Imam Ahmad : 481
حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ جَاوَانَ قَالَ قَالَ الْأَحْنَفُ انْطَلَقْنَا حُجَّاجًا فَمَرَرْنَا بِالْمَدِينَةِ فَبَيْنَمَا نَحْنُ فِي مَنْزِلِنَا إِذْ جَاءَنَا آتٍ فَقَالَ النَّاسُ مِنْ فَزَعٍ فِي الْمَسْجِدِ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَصَاحِبِي فَإِذَا النَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَى نَفَرٍ فِي الْمَسْجِدِ قَالَ فَتَخَلَّلْتُهُمْ حَتَّى قُمْتُ عَلَيْهِمْ فَإِذَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَالزُّبَيْرُ وَطَلْحَةُ وَسَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ فَلَمْ يَكُنْ ذَلِكَ بِأَسْرَعَ مِنْ أَنْ جَاءَ عُثْمَانُ يَمْشِي فَقَالَ أَهَاهُنَا عَلِيٌّ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَهَاهُنَا الزُّبَيْرُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَهَاهُنَا طَلْحَةُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَهَاهُنَا سَعْدٌ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يَبْتَاعُ مِرْبَدَ بَنِي فُلَانٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ فَابْتَعْتُهُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنِّي قَدْ ابْتَعْتُهُ فَقَالَ اجْعَلْهُ فِي مَسْجِدِنَا وَأَجْرُهُ لَكَ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يَبْتَاعُ بِئْرَ رُومَةَ فَابْتَعْتُهَا بِكَذَا وَكَذَا فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنِّي قَدْ ابْتَعْتُهَا يَعْنِي بِئْرَ رُومَةَ فَقَالَ اجْعَلْهَا سِقَايَةً لِلْمُسْلِمِينَ وَأَجْرُهَا لَكَ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَظَرَ فِي وُجُوهِ الْقَوْمِ يَوْمَ جَيْشِ الْعُسْرَةِ فَقَالَ مَنْ يُجَهِّزُ هَؤُلَاءِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ فَجَهَّزْتُهُمْ حَتَّى مَا يَفْقِدُونَ خِطَامًا وَلَا عِقَالًا قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ انْصَرَفَ
Беҙгә [Бәхз] Һөйләне [Әбү Әүәнә] Һөйләне [Хөшәйен] [Ғәмру бин Джәүәндән] ул әйтте; [Әл Әхнәф] әйтте; беҙ хаж ҡылырға барҙыҡ һәм Мәҙинә аша үттек, беҙ өйҙә булғанда, ҡапыл кемдер килеп, мәсеттәге кешеләр ҡурҡа, тине, шуға күрә дуҫым менән мин барҙыҡ - уның яғына - һәм асыҡланыуынса, кешеләр мәсеттә кемдеңдер тирәһендә йыйылған, шунан һуң мин уларҙы этәрҙем, шуға күрә уларҙың А, тип, тышҡа [ Талиб], [Зөбәйер], [Тәлһәх] һәм [Сәғд бин Әби Вәҡәш], улар барлыҡҡа килгәндән һуң күп тә үтмәй. [Усман] йәйәүләп килде, шунан һораны; — Әли бындамы? Халыҡ яуап бирҙе; 'Эйе'. Ул тағы ла һораны; — Зөбәйер бындамы? Улар яуап бирҙе; 'Эйе'. Шунан тағы ла һораны; — Бында Талха бармы? Улар яуап бирҙе; 'Эйе'. Ул тағы ла һораны; — Бында Сәғд бармы? Улар яуап бирҙе; 'Эйе'. Шунан һуң ул; «Аллаһҡа ант итәм, Унан башҡа илаһ юҡ, беләһегеҙме, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам әйткән: «Кем мирбадты – дөйәләр йыйылған урынды – фуланиҙарға ҡарағанын һатып алырға теләй, Аллаһ уны һис шикһеҙ ғәфү итер, шуға күрә мин уны һатып алдым, шунан һуң мин Рәсүлуллаһу Иләһиләһүлләм булды, тип әйттем. һатып алды, шулай тине; — Сауабы һиңә булғанда, ул урынды беҙҙең мәсеттеке ит, — тип яуап бирҙе сәхәбәләр; 'Эйе'. Шунан Усман әйтте; — Аллаһҡа ант итәм: Унан башҡа илаһ юҡ, беләһеңме, бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи ү салләм: «Кем өйҙө яҡшы алырға теләй?» Шунан мин уны ошо хаҡҡа һәм ошо хаҡҡа һатып алдым, шунан Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм янына килдем һәм мин уны һатып алдым тип әйттем - атап әйткәндә, Йорт ҡоҙоғо -, шунан ул әйтте; «Уны мосолмандар өсөн эсәр һыу сығанағы итегеҙ, ә әжер һеҙгә». Дуҫтар яуап бирҙе; — Эйе, — тине ул -Усман- тағы ла; «Аллаһҡа ант итәм, Унан башҡа илаһ юҡ, беләһеңме, Джайһыул һуғышы көнөндә Үсрә Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам кешеләрҙең йөҙөнә ҡарап -эҙләп-, шунан һораны; «Кем улар өсөн һуғыш кәрәк-яраҡтарын әҙерләй алһа, Аллаһ уны ғәфү итер». Шунан мин уларҙы әҙерләнем, хатта билбауҙар һәм арҡандар ҙа ҡотолманы». Шунан дуҫтар яуап бирҙе; — Аллаһ менән ант итәм, эйе. Шунан һуң ул; «Йә Аллаһ, шаһит, йә Алла, шаһит, йә Алла, шаһит». Шунан сығып китте.
Imam Ahmad : 482
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ عَتِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَابَيْهِ عَنْ بَعْضِ بَنِي يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ قَالَ قَالَ يَعْلَى طُفْتُ مَعَ عُثْمَانَ فَاسْتَلَمْنَا الرُّكْنَ قَالَ يَعْلَى فَكُنْتُ مِمَّا يَلِي الْبَيْتَ فَلَمَّا بَلَغْنَا الرُّكْنَ الْغَرْبِيَّ الَّذِي يَلِي الْأَسْوَدَ جَرَرْتُ بِيَدِهِ لِيَسْتَلِمَ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقُلْتُ أَلَا تَسْتَلِمُ قَالَ فَقَالَ أَلَمْ تَطُفْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ بَلَى قَالَ أَرَأَيْتَهُ يَسْتَلِمُ هَذَيْنِ الرُّكْنَيْنِ الْغَرْبِيَّيْنِ قُلْتُ لَا قَالَ أَفَلَيْسَ لَكَ فِيهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَانْفُذْ عَنْكَ
Һөйләне беҙгә [Мөхәммәт бин Бәкәр] беҙгә [Ибнү Джүрәйж] миңә [Сөләймән бин Ғәтиҡ] [Ғабдулла бин Бабайҙан] [Бәни йәғлә бин Өмәйәнең береһенән] һөйләне, ул әйтте; [Йәғлә] әйтте; «Мин [Усман] менән тәүәф ҡылдым, шунан бағаналарҙы һөртөк -хәжәр Әсүәд-», — тигән Йәғлә; Ҡәғбәтулла янында булғанда, Ҡара таштан һуң урынлашҡан ғәрби -көнбайыш бағаналарына- килеп еткәс, уны һөртөргә ҡулымды һуҙҙым, әммә Усман әйтте; — Нимә эшләйһең, шайтан? Мин яуап бирҙем; — Һыпыртманыңмы? Яғла әйтте; һуңынан ул -Усман- кире һораны; — Һин пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән тауаф ҡылғаның бармы? Мин яуап бирҙем; 'Эйе'. Шунан тағы ла һораны; — Ғәрбиҙең ошо ике бағанаһын һөрткәнен күрҙеңме? Мин яуап бирҙем; 'Юҡ'. Усман әйтте; — Ул үҙе үк яҡшы өлгө түгелме? Мин яуап бирҙем; 'Эйе'. Ул әйтә; — Улайһа, һинең өсөн эшлә.
Imam Ahmad : 483
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ أَنْبَأَنَا أَبُو عَقِيلٍ أَنَّهُ سَمِعَ الْحَارِثَ مَوْلَى عُثْمَانَ يَقُولُ جَلَسَ عُثْمَانُ يَوْمًا وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَجَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ فَدَعَا بِمَاءٍ فِي إِنَاءٍ أَظُنُّهُ سَيَكُونُ فِيهِ مُدٌّ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَالَ وَمَنْ تَوَضَّأَ وُضُوئِي ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى صَلَاةَ الظُّهْرِ غُفِرَ لَهُ مَا كَانَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الصُّبْحِ ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الظُّهْرِ ثُمَّ صَلَّى الْمَغْرِبَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْعَصْرِ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ ثُمَّ لَعَلَّهُ أَنْ يَبِيتَ يَتَمَرَّغُ لَيْلَتَهُ ثُمَّ إِنْ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى الصُّبْحَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَهُنَّ الْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ قَالُوا هَذِهِ الْحَسَنَاتُ فَمَا الْبَاقِيَاتُ يَا عُثْمَانُ قَالَ هُنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ
Беҙгә [Әбү Абдуррахман Әл-Мөҡри] Һөйләне [Хәйүә] беҙгә [Әбү Ғәҡилгә] [Әл-Хәрис] Ғосмандың элекке ҡоло ишеткәнен әйтте; Бер көндө [Усман] ултырҙы ла беҙ уның менән ултырҙыҡ, шунан бер мөғәҙин килеп һауытҡа һалып тәһәрәт һыуы килтерҙе, мин бер бысҡы тип уйланым, шунан ул тәһәрәт алып әйтте; «Мин Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләмдең ошо тәһәрәт кеүек тәһәрәт алыуын күрҙем һәм ул әйтте: «Кем минең тәһәрәтем кеүек тәһәрәт алһа, һуңынан төшкө намаҙ уҡырға торһа, уның гонаһтары - ҡылғандары - төшкө һәм фажр араһында ғәфү ителәсәк, һуңынан уның гонаһы аср намаҙы араһында уҡый, Һуңынан Мәғриб намаҙын уҡы, әлбиттә, уның гонаһтары Мәғриб һәм Аср намаҙҙары араһында ғәфү ителәсәк, һуңынан Иша намаҙын уҡы, уның гонаһтары һис шикһеҙ Иша һәм Фәжриб араһында ғәфү ителәсәк, һәм бәлки ул төндә уяу, әгәр ул уянып тәһәрәт алһа һәм һуңынан Правенлы үҙенең Фажр һәм Фажр араһында эшләйәсәк. Иша Намаҙҙары, йәғни әл-хәсәнәт - күп изге эштәр - улар юйыр Әс сәййиғәт - күп гонаһтар -, ' дуҫтар һораны; — Әгәр был Әл-Хәсәнәт булһа, нимә ул Әл-Бәҡиәт, эй Усман? Ул яуап бирҙе; «Был һөйләмдәр ляә иләәһә илләллаһ -Аллаһтан башҡа илаһ юҡ-, сүбхәәналлаһ -Аллаһҡа дан-, әл-хәмдүлилләһ -бөтә маҡтау Аллаһҡа-, Аллаһу әкбәр -Аллаһ иң бөйөк- һәм валаа һәүләә валаа ҡоввата-иллә биллаһ -Аллаһтан башҡа көс һәм тырышлыҡ юҡ.
Imam Ahmad : 484
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعُثْمَانَ حَدَّثَاهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ لَابِسٌ مِرْطَ عَائِشَةَ فَأَذِنَ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ كَذَلِكَ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَذِنَ لَهُ وَهُوَ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ قَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ثُمَّ اسْتَأْذَنْتُ عَلَيْهِ فَجَلَسَ وَقَالَ لِعَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا اجْمَعِي عَلَيْكِ ثِيَابَكِ فَقَضَى إِلَيَّ حَاجَتِي ثُمَّ انْصَرَفْتُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِي لَمْ أَرَكَ فَزِعْتَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ كَمَا فَزِعْتَ لِعُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عُثْمَانَ رَجُلٌ حَيِيٌّ وَإِنِّي خَشِيتُ إِنْ أَذِنْتُ لَهُ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ أَنْ لَا يَبْلُغَ إِلَيَّ فِي حَاجَتِهِ و قَالَ اللَّيْثُ وَقَالَ جَمَاعَةُ النَّاسِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِعَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَلَا أَسْتَحْيِي مِمَّنْ يَسْتَحْيِي مِنْهُ الْمَلَائِكَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُثْمَانَ وَعَائِشَةَ حَدَّثَاهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ لَابِسٌ مِرْطَ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ عُقَيْلٍ
Һөйләне беҙгә [Хәжәж] Һөйләне беҙгә [Ләйетс] миңә [Ғүкәйл] [Ибн Шиһабтан] [Йәһя бин Сәғит бин Әл Аштан] әйтте, тип [Сәғид бин Әл Аш] уға хәбәр итте, тип [Ғәйсиә] пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны саллаллаһу ғәләйһиссәләм бар, тип рөхсәт инеү өсөн Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, ул уның карауатында ятҡанда кейгән мирт - йөндән тегелгән кейем төрө - Ғәйсәгә ҡараған, һуңынан ул Әбү Бәкергә рөхсәт итә һәм ул шул хәлдә ҡала, һуңынан Әбү Бәкер уның менән эшен тамамлай, һуңынан китә. Шунан Ғүмәр инеүгә рөхсәт һорап килә һәм ул үҙенең тәүге хәлендә булғанда рөхсәт итә, шуға күрә Ғүмәр уның менән эшен тамамлай, шунан китә. Усман әйтте; шунан мин инергә рөхсәт һорап килдем шунан ул ултырҙы ла Айсиәгә әйтте; — Кейемдәреңде йый, — тип ихтыяждарымды бөтөрҙө лә, мин киттем. Ғәйшә әйтте; — Эй, Аллаһ Рәсүле, ниңә һине Әбү Бәкер менән Ғүмәргә Ғосманға ғәжәпләнгән кеүек күрмәйем? Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм яуап бирҙе; — Ысынында, Усман оялсан кеше ине, әгәр ҙә мин әле шул хәлдә булғанда рөхсәт итһәм, ул үҙенең ихтыяждарын миңә еткермәҫ тип ҡурҡтым. Ләйц әйтте; — Риүәйәтселәрҙең күбеһе әйтеүенсә, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Ғәйшәгә: «Фәрештәләр оялған кешенән һин оялмайһыңмы?» Беҙгә [Йәҡүб] [Салихтан] беҙгә [атайыма] һөйләне, [Ибн Шиһаб] әйтте; [Яхъя бин Сәғит бин Әл Әш Шунабихи] миңә [Сәғит бин Әл Аш Шунабихи] уға [Усман] һәм [Ғәйсә] икеһе лә Әбү Бәкрҙең Аллаһ Рәсүленә (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) инеүгә рөхсәт һорауын әйткәнен әйткән ине. туҡыма, һуңынан Ғүкәйл хәҙисенә оҡшаш булған бер хәҙисте телгә ала.
Imam Ahmad : 485
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي سَلَمَةَ وَنَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيِّ عَنْ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ تَوَضَّأَ فَأَسْبَغَ الْوُضُوءَ ثُمَّ مَشَى إِلَى صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ فَصَلَّاهَا غُفِرَ لَهُ ذَنْبُهُ
Беҙгә [Юныс] [Ләйетс] [Йәзид бин Әбү Хәбибтән] [Ғабдулла ибн Әбү Сәләмә] һәм [Нәфи бин Джүбәйер бин Мөсхим] [Мөәҙ бин Әбдүррәхмән Әт Тайми] [Хөмрандан] [Хөмрандан] Бифанндан, ул әйтте, тип әйтте Бифманн [; Мин Аллаһ Илсеһенең (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) әйткәнен ишеттем: «Кем тәһәрәт алып, тәһәрәтләнеп, фарыз намаҙҙы -уҡый- яғына атлаһа, һуңынан уны уҡыһа, уның гонаһтары һис шикһеҙ ғәфү ителер».
Imam Ahmad : 486
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَوْهَبٍ أَخْبَرَنِي عَمِّي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنُ مَوْهَبٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ رَاحَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى مَكَّةَ حَاجًّا وَدَخَلَتْ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ امْرَأَتُهُ فَبَاتَ مَعَهَا حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ غَدَا عَلَيْهِ رَدْعُ الطِّيبِ وَمِلْحَفَةٌ مُعَصْفَرَةٌ مُفْدَمَةٌ فَأَدْرَكَ النَّاسَ بِمَلَلٍ قَبْلَ أَنْ يَرُوحُوا فَلَمَّا رَآهُ عُثْمَانُ انْتَهَرَ وَأَفَّفَ وَقَالَ أَتَلْبَسُ الْمُعَصْفَرَ وَقَدْ نَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَنْهَهُ وَلَا إِيَّاكَ إِنَّمَا نَهَانِي
Беҙгә [Мөхәммәт бин Ғабдулла бин Әз Зөбәйер] Һөйләне беҙгә [Ғөбәйҙулла Ибнү Абдуррахман бин Мәүһәб] миңә абзыйым [Ғөбәйҙулла бин Абдулла бин Мәүхаб] [Әбү Һүрәйрә]-нән әйтте, тине; Ҡасан [Усман] хаж ҡылыу өсөн Мәккәгә барған, Мөхәммәт бин Джәғфәр бин Әбү Талибтың ҡатыны Мөхәммәт бин Джәғфәр бин Әбү Талибҡа килеп, уның менән таңға тиклем төн үткәргән, таң менән әле лә хуш еҫле еҫтәр һәм муашфар кейемдәре эҙҙәре табылған - улар миңә тиклем тапҡан. ҡалды, Усман уны күреп, шунда уҡ һыҙланып, шелтәләне:; — Һин мөәшфәр кейеме кейәһеңме? Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм тыйһа ла, шул саҡта [Ғәли бин Әбү Талиб] уға: «Ысынлап та, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм тыйманы, һин дә тыйманы, тик мине генә тыйҙы», — тигән.
Imam Ahmad : 487
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي وَأَبُو خَيْثَمَةَ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ أَبِي فِي حَدِيثِهِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ وَقَالَ أَبُو خَيْثَمَةَ حَدَّثَنِي عَنْ عَمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي صَالِحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ أَنَّ عَامِرَ بْنَ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَانَ بْنَ عُثْمَانَ يَقُولُ قَالَ عُثْمَانُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ بِفِنَاءِ أَحَدِكُمْ نَهَرٌ يَجْرِي يَغْتَسِلُ مِنْهُ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ مَا كَانَ يَبْقَى مِنْ دَرَنِهِ قَالُوا لَا شَيْءَ قَالَ إِنَّ الصَّلَوَاتِ تُذْهِبُ الذُّنُوبَ كَمَا يُذْهِبُ الْمَاءُ الدَّرَنَ
Беҙгә Абдулла һөйләне, Беҙгә атайымды һөйләне һәм [Әбү Хәйтсәмә] икеһе лә әйтте; Беҙгә [Йәғүб] әйтте. Атайым үҙенең хәҙисен -риүәйәттә- әйтте, ул әйтте; ағайымдың улы [Ибну Шиһаб] тураһында хәбәр итте. Һәм [Әбү Хәйтсәмә] әйтте; миңә [абзыйынан] һөйләгән ине, тине; миңә [Сәлих бин Абдулла бин Әбү Фәрүәгә] хәбәр итте: [Әмир бин Сәғит бин Әбү Ваҡҡаш] уға хәбәр итте, ул [Әбән бин Усмандың] әйткәнен ишетте; [Усман] әйткән ине; Мин пәйғәмбәребеҙҙең: «Әгәр ҙә һеҙҙең берегеҙҙең ихатаһында һыу аҡҡан йылға булһа, көн һайын биш тапҡыр ҡойонһа, өҫтөндә бысраҡ ҡалмаҫмы икән, нисек уйлар инегеҙ», - тигәнен ишеттем. Дуҫтар яуап бирҙе; «Хатта эҙ ҙә ҡалмаған», — тине: «Ысынлап та, был фарыз намаҙҙар һыу бысраҡты йыуған кеүек гонаһтарҙы йыуа ала».
Imam Ahmad : 488
قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عُمَرَ عَنْ مُخَارِقِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرٍ الْأَحْمَسِيِّ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ غَشَّ الْعَرَبَ لَمْ يَدْخُلْ فِي شَفَاعَتِي وَلَمْ تَنَلْهُ مَوَدَّتِي
Әбү Абдуррахман әйтте; Атайымдың китабында таптым, тип яҙылған; Һөйләне беҙгә [Мөхәммәт бин Бисыр] миңә [Ғабдулла бин Ғабдулла бин Әл Әсүәд] [Хөшәйн бин Ғүмәрҙән] [Мухарик бин Абдулла бин Джәбир Әл Әхмәсиҙән] [Тариҡ бин Сийхабтан] [Усман бин Аффандан], тине; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Ғәрәптәрҙе алдаған кеше минең шәфәғәтемә инмәйәсәк һәм минән мөхәббәт алмаясаҡ», — тигән.
Imam Ahmad : 489
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَأَبُو يَحْيَى الْبَزَّازُ قَالَا حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ نُصَيْرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْعَوَّامِ بْنِ مُرَاجِمٍ مِنْ بَنِي قَيْسِ بْنِ ثَعْلَبَةَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ عُثْمَانَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْجَمَّاءَ لَتُقَصُّ مِنْ الْقَرْنَاءِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Беҙгә Абдулла, Миңә [Ғаббас бин Мөхәммәткә] һәм [Әбү Яхъя Әл-Баззазға] әйтте, икеһе лә әйтте; Беҙгә [Хәжжә бин Нушәйергә] [Сөйүбә] [Әл-Әүүәм бин Мөзәхимдән] Бәни Ҡаис бин Цәғләбәнең береһенән, [Әбү Ғосман Ән Нахдиҙан] [Усмандан] әйтелде, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: мотлаҡ рәүештә ҡишаш башҡарыу Әл Ҡарна' -Мөгөҙлө хайуандар- Ҡиәмәт көнөндә буласаҡ'.
Imam Ahmad : 490
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُبَارَكُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ قَالَ شَهِدْتُ عُثْمَانَ يَأْمُرُ فِي خُطْبَتِهِ بِقَتْلِ الْكِلَابِ وَذَبْحِ الْحَمَامِ
Беҙгә Абдулла һөйләне, Беҙгә [Сәйбән бин Әбү Сәйәбә] Һөйләне [Мөбәрәк бин Фәдләһ] Һөйләне [Әл Хәсән] ул әйтте; — Мин [Ғосмандың] һөйләгән вәғәзендә булдым, ул үҙенең вәғәзендә эттәрҙе үлтерергә, һандуғастарҙы һуйырға ҡушты».
Imam Ahmad : 491
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ أُمِّ مُوسَى قَالَتْ كَانَ عُثْمَانُ مِنْ أَجْمَلِ النَّاسِ
Беҙгә Абдуллаһты һөйләне, Миңә [Усман бин Әби Сәйәбә] [Әл-Муғирә]-нән [Ғөмү Муса]-нан [Джарир] һөйләне, тине; «[Усман] иң матур кеше булған».
Imam Ahmad : 492
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي فَمَرَّ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيَّ فَمَنَعْتُهُ فَأَبَى فَسَأَلْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَقَالَ لَا يَضُرُّكَ يَا ابْنَ أَخِي
Беҙгә Абдулла һөйләне, Беҙгә [Сүәйед бин Сәғит] Һөйләне [Ибраһим бин Сәғит] миңә [атайымды] [атаһынан] әйтте, тине; намаҙ уҡығанда ҡапыл алдымдан бер кеше үтте, шунан мин уны тотоп торҙом әммә ул ҡаршылыҡ күрһәтте - ярып үтте -, шуға күрә мин [Усман бин Аффандан] һораным, ул яуап бирҙе; — Эй, ағайымдың улы, ул һине -һинең намаҙыңды- юҡ итмәҫ.
Imam Ahmad : 493
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ عُثْمَانُ إِنْ وَجَدْتُمْ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ تَضَعُوا رِجْلِي فِي الْقَيْدِ فَضَعُوهَا
Беҙгә Абдулла һөйләне, Беҙгә [Сәүәйетте] һөйләне [Ибраһим бин Сәғд] миңә [атайымды] [атаһынан] һөйләне, тине; [Усман] әйтте; «Әгәр ҙә һин Аллаһы Тәғәләнең китабында минең аяҡтарымды арҡанға һалырға бойороҡ тапһаң, уларҙы үҙең тарафынан һал».
Imam Ahmad : 494
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَارِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ بِعَرَفَةَ وَهُوَ مُرْدِفٌ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ فَقَالَ هَذَا الْمَوْقِفُ وَكُلُّ عَرَفَةَ مَوْقِفٌ ثُمَّ دَفَعَ يَسِيرُ الْعَنَقَ وَجَعَلَ النَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا وَهُوَ يَلْتَفِتُ وَيَقُولُ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ حَتَّى جَاءَ الْمُزْدَلِفَةَ وَجَمَعَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ ثُمَّ وَقَفَ بِالْمُزْدَلِفَةِ فَوَقَفَ عَلَى قُزَحَ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ الْعَبَّاسِ وَقَالَ هَذَا الْمَوْقِفُ وَكُلُّ مُزْدَلِفَةَ مَوْقِفٌ ثُمَّ دَفَعَ وَجَعَلَ يَسِيرُ الْعَنَقَ وَالنَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا وَهُوَ يَلْتَفِتُ وَيَقُولُ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ وَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ
Һөйләне беҙгә Абдулла, Һөйләне беҙгә [Әхмәт бин Ғәбдә Әл Бәшри] Һөйләне [Әл Мөғирә бин Ғабдуррахман бин Әл Харитс Әл Мәхзуми] миңә [атайым Абдуррахман бин Әл Харитс] [Зәйд бин Али бин Хөсәйен] [Заид бин Әли бин Хөсәйен] Бииҙи Алила Хөсәйәнән] [атаһы БиУ Хөсәйен] Һөйләне. элекке ҡоло Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдән [Ғәли бин Әбү Талиб], тип, Рәсүлуллаһ ғәрәфә ғәрәфәлә үҡүф ҡылған, ә уның артында Усамах бин Зәйдте күтәреп, һуңынан ул: «Был үҡүф урыны, һәм бөтә үҡүф урыны ул ғәрәфә». иптәштәре бер-береһен уңға-һулға этәрҙе, шуға ла боролоп әйтте; — Тынысланығыҙ, кешеләр, тынысланығыҙ, кешеләр. Мөздәлифәгә килеп еткәс, ике намаҙ уҡый - Мәғриб һәм Ишәй - һәм Мөздәлифәлә туҡтай, шунан Фәҙләл бин Ғаббасты күтәреп, Ҡуза ҡалҡыулығына баҫа һәм: «Был туҡтау урыны, ә Мөздәлифә бөтә туҡтау урыны», — ти. Шунан иптәштәр бер-береһен уңға-һулға этәргәндә бер аҙ ҡыбырланы, шунан боролоп: «Тынысланығыҙ, эй кешеләр, тынысланығыҙ, эй кешеләр», — тине. Шунан һуң Ғәли оҙон бер хәҙисте телгә алды.
Imam Ahmad : 495
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي الْيَعْفُورِ الْعَبْدِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُسْلِمٍ أَبِي سَعِيدٍ مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ أَعْتَقَ عِشْرِينَ مَمْلُوكًا وَدَعَا بِسَرَاوِيلَ فَشَدَّهَا عَلَيْهِ وَلَمْ يَلْبَسْهَا فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلَا إِسْلَامٍ وَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَارِحَةَ فِي الْمَنَامِ وَرَأَيْتُ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا وَإِنَّهُمْ قَالُوا لِي اصْبِرْ فَإِنَّكَ تُفْطِرُ عِنْدَنَا الْقَابِلَةَ ثُمَّ دَعَا بِمُصْحَفٍ فَنَشَرَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقُتِلَ وَهُوَ بَيْنَ يَدَيْهِ
Һөйләне беҙгә Абдулла, беҙгә һөйләне [Усман бин Әби Сәйәба] беҙгә һөйләне [Юныс бин Әби Әл Йәфүр Әл Ғәбди] [уның атаһынан] [Мөслим Әбү Сәғид] элекке ҡоло Усман бин Аффан, тип [Усман бин Аффан] азат иткән егерме streves, but he trouske the sla уларҙы йәһиллек осоронда ла, ислам динен ҡабул иткәндән һуң да кеймәгән, һәм ул әйткән; — Ысынлап та, кисә төндә төшөмдә Аллаһ Рәсүле ғәләйһис-сәләмде күрҙем, шулай уҡ Әбү Бәкер менән Ғүмәрҙе лә күрҙем, һәм улар барыһы ла миңә; — Сабыр ит, сөнки иртәгә төндә беҙҙең менән ауыҙ асырһың. Шунан ул Мөшәф һораған да уның алдында асылған, шунан Ҡөрьән алдында торғанда үлтерелгән.
Imam Ahmad : 496
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ وَأَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْحَجَّاجِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عُثْمَانَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَيَدَيْهِ ثَلَاثًا وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ غَسْلًا
Беҙгә Абдулла, Миңә [Мөхәммәт бин Әбү Бәкер Әл Мөҡәдҙәми] һәм [Әбү Әр Рабиғ Әз Заһрани] икеһе лә әйтте; Беҙгә [Хәммәд бин Зәйдте] [Әл-Хәжәждән] [Ғосмандан] [Атхоны] һөйләп, ул әйтте; «Мин Аллаһ Илсеһенең тәһәрәт алыуын күрҙем, унан һуң битен өс тапҡыр, ҡулдарын өс тапҡыр, ҡулдарын өс тапҡыр өс тапҡыр йыуҙы, шунан башын һөртөп, ике аяғын бер йыуыу менән йыуҙы».
Imam Ahmad : 497
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمُسَيَّبِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ عَنْ أَبِي مَوْدُودٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عُثْمَانَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ لَمْ تَفْجَأْهُ فَاجِئَةُ بَلَاءٍ حَتَّى اللَّيْلِ وَمَنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي لَمْ تَفْجَأْهُ فَاجِئَةُ بَلَاءٍ حَتَّى يُصْبِحَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ
Беҙгә Абдулла, Миңә [Мөхәммәт бин Исхаҡ Әл Мөсәййәби] [Әнәс бин Ғийәдл] [Әбү Мәүдүттән] [Мөхәммәт бин Кағбтан] [Абан бин Ғосмандан] [Усмандан] Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм әйтте, тип әйтте. - Аллаһ исеме менән, Уның исеме менән ерҙә лә, күктә лә бер ниндәй ҙә зыян булмаясаҡ, һәм Ул бөтә нәмәне ишетеүсе, бөтә нәмәне лә белгән формала аптырата алмай. кискә тиклем ауырыу, ә кем уны кис уҡыһа, Аллаһ теләһә, таңға тиклем ауырыу рәүешендәге сюрпризға аптырамаҫ».
Imam Ahmad : 498
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ بْنِ مَنَّاحٍ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ أَنَّهُ رَأَى جَنَازَةً مُقْبِلَةً فَلَمَّا رَآهَا قَامَ فَقَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ وَخَبَّرَنِي أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ
Беҙгә Абдулла, [Әл-Хәкәм бин Муса] беҙгә [Сәғит бин Мәсләмә] [Исмәғил бин Үмәййә] [Муса бин Имран бин Мәннә] [Әбән бин Усман] мәйеттең килгәнен күргәнен һәм шунда уҡ уны күргәнен әйтте; — Мин [Ғосмандың] шулай эшләгәнен күрҙем, ул миңә Пәйғәмбәребеҙҙең шулай эшләгәнен күргәнен хәбәр итте».
Imam Ahmad : 499
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو إِبْرَاهِيمَ التَّرْجُمَانِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنِ ابْنِ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَةُ تَمْنَعُ الرِّزْقَ
Беҙгә Абдулла, [Әбү Ибраһим Әт Төрджүмәни] Беҙгә [Исмәғил бин Ғәййәси] [Ибнү Әби Фәрүәхтән] [Мөхәммәт бин Йософтан] [Әмру бин Ғосман бин Аффандан] [атаһынан] һөйләне, тине; Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Иртә йоҡлау ризыҡтан инҡар итә ала», — тигән.
Imam Ahmad : 500
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا مَحْبُوبُ بْنُ مُحْرِزٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ فَرُّوخَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ شَهِدْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دُفِنَ فِي ثِيَابِهِ بِدِمَائِهِ وَلَمْ يُغَسَّلْ
Беҙгә Абдулла, Миңә [Сүрәйж бин Юнысҡа] [Ибраһим бин Абдулла бин Фәррухтан] [атаһынан] [Мәхбүб бин Мөхризгә] һөйләне, тине; «Мин [Усман бин Аффанды] кейемдәрен кейеп, ҡаны менән йыуылмаған килеш ерләгәнен күрҙем».