Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
सानु दस्सेया है [अब्दुल्ला बिन नुमैर] उसने कहा; ने [इस्माइल] गी [कैस] कोला सूचित कीता ऐ, उने आखेआ; [अबू बकर] ने खड़े होकर अल्लाह दी स्तुति कीती ते उसी शुद्ध कीता फिर आख्या; हे लोक, तुस सचमुच ए श्लोक पढ़दे ओ: 'हे विश्वास करने आले, अपने आप गी बचाई लैओ; जेकर तुसेंगी मार्गदर्शन हासल होई गेआ ऐ तां कोई बी गुमराह करने आह्ला तुसेंगी नुकसान नेईं पजाग'। -QS अल मैदाह श्लोक 105-। ते सचमुच असीं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू कहंदे सुनेया है: 'वास्तव विच अगर लोकां नूं बुराई वेखदी है ते फिर उस दा इन्कार नहीं करदे तां अल्लाह उन्हां सारेआं नू लगभग सजा दे देंगे'।
Hadith
Imam Ahmad : 2
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ
सानु [वाकी'] दस्सदे होए उसने आख्या; सानू [मिस'अर] ते [सुफयान] कोला [उस्मान बिन अल मुगीराह अतस त्साफी] कोला [अली बिन रबियाह अल वलीबी] कोला [अस्मा'बिन अल हकम अल फजारी] कोला [अली] कोला दस्सेया; अगर मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला कोई हदीस सुनी लैंदा हां तां अल्लाह मिगी उसदा फायदा दिंदा ऐ जिसदे मताबक उंदी मर्जी। ते जेकर कोई होर मिगी दस्सदा ऐ तां मैं उसी कसम खाने लेई आखना ऐ, जेकर उने मेरी कसम खादी ऐ तां मैं इसदी पुष्टि करदा हां। सचमुच, अबू बकर ने मिगी दस्सेआ ऐ, ते एह् सच्च ऐ जे [अबू बकर] ने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे होई सुनेआ ऐ: 'एह् कोई माह्नू नेईं ऐ जेह्ड़ा पाप करदा ऐ ते फिर वज़ूद करदा ऐ ते अपने वज़ूद गी अच्छा बनांदा ऐ, -मिस'र ने आखेआ ऐ -' फिर उसने नमाज दी, जबकि सुफियान ने आख्या 'फिर उसने दो रकाअत दी नमाज कीती ते अल्लाह कोला माफी मंगी जदूं तकर निश्चित रूप कन्नै अल्लाह उंदे पापें गी माफ नेईं करी देग'।
Hadith
Imam Ahmad : 3
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ
सानु [अमरू बिन मुहम्मद अबू सईद यानी अल 'अनकाजी] गी दस्सदे होई उने आखेआ; [अबू इशाक] कोला [अल बर्रा’ बिन अजीब] कोला असेंगी [इजराइल] गी दस्सदे होई उने आखेआ; अबू बकर ने तेरह दिरहम च 'अजीब कोला काठी खरीदी, अल बरा' ने आख्या; फिर अबू बकर ने अजीब गी आख्या; 'अल बरो को कशना कक उसे भेये घय रे जाओ'। तो अजीब ने जवाब दित्ता; 'नहीं, जफ तक तुभ अऩने साथ ऩता चराना चाशते कक तुभने क्मा ककमा था, जफ रसूलुल्लाह सल्लाहु अलैहि वसल्लभ तुम्हाये साथ ननकर आमा था'। ओह् आखदा ऐ; फिर [अबू बकर] ने आख्या; 'असीं रात गी पैदल चलदे निकले ते दिन-रात च सड़कै गी तेज कीता जेह्ड़ा अस गुजरे हे, जदूं अस दोपहर च पुज्जे ते सूरज सीधे उप्पर हा, तां मैं साढ़े चारों पास्सै दिक्खेआ जे साढ़े आस्तै कोई आश्रय ऐ जां नेईं, इक पल बाद मैं इक बड्डी चट्टान दिक्खी ते मैं उंदे कोल पुज्जी गेआ ते पता लग्गा जे इक छोटी जेही गुहा ही - अंदर उभरी दी ही - जेह्ड़ी चट्टान दी छाया कन्नै ढकी दी ही, इस करी मैं उस थाह् र गी सुलझाया ते इक फैलाया।' अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम वास्ते चमड़े दा चोला, फिर मैं आख्या; "ओ अल्लाह दे रसूलुल्लाह लेट जाओ" फिर ओ लेट गया, फिर मैं बाहर निकल आया कि कोई देखदा है कि नहीं, अचानक मैं इक बकरी चरावे वाला वेख्या, मैं पुच्छया; 'तुस किस दे हो, जवान?' उने जवाब दित्ता; 'कुरैश दे इक आदमी दा है,' फिर उसने अपना नाम आख्या ते मैं उस नू पछानी लेया, मैं फिर पुच्छया; 'क्या तुहाडी बकरी दूध पैदा करदी है? ' उसने जवाब दित्ता; 'हां' मैं फिर पुच्छया; 'क्या तुस मेरे लेई दूध एक्सप्रेस करगे? ' उसने जवाब दित्ता; 'हां' इस करिए मैं उसी हुक्म दित्ता जे ओह् अपनी इक बकरी गी पकड़ी लैन ते बकरी दा दूध ते उंदे हत्थें दी हथेली गी धूड़ थमां साफ करन, मैं इक चमड़े दा गेरिबा लेई आया जिसदे मुंह च कपड़े दा ढक्कन हा, फिर उ'नें मेरे आस्तै थोड़ा दूध दुद्ध दित्ता ते मैं गेरिबा उप्पर पानी पाई दित्ता तां जे तल मता गर्म नेईं होई जा, फिर मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कोल आया उसी इक पेय, ते पता चलेआ जे ओह् अपनी नींद थमां जागदा हा, मैं आखेआ; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, पीओ' उसने पीया, जब तक कि मैंनू राहत महसूस नहीं होया, फिर मैं आख्या; 'क्या साडे जाने दा वक्त आ गया है?' इस करिए अस उसलै रवाना होई गे जिसलै लोक तलाश करा करदे हे ते उंदे चा कोई बी असेंगी नेईं लब्भा सिवाय घोड़े पर सवार सुराकाह बिन मालिक बिन जू'स्यूम दे, मैं आखेआ; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, जो साडा शिकार कर रिहा है, ओ साडे कोल वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी वी 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, जो साडा शिकार कर रिहा है - सानू पकड़ लेगा' ते मैं -उस वक्त- रोंदा सी, नबी ने पुच्छया: 'तुस क्यों रो रहे हो?' मैं जवाब दित्ता; 'अल्लाह दी कसम, मैं इस करिए नेईं रोआ करदा की मैं अपने बारे च चिंतित हां, पर मैं इस करिए रोआ करदा हां की मैं तुंदी चिंता करदा हां' फिर अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने दुआ कीती: 'असीं उसी -सूरकाह- तुंदी मर्जी कन्नै छोड़ी दिंदे आं' फिर सुराकाह दे घोड़े दे पेट तकर पैर कठोर जमीन च फिसल गे ते ओह् उसदे कोला कूद के आखेआ 'हे मुहम्मद, मैं पैह्लें गै जानना आं जे एह् तुंदी कर्म ऐ, इस करी अल्लाह कोला दुआ करो जे ओह् मिगी उस गल्लै थमां बचाई लैन जेह्ड़ा मेरे कन्नै होआ ऐ, अल्लाह दी कसम मैं तुंदी खबर गी उनें लोकें आस्तै गुप्त रखना जेह्ड़े तुसेंगी ढूंढदे न जेह्ड़े मेरे पिच्छें न, ते इत्थै मेरा चमड़े दा तीर क्विवर ऐ, किश तीर बी लैओ, असल च तुस इस ते इस थाह्रै पर मेरे ऊंटें ते बकरियें कोला गुजरी जागे, इस करी अपनी जरूरतें आस्तै उंदे कोला लेई लैओ'। अबू बकर ने जारी रखे, फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने जवाब दित्ता; 'मेरे कोल इसदी लोड़ नेईं ऐ' फिर रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उंदे आस्तै दुआ कीती तां जे सुराका मुक्त होई गेआ - जिस आपदा उप्पर उंदे उप्पर आई ही - ते अपने दोस्तें कोल वापस आई गेआ, रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने मेरे कन्नै अपना सफर जारी रक्खेआ, जदूं अस मदीना पुज्जे तां लोकें साढ़ा स्वागत कीता ते सड़कें पर ते घरें दी छतें उप्पर निकली आए, पी नौकर ते बच्चे फौरन बाहर निकले ते आखदे; 'अल्लाह सब तों वड्डा है, रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लम आ गया, मुहम्मद आ गया'। लोक इस गल्लै पर बहस करा करदे हे जे उंदे चा कुस गी अपने घरै च कब्जा करने दा हक ऐ, इस करी रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आखेआ: 'अज्ज रातीं मैं बनी नजर चाचा अब्दुल मुतालिब दे घर उंदे इज्जत करने आस्तै रुकना ऐ, इस करी जदूं अगले दिन सवेरा होई गेआ तां ओह् हुक्म दे मताबक गै चली गे। बररा' बिन अजीब ने कहा; 'पैहला मुहाजिरीन जो साडे कोल आया सी मुश'अब बिन उमैर, बानी अब्दुद दार दा भ्रा, फिर इब्नू उम्मी मकतुम, जो अंधा सी, बानी फिहरी दा भ्रा, फिर उमर बिन अल खथथाब बीस लोकां नाल सवारी कीती, इस करके असीं पुच्छया 'रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने क्या कीता?' उने जवाब दित्ता; 'ओह मेरे पिच्छे सी', फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम अबू बकर, बैरो' दे नाल आ गए; 'नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम -मदीना च- नेईं पुज्जी जंदे, जदूं तकर उस समें मैं अल मुफशाल दे केईं चिट्ठियां रटले नेईं होंदियां'। इस्राएल ने आख्या; 'बरो' बनू हरित्सह दे अंसार दा दोस्त सी'।
Hadith
Imam Ahmad : 4
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي
सानु [वाकी'] दस्सदे होए उसने आख्या; ने आख्या है [इजराइल]; ने कहा है [अबू इशाक]; [ज़ैद बिन युतसाई'] तों [अबू बकर] तों कि नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उसे मक्का दे लोकां तों आजादी दा बयान दे के भेजया; 'तां कि इस साल दे बाद कोई मुशरीक हज ते नहीं जावे, कोई नंगे तवाफ नहीं करदा ते मुसलमान दे अलावा स्वर्ग विच नहीं दाखल होवे, जिसदे आप ते अल्लाह दे रसूलुल्लाह दे बीच समझौता होवे, उसदी सीमा समझौते दे अंत तक है, ते अल्लाह ते उस दे रसूलुल्लाह मुशरीकां तों मुक्त हो जांगन'। YAzid ने कहा; इस आस् ते ओह़ त्रै लोकें कन् ने चली गेया। फिर उसने अली गी आख्या; 'उसदा पीछा करो ते अबू बकर नू मेरे कोल वापस कर के तुहाडे द्वारा बयान पहुंचाओ'। इय् यां गै उन् ने आखेआ; जदों अबू बकर नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कोल आए तां रोंदे होए पुच्छया; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या मेरे नाल कुछ होया है?' उने जवाब दित्ता; 'तुहाडे नाल भलाई दे सिवा होर कुझ नहीं होया, पर मैंनू हुक्म दित्ता गया कि इस गल्ल नू मेरे या मेरे विचों इक दे सिवा नहीं पहुंचाया जावे'।
Hadith
Imam Ahmad : 5
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन जा'फर] उसने कहा; [यजीद बिन खुमैर] कोला [स्यू'बाह] गी [औसत] थमां [सुलेम बिन अमीर] कोला दस्सदे होई उने आखेआ; [अबू बकर] ने सानु प्रचार कीता ते आख्या; रसुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम पहले साल मेरी जगह खड़े हो गए। फिर अबू बकर ने रोया, फिर कहा; अल्लाह कोला अल मुआफात - माफी मंगना - या ओह आखदा ऐ अल आफियाह - सुरक्षा -, क्योंकि विश्वास दे बाद किसे गी अल आफिया या अल मुआफात कोला बड्डा किश नेईं दित्ता जंदा, ईमानदार बनो कीजे ईमानदारी सदाचार कन्नै मिलियै ऐ ते दोनों स्वर्ग च न, ते झूठ कोला दूर रौहना कीजे झूठ बुराई कन्नै मिलियै ऐ ते दोनों नरक च न, ते इक दुए कन्नै ईर्ष्या नेईं करो, दुश्मनी करो, ते दोस्ती दे रिश्तें गी कट्टियै इक दुए कोला मुड़ना नेईं, पर अल्लाह तआला दे हुक्म दे मताबक भ्राऽ बनो।'
Hadith
Imam Ahmad : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
सानु दस्सेया गया है कि [अब्दुररहमान बिन महदी] ते [अबू अमीर] दोनों ने आख्या; [ज़ुहैर यानी इब्नू मुहम्मद] गी [अब्दुल्लाह यानी इब्नू मुहम्मद बिन अकील] कोला [मुअदज बिन रिफाआह बिन रफी’ अल अंसारी] कोला अपने पिता यानी [रिफाआह बिन रफी’] कोला दस्सदे होई उने आखेआ; मैं [अबू बकर ऐश सिद्दिक] गी रसुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी मंच थमां उपदेश दिंदे होई सुनेआ, फिरी आखदे होई; 'मैं रसूल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आखदे सुनेया हा,' ते अबू बकर ने रसूल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा नां लैंदे गै रोया, फिर अपने आंसूएं थमां चुप होई गे ते आखेआ; 'मैं रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी पैहले साल इस चाल्ली दे गर्म, गर्म दिन च आखदे सुनेआ हा: 'अल्लाह कोला माफी, सुरक्षा ते परलोक ते दुनिया उप्पर भरोसा मंगना'।
Hadith
Imam Ahmad : 7
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
सानु [अबू कामिल] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; साह्डे [हम्मद, अर्थात इब्न सलामा] गी [इब्न अबू अतीक] कोला [अपने पिता] कोला [अबू बकर] कोला दस्सेआ गेदा ऐ, जे नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आखेआ ऐ: 'सिवाक मुंह साफ करने आह्ला ऐ ते अल्लाह कोला खुश ऐ'।
Hadith
Imam Ahmad : 8
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا
सानु [हसीम बिन अल कासिम] गी दस्सदे होई उने आखेआ; सानु [अल लैट्स] दस्सदे होए उसने आख्या; ने मिगी [यजीद बिन अबू हबीब] गी [अबुल खैर] कोला [अब्दुल्लाह बिन अमरू] कोला [अबू बकर ऐश शिद्दिक] कोला दस्सेआ ऐ जे उने रसुल्लाह गी आखेआ हा; 'मेरे गी ओह दुआ सिखाओ जिसदे कन्ने मैं अपनी नमाज च नमाज पढ़दा हां,' उने जवाब दित्ता: 'पढ़ो, अल्लाहम्मा इन्नी झालमतु नफसी झुलमान कत्सीरो, वाला यघफिरुद्ज़ ज़ुनूबा इल्ला अंता, फगफिरली मघफिरातन मिन 'इंडिका वारहमनी इन्नाका अंतल घोफुरुर रहीम '-हे अल्लाह, मैं अपने आप गी बड़ा गै अन्याय कीता ऐ, ते कोई बी मेरा माफ नेईं करी सकदा पापें गी सिवाय तुंदे कोला तां अपने पास्से थमां माफी कन्नै मेरे पापें गी माफ करो ते मेरे उप्पर दया करो, सच्चें गै तुस सारें शा माफी देने आह्ले, सारें शा दयालु ओ-'। [योना] ने आख्या; 'कबीरा -बड़ा-,' ने इसे सानु [हसन अल असी याब] [इब्न लहि'आह] तों दस्सेया है उसने कहा; उसने कहा: 'कबीरा -बड़ा-'।
Hadith
Imam Ahmad : 9
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
साह्डे [अब्दुर्रज्जाक] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; सानु [मा'मर] नू [अज़ ज़ुहरी] तों [उर्वाह] तों [ऐस्याह] तों दस्सेया गया है, कि फातिमा ते अल अब्बास अबू बकर दे कोल आए सन, दोनों ने अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला अपनी विरासत दा हिस्सा मंगदे होए, जिसलै उने दोनों ने फदक युद्ध दे दौरान उंदी जमीन ते खैबर युद्ध थमां उंदा हिस्सा मंगेआ, फिर [अबू बकर] ने आखेआ उनेंगी; दरअसल मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह नू कहंदे सुनेया सी: 'असीं विरासत विच नहीं मिलदी, जो दौलत असीं छड्डदे हां, ओ दक्षिणा बण जांदी है, मुहम्मद दा परिवार सिर्फ इस दौलत तों ही खांदा है'। तो अल्लाह दी कसम मैं उस गल्ल नू नहीं छड्डना जो मैं रसूलुल्लाह नू करदे वेखया सी, जब तक कि मैं पक्का नहीं करदा'।
Hadith
Imam Ahmad : 10
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ
सानु [अबू अब्दुररहमान अल मुकरी'] दस्सदे होए उन्हां ने आख्या; सानु [हाइवाह बिन स्यूरैह] दस्सदे होए उसने आख्या; मैं [अब्दुल मलिक बिन अल हरिथ] कहंदे सुनेया; सचमुच [अबू हुरैरा] ने आख्या; मैं [अबू बकर ऐश सिद्दिक] गी इस मंच पर आखदे सुनेया; मैं रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी पैहले साल दे इस दिन आखदे सुनेया हा, फिर अबू बकर सलाह च इन्ना खोई गेया जे ओह् रोई गे ते फिरी आखेआ; मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) गी आखदे सुनेया: 'तुसेंगी कोई चीज़ नेईं दित्ती जंदी ऐ - जेह्ड़ी उच्ची स्थिति च ऐ - अल अफीया - सुरक्षा - जनेह् सच्चे वाक्य दे बाद, इस करी अल्लाह कोला अल अफीया मंगो'।
Hadith
Imam Ahmad : 11
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا
साह्डे ['अफ्फान] गी दस्सी लैंदे होई उ'नें आखेआ; साह्डे [हम्माम] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; ने [अनस] से सानू [थाबीत] दी जानकारी दित्ती है कि [अबू बकर] ने उस नू दस्सेया है, उसने -अबू बकर- ने आख्या; मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी उसलै आखेआ हा जिसलै ओह् गुफा च हे, - इक होर रिवाज च उ’नें आखेआ हा; 'औय असी गुफा भें थे, - औय जफ उन्शें वे एक ने उवके दो ऩैय दे खा तो उवके ऩैयों के नीचे से दे खते', तो उसने कशा: 'हे अबू बकर, तुभ दो रोगों के लरए क्मा सोचते शो, क्मा अल्लाह दोने भें से तीसया नशीॊ शै'।
Hadith
Imam Ahmad : 12
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
सानु [रौह] दस्सदे होए उसने आख्या; ने सानु [इब्न अबी अरूबाह] गी [अबू अत तैय्याह] कोला [अल मुगीराह बिन सुबाई'] कोला ['अमरू बिन हुरैट्स] कोला [अबू बकर ऐश शिद्दिक] कोला दस्सेआ ऐ, उने आक्खेआ ऐ; 'रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने सानु दस्सेया कि दज्जाल धरती दे पूरब हिस्से तों बाहर आ जावेगा जिसदा नां खुरासान है, कई लोग उहदे पिच्छे होंगन, जिवें उन्हां दे चेहरे हथौड़े नाल ढाल दे समान होनगे'।
Hadith
Imam Ahmad : 13
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ
सानु [अबू सईद] बनी हाशिम दे इक पूर्व गुलाम गी दस्सदे होई उने आखेआ; ने सानु [शदकाह बिन मूसा] दोस्त अद दकीक, [फरकाद] तों [मुर्राह बिन स्याराहिल] तों [अबू बकर ऐश शिद्दिक] तों दस्सेया है, उसने कहा; अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ने आख्या: 'न तां ओह शरारती, धोखेबाज, कायर होनगे, न ही अभद्र बर्ताव करन वाले स्वर्ग विच प्रवेश करनगे, ते जो लोग पहले स्वर्ग दा दरवाजा खटखटानगे, ओह नौकर होनगे जो अपने ते अल्लाह अज्ज व जल्ला दे बीच जो है ते जो उन्हां ते उन्हां दे मालिक दे बीच है, उस नू पूरा करन विच माहिर होनगे'।
Hadith
Imam Ahmad : 14
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ
सानु [अब्दुल्लाह बिन मुहम्मद बिन अबू स्याइबा] दस्सेया है। अब्दुल्ला ने कहा; औय भैंने अब्दुल्ला बिन अबू सयबाह वे सुनी शै , उवने कशा; सानु [मुहम्मद बिन फुदलैल] [अल वलीद बिन जुमाई'] कोला [अबू अथ थुफैल] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; जफ नबी की भौत शो गई तो फातिमा ने अबू बकर को एक ऩत्र लरखा जजसभें; 'क्या तुसीं या तुहाडे परिवार नू नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा वारिस हो रिहा है?' उने जवाब दित्ता; फातिमा ने कहा, 'भैंने वारसत भें नशीॊ आमा, रेककन उवके ऩरयवाय ने ऩामा; 'फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे हिस्से कित्थे हन?' तो [अबू बकर] ने आख्या; 'सचमुच मैं अल्लाह दे रसूले गी आखदे सुनेया; 'सचमुच अगर अल्लाह किसी नबी नू खिलांदा है, फिर मर जांदा है, तां ओह - अल्लाह - उस दे बाद आण वाले लोकां वास्ते बनांदा है', तां मेरा इरादा है कि मैं इस नू मुसलमानां नू वापस कर देवां'। फिर फातिमा ने आख्या; 'फिर तुसीं अल्लाह दे रसूले कोला की सुनेया ऐ, उसी बेहतर जानदे ओ'।
Hadith
Imam Ahmad : 15
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى
सानु [इब्राहिम बिन इशाक अथ थलकानी] दस्सदे होए उन्हां ने आख्या; मेनू [अन नडलर बिन स्युमैल अल मज़िनी] गी दस्सदे होई उने आखेआ; मिगी [अबू न'आमा] गी दस्सदे होई उने आखेआ; [अबू हुनैदा अल बर्रा’ बिन नौफल] गी [वालन अल ‘अदावी] थमां [हुदज़ाइफा] थमां [अबू बकर ऐश शिद्दिक] कोला दस्सदे होई उ’नें आखेआ; 'इक सवेरे रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने सुबह दी नमाज कीती। फिर बैठे, जब तक धुहा दा वक्त आ गया, रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हस्सी, फिर अपनी मूल जगह पर बैठे जब तक उसने मध्याह्न, अस्र और मगरीब नमाज नमाज नमाजत की, रात के अन्त भें शाभ की नमाज तक नमाज नमाज नमाज नमाजत तक नशीॊ बोले, ऩशरे अऩने ऩरयवाय के ऩास घय चरे गमे, ऩशरे रोगों ने अबू बकर को कशा 'तुस अल्लाह दे रसूलुल्लाह कोला की नेईं पुच्छदे जे अज्ज उने केह् कीता हा, हालाँकि पैह्लें कदें बी नेईं कीता हा?' उसने आख्या; फिर उसने पुच्छया, तां उसने जवाब दित्ता: 'हां, मिगी दस्सेआ गेदा ऐ जे इस दुनिया ते परलोक दे मामलें च केह् होग, इस करी जेह्ड़े पैह्लें हे ते जेह्ड़े आए हे, ओह् इक थाह् र पर इकट्ठे होई गेदे हे, तां लोक इस गल्लै कोला डरदे हे, इस करी ओह् आदम दे कोल आए जिसलै पसीना लगभग ढकी गेदा हा, उ'नें आखेआ 'हे आदम, तुसीं इंसानियत दा पिता हो ते अल्लाह अज्जा वजल्ला ने तुहानू चुनेया है, इस करके अपने रब कोल साडे वास्ते बिनती करो,' आदम ने जवाब दित्ता; 'मैं वी ओस दा सामना कर रेहा हां जिसदा तुहानू सामना करना पवेगा, अपने पिता दे बाद अपने पिता दे कोल जाओ, यानी नूह,' सचमुच अल्लाह ने आदम, नूह, इब्राहीम दे परिवार ते 'इमरान दे परिवार नू सारे लोकां तों उपर चुनया है।' तां ओह नूह दे कोल आ के आखया; 'अपने रब्ब दे सामने सानु बिनती करो, क्योंकि अल्लाह ने तुहानू चुनेया है ते तुहाडी दुआ दा जवाब दित्ता है ते उसने धरती दी सतह ते काफिरां विचों कोई घर नहीं छड्डया'। फिर नूह ने आख्या; 'मैं तुहाडे वास्ते बिनती नहीं कर सकदा, इस करके इब्राहिम दे कोल जाओ, क्योंकि अल्लाह ने उस नू अपना प्रेमी बना दित्ता है'। फिरी ओह इब्राहिम दे कोल गे, ते इब्राहिम ने आख्या; 'मैं तुहानूं बिनती नहीं दे सकदा, मूसा दे कोल जाओ, क्योंकि अल्लाह ने इक वारी उस नाल सीधा गल्ल कीती सी'। फिर मूसा ने जवाब दित्ता; 'मेरे कोल ओह नहीं है जो तुसीं मंगदे हो, इस करके ईसा बिन मरियम दे कोल जाओ, सचमुच ओह अन्धे, बीमार नू ठीक कर सकदा है ते मरे होए नू जिंदा कर सकदा है'। उस बेले यीशु ने जवाब दित्ता; 'मेरे कोल ओह नहीं है जो तुसीं मंगदे हो, पर अपने मालिक आदम दे पुत्तर कोल जाओ, क्योंकि कयामत दे दिन उसदी कब्र सबसे पहले खुली होवेगी, मुहम्मद शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कोल जाओ, निश्चित रूप नाल ओह तुहाडे रब्ब दे सामने तुहाडे वास्ते बिनती करग'। उसने आख्या; 'इस करिए ओह् चली गेआ, फिर जिब्रिल ने अपने रब दा सामना कीता, फिर अल्लाह ने आखेआ: 'उसी अनुमति देओ - शफार करो - ते उसी स्वर्ग दी खुशखबरी देओ'। ओह् आखदा ऐ; फिर जिब्रिल खुशखबरी कन्ने निकली गेया, फिर मुहम्मद ने झुक के इक जुमां तक सजदा कीती, फिर अल्लाह ने आख्या: 'हे मुहम्मद, सिर उप्पर चुक्की लैओ, कहो तुहानू सुनी जावेगी ते बिनती करो, तुहानूं बिनती करन दी इजाजत दित्ती गई है'। ओह् आखदा ऐ; इस करिए उसने सिर उप्पर चुक्की लेआ ते जदूं उसने अपने रब गी दिक्खेआ तां इक होर जुमां आस्तै अधीनता च सजदा कीती, ते अल्लाह ने फिरी आखेआ: 'अपना सिर उप्पर चुक्की लैओ ते आखना जे तुंदी गल्ल सुनी जाग, शफार करो, तुसेंगी बिनती करने दी इजाजत ऐ'। ओह् आखदा ऐ; ओह् सजदा करने गित्तै गेआ, ते जिब्राईल ने उंदे दौंऊ हत्थ पकड़े, फिरी इक दुआ खोल्ली दित्ती जेह्ड़ी पैह्लें कदें बी कुसै मनुक्ख आस्तै नेईं खुल्ली ही, इस करी उ’नें आखेआ; 'हे मेरे रब्ब, तुसें मिगी आदम दे पुत्तर दा मालिक बनने आस्तै बनाया ऐ ते कोई अहंकार नेईं ऐ, तुसें मिगी कयामत दे दिन उंदी कब्र खोलने आस्तै पैह्ले बनाई दित्ता ऐ ते कोई अहंकार नेईं ऐ, जदूं तकर तुस उतने लोकें गी बनाई लैंदे जेह्ड़े मेरी झील च औंदे न जिन्ना शोन'आ ते ऐला दे बश्कार होंदे न,' फिरी आखेआ गेआ 'शिद्दीकीन को बुलाओ कि ओह बिनती करन', फिर कहा गया; 'नबस को बुलाओ।' में'। उसने आख्या; फिर नबी अपने अनुयायी दे इक समूह नाल आया, ते इक नबी वी सी जिस विच पंज-छह अनुयायी सी, ते इक नबी सी जिस विच कोई अनुयायी नहीं सी, फिर आखया गया; 'शहीदों नूं बुलवाओ तां कि ओह जिन्हां दी मर्जी नाल बिनती करन'। और नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने जारी रखे; इस करिए जदूं शहीदों ने ऐसा कीता तां नबी ने आख्या: अल्लाह ने आख्या कि मैं दयालुएं च सब तों ज्यादा दयालु हां, मेरे स्वर्ग विच ओह लोग दाखल हो जाओ जो मेरे नाल कुझ वी नहीं रखदे। उसने आख्या; फिरी ओह़ सुअर्गे च दाखल ह़ोई गे। उसने कहा: फिर अल्लाह ने आख्या: 'नरक विच देखो, क्या तुहानूं कोई ऐसा मिलदा है जिसने कदे कोई अच्छा कम्म कीता होवे? 'ओह आखदा है; तो उन्शोंने एक आदभी ऩामा, ऩशरे अल्लाह ने उवसे ऩूछा: क्मा आऩने कबी कोई भला ककमा शै ? ' उस माह्नू ने जवाब दित्ता; 'नहीं, सिवाय इसदे कि पिछले समें च मैं लोकें गी खरीद-फरोख्त दे मामले च चीजें गी आसान बनाई दित्ता ऐ'। तो अल्लाह ने आख्या: 'मेरे दास नू उवें ही आसान बनाओ जिवें उहनां ने मेरे दूजे बंदे नू आसान बना दित्ता है'। फिर उन्हां ने इक आदमी नू नरक तों बाहर कढ के अल्लाह ने उस तों पुच्छया; 'तुस कदे कोई भला कम्म कित्ता ऐ? ' उसने जवाब दित्ता; 'नहीं, जदूं तकर मैं अपने पुत्तर गी नेईं आखेआ जे जेकर मैं मरना तां मिगी आग्ग कन्नै जलाओ फिर मिगी आटे दी तर्ज पर पीसना, फिरी उसी समुंदर च लेई जाओ ते हवा च बिखरा देओ, तां अल्लाह, सारे दुनियां दे स्वामी दी कसम, एह् मिगी दुबारा कदें बी वापस नेईं लेई आई सकदा'। फिर अल्लाह ने आख्या: 'तुसीं ऐसा क्यों कीता? ' उसने जवाब दित्ता; 'तुहाडे डर नाल'। नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: फिर अल्लाह ने आख्या: 'देखो सब तों शानदार राज दा राज, फिर सचमुच तुहाडे वास्ते ए ओस दे समान है, उतना भी दस गुणा ज्यादा'। नबी ने आख्या: नौकर ने आख्या; 'राजा होने पर मेरा अपमान क्यों करदे हो?' नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'इह ही मैंनू अतीत विच हंसाया'।
Hadith
Imam Ahmad : 16
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ
सानु [हसीम बिन अल कासिम] गी दस्सदे होई उने आखेआ; सानु [ज़ुहैर अर्थात इब्न मुअवियाह] गी दस्सदे होई उने आखेआ; सानु दस्सेया है [इस्माइल बिन अबू खालिद] उसने कहा; साह्डे [कैस] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; ' [अबू बकर] ने खड़े होके अल्लाह दी स्तुति कीती ते उसी शुद्ध कीता, फिर आख्या; 'हे लोग, वाकई तुस इस आयत गी पढ़ा करदे ओ: 'हे तुस विश्वास करने आले, तुस अपने आप च हर इक दा जिम्मेदार ओ, ए तुसेंगी उस जरा बी नुकसान नेईं पजाग जेड़ा भटकदा ऐ... -आयत दे अंत तकर-, ते तुस इसगी अपनी जगह थमां बाहर कड्डी ओड़दे ओ, मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे होई सुनेआ हा: 'वास्तव च, जेकर लोक बुराई दिक्खदे न, तां इसगी नेईं बदलो, तां एह् डर ऐ।' कि अल्लाह उन्हां सारेयां नू सजा फैलावेगा।' ओह् आखदा ऐ; 'औय भैंने अबू बकर को कशते शुए शुना; 'हे लोक, झूठ तों दूर रहो, क्योंकि सचमुच झूठ तुहानूं विश्वास तों दूर करदा है'।
Hadith
Imam Ahmad : 17
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا
साह्डे [हसीम] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; साह्डे [शु'बाह] गी दस्सी लैंदे होई उ'नें आखेआ; ने मिगी [यजीद बिन खुमैर] दी जानकारी दित्ती ऐ उने आखेआ; मैं [सुलेम बिन अमीर] हिम्यार दे इक आदमी गी सुनेआ, [औसत बिन इस्माइल बिन औसत अल बजाली] कोला इक कहानी सुनांदे होई जिने [अबू बकर] कोला इक कहानी सुनी ही, जे उने ए गल्ल उसलै सुनी ही जिसलै अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) दी मौत होई गेई ही, उने आखेआ अल्लाह दे रसूलुल्लाह पहले साल मेरी जगह खड़े होए ते फिर रोंदे होए आख्या: 'ईमानदारी नाल चली जांदी है ते दोनों ही स्वर्ग विच हन, ते झूठ तों दूर रहो, क्योंकि ओह पाप दे नाल हन ते दोनों नरक विच हन, ते अल्लाह तों मुक्ति मंगदे हन, क्योंकि सचमुच किसे नूं वी कुई वी चीज नहीं दित्ती जांदी जिस विच ओ विश्वास करदा है कि ओ मुक्ति तों वी बेहतर है'। फिर उन्हां ने आख्या 'इक दूजे नाल रिश्ते ना कटना, इक दूजे तों बचना, इक दूजे नाल नफरत ना करना, ते इक दूजे नाल ईर्ष्या ना करना, बल्कि अल्लाह दे सेवक बनो जो भाई हन'।
Hadith
Imam Ahmad : 18
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ
साह्डे ['अफ्फान] गी दस्सी लैंदे होई उ'नें आखेआ; [दौद बिन अब्दुल्लाह अल औदी] कोला [हुमैद बिन अब्दुररहमान] कोला असेंगी [अबू अवानाह] गी दस्सदे होई उने आखेआ; जदूं रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी मौत होई गेई तां [अबू बकर] मदीना दे बाहरले इलाके च हे, तां उने -हुमैद बिन अब्दुररहमान- ने आखेआ; फिरी ओह् आए ते अपने चेहरे गी ढकने आह्ला कपड़ा खोलेआ ते उसी चुम्मेआ ते आखेआ; 'मैं अपने पिता ते मां गी तुंदी फिरौती दे तौर उप्पर स्वीकार करने गी तैयार आं, तुंदी जिंदगी ते मौत किन्नी सुन्दर होग, मुहम्मद शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मरी गेदा ऐ, ते काबा दे मालिक रब्ब दे द्वारा'। फिर उसने हदीस दा जिक्र कीता। ओह् आखदा ऐ; 'फिर अबू बकर ते उमर -अंसारें च गे - जेह्ड़े इक-दुए कन्नै अगुवाई दे बारे च बहस करा करदे हे, इस करी ओह् उंदे कन्नै मिले - अंसार -, फिरी अबू बकर ने गल्ल कीती ते कुसै बी गल्लै गी नेईं छोड़ेआ जेह्ड़ी अंसार गी उतारी गेई ही ते कोई बी गल्ल नेईं छडी गेई जेह्ड़ी अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उंदे बारे च जिक्र कीती ही, जदूं तकर ओह् उंदे सारें दा जिक्र नेईं करदा, ते उ'नें आखेआ 'सचमुच तुसीं पहलां ही जानदे हो कि अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या कि अगर इंसान इक घाटी तों गुजरे ते अंसार दूजी घाटी तों गुजरे तां मैं अंसार दी घाटी तों गुजरदा।' ते तुस पैह्लें गै जानदे ओ, हे स’द, जे अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने तुसें बैठे दे -कुछ बी नेईं करदे- आखेआ हा, 'इस मामले दा प्रभारी कुरैश न, इस करी लोकें दे कर्तव्यनिष्ठ लोक उंदे कर्तव्यनिष्ठ लोकें दा पालन करदे न -कुरैश- ते उंदे आज्ञाकारी लोक उंदे आज्ञाकारी लोकें दा पालन करदे न'। ओह् आखदा ऐ; फिर [स'द] ने अबू बकर गी जवाब दित्ता; 'तुस ठीक आखदे हो, असीं मंत्री हां जबकि तुसीं नेता हो'।
Hadith
Imam Ahmad : 19
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ
सानु [अली बिन अय्यासी] गी दस्सदे होई उने आखेआ; सानु [अल अथथफ बिन खालिद] गी दस्सदे होई उने आखेआ; बशरोह दे लोकां विचों [एक आदमी] ने दस्सेया है, [थल्हाह बिन अब्दुल्लाह बिन अब्दुररहमान बिन अबू बकर ऐश शिद्दिक] तों उसने आख्या; मैं [मेरे पिता] दा जिक्र सुनेया कि [उसदे पिता] ने [अबू बकर] गी आखदे सुनेया; मैं रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला पुच्छया; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या कम्में दा आधार उनें चीजें उप्पर होंदा ऐ जेह्ड़ी स्थापित होई गेदी ऐ जां नमीं चीजें उप्पर?' उसने जवाब दित्ता: 'पर उनें मामलें दे आधार उप्पर जेह्ड़े तय कीते गेदे न'। उसने आख्या, “मैं पुच्छया; 'तो ए अल्लाह दे रसूलुल्लाह, ए अमल किस वास्ते है? उन्हां ने आख्या: 'हर इंसान वास्ते जिस मकसद वास्ते पैदा होया है, उस मकसद दे मुताबिक नेक कम्म करना आसान है'।
Hadith
Imam Ahmad : 20
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ
साह्डे [अबुल यमन] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; ने [अज़ ज़ुहरी] तों साडे [स्यूअइब] नू रिपोर्ट कीती है उसने आख्या; ने मिगी [अंसार दे न्यायशास्त्र दे माहिर इक आदमी] गी सूचित कीता ऐ, जे उने [उस्मान बिन अफ्फान] गी इक कहानी सुनांदे होई सुनेआ ऐ; कि नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कई साथी वी सन जो नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे मरन ते दुखी सन, जिस करके लगभग आधे बेचैन हो गए, उस्मान ने आख्या 'और मैं उन्हां विचों इक सी, जदों मैं इक दीवार दी छाया विच बैठा सी तां उमर मेरे सामने गुजर के मुझे नमस्ते कर दित्ता, पर मैंनू एह महसूस नहीं होया कि ओ गुजरदा है ते नमस्ते कर दित्ता, इस करके ओ गुजर गए, जब तक कि ओ अबू बकर नाल नहीं मिलया, फिर उसने उस नू आख्या; 'कुछ ऐसा है जो तुहानूं हैरान कर देगा, असल विच मैं उस्मान दे सामने गुजर के उस नूं नमस्कार कीता, पर उन्हां ने मेरी नमस्ते दा जवाब नहीं दित्ता।' तो अबू बकर दे शासनकाल च उमर ते अबू बकर आए ते दोनों ने मिगी नमस्कार कीता, फिर अबू बकर ने आख्या; 'तुहाडे भाई उमर ने मेरे कोल आ के आख्या कि तुहाडे सामने गुजर के नमस्ते कर दित्ता, पर तुसीं उस दा जवाब नहीं दित्ता, तां तुहाडे कोल ऐह की वजह होया?' उन आखया, “मैं जवाब दित्ता; 'मैं नहीं कीता'। तो उमर ने कहा; 'हां अल्लाह दी कसम तुसीं कीता है, पर तुहाडे अहंकार दे कारण ही हो बने उमय्याह।' उन् ने आख्या, “मैं जवाब दित्ता; अबू बकर ने आख्या, 'अल्लाह दी कसम, मैं कदे महसूस नहीं कीता कि तुसीं ओत्थे गुजर के नमस्कार कीता; 'उस्मान ठीक आखदा ऐ, सचमुच तुस उंदे कोला कुसै धंधे च व्यस्त रेह् ओ,' इस करी मैं आखेआ; 'हां' उमर ने पुच्छया; 'क्या धंधा है?' फिर उस्मान ने आख्या; अबू बकर ने आख्या, 'अल्लाह ने अपने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा निधन कर दित्ता, इस तों पहलां कि असीं उंदे कोला इस मामले दी सुरक्षा दे बारे च पुच्छे; 'मैं उस तों अफेयर दे बारे विच पुच्छया है,' उसने आख्या; इस करिए मैं उंदे सामने खड़ोई गेआ ते उसी आखेआ ‘मेरे पिता ते मां दे द्वारा तुसेंगी उंदे उप्पर मते अधिकार न,’ [अबू बकर] ने आखेआ; मैं पुच्छया; हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, ए किवें सुरक्षित है? फिर रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'जिस गी मेरे कोला कोई वाक्य मिलदा ऐ जेड़ा मैं इक बारी अपने चाचा गी पेश कीता हा ते फिर मिगी वापस करी दिंदा ऐ, तां ओह वाक्य उंदे आस्तै मुक्ति होग'।
