Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 21
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ رَبِّهِ قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ قُرَيْشٍ عَنْ رَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ عَنْ جُنَادَةَ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حِينَ بَعَثَنِي إِلَى الشَّامِ يَا يَزِيدُ إِنَّ لَكَ قَرَابَةً عَسَيْتَ أَنْ تُؤْثِرَهُمْ بِالْإِمَارَةِ وَذَلِكَ أَكْبَرُ مَا أَخَافُ عَلَيْكَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ وَلِيَ مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ شَيْئًا فَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أَحَدًا مُحَابَاةً فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا حَتَّى يُدْخِلَهُ جَهَنَّمَ وَمَنْ أَعْطَى أَحَدًا حِمَى اللَّهِ فَقَدْ انْتَهَكَ فِي حِمَى اللَّهِ شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ أَوْ قَالَ تَبَرَّأَتْ مِنْهُ ذِمَّةُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
هغه موږ ته [یزید بن عبدالربه] وویل: هغه موږ ته [بقیه بن الولید] وویل؛ ماته [د قریشو یوه شیخ] له راجا بن حیوه څخه [جناده بن ابو امیه] له [یزید بن ابو سفیان] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: ابوبکر رضي الله عنه کله چې زه سوریې ته ولیږم؛ ای یزید، ته په رښتیا خپلوان یې، هیله لرم چې په رهبرۍ کې دې دوی ته لومړیتوب ورنکړي، او دا هغه څه دي چې زه له تا څخه ډیر ویره لرم، ځکه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: څوک چې د مسلمانانو په چارو کې مشري وکړي، بیا د هغوی لپاره د محبت له مخې یو څوک وټاکي، نو په هغه باندې د الله لعنت دی، الله تعالی به د هغه فرض او نفل عملونه نه مني، تر څو چې هغه په جهنم کې نه اچوي، او څوک چې چا ته د الله تعالی حدود ورکړي، بیا د هغه له حق څخه پرته د الله تعالی له حدودو څخه سرغړونه وکړي، نو هغه ته د الله تعالی له طرفه ضامن دی، یا د الله تعالی له طرفه د لعنت څخه یوه برخه ده. الله"
Hadith
Imam Ahmad : 22
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي بُكَيْرُ بْنُ الْأَخْنَسِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُعْطِيتُ سَبْعِينَ أَلْفًا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ وَقُلُوبُهُمْ عَلَى قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ فَاسْتَزَدْتُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَزَادَنِي مَعَ كُلِّ وَاحِدٍ سَبْعِينَ أَلْفًا قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَرَأَيْتُ أَنَّ ذَلِكَ آتٍ عَلَى أَهْلِ الْقُرَى وَمُصِيبٌ مِنْ حَافَّاتِ الْبَوَادِي
هغه موږ ته [حسیم بن القاسم] وویل؛ هغه موږ ته [المسعودي] وويل: له ابو بکر صدیق رضی الله عنه څخه یې [بخیر بن الخناس] له یوه سړي څخه روایت کړی دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: ماته اویا زره انسانان ورکړل شول، هغوی ټول بې حسابه جنت ته داخل شول، مخونه یې د سپوږمۍ په شان وو، او زړونه یې د یوه کس له زړه څخه پورته وو، بیا مې له خپل رب څخه د نورو غوښتنه وکړه، نو هغه هر کس ته اویا زره کسان ور زیات کړل. ابوبکر وویل؛ "بیا ما ولیدل چې دا د کلیوالو په لور را روان و او د دره په څنډو کې وهل."
Hadith
Imam Ahmad : 23
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ زِيَادٍ الْجَصَّاصِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ فِي الدُّنْيَا
هغه موږ ته [عبدالوهاب بن اثوة] له [زياد الجشاس] له [علي بن زيد] [مجاهد] له [ابن عمر] څخه وويل: له ابوبکر (رض) څخه مې واورېدل؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: څوک چې بد کار وکړي، الله تعالی به یې په دنیا کې اجر ورکړي.
Hadith
Imam Ahmad : 24
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارٍ غَيْرُ مُتَّهَمٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ أَنْ يُوَسْوِسَ قَالَ عُثْمَانُ فَكُنْتُ مِنْهُمْ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ أَبِي الْيَمَانِ عَنْ شُعَيْبٍ
موږ ته [يعقوب] له صالح څخه [زما پلار] وويل، هغه وويل [ابن شهاب] وويل: عثمان بن عفان رضي الله عنه ته وویل: ما ته [د انصارو له ډلې څخه] یو سړي خبر راکړ چې هغه (عثمان بن عفان) ته یې کیسه اوریدلې وه چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم څو صحابه وو چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم د وفات پر مهال غمجن وو، چې نیمایي یې اندېښمن شول. زه هم د دوی له جملې څخه یم، بیا یې له سیویب څخه د ابوالیمان د حدیث مفهوم ذکر کړ.
Hadith
Imam Ahmad : 25
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَتْ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْسِمَ لَهَا مِيرَاثَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ فَغَضِبَتْ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلَام فَهَجَرَتْ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَمْ تَزَلْ مُهَاجِرَتَهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ قَالَ وَعَاشَتْ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتَّةَ أَشْهُرٍ قَالَ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا تَسْأَلُ أَبَا بَكْرٍ نَصِيبَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ وَفَدَكَ وَصَدَقَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهَا ذَلِكَ وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ بِهِ إِلَّا عَمِلْتُ بِهِ وَإِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا عَلِيٌّ وَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكُ فَأَمْسَكَهُمَا عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الْأَمْرَ قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ الْيَوْمَ
هغه موږ ته [یعقوب] وویل: له [صالح] څخه [زما پلار] موږ ته ویلي دي، [ابن شهاب] ویلي دي؛ ما ته عروه بن زبیر رضی الله عنه روایت کړی دی چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم مېرمن عایشې رضی الله عنها خبر ورکړ چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم لور فاطمه رضی الله عنها له ابوبکر رضی الله عنه څخه وغوښتل چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم تر وفات وروسته د رسول الله صلی الله علیه وسلم په غیاب کې څه تقسیم کړي. هغه ته د مال په شکل کې چې الله تعالی ورته ورکړې وه، نو [ابوبکر] ورته وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: موږ میراث نه یو او هغه مال چې موږ پریږدو هغه صدقه کیږي، نو فاطمه په غوسه شوه او له ابوبکر سره یې خبرې ونه کړې، عروه ورته وویل: فاطمه د رسول الله صلی الله علیه وسلم تر وفات وروسته شپږ میاشتې ژوندی وه، فاطمې له ابوبکر څخه د خیبر او فدک له جګړو څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم د پاتې شوې شتمنۍ او په مدینه منوره کې د خیرات غوښتنه وکړه، خو ابوبکر انکار وکړ او ویې ویل: زه هغه څوک نه یم چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم له کارونو څخه سترګې پټې کړي، هر څه چې یې کړي زه به یې خامخا وکړم، او زه اندیښمن یم چې که د هغه لږ حکمونه هم له پامه وغورځوم، زه به انحراف وکړم. هغه صدقې چې په مدينه کې وې، عمر هغه علي او عباس ته ورکړې وې، بيا علي هغه اثار کنټرول کړل، په داسې حال کې چې په خيبر او فدک کې هغه اثار چې د عمر په لاس کې وو، حضرت عمر ورته وويل: دواړه د رسول الله (صلی الله علیه وسلم) صدقې دي چې د هغه حقونه دي چې تاسو یې او د هغه استازو ته ورکړي دي او د دواړو چارې د هغه چا لخوا اداره کیږي چې د چارو رهبري کوي. 'او دواړه په ورته ورځ شوي'.
Hadith
Imam Ahmad : 26
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّهَا تَمَثَّلَتْ بِهَذَا الْبَيْتِ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقْضِي وَأَبْيَضَ يُسْتَسْقَى الْغَمَامُ بِوَجْهِهِ رَبِيعُ الْيَتَامَى عِصْمَةٌ لِلْأَرَامِلِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ذَاكَ وَاللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
موږ ته ویل شوي چې حسن بن موسی او عفان دواړو وویل؛ موږ ته [حماد بن سلمه] له [علي بن زید] له [القاسم بن محمد] له [عیسیه] څخه روایت کړی دی چې هغه د سیر دا سوره ولوستله کله چې ابوبکر د قضیې پریکړه کوله؛ "او سپينې ورېځې يې مخ لمبې کړې، چې له يتيمانو سره يې مينه او د کونډو ساتنه کوله." په الله قسم دا رسول الله صلی الله علیه وسلم وو.
Hadith
Imam Ahmad : 27
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّ أَصْحَابَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَدْرُوا أَيْنَ يَقْبُرُونَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَنْ يُقْبَرَ نَبِيٌّ إِلَّا حَيْثُ يَمُوتُ فَأَخَّرُوا فِرَاشَهُ وَحَفَرُوا لَهُ تَحْتَ فِرَاشِهِ
هغه موږ ته [عبدالرزاق] وویل؛ [ابن جریج] ماته خبر راکړی دی هغه وویل: ما [زما پلار ته] خبر راکړی و، چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم صحابه کرام نه پوهېدل، چې رسول الله صلی الله علیه وسلم به چېرته ښخ کړي، نو [ابوبکر رضی الله عنه] وویل؛ ما له رسول الله صلى الله عليه وسلم څخه واورېدل چې ويل يې: يو پېغمبر پرته له دې چې مړ شي دفن نه كېږي، نو هغوى د هغه بستره لرې كړه او د هغه تر بسترې لاندې يې قبر كېښود.
Hadith
Imam Ahmad : 28
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
حجاج راته وویل: موږ ته یې وویل [لایتس] هغه وویل؛ ما ته [یزید بن ابو حبیب] له [ابوالخیر] له [عبدالله بن عمرو بن العاش] له [ابوبکر صدیق] څخه روایت کړی دی چې هغه رسول الله صلی الله علیه وسلم ته وویل؛ ما ته داسې دعا را زده کړه چې په لمانځه کې یې ووایه! هغه ځواب ورکړ: ولوله اللهم إني ذلمت نفسي ذوالمن كتسيرا ولا يغفردز دزانوبا اله انت فاغفرلي مغفيرتن من عندكا ورحمني إنكا انتل غفور الرحيم - اې الله، په حقيقت كې له تا پرته ما په خپل ځان او د بل چا نه بښنه نه ده كړې. نو ماته له تا څخه بښنه راکړه. او پر ما رحم وکړه، بېشكه ته بخښونكى، بې حده رحم كوونكى يې.
Hadith
Imam Ahmad : 29
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ } حَتَّى أَتَى عَلَى آخِرِ الْآيَةِ أَلَا وَإِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الظَّالِمَ لَمْ يَأْخُذُوا عَلَى يَدَيْهِ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ أَلَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ وَقَالَ مَرَّةً أُخْرَى وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
هغه موږ ته [حماد بن اسامہ] وویل: موږ ته [اسماعیل] له قیس څخه خبر راکړ، هغه وویل: ابوبکر رضي الله عنه پاڅېد او د الله حمد او ثنا يې وويله او بيا يې وويل: ژباړه: ای خلکو په حقیقت کې تاسو دا آیت ولولئ: ای مؤمنانو خپل ځانونه وساتئ. - د آيت تر اخره پورې- خبر اوسئ، که خلک يو ظالم وويني، خو دواړه لاسونه يې پرې نه کړي؛ نو وېره ده، چې الله به ټولو ته يو شان عذاب ورکړي، خبر اوسئ، چې ما له رسول الله صلى الله عليه وسلم څخه اورېدلي، چې ويې فرمايل: په حقيقت کې انسانان، په بل ځاى کې يې وويل: په حقیقت کې موږ له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه اورېدلي دي.
Hadith
Imam Ahmad : 30
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الظَّالِمَ فَلَمْ يَأْخُذُوا عَلَى يَدَيْهِ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
هغه موږ ته [یزید بن هارون] وویل: موږ ته [اسماعیل بن ابو خالد] له [قیس بن ابو حازم] له [ابوبکر صدیق] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: اى خلکو دا آيت خامخا لولي: اې مؤمنانو خپل ځانونه وساتئ. هیڅ ګمراه کونکی به تاته ضرر ونه رسوی که چیری ته هدایت ترلاسه کړی.» سورة المائدة 105 آيت، او ما له رسول الله صلى الله عليه وسلم څخه اورېدلي دي چي فرمايي: بېشکه چي خلك يو ظالم وويني او لاسونه يې پرې نه ږدي، نو وېره ده چي الله به پر ټولو عذاب وكړي.
Hadith
Imam Ahmad : 31
حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا مُرَّةُ الطَّيِّبُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ سَيِّئُ الْمَلَكَةِ
هغه موږ ته [یزید] وویل؛ موږ ته [حمام] له فرقد السبخي څخه روایت کړی او [عفان] دواړو وویل؛ موږ ته [مرة الثیب] له ابوبکر صدیق رضی الله عنه څخه روایت دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: هیڅوک به جنت ته داخل نشي.
Hadith
Imam Ahmad : 32
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ مُرَّةَ الطَّيِّبِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ خَبٌّ وَلَا بَخِيلٌ وَلَا مَنَّانٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ الْمَمْلُوكُ إِذَا أَطَاعَ اللَّهَ وَأَطَاعَ سَيِّدَهُ
له موږ څخه [یزید بن هارون] روایت کړی دی، موږ ته [شداق بن موسی] له (فرقاد السبخي) څخه [مرة التیب] له ابوبکر صدیق رضی الله عنه څخه روایت کړی دی، رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: جنت ته به خیانت کونکی، بخل او بخل کوونکی او بد ګټي اخیستونکی کس جنت ته نه داخلیږي. اخلاق، او جنت ته د ننوتلو لومړۍ اراده هغه بنده ده چې د خپل رب او مالک اطاعت کوي.
Hadith
Imam Ahmad : 33
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَفَاقَ مِنْ مَرْضَةٍ لَهُ فَخَرَجَ إِلَى النَّاسِ فَاعْتَذَرَ بِشَيْءٍ وَقَالَ مَا أَرَدْنَا إِلَّا الْخَيْرَ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتْبَعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
هغه موږ ته [روح] وویل؛ موږ ته [سعيد بن ابو عروبه] له [ابوطيح] څخه [المغيره بن سبي] له عمرو بن حريتس څخه روايت کړى دى چې [ابوبکر] له ناروغۍ څخه روغ شو، بيا د خلکو ليدلو ته ورغى او بښنه يې وغوښته او ويې ويل: موږ له خیر پرته بل څه نه غواړو، بیا یې وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم موږ ته ویلي دي چې دجال به د ځمکې له ختیځې برخې څخه راښکاره شي چې خراسان به ورته ویل کیږي، ډېر خلک به یې تعقیب کړي، مخونه به یې لکه د جعل شوي ډال په څېر وي.
Hadith
Imam Ahmad : 34
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ حِمْصَ وَكَانَ قَدْ أَدْرَكَ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ مَرَّةً قَالَ سَمِعْتُ أَوْسَطَ الْبَجَلِيَّ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَخْطُبُ النَّاسَ وَقَالَ مَرَّةً حِينَ اسْتُخْلِفَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فَإِنَّ النَّاسَ لَمْ يُعْطَوْا بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْعَافِيَةِ وَعَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
هغه موږ ته [روح] وویل؛ هغه موږ ته [سيوبه] له [يزيد بن خمير] څخه وويل: له سليم بن عامر رضي الله عنه نه مې واورېدل چې د حمصې له يوه سړي سره يې د رسول الله صلى الله عليه وسلم له اصحابو سره وکتل، هغه وويل: ما له [ابوبکر صدیق] څخه [اوسط البجلي] اوریدلي دي، اسث وویل: ما اوریدلي چې هغه د خلکو په وړاندې تبلیغ کوي، او په بل ځای کې یې وویل؛ کله چې خليفه وټاکل شو، ويې ويل: رښتیا هم په لومړي کال کې رسول الله صلی الله علیه وسلم زما پر ځای ولاړ و، بیا ابوبکر رضی الله عنه وژړل، بیا یې وویل: زه له الله جل جلاله څخه بښنه او نجات غواړم، ځکه انسان ته له ایمان وروسته له نجات څخه غوره بل څه نه ورکول کیږي. صادق اوسئ ځکه چې هغه په جنت کې دی، او له دروغ ویلو څخه ډډه وکړئ ځکه چې دروغ د بدۍ سره یوځای کیږي او دواړه په دوزخ کې دي.
Hadith
Imam Ahmad : 35
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ عَيَّاشٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا بَشَّرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَقْرَأَ الْقُرْآنَ غَضًّا كَمَا أُنْزِلَ فَلْيَقْرَأْهُ عَلَى قِرَاءَةِ ابْنِ أُمِّ عَبْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ وَيَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ قَالَ غَضًّا أَوْ رَطْبًا
هغه موږ ته [یحیی بن ادم] وویل: موږ ته [ابوبکر یعني ابن عیسي] له [عاصم] له زهیر [عبدالله] څخه روایت کړی دی، هغه [ابو بکر] او عمر رضي الله عنهم ته زیری ورکړ، چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: څوک چې د قرآن لوستل خوښوي، نو هغه دې د عبد الله په شان په سمه توګه ولوستل شي. دی وايي؛ له موږ څخه [یحیی بن ادم] روایت کړی دی [ابوبکر] او [یزید بن عبدالعزیز] له [العماسی] څخه [ابراهیم] له [القمة] له [علامه] څخه [عمر بن الخطاب] له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی لکه د پورتني حدیث په څیر هغه وویل نرم یا نرم.
Hadith
Imam Ahmad : 36
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ وَسَعِيدُ بْنُ سَلَمَةَ بْنِ أَبِي الْحُسَامِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَبِي الْحُوَيْرِثِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ أَنَّ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاذَا يُنْجِينَا مِمَّا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِي أَنْفُسِنَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ يُنْجِيكُمْ مِنْ ذَلِكَ أَنْ تَقُولُوا مَا أَمَرْتُ عَمِّي أَنْ يَقُولَهُ
موږ ته د بني هاشم يو پخواني غلام [ابو سعيد] ويلي دي، موږ ته يې [عبدالعزيز بن محمد] او [سعيد بن سلمه بن ابوالحسام] له عمرو بن ابي عمرو څخه [ابوالحويرث] له محمد بن جبير بن مثعم رضی الله عنه څخه روايت کړى دى. ما خوب وليد چې له رسول الله صلى الله عليه وسلم څخه د هغه څه په اړه پوښتنه وکړم چې موږ ته د شيطان له وسوسو څخه نجات راکوي، نو [ابوبکر] وويل: ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه په دې اړه پوښتنه وکړه، نو هغه ورته وویل: څه شی دې له دې څخه وژغوري، ته هغه جمله وایې چې ما خپل تره ته امر کړی و، خو هغه نه غوښتل چې ووایي.
Hadith
Imam Ahmad : 37
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ يُونُسَ عَنِ الْحَسَنِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ لَمْ يُعْطَوْا فِي الدُّنْيَا خَيْرًا مِنْ الْيَقِينِ وَالْمُعَافَاةِ فَسَلُوهُمَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ
موږ ته [اسماعیل بن ابراهیم] له یونس [الحسن] څخه روایت کړی دی چې [ابوبکر] خلکو ته تبلیغ کاوه، بیا یې وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: ای خلکو په حقیقت کې انسانانو ته په دې دنیا کې له ډاډ او امنیت څخه غوره بل څه نه دي ورکړل شوي، نو له الله تعالی څخه دواړه وغواړئ.
Hadith
Imam Ahmad : 38
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ وَحَدَّثَنِي حُسَيْنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عِكْرِمَةَ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا أَرَادُوا أَنْ يَحْفِرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ يَضْرَحُ كَحَفْرِ أَهْلِ مَكَّةَ وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ زَيْدُ بْنُ سَهْلٍ يَحْفِرُ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ فَكَانَ يَلْحَدُ فَدَعَا الْعَبَّاسُ رَجُلَيْنِ فَقَالَ لِأَحَدِهِمَا اذْهَبْ إِلَى أَبِي عُبَيْدَةَ وَلِلْآخَرِ اذْهَبْ إِلَى أَبِي طَلْحَةَ اللَّهُمَّ خِرْ لِرَسُولِكَ قَالَ فَوَجَدَ صَاحِبُ أَبِي طَلْحَةَ أَبَا طَلْحَةَ فَجَاءَ بِهِ فَلَحَدَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
موږ ته [يعقوب بن ابراهيم] له [ابن اسحاق] څخه [زما پلار] ويلي دي. دی وايي؛ او موږ ته يې [حسين بن عبدالله] [د ابن عباس پخواني غلام عکرمه] له [ابن عباس] څخه روايت کړى دى، هغه وويل: کله چې صحابه کرامو غوښتل چې د رسول الله (صلی الله علیه وسلم) قبر کېنوي؛ نو دوی دوه لارې درلودې: ابو عبیده بن الجراح - که دوی قبر جوړ کړي - هغه چې د مکې د خلکو په څیر یې کیندل، او ابو طلحه زید بن سهل چې د مدینې د خلکو په څیر یې کیندل، یعني عباس ته یې وویل، یو دوه یې جوړ کړل او عباس ته یې وویل: یو سړی جوړ کړئ. ابو عبيده ته لاړ شه! او بل ته یې وویل؛ ابوطلحه ته لاړ شه! اې الله د خپل رسول لپاره انتخاب کړه. او ظاهراً چې ابو طلحه ته ورغی هغه يې وموند او سمدلاسه يې ونيو، بيا يې رسول الله صلی الله عليه وسلم ته لمونځ وکړ.
Hadith
Imam Ahmad : 39
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ أَخْبَرَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ بَعْدَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَيَالٍ وَعَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَام يَمْشِي إِلَى جَنْبِهِ فَمَرَّ بِحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ يَلْعَبُ مَعَ غِلْمَانٍ فَاحْتَمَلَهُ عَلَى رَقَبَتِهِ وَهُوَ يَقُولُ وَا بِأَبِي شَبَهُ النَّبِيِّ لَيْسَ شَبِيهًا بِعَلِيِّ قَالَ وَعَلِيٌّ يَضْحَكُ
موږ ته [محمد بن عبدالله بن زبیر] له عمر بن سعید [ابن ابی ملایکه] څخه روایت کړی دی، هغه له عقبه بن الحارث څخه روایت کړی دی، هغه وویل: زه د رسول الله صلی الله علیه وسلم له وفات څو شپې وروسته د مازدیګر له لمانځه وروسته له ابوبکر صدیق رضی الله عنه سره ولاړم، ناڅاپه علي ترې تېر شو، بیا یې حسن بن علي تېر شو، چې له ماشومانو سره یې لوبې کولې، نو هغه یې په اوږو پورته کړ او ویې ویل: ای پلاره هغه د پیغمبر سره مشابهت لری او د علی سره مشابهت نه لری. عقبه وويل: او علي وخندل.
Hadith
Imam Ahmad : 40
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِي بَكْرٍ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فَجَاءَ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ فَاعْتَرَفَ عِنْدَهُ مَرَّةً فَرَدَّهُ ثُمَّ جَاءَهُ فَاعْتَرَفَ عِنْدَهُ الثَّانِيَةَ فَرَدَّهُ ثُمَّ جَاءَهُ فَاعْتَرَفَ الثَّالِثَةَ فَرَدَّهُ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّكَ إِنْ اعْتَرَفْتَ الرَّابِعَةَ رَجَمَكَ قَالَ فَاعْتَرَفَ الرَّابِعَةَ فَحَبَسَهُ ثُمَّ سَأَلَ عَنْهُ فَقَالُوا مَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا قَالَ فَأَمَرَ بِرَجْمِهِ
موږ ته [اسود بن عامر] له [اسرائیل] له [جابر] له [امیر] له [امیر] له [عبدالرحمن بن ابزه] له [ابوبکر] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: زه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څنګ ته ناست وم، چې ناڅاپه مایز بن مالک راغی او د رسول الله صلی الله علیه وسلم په وړاندې یې اقرار وکړ، چې زنا یې کړې ده، لومړی ځل یې له اقرار څخه انکار وکړ، بیا هغه ته راغی، دویم ځل یې اقرار وکړ، خو هغه راغی او درېیم ځل یې بیا اقرار وکړ، بیا یې انکار وکړ. ورته وویل؛ ابوبکر رضی الله عنه وویل: که ته په څلورم ځل اقرار وکړې هغه به تا سنګسار کړي. بيا يې څلورم ځل اقرار وكړ، رسول الله (صلى الله عليه و اله و صحبه و سلم) يې بندي كړ، بيا يې د هغه په اړه پوښتنه وكړه، نو هغوى ځواب وركړ؛ "موږ د هغه څخه پرته بل څه نه پوهیږو." نو رسول الله صلی الله علیه وسلم ورته د سنګسار امر وکړ.
