Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 201
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ دِينَارٍ عَنْ حَكِيمِ بْنِ شَرِيكٍ الْهُذَلِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ مَيْمُونٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُجَالِسُوا أَهْلَ الْقَدَرِ وَلَا تُفَاتِحُوهُمْ وَقَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَرَّةً سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Abu Abdurrahman] al à dit a mi [al à dit Bin Abu Ayyub] cun lis personis che a no crodin tal destin, e a no vierzin conversazions cun lôr’. Abu Abdurrahman intune altre storie al à dit; O ai sintût il Rasulullah Sallam.
Hadith
Imam Ahmad : 202
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ الْهَمْدَانِيِّ أَبِي عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ حَبِيبَ بْنَ عُبَيْدٍ يُحَدِّثُ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنِ ابْنِ السِّمْطِ أَنَّهُ خَرَجَ مَعَ عُمَرَ إِلَى ذِي الْحُلَيْفَةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّمَا أَصْنَعُ كَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Hasyim Bin Al Qasim] Al à dit [Syu’bah] di [Yazid Bin Khumair Al Hamdani Abu Umar] al à dit; O ai sintût [Habib Bin ‘Ubaid] dî a [Jubair Bin Nufair] di [Ibn As Simth] che al è lât fûr cun [Umar] a Dzul Hulaifah e daspò al à preât dôs rakâs, cussì o lu ai domandât di chel, al à rispuindût; “O lu ai fat come che o viodevi il Rasulullah”.
Hadith
Imam Ahmad : 203
حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ قُرَادٌ أَنْبَأَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ قَالَ نَظَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَهُمْ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَنَيِّفٌ وَنَظَرَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَإِذَا هُمْ أَلْفٌ وَزِيَادَةٌ فَاسْتَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ وَعَلَيْهِ رِدَاؤُهُ وَإِزَارُهُ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَيْنَ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ أَنْجِزْ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنَّكَ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ فَلَا تُعْبَدْ فِي الْأَرْضِ أَبَدًا قَالَ فَمَا زَالَ يَسْتَغِيثُ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَيَدْعُوهُ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَرَدَّاهُ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ ثُمَّ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَفَاكَ مُنَاشَدَتُكَ رَبَّكَ فَإِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ } فَلَمَّا كَانَ يَوْمُئِذٍ وَالْتَقَوْا فَهَزَمَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْمُشْرِكِينَ فَقُتِلَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ رَجُلًا وَأُسِرَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ رَجُلًا فَاسْتَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ وَعَلِيًّا وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَؤُلَاءِ بَنُو الْعَمِّ وَالْعَشِيرَةُ وَالْإِخْوَانُ فَإِنِّي أَرَى أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُمْ الْفِدْيَةَ فَيَكُونُ مَا أَخَذْنَا مِنْهُمْ قُوَّةً لَنَا عَلَى الْكُفَّارِ وَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُمْ فَيَكُونُونَ لَنَا عَضُدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَرَى يَا ابْنَ الْخَطَّابِ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا أَرَى مَا رَأَى أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَلَكِنِّي أَرَى أَنْ تُمَكِّنَنِي مِنْ فُلَانٍ قَرِيبًا لِعُمَرَ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ عَقِيلٍ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنَ حَمْزَةَ مِنْ فُلَانٍ أَخِيهِ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ حَتَّى يَعْلَمَ اللَّهُ أَنَّهُ لَيْسَتْ فِي قُلُوبِنَا هَوَادَةٌ لِلْمُشْرِكِينَ هَؤُلَاءِ صَنَادِيدُهُمْ وَأَئِمَّتُهُمْ وَقَادَتُهُمْ فَهَوِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَلَمْ يَهْوَ مَا قُلْتُ فَأَخَذَ مِنْهُمْ الْفِدَاءَ فَلَمَّا أَنْ كَانَ مِنْ الْغَدِ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ غَدَوْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ قَاعِدٌ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَإِذَا هُمَا يَبْكِيَانِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مَاذَا يُبْكِيكَ أَنْتَ وَصَاحِبَكَ فَإِنْ وَجَدْتُ بُكَاءً بَكَيْتُ وَإِنْ لَمْ أَجِدْ بُكَاءً تَبَاكَيْتُ لِبُكَائِكُمَا قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي عَرَضَ عَلَيَّ أَصْحَابُكَ مِنْ الْفِدَاءِ لَقَدْ عُرِضَ عَلَيَّ عَذَابُكُمْ أَدْنَى مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ لِشَجَرَةٍ قَرِيبَةٍ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ لَوْلَا كِتَابٌ مِنْ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ } مِنْ الْفِدَاءِ ثُمَّ أُحِلَّ لَهُمْ الْغَنَائِمُ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ مِنْ الْعَامِ الْمُقْبِلِ عُوقِبُوا بِمَا صَنَعُوا يَوْمَ بَدْرٍ مِنْ أَخْذِهِمْ الْفِدَاءَ فَقُتِلَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ وَفَرَّ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ وَهُشِمَتْ الْبَيْضَةُ عَلَى رَأْسِهِ وَسَالَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِهِ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْهَا } الْآيَةَ بِأَخْذِكُمْ الْفِدَاءَ
Al à dit [Abu Nuh Coradl] al à dit [Ikrimah Bin ‘Ammar] Al à dit [Viôt Al Hanafi Abu Zumail] Al à dit [Ibnu Abbas] Al à dit [Umar Bin Al Khathab], al à dit; ‘Cuant che e si verificà la bataie di Badr’ al disè Umar; 'Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al cjalà i siei compagns e a jerin trêcentcincuante personis, daspò al cjalà i Mushriks e a jerin plui di mil di lôr, daspò il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al cjalà la Qibla daspò al alçà dutis dôs lis mans e al metè sù la sô bufande une ' pro al mi preà. O Allah mostrami ce che tu m’âs prometût, O Allah invezit se tu distruzis chest piçul grup di musulmans, alore no tu saran venerâts su cheste tiere par simpri’. Umar al disè; ‘Cussì il Profete al continuà a domandâ jutori al so Signôr e al Lui preà fin che il so sjal al colà, daspò Abu Bakr al vignì daûr di lui e al cjapà il so sjal e lu tornà, daspò lu compagnà di daûr di lui e al disè; ‘O Nabiyullah, la tô lamente al to Rabb e je avonde, parcè che Lui al ti concedarà ce che al è stât prometût a te,’ alore Allah al à palesât; ' -Ricordâsi-, cuant che tu âs domandât jutori al to Signôr, alore Lui al à permetût: 'Invezit, o ti puartarò rinfuarçs cun mil anjei che a vignaran in sucession'. -QS Al Anfal verset 9-. Cussì cuant che chel dì al rivà e i doi esercits a si cjatarin, Allah al distruzè i politeiscj in mût che setante di lôr a forin copâts e setante soldâts a forin cjapâts presonîrs, daspò il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al si consultà cun Abu Bakr, Ali e Umar. Abu Bakr al disè; ‘O Nabiyullah, a son fîs di oncul, parincj strents e ancjemò parincj, cussì o crôt che tu scugnissi cjapâ di lôr la proprietât dal riscat, e ce che o cjapin di lôr al devente la nestre fuarce par frontâ i increduls, sperant che Allah al dâi lôr la vuide par che a deventin i nestris sostignidôrs’. Alore il Rasulullah al domandà: “Cje pensis, o Ibnul Khaththab? ’ Umar al rispuindè; — O ai dit; 'Par Allah, no ai la stesse opinion di Abu Bakr, ma o soi dal pont di viste che Tu âs consegnât ducj i parincj di Umar a me par che o taii il cuel, e Tu âs consegnât Aqil a Ali par che lui al taii il cuel, e Tu âs consegnât cussì tant dal fradi di Hamza in Hamza che no je la nestre cuel par lui cu cûrs pai politeiscj, a son i lôr dignitaris, anzians e leader’. In dut câs, il Rasulullah al jere inclinât ae opinion di Abu Bakr e no ae mê opinion’. Po dopo al cjapà di lôr un riscat, po dopo la dì dopo Umar al disè; ‘La matine o rivài al Profete e di colp lui e Abu Bakr a si son sielzûts e ducj i doi a stavin cjantant, cussì o ai domandât; ‘O Messazîr di Allah, dîmi ce che al fâs cjantâ tu e il to amì, se o podessi cjantâ, o cjantarès e se no podessi cjantâ o cjantarès, cjantâ jo stes parcè che voi doi o cjantis’. Umar al disè; 'Alore il Profete sallallaahu alaihi wasallam al rispuindè: 'La opinion proponude dal to amì in forme di riscat, e je stade invezit dimostrade a me che la tô sisksa e je plui dongje dal arbul plui dongje' e Allah al à mandât jù la sô peraule 'Nol è adat par un Profete vê presonîrs la sô muse di -Q eS parzely'. Anfal verset 67-, fin ae Sue peraule; ‘Tu patiràs di sigûr un grant torment par vie dal riscat che tu âs cjapât’ -QS Al Anfal verset 68-. O sei il riscat, alore al fo fat legâl par lôr il tesor ghanimah - il spoil de vuere -, alore cuant che la bataie di Uhud e si verificà tal an sucessîf Si, a son stâts punits par ce che a àn fat te bataie di Badr in forme di cjapâ riscat, cussì che setante di lôr a son muarts, e intant de bataie i compagns dal Profete sallallaahu alaihi Wasallam a son scjampâts di lui, cussì che i siei doi molârs a si son rots, la sô front e je stade straçade e il sanc al coreve jù jù pe sô muse, disastri par te - te bataie di Uhud -, ancje se tu vevis infûrmât une dople sconfite ai to nemîs - te bataie di Badr' -QS Ali Imran verset 165- aes Suis peraulis: 'Invezit, Allah al à podê su dutis lis robis'. -QS Ali Imran verset 165- parcè che tu âs cjapât il riscat.
Hadith
Imam Ahmad : 204
حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ قَالَ فَسَأَلْتُهُ عَنْ شَيْءٍ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ قَالَ فَقُلْتُ لِنَفْسِي ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ نَزَرْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْكَ قَالَ فَرَكِبْتُ رَاحِلَتِي فَتَقَدَّمْتُ مَخَافَةَ أَنْ يَكُونَ نَزَلَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ فَإِذَا أَنَا بِمُنَادٍ يُنَادِي يَا عُمَرُ أَيْنَ عُمَرُ قَالَ فَرَجَعْتُ وَأَنَا أَظُنُّ أَنَّهُ نَزَلَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَتْ عَلَيَّ الْبَارِحَةَ سُورَةٌ هِيَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا { إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ }
Al à contât [Abu Nuh] Al à contât [Malik Bin Anas] di [Zaid Bin Aslam] di [so pari] di [Umar Bin Al Khathab] al à dit; o jerin cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam in viaç, daspò o lu ai domandât di alc trê voltis e nol mi à rispuindût, cussì o ai dit tal cûr; “Cjant che tu sês disgraciât, o Ibnul Khaththab, tu âs cirît di domandâ trê voltis al Rasulullah Sallam ma lui nol à rispuindût”. Umar al disè; cussì o jentrà tal mê veicul e o jeri lât indenant parcè che o jeri preocupât che alc al varès rivât su di me. Umar al disè; di colp cualchidun al mi clamà; ‘O Umar, cui che al è Umar? — al disè Umar; ‘Duncje o soi vignût parcè che o pensavi che alc al fos rivât jù su di me, alore il Profete sallallaahu alaihi wasallam al disè: ‘Ieri serade e mi è rivât une letare che o preferissi al mont e al so contignût, ‘In veretât o vin dât une vitorie clare. Cussì che Allah al perdonarà i tôs pecjâts passâts e futûrs' -QS Al Fath verset 1 - 2-'.
Hadith
Imam Ahmad : 205
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنِ ابْنِ الْحَوْتَكِيَّةِ قَالَ أُتِيَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِطَعَامٍ فَدَعَا إِلَيْهِ رَجُلًا فَقَالَ إِنِّي صَائِمٌ ثُمَّ قَالَ وَأَيُّ الصِّيَامِ تَصُومُ لَوْلَا كَرَاهِيَةُ أَنْ أَزِيدَ أَوْ أَنْقُصَ لَحَدَّثْتُكُمْ بِحَدِيثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَاءَهُ الْأَعْرَابِيُّ بِالْأَرْنَبِ وَلَكِنْ أَرْسِلُوا إِلَى عَمَّارٍ فَلَمَّا جَاءَ عَمَّارٌ قَالَ أَشَاهِدٌ أَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ جَاءَهُ الْأَعْرَابِيُّ بِالْأَرْنَبِ قَالَ نَعَمْ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ بِهَا دَمًا فَقَالَ كُلُوهَا قَالَ إِنِّي صَائِمٌ قَالَ وَأَيُّ الصِّيَامِ تَصُومُ قَالَ أَوَّلَ الشَّهْرِ وَآخِرَهُ قَالَ إِنْ كُنْتَ صَائِمًا فَصُمْ الثَّلَاثَ عَشْرَةَ وَالْأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَالْخَمْسَ عَشْرَةَ
Al à dit [Abu An Nadlar] Al à dit [Al Mas’udi] di [Hakim Bin Jubair] di [Musa Bin Thalhah] di [Ibnul Hautakiyah] al à dit; [Umar Bin Al Khathab] al fo dât mangjâ daspò al clamà un om ma al disè; ‘O digiuni’. al domandà Umar; ‘Cje veloç stâs fasint? Se no tu sês preocupât di zontâ o sotrai, o varès di dî un hadith dal Profete sallallaahu alaihi wasallam cuant che un arap beduin al vignì daûr di lui cuntun cunin, ma al seguì Ammar. Duncje cuant che Ammar al rivà, Umar al disè; ‘A vevis viodût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam il dì che al rivà un arap beduin cuntun cunin? ’ Ammar al rispuindè; 'Sì'. [Ammar] al continuà; O ai viodût che al jere sanc, il Profete al à dit: ‘Mangjâlu di te’ al à dit Ammar; ‘O stâ a digiunâ’. Il Profete al domandà: ‘Cjale digiun che tu osservis? ’ Ammar al rispuindè; ‘Digiunâ al inizi e ae fin dal mês’. Alore il Profete al disè: ‘Se tu âs di digiunâ alore digiunâ il tredis, il cutuardis e il cuin-dis’.
Hadith
Imam Ahmad : 206
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ حَدَّثَنَا مُجَالِدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا عَامِرٌ عَنْ مَسْرُوقِ بْنِ الْأَجْدَعِ قَالَ لَقِيتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لِي مَنْ أَنْتَ قُلْتُ مَسْرُوقُ بْنُ الْأَجْدَعِ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْأَجْدَعُ شَيْطَانٌ وَلَكِنَّكَ مَسْرُوقُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ عَامِرٌ فَرَأَيْتُهُ فِي الدِّيوَانِ مَكْتُوبًا مَسْرُوقُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ مَا هَذَا فَقَالَ هَكَذَا سَمَّانِي عُمَرُ
Al à dit [Abu An Nadlar] Al à dit [Abu 'Aqil] Al à dit [Mujalid Bin Said] al à dit [Amir] di [Masruq Bin Al Ajda'] al à dit; O ai cjatât [Umar Bin Al Khathab] daspò al mi à dit; 'Cui sêstu? ’ O ai rispuindût; “Masruq Bin Ajda”. Cussì al disè Umar; O ai sintût dî il Rasulullah: ‘Ajda’ al è il non di Satane,’ ma tu sês Masruq Bin Abdurrahman. Amir al disè; ‘Duncje o ai viodût tal document scrit di Masruq Bin Abdurrahman, o ai domandât; ‘Cje al è chest? ’ Cussì al rispuindè; “Chest al è cemût che mi à clamât Umar”.
Hadith
Imam Ahmad : 207
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ مُحَرَّرِ بْنِ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْعَزْلِ عَنْ الْحُرَّةِ إِلَّا بِإِذْنِهَا
A nus è stât contât [Ishaq Bin Isa] Al è stât contât a nus [Ibnu Lahi’ah] di [Ja’far Bin Rabi’ah] di [Az Zuhri] di [Muharrar Bin Abu Hurairah] di [sô pari] di [Umar Bin Al Khaththab] che il Profete al à profetât il Profete fûr de vagine di une femine - di une femine gjavant che cul so permès'.
Hadith
Imam Ahmad : 208
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ يَقُولُ لَئِنْ عِشْتُ إِلَى هَذَا الْعَامِ الْمُقْبِلِ لَا يُفْتَحُ لِلنَّاسِ قَرْيَةٌ إِلَّا قَسَمْتُهَا بَيْنَهُمْ كَمَا قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ
Dopo vê nus contât [Abu Amir Abdul Malik Bin Amru] al disè; Dopo vê contât [Hisyam che al vûl dî Ibn Sa’d] di [Zaid Bin Aslam] di [so pari] al disè; O ai sintût [Umar] dî; “Se o vivi fin al an che al ven alore nissun paîs al sarà concuistât, gjavant che o lu dividirès jenfri di lôr come che lu veve dividût il Messazîr di Allah ta vuere di Khaibar”.
Hadith
Imam Ahmad : 209
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزَاةٍ فَحَلَفْتُ لَا وَأَبِي فَهَتَفَ بِي رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي فَقَالَ لَا تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ فَإِذَا هُوَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à contât [Mohammed Bin Abdullah Az Zabiri] Al à contât [Israel] di [Simak] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas] di [Umar] al à dit; O jeri cul Profete intune bataie daspò o ai jurât; “No, par vie di me pari”. Duncje cualchidun al mi à rimproverât di daûr e al à dit: ‘No jurâ par to pari’. Al ven fûr che al è il Profete.
Hadith
Imam Ahmad : 210
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَئِنْ عِشْتُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَأُخْرِجَنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ
Al à contât [Abu Ahmad Az Zubair] Al à contât [Sufyan] di [Abu Az Zubair] di [Jabir] di [Umar] al à dit; “Se o vivi o butarò fûr i ebreus e i cristians de penisule arabiche”.
Hadith
Imam Ahmad : 211
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ
Al à contât [Sulaiman Bin Daud Abu Daud] Al à contât [Sharik] di [Ashim] di [so pari] di [Umar] al à dit; “O ai viodût il Messazîr di Allah sfrutâ i doi khufs”.
Hadith
Imam Ahmad : 212
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا سَلَّامٌ يَعْنِي أَبَا الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ سَيَّارِ بْنِ الْمَعْرُورِ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَخْطُبُ وَهُوَ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَنَى هَذَا الْمَسْجِدَ وَنَحْنُ مَعَهُ الْمُهَاجِرُونَ وَالْأَنْصَارُ فَإِذَا اشْتَدَّ الزِّحَامُ فَلْيَسْجُدْ الرَّجُلُ مِنْكُمْ عَلَى ظَهْرِ أَخِيهِ وَرَأَى قَوْمًا يُصَلُّونَ فِي الطَّرِيقِ فَقَالَ صَلُّوا فِي الْمَسْجِدِ
Al à dit [Sulaiman Bin Daud Abu Daud] Al à dit [Sallam ven a stâi Abul Ahwas] di [Simak Bin Harb] di [Sayyar Bin Al Ma’rur] al à dit; O ai sintût [Umar] predicâ e dî; “In fat, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à costruît cheste moschee e nô dai muhajirin e dai ansar o jerin cun lui, cuant che la moschee e deventà plene di int fin al pont che un di voi al si prostrave su la schene di so fradi e al viodè lis personis che a preavin par strade, al disè: “Preâ ta moschee”.
Hadith
Imam Ahmad : 213
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ زُهَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ أَنَّهُ حَجَّ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَتَاهُ أَشْرَافُ أَهْلِ الشَّامِ فَقَالُوا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّا أَصَبْنَا مِنْ أَمْوَالِنَا رَقِيقًا وَدَوَابَّ فَخُذْ مِنْ أَمْوَالِنَا صَدَقَةً تُطَهِّرُنَا بِهَا وَتَكُونُ لَنَا زَكَاةً فَقَالَ هَذَا شَيْءٌ لَمْ يَفْعَلْهُ اللَّذَانِ كَانَا مِنْ قَبْلِي وَلَكِنْ انْتَظِرُوا حَتَّى أَسْأَلَ الْمُسْلِمِينَ
Lui -Ahmd Bin Hambal- al à dit; O ai let a [Yahya Bin Said] di [Zuhair] che al disè; A nus è stât contât [Abu Ishaq] di [Haritsah Bin Mudlarrab] che al à fat il Hajj cun [Umar Bin Al Khaththab], daspò i leader dal popul de Sirie a son vignûts daûr di lui e a àn dit; ‘O Amirul Mukminin, o vin proprietâts, sclâfs e besteam, duncje cjapâ de nestre proprietât come zakat che al pues purificânus,’ alore al rispuindè Umar; ‘Chest al è alc che lis dôs personis prime di me a no àn fat ma spietâ fin che o domandi ai musulmans’.
Hadith
Imam Ahmad : 214
حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَمُؤَمَّلٌ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَئِنْ عِشْتُ لَأُخْرِجَنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ حَتَّى لَا أَتْرُكَ فِيهَا إِلَّا مُسْلِمًا
A nus è stât contât che [Rauh] e [Mu`ammal] a disevin ducj i doi; A nus è stât contât [Sufyan Ats Tsauri] di [Abu Az Zubair] di [Jabir Bin Abdullah] che [Umar Bin Al Khathab] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: “Se o vivi, o butarò fûr i ebreus e i cristians de penisule arabiche fintant che no lassi nuie fûr che i musulmans”.
Hadith
Imam Ahmad : 215
حَدَّثَنَا عَتَّابُ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَقَدْ بَلَغَ بِهِ أَبِي إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ فَاتَهُ شَيْءٌ مِنْ وِرْدِهِ أَوْ قَالَ مِنْ جُزْئِهِ مِنْ اللَّيْلِ فَقَرَأَهُ مَا بَيْنَ صَلَاةِ الْفَجْرِ إِلَى الظُّهْرِ فَكَأَنَّمَا قَرَأَهُ مِنْ لَيْلَتِهِ
Al à dit ['Attab Bin Ziyad] Al à dit [Abdullah vâl a dî Ibnul Mubarak] al à contât [Yunus] di [Az Zuhri] di [Come Sa'ib Bin Yazid] e [Ubaidullah Bin Abdullah Bin 'Utbah] di [Abdullah Bin] dit; “Mi pari al à comunicât al Profete sallallaahu alaihi wasallam, che al à dit: ‘Cui che al mancje alc dal so wirid,’ o al à dit: ‘Di un pôc di chel di gnot e daspò al lu lei jenfri lis preieris di albe e di mieçdi, al sarà come se al lu lei di gnot’.
Hadith
Imam Ahmad : 216
حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ قُرَادٌ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ قَالَ نَظَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَهُمْ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَنَيِّفٌ وَنَظَرَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَإِذَا هُمْ أَلْفٌ وَزِيَادَةٌ فَاسْتَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَهُ وَعَلَيْهِ رِدَاؤُهُ وَإِزَارُهُ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَيْنَ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ أَنْجِزْ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ فَلَا تُعْبَدْ فِي الْأَرْضِ أَبَدًا قَالَ فَمَا زَالَ يَسْتَغِيثُ رَبَّهُ وَيَدْعُوهُ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَرَدَّاهُ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ ثُمَّ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَفَاكَ مُنَاشَدَتُكَ رَبَّكَ فَإِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ } فَلَمَّا كَانَ يَوْمُئِذٍ وَالْتَقَوْا فَهَزَمَ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ فَقُتِلَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ رَجُلًا وَأُسِرَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ رَجُلًا فَاسْتَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ وَعَلِيًّا وَعُمَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَؤُلَاءِ بَنُو الْعَمِّ وَالْعَشِيرَةُ وَالْإِخْوَانُ فَأَنَا أَرَى أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُمْ الْفِدَاءَ فَيَكُونُ مَا أَخَذْنَا مِنْهُمْ قُوَّةً لَنَا عَلَى الْكُفَّارِ وَعَسَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَهْدِيَهُمْ فَيَكُونُونَ لَنَا عَضُدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَرَى يَا ابْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا أَرَى مَا رَأَى أَبُو بَكْرٍ وَلَكِنِّي أَرَى أَنْ تُمَكِّنَنِي مِنْ فُلَانٍ قَرِيبٍ لِعُمَرَ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنَ عَلِيًّا مِنْ عَقِيلٍ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنَ حَمْزَةَ مِنْ فُلَانٍ أَخِيهِ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ حَتَّى يَعْلَمَ اللَّهُ أَنَّهُ لَيْسَ فِي قُلُوبِنَا هَوَادَةٌ لِلْمُشْرِكِينَ هَؤُلَاءِ صَنَادِيدُهُمْ وَأَئِمَّتُهُمْ وَقَادَتُهُمْ فَهَوِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَهْوَ مَا قُلْتُ فَأَخَذَ مِنْهُمْ الْفِدَاءَ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ غَدَوْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ قَاعِدٌ وَأَبُو بَكْرٍ وَإِذَا هُمَا يَبْكِيَانِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مَاذَا يُبْكِيكَ أَنْتَ وَصَاحِبَكَ فَإِنْ وَجَدْتُ بُكَاءً بَكَيْتُ وَإِنْ لَمْ أَجِدْ بُكَاءً تَبَاكَيْتُ لِبُكَائِكُمَا قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي عَرَضَ عَلَيَّ أَصْحَابُكَ مِنْ الْفِدَاءِ وَلَقَدْ عُرِضَ عَلَيَّ عَذَابُكُمْ أَدْنَى مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ لِشَجَرَةٍ قَرِيبَةٍ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ } مِنْ الْفِدَاءِ ثُمَّ أُحِلَّ لَهُمْ الْغَنَائِمُ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ مِنْ الْعَامِ الْمُقْبِلِ عُوقِبُوا بِمَا صَنَعُوا يَوْمَ بَدْرٍ مِنْ أَخْذِهِمْ الْفِدَاءَ فَقُتِلَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ وَفَرَّ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ وَهُشِمَتْ الْبَيْضَةُ عَلَى رَأْسِهِ وَسَالَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْهَا إِلَى قَوْلِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ } بِأَخْذِكُمْ الْفِدَاءَ
Al à dit [Abu Nuh Coran] Al à dit [Ikrimah Bin ‘Ammar] Al à dit [Simak Al Hanafi Abu Zumail] Al à dit [Ibn Abbas] Al à dit [Umar] al à dit; Cuant che tal dì de bataie di Badr, il profete Sallallahu Alaihi Wasallam al cjalà i siei compagns che a jerin trêcentcincuante e lui al cjalà i politeiscj che a jerin plui di mil, alore il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al si voltà in direzion de Qibla e al alçà lis mans a preâ intant che lui: ‘O Allah, cui che mi âs prometût, mostrami ce che mi âs prometût, o Allah, se tu distruzis chest piçul grup de ummah islamiche, di sigûr no tu saran venerâts su cheste tiere par simpri’. Umar al disè; ‘Cussì al continuà a domandâ jutori e a preâ il so Signôr fin che il so sjal al colà, daspò Abu Bakr al vignì daûr di lui e al tornà il so sjal e al lu compagnà di daûr e al disè; “O Nabiyullah, lis vôs lagnancis cul to Rabb a son avonde parcè che Lui al complirà cun sigurece la sô promesse a te”. Duncje Allah Ta’ala al à mandât jù’ - ricuardât -, cuant che tu domandis jutori al to Signôr, alore Lui al ti permet: ‘Invezit, o ti puartarò rinfuarçs cun mil anjei che a vignaran in sucession’. -QS Al Anfal verset 9- daspò in chel dì doi esercits a si son cjatâts e Allah al à distrut i politeiscj, tra di lôr setante personis a son stadis copâdis e setante personis a son stadis cjapadis presonîrs, daspò il Messazîr di Allah si è consultât cun Abu Bakr, Ali e Umar, al à dit Abu Bakr; ‘O Nabiyullah, a son i fîs dal nestri oncul, parincj strents e i nestris fradis, cussì o crôt che tu cjapis i bêçs dal riscat di lôr, par che ce che o cjapin di lôr al devente fuarce par nô sui increduls, e sperant che Allah al dâi lôr une vuide, par che a puedin deventâ fuarce par nô’. Alore il Rasulullah al domandà: “Cje pensis, o Ibnul Khaththab? ’ Cussì al disè Umar; — O ai dit; 'Par Allah, no ai la stesse opinion di Abu Bakr, ma o soi de opinion che Tu m'âs dât cussì e cussì e cussì e cussì dal fradi di Umar par me di taiâlu il cuel, e Tu âs dât 'Aqil a Ali daspò lui al à taiât il cuel, e Tu âs dât cussì e cussì e cussì e cussì di cuck lui a Hamzah il so'. che nol è afezion tai nestris cûrs pai politeiscj, a son i lôr dignitaris, anzians e leader’. Ma il Rasulullah Sallam al jere inclinât ae opinion di Abu Bakr e no ae mê opinion, ' Dopo al cjapà un riscat di lôr, po dopo la dì dopo Umar al disè; ‘La matine o rivài al Profete, di colp lui e Abu Bakr a si son sielzûts e ducj i doi a ploravin, cussì o ai domandât; ‘O Messazîr di Allah, dîmi ce che al à fat cjantâ tu e i tois amiis? Se o podessi cjantâ, o cjantarès e se o no podessi cjantâ o cjantarès ancje jo parcè che ducj i doi o cjantaris’. Umar al disè; 'Dopo il Profete sallallaahu alaihi wasallam al rispuindè: 'La opinion che il to amì al proponè in forme di riscat, e je stade invezit mostrade a me che la tô sisksa e je plui dongje dal arbul plui dongje' e Allah al à mandât jù la sô peraule 'Nol è adat par un Profete vê presonîrs su la sô muse di -S il paramily'. Anfal verset 67- fin che la Sue peraule ‘Tu saran di sigûr colpît di un grant torment par vie dal riscat che tu âs cjapât’ -QS Al Anfal verset 68-. A dî il riscat, alore al fo fat legâl par lôr la proprietât ghanimah - il spoi di vuere -, cussì cuant che la bataie di Uhud e si verificà tal an sucessîf a forin punits par vie di ce che a vevin fat te bataie di Badr in forme di cjapâ il riscat, cussì che tra di lôr Setente di lôr a son muarts, e intant de bataie i compagns dal Profete sallallaahu alaihi wasallam a son scjampâts di lui, cussì che i siei doi molârs a si son rots, la sô front e je stade straçade e il sanc al coreve su la sô muse, daspò Allah al à mandât jù la sô peraule: 'E parcè che cuant che un disastri al ti à colpît - inte bataie di -even do you Uhud nemîs - te bataie di Badr' -QS Ali Imran verset 165- fin ae Sue peraule: 'Invezit Allah al à podê su dutis lis robis'. -QS Ali Imran verset 165- parcè che tu âs cjapât il riscat'.
Hadith
Imam Ahmad : 217
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } حَتَّى حَجَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ أَتَانِي فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ كَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ عَنْهُ قَالَ هِيَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ يَسُوقُ الْحَدِيثَ قَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ قَالَ وَكَانَ مَنْزِلِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ بِالْعَوَالِي قَالَ فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ فَانْطَلَقْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاكُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ لَا تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ وَلَا تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ إِنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ مِنْكِ يُرِيدُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْيِ وَغَيْرِهِ وَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ قَالَ وَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمًا ثُمَّ أَتَانِي عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ثُمَّ نَادَانِي فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ وَمَاذَا أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ الرَّسُولُ نِسَاءَهُ فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا حَتَّى إِذَا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي ثُمَّ نَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ وَهِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ هَذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرُبَةِ فَأَتَيْتُ غُلَامًا لَهُ أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ الْغُلَامُ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى أَتَيْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا عِنْدَهُ رَهْطٌ جُلُوسٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ الْغُلَامُ ثُمَّ خَرَجَ عَلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَخَرَجْتُ فَجَلَسْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أَذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ ح و حَدَّثَنَاه يَعْقُوبُ فِي حَدِيثِ صَالِحٍ قَالَ رُمَالِ حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ فَقُلْتُ أَطَلَّقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيَّ وَقَالَ لَا فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ رَأَيْتَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ فَقُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاهُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرُّكِ إِنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْكِ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ فَجَلَسْتُ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فِي الْبَيْتِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ إِلَّا أَهَبَةً ثَلَاثَةً فَقُلْتُ ادْعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وُسِّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاسْتَوَى جَالِسًا ثُمَّ قَالَ أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لَا يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حَتَّى عَاتَبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Al à contât [Abdurrazzaq] al à contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Ubaidlah Bin Abdullah Bin Abu Tsaur] di [Ibn Abbas] al à dit; O continuavi a domandâ [Umar Bin Al Khaththab] lis dôs feminis dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam che a jerin menzonadis intes peraulis di Allah Ta’ala: ‘Se ducj i doi si pentin a Allah, alore invezit ducj i doi i vôs cûrs a saran inclinâts -a acetâ la bontât-. Hajj cun lui, intant che al jere intal mieç dal viaç, Umar al tirà sù cuntun vâs e ancje jo o lu compagnà, daspò al defecà e dopo di chel al vignì daûr di me e o lu sburtà su lis sôs dôs mans daspò al fasè la abluzion, o domandà; 'O Amirul Mukminin che a son lis dôs feminis dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam riferîts intes peraulis di Allah: 'Se ducj i doi si pentin a Allah, alore invezit ducj i doi i vôs cûrs a saran inclinâts -a acetâ la bontât-' -QS Al Tahrim verset 4-? ' Alore Omar al rispuindè: 'Al è pardabon sorprendent par te, o Ibn Abbas, ' -al disè Az Zuhri; Par Allah, a Umar nol plaseve ce che Ibn Abbas i domandà e nol lu fasè un segret- Umar al rispuindè; “Jê e je Hafshah e Aisyah”. Ibn Abbas al disè; ‘Dopo Omar al scomençà a menzonâ il hadith, al disè; ‘Noi, il popul Quraysh, o jerin un popul che al veve podê su lis lôr feminis, daspò cuant che o rivàrin a Medine, o cjatàrin un popul che lis sôs feminis a vevin podê sui lôr oms, e lis nestris feminis a imitavin cuasi lis lôr feminis’, al à dit Umar; 'In chel timp la mê cjase e jere inte zone di Awali dal paîs di Bani Umaiyah Bin Zaid, un dì o jeri inrabiât cun la mê femine, ma al è vignût fûr che e jere daûr a sconfîmi, cussì o ai refudât la sô resistence cussì e mi à domandât; ‘Parcè tu refudis la mê resistence a te, par vie di Allah lis feminis dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam a lu àn ancje resistût, un dì une di lôr e je stade ancje lontan di lui fin ae serade’. Umar al disè; alore o jeri lât e o soi rivât a Hafshah e o ai domandât; ‘Tu âs scombatût cuintri dal Rasulullah? ’ Al rispuindè; ‘Sì’ o ai domandât di gnûf; ‘E un di voi al reste lontan di jê de lûs dal dì fin ae gnot? ’ Al rispuindè; ‘Sì’ o ai dit; 'Al è invezit une straçade e une pierdite par cualsisei tra di voi che al fâs chest, si sintarà cualchidun di voi al sigûr de râf di Allah parcè che il So Messazîr al jere inrabiât cun voi, alore in realtât al è muart, no combati cuintri dal Messazîr di Allah e no fâs nissun pretesis su di lui, e no domandâmi ce che al covente par ce che tu âs bisugne e no jessi plui amôr di te Rasulullah, Salûm, Salûm. Ce che al voleve dî al jere Aisyah, al disè Umar; “O ai un vicin dai Ansar e o jerin di volte a visitâ il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, un dì lui al jere presint e un dì jo o jeri presint, daspò al vignì daûr di me cun notis di rivelazions e altris problemis, e o jeri lât ancje jo cussì”. Umar al disè; ‘E o vin fevelât di Ghassan che a vevin preparât cjavai par combati cun nô. Un dì il me amì che al jere in visite - il Profete sallallaahu alaihi wasallam - al vignì daûr di me al timp di Isha e al butà ae mê puarte, daspò al mi clamà e o jessì fûr a cjatal, daspò al disè; ‘Al è sucedût un event une vore grant’. O ai domandât; ‘Cje tu puartis, su lis notis di Ghassan? ’ Al rispuindè; “No, la notizie e je ancjemò plui grande e plui lungje di chê, ven a stâi la notizie che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al veve tratât la sô femine”. Duncje o ai dit; “Al è stât in van e une pierdite par Hafshah e o vevi prime suspietât che chest al varès sucedût,” dopo vê finît la preiere de matine o ai tacât i vistîts e po dopo o ai lât a cjatâmi i Hafshah e al è vignût fûr che al jere daûr a cjantâ, cussì o ai domandât; ‘Al à refudât mentâlmentri il Rasulullah? ’ Al rispuindè; “No lu sai, cumò al è daûr di bevi”. Cussì o ai cjatât il servidôr neri dal Messazîr di Allah e o ai dit; ‘Domande il permès par Umar,’ alore al jentrà il servidôr alore al vignì fûr di gnûf e al disè; ‘O ti ai segnalât ma al è restât mut’. Dopo o soi lât al pulpit e al è vignût fûr che tantis personis a jerin sierâts ator di lui e cualchidun di lôr al cjacarave, cussì o soi sielzût par un moment, ma ce che o jeri daûr a provâ al mi à superât cussì o ai cjatât il servidôr dal Messazîr di Allah e o ai dit; ‘Domandi il permès a Umar,’ daspò al jentrà e al tornà fûr a cjatâmi e al disè; “O ti ai segnalât ma al tace”. Dopo o jessì e o mi soi sielzût sul pulpit ma ce che o ai sperimentât al à superât me cussì o jeri lât di gnûf al servidôr e o ai dit; “Dumande il permès a Umar”. Dopo al jentrà e al tornà fûr a me e al disè; “O ti ai segnalât ma al è restât mut”. Finalmentri o partì, ma di colp il servidôr al mi clamà e al disè; “Vigni dentri, al à dât il permès”. Duncje o jentrà e o disè ciao al Rasulullah, cuant che al si apontave suntun tapecîr brodât. E dopo vê contât cun nô [Yaqub] dal hadith [Salih] al disè; ‘Che il Profete si è apogjât suntun sfueut tiessût in mût che al lassave une impression sul flanc dal so cuarp,’ alore jo - Umar - o ai domandât; ‘O Messazîr di Allah, tu âs divorziât la tô femine? ’ Al alçà il cjâf viers di me e al disè; 'No,' alore o ai dit il takbir 'Allahu Akbar - Allah al è grant -, se tu, o Messazîr di Allah, nus viodevis, e nô i Quraysh o jerin un popul che al veve podê su lis lôr feminis, ma dopo che o jerin rivâts a Medine o vin cjatât un popul che lis sôs feminis a vevin podê su lis lôr feminis, e cuasi lis nestris feminis a imitavin lis lôr feminis, alore jê e jere rabiose cuintri di me, al jere un dì fûr di me, O ai refudât la sô resistence cussì e mi à domandât; ‘Parcè che tu refudis la mê resistence a te, par vie di Allah, lis feminis dal Profete sallallaahu alaihi wasallam a lu àn ancje resistût, un dì une di lôr e je stade ancje lontan di lui fin ae serade. Duncje o ai dit; ‘Al è pardabon un sprec e une pierdite par ducj chei che a fasin chest, se un di lôr al si sintès al sigûr de rabie di Allah par vie de rabie dal So Messazîr, alore in realtât al sarès periût,’ al soridè il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, o ai dit; ‘O Messazîr di Allah o ai cjatât Hafshah e o ai dit; “No jessi gjelôs se il to vicin al è plui biel di te e al è amât di plui dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam,” al soridè di gnûf, e o ai dit; ‘Permetimi, o Messazîr di Allah’. Il Profete al rispuindè: ‘Sì’. Dopo o mi soi sielzût e o ai alçât il cjâf parsore de cjase, po dopo par Allah, no ai viodût nuie che al podeve divierzi i miei voi fûr che trê piels, cussì o ai dit; ‘Preâ, o Messazîr di Allah, pe spaziositât de tô ummah parcè che i persians e i romans a son stâts spaziôs par lôr, ancje se a no adorin Allah’. Al dreçà il so puest e al disè: ‘E je cualchi dubi in te, o Ibnul Khaththab, a son un popul che al sveltìs i siei plasês inte vite mondiâl’. O ai dit; ‘Domandemi il pardon, o Messazîr di Allah,’ e al veve jurât di no vignî viers lis sôs feminis par un mês parcè che al jere cussì rabiôs cun lôr che Allah lu veve rimproverât’.
Hadith
Imam Ahmad : 218
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ سُلَيْمٍ قَالَ أَمْلَى عَلَيَّ يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الْأَيْلِيُّ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ كَانَ إِذَا نَزَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَحْيُ يُسْمَعُ عِنْدَ وَجْهِهِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ فَمَكَثْنَا سَاعَةً فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ زِدْنَا وَلَا تَنْقُصْنَا وَأَكْرِمْنَا وَلَا تُهِنَّا وَأَعْطِنَا وَلَا تَحْرِمْنَا وَآثِرْنَا وَلَا تُؤْثِرْ عَلَيْنَا وَارْضَ عَنَّا وَأَرْضِنَا ثُمَّ قَالَ لَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَيَّ عَشْرُ آيَاتٍ مَنْ أَقَامَهُنَّ دَخَلَ الْجَنَّةَ ثُمَّ قَرَأَ عَلَيْنَا { قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ } حَتَّى خَتَمَ الْعَشْرَ
Al à dit [Abdurrazzaq] al à dit a mi [Yunus Bin Sulaim] al à dit; al à detât a me [Yunus Bin Yazid Al Aili] di [Ibnu Shihab] di ['Urwah Bin Az Zubair] di [Abdurrahman Bin Abdul Qari] al à dit; O ai sintût [Umar Bin Al Khathab] dî; Cuant che une rivelazion e rivà al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, si sintû un sun rugnant sul flanc de sô muse come il rugnî di une vespa, cussì o fermàrin di spietâ un moment, daspò al si frontà ae Qibla e al alçà dutis dôs lis mans intant che al preave ' - O Allah, zontâ a nô e no cjapâ vie di nô, glorificânus e no umiliânus, dânus e no tignînus, vincinus e no fânus feliçs dit lui pleased cun, ‘Dîs versets a mi son stâts rivelâts, cui che ju comple al jentrarà in Cîl’. Po dopo al ne leè: ‘Invezit, fortunâts a son chei che a crodin’.
Hadith
Imam Ahmad : 219
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُ شَهِدَ الْعِيدَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَصَلَّى قَبْلَ أَنْ يَخْطُبَ بِلَا أَذَانٍ وَلَا إِقَامَةٍ ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ صِيَامِ هَذَيْنِ الْيَوْمَيْنِ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَيَوْمُ فِطْرِكُمْ مِنْ صِيَامِكُمْ وَعِيدُكُمْ وَأَمَّا الْآخَرُ فَيَوْمٌ تَأْكُلُونَ فِيهِ مِنْ نُسُكِكُمْ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَزْهَرَ قَالَ شَهِدْتُ الْعِيدَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
A nus è stât contât [Abdurrazzaq] al à contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Abu ‘Ubaid, sclâf di Abdurrahman Bin Auf] che al à viodût la preiere di Jutori cun [Umar Bin Al Khaththab], daspò Umar al à fat la preiere prime di dâ la predicje cence il dit; ‘O int, invezit il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à proibît il digiun in chescj doi dîs, un di chescj al è parcè che al è il dì che si romp il digiun e il dì de fieste, invezit chel altri al è parcè che al è il dì che si mangje la cjar massacrade’. Al à contât [Yaqub] Al à contât [mi pari] di [Mohammed Bin Ishaq] Al à contât [Az Zuhri] di [Sa’d Bin Abu Ubaid, sclâf di Abdurrahman Bin Azhar] al à dit; “O ai viodût la ‘fieste dal jutori cun Umar Bin Al Khaththab’, daspò al à menzonât il hadith parsore.
Hadith
Imam Ahmad : 220
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَبَّلَ الْحَجَرَ ثُمَّ قَالَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكَ حَجَرٌ وَلَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَكَ مَا قَبَّلْتُكَ
Al à dit [Abdurrazzaq] Al à dit [Abdullah Bin Umar] di [Nafi’] di [Ibn Umar] che [Umar] al à bussade la Piere Nere, daspò al à dit; “Pardabon o sai che tu sês dome une piere, se no ves viodût Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam besâti no ti varès besât di sigûr”.
