالَ نَعَمْ إِذَا تَوَضَّأَ
सानु दस्सेया है ['उबैदा बिन हुमैद] ने [उबैदुल्लाह बिन उमर] को [नफी' से] [इब्न उमर] से [उमर बिन अल खथथब] से बताया है, उसने कहा; रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम से पूछा गया; क्या आदमी जुनब होवे तां सोना जायज हे? उसने जवाब दित्ता: 'हां, जेकर तुस वजूद कीता ऐ'।
