Imam Ahmad (الامام احمد) - 26363 Hadith
Hadith
Imam Ahmad : 181
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ أَنَا سَأَلْتُهُ حَدَّثَنَا هِشَامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَ يَوْمَ جُمُعَةٍ فَذَكَرَ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ كَأَنَّ دِيكًا قَدْ نَقَرَنِي نَقْرَتَيْنِ وَلَا أُرَاهُ إِلَّا لِحُضُورِ أَجَلِي وَإِنَّ أَقْوَامًا يَأْمُرُونِي أَنْ أَسْتَخْلِفَ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُنْ لِيُضِيعَ دِينَهُ وَلَا خِلَافَتَهُ وَالَّذِي بَعَثَ بِهِ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ عَجِلَ بِي أَمْرٌ فَالْخِلَافَةُ شُورَى بَيْنَ هَؤُلَاءِ السِّتَّةِ الَّذِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ وَإِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ قَوْمًا سَيَطْعُنُونَ فِي هَذَا الْأَمْرِ أَنَا ضَرَبْتُهُمْ بِيَدِي هَذِهِ عَلَى الْإِسْلَامِ فَإِنْ فَعَلُوا فَأُولَئِكَ أَعْدَاءُ اللَّهِ الْكَفَرَةُ الضُّلَّالُ وَإِنِّي لَا أَدَعُ بَعْدِي شَيْئًا أَهَمَّ إِلَيَّ مِنْ الْكَلَالَةِ وَمَا أَغْلَظَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَيْءٍ مُنْذُ صَاحَبْتُهُ مَا أَغْلَظَ لِي فِي الْكَلَالَةِ وَمَا رَاجَعْتُهُ فِي شَيْءٍ مَا رَاجَعْتُهُ فِي الْكَلَالَةِ حَتَّى طَعَنَ بِإِصْبَعِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ يَا عُمَرُ أَلَا تَكْفِيكَ آيَةُ الصَّيْفِ الَّتِي فِي آخِرِ سُورَةِ النِّسَاءِ فَإِنْ أَعِشْ أَقْضِي فِيهَا قَضِيَّةً يَقْضِي بِهَا مَنْ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَمَنْ لَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ عَلَى أُمَرَاءِ الْأَمْصَارِ فَإِنَّمَا بَعَثْتُهُمْ لِيُعَلِّمُوا النَّاسَ دِينَهُمْ وَسُنَّةَ نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَقْسِمُوا فِيهِمْ فَيْئَهُمْ وَيَعْدِلُوا عَلَيْهِمْ وَيَرْفَعُوا إِلَيَّ مَا أَشْكَلَ عَلَيْهِمْ مِنْ أَمْرِهِمْ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ مِنْ شَجَرَتَيْنِ لَا أُرَاهُمَا إِلَّا خَبِيثَتَيْنِ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وَجَدَ رِيحَهُمَا مِنْ الرَّجُلِ فِي الْمَسْجِدِ أَمَرَ بِهِ فَأُخِذَ بِيَدِهِ فَأُخْرِجَ إِلَى الْبَقِيعِ وَمَنْ أَكَلَهُمَا فَلْيُمِتْهُمَا طَبْخًا
Al à dit [Yahya Bin Said] O lu ai domandât, Al à dit [Hsyyam] Al à dit [Qatadah] di [Salim Bin Abul Ja’d] di [Ma’dan Bin Abu Thalhah Al Ya’mari] che [Umar Bin Al Khaththab] al jere in pins sul pulpit il vinars e al à glorificât il Raullah, daspò al à glorificât Allah. Sallam e Abu Bakr a àn dit cussì; ‘O ai vût un somei e o pensavi che al fos un segn che la mê muart e varès vignût, o ai someât come se un gal al me ves piçulât dôs voltis’ -Ma’dan al disè; al -Umar- al menzonà che il polent al jere ros, - daspò o ai contât a Asma’ bint Umais, la femine di Abu Bakr, cussì e à dit; “Un om di Ajam - forest/diviers dal arap - al ti coparà’. Umar al disè; 'E di fat, la int e mi à ordenât di nomenâ un sucessôr, e di fat Allah nol sprecarà la sô religjon e la sô direzion, cun cui Al à mandât il so Profete Shallallahu Alaihi Wasallam, se la muart e mi precede alore o consegnarò cheste cuistion par jessi discutude tra sîs personis che, cuant che il Profete al à dit che a jerin un a lôr tu impegnis lealtât, tu âs di scoltâ e obedî, e di fat o sai che a son personis che a disturbaran cheste materie e o ju combatirò cu lis gnovis mans su la fonde dal Islam, a son i nemîs di Allah, i increduls e i eretics, par Allah no abandonarò ce che il me Rabb al à prometût me cun cualchi robe impuartante che Al replalah no lassâ indaûr pari e fi -, e par Allah il Profete sallallaahu alaihi wasallam nol à mai enfatizât alc par me dal passât che al à superât la sô fermece viers di me inte materie di Al kalalah, fin che no mi à sburtât. i siei dêts al mê pet e al disè: ‘Chest al è avonde par te tal verset di Ash Shoif ae fin de Surah An Nisa’, e di fat se o vivi alore o decidarò la cuistion cuntune decision che e pues jessi cognossude di chei che a lein e di chei che no lein, e o testimoni a Allah sore i leader dal paîs, o ju mandavi mat explain la int di cussì che lôr il lôr Profet sallallaahu alaihi wasallam, alore si lamentin di ce che no san, di fat Tu, o umans, tu mangjis doi arbui che no consideri fûr che a sedin sporcs, ven a stâi l’agj e lis scalognis. Par Allah, o ai viodût il Profete sallallaahu alaihi wasallam odorâ l’odor di un om, daspò al à ordenât di tignî la sô man e daspò di lassâ la moschee fin che al rive al Baqi’, cussì cui che al mangje ducj i doi al varès di cusinâju fin che nol è odor.
Hadith
Imam Ahmad : 182
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ مَا لِي أَرَاكَ قَدْ شَعِثْتَ وَاغْبَرَرْتَ مُنْذُ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعَلَّكَ سَاءَكَ يَا طَلْحَةُ إِمَارَةُ ابْنِ عَمِّكَ قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنِّي لَأَجْدَرُكُمْ أَنْ لَا أَفْعَلَ ذَلِكَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَا يَقُولُهَا أَحَدٌ عِنْدَ حَضْرَةِ الْمَوْتِ إِلَّا وَجَدَ رُوحَهُ لَهَا رَوْحًا حِينَ تَخْرُجُ مِنْ جَسَدِهِ وَكَانَتْ لَهُ نُورًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلَمْ أَسْأَلْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْهَا وَلَمْ يُخْبِرْنِي بِهَا فَذَلِكَ الَّذِي دَخَلَنِي قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَنَا أَعْلَمُهَا قَالَ فَلِلَّهِ الْحَمْدُ فَمَا هِيَ قَالَ هِيَ الْكَلِمَةُ الَّتِي قَالَهَا لِعَمِّهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ طَلْحَةُ صَدَقْتَ
Dopo vê contât [Abdullah Bin Numair] di [Mujalid] di [Amir] di [Jabir Bin Abdullah] al disè; O ai sintût [Umar Bin Al Khatthab] dî a Talha Bin Ubaidilah; ‘Parcè o viodi i to cjavei disgregâts e polvarôs dopo la muart dal Rasulullah, forsit la direzion dal fi di to ziu e ti à fat infelic, o Talha? ’ Al rispuindè; 'O ciri rifugji in Allah, di fat o soi miôr di te par no fâ cussì, di fat o ai sintût il Messazîr di Allah dî: 'In fat, o cognos une frase che se une persone e la pronunce cuant che e je daûr a frontâ la muart, e cjatarà di sigûr la sô anime intune cundizion facile cuant che e vignarà fûr dal so cuarp e intal dì de Resurrezion no varès il timp di Resurre' Rasulullah Sallam su chest e lui nol à dit, al è ce che mi fâs cussì,’ al disè Umar; “O sai, alore dutis lis laudis a apartegnin a Allah, nuie altri che ce che al à dit e jere la frase che al à dit a so oncul, ven a stâi ‘Laa Ilaaha Illallaah’. [Talha] al disè; “Tu âs reson”.
Hadith
Imam Ahmad : 183
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَنْبَأَنَا أَبُو عُمَيْسٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً فِي كِتَابِكُمْ لَوْ عَلَيْنَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ نَزَلَتْ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ وَأَيُّ آيَةٍ هِيَ قَالَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي } قَالَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ إِنَّنِي لَأَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالسَّاعَةَ الَّتِي نَزَلَتْ فِيهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشِيَّةَ عَرَفَةَ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ
Al à dit [Ja’far Bin ‘Aun] al à dit [Abu ‘Umais] di [Qais Bin Muslim] di [Thariq Bin Syihab] al à dit; un om ebreu al vignì a [Umar] e al disè; “O Comandant dai Fedêi, invezit tu âs let un verset tal to libri, che se al fos stât revelât a nô ebreus, o varessin fat di chê dì une fieste.” al domandà Umar; ‘Che verset al è chel? ’ Al rispuindè; ‘Allah al dîs: ‘Vuê o ai perfezionât par te la tô religjon e o ai perfezionât par te lis Miis benedizions’. -QS verset 3- Cussì al disè Omar; “Invezit, o sai di sigûr ce dì e cuant che chest verset al è stât rivelât al Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, ven a stâi il dì di Arafah, vinars dopodimisdì”.
Hadith
Imam Ahmad : 184
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَيَّاشِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حَكِيمِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ حُنَيْفٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ أَنَّ رَجُلًا رَمَى رَجُلًا بِسَهْمٍ فَقَتَلَهُ وَلَيْسَ لَهُ وَارِثٌ إِلَّا خَالٌ فَكَتَبَ فِي ذَلِكَ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَكَتَبَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مَوْلَى مَنْ لَا مَوْلَى لَهُ وَالْخَالُ وَارِثُ مَنْ لَا وَارِثَ لَهُ
A nus è stât contât [Waki’] Al è stât contât a nus [Sufyan] di [Abdurrahman Bin Al Harits Bin ‘Ayyasy Bin Abu Rabi’ah] di [Hakim Bin Hakim Bin ‘Abbad Bin Hunaif] di [Abu Umamah Bin ‘Abbad Bin Hunaif] che un altri om al veve disparât un altri om. defunt- nol veve eredis infûr dal zio di sô mari, cussì in chel câs Abu Ubaidah Bin Jarrah al scrivè une letare a [Umar] che il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al veve dit: ‘Allah e il So Messazîr a son vuardians pes personis che a no àn vuardians e i zii maternis par lis personis che no àn’ vuardians.
Hadith
Imam Ahmad : 185
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ الْعَبْدِيِّ قَالَ سَمِعْتُ شَيْخًا بِمَكَّةَ فِي إِمَارَةِ الْحَجَّاجِ يُحَدِّثُ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ يَا عُمَرُ إِنَّكَ رَجُلٌ قَوِيٌّ لَا تُزَاحِمْ عَلَى الْحَجَرِ فَتُؤْذِيَ الضَّعِيفَ إِنْ وَجَدْتَ خَلْوَةً فَاسْتَلِمْهُ وَإِلَّا فَاسْتَقْبِلْهُ فَهَلِّلْ وَكَبِّرْ
Al à contât [Waki’] Al à contât [Sufyan] di [Abu Ya’fur Al ‘Abdi] al à dit; O ai sintût [un sceic a Meche] in timp dal ream di Al Hajjaj contâ di [Umar Bin Al Khaththab] che il Profete al i disè: ‘O Umar, tu sês un om fuart, duncje no sburtâ la Piere Nere, parcè che al fasarà mâl aes personis debilis. Se tu cjatis la Piere Nere vueide, alore bussale, e se no, alore afrontale disint tahlil e fasint takbir'.
Hadith
Imam Ahmad : 186
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا الْإِيمَانُ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَبِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ فَقَالَ لَهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام صَدَقْتَ قَالَ فَتَعَجَّبْنَا مِنْهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ مَعَالِمَ دِينِكُمْ
A nus è stât contât [Waki’] Al è stât contât a nus [Kahmas] di [Ibn Buraidah] di [Yahya Bin Ya’mar] di [Ibn Umar] che Jibril al veve domandât al Profete; ‘Cje e je la fede? ' Duncje al rispuindè: 'Tu âs di crodi in Allah, intai Siei Anjâi, intai Siei Messazîrs, tal Ultim Dì e intal destin bon e mâl'. Alore Gabriel al i disè; “Tu âs reson”. Lui -Ibnu Umar- al disè; ‘Duncje o jerin maraveâts di lui parcè che al domandà e daspò al lu confermà’, al disè; alore il Profete al à dit: ‘Al è Jibril che al è vignût daûr di te par insegnâti lis robis dal to Deen’.
Hadith
Imam Ahmad : 187
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عُرْوَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَقْبَلَ اللَّيْلُ وَقَالَ مَرَّةً جَاءَ اللَّيْلُ مِنْ هَهُنَا وَذَهَبَ النَّهَارُ مِنْ هَهُنَا فَقَدْ أَفْطَرَ الصَّائِمُ يَعْنِي الْمَشْرِقَ وَالْمَغْرِبَ
Al à contât [Waki’] Al à contât [Hsyam Bin ‘Urwah] di [so pari ‘Urwah] di [Ashim Bin Umar] di [so pari] al à dit; Il Rasulullah al disè: ‘Se e cole la gnot’ intune altre ocasion al disè; ‘La gnot e ven di culì e il dì al va di culì, alore al è timp che la persone che e digiun e rompi il digiun’. Ce che al voleve dî al jere Est e Ovest.
Hadith
Imam Ahmad : 188
حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ بْنُ يُونُسَ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى الثَّعْلَبِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ كُنْتُ مَعَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ الْهِلَالَ هِلَالَ شَوَّالٍ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَفْطِرُوا ثُمَّ قَامَ إِلَى عُسٍّ فِيهِ مَاءٌ فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقَالَ الرَّجُلُ وَاللَّهِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا أَتَيْتُكَ إِلَّا لِأَسْأَلَكَ عَنْ هَذَا أَفَرَأَيْتَ غَيْرَكَ فَعَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ خَيْرًا مِنِّي وَخَيْرَ الْأُمَّةِ رَأَيْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ مِثْلَ الَّذِي فَعَلْتُ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَامِيَّةٌ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَأَدْخَلَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ ثُمَّ صَلَّى عُمَرُ الْمَغْرِبَ
Al à dit [Yazid] al à dit [Israel Bin Yunus] di [Abdul A’la Ats Tsa’labi] di [Abdurrahman Bin Abu Laila] al à dit; O jeri cun [Umar], di colp cualchidun al vignì daûr di lui e al disè; ‘Invezit o ai viodût la mieçlune come segn dal mês di Shawwal,’ al disè Umar; ‘O int, rompi il digiun’. Dopo al si alçà sù par une cope plene di aghe, daspò al fasè la abluzion e al asciugà i siei doi khuf, daspò l’om al disè; ‘Par Allah, o Amirul Mu’minin, no son vignût daûr di te fûr che par domandâti di chest, tu viodis cualchidun altri che di te che al fâs chest? ’ Umar al rispuindè; “Sì al è, ven a stâi cualchidun che al è miôr di me e al è bon come la ummah, o ai viodût Abul Qasim Sallallahu Alaihi Wasallam fâ come jo, e al veve metût sù un vistît stret di Shamiyah cun dôs busis pai braçs, daspò al à tirât fûr lis mans di sot dal vistît”. Po dopo Umar al fasè la preiere dal Maghrib.
Hadith
Imam Ahmad : 189
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يُحَرِّمْ الضَّبَّ وَلَكِنْ قَذِرَهُ و قَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ الْيَشْكُرِيِّ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Said] di [Qatada] di [Suleiman] di [Jabir Bin Abdullah] che [Umar Bin Al Khathab] al à dit; “In fat, Nabiyullah al no proibive i lisierts ma al si sinteve disgust di lôr”. E in plui Mohammed al disè; di Suleman Al Yasicuri.
Hadith
Imam Ahmad : 190
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ سَالِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ اسْتَأْذَنَهُ فِي الْعُمْرَةِ فَأَذِنَ لَهُ فَقَالَ يَا أَخِي لَا تَنْسَنَا مِنْ دُعَائِكَ وَقَالَ بَعْدُ فِي الْمَدِينَةِ يَا أَخِي أَشْرِكْنَا فِي دُعَائِكَ فَقَالَ عُمَرُ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهَا مَا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ لِقَوْلِهِ يَا أَخِي
Al à dit che al à domandât il permès di fâ il to Umrah, alore al à dit: preieris,’ e al disè cuant che al jere in Medine: ‘O mio fradi cjapânus dentri des vôs preieris’. Cussì al disè Umar; ‘Come che o lu amavi intant che il soreli al jevave par vie des sôs peraulis; ‘O mio fradi’.
Hadith
Imam Ahmad : 191
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ سَمِعْتُ شُعْبَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ مَا نَعْمَلُ فِيهِ أَقَدْ فُرِغَ مِنْهُ أَوْ فِي شَيْءٍ مُبْتَدَإٍ أَوْ أَمْرٍ مُبْتَدَعٍ قَالَ فِيمَا قَدْ فُرِغَ مِنْهُ فَقَالَ عُمَرُ أَلَا نَتَّكِلُ فَقَالَ اعْمَلْ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ أَمَّا مَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ فَيَعْمَلُ لِلسَّعَادَةِ وَأَمَّا أَهْلُ الشَّقَاءِ فَيَعْمَلُ لِلشَّقَاءِ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] e [Hajjaj] al à dit; O ai sintût [Syu’bah] di [Ashim Bin ‘Ubaidillah] di [Salim] di [Ibn Umar] di [Umar] che al domandà al Profete; ‘Cje pensis, se ce che o stìn fasint al è alc che al è stât determinât o alc che al è gnûf o che al ven tignût? ’ Al rispuindè; ‘La cuistion e je stade determinade,’ al domandà alore Umar; ‘No varessin di jessi dipendents di lui? ’ alore al rispuindè: ‘Fâlu, o Ibnul Khaththab, parcè che lis robis a saran plui facilis par ducj, come par chei che a son tra i parons de felicitât, a agjiran pe felicitât, invezit chei che a son tra i parons de miserie a agjiran pe miserie.’
Hadith
Imam Ahmad : 192
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَ النَّاسَ فَسَمِعَهُ يَقُولُ أَلَا وَإِنَّ أُنَاسًا يَقُولُونَ مَا بَالُ الرَّجْمِ فِي كِتَابِ اللَّهِ الْجَلْدُ وَقَدْ رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ وَلَوْلَا أَنْ يَقُولَ قَائِلُونَ أَوْ يَتَكَلَّمَ مُتَكَلِّمُونَ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ زَادَ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا لَيْسَ مِنْهُ لَأَثْبَتُّهَا كَمَا نُزِّلَتْ
Al à contât [Husyaim] Al à contât [Az Zuhri] di [Ubaidlah Bin Utbah Bin Mas’ud] al à dit [Abdullah Bin Abbas] Al à contât [Abdurrahman Bin ‘Auf] che [Umar Bin Al Khaththab] al à dât un sermon denant di lui - “Sai, in realtât la int e dîs che e je une leç de lapidazion? Ancje se tal Libri di Allah e je dome la leç de frustazion. In fat, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à puartât indenant la leç dal lapidâ e o vin ancje puartât indenant la leç dal lapidâ dopo di lui, se la int no varès dit o fevelât, che Umar al veve zontât alc al Libri di Allah che nol jere di lui, o lu varès decidût come che lu veve palesât’.
Hadith
Imam Ahmad : 193
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ يَزِيدَ بْنَ خُمَيْرٍ يُحَدِّثُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنِ ابْنِ السِّمْطِ أَنَّهُ أَتَى أَرْضًا يُقَالُ لَهَا دَوْمِينُ مِنْ حِمْصَ عَلَى رَأْسِ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ مِيلًا فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَقُلْتُ لَهُ أَتُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ إِنَّمَا أَفْعَلُ كَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Mohammed Bin Ja’far] Al à dit [Syu’bah] al à dit; O ai sintût [Yazid Bin Khumair] contâ di [Habib Bin ‘Ubaid] di [Jubair Bin Nufair] di [Ibn Simthi] che al rivà intun lûc clamât Daumain a Himsha a dîsvot miis di distance, daspò al preà dôs raka’s, cussì o lu domandà; ‘Tu âs preât dôs raka’s? ’ Alore al rispuindè; ‘O ai viodût [Umar Bin Al Khathab] in Dzul Culaifah -bir Ali- preâ dôs raka’s, daspò o lu ai domandât, al à rispuindût; ‘Dome o ai fat ce che o ai viodût dal Rasulullah’ o al à dit; “Cje al à fat il Rasulullah”.
Hadith
Imam Ahmad : 194
قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا أَحْمَد بْن حَنْبَلٍ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ : مَالِكٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَخْطُبُ النَّاسَ فَقَالَ عُمَرُ أَيَّةُ سَاعَةٍ هَذِهِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ انْقَلَبْتُ مِنْ السُّوقِ فَسَمِعْتُ النِّدَاءَ فَمَا زِدْتُ عَلَى أَنْ تَوَضَّأْتُ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَالْوُضُوءَ أَيْضًا وَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْمُرُ بِالْغُسْلِ
Al à contât Abu Abdurraman Al à contât Ahmad Bin Hanbal; O ai let a [Abdurahman Bin Mahdi] che al lei, [Malik] di [Ibnu Shihab] di [Salim Bin Abdullah] di [Ibnu Umar] al disè; 'Un dai compagns dal Rasulullah al jentrà inte moschee il vinars, intant che [Umar Bin Al Khaththab] al jere daûr a dâ un sermon denant des personis, daspò Umar al domandà; ‘Cje ore e je? ’ Cussì al rispuindè; “O Amirul Mukminin o soi tornât dal marcjât daspò o ai sintût la clamade ae preiere e no ai fat nuie fûr che fâ subit la abluzion”. Duncje Umar al domandà; ‘E dome fâ l’abluzion? Ancje se tu cognossis za che il Rasulullah al à ordenât di fâ il bagn’.
Hadith
Imam Ahmad : 195
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ الْمُشْرِكُونَ لَا يُفِيضُونَ مِنْ جَمْعٍ حَتَّى تُشْرِقَ الشَّمْسُ عَلَى ثَبِيرٍ فَخَالَفَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَفَاضَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ
Dopo vê contât [Abdurrahman] di [Sufyan] di [Abu Ishaq] di [Amru Bin Maimun] di [Umar Bin Al Khathab] al disè; “I politeiscj a no àn lassât Mudzdalifa fintant che il soreli nol è jevât di Tsabir, cussì il Profete Wasallam al no jere dacuardi cun lôr e al à lassât Mudzdalifa prin dal tramont dal soreli”.
Hadith
Imam Ahmad : 196
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَأُخْرِجَنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ حَتَّى لَا أَدَعَ إِلَّا مُسْلِمًا
Al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Ibnu Juraij] Al à dit [Abu Az Zubair] che al à sintût [Jabir Bin Abdullah] dî; Al à dit [Umar Bin Al Khaththab] che al veve sintût dî il Rasulullah: ‘Invezit o butarò fûr i ebreus e i cristians de penisule arabiche, cussì che o no lassarò nuie fûr che i musulmans’.
Hadith
Imam Ahmad : 197
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَيْنَا هُوَ قَائِمٌ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَدَخَلَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَادَاهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَيَّةُ سَاعَةٍ هَذِهِ فَقَالَ إِنِّي شُغِلْتُ الْيَوْمَ فَلَمْ أَنْقَلِبْ إِلَى أَهْلِي حَتَّى سَمِعْتُ النِّدَاءَ فَلَمْ أَزِدْ عَلَى أَنْ تَوَضَّأْتُ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ الْوُضُوءَ أَيْضًا وَقَدْ عَلِمْتُمْ وَفِي مَوْضِعٍ آخَرَ وَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْمُرُ بِالْغُسْلِ
Al à contât [Abdurrazzaq] Al à contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Salim] di [so pari] che cuant che [Umar Bin Al Khaththab] al si alçà par predicâ il vinars, di colp al jentrà un dai compagns dal Profete, alore al clamà U; ‘Cje ore e je? ’ Cussì al rispuindè; ‘Vuê o jeri ocupât e no son tornât inte mê famee fintant che no ai sintût la clamade ae preiere, daspò no ai zontât nuie fûr che se o jeri lât drets ae abluzion’, alore al domandà Umar; ‘Ancje Wudhu? No lu savevis za,’ intune altre narazion ‘No lu savevis za che il Messazîr di Allah al veve ordenât di fâ il bagn’.
Hadith
Imam Ahmad : 198
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ يَعْنِي ابْنَ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ أَقْبَلَ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا فُلَانٌ شَهِيدٌ فُلَانٌ شَهِيدٌ حَتَّى مَرُّوا عَلَى رَجُلٍ فَقَالُوا فُلَانٌ شَهِيدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلَّا إِنِّي رَأَيْتُهُ فِي النَّارِ فِي بُرْدَةٍ غَلَّهَا أَوْ عَبَاءَةٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ اذْهَبْ فَنَادِ فِي النَّاسِ أَنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا الْمُؤْمِنُونَ قَالَ فَخَرَجْتُ فَنَادَيْتُ أَلَا إِنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا الْمُؤْمِنُونَ
Al à dit [Hasyim Bin Al Qasim] Al à dit [Ikrimah vâl a dî Ibn ‘Ammar] Al à dit [Viôt Al Hanafi Abu Zamil] al à dit; Al à dit [Abdullah Bin Abbas] Al à dit [Umar Bin Al Khathab] al à dit; cuant che e si verificà la vuere di Khaibar un grup di compagns dal Profete al vignì daûr di lui e al disè; cussì e cussì al fo martirizât cussì e cussì al fo martirizât, cussì a passarin di dongje di un om e a disèrin; cussì e cussì al fo martirizât, daspò il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: ‘No, in realtât o lu viodevi lâ tal infier par vie de stofe o dal cjapiel che al veve robât’. Alore il Rasulullah al disè: “O Ibnul Khaththab, va a dî ae int che nissun al jentrarà in paradîs se a no crodin.” Umar al disè; cussì o jessì e o clamà la int; ‘Savê che nissun al jentrarà in Cîl fûr che chei che a crodin’.
Hadith
Imam Ahmad : 199
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي الْفُرَاتِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ الدِّيْلِيِّ قَالَ أَتَيْتُ الْمَدِينَةَ وَقَدْ وَقَعَ بِهَا مَرَضٌ فَهُمْ يَمُوتُونَ مَوْتًا ذَرِيعًا فَجَلَسْتُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَمَرَّتْ بِهِ جَنَازَةٌ فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا خَيْرٌ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَجَبَتْ ثُمَّ مُرَّ بِأُخْرَى فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا خَيْرٌ فَقَالَ وَجَبَتْ ثُمَّ مُرَّ بِالثَّالِثَةِ فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا شَرٌّ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَجَبَتْ فَقُلْتُ وَمَا وَجَبَتْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ قُلْتُ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّمَا مُسْلِمٍ شَهِدَ لَهُ أَرْبَعَةٌ بِخَيْرٍ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ قَالَ قُلْنَا أَوْ ثَلَاثَةٌ قَالَ أَوْ ثَلَاثَةٌ فَقُلْنَا أَوْ اثْنَانِ قَالَ أَوْ اثْنَانِ ثُمَّ لَمْ نَسْأَلْهُ عَنْ الْوَاحِدِ
Al à dit [Abdullah Bin Yazid] Al à dit [Daud ven a stâi Ibn Abil Furath] Al à dit [Abdullah Bin Buraidah] di [Abul Aswad Ad Daili] al à dit; cuant che o rivài a Medine, e jere une epidemie li, tancj di lôr a muririn in mût oribil, daspò o mi sielzi dongje di Umar, di colp un cadavar al passà denant di lui, e il cadavar al fo laudât cun bontât, al disè Umar; ‘Wajib’ alore al passà un altri cadavar e il cadavar al fo laudât cun bontât e al disè; 'Wajib' daspò passant dongje dal tierç cadavar e la brutalitât dal cadavar e fo palesade, [Umar] al disè; ‘Obligât’ cussì o ai domandât; “Cje al vûl dî obligatori, o Amirul Mukminin? ’ Al rispuindè; O ai dit come che al à dit: ‘Cuant che un musulman al è testemoneât di cuatri personis buinis, Allah lu metarà in Cîl’. O vin domandât; — E trê? ’ Al rispuindè: ‘O trê? ’ O vin domandât di gnûf; — E se doi? ' Al rispuindè: 'O doi'. Alore no domandìn se un’.
Hadith
Imam Ahmad : 200
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ أَخْبَرَنِي بَكْرُ بْنُ عَمْرٍو أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ هُبَيْرَةَ يَقُولُ إِنَّهُ سَمِعَ أَبَا تَمِيمٍ الْجَيْشَانِيَّ يَقُولُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ إِنَّهُ سَمِعَ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَوْ أَنَّكُمْ تَتَوَكَّلُونَ عَلَى اللَّهِ حَقَّ تَوَكُّلِهِ لَرَزَقَكُمْ كَمَا يَرْزُقُ الطَّيْرَ تَغْدُو خِمَاصًا وَتَرُوحُ بِطَانًا
Al à dit [Abu Abdurrahman] Al à dit [Haiwah] al à dit a mi [Bakar Bin Amru] che al à sintût [Abdullah Bin Hubairah] dî; che al veve sintût [Abu Tamim Al Jaisyani] dî; che al à sintût [Umar Bin Al Khaththab] spiegâ che al à sintût Nabiullah Sallallahu Alaihi Wasallam dî: ‘Se tu metis la tô fidance in Allah cuntune vere fidance, di sigûr Lui al ti darà il sostentament, come che Al à dât il sostentament ai uciei che a partìs a buinore vueits e a tornin plens’.
