Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 61
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ الْجُمَحِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ قِيلَ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا خَلِيفَةَ اللَّهِ فَقَالَ بَلْ خَلِيفَةُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَرْضَى بِهِ
Al à dit [Mohammed Bin Yazid] Al à dit [Nafi’ Bin Umar Al Jumahi] di [Abdullah Bin Abumulaikah] al à dit; [Abu Bakar] al fo clamât cul non; ‘O califatullah’ alore al rispuindè; “In ogni câs, il calif Mohammed e jo o jerin pronts a acetâ cheste clamade”.
Hadith
Imam Ahmad : 62
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُؤَمَّلِ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كَانَ رُبَّمَا سَقَطَ الْخِطَامُ مِنْ يَدِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَيَضْرِبُ بِذِرَاعِ نَاقَتِهِ فَيُنِيخُهَا فَيَأْخُذُهُ قَالَ فَقَالُوا لَهُ أَفَلَا أَمَرْتَنَا نُنَاوِلُكَهُ فَقَالَ إِنَّ حَبِيبِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنِي أَنْ لَا أَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا
Al à contât [Musa Bin Daud] Al à contât [Abdullah Bin Al Muammal] di [Ibn Abimulaikah], al à dit; une volte la frene dal cjaval e colà de man di Abu Bakr Ash Siddiq, daspò al colpè il braç di denant dal so camêl in mût che il camêl al rugnà e daspò lu cjapà sù, daspò i amîs a disevin; — No nus âs ordenât di cjapâlu? ’ [Abu Bakr] al disè; “In fat, il me amôr Rasulullah al à ordenât di no domandâ nuie ai umans.”
Hadith
Imam Ahmad : 63
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَامٍ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ فَقَالَ إِنَّ ابْنَ آدَمَ لَمْ يُعْطَ شَيْئًا أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ وَالْبِرِّ فَإِنَّهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ وَالْفُجُورَ فَإِنَّهُمَا فِي النَّارِ
Al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Sufyan] di [Amru Bin Murrah] di [Abu Ubaidah] di [Abu Bakr], al à dit; un an dopo la muart dal Rasulullah, Abu Bakr al si alçà e al disè; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al è stât denant di nô tal prin an e daspò al à dit: ‘Invezit, ai dissendents di Adam no si dâ nuie di plui impuartant de salvece, duncje domandâ a Allah la salvece, agjî in mût onest e ben parcè che ducj i doi a son in Cîl, e stâ lontan de busie e dal mâl parcè che ducj i doi a son in Cîl’.
Hadith
Imam Ahmad : 64
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى قَالَ فَلَمَّا كَانَتْ الرِّدَّةُ قَالَ عُمَرُ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تُقَاتِلُهُمْ وَقَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ لَا أُفَرِّقُ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَلَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا قَالَ فَقَاتَلْنَا مَعَهُ فَرَأَيْنَا ذَلِكَ رَشَدًا
Al à dit [Mohammed Bin Yazid] che al à dit; al à ripuartât a nô [Sufyan Bin Husain] di [Az Zuhri] di [Ubaidullah Bin Abdullah Bin 'Utbah Bin Mas'ud] di [Abu Hurairah], dal Profete, al à dit: 'O ai vût l'ordin di combati cui umans fin che a no disin a lu disin, alore il lôr sanc e la lôr proprietât a saran protets, gjavant che su la base dal haq e dal calcul a Allah Ta’la’. Abu Uraira al disè; cussì cuant che e je sucedude la apostasie, [Umar] al à dit a Abu Bakr; ‘Stâs cuintri di lôr ancje se o vin sintût dî chest e chest? ’ Cussì [Abu Bakr] al rispuindè; “Par Allah, no diferenziarò tra i comants pe preiere e il zakat, e o scombatarò cuintri cualsisei che al diferenziarès tra i doi.” Abu Uraira al disè; “Duncje o vin scombatût cun lui e o vin viodût che chest al jere vêr”.
Hadith
Imam Ahmad : 65
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ { لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } فَكُلَّ سُوءٍ عَمِلْنَا جُزِينَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَمْرَضُ أَلَسْتَ تَنْصَبُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ قَالَ بَلَى قَالَ فَهُوَ مَا تُجْزَوْنَ بِهِ
Al à dit [Abdullah Bin Numair] che al à dit; al à ripuartât a nô [Isma’il] di [Abu Bakr Bin Abu Zuhair] al à dit; O ai [ricevût une notizie] che [Abu Bakr] al à dit; ‘O Messazîr di Allah, come che e sarà la bontât dopo di chest verset: ‘Nol è il to desideri ni il desideri de int dal libri. Cui che al comet un crimin al sarà di sigûr paiât secont chel crimin' -QS An Nisa'ayat 23-, o sarìn paiâts par ogni crimin che o cometin? ’ alore il Rasulullah al rispuindè: ‘che Allah al ti perdona, o Abu Bakr, no tu sês malat, stuf, trist, cjapât di provis? ’ Abu Bakr al rispuindè; ‘Sì’ alore al disè: ‘Alore e je dute une ricompense par te’.
Hadith
Imam Ahmad : 66
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ أَظُنُّهُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ قَالَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَمْرَضُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ قَالَ بَلَى قَالَ فَإِنَّ ذَاكَ بِذَاكَ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Dopo vêlu contât [Sufyan] al disè; Dopo vê contât [Ibn Abu Khalid] di [Abu Bakr Bin Abu Zuhair] o pensavi che al fos come [al à dit Abu Bakr]; ‘O Messazîr di Allah, come che e sarà la bontât dopo chest verset’. Al rispuindè: ‘Che Allah al vedi pietât di te, o Abu Bakr, no tu âs vût dolôr, tristece o provis? ’ Abu Bakr al rispuindè; ‘si’ alore il Profete al disè: ‘alore invezit e je dute une ricompense’. Al à dit [Ya’la Bin ‘Ubaid] Al à dit [Ismail] di [Abu Bakr Ats Tsaqafi] al à dit; [Abu Bakr] al à dit; ‘O Messazîr di Allah, come che e sarà la bontât dopo chest verset: ‘Cui che al fâs il mâl al sarà di sigûr paiât secont chel mâl’. -QS Un Nisaât 123-. Po dopo menzonâ il hadith.
Hadith
Imam Ahmad : 67
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ الثَّقَفِيِّ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَنُجَازَى بِكُلِّ سُوءٍ نَعْمَلُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَنْصَبُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ فَهَذَا مَا تُجْزَوْنَ بِهِ
Al à contât [Waki’] Al à contât [Ibn Abu Khalid] di [Abu Bakar Bin Abu Zuhair Ats Tsaqafi] al à dit; cuant che il verset al fo palesât, ‘Nol è il to desideri ni il desideri de int dal libri. Cui che al fâs il mâl, al sarà di sigûr paiât secont chel mâl-’ -QS An Nisa’ayat 123-, al disè, [Abu Bakr] al disè; ‘O Messazîr di Allah, o varessin di jessi paiâts par ogni crimin che o cometin? ’ Duncje il Rasulullah al rispuindè: ‘Che Allah al vedi pietât di te, o Abu Bakr, no tu âs vût dolôr, tristece, stât colpît di provis? Duncje cheste e je la tô rispueste’.
Hadith
Imam Ahmad : 68
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخَذْتُ هَذَا الْكِتَابَ مِنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَتَبَ لَهُمْ إِنَّ هَذِهِ فَرَائِضُ الصَّدَقَةِ الَّتِي فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنْ سُئِلَهَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى وَجْهِهَا فَلْيُعْطِهَا وَمَنْ سُئِلَ فَوْقَ ذَلِكَ فَلَا يُعْطِهِ فِيمَا دُونَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ مِنْ الْإِبِلِ فَفِي كُلِّ خَمْسِ ذَوْدٍ شَاةٌ فَإِذَا بَلَغَتْ خَمْسًا وَعِشْرِينَ فَفِيهَا ابْنَةُ مَخَاضٍ إِلَى خَمْسٍ وَثَلَاثِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُنِ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَثَلَاثِينَ فَفِيهَا ابْنَةُ لَبُونٍ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَأَرْبَعِينَ فَفِيهَا حِقَّةٌ طَرُوقَةُ الْفَحْلِ إِلَى سِتِّينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَسِتِّينَ فَفِيهَا جَذَعَةٌ إِلَى خَمْسٍ وَسَبْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَسَبْعِينَ فَفِيهَا بِنْتَا لَبُونٍ إِلَى تِسْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَتِسْعِينَ فَفِيهَا حِقَّتَانِ طَرُوقَتَا الْفَحْلِ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ زَادَتْ عَلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ وَفِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ فَإِذَا تَبَايَنَ أَسْنَانُ الْإِبِلِ فِي فَرَائِضِ الصَّدَقَاتِ فَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْجَذَعَةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ جَذَعَةٌ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلَّا جَذَعَةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ وَعِنْدَهُ بِنْتُ لَبُونٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلَّا حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ ابْنَةُ لَبُونٍ وَعِنْدَهُ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ صَدَقَتُهُ بِنْتَ مَخَاضٍ وَلَيْسَ عِنْدَهُ إِلَّا ابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِنَّهُ يُقْبَلُ مِنْهُ وَلَيْسَ مَعَهُ شَيْءٌ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ إِلَّا أَرْبَعٌ مِنْ الْإِبِلِ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي صَدَقَةِ الْغَنَمِ فِي سَائِمَتِهَا إِذَا كَانَتْ أَرْبَعِينَ فَفِيهَا شَاةٌ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ زَادَتْ فَفِيهَا شَاتَانِ إِلَى مِائَتَيْنِ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا ثَلَاثُ شِيَاهٍ إِلَى ثَلَاثِ مِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاةٌ وَلَا تُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلَا ذَاتُ عَوَارٍ وَلَا تَيْسٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ الْمُصَدِّقُ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ وَمَا كَانَ مِنْ خَلِيطَيْنِ فَإِنَّهُمَا يَتَرَاجَعَانِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوِيَّةِ وَإِذَا كَانَتْ سَائِمَةُ الرَّجُلِ نَاقِصَةً مِنْ أَرْبَعِينَ شَاةً وَاحِدَةً فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي الرِّقَةِ رُبْعُ الْعُشْرِ فَإِذَا لَمْ يَكُنْ الْمَالُ إِلَّا تِسْعِينَ وَمِائَةَ دِرْهَمٍ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا
Dopo vêlu contât [Abu Kamil] al disè; Dopo vêlu contât [Hamad Bin Salama] al disè; O ai cjapât cheste letare di [Tsumamah Bin Abdullah Bin Anas] di [Anas Bin Malik], che [Abu Bakr] al à scrit a lôr; ‘Invezit, cheste e je la distribuzion dal zakat che il Messazîr di Allah al à prescrit pai musulmans e che Allah al à comandât al Profete sallallaahu alaihi wasallam, duncje cui che tra i musulmans al è domandât secont lis disposizions, al dâ, e cui che al è domandât plui des disposizions, alore nol dâ; par camêi mancul di vincj-e-cinc agns, di ogni cinc a dîs camêi la zakat e je une cjavre, e se e rive a vincj-e-cinc alore la zakat e je une camêl femine che e à doi agns, fin a trentecinc, se no son camêi feminis di doi agns alore il camêl mascjo al è trê agns se al è alore la zakat e je un camêl mascjo di trê agns fin che il numar al è cuarante-cinc, e se il numar al rive a cuarante-sîs alore la zakat e je un Se il numar al rive a sessanteun, la zakat e sarà dade a une camêl femine che e à cinc agns, fin a setante-cinc, e se e rive a fe- doi la zakat camêi che a àn trê agns, fin a novante, e se al rive a novante-un, alore la zakat e sarà dade a doi camêi che a àn cuatri agns, come doi camêi mascjos fin a un totâl di centvincj, e se al è plui di centvincj alore ogni cuarante Un vitel di zakat un fift al è trê agns La femine dal camêl e à cuatri agns, e se la etât dai camêi e je divierse inte obligazion dal zakat alore cui che al à rivât al zakat obligatori suntune camêl femine che e à cinc agns e no à une camêl femine che e à cinc agns, ma e à une camêl femine che e à cuatri agns, ma e je adcepts che e je avonde par doi, facil cjapâju o vincj dirhams, e cui che al è rivât ae zakat obligatorie suntun vituel. une camêl femine che e à cuatri agns e lui nol à une fûr di une che e à cinc agns, alore chest al è avonde par jessi acetât e dât ae persone che e deve la zakat vincj dirhams o dôs cjavris. E cui che al à otignût il zakat obligatori suntune camêl femine di cuatri agns e nol à un, ma al à une camêl femine di trê agns, alore chest al è avonde par ricevi di lui e plui dôs cjavris se al è facil cjapâlis o vincj dirhams, e cui che al à otignût il zakat obligatori su un camêl ma no à trê agns camêl femine di cuatri agns, alore che al è avonde par jessi acetât e dât ae persone che e deve la zakat vincj dirhams o dôs cjavris, e cui che al à Se tu âs otignût la zakat obligatorie su une camêl femine di trê agns, ma no vê un e vê un che al è avonde adat e ricevi il par cjapâju o vincj dirhams, e cui che al à otignût la zakat obligatorie suntun camêl femine di doi agns, ma nol à dome un camêl mascjo che al à trê agns, alore chest al è avonde par ricevi di lui e no si dovarès zontâ nuie di altri, e cui che nol à il zakat fûr di lui no par cuatri camêi, il. E tal zakat su lis cjavris che a pasculin, se il numar al rive a cuarante, alore il zakat al è un eco r cjavris fin a centvincj, e se a son plui di chê alore la zakat e je dôs cjavris fin a doicent, e se e je plui di une alore la zakat e je trê cjavris fin al numar di trêcent, e se a son plui alore par ogni cent la zakat e je une cjavre, e la zakat en go yeatough no je cjapade in difiets e fûcs, fûr che se la persone che e dâ la zakat e vûl, e bens separâts no àn di jessi cjapâts sù - par cjapâ la zakat - e bens cjapâts sù no àn di jessi separâts par pôre. dal zakat, e proprietât che e je messedade di dôs parts alore dutis dôs a son tornadis a ognidune in mût compagn, e se la cjavre che e pasture di cualchidun e je mancul di une cjavre su cuarante alore no je zakat fûr che se il paron al vûl. E sui sclâfs il zakat al è cuatri decims e se i lôr bens a no rivin nome a cent novante dirhams alore no je zakat fûr che se il paron al vûl.
Hadith
Imam Ahmad : 69
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَهْلُ مَكَّةَ يَقُولُونَ أَخَذَ ابْنُ جُرَيْجٍ الصَّلَاةَ مِنْ عَطَاءٍ وَأَخَذَهَا عَطَاءٌ مِنْ ابْنِ الزُّبَيْرِ وَأَخَذَهَا ابْنُ الزُّبَيْرِ مِنْ أَبِي بَكْرٍ وَأَخَذَهَا أَبُو بَكْرٍ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَحْسَنَ صَلَاةً مِنْ ابْنِ جُرَيْجٍ
Dopo vêlu contât [Abdurrazzaq] al disè; i Makkan a disevin; “[Ibn Juraij] al à cjapât lis proceduris di preiere di [‘Atho’], Atho’ lis à cjapadis di [Ibn Az Zubair], Ibn Zubair di [Abu Bakr] e Abu Bakr dal Profete, no ai viodût nissun che al preàs miôr di Ibn Juraij.”
Hadith
Imam Ahmad : 70
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ قَالَ تَأَيَّمَتْ حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ مِنْ خُنَيْسٍ أَوْ حُذَيْفَةَ بْنِ حُذَافَةَ شَكَّ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا فَتُوُفِّيَ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَلَقِيتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَفْصَةَ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ قَالَ سَأَنْظُرُ فِي ذَلِكَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَلَقِيَنِي فَقَالَ مَا أُرِيدُ أَنْ أَتَزَوَّجَ يَوْمِي هَذَا قَالَ عُمَرُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ ابْنَةَ عُمَرَ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيَّ شَيْئًا فَكُنْتُ أَوْجَدَ عَلَيْهِ مِنِّي عَلَى عُثْمَانَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَخَطَبَهَا إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ عَلَيَّ حِينَ عَرَضْتَ عَلَيَّ حَفْصَةَ فَلَمْ أَرْجِعْ إِلَيْكَ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرْجِعَ إِلَيْكَ شَيْئًا حِينَ عَرَضْتَهَا عَلَيَّ إِلَّا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُهَا وَلَمْ أَكُنْ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَوْ تَرَكَهَا لَنَكَحْتُهَا
Dopo vêlu contât [Abdurrazzaq] al disè; al à ripuartât a nô [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Salim] di [Ibn Umar] di [Umar] al à dit; Hafshoh Bint Umar e jere vuedue e lassade indaûr dai Hunais o Hudzaifah Bin Hudzafah - Abdurrazzaq al à dubis - e e jere une des compagnis dal Profete che e fo testemonie dai events de bataie di Badr e e murì a Medine, al à dit Umar; cussì o ai cjatât Usman Bin Affan e o ai ufrît Hafshah, o ai dit; ‘Se tu âs bisugne alore o ti maridarò cun Hafshah,’ al rispuindè Uthman; “O pensarò prime a chest”. A passarin diviersis gnots e daspò Uthman al mi cjatà e al disè; “No ai nissun voie di maridâsi in chescj dîs”. Umar al disè; alore o ai cjatât Abu Bakr e o ai dit; “Se tu âs bisugne o ti maridarò cun Hafshah Bint Umar”. Ma nol mi à dât nissune rispueste, cussì tal mê cûr al jere un sintiment che al superave chel di cuant che o jeri cun Uthman, e a son passâts tancj dîs fin che infin il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al vignì daûr di me e al mi proponè a Hafshah, daspò o maridà Hafshah cun lui, viodimi Abu Bakr al vignì a; ‘Forsit tal to cûr al jere un sintiment par me cuant che tu m’âs ufrît Hafshah e no ti ai dât nissune rispueste? ’ Umar al disè, o ai rispuindût; ‘Sì’ al disè [Abu Bakr]; “In fat, no je robe che e mi impedìs di tornâ a te cuntune rispueste cuant che tu mi ufris il Hafshah, ma o ai sintût menzonâlu une volte il Rasulullah, e no slargjarò il segret dal Rasulullah, se al lu lasse, o lu maridarò di sigûr.”
Hadith
Imam Ahmad : 71
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ مُسْلِمٍ أَبَا سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ مُرَّةَ الطَّيِّبِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ سَيِّئُ الْمَلَكَةِ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَيْسَ أَخْبَرْتَنَا أَنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ أَكْثَرُ الْأُمَمِ مَمْلُوكِينَ وَأَيْتَامًا قَالَ بَلَى فَأَكْرِمُوهُمْ كَرَامَةَ أَوْلَادِكُمْ وَأَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ قَالُوا فَمَا يَنْفَعُنَا فِي الدُّنْيَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَرَسٌ صَالِحٌ تَرْتَبِطُهُ تُقَاتِلُ عَلَيْهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَمْلُوكٌ يَكْفِيكَ فَإِذَا صَلَّى فَهُوَ أَخُوكَ
Dopo vê nus contât [Ishaq Bin Sulaiman] al disè; O ai sintût [Al Mughira Bin Muslim Abu Salamah] di [Farqad As Subakhi] di [Murra Ath Thayyib] di [Abu Bakar Ash Shiddiq], al disè; Il Rasulullah al à dit: ‘Une persone che e à un caratar mâl no jentrarà in Cîl’, cussì al domandà un om; ‘O Messazîr di Allah, no âs comunicât che cheste ummah e je la ummah cun il numar plui grant di sclâfs e orfans? ' Duncje il Messazîr di Allah al rispuindè: 'Sì, alore onôrâju come che tu onôris i tôs fîs, nudrîju dal mangjâ che tu mangjis'. I amîs a domandarin; ‘O Messazîr di Allah, ce che al pues jessi di aiût a nô tal mont? ' Al rispuindè: 'Un bon mieç che tu sburtis a combati inte strade di Allah e un sclâf che al è avonde par te, e cuant che al pree alore al è il to fradi'.
Hadith
Imam Ahmad : 72
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ السَّبَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَرْسَلَ إِلَيْهِ مَقْتَلَ أَهْلِ الْيَمَامَةِ فَإِذَا عُمَرُ عِنْدَهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ عُمَرَ أَتَانِي فَقَالَ إِنَّ الْقَتْلَ قَدْ اسْتَحَرَّ بِأَهْلِ الْيَمَامَةِ مِنْ قُرَّاءِ الْقُرْآنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَأَنَا أَخْشَى أَنْ يَسْتَحِرَّ الْقَتْلُ بِالْقُرَّاءِ فِي الْمَوَاطِنِ فَيَذْهَبَ قُرْآنٌ كَثِيرٌ لَا يُوعَى وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَأْمُرَ بِجَمْعِ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ لِعُمَرَ وَكَيْفَ أَفْعَلُ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ وَاللَّهِ خَيْرٌ فَلَمْ يَزَلْ يُرَاجِعُنِي فِي ذَلِكَ حَتَّى شَرَحَ اللَّهُ بِذَلِكَ صَدْرِي وَرَأَيْتُ فِيهِ الَّذِي رَأَى عُمَرُ قَالَ زَيْدٌ وَعُمَرُ عِنْدَهُ جَالِسٌ لَا يَتَكَلَّمُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّكَ شَابٌّ عَاقِلٌ لَا نَتَّهِمُكَ وَقَدْ كُنْتَ تَكْتُبُ الْوَحْيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاجْمَعْهُ قَالَ زَيْدٌ فَوَاللَّهِ لَوْ كَلَّفُونِي نَقْلَ جَبَلٍ مِنْ الْجِبَالِ مَا كَانَ بِأَثْقَلَ عَلَيَّ مِمَّا أَمَرَنِي بِهِ مِنْ جَمْعِ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ كَيْفَ تَفْعَلُونَ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Dopo vêlu contât [Osman Bin Umar] al disè; al à informât [Yunus] di [Az Zuhri] al à dit; al à comunicât a me [Ibn As Sabbaq] che al à dit; mi veve comunicât [Zaid Bin Thabit], che [Abu Bakr] lu veve mandât al puest di vuere dal popul di Yamamah intant che Umar al jere dongje di lui, alore Abu Bakr al disè; ‘Invezit Umar al mi à cjatât e al à dit; “In fat, tantis vitimis de vuere di Yamamah a son colâdis, a jerin dai Qori’ dai musulmans, e o ai pôre che simpri plui Qori’ a vegnin copâts in altris cjamps di bataie cussì che un grant numar dal Coran al sarà pierdût parcè che a no son cognossûts, e di fat o soi dal pont di viste che tu âs di dâmi il mandât dal Coran’. Duncje o ai dit a Umar; ‘Come o pues fâ alc che il Rasulullah Sallallahu Alahi Wasallam nol à mai fat? ’ Cussì al rispuindè Umar; ‘Par Allah, al è bon’. Po dopo Umar al continuave a vignî daûr di me e a domandâmi une rispueste a chest, cussì che Allah al mi vierzè il pet e o jeri dacuardi cui pinsîrs di Umar. Al dîs; intant che Zaid e Umar a si cjatavin dongje di lui e no disevin nissune peraule, alore Abu Bakr al disè; ‘Invezit, tu sês un zovin inteligjent, no dubitìn de tô capacitât parcè che tu âs scrit rivelazions pal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, duncje fâ un libri dal Coran’ al disè Zaid; ‘Par Allah, se a mi vessin incargât di movisi une des monts, no sarès cussì pesant come ce che Al mi à mandât di cjapâ sù il Coran, alore o ai dit; ‘Come si pues fâ alc che il Rasulullah Sallallahu Alahi Wasallam nol à mai fat? '
Hadith
Imam Ahmad : 73
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى الْعَبَّاسِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ خَاصَمَ الْعَبَّاسُ عَلِيًّا فِي أَشْيَاءَ تَرَكَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ شَيْءٌ تَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُحَرِّكْهُ فَلَا أُحَرِّكُهُ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عُمَرُ اخْتَصَمَا إِلَيْهِ فَقَالَ شَيْءٌ لَمْ يُحَرِّكْهُ أَبُو بَكْرٍ فَلَسْتُ أُحَرِّكُهُ قَالَ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اخْتَصَمَا إِلَيْهِ قَالَ فَأَسْكَتَ عُثْمَانُ وَنَكَسَ رَأْسَهُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَخَشِيتُ أَنْ يَأْخُذَهُ فَضَرَبْتُ بِيَدِي بَيْنَ كَتِفَيْ الْعَبَّاسِ فَقُلْتُ يَا أَبَتِ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ إِلَّا سَلَّمْتَهُ لِعَلِيٍّ قَالَ فَسَلَّمَهُ لَهُ
Al à contât [Yahya Bin Hammad] Al à contât [Abu ‘Awanah] di [Al Amasy] di [Isma’il Bin Raja’] di [Umair l’ex sclâf di Al Abbas] di [Ibn Abbas] al à dit; Cuant che il Rasulullah al murì e Abu Bakr al fo nomenât calif, Abbas al interognà Ali sul patrimoni lassât dal Rasulullah, daspò [Abu Bakr] al disè; “Alc che al è stât lassât dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e lui no lu à movût, no lu movarò”. Cuant che Umar al fo nomenât calif, ducj i doi a si lamentarin dal lôr câs a Umar, daspò Umar al disè; ‘Cje che Abu Bakr nol môf, no lu movarò’. E cuant che Osman al fo nomenât calif, i doi a si lamentarin di Osman, Osman al tacà a zirâ e al inclinà il cjâf, al disè Ibn Abbas; ‘O jeri preocupât che al varès cjapât, cussì o ai batiât la man intal mieç de spale di Abbas e o ai dit; “O mio pari, o ti juri, tu âs di consegnâlu a Ali”. Ibn Abbas al disè; “Duncje al lu consegnà a Ali”.
Hadith
Imam Ahmad : 74
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي تَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنِي فُلَانٌ وَفُلَانٌ وَقَالَ فَعَدَّ سِتَّةً أَوْ سَبْعَةً كُلُّهُمْ مِنْ قُرَيْشٍ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ جُلُوسٌ عِنْدَ عُمَرَ إِذْ دَخَلَ عَلِيٌّ وَالْعَبَّاسُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَدْ ارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا فَقَالَ عُمَرُ مَهْ يَا عَبَّاسُ قَدْ عَلِمْتُ مَا تَقُولُ تَقُولُ ابْنُ أَخِي وَلِي شَطْرُ الْمَالِ وَقَدْ عَلِمْتُ مَا تَقُولُ يَا عَلِيُّ تَقُولُ ابْنَتُهُ تَحْتِي وَلَهَا شَطْرُ الْمَالِ وَهَذَا مَا كَانَ فِي يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ رَأَيْنَا كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ فِيهِ فَوَلِيَهُ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ بَعْدِهِ فَعَمِلَ فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَلِيتُهُ مِنْ بَعْدِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَحْلِفُ بِاللَّهِ لَأَجْهَدَنَّ أَنْ أَعْمَلَ فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ وَعَمَلِ أَبِي بَكْرٍ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَلَفَ بِأَنَّهُ لَصَادِقٌ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يُورَثُ وَإِنَّمَا مِيرَاثُهُ فِي فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ وَالْمَسَاكِينِ و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَلَفَ بِاللَّهِ إِنَّهُ صَادِقٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يَمُوتُ حَتَّى يَؤُمَّهُ بَعْضُ أُمَّتِهِ وَهَذَا مَا كَانَ فِي يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ رَأَيْنَا كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ فِيهِ فَإِنْ شِئْتُمَا أَعْطَيْتُكُمَا لِتَعْمَلَا فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَمَلِ أَبِي بَكْرٍ حَتَّى أَدْفَعَهُ إِلَيْكُمَا قَالَ فَخَلَوَا ثُمَّ جَاءَا فَقَالَ الْعَبَّاسُ ادْفَعْهُ إِلَى عَلِيٍّ فَإِنِّي قَدْ طِبْتُ نَفْسًا بِهِ لَهُ
Dopo vêlu contât [Yahya Bin Hammad] al disè; Al à contât [Abu ‘Awanah] di [Ashim Bin Kulaib] che al à dit; Dopo vêmi contât [un sceic coraish di Bani Taim] al disè; Mi veve dit cussì e cussì e cussì e cussì e al disè; cussì al menzonà sîs o siet personis dutis di Coraish cjapant dentri tra di lôr [Abdullah Bin Az Zubair], al disè; cuant che o jerin sierâts dongje di Umar, a son jentrâts di colp Ali e Abbas cun vôs alçadis, cussì [Umar] al disè; — Silenzi, o Abbas! O soi za ce che tu âs di dî, tu âs dit il fi di me fradi e o cjapi la metât de proprietât. E ancje jo o sai za ce che tu âs di dî, o Ali, tu âs di dî che sô fie e je sot la mê cure, cussì al condividarà la metât de proprietât, e chest al è ce che al è sucedût intal timp dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, cussì o vin viodût come che al à decidût in cheste materie, daspò Abu Bakr al à continuât dopo ce che A Rasulullah al veve fat il Rasulullah e di çampe, cussì o jure in non di Allah di decidi in mût seri cheste cuistion come che a àn fat Rasulullah e Abu Bakr’. Alore al disè; ‘E Abu Bakr al mi à contât e al à jurât che al veve sintût in maniere sincere il Profete sallallaahu alaihi wasallam dî: ‘Invezit, il Profete nol à ereditât, dome la sô ereditât e jere distribuide ai puars e ai disocupâts dai musulmans’. E [Abu Bakr] al à dit e al jure cul non di Allah che al è onest, che il Profete al à dit: ‘Invezit, un profete nol murirà fintant che cualchidun dal so popul nol lu fasarà deventâ imam’. E chest -tesôr- al jere une volte intes mans dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, e o vin viodût come che lu à fat in chest câs, se tu âs bisugne o lu darò a ducj i doi in mût che tu lu tratis secont ce che a àn fat il Rasulullah e Abu Bakr, cussì o lu darò a ducj i doi’. Abdullah bin Zubair al à dit; cussì a son lâts vie ducj i doi, daspò a son tornâts ducj i doi, al disè Abbas; ‘Dâlu a Ali parcè che invezit la anime e devente pacifiche par dâlu a Ali’.
Hadith
Imam Ahmad : 75
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا جَاءَتْ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا تَطْلُبُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَا إِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَا أُورَثُ
Dopo vê nus contât [Abdul Wahab Bin ‘Atho`] al disè; al à ripuartât a nô [Mohammed Bin Amru] di [Abu Salama] di [Abu Hurairah] che Fatime e je vignude a Abu Bakr e a Umar, domandant une part de lôr ereditât dal Profete, daspò [Abu Bakr] e [Umar] a àn dit; “In fat, o vin sintût dî il Rasulullah: “In fat, no son ereditât”.
Hadith
Imam Ahmad : 76
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى يَعْنِي ابْنَ الْمُسَيَّبِ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ قَالَ إِنِّي لَجَالِسٌ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَلِيفَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَهْرٍ فَذَكَرَ قِصَّةً فَنُودِيَ فِي النَّاسِ أَنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةٌ وَهِيَ أَوَّلُ صَلَاةٍ فِي الْمُسْلِمِينَ نُودِيَ بِهَا إِنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةٌ فَاجْتَمَعَ النَّاسُ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ شَيْئًا صُنِعَ لَهُ كَانَ يَخْطُبُ عَلَيْهِ وَهِيَ أَوَّلُ خُطْبَةٍ خَطَبَهَا فِي الْإِسْلَامِ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ وَلَوَدِدْتُ أَنَّ هَذَا كَفَانِيهِ غَيْرِي وَلَئِنْ أَخَذْتُمُونِي بِسُنَّةِ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُطِيقُهَا إِنْ كَانَ لَمَعْصُومًا مِنْ الشَّيْطَانِ وَإِنْ كَانَ لَيَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ مِنْ السَّمَاءِ
Dopo vêlu contât [Hasyim Bin Al Qasim] al disè; Al à contât [Isa ven a stâi Ibn Al Musayyab] di [Qais Bin Abu Hazim] al à dit; cuant che o mi soi sielzût dongje di [Abu Bakar] Ash Shiddiq, il calif un mês dopo la muart dal Profete, Abu Bakr al mi à contât une storie; proclamât di colp al popul; ‘Invezit la preiere e je in congregazion’. E e fo la prime preiere fate dai musulmans disintlu; ‘Invezit la preiere e je in congregazion’. Duncje la int e si cjatà dongje, daspò Abu Bakr al scjampà sul pulpit, il puest che al jere stât fat par lui par predicâ, e chest al fo il prin sermon che al sperimentà intal Islam’. Qais al disè; alore Abu Bakr al laudà e glorificâ Allah e al disè; ‘O int, o sarès une vore content se cualchidun altri che di me al mi rimplaçàs in cheste materie, e se tu mi denunziis cu la sunnah dal to Profete sallallaahu alaihi wasallam, alore no lu acetarò, parcè che al è protet di Satane e lis rivelazions a son vignudis jù dal cîl viers di lui’.
Hadith
Imam Ahmad : 77
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَقُولَ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ وَإِذَا أَخَذْتُ مَضْجَعِي مِنْ اللَّيْلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكُهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءًا أَوْ أَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ آخِرُ مُسْنَدِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
Al à dit [Hasyim Bin Al Qasim] Al à dit [Shaiban] di [Laits] di [Mujahid] al à dit, [Abu Bakr] Ash Shiddiq al à dit; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al mi ordenà di lei ogni matine, serade e prin di lâ a stâ a gnot: 'ALLAHUMMA FAATHIRAS SAMAAWAATI WAL ARDLI 'AALIMAL GHAIBI WASY SYAHAADAH ANTA RABBA KULLI SYAI'IN WA ASHAAYAALIKULA WAHDAKA LAA SYARIIKALAKA WA ANNA MUHAMMADAN 'ABDUKA WA RASUULUKA A'UUDZUBIKA MIN SYARRI NAFSII WA SYARRISY SYAITHAANI WA SYIRKIHI WA AN AQTARIFA 'ALA NAFSII SUU'AN AW Allaha AJURRUO il tiere, che e je oniscient dal invisibil e dal visibil, Tu sês il Rabb di dutis lis robis e il lôr paron, o testemoni che nol è un diu -che al à il dirit di jessi adorât- fûr di Tu Tu dome no âs compagns, e o testimoni che Mohammed al è il To servidôr e messazîr, o ciri rifugji dal so e di Saul in cometi il mâl cuintri la mê anime o trasmetilu a altris musulmans’.
Hadith
Imam Ahmad : 78
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ قَالَ جَاءَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالُوا إِنَّا قَدْ أَصَبْنَا أَمْوَالًا وَخَيْلًا وَرَقِيقًا نُحِبُّ أَنْ يَكُونَ لَنَا فِيهَا زَكَاةٌ وَطَهُورٌ قَالَ مَا فَعَلَهُ صَاحِبَايَ قَبْلِي فَأَفْعَلَهُ وَاسْتَشَارَ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِيهِمْ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ عَلِيٌّ هُوَ حَسَنٌ إِنْ لَمْ يَكُنْ جِزْيَةً رَاتِبَةً يُؤْخَذُونَ بِهَا مِنْ بَعْدِكَ
Dopo vê contât [Abdurrahman Bin Mahdi] di [Sufyan] di [Abu Ishaq] di [Haritsah] al disè; un grup di personis de Sirie al vignì a Umar, daspò a disèrin; ‘In fat, o vin ricjece, cjavâi e sclâfs, e o volìn paiâ la zakat e la purificazion di lôr’. [Umar] al rispuindè; “Come che a àn fat i miei doi amîs prin di me, o fasarò come che a àn fat ducj i doi”. Po dopo al si consultà cui compagns dal Profete Mohammed e tra di lôr al jere Ali, po dopo Ali al disè; ‘Al è biel se e no je une tasse regolâr cjapade di lôr dopo di te’.
Hadith
Imam Ahmad : 79
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ أَنَّ الصُّبَيَّ بْنَ مَعْبَدٍ كَانَ نَصْرَانِيًّا تَغْلِبِيًّا أَعْرَابِيًّا فَأَسْلَمَ فَسَأَلَ أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ فَقِيلَ لَهُ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرَادَ أَنْ يُجَاهِدَ فَقِيلَ لَهُ حَجَجْتَ فَقَالَ لَا فَقِيلَ حُجَّ وَاعْتَمِرْ ثُمَّ جَاهِدْ فَانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْحَوَابِطِ أَهَلَّ بِهِمَا جَمِيعًا فَرَآهُ زَيْدُ بْنُ صُوحَانَ وَسَلْمَانُ بْنُ رَبِيعَةَ فَقَالَا لَهُوَ أَضَلُّ مِنْ جَمَلِهِ أَوْ مَا هُوَ بِأَهْدَى مِنْ نَاقَتِهِ فَانْطَلَقَ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخْبَرَهُ بِقَوْلِهِمَا فَقَالَ هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَكَمُ فَقُلْتُ لِأَبِي وَائِلٍ حَدَّثَكَ الصُّبَيُّ فَقَالَ نَعَمْ
Al à contât [Mohammed Bin Ja’far] che al à dit; A nus è stât contât [Syu’bah] di [Al Hakam] di [Abu Wa’il] che [Shubay Bin Ma’bad] al jere un cristian de tribù arabe Taghlib, daspò si è convertît al Islam, daspò al à domandât; ‘Cuale ise la pratiche plui impuartante? ’ Cussì i fo dit; ‘Jihad inte strade di Allah’ alore al voleve puartâ indenant il jihad ma i fo domandât; ‘As fat il Hajj? ’ Al rispuindè; ‘Ancjemò no’ i fo dit; “Fâ il Hajj e l’Umrah e daspò fâ il jihad”. Cussì al cjaminà fin che al rivà intun puest sec, daspò al jere daûr a vê l’intenzion di fâ il Hajj e l’Umrah, e cuant che al viodè Zaid Bin Shuhan e Salman Bin Rabi’ah, ducj i doi a diserin; ‘Al è plui straviât dal so camêl,’ o; ‘Lui a nol è plui vuidât dal so camêl’. Cussì al vignì a Umar e i contà ce che a vevin dit Zaid e Salman, cussì [Umar] al disè; ‘Tu sês in acuardi cu la Sunne dal to Profete’. Al Hakam al à dit; cussì o ai domandât a Abu Wa`il; — Ti à dit Shubay? ’ Al rispuindè; 'Sì'.
Hadith
Imam Ahmad : 80
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ قَالَ صَلَّى بِنَا عُمَرُ بِجَمْعٍ الصُّبْحَ ثُمَّ وَقَفَ وَقَالَ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا لَا يُفِيضُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالَفَهُمْ ثُمَّ أَفَاضَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ
Al à relatât cun nô [‘Affan] Al à relatât cun nô [Syu’bah] di [Abu Ishaq] al à dit; O ai sintût [Amru Bin Maimun] dî; [Umar] al preà la preiere de matine cun nô a Muzdalifah daspò si alçà e al disè; “In fat, i politeiscj a no àn lassât Muzdalifah fintant che il soreli nol è jevât e invezit il Messazîr di Allah al veve dismenteâts, cussì al à lassât Muzdalifah prin che il soreli al è jevât”.
