Imam Ibnu Majah : 101
حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّلْحِيُّ أَنْبَأَنَا دَاوُدُ بْنُ عَطَاءٍ الْمَدِينِيُّ عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلُ مَنْ يُصَافِحُهُ الْحَقُّ عُمَرُ وَأَوَّلُ مَنْ يُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَأَوَّلُ مَنْ يَأْخُذُ بِيَدِهِ فَيُدْخِلُهُ الْجَنَّةَ
আমাক কৈছে [ইছমাইল বিন মহম্মদ আথ থালহীয়ে] কৈছে, আমাক [দাউদ বিন আথো` আল মাদানী] [ছালিহ বিন কাইছান]ৰ পৰা [ইবনু শ্বিহাব]ৰ পৰা [ছাইদ বিন আল মুছায়াব]ৰ পৰা [উবাই বিন কাআব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘আল হকে প্ৰথমে হাত মিলাইছিল উমৰ, তেওঁ প্ৰথম ব্যক্তিক সম্ভাষণ জনোৱা হৈছিল আৰু প্ৰথম ব্যক্তিক হাতত ধৰি তাৰ পিছত স্বৰ্গত ৰখা হৈছিল’।
Imam Ibnu Majah : 102
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ أَبُو عُبَيْدٍ الْمَدِينِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الْمَاجِشُونِ قَالَ حَدَّثَنِي الزَّنْجِيُّ بْنُ خَالِدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ أَعِزَّ الْإِسْلَامَ بِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ خَاصَّةً
আমাক [মুহাম্মাদ বিন উবাইদ আবু উবাইদ আল মাদিনী] কৈছে তেওঁ কৈছিল; আমাক [আব্দুল মালিক আল মাজিছ্যুনক] কৈছে তেওঁ কয়; মোক [আল জাঞ্জি বিন খালিদ] [হিছ্যাম বিন উৰৱাহৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘হে আল্লাহ, বিশেষকৈ উমৰ বিন খাথথাবৰ শ্বাফাইটৰ দ্বাৰা ইছলামৰ মহিমামণ্ডিত কৰক’।
Imam Ibnu Majah : 103
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَمَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا يَقُولُخَيْرُ النَّاسِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَخَيْرُ النَّاسِ بَعْدَ أَبِي بَكْرٍ عُمَرُ
আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [ৱাকি’] ক’লে, আমাক [ছ্যু’বাহ] [‘আমৰু বিন মুৰা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন চালামাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই [আলি] কোৱা শুনিলোঁ; 'ৰছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পিছত শ্ৰেষ্ঠ মানুহ আছিল আবু বকৰ, আৰু আবু বকৰৰ পিছত শ্ৰেষ্ঠ মানুহ আছিল উমৰ'।
Imam Ibnu Majah : 104
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَارِثِ الْمِصْرِيُّ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُنِي فِي الْجَنَّةِ فَإِذَا أَنَا بِامْرَأَةٍ تَتَوَضَّأُ إِلَى جَانِبِ قَصْرٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ فَقَالَتْ لِعُمَرَ فَذَكَرْتُ غَيْرَتَهُ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَبَكَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ أَعَلَيْكَ بِأَبِي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغَارُ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল হাৰিথ আল মিশ্ৰীয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [লাইতছ বিন ছা’দে] কৈছে, মোক [ইবনে শ্বিহাবৰ] [উকাইলে] কৈছে, মোক [ছাইদ বিন মুছায়াব] কৈছে যে [আবু হুৰাইৰা] কৈছে; আমি যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত বহি আছিলো তেতিয়া তেওঁ কৈছিল: ‘যেতিয়া মই শুই আছিলো, তেতিয়া মই নিজকে স্বৰ্গত দেখিছিলো, আপাত দৃষ্টিত তাত এগৰাকী মহিলা আছিল যিয়ে এটা ৰাজপ্ৰসাদৰ কাষত অজু কৰি আছিল, গতিকে মই সুধিলোঁ: ‘এই ৰাজপ্ৰসাদ কাৰ? ' মহিলাগৰাকীয়ে উত্তৰ দিলে: 'উমৰৰ'। গতিকে তেওঁৰ ঈৰ্ষা মনত পৰিল, তাৰ পিছত ঘূৰিলোঁ।' আবু হুৰাইৰাহে ক’লে; গতিকে উমৰ বিন খাথথাবে কান্দি ক’লে: ‘মোৰ পিতৃ আৰু মা তোমাৰ মুক্তিপণ হিচাপে, মই তোমাৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা কৰিছোনে?’
Imam Ibnu Majah : 105
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ غُضَيْفِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ وَضَعَ الْحَقَّ عَلَى لِسَانِ عُمَرَ يَقُولُ بِهِ
আমাক কৈছে [আবু চালামাহ ইয়াহ্যা বিন খালাফে] কৈছে, আমাক [আব্দুল আ’লা] [মুহাম্মাদ বিন ইছহাক]ৰ পৰা [মখুল]ৰ পৰা [গুদলাইফ বিন আল হাৰিথ]ৰ পৰা [আবু জজাৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহে উমৰৰ মুখত সেই সত্যটো ৰাখিলে যিটো তেওঁ সদায় কৈছিল’।
Imam Ibnu Majah : 106
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي عُثْمَانُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ نَبِيٍّ رَفِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَرَفِيقِي فِيهَا عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ
আমাক কৈছে [আবু মৰৱান মহম্মদ বিন উছমান আল উৎছমানীয়ে] কৈছে, আমাৰ পিতৃ [উছমান বিন খালিদ]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন আবু জিনাদ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘প্ৰতিজন নবীৰ স্বৰ্গত ঘনিষ্ঠ বন্ধু থাকে, আৰু মোৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু স্বৰ্গত উছমান বিন ‘আফফান’ আছে।
Imam Ibnu Majah : 107
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي عُثْمَانُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقِيَ عُثْمَانَ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ يَا عُثْمَانُ هَذَا جِبْرِيلُ أَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ قَدْ زَوَّجَكَ أُمَّ كُلْثُومٍ بِمِثْلِ صَدَاقِ رُقَيَّةَ عَلَى مِثْلِ صُحْبَتِهَا
আমাক কৈছে [আবু মৰৱান মহম্মদ বিন উছমান আল উছমানীয়ে] কৈছে, আমাক [উছমান বিন খালিদ] [আব্দুৰ ৰহমান বিন আবু জিনাদ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মছজিদৰ দুৱাৰমুখত উছমানক লগ পালে, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘হে উছমান, এইজন জিব্ৰিল, তেওঁ মোক জনাইছিল যে আল্লাহে তোমাক উম্ম কুলথুমৰ লগত বিয়া কৰাইছে, যিটো যৌতুক ৰুকায়াক দিয়া হৈছে আৰু যিদৰে তুমি তাইৰ লগত থাকে’।
Imam Ibnu Majah : 108
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ قَالَذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِتْنَةً فَقَرَّبَهَا فَمَرَّ رَجُلٌ مُقَنَّعٌ رَأْسُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا يَوْمَئِذٍ عَلَى الْهُدَى فَوَثَبْتُ فَأَخَذْتُ بِضَبْعَيْ عُثْمَانَ ثُمَّ اسْتَقْبَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ هَذَا قَالَ هَذَا
আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ইদ্ৰিছ] [হিছ্যাম বিন হাছান]ৰ পৰা [মুহাম্মদ বিন ছিৰিনৰ] পৰা [কাব বিন উজৰাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ফিতনাহৰ কথা উল্লেখ কৰি ইয়াৰ আগমনৰ ওচৰ চাপি অহাৰ ইংগিত দিছিল। তেতিয়া এজন মানুহ টুপী পিন্ধি পাৰ হৈ গ’ল আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘এই মানুহজন এদিন হিদায়তৰ ওপৰত হ’ব’। গতিকে মই জপিয়াই উঠি উছমানৰ বাহুত ধৰি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহি ক’লোঁ; 'এই ল'ৰাটো! ' তেওঁ ক'লে: 'এই ব্যক্তিজন'।
Imam Ibnu Majah : 109
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْفَرَجُ بْنُ فَضَالَةَ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيِّ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عُثْمَانُ إِنْ وَلَّاكَ اللَّهُ هَذَا الْأَمْرَ يَوْمًا فَأَرَادَكَ الْمُنَافِقُونَ أَنْ تَخْلَعَ قَمِيصَكَ الَّذِي قَمَّصَكَ اللَّهُ فَلَا تَخْلَعْهُ يَقُولُ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍقَالَ النُّعْمَانُ فَقُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا مَنَعَكِ أَنْ تُعْلِمِي النَّاسَ بِهَذَا قَالَتْ أُنْسِيتُهُ
আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু মুআৱিয়াই] কৈছে, আমাক কৈছে [আল ফাৰাজ বিন ফাদলালাহ] [ৰবিয়াহ বিন ইয়াজিদ আদ ডিমাচিকি]ৰ পৰা [আন নুমান বিন বাছিৰ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা তেওঁ ক’লে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে: ‘হে উছমান, যদি এদিন আল্লাহে আপোনাক এই বিষয়ত ক্ষমতা দিয়ে, তেন্তে... ভণ্ডসকলে বিচাৰে যে আল্লাহে তোমালোকক যি চোলা পিন্ধাইছে, সেই চোলাটো তোমালোকে খুলি লোৱা, গতিকে নকৰিবা’। এই কথা তেওঁ তিনিবাৰ আওৰাইছিল'। এজন নু'মানে ক'লে; মই আইছিয়াক সুধিলোঁ; 'কিহৰ বাবে আপুনি এই সমস্যাৰ বিষয়ে মানুহক কোৱা নাছিল?' আইছাই ক’লে; 'মই তেওঁৰ কথা পাহৰিলোঁ'।
Imam Ibnu Majah : 110
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ وَدِدْتُ أَنَّ عِنْدِي بَعْضَ أَصْحَابِي قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نَدْعُو لَكَ أَبَا بَكْرٍ فَسَكَتَ قُلْنَا أَلَا نَدْعُو لَكَ عُمَرَ فَسَكَتَ قُلْنَا أَلَا نَدْعُو لَكَ عُثْمَانَ قَالَ نَعَمْ فَجَاءَ فَخَلَا بِهِ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكَلِّمُهُ وَوَجْهُ عُثْمَانَ يَتَغَيَّرُقَالَ قَيْسٌ فَحَدَّثَنِي أَبُو سَهْلَةَ مَوْلَى عُثْمَانَ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ قَالَ يَوْمَ الدَّارِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَهِدَ إِلَيَّ عَهْدًا فَأَنَا صَائِرٌ إِلَيْهِ وَقَالَ عَلِيٌّ فِي حَدِيثِهِ وَأَنَا صَابِرٌ عَلَيْهِ قَالَ قَيْسٌ فَكَانُوا يُرَوْنَهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ
[মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰ] আৰু [আলী বিন মহম্মদ] দুয়োজনে কৈছিল; [ৱাকি’] ক’লে, [ইছমাইল বিন আবু খালিদে] [কাইছ বিন আবু হাজিম]ৰ পৰা [আইছা]ৰ পৰা ক’লে, তেওঁ ক’লে, আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে তেওঁৰ অসুস্থতাৰ সময়ত কৈছিল: ‘মোৰ কিছুমান চাহাবা মোৰ লগত থাকিলে ভাল আছিল’। আমি তেতিয়া সুধিলোঁ, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি আপোনাৰ কাৰণে আবু বকৰক মাতিব লাগেনে? সি নিমাত হৈ পৰিল। আমি আকৌ সুধিলোঁ: 'আপোনাৰ বাবে উমৰক মাতিব লাগেনে?' তেতিয়াও সি নিমাত হৈ আছিল। আমি তেতিয়া আকৌ সুধিলোঁ: 'আপোনাৰ কাৰণে আমি উছমানক মাতিব লাগেনে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘হয়’। তেতিয়া উছমান আহি তেওঁৰ লগত অকলশৰীয়া হৈ পৰিল। তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে তেওঁৰ লগত কথা পাতিলে, যেতিয়ালৈকে উছমানৰ মুখ সলনি নহ’ল’। কাইছে ক’লে; ‘মোক [আবু চাহলাহ] উছমানৰ এজন প্ৰাক্তন দাসক ক’লে, [উছমান বিন আফফানে] তেওঁৰ ঘৰ ঘেৰাও কৰাৰ দিনা ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে মোক এটা প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে আৰু মই সেই প্ৰতিশ্ৰুতি পালন কৰিম'। আৰু আলীয়ে তেওঁৰ হাদীছত উল্লেখ কৰিছে; 'মই ইয়াৰ ওপৰত ধৈৰ্য্য ধৰিম'। কাইছে ক’লে; 'গতিকে সেইদিনা তাক মাৰি পেলালে'।
Imam Ibnu Majah : 111
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَعَهِدَ إِلَيَّ النَّبِيُّ الْأُمِّيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ لَا يُحِبُّنِي إِلَّا مُؤْمِنٌ وَلَا يُبْغِضُنِي إِلَّا مُنَافِقٌ
আমাৰ ওচৰত [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাৰ ওচৰত [ৱাকি’ আৰু [আবু মুআৱিয়াহ] আৰু [আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰ] [আল আ’মাছ]ৰ পৰা [আদি বিন ছাবিতৰ পৰা] [জিৰি বিন হুবাইছ]ৰ পৰা [আলী ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ ক’লে; 'নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, আল-উম্মি - এজন নিৰক্ষৰ - মোক এটা প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল, যে মোক এজন মুমিনৰ বাহিৰে কোনেও ভাল নাপাব আৰু মোক এজন মনাফীৰ বাহিৰে কোনেও ঘৃণা নকৰে'।
Imam Ibnu Majah : 112
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ بْنَ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لِعَلِيٍّ أَلَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى
আমাক কৈছে [মুহাম্মদ বিন বাছিয়াৰ] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] কৈছে, আমাক [ছ্যু’বাহ] [ছা’দ বিন ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই শুনিছো [ইব্ৰাহিম বিন ছাইদ বিন আবু ৱাক্কাছে] [তেওঁৰ পিতৃ] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা কোৱা, যে তেওঁ আলীক কৈছিল: ‘আপুনি সন্তুষ্ট নহয়নে, যদি মোৰ লগত আপোনাৰ স্থিতি মুছাৰ লগত হাৰুনৰ স্থিতিৰ দৰে হয়’।
Imam Ibnu Majah : 113
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ أَخْبَرَنِي حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَأَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّتِهِ الَّتِي حَجَّ فَنَزَلَ فِي بَعْضِ الطَّرِيقِ فَأَمَرَ الصَّلَاةَ جَامِعَةً فَأَخَذَ بِيَدِ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ أَلَسْتُ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ قَالُوا بَلَى قَالَ أَلَسْتُ أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نَفْسِهِ قَالُوا بَلَى قَالَ فَهَذَا وَلِيُّ مَنْ أَنَا مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ اللَّهُمَّ عَادِ مَنْ عَادَاهُ
ই আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, ই আমাক কৈছে [আবুল হুছেইনে] কৈছে, ই মোক [হাম্মাদ বিন চালামাহ] [আলী বিন জাইদ বিন জুদআন]ৰ পৰা [আদি বিন থাবিতৰ] পৰা [বাৰা` বিন আজিব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘আমি আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সৈতে মিলি হজলৈ গৈছিলো যেতিয়া তেওঁ হজ কৰিছিল। তাৰ পিছত যাত্ৰাৰ মাজতে ৰৈ গ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ জামাতৰ নামাজৰ আদেশ দিলে। তাৰ পাছত তেওঁ আলী ৰিয়াল্লাহু আনহুৰ হাতত ধৰি ক’লে: ‘মই মুমিনসকলৰ বাবে তেওঁলোকৰ আত্মাতকৈ বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়নে? বন্ধুসকলে উত্তৰ দিলে; 'শুদ্ধ'। তেওঁ আৰু ক’লে, ‘এজন বিশ্বাসী এজনৰ বাবে মই তেওঁতকৈ বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়নে? তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'শুদ্ধ'। তেওঁ ক’লে: ‘তেন্তে এইজন - আলী - সেইজন ব্যক্তিৰ ৰক্ষক যিয়ে মোক তেওঁৰ ৰক্ষক কৰি লৈছিল। হে আল্লাহ তেওঁক ভালপোৱাসকলক সহায় কৰক। হে আল্লাহ, যিসকলে তেওঁৰ শত্ৰু, তেওঁলোকক শত্ৰু বনাওক'।
Imam Ibnu Majah : 114
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى حَدَّثَنَا الْحَكَمُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَكَانَ أَبُو لَيْلَى يَسْمُرُ مَعَ عَلِيٍّ فَكَانَ يَلْبَسُ ثِيَابَ الصَّيْفِ فِي الشِّتَاءِ وَثِيَابَ الشِّتَاءِ فِي الصَّيْفِ فَقُلْنَا لَوْ سَأَلْتَهُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ إِلَيَّ وَأَنَا أَرْمَدُ الْعَيْنِ يَوْمَ خَيْبَرَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَرْمَدُ الْعَيْنِ فَتَفَلَ فِي عَيْنِي ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنْهُ الْحَرَّ وَالْبَرْدَ قَالَ فَمَا وَجَدْتُ حَرًّا وَلَا بَرْدًا بَعْدَ يَوْمِئِذٍ وَقَالَ لَأَبْعَثَنَّ رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ لَيْسَ بِفَرَّارٍ فَتَشَرَّفَ لَهُ النَّاسُ فَبَعَثَ إِلَى عَلِيٍّ فَأَعْطَاهَا إِيَّاهُ
আমাক কৈছে [উছমান বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে, আমাক কৈছে [ৱাকি’] ক’লে, আমাক কৈছে [ইবনে আবু লাইলাই] ক’লে, আমাক [আল হাকাম] [আব্দুৰহমান বিন আবু লাইলা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ‘আবু লাইলাই [আলী]ৰ সৈতে কথা-বতৰা পাতিছিল। আৰু আলীয়ে সাধাৰণতে শীতকালত গ্ৰীষ্মকালীন কাপোৰ আৰু গ্ৰীষ্মকালত শীতকালীন কাপোৰ পিন্ধে। গতিকে আমি বিৰবিৰাই উঠিলোঁ; 'তেওঁক সুধিওঁ'। তেওঁ উত্তৰ দিলে; ‘খাইবাৰ যুদ্ধৰ সময়ত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক পঠিয়াইছিল, আনহাতে মোৰ চকুৰ বিষ হৈছিল। মই আল্লাহৰ ৰাছুলক ক’লোঁ; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সঁচাকৈয়ে মোৰ চকুৰ বিষ হৈছে। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে মোৰ চকুত নামাজত উৰি গ’ল: ‘হে আল্লাহ, গৰম আৰু ঠাণ্ডাৰ পৰা আঁতৰি থাকক’। আলীয়ে ক’লে; 'তেন্তে সেইদিনাৰ পৰা মই গৰম বা ঠাণ্ডাৰ অনুভৱ কৰা নাই'। আৰু তেওঁ ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মই এনে এজন মানুহক পঠাম যিয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলক ভাল পায়, আৰু কাপুৰুষ নহয়।’ গতিকে জনসাধাৰণে তেওঁক আনিবলৈ হুলস্থুল কৰিলে কিন্তু ৰাছুলে তেওঁক পঠিয়াই পতাকা দিলে।'
Imam Ibnu Majah : 115
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا الْمُعَلَّى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَأَبُوهُمَا خَيْرٌ مِنْهُمَا
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন মুছা আল ৱাছিথি] কৈছে, আমাক কৈছে [আল মুআল্লা বিন আব্দুৰহমানে] কৈছে, আমাক [ইবনে আবু জি`ব] [নাফি’]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: হাছান আৰু হুছেইন স্বৰ্গবাসীৰ যৌৱনৰ দুজন নেতা। আৰু দুয়োৰে পিতৃ দুয়োটাতকৈ ভাল'।
Imam Ibnu Majah : 116
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْمَعِيلُ بْنُ مُوسَى قَالُوا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ حُبْشِيِّ بْنِ جُنَادَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَلِيٌّ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ وَلَا يُؤَدِّي عَنِّي إِلَّا عَلِيٌّ
আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছাইবা] আৰু [ছুৱাইদ বিন ছাইদ] আৰু [ইছমাইল বিন মুছা] তেওঁলোকে কৈছিল; আমাক [শ্বাৰিক] [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [হুবছি বিন জুনদাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ: আলী মোৰ অংশ আৰু মই আলীৰ অংশ। আৰু আলী’ৰ বাহিৰে মোৰ বাধ্যবাধকতা কোনেও পালন নকৰে।
Imam Ibnu Majah : 117
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَنَا الْعَلَاءُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ الْمِنْهَالِ عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ عَلِيٌّ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَأَخُو رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا الصِّدِّيقُ الْأَكْبَرُ لَا يَقُولُهَا بَعْدِي إِلَّا كَذَّابٌ صَلَّيْتُ قَبْلَ النَّاسِ بِسَبْعِ سِنِينَ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইছমাইল আৰ ৰাজীয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন মুছাই] ক’লে, আমাক [‘আলা` বিন ছালিহ] [মিনহালৰ] পৰা [আব্বাদ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; [আলীয়ে] ক’লে; 'মই আল্লাহৰ বান্দা আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ভাই, আৰু মই আছ ছিদ্দিক আল আকবৰ, মোৰ পিছত মিছলীয়াৰ বাহিৰে কোনেও এই কথা কোৱা নাই। মই মানুহৰ আগত প্ৰাৰ্থনা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছো, সাত বছৰ ধৰি'।
Imam Ibnu Majah : 118
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ ابْنِ سَابِطٍ وَهُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَقَدِمَ مُعَاوِيَةُ فِي بَعْضِ حَجَّاتِهِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ سَعْدٌ فَذَكَرُوا عَلِيًّا فَنَالَ مِنْهُ فَغَضِبَ سَعْدٌ وَقَالَ تَقُولُ هَذَا لِرَجُلٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ الْيَوْمَ رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ
আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু মুআৱিয়াই] কৈছে, আমাক [মুছা বিন মুছলিম] [ইবনে ছাবিথ]ৰ পৰা কৈছে - অৰ্থাৎ আব্দুৰহমান - [ছাদ বিন আবু ৱাক্কাছ]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল; মুআৱিয়াহ তেওঁৰ তীৰ্থযাত্ৰাৰ এটা অংশৰ পৰা আহিছিল, তাৰ পিছত ছা’দ তেওঁক চাবলৈ সোমাই আহিছিল, তেওঁলোকে আলীৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ বিষয়ে গুজৱ কৰিছিল। গতিকে ছা’দে খং উঠিল আৰু ক’লে: ‘আপুনি এনে এজন মানুহক এইদৰে কয়, যাক মই নিজেই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছিলো: ‘যি মোক তেওঁৰ ৰক্ষক কৰি লয়, তেন্তে আলীও তেওঁৰ ৰক্ষক’। আৰু তেওঁ কোৱা শুনিলোঁ: ‘মোৰ কাষত তোমাৰ অৱস্থান মোচিৰ কাষত হাৰোণৰ অৱস্থানৰ দৰে। মাত্ৰ মোৰ পিছত কোনো নবী নাই'। আৰু তেওঁৰ কথা শুনিলোঁ: ‘সঁচাকৈয়ে মই আজি আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলক ভালপোৱা মানুহক পতাকা দিম’।
Imam Ibnu Majah : 119
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ قُرَيْظَةَ مَنْ يَأْتِينَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ فَقَالَ الزُّبَيْرُ أَنَا فَقَالَ مَنْ يَأْتِينَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ فَقَالَ الزُّبَيْرُ أَنَا ثَلَاثًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِكُلِّ نَبِيٍّ حَوَارِيٌّ وَإِنَّ حَوَارِيَّ الزُّبَيْرُ
আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [ৱাকি’] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ান] [মুহাম্মাদ বিন আল মুংকাদিৰ]ৰ পৰা [জাবিৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'কোৰাইজা যুদ্ধৰ দিনা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক'লে, 'সেই লোকসকলৰ বিষয়ে আমালৈ কোনে খবৰ আনিব পাৰে?' জুবাইৰে ক’লে; 'মই'। তেওঁ আকৌ চিঞৰি উঠিল- ‘সেই মানুহখিনিৰ খবৰ আমালৈ কোনে আনিব পাৰে?’। জুবাইৰে ক’লে; ‘মই’ বুলি তিনিবাৰ আওৰাই ক’লে। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে: ‘প্ৰতিজন নবীৰ এজন হাৱাৰী থাকে -এজন বিশ্বাসী সহায়ক-, আৰু জুবাইৰ মোৰ হাৱাৰী’।
Imam Ibnu Majah : 120
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الزُّبَيْرِ قَالَلَقَدْ جَمَعَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَوَيْهِ يَوْمَ أُحُدٍ
আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু মুআৱিয়াই] কৈছে, আমাক [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আব্দুল্লাহ বিন জুবাইৰৰ] পৰা [জুবাইৰৰ] পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; 'উহুদৰ যুদ্ধত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোৰ বাবে নিজৰ পিতৃ-মাতৃক গোটাইছিল'।