Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 41
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ ذِي عَصْوَانَ الْعَنْسِيُّ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ اللَّخْمِيِّ عَنْ رَافِعٍ الطَّائِيِّ رَفِيقِ أَبِي بَكْرٍ فِي غَزْوَةِ السُّلَاسِلِ قَالَ وَسَأَلْتُهُ عَمَّا قِيلَ مِنْ بَيْعَتِهِمْ فَقَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُهُ عَمَّا تَكَلَّمَتْ بِهِ الْأَنْصَارُ وَمَا كَلَّمَهُمْ بِهِ وَمَا كَلَّمَ بِهِ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الْأَنْصَارَ وَمَا ذَكَّرَهُمْ بِهِ مِنْ إِمَامَتِي إِيَّاهُمْ بِأَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ فَبَايَعُونِي لِذَلِكَ وَقَبِلْتُهَا مِنْهُمْ وَتَخَوَّفْتُ أَنْ تَكُونَ فِتْنَةٌ تَكُونُ بَعْدَهَا رِدَّةٌ
Ба мо гуфт [Алӣ ибни Айёсӣ] ба мо гуфт [Валид ибни Муслим] гуфт: ба мо [Язид ибни Саъид ибни Дзй Ашвон Ал-Анси] аз [Абдулмалик ибни Умайр Ал-Лахмй] аз [Рофиъ Ас Той] хабар дод, ки [Абу Бакар] дар чанги Ас Суласил хамрохи мекард, гуфт; Ман аз ӯ дар бораи суханоне, ки ҳангоми байъат карданд, пурсидам, пас ӯ дар ҳоле гуфт, ки рофиъ дар бораи он чи қавми ансор мегуфтанд ва он чи ба онҳо гуфт ва Умар ибни Хатсаб ба қавми Аншор ва он чи дар бораи сарварии ман бар онҳо ба онон расонидааст, ба фармони Паёмбар (с) ва он ҳазрат (саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) ба ман фармуданд. ин аз онҳо буд ва ман хавотир будам, ки туҳмате ба вуҷуд ояд, ки пас аз он осият пайдо шавад.
Hadith
Imam Ahmad : 42
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنِي وَحْشِيُّ بْنُ حَرْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ وَحْشِيِّ بْنِ حَرْبٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَقَدَ لِخَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ عَلَى قِتَالِ أَهْلِ الرِّدَّةِ وَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ نِعْمَ عَبْدُ اللَّهِ وَأَخُو الْعَشِيرَةِ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَسَيْفٌ مِنْ سُيُوفِ اللَّهِ سَلَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى الْكُفَّارِ وَالْمُنَافِقِينَ
Ба мо [Алӣ ибни Айёсӣ] гуфт ба мо [Валид ибни Муслим] ба ман [Ваҳсӣ ибни Ҳарб] аз [падараш] аз [бобояш] Ваҳси ибни Ҳарб гуфт, ки [Абубакр] Холид ибни Валидро барои мубориза бо муртадҳо таъин кард ва гуфт: Дарҳақиқат, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламдан эшитганман: «Аллоҳнинг бандаси ва биродарининг энг яхшиси — Аллоҳнинг бандаси ва унинг шерик бўлиши учун энг яхши банда Холид ибн Валиддир ва Аллоҳнинг шамшерларидан биридир, Аллоҳ унга Аллоҳнинг кофирлар ва мунофиқлар устидаги шамшерларидан биридир».
Hadith
Imam Ahmad : 43
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ الْكَلَاعِيِّ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ عَمْرٍو قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَنَةٍ فَأَلْفَيْتُ أَبَا بَكْرٍ يَخْطُبُ النَّاسَ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ فَخَنَقَتْهُ الْعَبْرَةُ ثَلَاثَ مِرَارٍ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ مِثْلَ يَقِينٍ بَعْدَ مُعَافَاةٍ وَلَا أَشَدَّ مِنْ رِيبَةٍ بَعْدَ كُفْرٍ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ يَهْدِي إِلَى الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ يَهْدِي إِلَى الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ
Ба мо хабар дод [Абдурраҳмон ибни Маҳдӣ] Ба мо [Муъовия, яъне Ибни Солеҳ] аз [Сулайм ибни Омир ал-Кӯлоӣ] аз [Авсат ибни Амру] гуфт; Пас аз як соли даргузашти Расули Худо (с) ба Мадина омадам, пас дидам, ки [Абубакр] дар назди мардум хутба мекунад ва гуфтам; Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам дар соли аввал дар назди мо истода, се бор аз ин ибора пахш шуд ва сипас гуфт: «Эй мардум, аз Худо начот талаб кунед, зеро дар хакикат ба касе пас аз начот чунин эътикод дода намешавад ва сахттар аз шак пас аз куфр нест. Ҳалол бошед, зеро он ба некӣ мебарад ва ҳарду ба биҳишт мебарад ва аз дурӯғ дурӣ ҷӯед, зеро он ба гуноҳ мебарад ва ҳарду ба дӯзах мебарад».
Hadith
Imam Ahmad : 44
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُيَسَّرٍ أَبُو سَعْدٍ الصَّاغَانِيُّ الْمَكْفُوفُ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا قَالُوا يَوْمُ الِاثْنَيْنِ قَالَ فَإِنْ مِتُّ مِنْ لَيْلَتِي فَلَا تَنْتَظِرُوا بِي الْغَدَ فَإِنَّ أَحَبَّ الْأَيَّامِ وَاللَّيَالِي إِلَيَّ أَقْرَبُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Муяссар Абу Саъд Аш Шағони Ал Макфуф] Ба мо [Ҳисём ибни Урва] аз [падараш] аз [Оиша] гуфт; Дар њаќиќат, чун марги [Абубакр] фаро расид, пурсид; — Кадом руз аст? одамон ҷавоб доданд; «Душанбе» гуфт; «Агар ин шаб бимирам, маро то фардо мунтазир мабош, зеро беҳтарин шабу рӯз барои ман наздиктарин шабҳо ба Расули Худо (с) мебошанд.
Hadith
Imam Ahmad : 45
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَامٍ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي عَامَ الْأَوَّلِ فَقَالَ سَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُعْطَ عَبْدٌ شَيْئًا أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ وَالْبِرِّ فَإِنَّهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ وَالْفُجُورَ فَإِنَّهُمَا فِي النَّارِ
Ба мо [Вакиъ]-ро аз [Суфён] гуфтааст, ба мо [Амру ибни Мурра] аз [Абу Убайда] гуфтааст. Пас аз як соли вафоти Расули Худо (с) (Абубакр) бархост ва гуфт; Расулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар соли аввал дар чои ман истоданд ва баъд фармуданд; «Аз Худованд начот талаб кун, зеро барои бандагон неъмате бехтар аз начот нест ва инсоф бош, зеро ба некй мебарад ва хар ду ба бихишт мебарад ва аз дуруг ва бади дур бош, зеро хар ду ба дузах мебарад».
Hadith
Imam Ahmad : 46
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ رَبِيعَةَ مِنْ بَنِي أَسَدٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَسْمَاءَ أَوْ ابْنِ أَسْمَاءَ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي مِنْهُ وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَتَوَضَّأُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ تَعَالَى لِذَلِكَ الذَّنْبِ إِلَّا غَفَرَ لَهُ وَقَرَأَ هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ { وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرْ اللَّهَ يَجِدْ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا } { وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ } الْآيَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ مِنْ آلِ أَبِي عُقَيْلٍ الثَّقَفِيِّ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ قَالَ شُعْبَةُ وَقَرَأَ إِحْدَى هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } { وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً }
Ба мо хабар дод [Абдурраҳмон ибни Маҳдӣ] ба мо [Суъба] аз [Усмон ибни Муғира] гуфт; Шунидам, ки [Алӣ ибни Рабиъа аз Бани Асад] достоне аз [Асмо] ва ё Ибни Асмо аз Бани Фазора нақл мекард, гуфт: [Алӣ] гуфт; Агар аз Расули Худо (с) чизе шунидам, Худованд онро ба хости худ барои ман суд кард ва онро ба ман [Абубакр] гуфт ва Абубакр (р) дуруст аст, гуфт: Расули Худо (с) фармуд: «Мусулмон нест, ки ду ракабат кунад ва баъд гуноҳ кунад». Намоз хонда, сипас аз Худои таъоло барои гуноҳҳояш омурзиш металабад, вале Худо ӯро мебахшад, пас ду оятро хонд. "Ва ҳар кӣ кори баде кунад ва ба худ ситам кунад, пас аз Худо омурзиш бихоҳад, Худои омурзанда ва меҳрубон ва касонеро хоҳад ёфт, ки чун коре зишт кунанд ё ба худ ситам кунанд Укайл Атс Цакафй гуфт: Шуъба гуфт: «Касе, ки кори баде кунад, ба он савоб дода мешавад».
Hadith
Imam Ahmad : 47
حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عُمَرَ قَالَ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَنَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فِينَا عَامَ أَوَّلَ فَقَالَ أَلَا إِنَّهُ لَمْ يُقْسَمْ بَيْنَ النَّاسِ شَيْءٌ أَفْضَلُ مِنْ الْمُعَافَاةِ بَعْدَ الْيَقِينِ أَلَا إِنَّ الصِّدْقَ وَالْبِرَّ فِي الْجَنَّةِ أَلَا إِنَّ الْكَذِبَ وَالْفُجُورَ فِي النَّارِ
Ба мо гуфт [Баҳз ибни Асад] ба мо [Салим ибни Ҳайён] гуфт: Шунидам, ки [Қатода] аз [Ҳумайд ибни Абдурраҳмон] гуфтааст, ки [Умар] гуфт: ба дурустї ки [Абубакр] ба мо мавъиза кард ва сипас гуфт; Дар њаќиќат, Расули Худо (с) дар соли аввал дар назди мо истода, баъд фармуданд: «Бидонед, ки миёни мардум њељ шарике нест, ки пас аз имон аз наљот муњимтар бошад, бидонед, ки росткорї ва некї њам ба бињишт мебарад, бидонед, ки дурўѓ ва кирдори бад ба дўзах мебарад».
Hadith
Imam Ahmad : 48
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ يَقُولُ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ قَالَ لَمَّا أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ عَطِشَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَرُّوا بِرَاعِي غَنَمٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخَذْتُ قَدَحًا فَحَلَبْتُ فِيهِ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ فَأَتَيْتُهُ بِهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ
Ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Ҷаъфар] ба мо [Сюъба] гуфт ӯ гуфт; Шунидам, ки [Абу Исҳоқ] мегуфт; Шунидам, ки [Ал-Барра] мегуфт; Ҳангоме, ки Расули Худо (с) аз Макка ба сӯи Мадина мерафтанд, Расули Худо (с) ташна буд, пас аз он бузкаше гузаштанд, (Абубакри Сиддиқ) гуфт; Ман як кӯза гирифтам ва дар он барои Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) каме шир додам, сипас онро ба ӯ додам ва он ҳазрат нӯшиданд, то он даме, ки сабук шудам».
Hadith
Imam Ahmad : 49
حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَاصِمٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي شَيْئًا أَقُولُهُ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ وَإِذَا أَخَذْتُ مَضْجَعِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَوْ قَالَ اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَاصِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Ба мо гуфт [Баҳз] Ба мо [Яъло ибни Ато] гуфт: Гуфт; Шунидам, ки [Амр ибни Осим] мефармуд; Шунидам, ки (Абу Ҳурайра) мефармуд; Абубакр гуфт; «Эй Расули Худо, ба ман дуое биёмӯз, ки ҳар саҳар, шом ва пеш аз хоб бихонам». Ӯ ҷавоб дод; 'Хондан; АЛЛОХУММА ФОТИРАС САМОАВАТИ ВАЛ 'АРДЛ 'АЛИМАЛ ҒАЙБИ ВАСИ ШАЙҲАДА - Эй Худои офаринандаи осмонҳову замин, ки донои ғайб ва ошкор аст-' ё гуфт: АЛЛОҲУММА СААЛИМАЛ САЪАСИВАЪАСАИХААД. ВАЛЪАРДЛ РАББА КУЛЛА САЙИН ВАМАЛИКАХУ, АСЙХАДУ АНЛАА ИЛААХА ИЛЛО АНТА 'АУУДЗУБИКА МИН Сярри НАФСИИ ВА САЙРИС САЙТХОН ВАСИРКИХИ - Худоё, офаринандаи осмонхо ва замин, парвардигори хамаи чизу замин. гувоҳӣ деҳ, ки ҳеҷ маъбуде ҷуз Ту нест, ба ту аз шарри нафс ва шарри шайтон ва ёрони ӯ паноҳ мебарам-». Ба мо [Аффон] гуфт; [Сюъба] аз [Яъло ибни Ату] ба мо хикоят карда гуфт; Ман [Амру ибни Осим ибни Абдуллоҳ]-ро шунидам, сипас ҳадиси маънодорро зикр кардам.
Hadith
Imam Ahmad : 50
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ قَالَ سَمِعْتُ قَيْسَ بْنَ أَبِي حَازِمٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ خَطَبَ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ وَتَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَا وَضَعَهَا اللَّهُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ بَيْنَهُمْ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ يُوشِكُ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
Ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Ҷаъфар] ба мо [Сюъба] аз [Исмоил] гуфт; Шунидам, ки [Қайс ибни Абу Ҳозим] аз [Абу Бакари Шиддиқ] қиссае нақл мекунад, ки хутба дод ва сипас гуфт: Эй мардум, шумо ин оятро мехонед, вале ончунон, ки Худо хостааст, намегузоред. «Эй касоне, ки имон овардаед, аз худ битарсед. Агар ҳидоят ёфта бошед, ҳеҷ гумроҳшуда ба шумо зиёне нарасонад». -Сураи Моида ояти 105- Аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуд: «Дарҳақиқат, агар мардум дар миёни онҳо бадӣ бинанд ва онро инкор накунанд, битарсад, ки Худо азоби худро бар ҳамаи онҳо яксон кунад».
Hadith
Imam Ahmad : 51
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَوَّارٍ الْقَاضِيَ يَقُولُ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَ أَغْلَظَ رَجُلٌ لِأَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَرْزَةَ أَلَا أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ فَانْتَهَرَهُ وَقَالَ مَا هِيَ لِأَحَدٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ба мо гуфт (Муҳаммад ибни Ҷаъфар) Ба мо [Сюъба] аз [Тавбаи Анбарӣ] гуфт: Шунидам, ки (Абу Саввар Ал Қадлӣ) мефармуд; аз [Абу Барза Асламӣ] гуфт; Марде бо [Абӯбакри Сиддиқ] дағалӣ кард, гуфт Абу Саввар, пас Абу Барза гуфт; — Метавонам гардани уро бурам? Пас Абубакр (р) ўро сарзаниш кард ва ў љавоб дод; «Баъд аз Расули Худо (с) набояд ба касе карда шавад».
Hadith
Imam Ahmad : 52
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكَ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ مِنْهَا شَيْئًا فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فِي ذَلِكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ إِلَيَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي وَأَمَّا الَّذِي شَجَرَ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ مِنْ هَذِهِ الْأَمْوَالِ فَإِنِّي لَمْ آلُ فِيهَا عَنْ الْحَقِّ وَلَمْ أَتْرُكْ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهَا إِلَّا صَنَعْتُهُ
Ба мо гуфт [Ҳаҷҷоҷ ибни Муҳаммад] ба мо [Лайтҳо] гуфт ба ман [Уқойл] аз [Ибни Шиҳоб] аз [Урва ибни Зубайр] аз [Оиша] ҳамсари Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ба ӯ хабар дод, ки Фотима духтари Расули Худо (с) ба Абубакр (с) нома фиристод. Шиддиқ (р) аз мероси худ аз Расули Худо (с) талаб кард, ки Худованд дар Мадина, Фадақ ва панҷуми боқимондаи ҷанги Хайбар барои ӯ моли Фой қарор дод, пас (Абубакр) ҷавоб дод; Дар хакикат Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам фармудаанд: «Мо мерос нестем, моле, ки мо паси хам мегузорем, садака аст, танхо ахли Мухаммад (с) аз ин сарват мехуранд» ва дар хакикат, ба Худо савганд, ман чизеро, ки садакаи Расулуллох (с) аст, ки аз замони р. Ва ман онро ҳамон тавре, ки Расули Худо (с) анҷом додааст, анҷом медиҳам. Вассалом. пас Абубакр (р) аз додани њељ як аз он ба Фотима сарпечї кард, то Фотима дар ин кор аз Абубакр (р) бадбинї кард, пас Абубакр гуфт; «Савганд ба зоте, ки ҷонам дар дасти Ӯст, ки дар ҳақиқат хешовандони Расули Худо (с) барои ман аз хешовандони наздики ман маҳбубтаранд, зеро он чӣ дар миёни ману ту дар ин ганҷ аст, дар ин кор аз Ҳақ рӯй намегардонам ва он кореро, ки аз ҷониби Худо дидаам, тарк намекунам».
Hadith
Imam Ahmad : 53
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِهِ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي غَيْرُهُ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ تَعَالَى إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ثُمَّ تَلَا { وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ }
Ба мо хабар дод [Абу Комил] Ба мо гуфт [Абу Авона] ба мо [Усмон ибни Абузуръа] аз [Али ибни Рабиъа] аз [Асмоъ ибни Ал-Хакам Ал-Фазари] гуфт; Аз Алӣ шунидам, ки мегуфт; Агар аз Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳадис шунавам, Худованд ба ман аз он чизе, ки бихоҳад, фоида мебахшад. Ва агар каси дигаре ба ман бигӯяд, аз ӯ хоҳиш мекунам, ки қасам хӯрад ва агар бар ман қасам хӯрда бошад, тасдиқ мекунам. [Абубакр] ба ман гуфт ва дуруст аст, ки Абубакр (р) гуфт, ки аз Паёмбар (с) шунидаам, ки мефармуданд: «Марде нест, ки гуноње содир кунад ва баъд тањорат кунад ва тањораташро хуб кунад, сипас ду ракъат намоз бихонад ва аз Худои таъоло омурзиши бегуноњии ўро талаб кунад». Сипас, «ва онон, ки корҳои зишт мекунанд ё ба худ ситам мекунанд»-ро мехонад.
Hadith
Imam Ahmad : 54
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ السَّبَّاقِ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ أَرْسَلَ إِلَيَّ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَقْتَلَ أَهْلِ الْيَمَامَةِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا زَيْدُ بْنَ ثَابِتٍ أَنْتَ غُلَامٌ شَابٌّ عَاقِلٌ لَا نَتَّهِمُكَ قَدْ كُنْتَ تَكْتُبُ الْوَحْيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَتَبَّعْ الْقُرْآنَ فَاجْمَعْهُ
Ба мо хабар дод [Абу Комил] Ба мо гуфт [Иброҳим ибни Саъд] Ба мо [Ибни Шиҳоб] аз [Убайд ибни Ас Саббак] аз [Зайд ибни Собит] гуфт; [Абубакр] маро ба он чое, ки ахли Ямома мечангиданд, фиристод, пас Абубакр гуфт; «Эй Зайд ибни Собит, ту як ҷавони соҳибақл ҳастӣ, ки мо дар он шубҳа надорем, зеро ту барои Расули Худо (с) ваҳй навиштаӣ, пас Қуръонро ҷустуҷӯ кун ва ҷамъ кун».
Hadith
Imam Ahmad : 55
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ وَإِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
Ба мо [Абдурраззоқ] ривоят шудааст, ки ба мо [Маъмар] аз [Аз Зуҳрӣ] аз [Урва] аз [Оиша] гуфта шудааст, ки Фотима ва Аббос ба назди Абубакр омаданд ва аз мероси худ аз Расули Худо (с) насибе хостанд ва дар он вақт ҳарду аз замини Фақда ва Расули Худо (с) саҳми ӯро талаб карданд. Ҷанги Хайбар (Абу Бакар) ба ҳарду гуфт; Дарвоқеъ, шунидам, ки Расули Худо (с) мефармуд: «Мо мерос нестем, он чӣ мо мегузорем, садақа аст, танҳо хонаводаи Муҳаммад аз ин сарват мехӯранд». ва савганд ба Худо, он кореро, ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дидам, тарк намекунам, балки ҳатман анҷом медиҳам».
Hadith
Imam Ahmad : 56
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ قِيلَ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا خَلِيفَةَ اللَّهِ فَقَالَ أَنَا خَلِيفَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا رَاضٍ بِهِ وَأَنَا رَاضٍ بِهِ وَأَنَا رَاضٍ
Ба мо хабар дод [Мусо ибни Довуд] ба мо [Нофиъ, яъне Ибни Умар] аз [Ибни Абимулайка] гуфт: ба Абубакр гуфт; Эй Халифатуллох (Абубакр) гуфт; «Ман халифаи Расули Худо (с) хастам ва аз ин унвон шодам ва аз ин унвон шодам ва аз ин унвон хушҳолам».
Hadith
Imam Ahmad : 57
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ لِأَبِي بَكْرٍ مَنْ يَرِثُكَ إِذَا مِتَّ قَالَ وَلَدِي وَأَهْلِي قَالَتْ فَمَا لَنَا لَا نَرِثُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ لَا يُورَثُ وَلَكِنِّي أَعُولُ مَنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُولُ وَأُنْفِقُ عَلَى مَنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنْفِقُ
Ба мо [Аффон] ба мо [Њаммад ибни Салама] аз [Муњаммад ибни Амр] аз [Абу Салама] хабар додааст, ки Фотима ба Абубакр гуфт; «Агар ту бимирӣ, кӣ мероси ту мешавад?» Абубакр ҷавоб дод; Фотима боз пурсид: «Фарзандам ва хонадони ман». «Чаро мо аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам мерос нагирем? [Абубакр] посух дод; «Ман шунидам, ки Паёмбари Худо (с) мефармуд: «Дарҳақиқат, паёмбар мерос нест», вале ман аз касоне, ки вобастаи Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ҳастанд ва аз онҳое, ки Паёмбар (с) дастгирӣ мекунанд, дастгирӣ мекунам».
Hadith
Imam Ahmad : 58
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُطَرِّفِ بْنِ الشِّخِّيرِ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي عَمَلِهِ فَغَضِبَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَاشْتَدَّ غَضَبُهُ عَلَيْهِ جِدًّا فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ قُلْتُ يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ أَضْرِبُ عُنُقَهُ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الْقَتْلَ صَرَفَ عَنْ ذَلِكَ الْحَدِيثِ أَجْمَعَ إِلَى غَيْرِ ذَلِكَ مِنْ النَّحْوِ فَلَمَّا تَفَرَّقْنَا أَرْسَلَ إِلَيَّ بَعْدَ ذَلِكَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا أَبَا بَرْزَةَ مَا قُلْتَ قَالَ وَنَسِيتُ الَّذِي قُلْتُ قُلْتُ ذَكِّرْنِيهِ قَالَ أَمَا تَذْكُرُ مَا قُلْتَ قَالَ قُلْتُ لَا وَاللَّهِ قَالَ أَرَأَيْتَ حِينَ رَأَيْتَنِي غَضِبْتُ عَلَى الرَّجُلِ فَقُلْتَ أَضْرِبُ عُنُقَهُ يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ أَمَا تَذْكُرُ ذَاكَ أَوَكُنْتَ فَاعِلًا ذَاكَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ وَاللَّهِ وَالْآنَ إِنْ أَمَرْتَنِي فَعَلْتُ قَالَ وَيْحَكَ أَوْ وَيْلَكَ إِنَّ تِلْكَ وَاللَّهِ مَا هِيَ لِأَحَدٍ بَعْدَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ба мо [Аффон] гуфт ба мо [Язид ибни Зурай] ба мо [Юнус ибни Убайд] аз [Хумайд ибни Ҳилол] аз [Абдуллоҳ ибни Мутарриф ибни Аси Сиёҳхир] хабар дод, ки ба онҳо аз [Абу Барза ал Асламӣ] хабар додааст, гуфт: Чун бо [Абӯбакри Сиддиқ] дар кораш будем, аз марди мусалмон хашмгин шуд, сипас хашмгин шуд, пас аз он ки вазъиятро дидам, ба ӯ гуфтам; -Эй халифаи Расули Худо (с), оё ман бояд гарданашро бурам? Пас ваќте ки калимаи куштанро зикр кардам, суњбатро ба як сўњбати дигари шабеҳи дигар бурд, вале баъд аз људо шудани мо Абубакр (р) ба ман занг зада пурсид; - Эй Абубарза, ту чӣ гуфтӣ? Абу Барза гуфт; Ва ман он чи гуфта будам, фаромӯш кардам, пас ҷавоб додам; Боз пурсид Абубакр (р) ба ман хотиррасон кун; 'Оё дар хотир надоред, ки чӣ гуфтед?' ҷавоб додам; «На, савганд ба Худо». Абубакр (р) гуфт; — Магар надидаӣ, ки ман аз мард хашмгин шудам ва баъд гуфтӣ; «Оё ман бояд гардани ӯро бибурам, эй халифа? 'Оё ту инро дар хотир надорӣ ё ту ин корро накардаӣ?' ҷавоб додам; Бале, дуруст аст, савганд ба Худо ва акнун агар ба ман фармон диҳӣ, ба ҷо меоварам. «Вой бар ҳоли шумо, дар ҳақиқат ҳамин тавр аст, савганд ба Худо, пас аз Расули Худо (с) ҳеҷ кас ҳақ надорад».
Hadith
Imam Ahmad : 59
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
Ба мо хабар дод [Аффон] ба мо [Ҳаммад ибни Салама] гуфт, гуфт; Ба мо [Ибни Аби Атик] аз [падараш] хабар додааст, ки гуфт; (Абу Бакар Аш Шиддиқ) ривоят мекунад, ки Расули Худо (с) фармуд: «Мисвок поккунандаи даҳон аст ва аз ҷониби Худо баракат аст».
Hadith
Imam Ahmad : 60
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَاصِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْ لِي شَيْئًا أَقُولُهُ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ وَأَمَرَهُ أَنْ يَقُولَهُ إِذَا أَصْبَحَ وَإِذَا أَمْسَى وَإِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ
Ба мо хабар дод [Аффон] ба мо [Сюъба] аз [Яъло ибни Атоъ] гуфт; Шунидам, ки [Амру ибни Осим ибни Абдуллоҳ] мегуфт: Шунидам, ки [Абу Ҳурайра] мефармуд, ки Абубакр (р) гуфт; Эй Расули Худо (с) чизе бигӯ, ки ҳар саҳару шом бигӯям! чавоб дод: — хонед; Аллохумма Олимил Гайби Васи Шайхади Фаотирас Самавати вал Ардли Рабба Кулла Сяи'ин ва Малиикуху, Ашхаду Анлаа Илааха Илла Анта Аъудзубика Мин Сирри Нафсии Вамин Сирри Аси Шайтуни Ва Ширкихибис ва Аллохумма Ширкихибис - офаринандаи осмонҳову замин, Парвардигори ҳама чиз ва соҳибони онҳо, гувоҳӣ медиҳам, ки ҳеҷ худое нест, ки ҳақи маъбудиест, ҷуз Ту, ба ту аз шарри нафси худ ва аз шарри шайтон ва ёрони ӯ паноҳ мебарам». Ва Расули Худо (с) фармуд, ки ҳар саҳар, шом ва ҳангоми хоб бигӯяд».
