Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 हदीस
हदीस
Imam Ahmad : 61
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ الْجُمَحِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ قِيلَ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا خَلِيفَةَ اللَّهِ فَقَالَ بَلْ خَلِيفَةُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَرْضَى بِهِ
हामीलाई बताउनुभएको छ [मुहम्मद बिन याजिद] ले हामीलाई [नाफी बिन उमर अल जुमाही] [अब्दुल्लाह बिन अबुमुलैकाह] बाट बताउनु भएको छ उहाँले भन्नुभयो; [अबू बकर] नामले बोलाइयो; 'ओ खलिफतुल्लाह' तब उसले जवाफ दियो; "यद्यपि, खलीफा मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसलाम र म यो आह्वान स्वीकार गर्न तयार छौं।"
हदीस
Imam Ahmad : 62
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُؤَمَّلِ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كَانَ رُبَّمَا سَقَطَ الْخِطَامُ مِنْ يَدِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَيَضْرِبُ بِذِرَاعِ نَاقَتِهِ فَيُنِيخُهَا فَيَأْخُذُهُ قَالَ فَقَالُوا لَهُ أَفَلَا أَمَرْتَنَا نُنَاوِلُكَهُ فَقَالَ إِنَّ حَبِيبِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنِي أَنْ لَا أَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا
हामीलाई बताउनुभएको छ [मुसा बिन दाउद] ले हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन अल मुअम्मल] [इब्न अबीमुलकाह] बाट बताउनुभएको छ, उहाँले भन्नुभयो; एक पटक अबु बकर अश सिद्दिकको हातबाट घोडाको लगाम खस्यो, त्यसपछि उसले आफ्नो ऊँटको अगाडिको पाखुरामा हिर्काए कि ऊँट गर्ज्यो र त्यसपछि यसलाई उठायो, त्यसपछि साथीहरूले भने; 'तिमीले हामीलाई लिन आदेश दिएनौ?' [अबू बकर] भन्नुभयो; 'वास्तवमा, मेरो प्रिय रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले मलाई मानिसहरूबाट केही न सोध्न आदेश दिनुभयो।'
हदीस
Imam Ahmad : 63
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَامٍ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ فَقَالَ إِنَّ ابْنَ آدَمَ لَمْ يُعْطَ شَيْئًا أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ وَالْبِرِّ فَإِنَّهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ وَالْفُجُورَ فَإِنَّهُمَا فِي النَّارِ
हामीलाई बताउनुभएको छ [अब्दुरज्जाक] ले हामीलाई [सुफियान] ['अम्रू बिन मुर्राह] बाट [अबू 'उबैदाह] [अबू बकर] बाट, उहाँले भन्नुभयो; पैगम्बर sallallaahu 'alaihi wasallam को मृत्यु पछि एक वर्ष, अबू Bakr खडा र भने; रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम पहिलो वर्ष हाम्रो अगाडि उभिए र त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: 'वास्तवमा, आदमका सन्तानहरूलाई मुक्ति भन्दा महत्त्वपूर्ण केही दिइएको छैन, त्यसैले अल्लाहसँग मुक्तिको लागि सोध्नुहोस्, इमानदारीपूर्वक र राम्रोसँग काम गर्नुहोस् किनभने तपाईं दुवै स्वर्गमा हुनुहुन्छ, र झूट र खराबबाट टाढा रहनुहोस् किनभने तिनीहरू दुवै नरकमा छन्।
हदीस
Imam Ahmad : 64
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى قَالَ فَلَمَّا كَانَتْ الرِّدَّةُ قَالَ عُمَرُ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تُقَاتِلُهُمْ وَقَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ لَا أُفَرِّقُ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَلَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا قَالَ فَقَاتَلْنَا مَعَهُ فَرَأَيْنَا ذَلِكَ رَشَدًا
हामीलाई बताउनुभएको छ [मुहम्मद बिन याजिद] उहाँले भन्नुभयो; हामीलाई [सुफयान बिन हुसैन] ले [अज जुहरी] बाट [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्लाह बिन उत्बाह बिन मसुद] [अबू हुरैरा] बाट, पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमबाट, उहाँले भन्नुभयो: 'मलाई मानिसहरूसँग युद्ध गर्न आदेश दिइएको छ जबसम्म तिनीहरूले ला इलाहा इल्लाह नभन्छन्, तब तिनीहरूको रगतको उपासना बाहेक अरू कुनै अल्लाहको उपासना हुँदैन। र सम्पत्तिको सुरक्षा गरिनेछ, अल्लाह तलालाई हक र गणनाको आधारमा बाहेक। अबू हुरैराहले भने; त्यसैले जब धर्मत्याग भयो, [उमर] ले अबू बकरलाई भने; 'के तिमीले अल्लाहको रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) लाई यो र त्यो भनेको सुने तापनि तिनीहरूसँग लड्दै हुनुहुन्छ?' त्यसैले [अबू बकर] जवाफ दिए; 'अल्लाहको शपथ, म नमाज र जकातको आदेशमा भेद गर्ने छैन, र म जो कोहीसँग लड्नेछु जसले यी दुई बीचको भिन्नता देखाउँछ।' अबू हुरैराहले भने; 'त्यसैले हामीले उहाँसँग लड्यौं र हामीले देख्यौं कि यो सत्य हो'।
हदीस
Imam Ahmad : 65
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ { لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } فَكُلَّ سُوءٍ عَمِلْنَا جُزِينَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَمْرَضُ أَلَسْتَ تَنْصَبُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ قَالَ بَلَى قَالَ فَهُوَ مَا تُجْزَوْنَ بِهِ
हामीलाई बताउनुभयो [अब्दुल्लाह बिन नुमैर] उहाँले भन्नुभयो; हामीलाई [इस्माइल] ले [अबू बकर बिन अबू जुहैर] बाट रिपोर्ट गर्नुभयो उहाँले भन्नुभयो; मैले [समाचार प्राप्त गरेको छु] कि [अबू बकर] भन्नुभयो; 'हे अल्लाहको रसूल, यो पद पछि कसरी भलाइ हुनेछ: 'यो तपाईंको इच्छापूर्ण सोच र किताबीहरूको इच्छापूर्ण सोच होइन। जसले अपराध गर्छ उसलाई त्यो अपराध अनुसारको जरिवाना पक्कै दिइनेछ' -QS An Nisa'ayat 23- के हामीले गरेको हरेक अपराधको सजाय पाउनेछौं? तब रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले जवाफ दिनुभयो: 'अल्लाहले तपाईलाई माफ गरून्, हे अबू बकर, के तपाई बिरामी, थकित, दुःखी, परीक्षाले घेरिएको छैन?' अबू बकरले जवाफ दिए; 'हो' तब उसले भन्यो: 'त्यसो भए यो सबै तिम्रो लागि इनाम हो'।
हदीस
Imam Ahmad : 66
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ أَظُنُّهُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ قَالَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَمْرَضُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ قَالَ بَلَى قَالَ فَإِنَّ ذَاكَ بِذَاكَ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاحُ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
हामीलाई [सुफियान] बताएपछि उहाँले भन्नुभयो; हामीलाई [इब्न अबू खालिद] [अबू बकर बिन अबू जुहैर] बाट बताएपछि मैले सोचे कि यो [अबू बकरले भने] जस्तै हो; 'हे अल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, यो पद पछि कसरी भलाइ हुनेछ'। उहाँले जवाफ दिनुभयो: 'ए अबू बकर, अल्लाहले तपाईलाई दया गरून्, के तपाईले पीडा, उदासी वा परीक्षा अनुभव गर्नुभएको छैन?' अबू बकरले जवाफ दिए; 'हो' तब अगमवक्ताले भने: 'त्यसोभए यो सबै इनाम हो'। हामीलाई बताउनुभएको छ [या'ला बिन 'उबैद] ले हामीलाई [इस्माइल] [अबू बकर अत्स त्साकाफी] बाट बताउनुभयो उहाँले भन्नुभयो; [अबू बकर] भन्नुभयो; 'हे अल्लाहका रसूल, यो पद पछि कसरी राम्रो हुनेछ: 'जसले नराम्रो गर्छ उसलाई निश्चित रूपमा त्यो खराबी अनुसार बदला दिइनेछ'। -QS An Nisa'ayat 123-। त्यसपछि हदीस उल्लेख।
हदीस
Imam Ahmad : 67
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ الثَّقَفِيِّ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَنُجَازَى بِكُلِّ سُوءٍ نَعْمَلُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْتَ تَنْصَبُ أَلَسْتَ تَحْزَنُ أَلَسْتَ تُصِيبُكَ اللَّأْوَاءُ فَهَذَا مَا تُجْزَوْنَ بِهِ
हामीलाई बताउनुभएको छ [वाकी'] ले हामीलाई [इब्न अबू खालिद] [अबू बकर बिन अबू जुहैर अत्स त्साकाफी] बाट बताउनुभएको छ उहाँले भन्नुभयो; जब श्लोक अवतरित भयो, 'यो तपाईंको इच्छापूर्ण सोच होइन र किताबका मानिसहरूको इच्छापूर्ण सोच होइन। जसले नराम्रो काम गर्छ, उसलाई पक्कै पनि त्यो दुष्टता अनुसार बदला दिइनेछ-'-QS An Nisa'ayat 123-, उहाँले भन्नुभयो, [अबू बकर] भन्नुभयो; 'हे अल्लाहका रसूल, के हामीले गरेको हरेक अपराधको बदला दिइनेछ?' त्यसैले रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले जवाफ दिनुभयो: 'ए अबू बकर, अल्लाहले तिमीलाई दया गरून्, के तिमीले पीडा, दु:ख, परीक्षाबाट प्रभावित भएको छैन? त्यसोभए तपाईको जवाफ यस्तो छ।
हदीस
Imam Ahmad : 68
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخَذْتُ هَذَا الْكِتَابَ مِنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَتَبَ لَهُمْ إِنَّ هَذِهِ فَرَائِضُ الصَّدَقَةِ الَّتِي فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنْ سُئِلَهَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى وَجْهِهَا فَلْيُعْطِهَا وَمَنْ سُئِلَ فَوْقَ ذَلِكَ فَلَا يُعْطِهِ فِيمَا دُونَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ مِنْ الْإِبِلِ فَفِي كُلِّ خَمْسِ ذَوْدٍ شَاةٌ فَإِذَا بَلَغَتْ خَمْسًا وَعِشْرِينَ فَفِيهَا ابْنَةُ مَخَاضٍ إِلَى خَمْسٍ وَثَلَاثِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُنِ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَثَلَاثِينَ فَفِيهَا ابْنَةُ لَبُونٍ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَأَرْبَعِينَ فَفِيهَا حِقَّةٌ طَرُوقَةُ الْفَحْلِ إِلَى سِتِّينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَسِتِّينَ فَفِيهَا جَذَعَةٌ إِلَى خَمْسٍ وَسَبْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَسَبْعِينَ فَفِيهَا بِنْتَا لَبُونٍ إِلَى تِسْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَتِسْعِينَ فَفِيهَا حِقَّتَانِ طَرُوقَتَا الْفَحْلِ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ زَادَتْ عَلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ وَفِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ فَإِذَا تَبَايَنَ أَسْنَانُ الْإِبِلِ فِي فَرَائِضِ الصَّدَقَاتِ فَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْجَذَعَةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ جَذَعَةٌ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلَّا جَذَعَةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ وَعِنْدَهُ بِنْتُ لَبُونٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلَّا حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ ابْنَةُ لَبُونٍ وَعِنْدَهُ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ صَدَقَتُهُ بِنْتَ مَخَاضٍ وَلَيْسَ عِنْدَهُ إِلَّا ابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِنَّهُ يُقْبَلُ مِنْهُ وَلَيْسَ مَعَهُ شَيْءٌ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ إِلَّا أَرْبَعٌ مِنْ الْإِبِلِ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي صَدَقَةِ الْغَنَمِ فِي سَائِمَتِهَا إِذَا كَانَتْ أَرْبَعِينَ فَفِيهَا شَاةٌ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ زَادَتْ فَفِيهَا شَاتَانِ إِلَى مِائَتَيْنِ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا ثَلَاثُ شِيَاهٍ إِلَى ثَلَاثِ مِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاةٌ وَلَا تُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلَا ذَاتُ عَوَارٍ وَلَا تَيْسٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ الْمُصَدِّقُ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ وَمَا كَانَ مِنْ خَلِيطَيْنِ فَإِنَّهُمَا يَتَرَاجَعَانِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوِيَّةِ وَإِذَا كَانَتْ سَائِمَةُ الرَّجُلِ نَاقِصَةً مِنْ أَرْبَعِينَ شَاةً وَاحِدَةً فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي الرِّقَةِ رُبْعُ الْعُشْرِ فَإِذَا لَمْ يَكُنْ الْمَالُ إِلَّا تِسْعِينَ وَمِائَةَ دِرْهَمٍ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا
हामीलाई [अबु कामिल] बताउदै उहाँले भन्नुभयो; हामीलाई [हमद बिन सलमाह] बताउदै उहाँले भन्नुभयो; मैले यो पत्र [सुमामा बिन अब्दुल्लाह बिन अनास] [अनस बिन मलिक]बाट लिएको छु, जुन [अबू बकर] ले उनीहरूलाई लेखेको थियो। 'वास्तवमा, यो जकातको वितरण हो जुन अल्लाहका रसूलले मुस्लिमहरूका लागि तोकेका छन् र अल्लाहले अल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई आदेश दिएका छन्, त्यसैले मुस्लिमहरूमध्ये जो कोही प्रावधान अनुसार माग्छन्, उसले दिनुहोस्, र जोसँग प्रावधानभन्दा बढी मागियो भने त्यसलाई नदिनुहोस्। पच्चीस वर्षभन्दा मुनिका ऊँटमा प्रत्येक पाँचदेखि दश ऊँटमा एउटा बाख्राको जकात हुन्छ र यदि पच्चीस वर्ष पुग्यो भने जकात दुई वर्ष पुगेमा पैंतीस वर्षसम्मको एउटा पोथी ऊँट हो, दुई वर्षभन्दा कम उमेरको ऊँट नभएको खण्डमा भाले ऊँट तीन वर्षको हुन्छ र यदि सङ्ख्या पुग्यो भने एक तिहाइ वर्षसम्म पुगेमा जकात हुन्छ। संख्या पैंतालीस हो, र यदि संख्या छयालीस पुग्यो भने जकात एक हो यदि संख्या एकसठ्ठी पुग्यो भने जकात पाँच वर्ष पुगे पचहत्तरसम्म पुग्यो भने जकात दिइनेछ र छहत्तर पुग्यो भने तीन वर्ष पुगे दुईवटा ऊँटलाई जकात दिइनेछ, नब्बे वर्षसम्म पुगेमा जकात दिइनेछ र उनान्सी वर्ष पुगे चार उंटलाई जकात दिइनेछ । पुरानो, दुईवटा भाले ऊँटको जम्मा एक सय बीस सम्म, र यदि यो एक सय बीस भन्दा बढी छ भने जकातको प्रत्येक चालीस एक बाछो तीन वर्षको एक ऊँट हो, र प्रत्येक पचास जकातको लागि एउटा ऊँट चार वर्षको हुन्छ, र यदि ऊँटहरूको उमेर जकातको दायित्वमा भिन्न हुन्छ भने, जो कोही पुग्यो भने जकातको दायित्व पाँच वर्ष पुग्यो भने महिलामा जकात लाग्ने छैन। पाँच वर्षको ऊँट, तर चार वर्षको पोथी ऊँट छ भने त्यो स्वीकार गर्न पर्याप्त छ, तर प्राप्त गर्न सजिलो भएमा दुईवटा बाख्रा थप्नुहोस् वा बीस दिर्हाम, र जो एक बाछोमा अनिवार्य जकात पुग्यो। चार वर्षको पोथी ऊँट र उससँग पाँच वर्षको एउटा बाहेक एउटै छैन भने त्यो स्वीकार गर्न पर्याप्त छ र जकात दिने व्यक्तिलाई बीस दिरहाम वा दुईवटा बाख्रा दिइन्छ। र जसले चार वर्षको ऊँटमा अनिवार्य जकात पाएको छ र उससँग एउटै छैन तर तीन वर्षको एउटा ऊँट छ भने त्यो उसबाट लिन पर्याप्त छ र सजिलो भएमा दुईवटा बाख्रा वा बीस दिर्हाम र जसले तीन वर्षको एउटी ऊँटमा अनिवार्य जकात पाएको छ भने त्यो चार वर्षको बाहेक अरू कुनै कुरा आयो भने त्यो महिला पर्याप्त छैन । जकात दिने व्यक्तिलाई बीस दिर्हाम वा दुइटा बोका स्वीकार गरी दिइनेछ, र जसको छ यदि तपाईंले तीन वर्षको ऊँटमा अनिवार्य जकात प्राप्त गर्नुभएको छ, तर एउटै छैन र दुई वर्षको एउटा छ भने त्यो प्राप्त गर्न पर्याप्त छ र सजिलो भएमा दुईवटा बाख्रा थप्नुहोस् वा बाइस दिरहाममा जकात लिने एक जना केटीलाई। ऊँट छैन, तर तीन वर्ष पुरानो एउटा पुरुष ऊँट छ भने त्यो उसबाट प्राप्त गर्न पर्याप्त छ र अरू केही थप्नु हुँदैन, र जोसँग चारवटा ऊँट बाहेक छैन भने उसको मालिकले नचाहेसम्म जकात छैन। र चराउने बाख्राको जकातमा, यदि संख्या चालीस पुग्छ भने, जकात एक ओक हो। वा एक सय बीस सम्मको बोका र त्यसभन्दा बढी भएमा जकात दुई सयको सङ्ख्यासम्म दुईवटा बोका र एकभन्दा बढी भए तीन सयको सङ्ख्यासम्मको जकात तीनवटा बाख्रा र त्यसभन्दा बढी भएमा प्रत्येक सयको निमित्त एक बोका हो र जकात नाबालक, कमजोर, अपाङ्गता नभएको, जकात दिने वा बेग्लै व्यक्तिबाट जकात लिइँदैन । जकात लिनको लागि - सम्पत्तिहरू सङ्कलन गर्नु हुँदैन - र सङ्कलन गरिएका सम्पत्तिहरू डरले छुट्याउनु हुँदैन। जकातबाट, र दुई भागबाट मिश्रित सम्पत्ति दुवै बराबर फिर्ता गरिन्छ, र यदि कसैको चराउने बाख्रा चालीस मध्ये एक बाख्रा भन्दा कम छ भने मालिकले नचाहेसम्म जकात छैन। र दासहरूमा जकात चार दशांश हो र यदि तिनीहरूको सम्पत्ति एक सय नब्बे दिर्हाम मात्र पुग्दैन भने मालिकले नचाहेसम्म जकात हुँदैन।
हदीस
Imam Ahmad : 69
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَهْلُ مَكَّةَ يَقُولُونَ أَخَذَ ابْنُ جُرَيْجٍ الصَّلَاةَ مِنْ عَطَاءٍ وَأَخَذَهَا عَطَاءٌ مِنْ ابْنِ الزُّبَيْرِ وَأَخَذَهَا ابْنُ الزُّبَيْرِ مِنْ أَبِي بَكْرٍ وَأَخَذَهَا أَبُو بَكْرٍ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَحْسَنَ صَلَاةً مِنْ ابْنِ جُرَيْجٍ
हामीलाई बताइसकेपछि [अब्दुरज्जाक] उहाँले भन्नुभयो; मक्कनहरूले भने; ' [इब्न जुराईज] ले प्रार्थना विधिहरू ['अथो'] बाट लिए, अथोले तिनीहरूलाई [इब्न अज जुबैर] बाट, इब्न जुबैरले [अबू बकर] बाट र अबू बकरले पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमबाट लिए, मैले इब्न जुराईजभन्दा राम्रो प्रार्थना गर्ने कसैलाई देखेको छैन।
हदीस
Imam Ahmad : 70
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ قَالَ تَأَيَّمَتْ حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ مِنْ خُنَيْسٍ أَوْ حُذَيْفَةَ بْنِ حُذَافَةَ شَكَّ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا فَتُوُفِّيَ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَلَقِيتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَفْصَةَ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ قَالَ سَأَنْظُرُ فِي ذَلِكَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَلَقِيَنِي فَقَالَ مَا أُرِيدُ أَنْ أَتَزَوَّجَ يَوْمِي هَذَا قَالَ عُمَرُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ ابْنَةَ عُمَرَ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيَّ شَيْئًا فَكُنْتُ أَوْجَدَ عَلَيْهِ مِنِّي عَلَى عُثْمَانَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَخَطَبَهَا إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ عَلَيَّ حِينَ عَرَضْتَ عَلَيَّ حَفْصَةَ فَلَمْ أَرْجِعْ إِلَيْكَ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرْجِعَ إِلَيْكَ شَيْئًا حِينَ عَرَضْتَهَا عَلَيَّ إِلَّا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُهَا وَلَمْ أَكُنْ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَوْ تَرَكَهَا لَنَكَحْتُهَا
हामीलाई बताइसकेपछि [अब्दुरज्जाक] उहाँले भन्नुभयो; हामीलाई [मामर] ले [अज जुहरी] बाट [सलिम] [इब्न उमर] बाट [उमर] बाट [उमर] ले भन्नुभयो; हाफशोह बिन्त उमर विधवा थिइन् र हुनैस वा हुजैफाह बिन हुजफाहले पछाडि छोडेकी थिइन् - अब्दुरज्जाकले शंका गरे - र उनी पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसलामका साथीहरू मध्ये एक थिइन् जसले बद्रको युद्धको घटनाहरू देखेका थिए र मदीनामा मरे, 'उमरले भने; त्यसैले मैले उस्मान बिन अफानलाई भेटें र मैले हफशाहलाई प्रस्ताव गरें, मैले भनें; 'यदि तिमी चाहन्छौ भने म तिम्रो बिहे हाफशाहसँग गर्छु,' उस्मानले जवाफ दिए; ‘पहिले यसबारे सोच्छु’। धेरै रात बित्यो र त्यसपछि उस्मानले मलाई भेटे र भने; ‘आजका दिनमा मलाई बिहे गर्ने कुनै रहर छैन । उमरले भने; त्यसपछि मैले अबु बकरलाई भेटें र मैले उनलाई भनें; यदि तिमी चाहन्छौ भने म तिम्रो बिहे हाफशाह बिन्त उमरसँग गर्छु । तर उनले मलाई कुनै जवाफ दिएनन्, त्यसैले मेरो हृदयमा उस्मानसँग हुँदा भावना भन्दा बढि भावना थियो, र धेरै दिनहरू बित्यो जबसम्म अन्ततः रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म कहाँ आए र हफशाहलाई प्रस्ताव गरे, त्यसपछि मैले हाफशाहसँग विवाह गरे, अबू बकर मलाई भेट्न आए र भने; 'तिमीले मलाई हाफशाह अफर गर्दा र मैले कुनै जवाफ नदिएपछि तिम्रो मनमा मेरो लागि भावना थियो होला?' उमरले भने, मैले जवाफ दिएँ; 'हो' [अबू बकर] भन्नुभयो; 'वास्तवमा, तपाईंले मलाई हाफशाह प्रस्ताव गर्दा जवाफको साथ तपाईंकहाँ फर्कन मलाई रोक्ने कुनै कुरा छैन, तर मैले रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले यसको उल्लेख गरेको सुनेको छु, र म रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको गोप्य कुरा फैलाउनेछैन, यदि उनले उनलाई छोडे भने म निश्चित रूपमा उनीसँग विवाह गर्नेछु।
हदीस
Imam Ahmad : 71
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ مُسْلِمٍ أَبَا سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ مُرَّةَ الطَّيِّبِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ سَيِّئُ الْمَلَكَةِ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَيْسَ أَخْبَرْتَنَا أَنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ أَكْثَرُ الْأُمَمِ مَمْلُوكِينَ وَأَيْتَامًا قَالَ بَلَى فَأَكْرِمُوهُمْ كَرَامَةَ أَوْلَادِكُمْ وَأَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ قَالُوا فَمَا يَنْفَعُنَا فِي الدُّنْيَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَرَسٌ صَالِحٌ تَرْتَبِطُهُ تُقَاتِلُ عَلَيْهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَمْلُوكٌ يَكْفِيكَ فَإِذَا صَلَّى فَهُوَ أَخُوكَ
हामीलाई [इशाक बिन सुलेमान] बताउदै उहाँले भन्नुभयो; मैले [अल मुगिराह बिन मुस्लिम अबू सलमाह] [फरकाद अस सुबाखी] बाट [मुर्राह अथ थैयब] [अबू बकर अश सिद्दिक] बाट सुनें, उनले भने; रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'जसको चरित्र खराब छ त्यो व्यक्ति स्वर्गमा प्रवेश गर्नेछैन', त्यसैले एक व्यक्तिले सोधे; 'हे अल्लाहका रसूल, के तपाईंले घोषणा गर्नुभएको छैन कि यो उम्मात सबैभन्दा दास र अनाथ भएको उम्मा हो?' त्यसैले अल्लाहका रसूलले जवाफ दिए: 'हो, त्यसपछि उनीहरूलाई सम्मान गर्नुहोस् जसरी तपाईंले आफ्ना बच्चाहरूलाई सम्मान गर्नुहुन्छ, उनीहरूलाई आफूले खाने खानाबाट खुवाउनुहोस्'। साथीहरूले सोधे; 'हे अल्लाहका रसूल, हामीलाई संसारमा के फाइदा हुन्छ?' उसले जवाफ दियो: 'अल्लाहको बाटोमा लड्नको लागि तिमीले राम्रो सवारी साधन र एक दास जो तिम्रो लागि पर्याप्त छ, र जब उसले प्रार्थना गर्छ तब त्यो तिम्रो भाइ हो।
हदीस
Imam Ahmad : 72
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ السَّبَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَرْسَلَ إِلَيْهِ مَقْتَلَ أَهْلِ الْيَمَامَةِ فَإِذَا عُمَرُ عِنْدَهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ عُمَرَ أَتَانِي فَقَالَ إِنَّ الْقَتْلَ قَدْ اسْتَحَرَّ بِأَهْلِ الْيَمَامَةِ مِنْ قُرَّاءِ الْقُرْآنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَأَنَا أَخْشَى أَنْ يَسْتَحِرَّ الْقَتْلُ بِالْقُرَّاءِ فِي الْمَوَاطِنِ فَيَذْهَبَ قُرْآنٌ كَثِيرٌ لَا يُوعَى وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَأْمُرَ بِجَمْعِ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ لِعُمَرَ وَكَيْفَ أَفْعَلُ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ وَاللَّهِ خَيْرٌ فَلَمْ يَزَلْ يُرَاجِعُنِي فِي ذَلِكَ حَتَّى شَرَحَ اللَّهُ بِذَلِكَ صَدْرِي وَرَأَيْتُ فِيهِ الَّذِي رَأَى عُمَرُ قَالَ زَيْدٌ وَعُمَرُ عِنْدَهُ جَالِسٌ لَا يَتَكَلَّمُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّكَ شَابٌّ عَاقِلٌ لَا نَتَّهِمُكَ وَقَدْ كُنْتَ تَكْتُبُ الْوَحْيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاجْمَعْهُ قَالَ زَيْدٌ فَوَاللَّهِ لَوْ كَلَّفُونِي نَقْلَ جَبَلٍ مِنْ الْجِبَالِ مَا كَانَ بِأَثْقَلَ عَلَيَّ مِمَّا أَمَرَنِي بِهِ مِنْ جَمْعِ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ كَيْفَ تَفْعَلُونَ شَيْئًا لَمْ يَفْعَلْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
हामीलाई [उस्मान बिन उमर] बताएपछि उहाँले भन्नुभयो; हामीलाई [युनुस] लाई [अज जुहरी] बाट जानकारी गराउनुभएको छ उहाँले भन्नुभयो; मलाई जानकारी दिनुभएको छ [इब्न अस सब्बाक] उहाँले भन्नुभयो; मलाई [जैद बिन थाबिट] ले जानकारी दिएका थिए, कि [अबू बकर] ले उनलाई यमामाका मानिसहरूको युद्धको ठाउँमा पठाउनुभयो जबकि उमर उनको छेउमा थिए, तब अबू बकरले भने। 'वास्तवमा उमरले मलाई भेटे र उनले भने; 'वास्तवमा, यमामा युद्धका धेरै पीडितहरू परेका थिए, तिनीहरू मुस्लिमहरूको कोरीबाट थिए, र मलाई डर छ कि धेरै भन्दा धेरै कोरीहरू अन्य युद्धका मैदानहरूमा मारिनेछन् ताकि धेरै संख्यामा कुरान गुम्नेछ किनभने उनीहरूलाई थाहा छैन, र वास्तवमा म यो विचारमा छु कि तपाईंले मलाई कुरान संकलन गर्ने जनादेश दिनुहोस्'। त्यसैले मैले उमरलाई भनें; पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले कहिल्यै नगरेको कुरा म कसरी गर्न सक्छु? ' त्यसैले उमरले जवाफ दिए; 'अल्लाहको नाम, यो राम्रो छ'। त्यसपछि उमर मसँग आउँथे र यसको जवाफ माग्दै थिए, जसले गर्दा अल्लाहले मेरो छाती खोलिदिए र म उमरको विचारमा सहमत भएँ। उनी भन्छन्; जैद र उमर उनको छेउमा बसे र एक शब्द पनि बोलेनन्, तब अबू बकरले भने; 'वास्तवमा, तपाईं एक बुद्धिमान जवान मानिस हुनुहुन्छ, हामी तपाईंको क्षमतामा शंका गर्दैनौं किनभने तपाईंले पैगम्बर sallallaahu 'alaihi wasallam को लागि खुलासा लेख्नुभएको छ, त्यसैले कुरानको एउटा पुस्तक बनाउनुहोस्' Zaid भने; 'अल्लाहको शपथ, यदि तिनीहरूले मलाई पहाडहरू मध्ये एउटा सार्नको लागि आदेश दिए भने, यो कुरान सङ्कलन गर्न उहाँले मलाई आदेश दिए जत्तिको भारी हुनेछैन, त्यसपछि मैले भने; अगमवक्ता sallallaahu 'alaihi wasallam कहिल्यै गरेनन् भन्ने कुरा तपाईं कसरी गर्न सक्नुहुन्छ?'
हदीस
Imam Ahmad : 73
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى الْعَبَّاسِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ خَاصَمَ الْعَبَّاسُ عَلِيًّا فِي أَشْيَاءَ تَرَكَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ شَيْءٌ تَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُحَرِّكْهُ فَلَا أُحَرِّكُهُ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عُمَرُ اخْتَصَمَا إِلَيْهِ فَقَالَ شَيْءٌ لَمْ يُحَرِّكْهُ أَبُو بَكْرٍ فَلَسْتُ أُحَرِّكُهُ قَالَ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اخْتَصَمَا إِلَيْهِ قَالَ فَأَسْكَتَ عُثْمَانُ وَنَكَسَ رَأْسَهُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَخَشِيتُ أَنْ يَأْخُذَهُ فَضَرَبْتُ بِيَدِي بَيْنَ كَتِفَيْ الْعَبَّاسِ فَقُلْتُ يَا أَبَتِ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ إِلَّا سَلَّمْتَهُ لِعَلِيٍّ قَالَ فَسَلَّمَهُ لَهُ
हामीलाई बताउनुभएको छ [याह्या बिन हम्माद] ले हामीलाई [अबु 'अवनाह] [अल अमासी] बाट [इस्माइल बिन राजा'] बाट [अल अब्बासका पूर्व दास उमैर] [इब्न अब्बास] बाट बताउनुभएको छ उहाँले भन्नुभयो; जब रसूलल्लाह अलैहि वसल्लमको मृत्यु भयो र अबु बकर खलीफा नियुक्त भए, अब्बासले अलीलाई रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले छोडेको विरासतको बारेमा प्रश्न गरे, त्यसपछि [अबू बकर] ले भने; 'अल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको रसूलले छोडेको कुनै चीज र उहाँले त्यसलाई सार्नुहुन्न, म यसलाई सार्ने छैन। जब उमर खलीफा नियुक्त भए, दुवैले उमरलाई आफ्नो मामलाको बारेमा गुनासो गरे, त्यसपछि उमरले भने; ‘जुन अबु बकरले हल्लाउँदैन, म त्यसलाई सार्ने छैन । र जब उस्मान खलीफा नियुक्त भए, ती दुई जनाले उस्मानलाई गुनासो गरे, उस्मान चुपचाप थिए र आफ्नो शिर झुकाए, इब्न अब्बासले भने; 'मलाई उसले लिने चिन्ता थियो, त्यसैले मैले अब्बासको काँधको बीचमा मेरो हात ताली बजाएँ र भनेँ; 'हे मेरो बुबा, म तपाईंलाई कसम दिन्छु, तपाईंले यसलाई अलीलाई सुम्पिदिनुहोस्'। इब्न अब्बासले भने; 'त्यसैले उसले अलीलाई दियो'।
हदीस
Imam Ahmad : 74
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي تَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنِي فُلَانٌ وَفُلَانٌ وَقَالَ فَعَدَّ سِتَّةً أَوْ سَبْعَةً كُلُّهُمْ مِنْ قُرَيْشٍ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ جُلُوسٌ عِنْدَ عُمَرَ إِذْ دَخَلَ عَلِيٌّ وَالْعَبَّاسُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَدْ ارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا فَقَالَ عُمَرُ مَهْ يَا عَبَّاسُ قَدْ عَلِمْتُ مَا تَقُولُ تَقُولُ ابْنُ أَخِي وَلِي شَطْرُ الْمَالِ وَقَدْ عَلِمْتُ مَا تَقُولُ يَا عَلِيُّ تَقُولُ ابْنَتُهُ تَحْتِي وَلَهَا شَطْرُ الْمَالِ وَهَذَا مَا كَانَ فِي يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ رَأَيْنَا كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ فِيهِ فَوَلِيَهُ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ بَعْدِهِ فَعَمِلَ فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَلِيتُهُ مِنْ بَعْدِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَحْلِفُ بِاللَّهِ لَأَجْهَدَنَّ أَنْ أَعْمَلَ فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ وَعَمَلِ أَبِي بَكْرٍ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَلَفَ بِأَنَّهُ لَصَادِقٌ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يُورَثُ وَإِنَّمَا مِيرَاثُهُ فِي فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ وَالْمَسَاكِينِ و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَلَفَ بِاللَّهِ إِنَّهُ صَادِقٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يَمُوتُ حَتَّى يَؤُمَّهُ بَعْضُ أُمَّتِهِ وَهَذَا مَا كَانَ فِي يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ رَأَيْنَا كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ فِيهِ فَإِنْ شِئْتُمَا أَعْطَيْتُكُمَا لِتَعْمَلَا فِيهِ بِعَمَلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَمَلِ أَبِي بَكْرٍ حَتَّى أَدْفَعَهُ إِلَيْكُمَا قَالَ فَخَلَوَا ثُمَّ جَاءَا فَقَالَ الْعَبَّاسُ ادْفَعْهُ إِلَى عَلِيٍّ فَإِنِّي قَدْ طِبْتُ نَفْسًا بِهِ لَهُ
हामीलाई बताउदै [याह्या बिन हम्माद] उहाँले भन्नुभयो; हामीलाई [अबु 'अवनाह] ले ['अशिम बिन कुलैब] बाट बताउनुभयो, उहाँले भन्नुभयो; मलाई [बानी तैमका कुरैश शेख] बताउदै उहाँले भन्नुभयो; मलाई यस्तो र त्यस्ता र त्यसो र त्यसो भने र उसले भन्यो; त्यसैले उनले कुरैशका छ वा सात व्यक्तिहरू उल्लेख गरे जसमा उनीहरू [अब्दुल्लाह बिन अज जुबैर] पनि थिए, उनले भने। जब हामी उमरको छेउमा बसिरहेका थियौं, अचानक अली र अब्बास ठूला स्वरहरू लिएर भित्र आए, त्यसैले [उमर] भन्नुभयो; 'चुप, हे अब्बास! तिमी के भन्न लागेका छौ मलाई पहिले नै थाहा छ, तिमीले मेरो भाइको छोरो भन्यौ र मैले आधा सम्पत्ति पाउँछु । र मलाई यो पनि थाहा छ कि तपाई के भन्नुहुनेछ, हे अली, तपाईले भन्नुहुनेछ कि उसको छोरी मेरो हेरचाहमा छ, त्यसैले उसले आधा सम्पत्ति बाँड्नेछ, र यो रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको समयमा भएको थियो, त्यसैले हामीले देख्यौं कि उनले यस विषयमा कसरी निर्णय गरे, त्यसपछि अबू बकरले रसूलल्लाहको पछि लागे र रसूलल्लाहले के गरे, त्यसपछि मैले यो कुरालाई जारी राखे, त्यसपछि मैले अबू बकरको नाममा गम्भीर रूपमा निर्णय गरें। रसूलल्लाह र अबू बकर द्वारा गरिएको थियो। त्यसपछि उसले भन्यो; 'अनि अबू बकरले मलाई भने र कसम खाए कि उनले इमान्दारीसाथ पैगम्बर sallallaahu 'alaihi wasallam भन्ने सुने: 'वास्तवमा, अगमवक्ताले उत्तराधिकार पाएनन्, केवल उसको सम्पदा मुस्लिमहरूका बीचमा गरिब र दरिद्रहरूलाई बाँडिएको थियो।' र [अबू बकर] ले मलाई भन्नुभएको छ र अल्लाहको नाममा कसम खानुहुन्छ कि उहाँ इमानदार हुनुहुन्छ, कि पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसलामले भन्नुभयो: 'वास्तवमा, एक अगमवक्ता मर्दैन जबसम्म उसको केही मानिसहरूले उसलाई इमाम बनाउँदैनन्'। र यो खजाना - एक पटक रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको हातमा थियो, र हामीले देख्यौं कि उनले यस मामलामा कसरी गरे, यदि तपाई चाहनुहुन्छ भने म तपाईलाई यो दुईलाई दिनेछु ताकि तपाईले यसलाई रसूलल्लाह र अबू बकरले गरे अनुसार व्यवहार गर्नुहोस्, त्यसैले म तपाई दुवैलाई दिनेछु। अब्दुल्लाह बिन जुबैरले भने; त्यसैले तिनीहरू दुवै गए, त्यसपछि तिनीहरू दुवै फर्किए, अब्बासले भने। 'अलिलाई दिनुहोस् किनकि यो अलीलाई दिनुमा आत्मा शान्त हुन्छ'।
हदीस
Imam Ahmad : 75
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا جَاءَتْ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا تَطْلُبُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَا إِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَا أُورَثُ
हामीलाई [अब्दुल वहाब बिन 'आथो`] बताइसकेपछि उहाँले भन्नुभयो; हामीलाई [मुहम्मद बिन अमरू] ले [अबू सलमाह] बाट [अबु हुरैरा] बाट रिपोर्ट गर्नुभएको छ कि फातिमा अबू बकर र उमरकहाँ आए, अल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमबाट आफ्नो उत्तराधिकारको अंश माग्न, त्यसपछि [अबू बकर] र [उमर] ले भन्नुभयो; 'वास्तवमा, हामीले अल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई भन्नु भएको सुनेका छौं: 'वास्तवमा, म उत्तराधिकारी छैन'।
हदीस
Imam Ahmad : 76
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى يَعْنِي ابْنَ الْمُسَيَّبِ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ قَالَ إِنِّي لَجَالِسٌ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَلِيفَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَهْرٍ فَذَكَرَ قِصَّةً فَنُودِيَ فِي النَّاسِ أَنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةٌ وَهِيَ أَوَّلُ صَلَاةٍ فِي الْمُسْلِمِينَ نُودِيَ بِهَا إِنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةٌ فَاجْتَمَعَ النَّاسُ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ شَيْئًا صُنِعَ لَهُ كَانَ يَخْطُبُ عَلَيْهِ وَهِيَ أَوَّلُ خُطْبَةٍ خَطَبَهَا فِي الْإِسْلَامِ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ وَلَوَدِدْتُ أَنَّ هَذَا كَفَانِيهِ غَيْرِي وَلَئِنْ أَخَذْتُمُونِي بِسُنَّةِ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُطِيقُهَا إِنْ كَانَ لَمَعْصُومًا مِنْ الشَّيْطَانِ وَإِنْ كَانَ لَيَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ مِنْ السَّمَاءِ
हामीलाई [हासिम बिन अल कासिम] बताएपछि उहाँले भन्नुभयो; हामीलाई बताउनुभएको छ [इसा अर्थात् इब्न अल मुसय्याब] [काइस बिन अबू हाजिम] बाट उहाँले भन्नुभयो; जब म पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको मृत्युको एक महिनापछि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमका खलिफा अश सिद्दिकको छेउमा बसेँ, अबु बकरले मलाई एउटा कथा सुनाउनुभयो; अचानक मानिसहरूलाई घोषणा गरियो; 'वास्तवमा प्रार्थना मण्डलीमा हुन्छ'। र यो भनिएर मुस्लिम द्वारा गरिएको पहिलो प्रार्थना थियो; 'वास्तवमा प्रार्थना मण्डलीमा हुन्छ'। त्यसकारण मानिसहरू भेला भए, त्यसपछि अबु बकर पल्पिटमा चढे, जुन ठाउँ उसलाई प्रचार गर्नको लागि बनाइएको थियो, र यो उसले इस्लाममा अनुभव गरेको पहिलो उपदेश थियो। क्यासले भने; तब अबू बकरले अल्लाहको प्रशंसा र महिमा गरे र भने; "हे मानिसहरू, यदि म बाहेक अरू कसैले यस मामिलामा मेरो स्थानमा आयो भने म धेरै खुशी हुनेछु, र यदि तपाईंले मलाई आफ्नो पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको सुन्नतको आधारमा मुद्दा हाल्नु भयो भने, म यसलाई स्वीकार गर्दिन, किनकि ऊ शैतानबाट सुरक्षित छ र उहाँमाथि आकाशबाट खुलासाहरू आएका छन्।
हदीस
Imam Ahmad : 77
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَقُولَ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ وَإِذَا أَخَذْتُ مَضْجَعِي مِنْ اللَّيْلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكُهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءًا أَوْ أَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ آخِرُ مُسْنَدِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
हामीलाई बताउनुभएको छ [हासिम बिन अल कासिम] ले हामीलाई [शैबान] लाई [लेट्स] बाट [मुजाहिद] बाट बताउनुभयो, उहाँले भन्नुभयो, [अबू बकर] आश शिद्दिकले भन्नुभयो; रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले मलाई हरेक बिहान, साँझ र राती सुत्नुअघि पढ्न आदेश दिनुभयो: 'अल्लाहुम्मा फातिरस समावती वाल अर्दली 'आलिमाल गाइबी वासी स्याहदाह अन्ता रब्बा कुल्लि स्यायिन वा मालिकुहैलाअनतु अइलाहुमा, वाह्दाका ला स्यारीकलाका वा अन्ना मुहम्मदन 'अब्दुका वा रसुलुका अउउद्जुबिका मिन स्यारी नफ्सी वा सियारिसी सियातानी वा सिर्किही वा एक अक्तारिफा 'अला' नफ्रुमुस्लुइस्लु अ - हे अल्लाह, आकाशहरू र पृथ्वीका सृष्टिकर्ता, जो अदृश्य र दृश्यका सबै जान्नुहुने छ, तपाईं सबै चीजको रब हुनुहुन्छ र तिनीहरूको मालिक हुनुहुन्छ, म गवाही दिन्छु कि त्यहाँ कुनै ईश्वर छैन - जसको पूजा गर्ने अधिकार छ - तपाईं बाहेक कोही साझेदार छैन, र म गवाही दिन्छु कि मुहम्मद तपाईंको सेवक र दूत हुनुहुन्छ, म तपाईंबाट शरण खोज्छु र उहाँको सबै दुष्टबाट शरण खोज्छु। मेरो आत्माको विरुद्धमा खराबी वा यसलाई अन्य मुस्लिमहरूलाई हस्तान्तरण गर्दै।
हदीस
Imam Ahmad : 78
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ قَالَ جَاءَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالُوا إِنَّا قَدْ أَصَبْنَا أَمْوَالًا وَخَيْلًا وَرَقِيقًا نُحِبُّ أَنْ يَكُونَ لَنَا فِيهَا زَكَاةٌ وَطَهُورٌ قَالَ مَا فَعَلَهُ صَاحِبَايَ قَبْلِي فَأَفْعَلَهُ وَاسْتَشَارَ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِيهِمْ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ عَلِيٌّ هُوَ حَسَنٌ إِنْ لَمْ يَكُنْ جِزْيَةً رَاتِبَةً يُؤْخَذُونَ بِهَا مِنْ بَعْدِكَ
हामीलाई [अब्दुररहमान बिन महदी] [सुफियान]बाट [अबू इशाक] [हरित्सह] बाट बताउनुभयो। सिरियाका मानिसहरूको एउटा समूह उमरकहाँ आयो, त्यसपछि उनीहरूले भने; 'वास्तवमा, हामीसँग धन, घोडा र दासहरू छन्, र हामी तिनीहरूबाट जकात र शुद्धीकरण तिर्न चाहन्छौं'। [उमर] जवाफ दिए; ‘मेरो अगाडि मेरा दुई साथीले गरे जस्तै म पनि गर्नेछु । त्यसपछि उहाँले पैगम्बर मुहम्मद sallallaahu 'alaihi wasallam को साथीहरु संग परामर्श र तिनीहरू मध्ये अली थियो, त्यसपछि अली भने; ‘तिमीपछि उनीहरुबाट नियमित कर लिइएन भने राम्रो हो’।
हदीस
Imam Ahmad : 79
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ أَنَّ الصُّبَيَّ بْنَ مَعْبَدٍ كَانَ نَصْرَانِيًّا تَغْلِبِيًّا أَعْرَابِيًّا فَأَسْلَمَ فَسَأَلَ أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ فَقِيلَ لَهُ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرَادَ أَنْ يُجَاهِدَ فَقِيلَ لَهُ حَجَجْتَ فَقَالَ لَا فَقِيلَ حُجَّ وَاعْتَمِرْ ثُمَّ جَاهِدْ فَانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْحَوَابِطِ أَهَلَّ بِهِمَا جَمِيعًا فَرَآهُ زَيْدُ بْنُ صُوحَانَ وَسَلْمَانُ بْنُ رَبِيعَةَ فَقَالَا لَهُوَ أَضَلُّ مِنْ جَمَلِهِ أَوْ مَا هُوَ بِأَهْدَى مِنْ نَاقَتِهِ فَانْطَلَقَ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخْبَرَهُ بِقَوْلِهِمَا فَقَالَ هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَكَمُ فَقُلْتُ لِأَبِي وَائِلٍ حَدَّثَكَ الصُّبَيُّ فَقَالَ نَعَمْ
हामीलाई बताउनुभएको छ [मुहम्मद बिन जाफर] उहाँले भन्नुभयो; यो हामीलाई [अल हकम] बाट [अबु वाइल] बाट [Syu'bah] भनिएको छ कि [शुबे बिन माबाद] अरब Taghlib जनजाति को एक ईसाई हुनुहुन्थ्यो, त्यसपछि इस्लाममा परिवर्तन, त्यसपछि उनले सोधे; 'सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण अभ्यास के हो?' त्यसैले उहाँलाई भनियो; 'अल्लाहको बाटोमा जिहाद' त्यसपछि उनी जिहाद गर्न चाहन्थे तर उनलाई सोधियो; 'तिमीले हज गरेका छौ?' उसले जवाफ दियो; 'अझै छैन' उसलाई भनियो; ‘हज र उमरा गर अनि जिहाद गर’। त्यसैले उनी सुक्खा ठाउँमा नपुगेसम्म हिँडे, त्यसपछि उनी हज र उमराह गर्न लागेका थिए, र जब उनले जैद बिन शुहान र सलमान बिन रबिआहलाई देखे, उनीहरू दुबैले भने; 'उहाँ आफ्नो ऊँट भन्दा बढी भ्रामक छ,' वा; 'उहाँको ऊँटभन्दा बढी मार्गनिर्देशन छैन'। त्यसैले उनी उमरकहाँ आए र जैद र सलमानले भनेका कुरा सुनाए, त्यसैले [उमर] भने; ‘तिमीले आफ्नो पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको सुन्नतको पालना गरेका छौ। अल हकमले भने; त्यसैले मैले अबु वाइललाई सोधें; 'शुभले भनेको हो त ?' उसले जवाफ दियो; 'हो'।
हदीस
Imam Ahmad : 80
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ قَالَ صَلَّى بِنَا عُمَرُ بِجَمْعٍ الصُّبْحَ ثُمَّ وَقَفَ وَقَالَ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا لَا يُفِيضُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالَفَهُمْ ثُمَّ أَفَاضَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ
हामीलाई ['अफ्फान] ले [अबु इशाक] बाट हामीसँग [स्यू'बा] सम्बन्ध राखेको छ उहाँले भन्नुभयो; मैले ['अम्रु बिन मैमुन] भनेको सुनें; [उमर] मुजदलिफामा हामीसँग बिहानको नमाज पढे अनि उठे र भने; 'वास्तवमा मुजदलिफालाई सूर्योदय नहुँदासम्म मुजदलिफा छोडेका थिएनन् र वास्तवमा अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले उनीहरूसँग भिन्नता राखेका थिए, जसले गर्दा सूर्य उदाउनुअघि नै मुजदलिफा छोडे।
