Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 61
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ الْجُمَحِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ قِيلَ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا خَلِيفَةَ اللَّهِ فَقَالَ بَلْ خَلِيفَةُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَرْضَى بِهِ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन यजीद] ने सानु [नफी' बिन उमर अल जुमाही] [अब्दुल्लाह बिन अबूमुलिकाह] तों दस्सेया है उसने कहा; [अबू बकर] गी इस नां कन्नै बुलाया जंदा हा; 'हे खलीफातुल्लाह' फिर उसने जवाब दित्ता; "हालांकि, खलीफा मुहम्मद शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ते मैं इस आह्वान गी स्वीकार करने लेई तैयार आं।"
Hadith
Imam Ahmad : 62
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُؤَمَّلِ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كَانَ رُبَّمَا سَقَطَ الْخِطَامُ مِنْ يَدِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَيَضْرِبُ بِذِرَاعِ نَاقَتِهِ فَيُنِيخُهَا فَيَأْخُذُهُ قَالَ فَقَالُوا لَهُ أَفَلَا أَمَرْتَنَا نُنَاوِلُكَهُ فَقَالَ إِنَّ حَبِيبِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنِي أَنْ لَا أَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا
सानु दस्सेया है [मूसा बिन दाऊद] ने सानु [अब्दुल्लाह बिन अल मु`अम्मल] [इब्न अबीमुलिकाह] तों दस्सेया है, उसने कहा; इक बारी घोड़े दी लगाम अबू बकर ऐश सिद्दीक दे हत्थै थमां डिग्गी गेई, फिरी उने अपने ऊंट दी अग्गें दी बांह गी इस चाल्ली टक्कर मारी जे ऊंट दहाड़दा रेआ ते फिरी उसी चुक्की लेआ, फिरी दोस्तें आखेआ; 'तुस सानू लैन दा हुक्म नहीं दित्ता?' [अबू बकर] ने आख्या; 'सचमुच मेरे लाडले रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने मिगी हुक्म दित्ता जे मैं लोकें कोला किश नेईं मंगना।'
Hadith
Imam Ahmad : 63
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَامٍ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ فَقَالَ إِنَّ ابْنَ آدَمَ لَمْ يُعْطَ شَيْئًا أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ وَالْبِرِّ فَإِنَّهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ وَالْفُجُورَ فَإِنَّهُمَا فِي النَّارِ
सानु दस्सेया है [अब्दुरज्जाक] ने सानू [सुफयान] [अमरू बिन मुर्राह] तों [अबू उबैदाह] तों [अबू बकर] तों दस्सेया है, उसने कहा; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी मौत दे इक साल बाद अबू बकर ने खड़ा हो के आख्या; रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम पहले साल साडे सामणे खड़े होए ते फेर उन्हां आख्या: 'वास्तव विच आदम दे वंशज कूं मुक्ति तों ज्यादा जरूरी कुई वी चीज कैनी डित्ती गई, तां अल्लाह तों मुक्ति दी मंग करो, ईमानदारी नाल ते अच्छी तरह नाल कम करो क्योंकि तुस्सां दोनों स्वर्ग विच हो, ते झूठ ते बुराई तों दूर रहो क्योंकि ओ दोनों नरक विच हन।
Hadith
Imam Ahmad : 64
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى قَالَ فَلَمَّا كَانَتْ الرِّدَّةُ قَالَ عُمَرُ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تُقَاتِلُهُمْ وَقَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ لَا أُفَرِّقُ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَلَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا قَالَ فَقَاتَلْنَا مَعَهُ فَرَأَيْنَا ذَلِكَ رَشَدًا
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन यजीद] उसने कहा; ने साह्डे [सुफयान बिन हुसैन] गी [अज ज़ुहरी] कोला [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्लाह बिन उतबाह बिन मसौद] कोला [अबू हुरैरा] कोला, नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला, उने आखेआ ऐ: 'मेरे गी इंसानें कन्नै लड़ने दा हुक्म दित्ता गेदा ऐ, जदूं तकर ओह ला इलाहा इल्लाह नेईं आखदे - सिवाय इबादत दे काबिल कोई भगवान नेईं ऐ।' अल्लाह -, जदों ओह आखदे ने, तां उन्हां दे खून ते संपत्ति दी रक्षा होवेगी, सिवाय अल्लाह तला' नू हक ते गणना दे आधार ते। अबू हुरैरा ने कहा; इस करिए जदूं धर्मत्याग होई तां [उमर] ने अबू बकर गी आखेआ; 'क्या तुसीं उन्हां नाल लड़ रहे हो भले ही तुसीं अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) नू इह-उह आखदे सुणया होवे?' तो [अबू बकर] ने जवाब दित्ता; 'अल्लाह दी कसम मैं नमाज ते जकात दे हुक्में विच फर्क नहीं करांगा, ते मैं उस नाल लड़वांगा जो दोनों विच फर्क करदा है।' अबू हुरैरा ने कहा; 'इस करिए अस उंदे कन्ने लड़े ते असें दिक्खेआ जे एह् गल्ल सच्च ऐ'।
Hadith
Imam Ahmad : 65
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ { لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } فَكُلَّ سُوءٍ عَمِلْنَا جُزِينَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَمْرَضُ أَلَسْتَ تَنْصَبُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ قَالَ بَلَى قَالَ فَهُوَ مَا تُجْزَوْنَ بِهِ
सानु दस्सेया है [अब्दुल्ला बिन नुमैर] उसने कहा; ने [अबू बकर बिन अबू ज़ुहैर] कोला साडे [इस्माइल] गी रिपोर्ट कीती ऐ, उने आखेआ; मेनू [खबर मिली] है कि [अबू बकर] ने आख्या; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, इस आयत दे बाद भलाई किवें होवेगी: 'एह तुहाडी इच्छा नहीं है ते ना ही किताब दे लोकां दी इच्छा।' जो कोई अपराध करदा ऐ उसी उस अपराध दे मताबक जरूर चुकाया जाग' -QS An Nisa'ayat 23-, क्या असेंगी हर अपराध दा मुआवजा दित्ता जाग? फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने जवाब दित्ता: 'अल्लाह तुहानू माफ कर दे, हे अबू बकर, क्या तुस बीमार, थके, उदास, परीक्षाएं कन्नै घिरे दे नेईं ओ?' अबू बकर ने जवाब दित्ता; 'हां' फिर उसने आख्या: 'फिर ए सब तुहाडे वास्ते इनाम है'।
Hadith
Imam Ahmad : 66
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ أَظُنُّهُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ قَالَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَمْرَضُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ قَالَ بَلَى قَالَ فَإِنَّ ذَاكَ بِذَاكَ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
सानु [सुफयान] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; [अबू बकर बिन अबू ज़ुहैर] कोला असेंगी [इब्न अबू खालिद] गी दस्सने दे बाद मैं सोचेआ जे एह् [अबू बकर ने आखेआ] दे समान ऐ; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, इस आयत दे बाद भलाई किवें होवेगी'। उसने जवाब दित्ता: 'अल्लाह तुहाडे ते रहम करन, हे अबू बकर, क्या तुहानूं दर्द, उदासी, या परीक्षा दा अनुभव नहीं होया?' अबू बकर ने जवाब दित्ता; 'हां' फिर नबी ने आख्या: 'फिर वाकई ए सब इनाम है'। सानु दस्सेया है [या'ला बिन उबैद] ने सानु [इस्माइल] [अबू बकर अतस त्साफी] कोला दस्सेया ऐ उसने आख्या; [अबू बकर] ने आख्या; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, इस आयत दे बाद भलाई किवें होवेगी: 'जो बुरा करदा है, उस बुराई दे हिसाब नाल जरूर चुकाया जावेगा'। -QS इक निसा'यत 123-। फिर हदीस दा जिक्र करदा है।
Hadith
Imam Ahmad : 67
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ الثَّقَفِيِّ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَنُجَازَى بِكُلِّ سُوءٍ نَعْمَلُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَنْصَبُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ فَهَذَا مَا تُجْزَوْنَ بِهِ
सानु दस्सेया है [वाकी'] ने सानु [इब्न अबू खालिद] नू [अबू बकर बिन अबू जुहैर अतस त्साफी] तों दस्सेया है उसने कहा; जदों श्लोक प्रगट होया, 'नह तुहाडी इच्छा है ते ना ही किताब दे लोकां दी इच्छा।' जो कोई बुराई करदा है, उस बुराई दे मुताबिक जरूर चुकाया जावेगा-' -QS An Nisa'ayat 123-, उसने आख्या, [अबू बकर] ने आख्या; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या सानु हर अपराध दा मुआवजा होवेगा?' तो रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने जवाब दित्ता: 'अल्लाह तुहाडे ते रहम करन, हे अबू बकर, क्या तुहानूं दर्द, उदासी, परीक्षाएं दा सामना नहीं कीता? तो तुहाडा जवाब ऐ'।
Hadith
Imam Ahmad : 68
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخَذْتُ هَذَا الْكِتَابَ مِنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَتَبَ لَهُمْ إِنَّ هَذِهِ فَرَائِضُ الصَّدَقَةِ الَّتِي فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنْ سُئِلَهَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى وَجْهِهَا فَلْيُعْطِهَا وَمَنْ سُئِلَ فَوْقَ ذَلِكَ فَلَا يُعْطِهِ فِيمَا دُونَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ مِنْ الْإِبِلِ فَفِي كُلِّ خَمْسِ ذَوْدٍ شَاةٌ فَإِذَا بَلَغَتْ خَمْسًا وَعِشْرِينَ فَفِيهَا ابْنَةُ مَخَاضٍ إِلَى خَمْسٍ وَثَلَاثِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُنِ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَثَلَاثِينَ فَفِيهَا ابْنَةُ لَبُونٍ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَأَرْبَعِينَ فَفِيهَا حِقَّةٌ طَرُوقَةُ الْفَحْلِ إِلَى سِتِّينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَسِتِّينَ فَفِيهَا جَذَعَةٌ إِلَى خَمْسٍ وَسَبْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَسَبْعِينَ فَفِيهَا بِنْتَا لَبُونٍ إِلَى تِسْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَتِسْعِينَ فَفِيهَا حِقَّتَانِ طَرُوقَتَا الْفَحْلِ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ زَادَتْ عَلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ وَفِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ فَإِذَا تَبَايَنَ أَسْنَانُ الْإِبِلِ فِي فَرَائِضِ الصَّدَقَاتِ فَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْجَذَعَةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ جَذَعَةٌ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلَّا جَذَعَةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ وَعِنْدَهُ بِنْتُ لَبُونٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلَّا حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ ابْنَةُ لَبُونٍ وَعِنْدَهُ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ صَدَقَتُهُ بِنْتَ مَخَاضٍ وَلَيْسَ عِنْدَهُ إِلَّا ابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِنَّهُ يُقْبَلُ مِنْهُ وَلَيْسَ مَعَهُ شَيْءٌ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ إِلَّا أَرْبَعٌ مِنْ الْإِبِلِ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي صَدَقَةِ الْغَنَمِ فِي سَائِمَتِهَا إِذَا كَانَتْ أَرْبَعِينَ فَفِيهَا شَاةٌ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ زَادَتْ فَفِيهَا شَاتَانِ إِلَى مِائَتَيْنِ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا ثَلَاثُ شِيَاهٍ إِلَى ثَلَاثِ مِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاةٌ وَلَا تُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلَا ذَاتُ عَوَارٍ وَلَا تَيْسٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ الْمُصَدِّقُ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ وَمَا كَانَ مِنْ خَلِيطَيْنِ فَإِنَّهُمَا يَتَرَاجَعَانِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوِيَّةِ وَإِذَا كَانَتْ سَائِمَةُ الرَّجُلِ نَاقِصَةً مِنْ أَرْبَعِينَ شَاةً وَاحِدَةً فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي الرِّقَةِ رُبْعُ الْعُشْرِ فَإِذَا لَمْ يَكُنْ الْمَالُ إِلَّا تِسْعِينَ وَمِائَةَ دِرْهَمٍ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا
सानु [अबू कामिल] गी दस्सदे होई उने आखेआ; सानु [हम्मद बिन सलामाह] गी दस्सदे होई उने आखेआ; मैं ए चिट्ठी [त्सुमामा बिन अब्दुल्लाह बिन अनस] कोला [अनस बिन मलिक] कोला लेई लेया, जेड़ा [अबू बकर] ने उनेंगी लिखेआ हा; 'सचमुच एह् जकात बंड ऐ जेह्ड़ी अल्लाह दे रसूलुल्लाह ने मुसलमानें आस्तै निर्धारित कीती ऐ ते अल्लाह ने अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी हुक्म दित्ता ऐ, तां जे मुसलमानें च जिसगी रूजियें दे मताबक मंगेआ जा, ओह् उसी देई देऐ, ते जिसगी रूजियें कोला बी मता मंगेआ जा, तां ओह् नेईं देओ पंजें सालें थमां घट्ट ऊंटें आस्तै हर पंज थमां दस ऊंटें च जकात इक बकरी होंदी ऐ, ते जेकर पच्चीस साल होई जंदी ऐ तां जकात इक मादा ऊंट ऐ जिसदी उम्र दो साल दी होंदी ऐ, पैंतीस साल तकर, जेकर दो साल दी उम्र दी मादा ऊंट नेईं होंदी तां नर ऊंट त्रै साल दी होंदी ऐ, ते जेकर गिनतरी छत्तीस साल दी होंदी ऐ तां जकात होंदी ऐ इक नर ऊंट त्रै साल दी उम्र च पंजतालीस साल तकर, ते जेकर संख्या छियालीस होई जंदी ऐ तां जकात इक ऐ जेकर संख्या इकसठ होई जंदी ऐ तां जकात इक मादा ऊंट गी दित्ती जाग जेह्ड़ी पंज साल दी ऐ, पंजहत्तर तगर, ते जेकर छहत्तर तगर पुज्जी जंदी ऐ, तां जकात दो मादा ऊंटें गी दित्ती जाग जेह्ड़ी त्रै साल दी ऐ, ऊपर नब्बे तक, ते जेकर एह् इकनब्बे होई जंदा ऐ तां जकात दो ऊंटें गी दित्ता जाग जेह्ड़े चार साल दे होन, जि'यां दो नर ऊंट कुल इक सौ बीस तगर, ते जेकर एह् इक सौ बीस कोला मता ऐ तां हर चालीस जकात दा इक बछड़ा इक ऊंट ऐ जेह्ड़ा त्रै साल दा होंदा ऐ, ते हर पचास जकात च इक मादा ऊंट चार साल दी होंदी ऐ, ते जेकर उसदी उम्र दी होंदी ऐ ऊंटें च जकात दे फर्ज च फर्क होंदा ऐ फिर जिसगी मादा ऊंट उप्पर फर्ज जकात पुज्जी गेदा ऐ जेह्ड़ी पंज साल दी ऐ ते उसी मादा ऊंट नेईं ऐ जेह्ड़ी पंज साल दी ऐ, पर मादा ऊंट ऐ जेह्ड़ी चार साल दी ऐ, तां एह् स्वीकार करने आस्तै काफी ऐ, पर दो बकरियां जोड़ो जेकर उनेंगी मिलना आसान ऐ जां बीस दिरहम, ते जेह्ड़ा बी फर्ज जकात पर पुज्जी गेदा ऐ इक बछड़ा। इक मादा ऊंट जेड़ी चार साल दी होंदी ऐ ते ओदे कोल पंज साल दी उम्र दे सिवाय इक नेईं ऐ, तां एह् काफी ऐ जे ओह् स्वीकार करियै उस माह्नू गी दित्ता जा जेह्ड़ा जकात बीस दिरहम जां दो बकरियें दा बकाया ऐ। ते जिसने चार साल दी उम्र दी मादा ऊंट उप्पर फर्ज जकात हासल कीती ऐ ते ओह्दे कोल इक नेईं ऐ पर त्रै साल दी उम्र दी इक मादा ऊंट ऐ, तां ओह्दे कोला मिलने आस्तै काफी ऐ ते इसदे अलावा दो बकरियां जेकर उनेंगी या बीस दिरहम मिलना बड़ा सौखा ऐ, ते जिसने त्रै साल दी उम्र दे इक मादा ऊंट पर फर्ज जकात हासल कीती ऐ, पर चार साल दी उम्र दी मादा ऊंट दे अलावा होर किश नेईं ऐ, तां फिरी जो कि स्वीकार करन ते उस बंदे नू देण वास्ते काफी है जो जकात दा बकाया बीस दिरहम या दो बकरियां रखदा है, ते जिसदे कोल है अगर तुसीं इक त्रै साल दी मादा ऊंट ते फर्ज जकात हासिल कर चुके हो, पर इक नहीं है ते इक है जो दो साल दा होवे तां ए काफी है कि उस तों मिल जावे ते दो बकरियां जोड़न वास्ते अगर उन्हें या बीस दिरहम मिलना आसान होवे, ते जिसने फर्ज हासिल कीता होवे इक दो साल दी मादा ऊंट उप्पर जकात नेईं ऐ, पर इक नर ऊंट दे अलावा इक नर ऊंट नेईं ऐ जेह्ड़ा त्रै साल दा ऐ, तां ओह्दे कोला मिलने आस्तै काफी ऐ ते होर किश नेईं जोड़ेआ जाना चाहिदा, ते जिसदे कोल चार ऊंटें गी छोड़ियै नेईं ऐ, तां उसगी कोई जकात नेईं ऐ, जदूं तकर मालिक नेईं चांह्ग। ते बकरियां चराने दी जकात विच जेकर गिणती चालीस हो जावे तां जकात इक ओक होवे या इक सौ बीस तक बकरियां होंदियां न, ते जेकर इस थमां मती होन तां जकात दो सौ दी गिनतरी तगर दो बकरियां होंदियां न, ते जेकर इक कोला मती ऐ तां जकात त्रै सौ दी गिनतरी तगर त्रै बकरियां होंदियां न, ते जेकर इस थमां मती होन तां हर सौ आस्तै जकात इक बकरी होंदी ऐ, ते जकात नाबालिग, कमजोर, विकलांग जां बीन बकरियें थमां नेईं लैती जंदी ऐ, जदूं तकर जे ओह् माह्नू उसगी देआ करदा ऐ जकात दी इच्छा होंदी ऐ, ते बक्ख-बक्ख संपत्ति इकट्ठी नेईं कीती जानी चाहिदी - जकात लैने आस्तै - ते कन्नै गै इकट्ठी कीती गेदी संपत्ति गी डर दे कारण बक्ख नेईं कीता जाना चाहिदा। जकात तों, ते संपत्ति जो दो हिस्से तों मिक्स होवे तां दोनों हर इक नू बराबर वापस कर दित्ता जांदा है, ते अगर किसे दी चरदी बकरी चालीस विचों इक बकरी तों घट्ट होवे तां जकात नहीं होंदी, जद तक मालिक नहीं चाहंदा। ते गुलामें उप्पर जकात चार दसवां हिस्सा होंदी ऐ ते जेकर उंदी संपत्ति इक सौ नब्बे दिरहम दे अलावा नेईं पुज्जी जंदी तां जकात नेईं होंदी जदूं तकर मालिक नेईं चांह्दा'।
Hadith
Imam Ahmad : 69
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَهْلُ مَكَّةَ يَقُولُونَ أَخَذَ ابْنُ جُرَيْجٍ الصَّلَاةَ مِنْ عَطَاءٍ وَأَخَذَهَا عَطَاءٌ مِنْ ابْنِ الزُّبَيْرِ وَأَخَذَهَا ابْنُ الزُّبَيْرِ مِنْ أَبِي بَكْرٍ وَأَخَذَهَا أَبُو بَكْرٍ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَحْسَنَ صَلَاةً مِنْ ابْنِ جُرَيْجٍ
साह्डे [अब्दुर्रज्जाक] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; मक्कन ने आख्या; ' [इब्न जुरैज] ने नमाज की प्रक्रिया ['अथो'] से ली, अथो' ने [इब्न अज़ जुबैर] से ले लिया, इब्न जुबैर ने [अबू बकर] से और अबू बकर ने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम से ले लिया, मैं कोई इब्न जुरैज से बेहतर नमाज पढ़ने वाले को नहीं देखा।
Hadith
Imam Ahmad : 70
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ قَالَ تَأَيَّمَتْ حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ مِنْ خُنَيْسٍ أَوْ حُذَيْفَةَ بْنِ حُذَافَةَ شَكَّ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا فَتُوُفِّيَ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَلَقِيتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَفْصَةَ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ قَالَ سَأَنْظُرُ فِي ذَلِكَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَلَقِيَنِي فَقَالَ مَا أُرِيدُ أَنْ أَتَزَوَّجَ يَوْمِي هَذَا قَالَ عُمَرُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ ابْنَةَ عُمَرَ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيَّ شَيْئًا فَكُنْتُ أَوْجَدَ عَلَيْهِ مِنِّي عَلَى عُثْمَانَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَخَطَبَهَا إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ عَلَيَّ حِينَ عَرَضْتَ عَلَيَّ حَفْصَةَ فَلَمْ أَرْجِعْ إِلَيْكَ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرْجِعَ إِلَيْكَ شَيْئًا حِينَ عَرَضْتَهَا عَلَيَّ إِلَّا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُهَا وَلَمْ أَكُنْ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَوْ تَرَكَهَا لَنَكَحْتُهَا
साह्डे [अब्दुर्रज्जाक] गी दस्सी लैंदे होई उने आखेआ; ने सानु [मा'मर] गी [अज़ ज़ुहरी] कोला [सलीम] कोला [इब्न उमर] कोला [उमर] कोला रिपोर्ट कीती ऐ उने आखेआ; हफशोह बिंत उमर विधवा होई गेई ही ते हुनैस या हुदज़ाइफा बिन हुदजाफाह ने छड्डी दित्ती ही - अब्दुर्रज्जाक गी शक ऐ - ते ओह नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे साथियें च शामल ही जिने बदर दी लड़ाई दी घटनाएं दा साक्षी रेहा ते मदीना च मरी गेआ, उमर ने आखेआ इस करिए मैं उस्मान बिन अफ्फान कन्नै मिलेआ ते मैं उसी हफशाह दी पेशकश कीती, मैं आखेआ; 'अगर चांदे हो तां मैं तुहानू हफशाह नाल ब्याह करां,' उस्मान ने जवाब दित्ता; 'भैं ऩशरे उव ऩय सोचूॊगा'। कई रातां बीती गईं ते फिर उस्मान ने मिल के आख्या; 'अज्जकल ब्याह करन दी कोई इच्छा नहीं है'। उमर ने कहा; फिर मैं अबू बकर नाल मिलया ते मैं उस नू आख्या; 'तुभ चाहो तो भैं तुझे हफशाह बिॊत उमर से शादी कय दे गा'। पर उसने मिगी कोई जवाब नेईं दित्ता, इस करी मेरे दिल च इक एहसास हा जेह्ड़ा उस एहसास कोला बी मता हा जिसलै मैं उस्मान दे कन्नै हा, ते केईं दिन बीती गे जिसलै तकर आखिरकार रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने मेरे कोल आए ते हफशाह गी प्रपोज कीता, फिर मैं उंदे कन्नै हफशाह कन्नै ब्याह् करी लेआ, अबू बकर ने मिगी दिक्खने आस्तै आए ते आखेआ 'शायद तुहाडे दिल विच मेरे वास्ते कोई एहसास होया सी, जदों तुसीं हफशाह दी पेशकश कीती सी ते मैं तुहानूं कोई जवाब नहीं दित्ता?' उमर ने आख्या, मैं जवाब दित्ता; 'हां' [अबू बकर] ने आख्या; 'सचमुच कोई ऐसी चीज़ नेईं ऐ जेह्ड़ी मिगी हफशाह दी पेशकश करने पर तुंदे कोल जवाब कन्नै वापस औने थमां रोकदी ऐ, पर मैं रसूलुल्लाह सल्लाह अलैहि वसल्लम दा जिक्र सुनेआ हा, ते मैं रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा राज नेईं फैलाना, जेकर ओह् उसी छड्डी लैग तां मैं उसी जरूर ब्याह् करगा'।
Hadith
Imam Ahmad : 71
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ مُسْلِمٍ أَبَا سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ مُرَّةَ الطَّيِّبِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ سَيِّئُ الْمَلَكَةِ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَيْسَ أَخْبَرْتَنَا أَنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ أَكْثَرُ الْأُمَمِ مَمْلُوكِينَ وَأَيْتَامًا قَالَ بَلَى فَأَكْرِمُوهُمْ كَرَامَةَ أَوْلَادِكُمْ وَأَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ قَالُوا فَمَا يَنْفَعُنَا فِي الدُّنْيَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَرَسٌ صَالِحٌ تَرْتَبِطُهُ تُقَاتِلُ عَلَيْهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَمْلُوكٌ يَكْفِيكَ فَإِذَا صَلَّى فَهُوَ أَخُوكَ
सानु [इशाक बिन सुलेमान] गी दस्सदे होई उने आखेआ; मैं [अल मुगीरा बिन मुस्लिम अबू सलामाह] गी [फरकाद अस सुबाखी] कोला [मुर्रा अथ थाय्यब] कोला [अबू बकर ऐश शिद्दिक] कोला सुनेया, उने आक्खेआ; रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'जिस आदमी दा चरित्र बुरा होवे, ओ स्वर्ग विच नहीं दाखल होवेगा', इस करके इक आदमी ने पुच्छया; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या तुसीं ऐलान नहीं कीता कि इह उम्मा सब तों ज्यादा गुलाम ते अनाथ उम्मा है?' तो अल्लाह दे रसूलुल्लाह ने जवाब दित्ता: 'हां, फिर उन्हां दा इज्जत करो जिवें तुसीं अपने बच्चें दा इज्जत करदे हो, उन्हां नू खांदे खाने तों खिलाओ'। दोस्तों ने पूछा; 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, दुनिया विच सानू की फायदा हो सकदा है?' उसने जवाब दित्ता: 'एक अच्छा वाहन जो तुसीं अल्लाह दे रास्ते विच लड़न वास्ते बंधे हो ते इक गुलाम जो तुहाडे वास्ते काफी होवे, ते जदों ओह नमाज करदा है तां ओह तुहाडा भाई है'।
Hadith
Imam Ahmad : 72
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ السَّبَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَرْسَلَ إِلَيْهِ مَقْتَلَ أَهْلِ الْيَمَامَةِ فَإِذَا عُمَرُ عِنْدَهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ عُمَرَ أَتَانِي فَقَالَ إِنَّ الْقَتْلَ قَدْ اسْتَحَرَّ بِأَهْلِ الْيَمَامَةِ مِنْ قُرَّاءِ الْقُرْآنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَأَنَا أَخْشَى أَنْ يَسْتَحِرَّ الْقَتْلُ بِالْقُرَّاءِ فِي الْمَوَاطِنِ فَيَذْهَبَ قُرْآنٌ كَثِيرٌ لَا يُوعَى وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَأْمُرَ بِجَمْعِ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ لِعُمَرَ وَكَيْفَ أَفْعَلُ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ وَاللَّهِ خَيْرٌ فَلَمْ يَزَلْ يُرَاجِعُنِي فِي ذَلِكَ حَتَّى شَرَحَ اللَّهُ بِذَلِكَ صَدْرِي وَرَأَيْتُ فِيهِ الَّذِي رَأَى عُمَرُ قَالَ زَيْدٌ وَعُمَرُ عِنْدَهُ جَالِسٌ لَا يَتَكَلَّمُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّكَ شَابٌّ عَاقِلٌ لَا نَتَّهِمُكَ وَقَدْ كُنْتَ تَكْتُبُ الْوَحْيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاجْمَعْهُ قَالَ زَيْدٌ فَوَاللَّهِ لَوْ كَلَّفُونِي نَقْلَ جَبَلٍ مِنْ الْجِبَالِ مَا كَانَ بِأَثْقَلَ عَلَيَّ مِمَّا أَمَرَنِي بِهِ مِنْ جَمْعِ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ كَيْفَ تَفْعَلُونَ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
सानु [उस्मान बिन उमर] गी दस्सदे होई उने आखेआ; ने [अज ज़ुहरी] तों सानु [युनुस] नू सूचित कीता है उसने आख्या; ने मिगी [इब्न अस सब्बक] दी जानकारी दित्ती ऐ, उने आखेआ; ने मिगी [जैद बिन थाबीत] गी सूचित कीता हा, जे [अबू बकर] ने उसी यमामा दे लोकें दी लड़ाई दी जगह भेजेआ हा, जिसलै के उमर उंदे कोल हा, तां अबू बकर ने आखेआ; 'सचमुच उमर मिगी मिलेया ते उने आखेआ; 'सचमुच यमामाह दी लड़ाई दे कई शिकार हो गए, ओ मुसलमानें दी कोरी' तों सन, ते मैं डरदा हां कि होर लड़ाई दे मैदानां ते होर वी ज्यादा कोरी' मारे जांगन तां कि कुरान दी बड़ी संख्या खोई जावे क्योंकि उन्हां दा पता नहीं है, ते असल विच मेरी राय है कि तुहानूं कुरान इकट्ठा करन दा जनादेश देना चाहिदा है'। इस करिए मैं उमर गी आखेआ; 'मैं ऐसा कम्म किवें कर सकदा हां जो नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने कदे नहीं कीता? ' तो उमर ने जवाब दित्ता; 'अल्लाह दी कसम, एह् भला ऐ'। फिर उमर मेरे कोल आंदे रेह ते इस गल्ल दा जवाब मंगदे रेह, तां जे अल्लाह ने मेरी छाती खोली ते मैं उमर दे विचारां नाल सहमत हो गया। ओह् आखदा ऐ; जफकक जैद औय उमर ने उवके ऩास फैठकय एक बी फात नशीॊ कशा, तो अबू बकर ने कशा; 'वास्तव च तुस इक समझदार नौजवान ओ, अस तुंदी क्षमताएं उप्पर शक नेईं करदे कीजे तुसें नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आस्तै खुलासा लिखे दा ऐ, इस करी कुरान दी किताब बनाओ' जैद ने आखेआ; 'अल्लाह दी कसम, अगर उन्हां ने मेकूं हिक पहाड़ कूं हिलावण दा चार्ज डित्ता तां ओ उतना भारी कैनी होंदा जितना कि उन्हां ने मेकूं कुरान कूं इकट्ठा करण दा हुक्म डित्ता हा, तां मैं आख्या; 'तुस किवें कर सकदे हो जो नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने कदे नहीं कीता?'
Hadith
Imam Ahmad : 73
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى الْعَبَّاسِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ خَاصَمَ الْعَبَّاسُ عَلِيًّا فِي أَشْيَاءَ تَرَكَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ شَيْءٌ تَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُحَرِّكْهُ فَلَا أُحَرِّكُهُ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عُمَرُ اخْتَصَمَا إِلَيْهِ فَقَالَ شَيْءٌ لَمْ يُحَرِّكْهُ أَبُو بَكْرٍ فَلَسْتُ أُحَرِّكُهُ قَالَ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اخْتَصَمَا إِلَيْهِ قَالَ فَأَسْكَتَ عُثْمَانُ وَنَكَسَ رَأْسَهُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَخَشِيتُ أَنْ يَأْخُذَهُ فَضَرَبْتُ بِيَدِي بَيْنَ كَتِفَيْ الْعَبَّاسِ فَقُلْتُ يَا أَبَتِ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ إِلَّا سَلَّمْتَهُ لِعَلِيٍّ قَالَ فَسَلَّمَهُ لَهُ
सानु दस्सेया है [याह्या बिन हम्मद] ने सानु [अबू अवानाह] गी [अल अ'मासी] कोला [इस्माइल बिन राजा'] कोला [अल अब्बास दे पूर्व गुलाम उमैर] कोला [इब्न अब्बास] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; जदूं रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी मौत होई गेई ते अबू बकर गी खलीफा नियुक्त कीता गेआ तां अब्बास ने अली कोला रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी छोड़ी दी विरासत दे बारे च पुच्छ-गिच्छ कीती, फिर [अबू बकर] ने आखेआ; 'कुछ ऐसी चीज़ जो अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने छोड़ी थी और उसने उसे नहीं हिलाया, मैं उसे नहीं हिलाना'। जदों उमर नू खलीफा नियुक्त कीता गया तां दोनों ने उमर कोल अपने केस दी शिकायत कीती, फिर उमर ने आख्या; 'जो अबू बकर नहीं हिलदा, मैं उस नू नहीं हिलां'। ते जदूं उस्मान गी खलीफा नियुक्त कीता गेआ तां उंदे दौंऊएं उस्मान कोला शिकायत कीती, उस्मान चुप होई गेआ ते सिर झुकाया, इब्न अब्बास ने आखेआ; 'भैं ऩयभात्भा की ळजक्त था कक लश रे जाएगा, इवलरए भैंने अब्बास के कॊधे के बीतय हत्थ यखा औय भैंने कशा; 'हे मेरे पिताजी, कसम खांदा हां, तुहानू अली दे हवाले कर दे'। इब्न अब्बास ने आख्या; 'तो उसने अली को सौंप दिया'।
Hadith
Imam Ahmad : 74
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي تَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنِي فُلَانٌ وَفُلَانٌ وَقَالَ فَعَدَّ سِتَّةً أَوْ سَبْعَةً كُلُّهُمْ مِنْ قُرَيْشٍ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ جُلُوسٌ عِنْدَ عُمَرَ إِذْ دَخَلَ عَلِيٌّ وَالْعَبَّاسُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَدْ ارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا فَقَالَ عُمَرُ مَهْ يَا عَبَّاسُ قَدْ عَلِمْتُ مَا تَقُولُ تَقُولُ ابْنُ أَخِي وَلِي شَطْرُ الْمَالِ وَقَدْ عَلِمْتُ مَا تَقُولُ يَا عَلِيُّ تَقُولُ ابْنَتُهُ تَحْتِي وَلَهَا شَطْرُ الْمَالِ وَهَذَا مَا كَانَ فِي يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ رَأَيْنَا كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ فِيهِ فَوَلِيَهُ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ بَعْدِهِ فَعَمِلَ فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَلِيتُهُ مِنْ بَعْدِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَحْلِفُ بِاللَّهِ لَأَجْهَدَنَّ أَنْ أَعْمَلَ فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ وَعَمَلِ أَبِي بَكْرٍ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَلَفَ بِأَنَّهُ لَصَادِقٌ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يُورَثُ وَإِنَّمَا مِيرَاثُهُ فِي فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ وَالْمَسَاكِينِ و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَلَفَ بِاللَّهِ إِنَّهُ صَادِقٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يَمُوتُ حَتَّى يَؤُمَّهُ بَعْضُ أُمَّتِهِ وَهَذَا مَا كَانَ فِي يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ رَأَيْنَا كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ فِيهِ فَإِنْ شِئْتُمَا أَعْطَيْتُكُمَا لِتَعْمَلَا فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَمَلِ أَبِي بَكْرٍ حَتَّى أَدْفَعَهُ إِلَيْكُمَا قَالَ فَخَلَوَا ثُمَّ جَاءَا فَقَالَ الْعَبَّاسُ ادْفَعْهُ إِلَى عَلِيٍّ فَإِنِّي قَدْ طِبْتُ نَفْسًا بِهِ لَهُ
सानु [याह्या बिन हम्मद] गी दस्सदे होई उने आखेआ; सानु [अबू अवानाह] ने [अशिम बिन कुलैब] तों दस्सेया है उसने आख्या; मेनू [बनी तैम दा इक कुरैश शेख] दस्सदे होए उसने आख्या; फॊद कशा था औय फॊद कशा था औय उसने कशा; इस करिए उने छह-सात लोकें दा जिक्र कीता जेह्ड़े सारे कुरैश दे हे जिंदे च [अब्दुल्लाह बिन अज़ जुबैर] बी शामल हे, उने आखेआ; जदूं असीं उमर दे बगल विच बैठे सी तां अचानक अली ते अब्बास उभारी आवाज़ नाल अंदर आ गए, इस करके [उमर] ने आख्या; 'चुप्पी ऐ अब्बास ! मैं पहले ही जानदा हां कि तुसीं की कहन जा रहे हो, तुसीं आख्या मेरे भाई दे पुत्तर ते मैंनू आधी संपत्ति मिलदी है। ते मैं वी पहले ही जानदा हां कि तुसीं की आखगे, हे अली, तुसीं आखगे कि ओस दी बेटी मेरी देखभाल विच है, इस करके ओ आधी संपत्ति साझा कर देगा, ते इह ही रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे समें विच होया, इस करके असीं वेख्या है कि इस मामले विच उन्हां ने किवें फैसला कीता, फिर अबू बकर ने रसुलुल्लाह दे बाद जारी रखे ते जो रसुलुल्लाह ने कीता सी, उह कीता, फिर मैं अबू बकर दे जाने दे बाद जारी रखेया, तां मैं अल्लाह दे नां ते कसम खाओ कि इस मामले दा गंभीरता नाल फैसला करन जिवें रसुलुल्लाह ते अबू बकर ने कीता सी। फिरी उने आख्या; 'और अबू बकर ने मिगी दस्सेआ ते कसम खादी जे उने ईमानदारी कन्ने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे होई सुनेआ हा: 'वास्तव च नबी गी विरासत नेईं मिली, सिर्फ उंदी विरासत मुसलमानें च जरूरतमंद ते जरूरतमंद लोकें च बंड्डेआ गेआ।' ते [अबू बकर] ने मिगी दस्सेआ ऐ ते अल्लाह दे नां कन्नै कसम खादा ऐ जे ओह् ईमानदार ऐ, जे नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आखेआ ऐ: 'वास्तव च इक नबी उसलै तकर नेईं मरग जिसलै तकर ओह्दे किश लोक उसी इमाम नेईं बनांदे'। ते ए -खजाना- इक बारी रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे हत्थ च हा, ते अस दिक्खेआ ऐ जे इस मामले च उने एह् किस चाल्ली कीता हा, जेकर तुस चांदे ओ तां मैं तुसें गी दोने गी देगा तां जे तुस इसदा इलाज उस्सै चाल्ली करो जेह्ड़ा रसूलुल्लाह ते अबू बकर ने कीता हा, इस करी मैं तुसें दोनें गी देगा। अब्दुल्ला बिन जुबैर ने आख्या; इस आस् ते ओह़ दवैं चली गे, फी ओह़ दवैं बापस आई गे, अब्बास ने ग् लाया। 'अली को दे दो क्मोंकक वाकई आत्भ अली को दे ने भें शाॊनत शो जाती शै'।
Hadith
Imam Ahmad : 75
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا جَاءَتْ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا تَطْلُبُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَا إِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَا أُورَثُ
सानु [अब्दुल वहाब बिन 'अथो`] गी दस्सदे होई उने आखेआ; ने सानु [मुहम्मद बिन अमरू] गी [अबू सलामाह] कोला [अबू हुरैरा] कोला खबर दित्ती ऐ जे फातिमा अबू बकर ते उमर कोल आई ही, अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला उंदी विरासत दा हिस्सा मंगदी ही, फिर [अबू बकर] ते [उमर] ने आख्या; 'सचमुच असी अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे सुनेया हा: 'वास्तव च मैं विरासत च नेईं ऐं'।
Hadith
Imam Ahmad : 76
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى يَعْنِي ابْنَ الْمُسَيَّبِ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ قَالَ إِنِّي لَجَالِسٌ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَلِيفَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَهْرٍ فَذَكَرَ قِصَّةً فَنُودِيَ فِي النَّاسِ أَنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةٌ وَهِيَ أَوَّلُ صَلَاةٍ فِي الْمُسْلِمِينَ نُودِيَ بِهَا إِنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةٌ فَاجْتَمَعَ النَّاسُ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ شَيْئًا صُنِعَ لَهُ كَانَ يَخْطُبُ عَلَيْهِ وَهِيَ أَوَّلُ خُطْبَةٍ خَطَبَهَا فِي الْإِسْلَامِ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ وَلَوَدِدْتُ أَنَّ هَذَا كَفَانِيهِ غَيْرِي وَلَئِنْ أَخَذْتُمُونِي بِسُنَّةِ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُطِيقُهَا إِنْ كَانَ لَمَعْصُومًا مِنْ الشَّيْطَانِ وَإِنْ كَانَ لَيَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ مِنْ السَّمَاءِ
सानु [हसीम बिन अल कासिम] गी दस्सदे होई उने आखेआ; ने सानु [ईसा अर्थात इब्न अल मुसैयब] [कैस बिन अबू हाज़िम] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; जदूं मैं पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी मौत दे इक महीने बाद रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे खलीफा [अबू बकर] ऐश सिद्दिक दे बगल च बैठी गेआ तां अबू बकर ने फिर मिगी इक कहानी सुनी; अचानक लोकें गी घोशणा कीती गेई; 'वास्तव च प्रार्थना मंडली च होंदी ऐ'। ते एह् पैह्ली नमाज ही जेह्ड़ी मुसलमानें आसेआ इसगी आखदे होई कीती ही; 'वास्तव च प्रार्थना मंडली च होंदी ऐ'। तो लोग इकट्ठे हो गए, फिर अबू बकर मंच ते चढ़ गए, ओ जगह जो उहनां वास्ते इस ते प्रचार करन लई बणी सी, ते ओ पहला प्रवचन सी जिसदा उह इस्लाम विच अनुभव कीता सी'। कैस ने आख्या; फिर अबू बकर ने अल्लाह दी तारीफ ते महिमा कीती ते आख्या; 'हे लोक, मैं इस मामले च मेरी जगह मेरे अलावा कोई होर रखदा, ते जेकर तुस मेरे उप्पर अपने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी सुन्नत कन्नै मुकदमा करो, तां मैं इसगी स्वीकार नेईं करगा, कीजे ओह् शैतान कोला सुरक्षित ऐ ते आसमान थमां उंदे कोल वहाई उतरी गेदे न'।
Hadith
Imam Ahmad : 77
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَقُولَ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ وَإِذَا أَخَذْتُ مَضْجَعِي مِنْ اللَّيْلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكُهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءًا أَوْ أَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ آخِرُ مُسْنَدِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
सानु दस्सेया है [हसीम बिन अल कासिम] ने सानु [शैबान] गी [लैट्स] तों [मुजाहिद] तों दस्सेया है उसने आख्या, [अबू बकर] ऐश शिद्दिक ने आख्या; रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने मिगी हर सवेरे, शाम ते रात गी सोने कोला पैह्ले पढ़ने दा हुक्म दित्ता: 'अल्लाहुम्मा फअथिरस समवाती वाल अरदली 'आलीमाल घैबी वसी श्याहादह अनता रब्बा कुल्ली स्याई'इन वा मालीकुहू, अस्यहदु अनला इलाहा इल्ला अनता वहदका लाआ SYARIIKALKA वा अन्ना मुहम्मदन 'अब्दुका वा रसूलुका अ'ऊदुज़ुबिका मिन स्यारी नफसी वा SYARRISY SYAITHAANI वा SYIRKIHI वा एन अकतरीफा 'आला नफसी सुआन अजुर्रुहु इला मुस्लिम -हे अल्लाह, आकाश और धरती के रचयिता, जो सब जानकार है अदृश्य ते दिक्खने आह्ले, तुस सारें चीजें दा रब्ब ते उंदे मालिक ओ, मैं गवाही दिन्नां जे कोई देवता नेईं ऐ -जिसदा इबादत करने दा हक ऐ- तुंदे सिवाय तुंदे कोल गै कोई साथी नेईं ऐ, ते मैं गवाही दिन्नां जे मुहम्मद तुंदा सेवक ते दूत ऐ, मैं तुंदी आत्मा ते शैतान ते उंदे साथियें दी बुराई थमां, ते अपनी आत्मा दे खलाफ बुराई करने थमां जां उसी दुए गी हस्तांतरित करने थमां तुंदी शरण लैना ऐ।
Hadith
Imam Ahmad : 78
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ قَالَ جَاءَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالُوا إِنَّا قَدْ أَصَبْنَا أَمْوَالًا وَخَيْلًا وَرَقِيقًا نُحِبُّ أَنْ يَكُونَ لَنَا فِيهَا زَكَاةٌ وَطَهُورٌ قَالَ مَا فَعَلَهُ صَاحِبَايَ قَبْلِي فَأَفْعَلَهُ وَاسْتَشَارَ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِيهِمْ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ عَلِيٌّ هُوَ حَسَنٌ إِنْ لَمْ يَكُنْ جِزْيَةً رَاتِبَةً يُؤْخَذُونَ بِهَا مِنْ بَعْدِكَ
[अब्दुररहमान बिन महदी] गी [सुफयान] कोला [अबू इशाक] कोला [हरितसाह] कोला दस्सदे होई उने आखेआ; सीरिया दे लोकें दा इक समूह उमर कोल आया, फिर उने आखेआ; 'सचमुच साडे कोल धन, घोड़े ते गुलाम हन, ते असीं उन्हां तों जकात ते शुद्धि देना चाहंदे हां'। [उमर] ने जवाब दित्ता; 'जियां मेरे दो दोस्तां ने मेरे कोला पैहले कीता हा, मैं उं'दे दोने दे समान करगा'। फिर उसने पैगम्बर मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे साथियें कन्ने सलाह मशवरा कीता ते उंदे च अली बी शामल हे, फिर अली ने आख्या; 'अगर तुहाडे बाद उंदे कोला लैता गेदा नियमित टैक्स नेईं ऐ तां अच्छा ऐ'।
Hadith
Imam Ahmad : 79
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ أَنَّ الصُّبَيَّ بْنَ مَعْبَدٍ كَانَ نَصْرَانِيًّا تَغْلِبِيًّا أَعْرَابِيًّا فَأَسْلَمَ فَسَأَلَ أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ فَقِيلَ لَهُ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرَادَ أَنْ يُجَاهِدَ فَقِيلَ لَهُ حَجَجْتَ فَقَالَ لَا فَقِيلَ حُجَّ وَاعْتَمِرْ ثُمَّ جَاهِدْ فَانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْحَوَابِطِ أَهَلَّ بِهِمَا جَمِيعًا فَرَآهُ زَيْدُ بْنُ صُوحَانَ وَسَلْمَانُ بْنُ رَبِيعَةَ فَقَالَا لَهُوَ أَضَلُّ مِنْ جَمَلِهِ أَوْ مَا هُوَ بِأَهْدَى مِنْ نَاقَتِهِ فَانْطَلَقَ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخْبَرَهُ بِقَوْلِهِمَا فَقَالَ هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَكَمُ فَقُلْتُ لِأَبِي وَائِلٍ حَدَّثَكَ الصُّبَيُّ فَقَالَ نَعَمْ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन जा'फर] उसने कहा; [अबू व`इल] कोला [अल हकम] कोला असेंगी [स्यूबाह] गी दस्सेआ गेदा ऐ जे [शुबै बिन मा'बाद] पैह्लें अरब तगलीब कबीले दा ईसाई हा, फिरी इस्लाम अपनाया, फिरी उने पुच्छेआ; 'सबसे जरुरी प्रथा क्मा शै ?' इस आस् ते उसी एह़ ग् लाया गेया; 'अल्लाह दे रास्ते विच जिहाद' फिर जिहाद करना चाहुंदा सी पर उस तों पुच्छया गया; 'तुसें हज कीता ऐ?' उने जवाब दित्ता; 'अजें तकर नेईं' उसी आखेआ गेआ; 'हज उमरा करो फिर जिहाद करो'। इस करिए ओह् चलदा रेआ, जदूं तकर ओह इक सूखी जगह नेईं पुज्जी गेआ, फिरी ओह् हज ते उमरा करने दा इरादा रखने आह्ला हा, ते जदूं ओह् जैद बिन शुहान ते सलमान बिन रबियाह गी दिक्खेआ तां दौंऊएं आखेआ; 'ओह् अपने ऊंट कोला बी भटकदा ऐ,' जां; 'ओह् अपने ऊंट कोला बी मता मार्गदर्शन नेईं करदा'। तो उसने उमर दे कोल आ के जैद ते सलमान ने जो आख्या सी, उसी दस्सेया, इस करिए [उमर] ने आख्या; 'तुस अपने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी सुन्नत दा पालन कीता ऐ।' अल हकम ने कहा; तो मैं अबू वा`इल से पूछा; 'शुबे ने तुझे कशा था?' उने जवाब दित्ता; 'हां'।
Hadith
Imam Ahmad : 80
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ قَالَ صَلَّى بِنَا عُمَرُ بِجَمْعٍ الصُّبْحَ ثُمَّ وَقَفَ وَقَالَ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا لَا يُفِيضُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالَفَهُمْ ثُمَّ أَفَاضَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ
साडे नाल [अफ्फान] ने [अबू इशाक] तों साडे नाल [स्यूबाह] नाल रिलेट कीता है उसने आख्या; मैं ['अमरू बिन मैमुन] कहंदे सुनेया; [उमर] ने मुजदलिफा विच साडे नाल सुबह दी नमाज कीती फिर खड़ा हो के आख्या; 'वास्तव च मुशरिकें मुजदलिफा गी उसलै तकर नेईं छड्डे जिसलै तकर सूरज नेईं उगदा हा ते सचमुच अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उंदे कन्नै फर्क पाई दित्ता हा, जिसदे कन्नै ओह् सूरज उगने कोला पैह्ले मुजदलिफा गी छोड़ी गेदे हे'।
