Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 341
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ قَالَ رَأَيْتُ الْأُصَيْلِعَ يَعْنِي عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُقَبِّلُ الْحَجَرَ وَيَقُولُ أَمَا إِنِّي أَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ وَلَكِنْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُكَ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] di [Ashim Al Ahwal] di [Abdullah Bin Sirjis] al à dit; O ai viodût Al Ushaili’ che al vûl dî [Umar Bin Al Khathab] che al cjacare di Hajar -Aswad- intant che al diseve; “In fat, o savevi che tu jeri dome une piere, ma o ai viodût il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam che al ti cjacarave”.
Hadith
Imam Ahmad : 342
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَمْرَةَ الضُّبَعِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ جُوَيْرِيَةَ بْنِ قُدَامَةَ قَالَ حَجَجْتُ فَأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ الْعَامَ الَّذِي أُصِيبَ فِيهِ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَطَبَ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ كَأَنَّ دِيكًا أَحْمَرَ نَقَرَنِي نَقْرَةً أَوْ نَقْرَتَيْنِ شُعْبَةُ الشَّاكُّ فَكَانَ مِنْ أَمْرِهِ أَنَّهُ طُعِنَ فَأُذِنَ لِلنَّاسِ عَلَيْهِ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ دَخَلَ عَلَيْهِ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَهْلُ الْمَدِينَةِ ثُمَّ أَهْلُ الشَّامِ ثُمَّ أُذِنَ لِأَهْلِ الْعِرَاقِ فَدَخَلْتُ فِيمَنْ دَخَلَ قَالَ فَكَانَ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهِ قَوْمٌ أَثْنَوْا عَلَيْهِ وَبَكَوْا قَالَ فَلَمَّا دَخَلْنَا عَلَيْهِ قَالَ وَقَدْ عَصَبَ بَطْنَهُ بِعِمَامَةٍ سَوْدَاءَ وَالدَّمُ يَسِيلُ قَالَ فَقُلْنَا أَوْصِنَا قَالَ وَمَا سَأَلَهُ الْوَصِيَّةَ أَحَدٌ غَيْرُنَا فَقَالَ عَلَيْكُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنَّكُمْ لَنْ تَضِلُّوا مَا اتَّبَعْتُمُوهُ فَقُلْنَا أَوْصِنَا فَقَالَ أُوصِيكُمْ بِالْمُهَاجِرِينَ فَإِنَّ النَّاسَ سَيَكْثُرُونَ وَيَقِلُّونَ وَأُوصِيكُمْ بِالْأَنْصَارِ فَإِنَّهُمْ شَعْبُ الْإِسْلَامِ الَّذِي لَجِئَ إِلَيْهِ وَأُوصِيكُمْ بِالْأَعْرَابِ فَإِنَّهُمْ أَصْلُكُمْ وَمَادَّتُكُمْ وَأُوصِيكُمْ بِأَهْلِ ذِمَّتِكُمْ فَإِنَّهُمْ عَهْدُ نَبِيِّكُمْ وَرِزْقُ عِيَالِكُمْ قُومُوا عَنِّي قَالَ فَمَا زَادَنَا عَلَى هَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ سَأَلْتُهُ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَالَ فِي الْأَعْرَابِ وَأُوصِيكُمْ بِالْأَعْرَابِ فَإِنَّهُمْ إِخْوَانُكُمْ وَعَدُوُّ عَدُوِّكُمْ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ سَمِعْتُ أَبَا جَمْرَةَ الضُّبَعِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ جُوَيْرِيَةَ بْنِ قُدَامَةَ قَالَ حَجَجْتُ فَأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ الْعَامَ الَّذِي أُصِيبَ فِيهِ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَطَبَ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ كَأَنَّ دِيكًا أَحْمَرَ نَقَرَنِي نَقْرَةً أَوْ نَقْرَتَيْنِ شُعْبَةُ الشَّاكُّ قَالَ فَمَا لَبِثَ إِلَّا جُمُعَةً حَتَّى طُعِنَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَأُوصِيكُمْ بِأَهْلِ ذِمَّتِكُمْ فَإِنَّهُمْ ذِمَّةُ نَبِيِّكُمْ قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ سَأَلْتُهُ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَالَ فِي الْأَعْرَابِ وَأُوصِيكُمْ بِالْأَعْرَابِ فَإِنَّهُمْ إِخْوَانُكُمْ وَعَدُوُّ عَدُوِّكُمْ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] al à dit; O ai sintût [Abu Hamzah Adl Dluba’i] contâ une storie di [Juwairiyah Bin Qudamah] che al disè; ‘O ai fat il Hajj, daspò tal an che [Umar] al à vût un disastri o soi rivât a Medine,’ al à dit Juwairiyah; ‘Umar al predicave e al disè; 'Di fat, o ai someât che un gal ros al jere daûr a piçulâmi cuntun o doi piçuls' - Syu'bah al someave dubiôs - e al è vignût fûr che la robe e jere che al jere stât sburtât, daspò al à permetût ae int di cjatâlu, e la int che lu à cjatât pe prime volte e jere i compagns dal Profete sallallaahu alaihi Wasallam di Syria per, ancje la int di Medina, la int di Irak par viodilu, e o lu ai cjatât cu la int che lu à cjatât,’ al continuà la sô storie; ‘Ducj chei che a vignivin a viodilu, a lu laudavin e a ploravin’. Al dîs; Cuant che o lu vin cjatât, al veve un turban neri ator dal stomi ma il sanc al coreve ancjemò. Juvairi al à dit; alore o vin dit; — Dâne un testament! ’ e nissun al domandà un testament fûr di nô, alore al disè; ‘Tignî fer il libri di Allah - il Coran -, parcè che no straviâs fintant che tu lu seguis’. Alore o vin dit; — Dâne un testament! ’ Al dîs; “O ti lassarò i Muhajirin, parcè che lis personis a aumentaran di numar e a deventaran pocjis, e o ti lassarò i Ansar, parcè che a son la comunitât islamiche dulà che al tornarà l’Islam, e o ti lassarò i araps, parcè che a son la origjin e la part di te, alore o ti lassarò i Ahluphe e a son il to Procuardi e il to Dzimmah. sostentament de famee, alce di me! ’ Juvairi al disè; ‘E nol à zontât nuie di altri che lis peraulis dal testament’. Mohammed Bin Ja’far al à dit; Shuba al disè; ‘Dopo o lu ai domandât dopo di chel, cussì al à dit dai araps; ‘O ai confidât ancje i araps, parcè che a son i to fradis e i lôr nemîs a son ancje i to nemîs’. Al à contât [Hajjaj] Al à contât [Syu’bah] O ai sintût [Abu Hamzah Adl Dluba’i] contâ di [Juwairiyah Bin Qudamah] al à dit; ‘O ai fat il Hajj, daspò tal an che Umar al à vût une disgracie o soi rivât a Medine,’ al continuà; Umar al predicave e al disè; ‘Di fat, o ai someât che un gal ros al me sburtave cuntun o doi piçui’ -Syu’bah al someave dubiôs-, e nol fo fin al vinars che al fo sburtât. Po dopo al menzonà il hadith come parsore, cun la ecezion che [Umar] al disè; ‘O ti concedi il to ahlu dzimmah, invezit a àn une garanzie dal to Profete’. Shuba al disè; alore o lu domandà dopo di chel, cussì al rispuindè sui araps; ‘E o testimonii a voi araps, a son i vostris fradis e i lôr nemîs a son i vostris nemîs’.
Hadith
Imam Ahmad : 343
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ شَهِدَ عِنْدِي رِجَالٌ مَرْضِيُّونَ فِيهِمْ عُمَرُ وَأَرْضَاهُمْ عِنْدِي عُمَرُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ صَلَاةٍ بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَبَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Said] e [Abdul Wahab] di [Said] di [Qatadah] di [Abul Aliyah] di [Ibn Abbas], che al à dit; “O ai testemoneât di bande di oms benedîts, tra di lôr [Umar], e secont me il plui benedît di lôr al è Umar, -a testemoniin- che il Messazîr di Allah sallallaahu alaihi Wasallam al à proibît la preiere dopo la preiere di Fajr fin al albierc dal soreli e dopo la preiere di Asr fin al tramont dal soreli”.
Hadith
Imam Ahmad : 344
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَ النَّاسَ بِالْجَابِيَةِ فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ إِلَّا مَوْضِعَ أُصْبُعَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ أَوْ أَرْبَعَةٍ وَأَشَارَ بِكَفِّهِ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à contât [Said] di [Qatadah] di [Ash Sya’bi] di [Suwaid Bin Ghafalah] che [Umar] al à pronunciât un sermon ae int di Jabiyah daspò al à dit; “Il Messazîr di Allah Shallallahu Alaihi Wasallam al à proibît di doprâ une stofe di sede gjavant nome la misure di doi dêts o trê dêts o cuatri dêts, e lu à mostrât viers il palm de sô man.”
Hadith
Imam Ahmad : 345
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ فِي قَبْرِهِ بِمَا نِيحَ عَلَيْهِ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Said] de [Qatadah] di [Dit Bin Al Musayyib] di [Ibn Umar] di [Umar] che il Profete al à dit; “Une persone muarte e sarà torturade inte sô tombe par vie dal so niyahah -lamentâ- viers di lui”.
Hadith
Imam Ahmad : 346
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ ذَاتَ يَوْمٍ عِنْدَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعَرِ لَا يُرَى قَالَ يَزِيدُ لَا نَرَى عَلَيْهِ أَثَرَ السَّفَرِ وَلَا يَعْرِفُهُ مِنَّا أَحَدٌ حَتَّى جَلَسَ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِسْلَامِ مَا الْإِسْلَامُ فَقَالَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَعَجِبْنَا لَهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِيمَانِ قَالَ الْإِيمَانُ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْقَدَرِ كُلِّهِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِحْسَانِ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ يَزِيدُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ السَّاعَةِ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ بِهَا مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَاتِهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبِنَاءِ قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ قَالَ فَلَبِثَ مَلِيًّا قَالَ يَزِيدُ ثَلَاثًا فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عُمَرُ أَتَدْرِي مَنْ السَّائِلُ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَلَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَقَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَبِثْتُ ثَلَاثًا فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عُمَرُ
Al à contât [Mohammed Bin Ja’far] Al à contât [Ibn Buraidah]. E al à contât [Yazid Bin Harun] Al à contât [Kahmas] di [Ibn Buraidah] di [Yahya Bin Ya’mar] che al à sintût [Ibnu Umar] dî; Dopo vêmi contât [Omar Bin Khatthab], al disè; ‘Un dì cuant che o jerin dongje di Nabiyullah, al comparì di colp un om denant di nô, i siei vistîts a jerin une vore blancs e i siei cjavei a jerin une vore neris,’ - al à dit [Yazid]; - ‘No vin viodût segns di vê viazât e nissun di nô lu cognosseve. Dopo al si sielzè denant di Nabiyullah Sallallahu Alaihi Wasallam e al metè i zenoi in zenoi, e al metè lis mans su dutis dôs lis cossis, daspò al disè; ‘O Mohammed, dîmi ce che al è l’Islam! ' Al rispuindè: 'L'Islam al è che tu testimoniis che nol esist un diu - digne di adorazion - fûr di Allah e che Mohammed al è il messazîr di Allah, daspò fâ lis preieris, paiâ la zakat, digiunâ tal mês di Ramadlan e fâ il Hajj se tu puedis'. Lui -om- al disè; “Tu âs reson”. Lui -Umar- al disè; “Duncje o jerin maraveâts di lui, al domandà ma daspò al lu confermà”. Umar al disè; alore al disè; ‘Dimi ce che e je la Fede? ' Al rispuindè: 'La fede e je che tu crodis in Allah, intai Siei Anjâi, intai Siei Libris, intai Siei Messazîrs, tal Ultim Dì e intal destin bon e mâl'. Al dîs; ‘Tu âs reson’, al disè; — Alore dîmi ce che al è Ihsan? ’ Yazid al disè; Al rispuindè: ‘Tu adoris Allah come se tu Lui viodissis e se no tu puedis viodilu, alore invezit Lui al te viôt’. Al dîs; — Alore dîmi de apocalìs! ’ Al rispuindè: ‘La persone che e ven domandade no cognòs plui dal interogadôr’, al disè; — Alore dîmi dai segns! ' Al rispuindè: 'Cuant che une sclave e partìs il so paron, cuant che si viôt personis cui pîts nus - cence sandai o scarpis - e cence vistîts e pastôrs di cjavris che a competin tra di lôr par tirâ sù edificis - vantantsi di grande glorie -'. Umar al disè; ‘Dopo l’om al è lât vie’. Umar al disè; “Nol è tant timp indaûr”. Yazid al disè; ‘Trê dîs’ dopo il Rasulullah al mi domandà: ‘O Umar, tu cognossis cui che al è l’interrogadôr? ’ Umar al rispuindè; O ai dit; ‘Allah e il So Messazîr a san miôr’. Al disè: ‘Chel al è Gabriel, al è vignût daûr di te par insegnâti la tô religjon Deen’.
Hadith
Imam Ahmad : 347
حَدَّثَنَا بَهْزٌ قَالَ وَحَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ إِنَّ ابْنَ الزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَنْهَى عَنْ الْمُتْعَةِ وَإِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ يَأْمُرُ بِهَا قَالَ فَقَالَ لِي عَلَى يَدِي جَرَى الْحَدِيثُ تَمَتَّعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَفَّانُ وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ فَلَمَّا وَلِيَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ الْقُرْآنَ هُوَ الْقُرْآنُ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ الرَّسُولُ وَإِنَّهُمَا كَانَتَا مُتْعَتَانِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَاهُمَا مُتْعَةُ الْحَجِّ وَالْأُخْرَى مُتْعَةُ النِّسَاءِ
A vê nus contât [Bahz] al disè; e Dopo vêne contât ['Affan] ducj i doi a disevin; Al à relatât cun nô [Hammam] Al à relatât cun nô [Qatadah] di [Abu Nadlrah] al à dit; O ai dit a [Jabir Bin Abdullah]; che Ibn Az Zubair al proibì il matrimoni muth’ah intant che Ibn Abbas lu ordenave, lui -Abu Nadlrah- al disè; alore Jabir Bin Abdullah al mi disè secont il flus de mê conversazion; “Une volte o vin vût un matrimoni Mut’ah cul Rasulullah”. — Affan al disè; “E cun Abu Bakr”. Po dopo, cuant che [Umar] al fo nomenât calif, al predicà denant dal popul, disint; “In fat il Coran al è il Coran, e invezit il Messazîr di Allah al è il Messazîr, e invezit i doi Mut’ah a son sucedûts intal timp dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, un al jere il Mut’ah dal Hajj - il secont al jere il Hajj Mut’ah dal Hajj Mut’ah.
Hadith
Imam Ahmad : 348
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَنْبَأَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ هُبَيْرَةَ عَنْ أَبِي تَمِيمٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَوْ أَنَّكُمْ تَوَكَّلْتُمْ عَلَى اللَّهِ حَقَّ تَوَكُّلِهِ لَرَزَقَكُمْ كَمَا يَرْزُقُ الطَّيْرَ تَغْدُو خِمَاصًا وَتَرُوحُ بِطَانًا
Al à dit che [Hajjaj] al à ripuartât a [Ibn Lahi’ah] di [Abdullah Bin Hubairah] di [Abu Tamim] che al veve sintût [Umar Bin Al Khathab] dî; O ai sintût il Profete sallallaahu alaihi wasallam dî: ‘Se tu metis la tô fidance in Allah il plui ben pussibil, di sigûr tu cjatarâs il sostentament, come che un uciel al ven dât il sostentament, al svole a buinore vueit e al torne plen’.
Hadith
Imam Ahmad : 349
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي بُكَيْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ السَّاعِدِيِّ الْمَالِكِيِّ أَنَّهُ قَالَ اسْتَعْمَلَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا فَرَغْتُ مِنْهَا وَأَدَّيْتُهَا إِلَيْهِ أَمَرَ لِي بِعِمَالَةٍ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّمَا عَمِلْتُ لِلَّهِ وَأَجْرِي عَلَى اللَّهِ قَالَ خُذْ مَا أُعْطِيتَ فَإِنِّي قَدْ عَمِلْتُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَمَّلَنِي فَقُلْتُ مِثْلَ قَوْلِكَ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُعْطِيتَ شَيْئًا مِنْ غَيْرِ أَنْ تَسْأَلَ فَكُلْ وَتَصَدَّقْ
Al à dit [Hajjaj] Al à dit [Laits] Al à dit a mi [Bukair Bin Abdullah] di [Busr Bin Said] di [Ibnu As Saidi] Al Maliki che al à dit; [Umar Bin Al Khaththab] al mi à assegnât come racueidôr di zakat, dopo vê finît di puartâlu indenant o ai consegnât il Zakat a lui, daspò Umar al à ordenât di cjapâ il stipendi, cussì o ai dit; ‘O lavori dome par Allah e la mê ricumpense e ven dome di Allah’. Umar al rispuindè; “Cjape ce che ti ven dât, parcè che o ai sperimentât chest tal timp dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, al mi à assegnât -di cjapâ sù la zakat- daspò o ai dit come che tu âs dit, alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al mi à dit: ‘Se ti ven dât alc cence domandâlu, alore mangjalu e dâ al’.
Hadith
Imam Ahmad : 350
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي بُكَيْرٌ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ هَشَشْتُ يَوْمًا فَقَبَّلْتُ وَأَنَا صَائِمٌ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ صَنَعْتُ الْيَوْمَ أَمْرًا عَظِيمًا قَبَّلْتُ وَأَنَا صَائِمٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ لَوْ تَمَضْمَضْتَ بِمَاءٍ وَأَنْتَ صَائِمٌ فَقُلْتُ لَا بَأْسَ بِذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفِيمَ
Al à dit [Hajjaj] Al à dit [Laits] Al à dit [Bukair] di [Abdul Malik Bin Said Al Ansari] di [Jabir Bin Abdullah] di [Umar Bin Al Khaththab] che al à dit; 'Un dì il me desideri - la mê luscje - al si è inflammât, daspò o ai bussade la mê - femine - ancje se o jeri daûr a digiunâ, cussì o soi rivât al Messazîr di Allah Sallallahu Alaihi Wasallam e o ai dit; “Vuê o ai fat un grant -erôr-, o ai bussade la mê -femine- ancje se o jeri daûr a digiunâ”. Il Rasulullah Sallam al rispuindè: ‘Ce pensis se tu sgjavis la bocje cun aghe ancje se tu stâs a digiunâ? ’ O ai rispuindût; “Va ben - nol romp il digiun-’. Alore il Rasulullah al à dit: ‘Alore dulà che al è il probleme? '
Hadith
Imam Ahmad : 351
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هُبَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا تَمِيمٍ الْجَيْشَانِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَوَكَّلُونَ عَلَى اللَّهِ حَقَّ تَوَكُّلِهِ لَرَزَقَكُمْ كَمَا يَرْزُقُ الطَّيْرَ أَلَا تَرَوْنَ أَنَّهَا تَغْدُو خِمَاصًا وَتَرُوحُ بِطَانًا
Al à dit [Yahya Bin Ishaq] al à dit [Ibn Lahi’ah] Al à dit [Abdullah Bin Hubairah] al à dit; O ai sintût [Abu Tamim Al Jaisyani] dî; O ai sintût [Umar Bin Al Khathab] dî; O ai sintût dî il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: ‘Se tu metis la tô fidance in Allah il plui ben pussibil, di sigûr tu cjatarâs il sostentament, come che al ven dât il sostentament a un uciel, no viodis che al svole a buinore vueit e al torne plen’.
Hadith
Imam Ahmad : 352
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنِ ابْنِ يَعْمَرَ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّا نُسَافِرُ فِي الْآفَاقِ فَنَلْقَى قَوْمًا يَقُولُونَ لَا قَدَرَ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَأَخْبِرُوهُمْ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ مِنْهُمْ بَرِيءٌ وَأَنَّهُمْ مِنْهُ بُرَآءُ ثَلَاثًا ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ فَذَكَرَ مِنْ هَيْئَتِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْنُهْ فَدَنَا فَقَالَ ادْنُهْ فَدَنَا فَقَالَ ادْنُهْ فَدَنَا حَتَّى كَادَ رُكْبَتَاهُ تَمَسَّانِ رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مَا الْإِيمَانُ أَوْ عَنْ الْإِيمَانِ قَالَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنُ بِالْقَدَرِ قَالَ سُفْيَانُ أُرَاهُ قَالَ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ فَمَا الْإِسْلَامُ قَالَ إِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَحَجُّ الْبَيْتِ وَصِيَامُ شَهْرِ رَمَضَانَ وَغُسْلٌ مِنْ الْجَنَابَةِ كُلُّ ذَلِكَ قَالَ صَدَقْتَ صَدَقْتَ قَالَ الْقَوْمُ مَا رَأَيْنَا رَجُلًا أَشَدَّ تَوْقِيرًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ هَذَا كَأَنَّهُ يُعَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِحْسَانِ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ أَوْ تَعْبُدَهُ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ كُلُّ ذَلِكَ نَقُولُ مَا رَأَيْنَا رَجُلًا أَشَدَّ تَوْقِيرًا لِرَسُولِ اللَّهِ مِنْ هَذَا فَيَقُولُ صَدَقْتَ صَدَقْتَ قَالَ أَخْبِرْنِي عَنْ السَّاعَةِ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ بِهَا مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَقَالَ صَدَقْتَ قَالَ ذَلِكَ مِرَارًا مَا رَأَيْنَا رَجُلًا أَشَدَّ تَوْقِيرًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ هَذَا ثُمَّ وَلَّى قَالَ سُفْيَانُ فَبَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْتَمِسُوهُ فَلَمْ يَجِدُوهُ قَالَ هَذَا جِبْرِيلُ جَاءَكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْ مَا أَتَانِي فِي صُورَةٍ إِلَّا عَرَفْتُهُ غَيْرَ هَذِهِ الصُّورَةِ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنِ ابْنِ يَعْمَرَ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ أَوْ سَأَلَهُ رَجُلٌ إِنَّا نَسِيرُ فِي هَذِهِ الْأَرْضِ فَنَلْقَى قَوْمًا يَقُولُونَ لَا قَدَرَ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ مِنْهُمْ بَرِيءٌ وَهُمْ مِنْهُ بُرَآءُ قَالَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُنَا قَالَ بَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَدْنُو فَقَالَ ادْنُهْ فَدَنَا رَتْوَةً ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَدْنُو فَقَالَ ادْنُهْ فَدَنَا رَتْوَةً ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَدْنُو فَقَالَ ادْنُهْ فَدَنَا رَتْوَةً حَتَّى كَادَتْ أَنْ تَمَسَّ رُكْبَتَاهُ رُكْبَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِيمَانُ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Al à contât [Abu Nu’aim] Al à contât [Sufyan] di [’Alqamah Bin Martsad] di [Suleiman Bin Buraidah] di [Ibn Ya’mar] al à dit; O ai dit a [Ibn Omar]; “O vin viazât par dute la tiere, daspò o vin cjatât une int che e diseve che a nol jere un destin”. Ibn Omar al disè; ‘Cuant che tu lis cjatis, dîju che Abdullah Bin Umar al è daûr a lassâju, e lôr a lu lassin’, trê voltis. Dopo al contà un hadith; Cuant che o jerin dongje dal Rasulullah, al rivà di colp un om - Ibnu Umar al menzonà lis sôs carateristichis - il Rasulullah al disè daspò: ‘Vignî dongje! ’ alore l’om si svicinà, alore il Messazîr di Allah al disè di gnûf: ‘Vignî plui dongje! ’ Cussì l’om si svicinà, cussì che i siei zenoi si tocjavin cuasi un cul altri. Alore al disè; ‘O Messazîr di Allah, dîmi ce che e je la fede? ’ O, ‘Dimi de Fede? ' Al rispuindè: 'Tu crodis in Allah, intai siei anjâi, intai siei libris, intai siei messazîrs, tal ultin dì e tu crodis tal destin'. Sufyan al disè; O pensavi che al diseve: ‘Il bon e il mâl’. L’om al domandà; ‘Cje al è l’Islam? ' Al rispuindè: 'Fâ lis preieris, paiâ la zakat, fâ il Hajj, digiunâ tal mês di Ramadlan e fâ il bagn di Junub', dutis lis sôs rispuestis a jerin comentadis; “Tu âs reson, tu âs reson”. I amîs a disevin; “No vin mai viodût un om che al glorifiche il Rasulullah, al somee che al cognossi il Rasulullah”. Alore al disè; ‘O Messazîr di Allah, dîmi di Ihsan! ' Al rispuindè: 'Tu adoris Allah o Lui adoris come se tu Lu viodis, se no tu puedis viodilu alore invezit Lui al te viôt'. O lu disìn ducj; no vin mai viodût un om che al glorificave il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam plui di chest om, alore al disè; “Tu âs reson, tu âs reson”. Al dîs; — Parlami de Apocalìs! “Al à rispuindût: ‘La persone che e ven domandade e no cognòs miôr dal interogadôr’. Al dîs; alore l’om al disè; “Tu âs reson”. Al diseve simpri cussì, e no vin mai viodût un om che al glorificave Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam plui di chest om, daspò l’om al è lât vie. -Sufyan al disè; - 'Dopo mi è vignût une notizie che il Rasulullah al à dit: 'Ciercalu! 'Ma no lu cjatarin, al disè: 'Chest om al è Jibril, al è vignût daûr di te par insegnâti il to deen, no mi à mai cjatât come nuie se no lu cognossevi altri che cheste volte'. Al à contât [Abu Ahmad] Al à contât [Sufyan] di [‘Alqama Bin Martsad] di [Suleiman Bin Buraidah] di [Ibn Ya’mar] al à dit; O ai domandât [a Ibn Umar] o lui -Ibnu Umar- al è stât domandât di un om; ‘Invezit, o vin vagabondât une volte su cheste tiere e o vin cjatât un popul che al diseve che nol jere destin’, alore al à rispuindût Ibn Umar; ‘Se tu lis cjatis, dîju che Ibn Umar si è separât di lôr, e lôr a si son separâts di Ibn Umar’, al lu disè trê voltis, daspò al lu contà e al disè; Cuant che o jerin dongje dal Rasulullah, di colp al vignì un om e al disè ‘O Rasulullah, o pues vignî dongje? ’ Al rispuindè: ‘Vigni plui dongje! ’ Po dopo al fasè un pas plui dongje, po dopo al disè; ‘O Messazîr di Allah, o pues vignî dongje? ’ Al rispuindè: ‘Vigni plui dongje! ’ Dopo al fasè un pas plui dongje e al disè di gnûf; ‘O Messazîr di Allah, o pues vignî dongje? ’ Al rispuindè: ‘Vigni plui dongje! ’ Dopo al fasè un pas plui dongje in mût che i siei zenoi a tocavin cuasi i zenoi dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, daspò al disè; ‘O Messazîr di Allah, ce che e je la fede? ' Dopo Ibn Umar al menzonà il hadith parsore in mût significatîf.
Hadith
Imam Ahmad : 353
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى الْأَشْيَبُ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ أَبِي الْوَلِيدِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُرَاقَةَ الْعَدَوِيِّ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَظَلَّ رَأْسَ غَازٍ أَظَلَّهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ جَهَّزَ غَازِيًا حَتَّى يَسْتَقِلَّ بِجَهَازِهِ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِ وَمَنْ بَنَى مَسْجِدًا يُذْكَرُ فِيهِ اسْمُ اللَّهِ بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ
Al à dit [Hasan Bin Musa Al Asy-yab] Al à dit [Ibnu Lahi’ah] Al à dit [Al Walid Bin Abul Walid] di [Usman Bin Abdullah Bin Suraqah Al ‘Adawi] di [Umar Bin Al Khathab] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Cui che al rifuarçà il cjâf di un vuerîr, Allah lu rifugjarà il dì de Resurezion, cui che al prepare l’equipament di un vuerîr par che al puedi jessi proviodût, alore par lui al è come la ricompense di un vuerîr. E cui che al costruìs une moschee dulà che al è menzonât il non di Allah, Allah al costruirà di sigûr une cjase par lui in Cîl’.
Hadith
Imam Ahmad : 354
حَدَّثَنَا عَتَّابٌ يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَقَدْ بَلَغَ بِهِ أَبِي إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ فَاتَهُ شَيْءٌ مِنْ وِرْدِهِ أَوْ قَالَ مِنْ جُزْئِهِ مِنْ اللَّيْلِ فَقَرَأَهُ مَا بَيْنَ صَلَاةِ الْفَجْرِ إِلَى الظُّهْرِ فَكَأَنَّمَا قَرَأَهُ مِنْ لَيْلَتِهِ
A nus à dit ['Attab vâl a dî Ibn Ziyad] Al à dit [Abdullah vâl a dî Ibnul Mubarak] al à contât [Yunus] di [Az Zuhri] di [Come Saib Bin Yazid] e [Ubaidullah Bin Abdullah Bin Utmar] di [Abdullah Bin Utmar] di [Abdullah Bin Utmar] Catab], -Abdullah al disè; Mi pari al à comunicât al Profete sallallaahu alaihi wasallam - che al à dit: 'Cui che al mancje alc dal so wirid,' o al à dit: 'Di cualchidun di chel di gnot e daspò al lu lei jenfri lis preieris de albe e di mieçdi, al sarà come se al lu lei di gnot'.
Hadith
Imam Ahmad : 355
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ قَالَ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شَافِيًا فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ الَّتِي فِي سُورَةِ الْبَقَرَةِ { يَسْأَلُونَكَ عَنْ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ } قَالَ فَدُعِيَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شَافِيًا فَنَزَلَتْ الْآيَةُ الَّتِي فِي سُورَةِ النِّسَاءِ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى } فَكَانَ مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَقَامَ الصَّلَاةَ نَادَى أَنْ لَا يَقْرَبَنَّ الصَّلَاةَ سَكْرَانُ فَدُعِيَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شَافِيًا فَنَزَلَتْ الْآيَةُ الَّتِي فِي الْمَائِدَةِ فَدُعِيَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَلَمَّا بَلَغَ { فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ } قَالَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ انْتَهَيْنَا انْتَهَيْنَا
Al à dit [Klaf Bin Al Walid] Al à dit [Israel] di [Abu Ishaq] di [Abu Maisarah] di [Umar Bin Al Khathab] al à dit; cuant che al è rivât il divieriment dal khamer, al disè Umar; ‘O Allah spiegâne la cuistion dal khamr cuntune spiegazion sodisfacent,’ alore al è vignût jù chest verset, che al è contignût inte Sura Al Baqarah; ' -A ti domandin dal vin e dal scometâ. Di: ‘In ducj i doi di lôr al è un grant pecjât-,’ -QS Al Baqarah verset 219-. Abu Maisara al disè; Cussì al fo clamât Umar e i fo leât e al disè; 'O Allah, spiegâne la cuistion dal khamr cuntune spiegazion sodisfacent,' alore al è vignût jù il verset inte letare An Nisa -O tu che tu crodis, no preâ intant che tu sês cjoc-, -QS An Nisa' verset 43- il clamadôr dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam cuant che al fo eseguît la preiere; ‘Cussì che lis personis cjochis a no vegnin a preâ’. Cussì al fo clamât Umar e i leè, daspò al disè; ‘O Allah, spiegâne in cheste materie cuntune spiegazion sodisfacent’. Cussì il verset de Sure Al Ma’idah al vignì jù, daspò al fo clamât Umar e i lu leè, daspò cuant che al rivà al verset - Dopo fermâ - di fâ chel lavôr - - QS Al Ma’idah verset 91 - Abu Maisarah al disè; alore Umar al disè; ‘O si fermin, o si fermin’.
Hadith
Imam Ahmad : 356
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ صُبَيِّ بْنِ مَعْبَدٍ أَنَّهُ كَانَ نَصْرَانِيًّا تَغْلِبِيًّا فَأَسْلَمَ فَسَأَلَ أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ فَقِيلَ لَهُ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرَادَ أَنْ يُجَاهِدَ فَقِيلَ لَهُ أَحَجَجْتَ قَالَ لَا فَقِيلَ لَهُ حُجَّ وَاعْتَمِرْ ثُمَّ جَاهِدْ فَأَهَلَّ بِهِمَا جَمِيعًا فَوَافَقَ زَيْدَ بْنَ صُوحَانَ وَسَلْمَانَ بْنَ رَبِيعَةَ فَقَالَا هُوَ أَضَلُّ مِنْ نَاقَتِهِ أَوْ مَا هُوَ بِأَهْدَى مِنْ جَمَلِهِ فَانْطَلَقَ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخْبَرَهُ بِقَوْلِهِمَا فَقَالَ هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ لِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [’Affan] Al à dit [Syu’bah] di [Al Hakam] di [Abu Wa’il] di [Shubay Bin Ma’bad] che prime al jere un cristian dal Taghlib, daspò al si è convertît al Islam, daspò al à domandât; ‘Cuale pratiche e je plui impuartante? ’ Alore rispuindè; ‘Jihad inte strade di Allah’. Alore al jere daûr a lâ vie pal jihad, e i fo dit; ‘As mai fat il Hajj? ’ Al rispuindè; ‘Ancjemò no,’ alore i fo dit; “Fâ prin il Hajj e l’Umrah e daspò fâ il jihad”. Po dopo al veve l’intenzion di fâ il Hajj e l’Umrah tal stes moment, daspò al cognossè Zaid Bin Shuhan e Salman Bin Rabi’ah, cussì ducj i doi a disevin; ‘Al è plui straviât dal so camêl,’ o; ‘Lui a nol è plui vuidât dal so camêl’. Cussì al le a Umar e al contà ce che a disevin ducj i doi, cussì [Umar] al disè; 'Tu âs ricevût une vuide e rivuart la Sunne dal Profete -o- tu âs ricevût la Sunne dal Profete'.
Hadith
Imam Ahmad : 357
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لِلْحَجَرِ إِنَّمَا أَنْتَ حَجَرٌ وَلَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُكَ مَا قَبَّلْتُكَ ثُمَّ قَبَّلَهُ
Dopo vê nus contât [Yahya Bin Said] di [Hisham] al disè; al à comunicât a me [mi pari] che [Umar] al à dit a Hajar -aswad-; “Tu sês dome une piere, e se no ves viodût il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam bussati, no ti varès bussade”. Po dopo lui -Umar- la besà’.
Hadith
Imam Ahmad : 358
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَتَى الْحَجَرَ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ لَا تَضُرُّ وَلَا تَنْفَعُ وَلَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُكَ مَا قَبَّلْتُكَ قَالَ ثُمَّ قَبَّلَهُ
A nus è stât contât [Waki’] di [Hsyam] di [so pari] che [Umar] si è vicinât a Hajar -Aswad- daspò al à dit; “In fat, o sai che tu sês dome une piere che no pues puartâ nuie di mâl o di benefici, se no ves viodût Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bussati, di sigûr no ti varès bussade”. Al dîs; “Dopo Umar la besà-Hajar Aswad-”.
Hadith
Imam Ahmad : 359
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَبَّلَهُ وَالْتَزَمَهُ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَ حَفِيًّا يَعْنِي الْحَجَرَ
Al à contât [Waki’] Al à contât [Sufyan] di [Ibrahim Bin Abdul A’la] di [Suwaid Bin Ghafalah] che [Umar] lu à bussade e tignût -Hajar Aswad-, daspò al à dit; “O ai viodût Abul Qasim, che al ti cjacare cun cure”. O sei Hajar-Aswad-’.
Hadith
Imam Ahmad : 360
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاءَ اللَّيْلُ مِنْ هَهُنَا وَذَهَبَ النَّهَارُ مِنْ هَهُنَا فَقَدْ أَفْطَرَ الصَّائِمُ
Al à contât [Waki’] Al à contât [Hsyam Bin ‘Urwah] di [so pari] di [Ashim Bin Umar] di [so pari], al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Cuant che la gnot e vignarà di culì e il dì al sparìs di culì, alore al sarà timp di rompi il digiun par chei che a stan digiunant’.
