Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 261
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ أَنَّ الْيَهُودَ قَالُوا لِعُمَرَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً لَوْ أُنْزِلَتْ فِينَا لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ حَيْثُ أُنْزِلَتْ وَأَيَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أُنْزِلَتْ أُنْزِلَتْ يَوْمَ عَرَفَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ قَالَ سُفْيَانُ وَأَشُكُّ يَوْمَ جُمُعَةٍ أَوْ لَا يَعْنِي { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا }
Al à contât [Abdurrahman] Al à contât [Sufyan] di [Qais Bin Musulman] di [Thariq Bin Shihab] che i ebreus a disevin a Umar; ‘Invezit, se tu leis un verset, se chel verset al fos rivelât a nô, alore il dì che il verset al fos rivelât al sarès sigûr fat une fieste’. Alore [Umar] al rispuindè; “Invezit, o soi pardabon dulà che al è stât rivelât il verset, in cuâl dì che al è stât rivelât, e o soi dulà che al jere il verset cuant che il verset al è stât revelât, che il verset al è stât rivelât il dì di Arafah e il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al jere in chel timp daûr a fâ il wukuf. Sufyan al disè; O ai dubis su; ‘Venardis o no’. O sei verset; ‘Vuê o ai perfezionât la tô religjon par te, e o ai compiût lis Miis benedizions su di te, e o ai aprovât che l’Islam al sarà une religjon par te’. -Verset di Al Maida: 3-.
Hadith
Imam Ahmad : 262
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِالْبَطْحَاءِ فَقَالَ بِمَ أَهْلَلْتَ قُلْتُ بِإِهْلَالٍ كَإِهْلَالِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ سُقْتَ مِنْ هَدْيٍ قُلْتُ لَا قَالَ طُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ حِلَّ فَطُفْتُ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ أَتَيْتُ امْرَأَةً مِنْ قَوْمِي فَمَشَّطَتْنِي وَغَسَلَتْ رَأْسِي فَكُنْتُ أُفْتِي النَّاسَ بِذَلِكَ بِإِمَارَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَإِمَارَةِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَإِنِّي لَقَائِمٌ فِي الْمَوْسِمِ إِذْ جَاءَنِي رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فِي شَأْنِ النُّسُكِ فَقُلْتُ أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ كُنَّا أَفْتَيْنَاهُ فُتْيَا فَهَذَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ قَادِمٌ عَلَيْكُمْ فَبِهِ فَأْتَمُّوا فَلَمَّا قَدِمَ قُلْتُ مَا هَذَا الَّذِي قَدْ أَحْدَثْتَ فِي شَأْنِ النُّسُكِ قَالَ إِنْ نَأْخُذْ بِكِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ { وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ } وَإِنْ نَأْخُذْ بِسُنَّةِ نَبِيِّنَا فَإِنَّهُ لَمْ يَحِلَّ حَتَّى نَحَرَ الْهَدْيَ
Al à dit [Abdurrahman] Al à dit [Sufyan] di [Qais Bin Musulman] di [Thariq Bin Syihab] di [Abu Musa] al à dit; O soi rivât al Rasulullah Sallam cuant che al jere a Batha’ daspò al à domandât: ‘Cun ce tu âs fat il halal - cun l’intenzion di scomençâ il Hajj/Umrah -? ’ O ai rispuindût; ‘Cun la intenzion come che al voleve il Profete’. Al domandà: ‘Tu âs puartât bestiis massacrâts? ’ O ai rispuindût; “No,” al disè: “Fâ Tawaf a Kaaba, Safa e Marwah daspò tu tahallul - finî l’Umrah/Hajj-”. Duncje o ai fat il tawaf ae Kaaba e il sa’i jenfri la shafa e il Marwah, daspò o soi rivât a cjatâ la mê femine de mê int e e mi à petât i cjavei e mi à lavât il cjâf. Duncje o ai dât fûr une fatwa a chestis personis su ordins di Abu Bakr e di Umar, e intant che o jeri in cjarie vie pe stagjon dal Hajj al vignì un om e al disè; “Di fat, no savês ce che al fâs Amirul Mukminin rispiet ai rituâi dal Hajj”. O ai rispuindût; ‘O int, cui che o vin dât une fatwa, alore culì [Amirul Mukminin] al ven daûr di te e lu segui di te’. Duncje cuant che al rivà o lu domandà; ‘Cje âs fat a rivuart dai rituâi dal Hajj? ’ Al rispuindè; ‘O lu cjapin dome dal Libri di Allah Ta’ala, parcè che Allah Ta’ala al à dit; ‘E completâ il Hajj e l’Umrah pal ben di Allah’ -QS Al Baqarah; 196- e se o cjapin la Sunnah dal nestri Profete, alore nol à fat il Tahallul fûr che dopo vê maçât l’animâl maçât’.
Hadith
Imam Ahmad : 263
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُقَبِّلُ الْحَجَرَ وَيَقُولُ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ لَا تَضُرُّ وَلَا تَنْفَعُ وَلَكِنِّي رَأَيْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَ حَفِيًّا
Dopo vê contât [Abdurrahman] di [Sufyan] di [Ibrahim Bin Abdul A’la] di [Suwaid Bin Ghafalah] al disè; O ai viodût [Umar] besâ Hajar -Aswad- intant che al diseve; “In fat, o sai che tu sês dome une piere, che no pues puartâ nuie di mâl e nuie di benefici, ma parcè che o ai viodût Abul Qasim, che al te cjacare cun atenzion”.
Hadith
Imam Ahmad : 264
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنِ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ سَمِعْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا لَا يُفِيضُونَ مِنْ جَمْعٍ حَتَّى تُشْرِقَ الشَّمْسُ عَلَى ثَبِيرٍ قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَكَانُوا يَقُولُونَ أَشْرِقْ ثَبِيرُ كَيْمَا نُغِيرُ يَعْنِي فَخَالَفَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ
Al à contât [Abdurrahman] di [Sufyan] e [Abdurrazzaq] al à contât [Sufyan] di [Abu Ishaq] di [Amru Bin Maimun] al à dit; [Umar] al disè; -Abdurrazzaq al à dit che o ai sintût dî Umar; - ‘Che i Mushriks no àn lassât la mudzalife fintant che il soreli nol è jevât su Tsabiir,’ al à dit Abdurrazzaq; e a disevin; ‘Il soreli al jevà parsore di Tsabiir par podê lâ vie subit,’ al voleve dî; Il Profete al no jere dacuardi cun lôr e al lassà Muzdalifah prin dal albierc dal soreli.
Hadith
Imam Ahmad : 265
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ فَكَانَ فِيمَا أَنْزَلَ عَلَيْهِ آيَةُ الرَّجْمِ فَقَرَأْنَا بِهَا وَعَقَلْنَاهَا وَوَعَيْنَاهَا فَأَخْشَى أَنْ يَطُولَ بِالنَّاسِ عَهْدٌ فَيَقُولُوا إِنَّا لَا نَجِدُ آيَةَ الرَّجْمِ فَتُتْرَكَ فَرِيضَةٌ أَنْزَلَهَا اللَّهُ تَعَالَى وَإِنَّ الرَّجْمَ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أَحْصَنَ مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ إِذَا قَامَتْ الْبَيِّنَةُ أَوْ كَانَ الْحَبَلُ أَوْ الِاعْتِرَافُ
Al à contât [Abdurrahman] Al à contât [Malik] di [Az Zuhri] di [‘Ubaidilah Bin Abdullah] di [Ibn Abbas] al à dit; [Umar] al disè; ‘Invezit, Allah Ta’ala al à mandât Mohammed e al à mandât jù il Libri - il Coran - a lui. E tra i versets che i fo rivelât al jere il verset su la leç de lapidazion. O lu vin let, capît e capît il verset, cussì o ai pôre che tra une vore di timp la int e dîs; “Di fat, no vin cjatât nissun verset rivuart la leç de lapidazion”. Po dopo un oblic che Allah Ta’ala al à palesât al è bandonât. Di fat, la leç dal lapidâ e je un dirit - al è pardabon - tal Libri di Allah Ta'ala par ducj chei che a cometin adulteri, se e je Muhshon se e je provis, o e je incinte o cuntune confession'.
Hadith
Imam Ahmad : 266
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُ هِشَامَ بْنَ حَكِيمٍ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ فِي الصَّلَاةِ عَلَى غَيْرِ مَا أَقْرَؤُهَا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْرَأَنِيهَا فَأَخَذْتُ بِثَوْبِهِ فَذَهَبْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي سَمِعْتُهُ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ عَلَى غَيْرِ مَا أَقْرَأْتَنِيهَا فَقَالَ اقْرَأْ فَقَرَأَ الْقِرَاءَةَ الَّتِي سَمِعْتُهَا مِنْهُ فَقَالَ هَكَذَا أُنْزِلَتْ ثُمَّ قَالَ لِي اقْرَأْ فَقَرَأْتُ فَقَالَ هَكَذَا أُنْزِلَتْ إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ أُنْزِلَ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّهُمَا سَمِعَا عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ مَرَرْتُ بِهِشَامِ بْنِ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Dopo vê contât [Abdurrahman] di [Malik] di [Az Zuhri] di [Urwah] di [Umar Bin Abd] di [Umar Bin Al Khathab] al disè; 'O ai sintût Hisyam Bin Hakim leî la letare di Al Furqon in preiere che no jere come chê che o vevi let, ancje se il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam mi la veve lede, cussì o ai tirât i siei vistîts e o lu ai puartât denant dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, daspò o ai dit; “O Messazîr di Allah, o lu ai sintût lei la letare di Al Furqon, no come ce che o ai let”. Duncje al disè: ‘Lei -O Hisham-! ' Hisyam al leè la leture che o vevi sintût di lui, daspò al disè: 'Al è cussì che la letare e je stade palesade'. Po dopo al disè di gnûf: ‘Lei -O Umar-! ’ E o lu lei, daspò al disè; ‘Al è cussì che e je stade palesade la letare, di fat chest Coran al è stât palesât in siet letaris -siet dialets-, duncje leile cuntune leture facile’. Al à contât [Abdurrazzaq] al à contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [’Urwah] di [Al Miswar Bin Makhramah] e [Abdurrahman Bin Abdul Qori] che ducj i doi a àn sintût dî Umar; “O ai passât Hisyam Bin Hakim Bin Hizam e al jere daûr a lei la Sure Al Furqon,” daspò al menzonà il significât dal hadith.
Hadith
Imam Ahmad : 267
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّعْدِيِّ قَالَ قَالَ لِي عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَلَمْ أُحَدَّثْ أَنَّكَ تَلِي مِنْ أَعْمَالِ النَّاسِ أَعْمَالًا فَإِذَا أُعْطِيتَ الْعُمَالَةَ لَمْ تَقْبَلْهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا تُرِيدُ إِلَى ذَاكَ قَالَ أَنَا غَنِيٌّ لِي أَعْبُدٌ وَلِي أَفْرَاسٌ أُرِيدُ أَنْ يَكُونَ عَمَلِي صَدَقَةً عَلَى الْمُسْلِمِينَ قَالَ لَا تَفْعَلْ فَإِنِّي كُنْتُ أَفْعَلُ مِثْلَ الَّذِي تَفْعَلُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِينِي الْعَطَاءَ فَأَقُولُ أَعْطِهِ مَنْ هُوَ أَفْقَرُ إِلَيْهِ مِنِّي فَقَالَ خُذْهُ فَإِمَّا أَنْ تَمَوَّلَهُ وَإِمَّا أَنْ تَصَدَّقَ بِهِ وَمَا آتَاكَ اللَّهُ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَأَنْتَ غَيْرُ مُشْرِفٍ لَهُ وَلَا سَائِلِهِ فَخُذْهُ وَمَا لَا فَلَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ لَقِيَ عُمَرُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ السَّعْدِيِّ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ تَصَدَّقْ بِهِ وَقَالَ لَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ
Al à contât [Abdurrahman] Al à contât [Abdullah Bin Al Mubarak] di [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Come Sa’ib Bin Yazid] di [Abdullah Bin As Sa’di] al à dit; [Umar] al mi disè; ‘No mi è stât dit - su une robe - che tu sês incaricât di vê cure dal lavôr des personis, daspò cuant che a ti dan un stipendi no lu acetis? ’ Abdullah Bin Sa’di al rispuindè; ‘Sì’ al domandà Umar; — Alore ce volês di chel? ’ Al rispuindè; ‘O ai avonde, o ai diviers sclâfs e diviers cjavâi, cussì o vuei che il me lavôr al sedi une caritât pai musulmans’, al disè Umar; ‘No fâlu, parcè che o ai fat come che tu âs fat, prin Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al mi à dât -stipendi dal lavôr-, daspò o ai dit; “Dâ cheste ricompense a cualchidun che al è plui puar di me” alore al disè: “Cjapale, tu puedis disvilupâle - invistîle - o dâle in caritât, ce che Allah al à dât di cheste ricjece, ancje se no tu la spietis e no la domandis alore cjapale, e se e no je cussì alore no rivendicâle come la tô”. Al à contât [Abdurrazzaq] Al à contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Come Sa’ib Bin Yazid] al à dit; [Umar] al cognossè Abdullah Bin As Sa’di. Po dopo As Sa`ib al menzonà il significât dal hadith, ma al disè che il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al disè: ‘Dâlu la caritât’, e al disè; “Dopo no rivendicâlu come il tô”.
Hadith
Imam Ahmad : 268
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَمَلْتُ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَضَاعَهُ صَاحِبُهُ فَأَرَدْتُ أَنْ أَبْتَاعَهُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ بَائِعُهُ بِرُخْصٍ فَقُلْتُ حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَا تَبْتَعْهُ وَإِنْ أَعْطَاكَهُ بِدِرْهَمٍ فَإِنَّ الَّذِي يَعُودُ فِي صَدَقَتِهِ فَكَالْكَلْبِ يَعُودُ فِي قَيْئِهِ
Dopo vê contât [Abdurrahman] di [Malik] di [Zaid Bin Aslam] di [so pari] di [Umar Bin Al Khathab], al disè; O ai doprât une volte un cjaval par -jihad- in mût di Allah, daspò il paron dal cjaval lu à bandonât, cussì o voleve comprâ il cjaval, e o pensavi che al lu varès vendût a un presit economic, o ai dit; “Speta fin che o domandi al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam,” daspò al disè: “No comprâlu ancje se al ti dâ dirhams, parcè che la parabole di une persone che e cjape indaûr la sô almose - il so regâl - e je come un cjan che al inglute indaûr il so vuemit’.
Hadith
Imam Ahmad : 269
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى ابْنِ أَزْهَرَ أَنَّهُ قَالَ شَهِدْتُ الْعِيدَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَجَاءَ فَصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ هَذَيْنِ يَوْمَانِ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صِيَامِهِمَا يَوْمُ فِطْرِكُمْ مِنْ صِيَامِكُمْ وَالْآخَرُ يَوْمٌ تَأْكُلُونَ فِيهِ مِنْ نُسُكِكُمْ
-Ahmed Bin Hambal- al à dit; O ai let a [Abdurrahman] di [Malik] di [Ibn Shihab] di [Abu Ubaid, ex sclâf di Ibn Azhar] che al diseve; ‘O ai partecipât ae preiere dal Jutori cun [Umar Bin Al Khaththab], daspò al à preât, dopo la preiere al si è sburtât a predicâ ae int, disint; “In fat, in chescj doi dîs, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à proibît il digiun, parcè che -Aidul Fithri- al è il dì che tu romp il digiun, e il secont -Aidul Adlha- al è parcè che il dì che tu mangjis la tô -câr massacrade- il to sacrifici”.
Hadith
Imam Ahmad : 270
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ عُمَرُ رَجُلًا غَيُورًا فَكَانَ إِذَا خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّبَعَتْهُ عَاتِكَةُ ابْنَةُ زَيْدٍ فَكَانَ يَكْرَهُ خُرُوجَهَا وَيَكْرَهُ مَنْعَهَا وَكَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اسْتَأْذَنَتْكُمْ نِسَاؤُكُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَا تَمْنَعُوهُنَّ
Dopo vê contât [Isma’il Bin Ibrahim] di [Yahya Bin Abu Ishaq] di [Salim Bin Abdullah] al à dit; [Umar] al jere une persone gjelose, cuant che al jessì fûr a fâ la preiere, 'Atikah, la fie di Zaid lu seguì, ancje se no i plaseve cuant che 'Atikah al jessì fûr e nol plaseve proibîlu, e al mi disè che il Messazîr di Allah, par sallallaahu alain al vostre preiere, al veve dit: no proibîju’.
Hadith
Imam Ahmad : 271
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ قَالَ لَوْلَا آخِرُ الْمُسْلِمِينَ مَا فُتِحَتْ قَرْيَةٌ إِلَّا قَسَمْتُهَا كَمَا قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ
Dopo vê contât [Abdurrahman] di [Malik] di [Zaid Bin Aslam] di [so pari] di [Umar] al disè; “Se a no fossin i ultins musulmans, un paîs a nol sarès stât concuistât se no lu ves distribuît come che al à distribuît la tiere di Khaibar”.
Hadith
Imam Ahmad : 272
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ نُبِّئْتُ عَنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ السُّلَمِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ يَقُولُ أَلَا لَا تُغْلُوا صُدُقَ النِّسَاءِ أَلَا لَا تُغْلُوا صُدُقَ النِّسَاءِ فَإِنَّهَا لَوْ كَانَتْ مَكْرُمَةً فِي الدُّنْيَا أَوْ تَقْوَى عِنْدَ اللَّهِ كَانَ أَوْلَاكُمْ بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَصْدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ وَلَا أُصْدِقَتْ امْرَأَةٌ مِنْ بَنَاتِهِ أَكْثَرَ مِنْ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ أُوقِيَّةً وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيُبْتَلَى بِصَدُقَةِ امْرَأَتِهِ وَقَالَ مَرَّةً وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيُغْلِي بِصَدُقَةِ امْرَأَتِهِ حَتَّى تَكُونَ لَهَا عَدَاوَةٌ فِي نَفْسِهِ وَحَتَّى يَقُولَ كَلِفْتُ إِلَيْكِ عَلَقَ الْقِرْبَةِ قَالَ وَكُنْتُ غُلَامًا عَرَبِيًّا مُوَلَّدًا لَمْ أَدْرِ مَا عَلَقُ الْقِرْبَةِ قَالَ وَأُخْرَى تَقُولُونَهَا لِمَنْ قُتِلَ فِي مَغَازِيكُمْ وَمَاتَ قُتِلَ فُلَانٌ شَهِيدًا وَمَاتَ فُلَانٌ شَهِيدًا وَلَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ قَدْ أَوْقَرَ عَجُزَ دَابَّتِهِ أَوْ دَفَّ رَاحِلَتِهِ ذَهَبًا أَوْ وَرِقًا يَلْتَمِسُ التِّجَارَةَ لَا تَقُولُوا ذَاكُمْ وَلَكِنْ قُولُوا كَمَا قَالَ النَّبِيُّ أَوْ كَمَا قَالَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قُتِلَ أَوْ مَاتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ فِي الْجَنَّةِ
Al à dit [Isma’il] Al à dit [Salama Bin ‘Alqamah] di [Mohammed Bin Sirin] al à dit; al è stât [ripuartât a me] di [Abul Ajfa’ Come Sulami] al à dit; O ai sintût [Umar] dî; 'Savê, no esagerâ inte materie de dote des feminis, savê, no esagerâ inte materie de dote des feminis, parcè che se la azion e je onorabil tal mont o e je devozion a Allah, alore la persone che e je plui degne in chê materie e je il Profete ancje nol domandà une dote pes sôs fiestis plui di dodis uqiyah, di fat un om al sarà sigûr testât de dote de sô femine'. Intune altre ocasion al disè; ‘Invezit, un om al darà di sigûr une dote alte ae sô femine fin che no devente une nemì di lui e e no dîs ancje; “O soi obleât a fâ une ghirlande di cheste qirbah -un vâs di cuâl- par vie di te”. Abul ‘Auja’ al disè; “In chel timp o jeri un frut beduin che al odorave ancjemò di kencur e no savevi ce che al voleve dî leâ un vâs.” Umar al disè; ‘E un altri al è cuant che un al è copât in vuere e daspò al murìs, alore tu disès; “Cussì e cussì al fo martirizât,” ancje se forsit al veve puartât il so animâl di cjaval o la sô sele di cjaval plene di aur o di arint par fâ cumierç, alore no dî cussì, ma dî come che al diseve il Profete o Mohammed Sallallahu Alaihi Wasallam: ‘Cui che al ven copât intant che al combate al sarà in vie di Allah’.
Hadith
Imam Ahmad : 273
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَنْبَأَنَا الْجُرَيْرِيُّ سَعِيدٌ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي فِرَاسٍ قَالَ خَطَبَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَلَا إِنَّا إِنَّمَا كُنَّا نَعْرِفُكُمْ إِذْ بَيْنَ ظَهْرَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِذْ يَنْزِلُ الْوَحْيُ وَإِذْ يُنْبِئُنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ أَلَا وَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ انْطَلَقَ وَقَدْ انْقَطَعَ الْوَحْيُ وَإِنَّمَا نَعْرِفُكُمْ بِمَا نَقُولُ لَكُمْ مَنْ أَظْهَرَ مِنْكُمْ خَيْرًا ظَنَنَّا بِهِ خَيْرًا وَأَحْبَبْنَاهُ عَلَيْهِ وَمَنْ أَظْهَرَ مِنْكُمْ لَنَا شَرًّا ظَنَنَّا بِهِ شَرًّا وَأَبْغَضْنَاهُ عَلَيْهِ سَرَائِرُكُمْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ رَبِّكُمْ أَلَا إِنَّهُ قَدْ أَتَى عَلَيَّ حِينٌ وَأَنَا أَحْسِبُ أَنَّ مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ يُرِيدُ اللَّهَ وَمَا عِنْدَهُ فَقَدْ خُيِّلَ إِلَيَّ بِآخِرَةٍ أَلَا إِنَّ رِجَالًا قَدْ قَرَءُوهُ يُرِيدُونَ بِهِ مَا عِنْدَ النَّاسِ فَأَرِيدُوا اللَّهَ بِقِرَاءَتِكُمْ وَأَرِيدُوهُ بِأَعْمَالِكُمْ أَلَا إِنِّي وَاللَّهِ مَا أُرْسِلُ عُمَّالِي إِلَيْكُمْ لِيَضْرِبُوا أَبْشَارَكُمْ وَلَا لِيَأْخُذُوا أَمْوَالَكُمْ وَلَكِنْ أُرْسِلُهُمْ إِلَيْكُمْ لِيُعَلِّمُوكُمْ دِينَكُمْ وَسُنَّتَكُمْ فَمَنْ فُعِلَ بِهِ شَيْءٌ سِوَى ذَلِكَ فَلْيَرْفَعْهُ إِلَيَّ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِذَنْ لَأُقِصَّنَّهُ مِنْهُ فَوَثَبَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَوَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى رَعِيَّةٍ فَأَدَّبَ بَعْضَ رَعِيَّتِهِ أَئِنَّكَ لَمُقْتَصُّهُ مِنْهُ قَالَ إِي وَالَّذِي نَفْسُ عُمَرَ بِيَدِهِ إِذَنْ لَأُقِصَّنَّهُ مِنْهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقِصُّ مِنْ نَفْسِهِ أَلَا لَا تَضْرِبُوا الْمُسْلِمِينَ فَتُذِلُّوهُمْ وَلَا تُجَمِّرُوهُمْ فَتَفْتِنُوهُمْ وَلَا تَمْنَعُوهُمْ حُقُوقَهُمْ فَتُكَفِّرُوهُمْ وَلَا تُنْزِلُوهُمْ الْغِيَاضَ فَتُضَيِّعُوهُمْ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ مَرَّةً أُخْرَى أَخْبَرَنَا سَلَمَةُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ نُبِّئْتُ عَنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ يَقُولُ أَلَا لَا تُغْلُوا صُدُقَ النِّسَاءِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ إِسْمَاعِيلُ وَذَكَرَ أَيُّوبُ وَهِشَامٌ وَابْنُ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ عَنْ عُمَرَ نَحْوًا مِنْ حَدِيثِ سَلَمَةَ إِلَّا أَنَّهُمْ قَالُوا لَمْ يَقُلْ مُحَمَّدٌ نُبِّئْتُ عَنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ
Al à dit [Isma’il] al à dit [Al Jurairi al à dit] di [Abu Nadlrah] di [Abu Firos] al à dit; [Umar Bin Khatthab] al predicave, al disè; ‘O int, savê che o vi cognossevin cuant che intal nestri mieç al jere il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam che al à mandât jù une rivelazion e Allah al à contât di voi, savê che il Profete Shallallahu Alaihi Wasallam al è lât vie e la rivelazion e je finide, e che o vi cognossin di ce che o vi vin dit. Cualchidun di voi che al somee bon zhahir, o lu considerin une buine persone e o lu amìn, e cui tra di voi che al somee mâl, o lu considerin mâl e o lu odiarìn, il to afâr segret al è jenfri di te e il to Rabb, tu cognossis, une volte che e je vignude une oportunitât a me e o pensavi che cui che al lei il Coran cussì cun Ciao ce che al è cun Allah, ce che al lei il Coran, ce che al è il Coran cun Hi e ce che al è cun Allah. fantasiâ su la vite dopo la muart, tu cognossis, di fat la int e lu à let sperant in ce che al è intai umans, Duncje sperâ in Allah cu la tô leture, e sperâ in Allah cu lis vôs azions, savê che jo, par Allah, no ai mandât i miei servidôrs a te par bati la tô piel o par cjapâ la tô ricjece, ma o ju ai mandâts a te par insegnâti cussì altri che la tô religie che e je la tô religie, proposit, lassâlu lamentâsi di chel cun me, alore par Chel che intes sôs mans e je la mê anime, o varès di sigûr di vê cure di lui’. Duncje Amru Bin Al ‘Ash si alçà e al disè; ‘O Amirul Mukminin, e se un dai oms dai musulmans al vuidàs la sô int, daspò al torturas cualchidun de sô int, tu fâs qishas su di lui? ’ Umar al rispuindè; 'Sì, di Chel che intes sôs mans e je la anime di Umar, o fasarò di sigûr qishas par lui, e o ai viodût Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam eseguî qishas su di lui, duncje no batê i musulmans fintant che no ju degradin, no obleâju a fâ cussì che a son tormentâts e no fâju disbelî sprecât’. Dopo vê contât a Isma’il intune altre ocasion al disè; al à ripuartât a nô Salama Bin 'Alqamah di Mohammed Bin Sirin al à dit; mi è stât ripuartât di Abul ‘Auja’ al à dit; O ai sintût dî Umar; “Sai, no fâ masse cuant che si trate di dotis des feminis”. Dopo al menzonà il hadith, al disè Isma’il; e al menzonà Ayyub, Hisham e Ibn ‘Aun di Mohammed di Abul ‘Ajfa’ di Umar in acuardi cul hadith Salamah, a disevin; ‘ma Mohammed nol à dit; mi è stât ripuartât di Abul 'Ajfa'.
Hadith
Imam Ahmad : 274
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَنَحْنُ نَنْتَظِرُ جَنَازَةَ أُمِّ أَبَانَ ابْنَةِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَعِنْدَهُ عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ فَجَاءَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُودُهُ قَائِدُهُ قَالَ فَأُرَاهُ أَخْبَرَهُ بِمَكَانِ ابْنِ عُمَرَ فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِي وَكُنْتُ بَيْنَهُمَا فَإِذَا صَوْتٌ مِنْ الدَّارِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَأَرْسَلَهَا عَبْدُ اللَّهِ مُرْسَلَةً قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنَّا مَعَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ نَازِلٍ فِي ظِلِّ شَجَرَةٍ فَقَالَ لِي انْطَلِقْ فَاعْلَمْ مَنْ ذَاكَ فَانْطَلَقْتُ فَإِذَا هُوَ صُهَيْبٌ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنَّكَ أَمَرْتَنِي أَنْ أَعْلَمَ لَكَ مَنْ ذَاكَ وَإِنَّهُ صُهَيْبٌ فَقَالَ مُرُوهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَقُلْتُ إِنَّ مَعَهُ أَهْلَهُ قَالَ وَإِنْ كَانَ مَعَهُ أَهْلُهُ وَرُبَّمَا قَالَ أَيُّوبُ مَرَّةً فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَلَمَّا بَلَغْنَا الْمَدِينَةَ لَمْ يَلْبَثْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَنْ أُصِيبَ فَجَاءَ صُهَيْبٌ فَقَالَ وَا أَخَاهُ وَا صَاحِبَاهُ فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ تَعْلَمْ أَوَلَمْ تَسْمَعْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ فَأَرْسَلَهَا مُرْسَلَةً وَأَمَّا عُمَرُ فَقَالَ بِبَعْضِ بُكَاءِ فَأَتَيْتُ عَائِشَةَ فَذَكَرْتُ لَهَا قَوْلَ عُمَرَ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَحَدٍ وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْكَافِرَ لَيَزِيدُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَذَابًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى { وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى } قَالَ أَيُّوبُ وَقَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ قَالَ لَمَّا بَلَغَ عَائِشَةَ قَوْلُ عُمَرَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَتْ إِنَّكُمْ لَتُحَدِّثُونِي عَنْ غَيْرِ كَاذِبَيْنِ وَلَا مُكَذَّبَيْنِ وَلَكِنَّ السَّمْعَ يُخْطِئُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ أَيُّوبَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ لِعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ وَهُوَ مُوَاجِهُهُ أَلَا تَنْهَى عَنْ الْبُكَاءِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ تُوُفِّيَتْ ابْنَةٌ لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ بِمَكَّةَ فَحَضَرَهَا ابْنُ عُمَرَ وَابْنُ عَبَّاسٍ وَإِنِّي لَجَالِسٌ بَيْنَهُمَا فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ لِعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ وَهُوَ مُوَاجِهُهُ أَلَا تَنْهَى عَنْ الْبُكَاءِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ
Al à dit [Isma’il] Al à dit [Ayyub] di [Abdullah Bin Abimulaikah] al à dit; “Cuant che o jeri dongje di [Abdullah Bin Umar] daûr a spietâ il cuarp di Umm Aban, fie di Usman Bin Affan, par rivâ, e dongje di Abdullah Bin Umar al jere Amru Bin Utman, daspò al vignì Ibnu Abbas, vuidât di une guide,” al disè Abdullah Bin Abi Began; ‘O ai viodût la persone che e jere daûr a vuidâ Ibnu Abbas che i contavin la posizion di Ibnu Umar, daspò Ibnu Abbas al vignì e si sielzè dongje di me, cussì o jeri jenfri di lôr doi, di colp e je vignude une vôs di dentri de cjase, Ibnu Umar al disè alore; “Une volte o ai sintût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dî: ‘In fat, il difunt al sarà torturât parcè che la sô famee e cjante cuintri di lui’. Po dopo Abdullah bin Umar al menzonà il lafadz dal hadith in gjenerâl - cence nissun detai -. Alore [Ibn Abbas] al disè; ‘O jerin une volte cun Amirul Mukminin Umar, fin che cuant che o jerin intun cjamp, di colp al cjatà un om che si fermà sot de ombrene di un arbul, al mi disè Umar; — Vai, e scuvierzi cui che al è! ’ Dopo o soi lât, e al è vignût fûr che l’om al jere Shuhaib. Dopo o tornà a Umar e o disè; ‘Invezit tu m’âs ordenât di scuvierzi chê persone e al è Shuhaib,’ al disè Umar; — Dilu che al ven cun nô! — O ai dit; ‘Invezit al è cun la sô famee,’ al disè Umar; “Ancje se al è cun la sô famee”. Intune altre ocasion, forsit Ayyub al disè; ‘Dopo lassâlu seguî’. Cuant che o rivàrin a Medine, nol fo tant timp che Amirul Mukminin al cjapà un disastri. Alore Shuhaib al vignì e al disè; “Oh mio fradi, oh mio amì”. Cussì [Umar] al disè; “No lu savês, o no âs mai sintût che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit une volte: ‘In fat, il difunt al sarà torturât parcè che cualchidun de sô famee al cjacare par lui’. Par ce che al rivuarde Abdullah bin Umar, al menzonà il lafadz dal hadith in gjenerâl, invezit Umar al menzonà il lafadz; ‘Parcè che cualchidun al cjante’. O -Ibnu Abbas- o ai cjatât Aisyah e o ai menzonât lis peraulis di Umar, daspò [Aisyah] e à rispuindût; 'No, par Allah, il Rasulullah Sallallahu Wasallam nol à mai dit che il difunt al sarès stât torturât par vie dal cjantâ di cualchidun, ma il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit une volte: 'Invezit, Allah al aumentarà il torment dai increduls par vie dal cjantâ des lôr fameis, e pardabon al è Allah e la int che c c; ‘Che un pecjât nol puartarà i pecjâts dai altris’ -QS Un verset di Najm: 38-’. [Ayub] al disè; [Ibn Abimulaica] al à dit; Al à contât Al Qasim; al dîs; cuant che lis peraulis di Omar e di Ibn Omar a rivarin a Aisyah, [Aisyah] e disè; “In fat, tu m’âs contât di dôs personis che a no son busiadis e a no son stadis busiadis, ma e je la lôr udide che -cualchi volte- e je sbaliade”. Al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Ibnu Juraij] al à dit a mi [Abdullah Bin Abimulaikah] daspò al à menzonât il significât dal hadith di Ayyub, ma al à dit; alore al disè Ibnu Umar a Amru Bin Usman intant che si cjatave denant di lui; parcè no smetâ di cjantâ, in realtât il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘di fat, il difunt al sarà torturât parcè che la sô famee e cjante parsore di lui’. Al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Ibnu Juraij] al à dit a me [Abdullah Bin Abimulaikah], al à dit; La fie di Usman Bin Affan e murì a Meche, cussì Ibnu Umar e Ibnu Abbas a parteciparin al so funerâl, e in realtât o jeri sierât jenfri di lôr doi, al disè Ibnu Umar a Amru Bin Uthman intant che lu cjalave; ‘Parcè no smetis di cjantâ? Di fat, il Rasulullah al à dit: “In fat, il difunt al sarà torturât parcè che la sô famee e cjante par lui”. Duncje al menzonà il hadith di Isma’il di Ayyub di Ibn Abimulaikah.
Hadith
Imam Ahmad : 275
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كُنْتُ فِي رَكْبٍ أَسِيرُ فِي غَزَاةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَلَفْتُ فَقُلْتُ لَا وَأَبِي فَهَتَفَ بِي رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي لَا تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Usen Bin Mohammed] Al à dit [Israel] di [Simak] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas] al à dit; [Umar] al disè; O jeri cuntun grup che al cjaminave viers la bataie cul Rasulullah, daspò o ai jurât disint; “No, par vie di me pari”. All’incuntrari cualchidun al mi à sussurât di daûr: ‘No jurâ il non di to pari’. Po dopo o mi soi voltât e al è vignût fûr che al jere il Rasulullah.
Hadith
Imam Ahmad : 276
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُيَسَّرٍ أَبُو سَعْدٍ الصَّاغَانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ قَالَ كَانَ عُمَرُ يَحْلِفُ عَلَى أَيْمَانٍ ثَلَاثٍ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَحَدٌ أَحَقَّ بِهَذَا الْمَالِ مِنْ أَحَدٍ وَمَا أَنَا بِأَحَقَّ بِهِ مِنْ أَحَدٍ وَاللَّهِ مَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ أَحَدٌ إِلَّا وَلَهُ فِي هَذَا الْمَالِ نَصِيبٌ إِلَّا عَبْدًا مَمْلُوكًا وَلَكِنَّا عَلَى مَنَازِلِنَا مِنْ كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى وَقَسْمِنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَالرَّجُلُ وَبَلَاؤُهُ فِي الْإِسْلَامِ وَالرَّجُلُ وَقَدَمُهُ فِي الْإِسْلَامِ وَالرَّجُلُ وَغَنَاؤُهُ فِي الْإِسْلَامِ وَالرَّجُلُ وَحَاجَتُهُ وَ وَاللَّهِ لَئِنْ بَقِيتُ لَهُمْ لَيَأْتِيَنَّ الرَّاعِيَ بِجَبَلِ صَنْعَاءَ حَظُّهُ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَهُوَ يَرْعَى مَكَانَهُ
Al à dit [Mohammed Bin Muyassar Abu Said Ash Shaghani] Al à dit [Mohammed Bin Ishaq] di [Mohammed Bin Amru Bin 'Atho`] di [Malik Bin Aus Bin Al Hadatsan] al à dit; [Umar] une volte al à jurât trê jurâts, al disè; ‘Par Allah, nissun al à dirit su un altri, ancje su di me, su cheste proprietât. Par Allah, no un musulman ma al à une part di cheste proprietât gjavant i servidôrs, ma inte nestre cjase al è il Libri di Allah Ta'ala e la nestre division dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, duncje un om fondât sui siei sacrificis pal Islam, un om fondât su la sô jentrade precedent tal Islam, un om basât su la sô ricjece e se al à bisugne dal so om par l'Islam, un om par lôr al varès di sigûr vignût a un pastôr dal Mont Shan'a` la sô part intant che al jere daûr a pastôr tal so puest'.
Hadith
Imam Ahmad : 277
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ الْحَجَّاجِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ حَدَّثَنِي أَبُو الْمُخَارِقِ زُهَيْرُ بْنُ سَالِمٍ أَنَّ عُمَيْرَ بْنَ سَعْدٍ الْأَنْصَارِيَّ كَانَ وَلَّاهُ عُمَرُ حِمْصَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ عُمَرُ يَعْنِي لِكَعْبٍ إِنِّي أَسْأَلُكَ عَنْ أَمْرٍ فَلَا تَكْتُمْنِي قَالَ وَاللَّهِ لَا أَكْتُمُكَ شَيْئًا أَعْلَمُهُ قَالَ مَا أَخْوَفُ شَيْءٍ تَخَوَّفُهُ عَلَى أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَئِمَّةً مُضِلِّينَ قَالَ عُمَرُ صَدَقْتَ قَدْ أَسَرَّ ذَلِكَ إِلَيَّ وَأَعْلَمَنِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Abdul Quddus Bin Al Hajjaj] Al à dit [Shafwan] Al à dit [Abul Mukharik Zuhair Bin Salim] che Umair Bin Sa’d Al Ansari al jere stât nomenât di [Umar] par vuidâ la zone di Himsha, daspò al à menzonât il hadith. Umar al disè a Ka’ab; “Invezit, o ti domandi une cuistion, duncje no mi la scuindi”. Ka’ab al rispuindè; ‘Par Allah no scuindarò alc che o cognos’. al domandà Umar; ‘Cje che tu âs plui pôre de ummah di Mohammed? ’ Ka’ab al rispuindè; ‘Leader straviants’ al disè Umar; “Tu âs reson, o ai scuindût chest di me stes, e il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al mi à contât di chel”.
Hadith
Imam Ahmad : 278
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَقَالَ سَالِمٌ فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ قَالَ عُمَرُ أَرْسِلُوا إِلَيَّ طَبِيبًا يَنْظُرُ إِلَى جُرْحِي هَذَا قَالَ فَأَرْسَلُوا إِلَى طَبِيبٍ مِنْ الْعَرَبِ فَسَقَى عُمَرَ نَبِيذًا فَشُبِّهَ النَّبِيذُ بِالدَّمِ حِينَ خَرَجَ مِنْ الطَّعْنَةِ الَّتِي تَحْتَ السُّرَّةِ قَالَ فَدَعَوْتُ طَبِيبًا آخَرَ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي مُعَاوِيَةَ فَسَقَاهُ لَبَنًا فَخَرَجَ اللَّبَنُ مِنْ الطَّعْنَةِ صَلْدًا أَبْيَضَ فَقَالَ لَهُ الطَّبِيبُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اعْهَدْ فَقَالَ عُمَرُ صَدَقَنِي أَخُو بَنِي مُعَاوِيَةَ وَلَوْ قُلْتَ غَيْرَ ذَلِكَ كَذَّبْتُكَ قَالَ فَبَكَى عَلَيْهِ الْقَوْمُ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ فَقَالَ لَا تَبْكُوا عَلَيْنَا مَنْ كَانَ بَاكِيًا فَلْيَخْرُجْ أَلَمْ تَسْمَعُوا مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُعَذَّبُ الْمَيِّتُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَمِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ لَا يُقِرُّ أَنْ يُبْكَى عِنْدَهُ عَلَى هَالِكٍ مِنْ وَلَدِهِ وَلَا غَيْرِهِمْ
Al à dit [Yaqub] Al à dit [mi pari] di [Salih] al à dit [Ibn Shihab]; [Salim] al disè; O ai sintût [Abdullah Bin Umar] dî; [Umar] al disè; “Mandami a un miedi par che al puedi esaminâ la mê feride”. Abdullah Bin Umar al à dit; Po dopo a àn mandât Umar a un guaridôr arap, e il guaridôr i à dât di bevi il suc di uve, daspò il suc di uve al someave al sanc che al vignive fûr de buse di buse sot dal ombilic. Abdullah Bin Umar al à dit; daspò o ai clamât un altri guaridôr dai Ansar di Bani Muawiyah. Dopo il guaridôr al bevè il lat di Umar, e il lat al vignì fûr de buse de buse e al jere blanc trasparent. Il guaridôr al disè a Umar; “O Amirul Mukminin prometimi! ’ Umar al rispuindè; ‘Mi fradi Bani Umayyah al à confermât, se tu disès alc di diferent di chel, alore di fat o ti ai minsonât’. Abdullah Bin Umar al à dit; ‘Dopo cuant che a àn sintût chestis peraulis la int e à cjantât par Umar’. Cussì al disè Umar; — No cjantâ par me, cui che al cjante, vignî fûr! No vevis sintût ce che al à dit il Rasulullah, al à dit: ‘Un cadavar al sarà torturât parcè che la sô famee e cjante par lui’. Par cheste reson Abdullah a nol condone il corot dongje di une persone che e je muarte, sedi dai siei fîs o di altris.
Hadith
Imam Ahmad : 279
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ لَا يُفِيضُونَ مِنْ جَمْعٍ حَتَّى يَرَوْا الشَّمْسَ عَلَى ثَبِيرٍ وَكَانُوا يَقُولُونَ أَشْرِقْ ثَبِيرُ كَيْمَا نُغِيرُ فَأَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ
Al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Ats Tsauri] di [Abu Ishaq] di [Amru Bin Maimun] al à dit; O ai sintût [Umar Bin Al Khathab] dî; In passât, la int di Jahiliyah no lassave Jam’un -Muzdalifah- fintant che no viodevin il soreli parsore di Tsabiir e no disevin; “Il soreli al jevà parsore di Tsabiir cussì o podevin lâ vie subit”. Po dopo, il Rasulullah al lassà Jam’un - Muzdalifah - prin dal albierc dal soreli.
Hadith
Imam Ahmad : 280
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّهُمَا سَمِعَا عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ مَرَرْتُ بِهِشَامِ بْنِ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَمَعْتُ قِرَاءَتَهُ فَإِذَا هُوَ يَقْرَأُ عَلَى حُرُوفٍ كَثِيرَةٍ لَمْ يُقْرِئْنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكِدْتُ أَنْ أُسَاوِرَهُ فِي الصَّلَاةِ فَنَظَرْتُ حَتَّى سَلَّمَ فَلَمَّا سَلَّمَ لَبَّبْتُهُ بِرِدَائِهِ فَقُلْتُ مَنْ أَقْرَأَكَ هَذِهِ السُّورَةَ الَّتِي تَقْرَؤُهَا قَالَ أَقْرَأَنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ لَهُ كَذَبْتَ فَوَاللَّهِ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُوَ أَقْرَأَنِي هَذِهِ السُّورَةَ الَّتِي تَقْرَؤُهَا قَالَ فَانْطَلَقْتُ أَقُودُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي سَمِعْتُ هَذَا يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ عَلَى حُرُوفٍ لَمْ تُقْرِئْنِيهَا وَأَنْتَ أَقْرَأْتَنِي سُورَةَ الْفُرْقَانِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسِلْهُ يَا عُمَرُ اقْرَأْ يَا هِشَامُ فَقَرَأَ عَلَيْهِ الْقِرَاءَةَ الَّتِي سَمِعْتُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَكَذَا أُنْزِلَتْ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَأْ يَا عُمَرُ فَقَرَأْتُ الْقِرَاءَةَ الَّتِي أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَكَذَا أُنْزِلَتْ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْقُرْآنَ أُنْزِلَ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ فَاقْرَءُوا مِنْهُ مَا تَيَسَّرَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ عَنْ حَدِيثِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّهُمَا سَمِعَا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ سَمِعْتُ هِشَامَ بْنَ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ فِي حَيَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَمَعْتُ لِقِرَاءَتِهِ فَإِذَا هُوَ يَقْرَأُ عَلَى حُرُوفٍ كَثِيرَةٍ لَمْ يُقْرِئْنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكِدْتُ أُسَاوِرُهُ فِي الصَّلَاةِ فَنَظَرْتُ حَتَّى سَلَّمَ فَلَمَّا سَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Al à contât [Abdurrazzaq] al à contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [’Urwah] di [Al Miswar Bin Makhramah] e [Abdurrahman Bin Abdul Qari] che ducj i doi a àn sintût [Umar] dî; O ai passât di là di Hisyam Bin Hakim che al jere daûr a lei la letare di Al Furqon cuant che il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al jere ancjemò in vite, daspò o ai scoltât la sô leture, e al è vignût fûr che al leeve in tantis letaris -dialets- che il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam nol veve mai rileât il so. preant, daspò o ai spietât fin che al saludave, dopo che al veve dit ciao, o ai tirât la sô bufande intant che o disevi; — Cui al à let la letare che tu âs let? ’ Al rispuindè; “Il Messazîr di Allah al mi à let”. O ai dit; ‘Tu stâs minsonant, par Allah, di fat il Profete al à let une volte la letare che tu mi âs let’. Alore o lu puartà al Profete, o disè; “O Messazîr di Allah, o ai sintût cheste persone leî la letare di Al Furqon cun tantis letaris che no mi âs mai let, ancje se tu âs mai let la letare di Al Furqon”. Alore il Profete al disè: “Lassâlu lâ, o Umar! Leile, o Hisam! Po dopo Hisyam i leè la leture che o vevi sintût di lui prime. Alore il Profete al disè: ‘Cussì e je stade palesade la letare,’ alore al disè: ‘Leile -o Umar-! ' Dopo o ai let la leture che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al mi veve let, al à dit: 'Al è cussì che e je stade palesade la letare'. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Invezit il Coran al è stât rivelât cun siet letaris, duncje leile cuntune leture facile’. Al à contât [Al Hakam Bin Nafi’] al à contât [Syu’aib] di [Az Zuhri] al à contât a mi [‘Urwah] sul hadith di [Al Miswar Bin Makhramah] e [Abdurrahman Bin Abdul Qori] che ducj i doi a àn sintût [Umar Bin Al Khathab] dî; “O ai sintût Hisyam bin Hakim bin Hizam lei la letare di Al Furqon in timp dal Profete, cussì o ai osservât la sô leture, e al è vignût fûr che al leeve in tantis letaris -dialets- che il Rasul al no veve mai leât cussì. ma o ai fat atenzion fin che al à finît la preiere, dopo vêlu saludât,’ daspò al à menzonât il hadith che al veve significât.
