Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 321
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَرَدْتُ أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَمَا رَأَيْتُ مَوْضِعًا فَمَكَثْتُ سَنَتَيْنِ فَلَمَّا كُنَّا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ وَذَهَبَ لِيَقْضِيَ حَاجَتَهُ فَجَاءَ وَقَدْ قَضَى حَاجَتَهُ فَذَهَبْتُ أَصُبُّ عَلَيْهِ مِنْ الْمَاءِ قُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ اللَّتَانِ تَظَاهَرَتَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا
Dopo vê contât [Sufyan] di [Yahya] che al vûl dî Ibn Said di [Ubaid Bin Hunain] di [Ibn Abbas] al disè; O voleve domandâ [a Umar], ma no ai cjatât la pussibilitât, cussì o ai spietât doi agns, cuant che o rivàrin a Marr Azh Zhahran e Umar al è lât a sburtâsi, dopo vê finît di defecâ, o mi soi vicinât a lui par dâilu aghe, daspò o ai dit; “O Amirul Mukminin, cui son lis dôs feminis che a àn fat il mâl al Rasulullah? ’ Umar al rispuindè; “Aisyah e Hafshah”.
Hadith
Imam Ahmad : 322
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ سَمِعَهُ مِنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ سَمِعْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ لَا تُغْلُوا صُدُقَ النِّسَاءِ فَإِنَّهَا لَوْ كَانَتْ مَكْرُمَةً فِي الدُّنْيَا أَوْ تَقْوَى فِي الْآخِرَةِ لَكَانَ أَوْلَاكُمْ بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَنْكَحَ شَيْئًا مِنْ بَنَاتِهِ وَلَا نِسَائِهِ فَوْقَ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ وُقِيَّةً وَأُخْرَى تَقُولُونَهَا فِي مَغَازِيكُمْ قُتِلَ فُلَانٌ شَهِيدًا مَاتَ فُلَانٌ شَهِيدًا وَلَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ قَدْ أَوْقَرَ عَجُزَ دَابَّتِهِ أَوْ دَفَّ رَاحِلَتِهِ ذَهَبًا وَفِضَّةً يَبْتَغِي التِّجَارَةَ فَلَا تَقُولُوا ذَاكُمْ وَلَكِنْ قُولُوا كَمَا قَالَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ فِي الْجَنَّةِ
Al à contât [Sufyan] di [Ayyub] di [Ibn Sirin] che al à sintût di [Abul ‘Ajfa’] O ai sintût [Umar] dî; ‘No jessi ecessîfs tal dâ lis dotis aes feminis. Parcè che se la dote e je rispiet tal mont, o devozion al ultin dì, di sigûr cualchidun miôr di te, ven a stâi il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, lu à fat, nol à mai maridât nissune des sôs fiestis e ancje nol à mai maridât lis sôs feminis - cuntune dote di plui di dodis uqiyah. E altris - no esagerâ - a disin sul to cjamp di bataie; ‘cussì e cussì al fo martirizât, cussì e cussì al fo martirizât,’ ancje se al podeve jessi che al veve cjarît une cjarie pesante su la part posteriôr dal so veicul o su la sede dal so veicul, ven a stâi aur o arint, che al jere destinât ai afârs. No dî cussì, ma dî come che al à dit Mohammed Sallallahu Alaihi Wasallam: ‘Cui che al ven copât - par vie di combatiment - inte strade di Allah, alore al jentre in Cîl’.
Hadith
Imam Ahmad : 323
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ أَمَلَّهُ عَلَيَّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ الْغَطَفَانِيِّ عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْيَعْمَرِيِّ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَامَ خَطِيبًا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَذَكَرَ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رُؤْيَا كَأَنَّ دِيكًا نَقَرَنِي نَقْرَتَيْنِ وَلَا أُرَى ذَلِكَ إِلَّا لِحُضُورِ أَجَلِي وَإِنَّ نَاسًا يَأْمُرُونَنِي أَنْ أَسْتَخْلِفَ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمْ يَكُنْ لِيُضِيعَ خِلَافَتَهُ وَدِينَهُ وَلَا الَّذِي بَعَثَ بِهِ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ عَجِلَ بِي أَمْرٌ فَالْخِلَافَةُ شُورَى فِي هَؤُلَاءِ الرَّهْطِ السِّتَّةِ الَّذِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ فَأَيُّهُمْ بَايَعْتُمْ لَهُ فَاسْمَعُوا لَهُ وَأَطِيعُوا وَقَدْ عَرَفْتُ أَنَّ رِجَالًا سَيَطْعَنُونَ فِي هَذَا الْأَمْرِ وَإِنِّي قَاتَلْتُهُمْ بِيَدِي هَذِهِ عَلَى الْإِسْلَامِ فَإِنْ فَعَلُوا فَأُولَئِكَ أَعْدَاءُ اللَّهِ الْكَفَرَةُ الضُّلَّالُ وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَدَعُ بَعْدِي شَيْئًا هُوَ أَهَمُّ إِلَيَّ مِنْ أَمْرِ الْكَلَالَةِ وَلَقَدْ سَأَلْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْهَا فَمَا أَغْلَظَ لِي فِي شَيْءٍ قَطُّ مَا أَغْلَظَ لِي فِيهَا حَتَّى طَعَنَ بِيَدِهِ أَوْ بِإِصْبَعِهِ فِي صَدْرِي أَوْ جَنْبِي وَقَالَ يَا عُمَرُ تَكْفِيكَ الْآيَةُ الَّتِي نَزَلَتْ فِي الصَّيْفِ الَّتِي فِي آخِرِ سُورَةِ النِّسَاءِ وَإِنِّي إِنْ أَعِشْ أَقْضِ فِيهَا قَضِيَّةً لَا يَخْتَلِفُ فِيهَا أَحَدٌ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ أَوْ لَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ عَلَى أُمَرَاءِ الْأَمْصَارِ فَإِنِّي بَعَثْتُهُمْ يُعَلِّمُونَ النَّاسَ دِينَهُمْ وَسُنَّةَ نَبِيِّهِمْ وَيَقْسِمُونَ فِيهِمْ فَيْئَهُمْ وَيُعَدِّلُونَ عَلَيْهِمْ وَمَا أَشْكَلَ عَلَيْهِمْ يَرْفَعُونَهُ إِلَيَّ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ مِنْ شَجَرَتَيْنِ لَا أُرَاهُمَا إِلَّا خَبِيثَتَيْنِ هَذَا الثُّومُ وَالْبَصَلُ لَقَدْ كُنْتُ أَرَى الرَّجُلَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوجَدُ رِيحُهُ مِنْهُ فَيُؤْخَذُ بِيَدِهِ حَتَّى يُخْرَجَ بِهِ إِلَى الْبَقِيعِ فَمَنْ كَانَ آكِلَهُمَا لَا بُدَّ فَلْيُمِتْهُمَا طَبْخًا قَالَ فَخَطَبَ بِهَا عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَأُصِيبَ يَوْمَ الْأَرْبِعَاءِ لِأَرْبَعِ لَيَالٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ
Al à dit [Mohammad Bin Ja’far] Al à dit [Al à dit Bin Abi Arubah] che al mi à detât di [Qatadah] di [Salim Bin Abil Ja’d Al Ghathafani] di [Ma’dan Bin Abu Thalhah Al Ya’mari] che [Umar] al à pronunciât un sermon e al à laudât il Profet. Sallam e Abu Bakr, alore a àn dit; ‘In realtât o ai someât come se un gal al ves piçulât dôs voltis. No lu capive fûr che -un segn- dal me destin imminent. In fat, a jerin diviersis personis che a mi àn ordenât di cirî un sucessôr dal calif, e di fat Allah nol sprecarà la sô religjon e il so califat, che al à mandât il so Profete a puartâlu. Se la mê muart e rive prest, alore il califat al sarà discutût di sîs personis che a son stadis beneditis di Nabiyullah cuant che al murì. A cui di voi che tu impegnis lealtât, alore tu âs di scoltâlu e obedîlu, di fat o sai che a son cualchidun che al mi blasfemarà in cheste materie, e o ju scombatarò cun dutis dôs lis gnovis mans in non dal Islam. Se a lu fasin, alore a son nemîs di Diu che a son infedei e straviâts. In fat, jo, par Allah, no abandonarò alc di plui impuartant par me de cuistion dal kalalah. Di fat, une volte o ai domandât al Profete Sallallahu Alaihi Wasallam su chest, e lui nol à mai enfatizât nuie par me come che al à enfatizât in cheste materie, cussì al à metût i siei doi dêts intal mê pet o intal mê stomi. Po dopo al disè: ‘O Umar, al è avonde par te il verset shaif ae fin de Sura An Nisa’. In fat, se o fos ancjemò in vite, o varès decidût su chê cuistion cuntune decision che e sarès stade decidude di une persone che e pues lei -il Coran- o che e no pues lei il Coran'. Alore Omar al disè: ‘O Allah, invezit o testemoni i leader dal paîs, invezit o ju ai mandâts par che a insegnin ae int la lôr religjon e la Sunnah dal lôr Profete. Distribuî lis sôs proprietâts di Fai, fâju justizie e lamentâsi di me su robis che a no jerin claris par lôr rispiet ai problemis di chês personis. Alore Umar al disè; ‘O int, di fat tu âs mangjât di doi arbui che o crôt che a sedin ducj i doi repugnants, i arbui a son aj e scalogns. O ai viodût une volte un om in timp dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam che al odorave l’odor dal arbul di lui, cussì i fo tignût la man, fin che no lu puartarin fûr a Baqi’. Cui che al vûl mangjâ ducj i doi, al à di cusinâ ducj i doi fin che l’odor di ducj i doi al sparìs’. Ma’dan al disè; 'Umar al predicave il vinars, e al fo copât il miercus, cuatri dîs prin de fin dal mês di Dhul Hijjah'.
Hadith
Imam Ahmad : 324
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ وَأَخْبَرَنِي هُشَيْمٌ عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ هِيَ سُنَّةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي الْمُتْعَةَ وَلَكِنِّي أَخْشَى أَنْ يُعَرِّسُوا بِهِنَّ تَحْتَ الْأَرَاكِ ثُمَّ يَرُوحُوا بِهِنَّ حُجَّاجًا
Dopo vêlu contât [Abdurrazzaq] al disè; e al à ripuartât a me [Husiyaim] di [Al Hajjaj Bin Arthah] di [Al Hakam Bin Utaibah] di [Umarah] di [Abu Burdah] di [Abu Musa] che [Umar] al à dit; “Cheste e je la Sunnah dal Messazîr di Allah, - ven a stâi il Mut’ah - Hajj - ma o ai pôre che a si fermin par riposâ cu lis lôr feminis sot dal arbul di Arak, daspò a partiran cu lis lôr feminis par puartâ indenant il Hajj.”
Hadith
Imam Ahmad : 325
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ أَنْبَأَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ أَوْ جَدِّهِ الشَّكُّ مِنْ يَزِيدَ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ بَعْدَ الْحَدَثِ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ وَصَلَّى
Al à contât [‘Ali Bin Ashim] al à contât [Yazid Bin Abu Ziyad] di [Ashim Bin ‘Ubaidillah] di [so pari] o [so nono] -il dubi al ven di Yazid- di [Umar] al à dit; “O ai viodût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fâ l’abluzion dopo vê fat i hadats, daspò asciugâ i siei doi khufs e daspò al à preât”.
Hadith
Imam Ahmad : 326
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكٍ قَالَ سَمِعْتُ عِيَاضًا الْأَشْعَرِيَّ قَالَ شَهِدْتُ الْيَرْمُوكَ وَعَلَيْنَا خَمْسَةُ أُمَرَاءَ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ وَيَزِيدُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ وَابْنُ حَسَنَةَ وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَعِيَاضٌ وَلَيْسَ عِيَاضٌ هَذَا بِالَّذِي حَدَّثَ سِمَاكًا قَالَ وَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِذَا كَانَ قِتَالٌ فَعَلَيْكُمْ أَبُو عُبَيْدَةَ قَالَ فَكَتَبْنَا إِلَيْهِ إِنَّهُ قَدْ جَاشَ إِلَيْنَا الْمَوْتُ وَاسْتَمْدَدْنَاهُ فَكَتَبَ إِلَيْنَا إِنَّهُ قَدْ جَاءَنِي كِتَابُكُمْ تَسْتَمِدُّونِي وَإِنِّي أَدُلُّكُمْ عَلَى مَنْ هُوَ أَعَزُّ نَصْرًا وَأَحْضَرُ جُنْدًا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَاسْتَنْصِرُوهُ فَإِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ نُصِرَ يَوْمَ بَدْرٍ فِي أَقَلَّ مِنْ عِدَّتِكُمْ فَإِذَا أَتَاكُمْ كِتَابِي هَذَا فَقَاتِلُوهُمْ وَلَا تُرَاجِعُونِي قَالَ فَقَاتَلْنَاهُمْ فَهَزَمْنَاهُمْ وَقَتَلْنَاهُمْ أَرْبَعَ فَرَاسِخَ قَالَ وَأَصَبْنَا أَمْوَالًا فَتَشَاوَرُوا فَأَشَارَ عَلَيْنَا عِيَاضٌ أَنْ نُعْطِيَ عَنْ كُلِّ رَأْسٍ عَشْرَةً قَالَ وَقَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ مَنْ يُرَاهِنِّي فَقَالَ شَابٌّ أَنَا إِنْ لَمْ تَغْضَبْ قَالَ فَسَبَقَهُ فَرَأَيْتُ عَقِيصَتَيْ أَبِي عُبَيْدَةَ تَنْقُزَانِ وَهُوَ خَلْفَهُ عَلَى فَرَسٍ عَرَبِيٍّ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] di [Scuintrâ] al à dit; O ai sintût [Iyadl Al Asi’ari] dî; O ai viodût la vuere di Yarmuk e cun nô cinc comandants dal esercit; Abu Ubaida bin Al Jarra, Yazid Bin Abu Sufyan, Ibnu Hasana, Khalid Bin Al Walid e Iyadl, ma chest Iyadl nol è l’Iyadl che al à contât a Simak. Iyadl al disè; [Umar] al disè; ‘Se e je une vuere alore tu âs di jessi cun Abu Ubaidah’ al disè Iyadl; ‘Duncje o vin scrit une letare che a jerin stadis vitimis de nestre bande, cussì o vin domandât rinfuarçs di trupis, daspò al ne scrivè une letare di rispueste che; La tô letare e je rivade a me cuntune domande di rinfuarçs e di fat o ti indichi a chel che al è plui potent inte vitorie e miôr preparât intes sôs trupis, ven a stâi Allah, duncje domandâi la vitorie, parcè che di fat Mohammed al fo vinçût te bataie di Badr ancje se a jerin mancul dotâts di lôr e no jerin plui fuarts di lôr. tornâ a me.’ Iyadl al disè; ‘Duncje o ju vin scombatûts, distruts e copâts a une distance di cuatri farsakh,’ al disè Iyadl; ‘O vin cjapât la ricjece di Ghanimah e daspò o vin discutût di jê, daspò Iyadl al à proponût di dâ dîs cuotis a ogni leader’ al à dit Iyadl; e Abu Ubaida al disè; — Cui mi metarà in pegn? ’ alore al disè un zovin; ‘Jo, se no tu sês rabiôs’ al disè Iyadl; “Duncje il zovin al le indenant di lui e o viodè i doi cjavei di Abu Ubaidah che a pendevin jù e lui al jere daûr dal zovin suntun cjaval arap”.
Hadith
Imam Ahmad : 327
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَنْبَأَنَا عُيَيْنَةُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ عَلَى سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَعَلَيَّ جُبَّةُ خَزٍّ فَقَالَ لِي سَالِمٌ مَا تَصْنَعُ بِهَذِهِ الثِّيَابِ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّمَا يَلْبَسُ الْحَرِيرَ مَنْ لَا خَلَاقَ لَهُ
Al à dit che [Mohammed Bin Bakar] al à ripuartât a nus [‘Uyainah] di [Ali Bin Zaid] al à dit; O rivài a Medine, daspò o cognossè [Salim Bin Abdullah], e o vevi un vistît fat di coton e sede, daspò Salim al mi disè; Di cuâl materiâl tu âs fat cheste cjamese? Une volte o ai sintût [me pari] contâ une storie di [Umar Bin Al Khaththab] che al diseve: 'Chei che a metin sù stofe di sede a son personis che a no cjaparin la lôr part - inte vite dopo la muart -'.
Hadith
Imam Ahmad : 328
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُنْذِرِ إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ أُرَاهُ عَنِ حَجَّاجٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ ابْنَهُ عَمْدًا فَرُفِعَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَجَعَلَ عَلَيْهِ مِائَةً مِنْ الْإِبِلِ ثَلَاثِينَ حِقَّةً وَثَلَاثِينَ جَذَعَةً وَأَرْبَعِينَ ثَنِيَّةً وَقَالَ لَا يَرِثُ الْقَاتِلُ وَلَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُقْتَلُ وَالِدٌ بِوَلَدِهِ لَقَتَلْتُكَ
Dopo vê contât [Abul MundZirr, ven a stâi Isma’il Bin Umar], o crôt che il hadith al ven di [Hajjaj] di [Amru Bin Syu’aib] di [so pari] di [so nono] che al à dit; un om al copà il so frut di proposit, daspò cheste materie e fo segnalade a [Umar Bin Al Khaththab], daspò Umar al imponè une multe di cent camêi; trente camêi Hiqqoh -che a complein cuatri agns-, trente camêi Jadza’ah -camêi feminis che a complein cinc agns- e cuarante camêi Tsaniyah -che a complein sîs agns-. Umar al disè che ‘i assassins a no puedin ereditâ. O varès volût no vê mai sintût dî il Rasulullah: ‘Un pari nol ven copât par vê copât il so fi’. Ti copararò di sigûr’.
Hadith
Imam Ahmad : 329
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ وَيَزِيدُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيْسَ لِقَاتِلٍ شَيْءٌ لَوَرَّثْتُكَ قَالَ وَدَعَا خَالَ الْمَقْتُولِ فَأَعْطَاهُ الْإِبِلَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي نَجِيحٍ وَعَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ كِلَاهُمَا عَنْ مُجَاهِدِ بْنِ جَبْرٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ أَخَذَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْإِبِلِ ثَلَاثِينَ حِقَّةً وَثَلَاثِينَ جَذَعَةً وَأَرْبَعِينَ ثَنِيَّةً إِلَى بَازِلِ عَامِهَا كُلُّهَا خَلِفَةٌ قَالَ ثُمَّ دَعَا أَخَا الْمَقْتُولِ فَأَعْطَاهَا إِيَّاهُ دُونَ أَبِيهِ وَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيْسَ لِقَاتِلٍ شَيْءٌ
Dopo vê contât [Husyaim] e [Yazid] di [Yahya Bin Said] di [Amru Bin Syu’aib] al disè; [Umar] al disè; “Se no ves sintût dî il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: ‘La persone che e cope no cjape nuie,’ o ti ereditarò di sigûr’. ’ Amru al disè; daspò Umar al clamà il ziu dal om assassinât de dissendence di so pari e i de un camêl’. Dopo vêlu contât [Jaqub] al disè; Dopo vê contât [mio pari] di [Ibn Ishaq] al disè; al à contât [Abdullah Bin Abi Najih] e [Amru Bin Syu’aib] ducj i doi di [Mujahid Bin Jabr] daspò al à menzonât il hadith, e al à dit; ‘Umar al cjapà camêi feminis di trente cuatri agns, camêi di trentecinc agns e cuarante camêi di sîs a nûf agns e ducj a jerin ancjemò incints,’ al disè Amru; ‘Dopo Umar al clamà il fradi dal copât e lu dâ cence so pari e Umar al disè; “O ai sintût dî: ‘Lis personis che a copin a no cjapin nuie’.
Hadith
Imam Ahmad : 330
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ قَالَ جَاءَ الْعَبَّاسُ وَعَلِيٌّ عَلَيْهِمَا السَّلَام إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَخْتَصِمَانِ فَقَالَ الْعَبَّاسُ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا الْكَذَا كَذَا فَقَالَ النَّاسُ افْصِلْ بَيْنَهُمَا افْصِلْ بَيْنَهُمَا قَالَ لَا أَفْصِلُ بَيْنَهُمَا قَدْ عَلِمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ
Al à dit [Isma’il] Al à dit [Ayyub] di [Ikrimah Bin Khalid] di [Malik Bin Aus Bin Al Hadatsan] al à dit; Al Abbas e Ali a rivarin a [Umar] discutint un cun chel altri, al disè Abbas; ‘Decidi jenfri di me e cheste persone cun chest e chest’. Alore la int e diseve; ‘Separâsi jenfri i doi, separâsi jenfri i doi, parcè che ducj i doi a san za che il Messazîr di Allah Shallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘No jerin ereditâts, la ricjece che o lassìn indaûr e je pe caritât’.
Hadith
Imam Ahmad : 331
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ إِنَّ مِنْ آخِرِ مَا أُنْزِلَ آيَةُ الرِّبَا وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُوُفِّيَ وَلَمْ يُفَسِّرْهَا فَدَعُوا الرِّبَا وَالرِّيبَةَ
Al è stât contât a nô [Isma’il] di [Ibn Abi Arubah] di [Qatada] di [Ibnul Musayyib] che [Umar] al à dit; ‘In fat, un dai ultins versets che a son stâts revelâts al jere su la usure, e invezit il Messazîr di Allah al è muart ma nol à interpretât chest verset, duncje lassâ la usure e il dubi daûr di te’.
Hadith
Imam Ahmad : 332
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِي مُوسَى أَنَّهُ كَانَ يُفْتِي بِالْمُتْعَةِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ رُوَيْدَكَ بِبَعْضِ فُتْيَاكَ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فِي النُّسُكِ بَعْدَكَ حَتَّى لَقِيَهُ بَعْدُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ فَعَلَهُ وَأَصْحَابُهُ وَلَكِنِّي كَرِهْتُ أَنْ يَظَلُّوا بِهِنَّ مُعَرِّسِينَ فِي الْأَرَاكِ وَيَرُوحُوا لِلْحَجِّ تَقْطُرُ رُءُوسُهُمْ
Al à dit [Abu Abdullah, ven a stâi Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] di [Al Hakam] di [Umarah Bin Umair] di [Ibrahim Bin Abu Musa] di [Abu Musa] che une volte al veve dât une fatwa cun Mut’ah -puartâ indenant il Hajj-. Un om i disè; “Stâ atent cun cualchidune des vôs fatwas, parcè che no cognossis il hadith contât di Amirul Mukminin a rivuart dal Hajj e de Umrah dopo di te”. Cussì Abu Musa al cognossè Amirul Mukminin dopo di chel, daspò al lu domandà, [Umar] al rispuindè; “Invezit, o sai che il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e i siei compagns une volte a àn fat cussì -a àn fat il Hajj cun Tamatu’-. In dut câs, no mi plasarès se lôr e lis lôr feminis a si fermassin par riposâ sot dal arbul di Arak, daspò a lerin a fâ il Hajj cun la aghe che e sgorlave sul cjâf.
Hadith
Imam Ahmad : 333
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ سَمِعْتُ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ حَجَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَرَادَ أَنْ يَخْطُبَ النَّاسَ خُطْبَةً فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ إِنَّهُ قَدْ اجْتَمَعَ عِنْدَكَ رَعَاعُ النَّاسِ فَأَخِّرْ ذَلِكَ حَتَّى تَأْتِيَ الْمَدِينَةَ فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ دَنَوْتُ مِنْهُ قَرِيبًا مِنْ الْمِنْبَرِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ وَإِنَّ نَاسًا يَقُولُونَ مَا بَالُ الرَّجْمِ وَإِنَّمَا فِي كِتَابِ اللَّهِ الْجَلْدُ وَقَدْ رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ وَلَوْلَا أَنْ يَقُولُوا أَثْبَتَ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا لَيْسَ فِيهِ لَأَثْبَتُّهَا كَمَا أُنْزِلَتْ
A nus è stât contât che [Mohammed Bin Ja’far] e [Hajjaj] a disevin ducj i doi; Dopo vê contât cun nô [Syu’bah] di [Sa’d Bin Ibrahim] al disè; O ai sintût [‘Ubaidlah Bin Abdullah Bin ‘Utbah] contâ une storie di [Ibnu Abbas] di [Abdurrahman Bin ‘Auf] al disè; [Umar Bin Al Khathab] al à puartât indenant il Hajj daspò al voleve predicâ denant dal popul, daspò Abdurrahman Bin Auf al à dit; “In fat, lis personis des classis plui bassis a si son cjatadis dongje di te, duncje postpon chest fin che no rivis a Medine”. Cuant che Umar al rivà a Medine, o mi vicinà dongje dal pulpit. Alore o lu ai sintût dî; — Invezit la int e dîs; ‘Parcè che al è un cjastì di lapidâ, cuant che tal libri di Allah - il Coran - al è dome un cjastì di sburtâ? ' Ancje se il Messazîr di Allah al fo lapidât, e o vin metût in vore la leç de lapidazion dopo che al è muart, se no jeri preocupât a varessin dit; ‘Umar al à stabilît tal Libri di Allah alc che nol ven di chel’. O determinarò cun sigurece la punizion di lapidâ come che e je stade dade la punizion di sburtâ.”
Hadith
Imam Ahmad : 334
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ يَعْنِي ابْنَ بَشِيرٍ يَخْطُبُ قَالَ ذَكَرَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَا أَصَابَ النَّاسُ مِنْ الدُّنْيَا فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَظَلُّ الْيَوْمَ يَلْتَوِي مَا يَجِدُ دَقَلًا يَمْلَأُ بِهِ بَطْنَهُ
A nus è stât contât che [Mohammed Bin Ja’far] e [Hajjaj] a disevin ducj i doi; Dopo vê nus contât [Syu’bah] di [Simak Bin Harb] al disè; O ai sintût [un Nu’man, vâl a dî Ibn Basyir] predicâ, al disè; [Umar] al menzonà i plasês mondâi che la int e prove, cussì al disè; “In fat, o ai viodût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dut il dì cul so stomi vueit parcè che a nol rivave a cjatâ nissune date brute che e podeve jemplâ il so stomi”.
Hadith
Imam Ahmad : 335
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ فِي قَبْرِهِ بِمَا نِيحَ عَلَيْهِ وَقَالَ حَجَّاجٌ بِالنِّيَاحَةِ عَلَيْهِ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] e [Hajjaj] al à dit; Dopo vêmi contât [Syu’bah] al disè; O ai sintût [Qatadah] contâ une storie di [Ibnu Umar] di [so pari] dal Profete, al disè: ‘Un cadavar al sarà torturât inte sô tombe parcè che al è in corot’. E Hajjaj al disè; “Parcè che niyahah par lui”.
Hadith
Imam Ahmad : 336
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ رُفَيْعًا أَبَا الْعَالِيَةِ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي رِجَالٌ قَالَ شُعْبَةُ أَحْسِبُهُ قَالَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَعْجَبُهُمْ إِلَيَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الصَّلَاةِ فِي سَاعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ وَبَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] e [Qatadah] al à dit; O ai sintût [Rufai’Abul ‘Aliyah] contâ une storie di [Ibn Abbas] Al à contât i oms, -Syu’bah al à dit; O pensavi che al diseve; dai compagns dal Profete Sallam- al disè; “E ce che al è plui maraveôs di lôr [Umar Bin Al Khaththab] al è che il Rasulullah al à proibît di preâ in dôs voltis, dopo la preiere dal Asr fin al tramont dal soreli e dopo la preiere dal Fajr fin al albierc dal soreli”.
Hadith
Imam Ahmad : 337
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ النَّهْدِيَّ قَالَ جَاءَنَا كِتَابُ عُمَرَ وَنَحْنُ بِأَذْرَبِيجَانَ مَعَ عُتْبَةَ بْنِ فَرْقَدٍ أَوْ بِالشَّامِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْحَرِيرِ إِلَّا هَكَذَا أُصْبُعَيْنِ قَالَ أَبُو عُثْمَانَ فَمَا عَتَّمْنَا إِلَّا أَنَّهُ الْأَعْلَامُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ وَأَبُو دَاوُدَ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ النَّهْدِيَّ قَالَ جَاءَنَا كِتَابُ عُمَرَ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] e [Hajjaj] al à dit; Dopo vêmi relazionât [Shu’bah] di [Qatadah] al disè; O ai sintût [Abu Usman An Nahdi] dî; La letare di [Umar] e rivà a noaltris, in chel timp o jerin in Azerbaijan cun ‘Utbah Bin Farqad, o o jerin in Sirie, -che e contignive-; “Amma ba’du, invezit il Rasul al à proibît la sede, gjavant dome -cheste grandece, doi dêts,” al disè Abu Uthman; “No jerin tarts a capî ce che Umar al voleve dî e ce che al voleve dî la fotografie su la cjamese.” Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’ba], [Hajjaj] e [Abu Daud] al à dit; Dopo vê relazionât cun nô [Shu’bah] di [Qatadah] al disè; O ai sintût [Abu Usman An Nahdi] dî; ‘La letare di Umar e je rivade a noaltris’.
Hadith
Imam Ahmad : 338
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَأَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ قَالَ صَلَّى عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ الصُّبْحَ وَهُوَ بِجَمْعٍ قَالَ أَبُو دَاوُدَ كُنَّا مَعَ عُمَرَ بِجَمْعٍ فَقَالَ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا لَا يُفِيضُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَيَقُولُونَ أَشْرِقْ ثَبِيرُ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالَفَهُمْ فَأَفَاضَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’ba] e [Abu Daud] di [Syu’ba] di [Abu Ishaq] di [Amru Bin Maimun] al à dit; [Umar] al fasè la preiere dal Fajr intant che al jere in Jam’un. Abu Daud al disè; ‘Cuant che o jerin cun Umar a Jam’un, Umar al disè; ‘Invezit i Mushrikians no àn lassât Jam’un fintant che il soreli nol è jevât, e a àn dit; “Sore di Tsabir”. E invezit Nabiyullah al jere cuintri di lôr e daspò al lassà Jam’un prin che al jevàs il soreli.
Hadith
Imam Ahmad : 339
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُ سَأَلَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تُصِيبُنِي الْجَنَابَةُ مِنْ اللَّيْلِ فَمَا أَصْنَعُ قَالَ اغْسِلْ ذَكَرَكَ ثُمَّ تَوَضَّأْ ثُمَّ ارْقُدْ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] di [Abdullah Bin Dinar] al à dit; O ai sintût [Ibn Umar] dî; Umar al domandà al Rasulullah; ‘Ieri serade o jeri junub duncje ce fâ? ' Al rispuindè: 'Lavâ i gjenitâi daspò fâ la abluzion e durmî'.
Hadith
Imam Ahmad : 340
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَكَمِ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنِ الْجَرِّ فَحَدَّثَنَا عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْجَرِّ وَعَنْ الدُّبَّاءِ وَعَنْ الْمُزَفَّتِ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] di [Salamah Bin Kuhail] al à dit; O ai sintût [Abul Hakam] dî; O ai domandât a [Ibn Umar] di al Jarr, cussì al ne à contât di [Umar] che il Rasulullah al veve proibît lis pressis dal vin a Al Jarr, ad Dubbaa e al Muzaffaat.
