Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 Hadith
Hadith
Imam Ibnu Majah : 141
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي رَاشِدٍ أَنَّ يَعْلَى بْنَ مُرَّةَ حَدَّثَهُمْأَنَّهُمْ خَرَجُوا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى طَعَامٍ دُعُوا لَهُ فَإِذَا حُسَيْنٌ يَلْعَبُ فِي السِّكَّةِ قَالَ فَتَقَدَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَامَ الْقَوْمِ وَبَسَطَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَفِرُّ هَا هُنَا وَهَا هُنَا وَيُضَاحِكُهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَخَذَهُ فَجَعَلَ إِحْدَى يَدَيْهِ تَحْتَ ذَقْنِهِ وَالْأُخْرَى فِي فَأْسِ رَأْسِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ حُسَيْنٌ مِنِّي وَأَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْنًا حُسَيْنٌ سِبْطٌ مِنْ الْأَسْبَاطِحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ مِثْلَهُ
Ба мо [Яъқуб ибни Ҳумайд ибни Косиб] гуфт, ба мо [Яҳё ибни Сулайм] аз [Абдуллоҳ ибни Усмон ибни Хутсайм] аз [Саъид ибни Абӯрасид] нақл кардааст, ки [Яъло ибни Мурра] ба онҳо гуфтааст, ки бо Паёмбари Худо (с) барои ҳузур дар берун рафтанд. Ногох Хусайн дар рох бозй мекард. Яъло гуфт; «Пайғамбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам дастони худро дароз карда, аз саҳобагон пеш гузаштанд. Пас Ҳусайн ин ҷову он ҷо давид ва Паёмбар (с) ба ҳоли ӯ хандид, то дар ниҳоят ӯро бардошт ва як дасташро зери ришаш ва дасти дигарашро болои сараш гузошт. Сипас ўро бўсид ва гуфт: Њусайн љузъи ман аст ва ман аз ў њастам. Худо касонеро, ки Ҳусайнро дӯст доранд, дӯст медорад. Ҳусайн уммати чанд уммат». Ба мо гуфт, ки [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба ман [Вакиъ] аз [Суфён] ҳамчун ҳадиси боло нақл кардааст.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 142
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ وَعَلِيُّ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ عَنْ السُّدِّيِّ عَنْ صُبَيْحٍ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعَلِيٍّ وَفَاطِمَةَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ أَنَا سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمْتُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حَارَبْتُمْ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Ал Ҳасан ибни Алӣ Ал-Ҳалол] ва [Алӣ ибни Мундзир] ҳарду гуфтанд; ба мо [Абу Ѓасан] гуфт, ба мо [Асбат ибни Нашр] аз [Ас Судї] аз [Шубайњ] ѓуломи пешини Умми Салама аз [Зайд ибни Арќам] ривоят кардааст, гуфт; Расули Худо (с) ба Алӣ, Фотима, Ҳасан ва Ҳусайн (р) фармуданд: «Ман бо касоне, ки бо ту сулҳ доранд, сулҳ мекунам ва бо онон, ки бо онҳо ҷанг мекунӣ, биҷангам».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 143
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ هَانِئِ بْنِ هَانِئٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ائْذَنُوا لَهُ مَرْحَبًا بِالطَّيِّبِ الْمُطَيَّبِ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Усмон ибни Абӯсайба] ва [Алӣ ибни Муҳаммад] ҳарду гуфтанд; ба мо хабар дод [Вокиъ] гуфт, ба мо [Суфён] аз [Абу Исхок] аз [Хони' ибни Хани'] аз [Али ибни Абутолиб] ривоят кардааст. Ваќте ки дар пањлўи Паёмбар (с) нишастам, Аммар ибни Ёсир (р) иљозат пурсид - барои ширкат дар љаласа, Расули Худо (с) фармуд: Иљозат дињед, хуш омадед ба шахси некўкоре.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 144
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا عَثَّامُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ هَانِئِ بْنِ هَانِيءٍ قَالَدَخَلَ عَمَّارٌ عَلَى عَلِيٍّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِالطَّيِّبِ الْمُطَيَّبِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مُلِئَ عَمَّارٌ إِيمَانًا إِلَى مُشَاشِهِ
Ба мо хабар дод [Нашр ибни Алии Ҷаҳдламӣ] гуфт, ба мо [Атссам ибни Алӣ] аз [Ал Аъмосӣ] аз [Абу Исҳоқ] аз [Ҳониъ ибни Ҳанӣ] гуфтааст; "Аммар ба дидори Алӣ даромад. Пас (Алӣ) гуфт: "Хуш омадед ба шахси некӯкоре, ки рафтори хуб дорад. Ман аз Паёмбар (с) шунидам, ки мефармуд: "Дарҳақиқат, Аммар то умқи нафси ӯ имон пур буд."
Hadith
Imam Ibnu Majah : 145
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ح و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَعَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ سِيَاهٍ عَنْ حَبيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَمَّارٌ مَا عُرِضَ عَلَيْهِ أَمْرَانِ إِلَّا اخْتَارَ الْأَرْشَدَ مِنْهُمَا
Ба мо [Абубакр ибни Абусаиба] гуфт, ба мо [Убайдуллоҳ ибни Мӯсо] хабар додааст. Ва аз руи сатри дигар; Ба мо гуфта шудааст, ки [Алӣ ибни Муҳаммад] ва [Амру ибни Абдуллоҳ] ҳарду гуфтанд; ба мо [Вакиъ] аз [Абдул Азиз ибни Сиёҳ] аз [Ҳабиб ибни Аби Собит] аз [Атоъ ибни Ясор] аз [Оиша] нақл кардааст; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Аммарга икки нарса таклиф қилинмайди, балки у энг тўғрини танлайди», дедилар.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 146
حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ مُوسَى وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي رَبِيعَةَ الْإِيَادِيِّ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي بِحُبِّ أَرْبَعَةٍ وَأَخْبَرَنِي أَنَّهُ يُحِبُّهُمْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ هُمْ قَالَ عَلِيٌّ مِنْهُمْ يَقُولُ ذَلِكَ ثَلَاثًا وَأَبُو ذَرٍّ وَسَلْمَانُ وَالْمِقْدَادُ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Исмоил ибни Мӯсо] ва [Сувайд ибни Саид] ҳарду гуфтанд; ба мо [Шарикро] аз [Абу Рабиъаи Иёдй] аз [Ибни Бурайда] аз [падараш] ривоят кардааст, гуфт; Расули Худо (с) фармуданд: «Худованд маро ба чор кас амр кард ва ба ман хабар дод, ки онҳоро низ дӯст медорад». аз ӯ пурсиданд; «Эй Расули Худо, онҳо кистанд? Гуфт: Алӣ яке аз онҳост - ин суханро се бор гуфт - баъд Абузар, Салмон ва Миқдод.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 147
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَكَانَ أَوَّلَ مَنْ أَظْهَرَ إِسْلَامَهُ سَبْعَةٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعَمَّارٌ وَأُمُّهُ سُمَيَّةُ وَصُهَيْبٌ وَبِلَالٌ وَالْمِقْدَادُ فَأَمَّا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنَعَهُ اللَّهُ بِعَمِّهِ أَبِي طَالِبٍ وَأَمَّا أَبُو بَكْرٍ فَمَنَعَهُ اللَّهُ بِقَوْمِهِ وَأَمَّا سَائِرُهُمْ فَأَخَذَهُمْ الْمُشْرِكُونَ وَأَلْبَسُوهُمْ أَدْرَاعَ الْحَدِيدِ وَصَهَرُوهُمْ فِي الشَّمْسِ فَمَا مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا وَقَدْ وَاتَاهُمْ عَلَى مَا أَرَادُوا إِلَّا بِلَالًا فَإِنَّهُ هَانَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ فِي اللَّهِ وَهَانَ عَلَى قَوْمِهِ فَأَخَذُوهُ فَأَعْطَوْهُ الْوِلْدَانَ فَجَعَلُوا يَطُوفُونَ بِهِ فِي شِعَابِ مَكَّةَ وَهُوَ يَقُولُ أَحَدٌ أَحَدٌ
Ба мо гуфт, [Аҳмад ибни Саъид Ад Доримӣ] гуфт, ба мо хабар дод [Яҳё ибни Абу Букайр] гуфт, ба мо [Заъида ибни Қудома] аз [Ошим ибни Абӯ Наҷуд] аз [Зирр ибни Ҳубайсӣ] аз [Абдуллоҳ ибни Масъуд] гуфт; «Аввалин нафаре, ки исломи худро нишон доданд, ҳафт нафар буданд; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам, Абу Бакр, Аммар ва модараш Сумайя, Шуҳайб, Билол ва Миқдод. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга келсак, Аллоҳ уни амакаш орқали ҳимоя қилди. Ҳазрати Абубакр (р) ӯро ба василаи қавмаш ҳифз кард. Дар ҳоле ки баъзеи дигар мушрикон онҳоро шиканҷа карда, либосҳои оҳанин мепӯшиданд ва зери офтоби тафсон мемонданд. На яке аз онҳо, балки он чизеро, ки мехостанд, иҷро кард. Ба љуз Билол, ўро ќавмаш ба хотири Аллоњ хору зор шуд ва ўро гирифтанд ва ба фарзандон доданд. Пас ӯро дар кӯчаҳои Мака бурданд, дар ҳоле ки ӯ мегуфт; 'Якшанбеи якшанбе'.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 148
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ أُوذِيتُ فِي اللَّهِ وَمَا يُؤْذَى أَحَدٌ وَلَقَدْ أُخِفْتُ فِي اللَّهِ وَمَا يُخَافُ أَحَدٌ وَلَقَدْ أَتَتْ عَلَيَّ ثَالِثَةٌ وَمَا لِي وَلِبِلَالٍ طَعَامٌ يَأْكُلُهُ ذُو كَبِدٍ إِلَّا مَا وَارَى إِبِطُ بِلَالٍ
Ба мо [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо [Вакиъ] аз [Ҳаммад ибни Салама] аз [Собит] аз [Анас ибни Молик] ривоят кардааст Расулуллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Дар роҳи Худо (саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) дар ҳоле, ки ҳеҷ кас осебе надидааст, ман дар роҳи Худо озор шудам. Дар роҳи Худо тарс маро фаро гирифтааст, дар ҳоле ки ҳеҷ каси дигар наметарсад. Ва рўзњое фаро расид, ки ману Билол њељ ѓизе надоштем, ки њар чизе зинда бихурад, магар чизе, ки ба ѓули Билол бипўшад».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 149
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ عَنْ سَالِمٍأَنَّ شَاعِرًا مَدَحَ بِلَالَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ بِلَالُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ خَيْرُ بِلَالٍ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ كَذَبْتَ لَا بَلْ بِلَالُ رَسُولِ اللَّهِ خَيْرُ بِلَالٍ
Ба мо [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфта шудааст, ки ба мо [Абу Усома] аз [Умар ибни Ҳамза] аз [Солим] гуфта шудааст, ки шоире дар ҳоле ки Билол ибни Абдуллоҳро ситоиш кардааст; “Билол ибни Абдуллоҳ беҳтарин Билол аст”. Пас [Ибни Умар] хитоб кард: Дурӯғ мегӯӣ, ин тавр нест! Аммо Билол Расулуллох бехтарин Билол аст.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 150
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَعَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي لَيْلَى الْكِنْدِيِّ قَالَجَاءَ خَبَّابٌ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ ادْنُ فَمَا أَحَدٌ أَحَقَّ بِهَذَا الْمَجْلِسِ مِنْكَ إِلَّا عَمَّارٌ فَجَعَلَ خَبَّابٌ يُرِيهِ آثَارًا بِظَهْرِهِ مِمَّا عَذَّبَهُ الْمُشْرِكُونَ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Алӣ ибни Муҳаммад] ва [Амру ибни Абдуллоҳ] ҳарду гуфтанд; ба мо хабар дод [Вокӣ] гуфт, ба мо [Суфён] аз [Абу Исҳоқ] аз [Абулайлои Киндӣ] нақл кардааст, гуфт; [Хаббоб] ба дидани Умар омад, пас Умар гуфт; Наздиктар биё, ба ҷуз Аммар касе ба ин маросим аз ҷониби ту ҳақ надорад. Сипас Хаббоб дар пушт осори шиканҷаи мушриконро нишон дод.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 151
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرْحَمُ أُمَّتِي بِأُمَّتِي أَبُو بَكْرٍ وَأَشَدُّهُمْ فِي دِينِ اللَّهِ عُمَرُ وَأَصْدَقُهُمْ حَيَاءً عُثْمَانُ وَأَقْضَاهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَأَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَأَعْلَمُهُمْ بِالْحَلَالِ وَالْحَرَامِ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأَفْرَضُهُمْ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَلَا وَإِنَّ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَمِينًا وَأَمِينُ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ مِثْلَهُ عِنْدَ ابْنِ قُدَامَةَ غَيْرَ أَنَّهُ يَقُولُ فِي حَقِّ زَيْدٍ وَأَعْلَمُهُمْ بِالْفَرَائِضِ
Ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Ал Мутсанна] гуфт, ба мо хабар дод [Абдулваҳҳоб ибни Абдулмаҷид] гуфт, ба мо [Холиди Ҳаззоъ] аз [Абу Қилоба] аз [Анас ибни Молик] нақл кардааст; Расули Худо (с) фармуданд: Уммати ман, ки нисбат ба уммати ман мехрубонтар аст, Абубакр (р), устувортарини онхо Умар (р), сахехтарин дар шармандагиаш Усмон (р) ва сахехтарин дар карораш Али ибни Абутолиб (р) аст. Муъоз ибни Ҷабал ва касе, ки илмро беҳтар мефаҳмад. Фароид Зайд ибни Собит аст. Бидонед, ки ҳар уммат шахси боваринок дорад ва бовариноки ин уммат Абу Убайда ибни Ҷарроҳ аст. Ба мо гуфт, ки [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо [Вакиъ] аз [Суфён] аз [Холиди Ҳаззаъ] аз [Абу Қилоба] ба монанди ҳадиси боло ривоят кардааст. Фаќат, ки Ибни Ќудома гуфтааст; «Зайд касест, ки илми фараидлро беҳтар медонад».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 152
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي حَرْبِ بْنِ أَبِي الْأَسْوَدِ الدِّيْلِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا أَقَلَّتْ الْغَبْرَاءُ وَلَا أَظَلَّتْ الْخَضْرَاءُ مِنْ رَجُلٍ أَصْدَقَ لَهْجَةً مِنْ أَبِي ذَرٍّ
Ба мо хабар дод [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо гуфт [Абдуллоҳ ибни Нумайр] гуфт, ба мо [Ал-Аъмосӣ] аз [Усмон ибни Нумайр] аз [Абу Ҳарб ибни Абул Асвад ад Дилӣ] аз [Абдуллоҳ ибни Амру] гуфт; Шунидам, ки Расули Худо (с) фармуданд: «Замин поймол намешавад ва осмон касеро, ки лаҳҷааш дурусттар аз Абузар аст, паноҳ намедиҳад».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 153
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَأُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرَقَةٌ مِنْ حَرِيرٍ فَجَعَلَ الْقَوْمُ يَتَدَاوَلُونَهَا بَيْنَهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَعْجَبُونَ مِنْ هَذَا فَقَالُوا لَهُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَمَنَادِيلُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِنْ هَذَا
Ба мо хабар дод [Ҳаннад ибни Саррӣ] гуфт, ба мо [Абул Аҳвош] аз [Абу Исҳоқ] аз [Барраъ ибни Азиб] гуфт: Ба Расули Худо (с) як порча матои абрешимӣ ҳадя шуд. Аз ин рӯ, дӯстон барои дидани якдигар шитоб карданд. Расули Худо (с.а.в.) пурсид: Оё туро ба ӯ ҷалб кардаӣ? Онҳо ҷавоб доданд; — Дуруст, эй Расули Худо! Гуфт: Савганд ба нафси ман, ки дар дасти Ўст, рўймоли Саъд ибни Муъоз дар бињишт аз ин бењтар аст.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 154
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اهْتَزَّ عَرْشُ الرَّحْمَنِ عَزَّ وَجَلَّ لِمَوْتِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ
Ба мо хабар дод [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо [Абу Муъовия] аз [Аъмосӣ] аз [Абу Суфён] аз [Ҷобир] гуфтааст; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Арси ар-Раҳмон азза ваҷалла аз марги Саъд ибни Муъоз ларзон шуд».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 155
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيِّ قَالَمَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُنْذُ أَسْلَمْتُ وَلَا رَآنِي إِلَّا تَبَسَّمَ فِي وَجْهِي وَلَقَدْ شَكَوْتُ إِلَيْهِ أَنِّي لَا أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ فَضَرَبَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي فَقَالَ اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا
Ба мо [Муњаммад ибни Абдуллоњ ибни Нумайр] гуфт, ба мо [Абдуллоњ ибни Идрис] аз [Исмоил ибни Абу Холид] аз [Ќайс ибни Абу Њозим] аз [Љарир ибни Абдуллоњ ал-Баљалї] гуфт; «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Исломга кирганимдан буён, бирорта ҳам менга тўсқинлик қилмадилар ва ҳеч қачон табассум қилмадилар. Аз ӯ шикоят кардам, ки дар асп устувор нестам, дар ҳоле, ки дуъо мекард, бо дасташ синаам зад: Худоё, ӯро қувват бахш ва ӯро раҳнамову раҳнамо бигардон.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 156
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ جَدِّهِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَجَاءَ جِبْرِيلُ أَوْ مَلَكٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا تَعُدُّونَ مَنْ شَهِدَ بَدْرًا فِيكُمْ قَالُوا خِيَارَنَا قَالَ كَذَلِكَ هُمْ عِنْدَنَا خِيَارُ الْمَلَائِكَةِ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Алӣ ибни Муҳаммад] ва [Абу Қурайб] ҳарду гуфтанд; ба мо хабар дод [Вокӣ] гуфт, ба мо [Суфён] аз [Яҳё ибни Саид] аз [Абая ибни Рифоа] аз бобояш [Рофиъ ибни Хадиҷ] гуфт; «Ҷабраил (р) ё фариштае назди Паёмбар (с) омад ва гуфт: «Онҳоеро, ки дар Бадр мурданд, чӣ гуна ҷой медиҳед?». Гуфтанд: «Инҳо баргузидаи мо ҳастанд». Гуфт: «Мисли эшон фариштагони баргузидаи мо ҳастанд».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 157
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ جَمِيعًا عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَسُبُّوا أَصْحَابِي فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا مَا أَدْرَكَ مُدَّ أَحَدِهِمْ وَلَا نَصِيفَهُ
Ба мо гуфт (Муҳаммад ибни Аш Шаббоҳ) гуфт, ба мо [Ҷарир] гуфтааст. Ва аз руи сатри дигар; Ба мо гуфт (Алӣ ибни Муҳаммад) гуфт, ба мо [Вакиъ] гуфтааст. Ва аз руи сатри дигар; Ба мо [Абу Курайб] хабар дода гуфт; ба мо [Абу Муъовия] гуфтааст, ки ҳама чизро аз [Аъмосӣ] аз [Абу Солеҳ] аз [Абусаъиди Худрӣ] гуфт; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Дўстларимни танқид қилманглар. Савганд ба зоте, ки ҷонам дар дасти ӯст, агар яке аз шумо ба андозаи кӯҳи Уҳуд тилло садақа кунад, ба як лойи яке аз онҳо баробар нахохад шуд ва ё нисфи он ҳам баробар аст».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 158
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَعَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ نُسَيْرِ بْنِ ذُعْلُوقٍ قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ يَقُولُلَا تَسُبُّوا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمُقَامُ أَحَدِهِمْ سَاعَةً خَيْرٌ مِنْ عَمَلِ أَحَدِكُمْ عُمْرَهُ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Алӣ ибни Муҳаммад] ва [Амру ибни Абдуллоҳ] ҳарду гуфтанд; ба мо хабар дод [Вокиъ] гуфт, ба мо [Суфён] аз [Нусайр ибни Зуълук] хабар дод, гуфт; [Ибни Умар] боре гуфт; «Саҳобагони Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва салламро танқид накунед, ки як лаҳза истодани яке аз онҳо бо Муҳаммад (с) беҳтар аст аз амали яке аз шумо дар тамоми умраш».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 159
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَعَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَحَبَّ الْأَنْصَارَ أَحَبَّهُ اللَّهُ وَمَنْ أَبْغَضَ الْأَنْصَارَ أَبْغَضَهُ اللَّهُقَالَ شُعْبَةُ لِعَدِيٍّ أَسَمِعْتَهُ مِنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ إِيَّايَ حَدَّثَ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Алӣ ибни Муҳаммад] ва [Амру ибни Абдуллоҳ] ҳарду гуфтанд; ба мо [Вокӣ] аз [Сюъба] аз [Ади ибни Собит] аз [Барраъ ибни Азиб] гуфт; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ким ансорларни яхши кўрса, Аллоҳ ҳам уни яхши кўради ва ким ансорни ёмон кўрса, Аллоҳ ҳам ундан ёмон кўради», дедилар. Суъба аз Ади пурсид; Оё ин суханро аз Барраъ ибни Азиб шунидед? ӯ ҷавоб дод; "Вай инро танҳо ба ман гуфт".
Hadith
Imam Ibnu Majah : 160
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ عَنْ عَبْدِ الْمُهَيْمِنِ بْنِ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْأَنْصَارُ شِعَارٌ وَالنَّاسُ دِثَارٌ وَلَوْ أَنَّ النَّاسَ اسْتَقْبَلُوا وَادِيًا أَوْ شِعْبًا وَاسْتَقْبَلَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا لَسَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنْ الْأَنْصَارِ
Ба мо [Абдурраҳмон ибни Иброҳим] гуфта шудааст, ки ба мо [Ибни Абу Фудайк] аз [Абдулмуҳаймин ибни Аббос ибни Саҳл ибни Саъд] аз [падараш] аз [бобояш] ривоят шудааст, ки Расули Худо (с) фармуданд: Ансорҳо шиъоранд ва инсонҳо пӯшиш мебошанд. Агар инсонҳо ба водӣ ё теппа рӯбарӯ шаванд ва ансорҳо ба водии дигар рӯ ба рӯ шаванд, ман дар миёни ансорҳо ба водӣ мебарам. Ва агар ҳиҷрат намебуд, ҳатман аз ансор мебудам.
