Imam Ahmad : 521
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ الْحَكَمِ بْنِ أَوْسٍ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو عُبَادَةَ الزُّرَقِيُّ الْأَنْصَارِيُّ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ شَهِدْتُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَوْمَ حُوصِرَ فِي مَوْضِعِ الْجَنَائِزِ وَلَوْ أُلْقِيَ حَجَرٌ لَمْ يَقَعْ إِلَّا عَلَى رَأْسِ رَجُلٍ فَرَأَيْتُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَشْرَفَ مِنْ الْخَوْخَةِ الَّتِي تَلِي مَقَامَ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ أَفِيكُمْ طَلْحَةُ فَسَكَتُوا ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ أَفِيكُمْ طَلْحَةُ فَسَكَتُوا ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَفِيكُمْ طَلْحَةُ فَقَامَ طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَلَا أَرَاكَ هَاهُنَا مَا كُنْتُ أَرَى أَنَّكَ تَكُونُ فِي جَمَاعَةٍ تَسْمَعُ نِدَائِي آخِرَ ثَلَاثِ مَرَّاتٍ ثُمَّ لَا تُجِيبُنِي أَنْشُدُكَ اللَّهَ يَا طَلْحَةُ تَذْكُرُ يَوْمَ كُنْتُ أَنَا وَأَنْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا لَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ غَيْرِي وَغَيْرُكَ قَالَ نَعَمْ فَقَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا طَلْحَةُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا وَمَعَهُ مِنْ أَصْحَابِهِ رَفِيقٌ مِنْ أُمَّتِهِ مَعَهُ فِي الْجَنَّةِ وَإِنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ هَذَا يَعْنِينِي رَفِيقِي مَعِي فِي الْجَنَّةِ قَالَ طَلْحَةُ اللَّهُمَّ نَعَمْ ثُمَّ انْصَرَفَ
Беҙгә Абдулла һөйләне, Миңә әйтте [Өбәйҙулла бин Ғүмәр Әл Ҡаварири] миңә әйтте [Әл Ҡасим бин Әл Хакам бин Әүс Әл Әншәри] миңә [Әбү Ғүбәдә Әз Зүрәки Әл Әншәри] Мәҙинә халҡының береһе, [Заид бин Әсләмдән] ул [атаһынан] әйтте; 'Мин унда [Усман] көндө, ҡасан ул уратып алынған урында мәйет, әгәр таш ташланһа, ул һис шикһеҙ ҡоламаҫ ине, әгәр ул кемдеңдер башына бәрелмәһә, мин күрҙем, Усман ишектән сыҡты, был ишек яғында булған ишек Ябраил мәкәм ул саҡта әйтте; — Әй, кешеләр, арағыҙҙа Талха бармы? Улар тын ҡалды, Усман тағы һораны; — Әй, кешеләр, арағыҙҙа Талха бармы? Улар тағы тын ҡалды, шунан Усман тағы һораны; — Әй, кешеләр, арағыҙҙа Талха бармы? Шулай итеп, Талха бин Үбәйдилла тороп баҫты, шунан Усман уға әйтте; 'Бел, мин һине бында күрҙем, мин көтмәгән инем, тип, һеҙ был халыҡ араһында буласаҡ һәм минең саҡырыуҙы ишетергә аҙағында өсөнсө тапҡыр һәм һуңынан миңә яуап бирмәй, мин һеҙгә ант итәм, Аллаһ исеме менән, эй Талха, һеҙ иҫләйһегеҙме, бер көндө, ҡасан һеҙ һәм мин Аллаһ Рәсүле менән булды (саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм) ҡайҙа был экс уның менән Аллаһ мине һәм һинме?» Талха яуап бирҙе; 'Эйе'. -Усман дауам итте;- 'Шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм һиңә әйтте; «Эй, Талха, ысынлап та, пәйғәмбәр юҡ, тик уның менән бергә Күктәге ҡәүеме араһынан сәхәбәләренән һаҡсы бар, һәм ысынлап та, Усман бин Аффан – миңә һылтанып – Күктә минең менән бергә һаҡсы». [Талха] әйтте; «Аллаһ менән ант итәм, эйе, был дөрөҫ». Шунан атлап китте.
Imam Ahmad : 522
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ النَّرْسِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ حُمْرَانَ بْنِ أَبَانَ أَنَّهُ شَهِدَ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَضَّأَ يَوْمًا فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَحَدَّثَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ جَعْفَرٍ عَنْ سَعِيدٍ
Беҙгә Абдулла, миңә [Әл-Ғаббас бин Әл-Вәлид Ән Нарси] һөйләне [Йәзид бин Зурай] Беҙгә [Сәғит] [Мослим бин Ясар] [Хөмран бин Абандан] [Ҡатада] һөйләне, бер көндө ул [Ғосманды] үҙенең ғәбәсен башҡарыуын күрҙе. Истинсяҡ, шунан битен өс тапҡыр йыуҙы. Һәм ул пәйғәмбәребеҙҙән бер хәҙис һөйләне, ул Сәғиттән Ибн Джәғфәр менән бер үк.
Imam Ahmad : 523
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ الْوَاسِطِيُّ أَنْبَأَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ قَائِمًا عِنْدَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ أَلَا أُنَبِّئُكُمْ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ قُلْنَا بَلَى فَدَعَا بِمَاءٍ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ إِلَى مِرْفَقَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأُذُنَيْهِ وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ
Беҙгә Абдулла һөйләне, миңә [Вахаб бин Баҡийә Әл-Вәсити] беҙгә [Халидты], йәғни Ибн Абдулланы, [Әл-Джүрәйриҙән] [Урва бин Ҡабишанан] [ансар кешеһенән] атаһынан әйтте, тине; мин [Усман бин Аффан] эргәһендә торғанда, ул әйтте; — Мин һеҙгә – тәртибен – Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм нисек тәһәрәт алыуын әйтәйемме? Беҙ яуап бирҙек; — Әлбиттә, һыу һорап, өс тапҡыр битен йыуҙы, шунан ауыҙын йыуып, өс тапҡыр намаҙ уҡыны, өс тапҡыр ҡулдарын йоҙроҡҡа тиклем йыуҙы, шунан башын һәм ҡолаҡтарын һөртөп, өс тапҡыр аяҡтарын йыуҙы, шунан әйтте; — Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм өсөн тәһәрәт алыу тәртибе шулай.
Imam Ahmad : 524
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَلِيٍّ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِىُّ حَدَّثَنَا هِلَالُ بْنُ حِقٍّ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ حَزْنٍ الْقُشَيْرِيِّ قَالَ شَهِدْتُ الدَّارَ يَوْمَ أُصِيبَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَاطَّلَعَ عَلَيْهِمْ اطِّلَاعَةً فَقَالَ ادْعُوا لِي صَاحِبَيْكُمْ اللَّذَيْنِ أَلَّبَاكُمْ عَلَيَّ فَدُعِيَا لَهُ فَقَالَ نَشَدْتُكُمَا اللَّهَ أَتَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ ضَاقَ الْمَسْجِدُ بِأَهْلِهِ فَقَالَ مَنْ يَشْتَرِي هَذِهِ الْبُقْعَةَ مِنْ خَالِصِ مَالِهِ فَيَكُونَ فِيهَا كَالْمُسْلِمِينَ وَلَهُ خَيْرٌ مِنْهَا فِي الْجَنَّةِ فَاشْتَرَيْتُهَا مِنْ خَالِصِ مَالِي فَجَعَلْتُهَا بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ وَأَنْتُمْ تَمْنَعُونِي أَنْ أُصَلِّيَ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ أَنْشُدُكُمْ اللَّهَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ لَمْ يَكُنْ فِيهَا بِئْرٌ يُسْتَعْذَبُ مِنْهُ إِلَّا رُومَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَشْتَرِيهَا مِنْ خَالِصِ مَالِهِ فَيَكُونَ دَلْوُهُ فِيهَا كَدُلِيِّ الْمُسْلِمِينَ وَلَهُ خَيْرٌ مِنْهَا فِي الْجَنَّةِ فَاشْتَرَيْتُهَا مِنْ خَالِصِ مَالِي فَأَنْتُمْ تَمْنَعُونِي أَنْ أَشْرَبَ مِنْهَا ثُمَّ قَالَ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنِّي صَاحِبُ جَيْشِ الْعُسْرَةِ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ
Беҙгә Абдулла һөйләне, Миңә [Мөхәммәт бин Әбү Бәкер бин Али Әл Мөҡәдҙәми] Беҙгә [Мөхәммәт бин Абдулла Әл Ансари] Беҙгә [Хилал бин Хаҡ] [Әл-Джүрәйриҙән] [Цумама бин Хәзн Әл-Ҡусйәйри]ҙән һөйләне, ул әйтте; Усманды үлтергән көндө мин ваҡиға урынында булдым, ул кешеләргә ҡарап торҙо, тип; — Минең алдыма миңә ҡаршы ҡаршылыҡ күрһәткән ике дуҫыңды саҡыр! Шунан икеһен дә саҡырҙылар, Усман әйтте; — Һеҙгә Аллаһ менән ант итәм, һеҙ икегеҙ ҙә беләһегеҙме, Рәсүлуллаһ Мәҙинәгә килеп еткәс, мәсеттең хәле тар булғанда, кешеләрҙе һыйҙыра алмағанда, ул: «Кем был ерҙе үҙ аҡсаһына һатып алырға теләй, ә һуңынан уны мосолмандарға тапшырырға теләй? Ә мин уны үҙ аҡсам менән һатып алдым, һуңынан мосолмандарға бирҙем, һуңынан һеҙ миңә унда ике рәҡәғәт намаҙ уҡыуҙан тыйҙығыҙ», — тип әйтте, һуңынан [Усман]: «Мин һеҙгә Аллаһ исеме менән ант итәм, беләһегеҙме, ҡасан Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи васалләм Мәҙинәгә килеп етте һәм ҡоҙоҡ булманы, унда ҡоҙоҡ тауаллаһу, ҡоҙоҡтан ҡоҙоҡ булманы. шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм һораған: «Кем уны үҙенең саф аҡсаһына һатып алырға теләй, тимәк, бер биҙрә Уның мөлкәте мосолмандарға ҡараған биҙрәләр менән бер үк, тимәк, уның өсөн Күк рәүешендә унан да яҡшыраҡ?» Ә мин уны үҙ аҡсама һатып алдым, шунан һин миңә унан һыу эсергә тыйҙың'. Шунан тағы ла әйтте; — Минең Джайсюль Усрохтың ғәскәрҙәренең береһе икәнемде беләһеңме? Улар яуап бирҙе; 'Эйе'.
Imam Ahmad : 525
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي وَأَبُو خَيْثَمَةَ قَالَا حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ شَقِيقٍ قَالَ لَقِيَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ الْوَلِيدَ بْنَ عُقْبَةَ فَقَالَ لَهُ الْوَلِيدُ مَا لِي أَرَاكَ قَدْ جَفَوْتَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ أَبْلِغْهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَأَمَّا قَوْلُهُ إِنِّي تَخَلَّفْتُ يَوْمَ بَدْرٍ فَإِنِّي كُنْتُ أُمَرِّضُ رُقَيَّةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى مَاتَتْ وَقَدْ ضَرَبَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَهْمٍ وَمَنْ ضَرَبَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَهْمٍ فَقَدْ شَهِدَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ إِلَى آخِرِهِ
Беҙгә Абдулла һөйләне, Миңә атайымды һөйләне һәм [Әбү Хәйтсәмә] икеһе лә әйтте; Беҙгә [Мөғәвиә бин Әмру] [Зәйҙә] [Әшим] [Сыҡиҡ]-тан һөйләне, тине; Ғабдуррахман бин Әүф Әл Вәлид бин Уҡба менән осрашты, шунан Әл Вәлид уға; — Нимә булды, мин һинең Әмирул Мөкмининға [Усманға] тәртипһеҙлек күрһәткәнеңде күрҙем? Абдуррахман яуап бирҙе; — Әйт уға, — тип хәҙисте телгә алды, — ә уның әйткәндәренә килгәндә, ысынында мин Бәҙер һуғышынан ҡалдым, сөнки мин Рәсүлуллаһтың ҡыҙы Руҡайяны ҡараным, ул үлгәнсе ауырып йөрөгән, һәм ысынлап та, Рәсүлуллаһ ғәләйһисүләм ғәләйһиссәләм ғәләйһиссәләм ғәләйһис-сәләм булды. уҡ Рәсүлуллаһ тарафынан йүнәлтелгән, уның өсөн шаһитлыҡ иткән тигәнде аңлата. Шунан һуң оҙон хәҙисте әйтеп бөткәнсе әйтте.
Imam Ahmad : 526
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ حَدَّثَنِي قَبِيصَةُ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قُلْتُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ كَيْفَ بَايَعْتُمْ عُثْمَانَ وَتَرَكْتُمْ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ مَا ذَنْبِي قَدْ بَدَأْتُ بِعَلِيٍّ فَقُلْتُ أُبَايِعُكَ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ وَسِيرَةِ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ فَقَالَ فِيمَا اسْتَطَعْتُ قَالَ ثُمَّ عَرَضْتُهَا عَلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَبِلَهَا
Беҙгә Абдулла һөйләне, Миңә [Суфьян бин Вәки] һөйләне миңә [Ҡәбишә] [Әбү Бәкер бин Айяси] [Әшим] [Әбү Ваил] әйтте; Мин [Ғабдуррахман бин Әүфтән] һораным; — Нисек Усманға тоғролоҡ биреп, Әлиҙе ташлап киттең? Ул яуап бирҙе; — Ниндәй гонаһым бар, мин уны Алиға башланым һәм мин әйттем; — Мин һиңә Аллаһ китабына, Уның рәсүленең сөннәтенә, Әбү Бәкер һәм Ғүмәр эҙҙәренә таянып, бәйғәт итәм, — тине Абдуррахман; — әммә Али яуап бирҙе; — Мин нимә эшләй алам, — тине Абдуррахман; — Шунан Усманға тәҡдим иттем, ул ҡабул итте.
Imam Ahmad : 527
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنَا زُهْرَةُ بْنُ مَعْبَدٍ الْقُرَشِيُّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ مَوْلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي كَتَمْتُكُمْ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَرَاهِيَةَ تَفَرُّقِكُمْ عَنِّي ثُمَّ بَدَا لِي أَنْ أُحَدِّثَكُمُوهُ لِيَخْتَارَ امْرُؤٌ لِنَفْسِهِ مَا بَدَا لَهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ رِبَاطُ يَوْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ يَوْمٍ فِيمَا سِوَاهُ مِنْ الْمَنَازِلِ حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بَاهِلِيٌّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي ذُبَابٍ وَذَكَرَهُ
Беҙгә [Хәсим бин Әл-Ҡасим] Һөйләне [Ләйетс] Беҙгә [Зөһрә бин Мәғбәд Әл-Ҡурасий] [Әбү Сәлих] Ғосмандың элекке ҡолонан, тине; Мин [Усмандың] минбәрҙә ултырғанда әйткәнен ишеттем; — Әй, кешеләр, ысынлап та, мин һеҙҙән Аллаһ Рәсүленән ишеткән бер хәҙисте йәшереп ҡуйғайным, сөнки һеҙ минән айырылыуығыҙҙан ҡурҡтым, әммә шунан һуң уны һеҙгә һөйләү миңә күренде. Һәр кеше үҙенә тап килгәнен үҙе һайларға тейеш. Мин пәйғәмбәребеҙҙең: «Бер көнлөк рибат фи сәбилиллаһ башҡа ерҙәге мең көндән яҡшыраҡ», — тигәнен ишеттем. Бәни Хашимдың элекке ҡоло Әбү Сәғит беҙгә Икримә бин Ибраһим Бахили һөйләгән. Беҙгә Абдулла бин Абдуррахман бин Әбү Дзүбәп һөйләне, һәм ул хәҙисте телгә алды.
Imam Ahmad : 528
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ وَرْدَانَ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يَقُولُ سَمِعْتُ عُثْمَانَ يَخْطُبُ عَلَى الْمِنْبَرِ وَهُوَ يَقُولُ كُنْتُ أَبْتَاعُ التَّمْرَ مِنْ بَطْنٍ مِنْ الْيَهُودِ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو قَيْنُقَاعٍ فَأَبِيعُهُ بِرِبْحِ الْآصُعِ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا عُثْمَانُ إِذَا اشْتَرَيْتَ فَاكْتَلْ وَإِذَا بِعْتَ فَكِلْ
Һөйләне беҙгә [Әбү Сәғит] Һөйләне [Ибн Лаһиә] беҙгә [Муса бин Вәрҙән] әйтте, ул әйтте; Мин [Сәғит бин Әл Мөсәййибтең] әйткәнен ишеттем; Мин [Усмандың] минбәрҙән вәғәзләгәнен ишеттем; «Мин йәһүдтәрҙең бер ҡәбиләһенән, атап әйткәндә, Бану Ҡайнуҡанан финик һатып алдым, шунан бер ша табышҡа һаттым, был хаҡта Пәйғәмбәребеҙгә хәбәр ителде, ғәләйһис-сәләм, шуға күрә ул: «Эй, Ғосман, һатып алғанда үлсә, һатһаң, үлсә», — тигән.
Imam Ahmad : 529
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَهُ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ مُحَمَّدًا عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ بِالْحَقِّ فَكُنْتُ مِمَّنْ اسْتَجَابَ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَآمَنَ بِمَا بَعَثَ بِهِ مُحَمَّدًا عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ ثُمَّ هَاجَرْتُ الْهِجْرَتَيْنِ وَنِلْتُ صِهْرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَاللَّهِ مَا عَصَيْتُهُ وَلَا غَشَشْتُهُ حَتَّى تَوَفَّاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Беҙгә әйткән [Бисир бин Сыуғәйеп бин Әбү Хәмзә] миңә [атайым] [Әз Зөһри] миңә [Урва бин Әз Зөбәйер] [Өбәйҙулла бин Әҙи бин Әл Хияр] уға хәбәр иткән, [Ғосман] уға әйткән; Ысынында, пәйғәмбәребеҙ уға былай тигән: «Ысынлап та, Аллаһ Мөхәммәт ғәләйһис-сәләмде Әл-Хаҡ менән ебәрҙе», һәм мин Аллаһтың һәм Уның Рәсүленең саҡырыуын үтәгәндәрҙең береһе булдым һәм Мөхәммәт ғәләйһис-сәләм килтергән нәмәләргә ышандым. никах аша туғанлыҡ -, шунан һуң мин Аллаһ Рәсүленә бәйғәт бирҙем шаллаллаһу 'саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм, мин уны бер ҡасан да буйһонмаясаҡмын һәм уны алдамайым, тик Аллаһ уны үлтергәнсе'.
Imam Ahmad : 530
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَيَّاشِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ وَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَةَ فَقَالَ هَذَا الْمَوْقِفُ وَعَرَفَةُ كُلُّهَا مَوْقِفٌ وَأَفَاضَ حِينَ غَابَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَرْدَفَ أُسَامَةَ فَجَعَلَ يُعْنِقُ عَلَى بَعِيرِهِ وَالنَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَلْتَفِتُ إِلَيْهِمْ وَيَقُولُ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ ثُمَّ أَتَى جَمْعًا فَصَلَّى بِهِمْ الصَّلَاتَيْنِ الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ ثُمَّ بَاتَ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ أَتَى قُزَحَ فَوَقَفَ عَلَى قُزَحَ فَقَالَ هَذَا الْمَوْقِفُ وَجَمْعٌ كُلُّهَا مَوْقِفٌ ثُمَّ سَارَ حَتَّى أَتَى مُحَسِّرًا فَوَقَفَ عَلَيْهِ فَقَرَعَ نَاقَتَهُ فَخَبَّتْ حَتَّى جَازَ الْوَادِيَ ثُمَّ حَبَسَهَا ثُمَّ أَرْدَفَ الْفَضْلَ وَسَارَ حَتَّى أَتَى الْجَمْرَةَ فَرَمَاهَا ثُمَّ أَتَى الْمَنْحَرَ فَقَالَ هَذَا الْمَنْحَرُ وَمِنًى كُلُّهَا مَنْحَرٌ قَالَ وَاسْتَفْتَتْهُ جَارِيَةٌ شَابَّةٌ مِنْ خَثْعَمَ فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي شَيْخٌ كَبِيرٌ قَدْ أَفْنَدَ وَقَدْ أَدْرَكَتْهُ فَرِيضَةُ اللَّهِ فِي الْحَجِّ فَهَلْ يُجْزِئُ عَنْهُ أَنْ أُؤَدِّيَ عَنْهُ قَالَ نَعَمْ فَأَدِّي عَنْ أَبِيكِ قَالَ وَقَدْ لَوَى عُنُقَ الْفَضْلِ فَقَالَ لَهُ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ لَوَيْتَ عُنُقَ ابْنِ عَمِّكَ قَالَ رَأَيْتُ شَابًّا وَشَابَّةً فَلَمْ آمَنْ الشَّيْطَانَ عَلَيْهِمَا قَالَ ثُمَّ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَنْحَرَ قَالَ انْحَرْ وَلَا حَرَجَ ثُمَّ أَتَاهُ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَفَضْتُ قَبْلَ أَنْ أَحْلِقَ قَالَ احْلِقْ أَوْ قَصِّرْ وَلَا حَرَجَ ثُمَّ أَتَى الْبَيْتَ فَطَافَ بِهِ ثُمَّ أَتَى زَمْزَمَ فَقَالَ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ سِقَايَتَكُمْ وَلَوْلَا أَنْ يَغْلِبَكُمْ النَّاسُ عَلَيْهَا لَنَزَعْتُ بِهَا
Беҙгә [Әбү Әхмәт Мөхәммәт бин Абдулла бин Әз Зөбәйер] [Суфьян] [Әбүррахман бин Әл Харитс бин Әййәсәй бин Әбү Рәбиғәнән] [Заид бин Әбү Ғәлиҙән] [атаһынан] [Өбәйҙулла бин Бин Әбү Рафиғтан] һөйләне; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Ғәрәфә көнөндә үҡүф ҡылды ла, һуңынан: «Был үҡүф урыны, ә бөтә Ғәрәфә үҡүф урыны», — тигән. Һуңынан ҡояш байығанда Ғәрәфәттән сығып китте, һуңынан Усаманы арҡаһына күтәреп, дөйәһен яйлап ҡына ҡыуҙы, ә халыҡ уңға-һулға ҡыҫылды, һуңынан кешеләргә боролоп: «Эй, кешеләр, тыныс булығыҙ», — тине, һуңынан Йәмғүнгә килеп етте - Мөздәлифә- һәм уларға ике намаҙ уҡыны. төндө таңға тиклем үткәрҙе, шунан Ҡузаға табан барҙы ла, уның өҫтөндә торҙо: «Был туҡталыш урыны, бөтә мөздәлифә лә туҡталыш урыны», — тине. Һуңынан ул үҙенең юлын дауам итте, тик ул Мөхәссир үҙәненә барып етте һәм шунда туҡтаны, һуңынан ул дөйәһенең йүгәнен яйлап тартты һәм дөйә үҙән аша үткәнсе буйһондо, һуңынан ул уны бәйләне, һуңынан ул Әл Фәҙләлде күтәреп, йәйәүләп, ул еткәнсе локацион джамарет - был. Шунан манһарға -мал һуйылған урынға- барып: «Был манһар -мал һуйылған урын- һәм мина бөтәһе лә манһар», — тигән. Али әйтте, шул саҡта Хатсамдан бер ҡыҙ унан фәтүә һорап килде һәм әйтте; — Ысынында, атайым оло йәштә, хаж рәүешендәге Аллаһ Тәғәләнән бирелгән фарыз уға фарыз, тимәк, мин уның хажын алмаштырһам, уға хәләлме? Ул: «Эйе, атайың өсөн эшлә», — тип яуап бирҙе. Али әйтте; һәм ул Әл-Фадлалдың муйынын борҙо, шул тиклем Әл-Ғаббас уға; «Эй, Аллаһ илсеһе, һин абзыйыңдың улының муйынын борҙоң». Ул яуап биргән: «Мин бер егет менән бер ҡыҙҙы күргәнгә күрә, улар икеһе лә шайтандан ҡотҡарылмаҫ ине». Али әйтте; шунан бер кеше килеп һораны; — Йә, Аллаһ Рәсүле, малды һуйыр алдынан ҡырындыммы? Ул яуап бирҙе: «Суйып ҡарағыҙ, мөһим түгел». Шунан икенсеһе килеп һораны; «Эй, Аллаһ Рәсүле, ысынлап та, ҡырыныр алдынан Тәүәф Ифадлаһ эшләйемме?» Ул яуап бирҙе; 'Бритва йәки ҡыҫҡартырға һәм был мөһим түгел'. Шунан Ҡәғбәтуллаға барып, тәүәф ҡылған, шунан Зәмзәм һыуына барған һәм шунан былай тигән: «Эй, Бәни Ғәбдел Мөтәлиб, әгәр ҙә мин кешеләр һине туҡмауҙан ҡурҡмаһам - һиңә Зәмзәм һыуын эсерергә көрәшкәнем булмаһа, мин уны - үҙем - алыр инем».
Imam Ahmad : 531
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي حَرْبِ بْنِ أَبِي الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَوْلُ الْغُلَامِ يُنْضَحُ عَلَيْهِ وَبَوْلُ الْجَارِيَةِ يُغْسَلُ قَالَ قَتَادَةُ هَذَا مَا لَمْ يَطْعَمَا فَإِذَا طَعِمَا غُسِلَ بَوْلُهُمَا
Беҙгә [Ғәбдүш Шәмәд бин Әбдел Вәритс] [Ҡатаданан] [Әбү Хәрб бин Әбүл Әсүәдтән] [атаһынан] [Ғәлиҙән] һөйләне, тине; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйткән: «Ир баланың һейҙеге – уны нисек таҙартырға – һыу һибеп кенә торалар, ә ҡыҙ баланың һейҙеге йыуыла». Ҡатадах әйтте; 'Был ысул, әгәр улар икеһе лә - малай һәм ҡыҙ - ризыҡ ашамаған - әсә һөтөнән башҡа - әммә улар ашағандан һуң, тимәк, улар икеһенең дә һейҙек йыуырға тейеш'.
Imam Ahmad : 532
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ بْن أَحْمَد قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَارِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ بِعَرَفَةَ وَهُوَ مُرْدِفٌ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ فَقَالَ هَذَا الْمَوْقِفُ وَكُلُّ عَرَفَةَ مَوْقِفٌ ثُمَّ دَفَعَ يَسِيرُ الْعَنَقَ وَجَعَلَ النَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا وَهُوَ يَلْتَفِتُ وَيَقُولُ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ حَتَّى جَاءَ الْمُزْدَلِفَةَ وَجَمَعَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ ثُمَّ وَقَفَ بِالْمُزْدَلِفَةِ فَوَقَفَ عَلَى قُزَحَ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ عَبَّاسٍ وَقَالَ هَذَا الْمَوْقِفُ وَكُلُّ الْمُزْدَلِفَةِ مَوْقِفٌ ثُمَّ دَفَعَ وَجَعَلَ يَسِيرُ الْعَنَقَ وَالنَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا وَهُوَ يَلْتَفِتُ وَيَقُولُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ حَتَّى جَاءَ مُحَسِّرًا فَقَرَعَ رَاحِلَتَهُ فَخَبَّتْ حَتَّى خَرَجَ ثُمَّ عَادَ لِسَيْرِهِ الْأَوَّلِ حَتَّى رَمَى الْجَمْرَةَ ثُمَّ جَاءَ الْمَنْحَرَ فَقَالَ هَذَا الْمَنْحَرُ وَكُلُّ مِنًى مَنْحَرٌ ثُمَّ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ شَابَّةٌ مِنْ خَثْعَمَ فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي شَيْخٌ كَبِيرٌ وَقَدْ أَفْنَدَ وَأَدْرَكَتْهُ فَرِيضَةُ اللَّهِ فِي الْحَجِّ وَلَا يَسْتَطِيعُ أَدَاءَهَا فَيُجْزِئُ عَنْهُ أَنْ أُؤَدِّيَهَا عَنْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَجَعَلَ يَصْرِفُ وَجْهَ الْفَضْلِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْهَا ثُمَّ أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنِّي رَمَيْتُ الْجَمْرَةَ وَأَفَضْتُ وَلَبِسْتُ وَلَمْ أَحْلِقْ قَالَ فَلَا حَرَجَ فَاحْلِقْ ثُمَّ أَتَاهُ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ إِنِّي رَمَيْتُ وَحَلَقْتُ وَلَبِسْتُ وَلَمْ أَنْحَرْ فَقَالَ لَا حَرَجَ فَانْحَرْ ثُمَّ أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا بِسَجْلٍ مِنْ مَاءِ زَمْزَمَ فَشَرِبَ مِنْهُ وَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ انْزِعُوا يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَوْلَا أَنْ تُغْلَبُوا عَلَيْهَا لَنَزَعْتُ قَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَأَيْتُكَ تَصْرِفُ وَجْهَ ابْنِ أَخِيكَ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ غُلَامًا شَابًّا وَجَارِيَةً شَابَّةً فَخَشِيتُ عَلَيْهِمَا الشَّيْطَانَ
Беҙгә Абдулла бин Әхмәт һөйләне, тине; Һөйләне миңә [Әхмәт бин Ғәбдә Әл Бәшри] Беҙгә һөйләне [Әл Мөғирә бин Абдуррахман бин Әл Харитс Әл Мәхзуми] миңә [атайым Абдуррахман бин Әл Харитс] [Заид бин Али бин Хөсәйен бин Али] [атаһы Али бин Хөсәйен] өсөн Рәфилә а [У Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, [Ғәли бин Әбү Талибтан], пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Ғәрәфә көнөндә Усамах бин Зәйетте күтәреп йөрөгәндә үҡүф ҡылған, шунан һуң ул: «Был үҡүф урыны, ә бөтә Ғәрәфә үҡүф урыны», — тигән. Һуңынан ул китте - Ғәрәфәне ҡалдырып - дөйәһен яйлап йөрөп, ә халыҡ уңға-һулға ҡыҫыла, һуңынан кешеләргә боролоп: «Эй кешеләр, тыныс булығыҙ, эй кешеләр, тыныс булығыҙ», — тине, шулай итеп, ул Мөздәлифәгә килеп етте һәм ике намаҙ уҡыны, һуңынан ул төндө үткәрҙе, ә ул 2012 йылдың 12 ғинуарында. Фаҙлал бин Ғаббас, шул уҡ ваҡытта: «Был туҡталыш урыны һәм бөтә мөздәлифә туҡталыш урындары», тип әйтте, һуңынан ул яйлап ҡына сәйәхәтен дауам итте, ә халыҡ уңға һәм һулға ҡыҫылды, һуңынан ул халыҡҡа боролоп: «Эй, кешеләр, тыныс булығыҙ», — тип әйтте: «Эй, халыҡ, тыныс булығыҙ», — тип, ул үҙәнгә барып еткәнсе, уның үҙәненә барып еткән. яйлап ҡына дөйә үҙән аша үткәнсе буйһондо, шунан элеккесә йөрөүгә ҡайтты, джумра ырғытҡансы. Шунан манһарға -мал һуйылған урынға- барып: «Был манһар -мал һуйылған урын- һәм мина бөтәһе лә манһар», — тигән. Шул саҡ Хатсамдан бер ҡыҙ килеп; — Ысынлап та, атайым оло йәштә, Аллаһтан хаж рәүешендәге фарыз уға фарыз булған һәм ул уны үтәй алмай, тимәк, мин уның хажын алмаштырһам, уға хәләлме? тип яуап бирҙе: «Эйе». Һәм ул Әл-Фадлал бин Әл-Ғаббастың йөҙөн ҡыҙҙан ситкә борҙо. Шул саҡ уның янына бер кеше килеп әйтте; «Эй, Аллаһ Рәсүле, ысынлап та, мин йүрә ташланым һәм тауаф ифадланы тамамланым, унан кейем кейҙем, әммә башымды ҡырҡманым». Ул яуап бирҙе; — Бырынырға ярай. Шунан икенсе кеше килеп; — Ысынлап та, мин присяжныйҙарҙы ташланым һәм ҡырындым, һуңынан кейем кейҙем, әммә -хайуанды һуйманым. Шулай итеп, ул яуап бирҙе: «Һуйырға ярай». Һуңынан ул Тәүәф Ифадлаһ уҡый, һуңынан бер ҡалаҡ Зәмзәм һыуы һорай һәм ул уны эсә, һуңынан тәһәрәт ала һәм: «Бер аҙ йоҡла, эй Бәни Ғәбдел Мөсәлиб, әгәр мин булмаһам, кешеләр һине туҡмап ташлар тип ҡурҡмаһам - һиңә Зәмзәм һыуын бирер өсөн көрәшер инем, - тип әйтәм». Шунан Әл-Ғаббас һорай; «Эй, Аллаһ Рәсүле, ысынлап та, мин һинең ағайыңдың балаһының йөҙөн кире бороуыңды күрәм?» Ул яуап бирҙе: «Мин бер егет менән ҡыҙҙы күргәнгә күрә, шайтан уларҙы икеһен дә һынап ебәрер тип борсолдом».
Imam Ahmad : 533
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنِ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا عَوَّذَ مَرِيضًا قَالَ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Беҙгә [Әбү Сәғиткә] Бәни Хашимдың элекке ҡоло тураһында һөйләне, Беҙгә [Исраилгә] [Әл-Харистан] [Әл-Харистан] [Ғәли]ҙән [Әбү Исхаҡты] һөйләне, тине; Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм ауырыған кешеләр өсөн яҡлау һорағас, ул былай тип уҡыны: «ӘДЖИБИЛ БАҒСА РАББАН НӘӘС, ИСЫФИ АНТАСЫ СИӘФИ ЛӘӘ СИФӘӘ ИЛЛӘӘ СИФААУКА СЫФАА`АН ЛАА ЙУҒАДИРУ СӘҠӘЛ, Һеҙҙең паҡҡал алыҫҡа, Һеҙҙең паҡҡал алыҫҡа, Һин иң шифалыһы, Һинән килгән шифанан башҡа шифа юҡ, атап әйткәндә, һыҙланыуҙар ҡалдырмаған шифа».
Imam Ahmad : 534
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنِ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ كُنْتُ مُؤَمِّرًا أَحَدًا دُونَ مَشُورَةِ الْمُؤْمِنِينَ لَأَمَّرْتُ ابْنَ أُمِّ عَبْدٍ
Беҙгә [Әбү Сәғит] һөйләне Беҙгә [Исраилгә] [Әл-Хәристән] [Әл-Хәристән] [Әли]ҙән [Әбү Исхаҡты] һөйләне, тине; Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Әгәр ҙә мин мөьминдәрҙән кәңәшләшмәйенсә берәйһен тәғәйенләһәм, Ибн Өмми Ғәбдте тәғәйенләр инем».
Imam Ahmad : 535
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سَلَمَةَ بْنِ أَبِي الْحُسَامِ مَدَنِيٌّ مَوْلًى لِآلِ عُمَرَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ أُمِّهِ قَالَتْ بَيْنَمَا نَحْنُ بِمِنًى إِذَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ هَذِهِ أَيَّامُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ فَلَا يَصُومُهَا أَحَدٌ وَاتَّبَعَ النَّاسَ عَلَى جَمَلِهِ يَصْرُخُ بِذَلِكَ
Һөйләне беҙгә [Әбү Сәғит] Беҙгә [Сәғит бин Сәләмә бин Әбү Әл Хүсәм] Мәҙинәлә йәшәүсе, Ғүмәр ғаиләһенең элекке ҡоло, Һөйләне беҙгә [Йәзид бин Абдулла] [Ғабдулла бин Әбү Сәләмә] [Әмру бин Әбү Сәләм] [Әмру бин Әбү Сәләм]; беҙ Минала булғанда, ҡапыл [Әли бин Әбү Талиб] әйтте; Ысынлап та, пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Ысынлап та, был көндәр ашау-эсеү көндәре, шуға күрә бер кемгә лә ураҙа тоторға рөхсәт ителмәй», — тигән. Шунан былай тип һөйләй торғас, дөйәһенә ултырып кешеләр артынан китте.
Imam Ahmad : 536
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَرَفَعَهُ قَالَ مَنْ كَذَبَ فِي حُلْمِهِ كُلِّفَ عَقْدَ شَعِيرَةٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Беҙгә [Әбү Сәғит] һөйләне [Исраил] Беҙгә [Ғабдул Ғәлә] [Әбү Абдуррахмандан] [Ғәлиҙән] -һәм ул уны -Пәйғәмбәргә тиклем тапшырҙы- - тине; «Кем төштәре менән ята, уға Ҡиәмәт көнөндә бойҙай бөртөгөн һанау бурысы йөкмәтеләсәк».
Imam Ahmad : 537
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ عِنْدَ الْإِقَامَةِ
Беҙгә әйтелгәнсә, [Әбү Сәғит] һәм [Хөсәйен бин Мөхәммәт] икеһе лә; Беҙгә [Исраилгә] [Әбү Исхаҡтан] [Әл-Харистан] [Ғәлиҙән] риүәйәт итеп, ул әйтте; «Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, таң атҡанда, иҡәмә уҡылырға йыйынғанда, ике рәҡәғәт сөннәт намаҙын уҡыны».
Imam Ahmad : 538
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ يَزِيدَ الْعُكْلِيِّ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُجَيٍّ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ كَانَتْ لِي سَاعَةٌ مِنْ السَّحَرِ أَدْخُلُ فِيهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ كَانَ قَائِمًا يُصَلِّي سَبَّحَ بِي فَكَانَ ذَاكَ إِذْنُهُ لِي وَإِنْ لَمْ يَكُنْ يُصَلِّي أَذِنَ لِي
Һөйләне беҙгә [Әбү Сәғит] Һөйләне беҙгә [Ғабдул Вахид бин Зияд Ац Цаҡафи] Һөйләне беҙгә [Ғүмәрә бин Әл Ҡаҡҡа] [Әл Харитс бин Йәзид Әл Үҡли] [Әбү Зүрғәттән] [Ғабдулла бин Нужәйҙән] ул әйтте; [Ғәли] әйтте; — Мин таң менән Рәсүлуллаһ менән осрашырға өлгөрҙөм, ул намаҙ уҡып торғанда миңә Сүбәналлаһ уҡый ине, тимәк, был уның миңә рөхсәт итеүенә билдә ине, әгәр намаҙ уҡымаһа, шунда уҡ рөхсәт итер ине.
Imam Ahmad : 539
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ أَبِي كَرِيمَةَ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا يَقُولُ أَتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا نَائِمٌ وَفَاطِمَةُ وَذَلِكَ مِنْ السَّحَرِ حَتَّى قَامَ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ أَلَا تُصَلُّونَ فَقُلْتُ مُجِيبًا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا نُفُوسُنَا بِيَدِ اللَّهِ فَإِذَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَنَا قَالَ فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَرْجِعْ إِلَى الْكَلَامِ فَسَمِعْتُهُ حِينَ وَلَّى يَقُولُ وَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى فَخِذِهِ { وَكَانَ الْإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا }
Беҙгә Абдулла һөйләне, Беҙгә [Исмәғил бин Үбәйд бин Әбү Кәримә Әл-Харрани] [Мөхәммәт бин Сәләмә] [Әбү Әбүррәхимдән] [Заид бин Әби Өнәйсә] [Әз Зөһриҙән] [Әли бин Хөсәйен] [атаһынан] әйтте; Мин [Әлиҙең] әйткәнен ишеттем; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм мине Фатима менән йоҡлағанда, таң атҡанда, ишек алдында торғансы ҡаршы алды, шунан әйтте; — Намаҙ уҡымайһыңмы? Шулай итеп, мин яуап бирҙем; «Эй, Аллаһ илсеһе, йәндәребеҙ генә Аллаһ ҡулында, әгәр Ул теләһә, Ул беҙҙе һис шикһеҙ уятыр». Али әйтте; һуңынан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһис-сәләм өйөнә ҡайтып, әйткәндәрен ҡабатламаны, әммә сығып киткәс, ҡулын янбашына ҡағып уҡығанын ишеттем: -Ә кешеләр иң бәхәсләшкән йән эйәләре.- -QS Әл-Кәхф: 54-
Imam Ahmad : 540
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنِ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْلُهُ يَغْتَسِلُونَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ
Беҙгә [Әбү Сәғит] Һөйләне Беҙгә [Исраилгә] Һөйләне [Әбү Исхаҡ] [Әл-Хәристән] [Ғәлиҙән] әйтте; — Пәйғәмбәребеҙ бер ваҡыт ҡатыны менән бер һауытта йыуынған.