Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 Hadith
Hadith
Imam Ibnu Majah : 81
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ لَهَا شَيْئًا مِنْ الْقَدَرِ فَقَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ تَكَلَّمَ فِي شَيْءٍ مِنْ الْقَدَرِ سُئِلَ عَنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ لَمْ يَتَكَلَّمْ فِيهِ لَمْ يُسْأَلْ عَنْهُقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَاهُ حَازِمُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شَيْبَانَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ
Ба мо хабар дод [Абубакр ибни Абусаиба] гуфт, ба мо хабар дод [Молик ибни Исмоил] гуфт, ба мо [Яхё ибни Усмон] хабар дод, ки банди пешини Абубакр (р) гуфт; [Яҳё ибни Абдуллоҳ ибни Абуавалка] аз [падараш] ба мо нақл кард, ки боре бо [Оиша] вохӯрд ва чизеро дар бораи тақдир зикр кард. Пас гуфт; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитганман: «Кимки тақдир ҳақида гапирса, қиёмат куни ундан жавоб қайтарилади. Ва ҳар кӣ онро баҳс накунад, ҷавобгар нахоҳад шуд». Абулҳасан Ал Қатсон гуфт; Ба мо гуфт, ки Ҳозим ибни Яҳё гуфт, ба мо Абдулмалик ибни Сайбон гуфт, ба мо Яҳё ибни Усмон гуфтааст. Сипас ҳадиси болоро зикр кард.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 82
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَصْحَابِهِ وَهُمْ يَخْتَصِمُونَ فِي الْقَدَرِ فَكَأَنَّمَا يُفْقَأُ فِي وَجْهِهِ حَبُّ الرُّمَّانِ مِنْ الْغَضَبِ فَقَالَ بِهَذَا أُمِرْتُمْ أَوْ لِهَذَا خُلِقْتُمْ تَضْرِبُونَ الْقُرْآنَ بَعْضَهُ بِبَعْضٍ بِهَذَا هَلَكَتْ الْأُمَمُ قَبْلَكُمْقَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو مَا غَبَطْتُ نَفْسِي بِمَجْلِسٍ تَخَلَّفْتُ فِيهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا غَبَطْتُ نَفْسِي بِذَلِكَ الْمَجْلِسِ وَتَخَلُّفِي عَنْهُ
Ба мо хабар дод [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо хабар дод [Абу Муовия] гуфт, ба мо [Довуд ибни Абуҳиндун] аз [Амр ибни Суайб] аз [падараш] аз [бобояш] гуфт; «Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам ба пешвози асхоби худ баромад, ки дар мавриди такдир бахс мекарданд. Пас, гўё рўяш мисли анор буд, зеро ки ѓазаб буд. Сипас гуфт: «Оё он чизест, ки ба шумо фармон дода шуда буд ё гуфт: «Ин аст, ки барои он офарида шудаед? Шумо қисматҳои Қуръонро бо қисматҳои дигар дар ҳам мезанед. Ба ин сабаб мардуме, ки пеш аз шумо буданд, ҳалок шуданд». Ӯ - рови - гуфт; Абдуллоњ ибни Амрї гуфт: «Чї ќадар ѓазаб мешудам, ки дар маљлиси Расули Худо (с) иштирок намекардам. Ва чї ќадар ѓазаб шудам аз љони худ, ки дар ин маросим набудам».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 83
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي حَيَّةَ أَبُو جَنَابٍ الْكَلْبِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا عَدْوَى وَلَا طِيَرَةَ وَلَا هَامَةَ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الْبَعِيرَ يَكُونُ بِهِ الْجَرَبُ فَيُجْرِبُ الْإِبِلَ كُلَّهَا قَالَ ذَلِكُمْ الْقَدَرُ فَمَنْ أَجْرَبَ الْأَوَّلَ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Абубакр ибни Абусаиба] ва [Али ибни Мухаммад] хар ду гуфтанд: ба мо [Вокӣ] гуфт, ба мо [Яҳё ибни Абуҳайя Абуҷанаби Калбӣ] аз [падараш] аз [Ибни Умар] нақл кардааст, гуфт; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Адво – Аллоҳнинг тақдири бўлмаган юқумли касаллик – йўқ, йўсинлик ҳисси – ва ҳамма – устухонлар тирилишига эътиқод йўқдир». Пас як араби аъроби бодиянишин бархост ва гуфт; Эй Расули Худо (с) дар бораи шутурҳои пошхӯр чӣ назар доред, пас ҳамаи шутурҳо ба коса гирифторанд? Гуфт: «Ҳамааш тақдир аст, агар не, пас, ки ба шутури аввал сироят кардааст! '
Hadith
Imam Ibnu Majah : 84
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عِيسَى الْجَرَّارُ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى بْنِ أَبِي الْمُسَاوِرِ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَدِيُّ ابْنُ حَاتِمٍ الْكُوفَةَ أَتَيْنَاهُ فِي نَفَرٍ مِنْ فُقَهَاءِ أَهْلِ الْكُوفَةِ فَقُلْنَا لَهُ حَدِّثْنَا مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا عَدِيَّ ابْنَ حَاتِمٍ أَسْلِمْ تَسْلَمْ قُلْتُ وَمَا الْإِسْلَامُ فَقَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَتُؤْمِنُ بِالْأَقْدَارِ كُلِّهَا لِخَيْرِهَا وَشَرِّهَا حُلْوِهَا وَمُرِّهَا
Ба мо хабар дод [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо [Яҳё ибни Исо Ал-Ҷаррор] аз [АбдулАъло ибни Абул Мусавир] аз [Шаъбӣ] гуфтааст; «Чун [Ади ибни Ҳотим] ба Куфа омад, мо ва чанд нафар аз фуқаҳон назди ӯ омадем ва ба ӯ гуфтем; «Ҳадисе, ки аз Расули Худо (с) шунидаед, барои мо бихонед», - фармуданд. «Бир куни Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига келганимда, у зот: «Эй Адий ибн Ҳотим, Исломга кир, саломат бўласан», дедилар. Пас аз ӯ пурсидам: Ислом чист? Гуфт: Шањодат медињї, ки њељ маъбуде ба љуз Аллоњ нест ва ман фиристодаи Ў њастам ва ба њамаи ризќу ризќаш, некиву бад, ширину талх, имон меоварї.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 85
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ يَزِيدَ الرِّقَاشِيِّ عَنْ غُنَيْمِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَثَلُ الْقَلْبِ مَثَلُ الرِّيشَةِ تُقَلِّبُهَا الرِّيَاحُ بِفَلَاةٍ
Ба мо гуфт, [Муҳаммад ибни Абдуллоҳ ибни Нумайр] гуфт, ба мо хабар дод [Асбат ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо [Ал-Аъмасӣ] аз [Язиди Ар-Рақосӣ] аз [Ғунаим ибни Қайс] аз [Абу Мусо Ал-Асарӣ] гуфт; Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Дил масали мисли бир парни шамол берган ерга ташлайди», дедилар».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 86
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا خَالِي يَعْلَى عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي جَارِيَةً أَعْزِلُ عَنْهَا قَالَ سَيَأْتِيهَا مَا قُدِّرَ لَهَا فَأَتَاهُ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَالَ قَدْ حَمَلَتْ الْجَارِيَةُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قُدِّرَ لِنَفْسٍ شَيْءٌ إِلَّا هِيَ كَائِنَةٌ
Ба мо гуфт, ки [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо амакам [Яъло] аз [Ал-Аъмасӣ] аз [Салим ибни Абулҷаъд] аз [Ҷобир] хабар додааст; «Марди ансорӣ назди Паёмбар (с) омад ва пурсид: «Эй Расули Худо (с), дар ҳақиқат ман канизе доштам, ки бар ӯ азл кардам. Гуфт: «Чизе рӯй хоҳад дод, ки барояш муқаррар шудааст». Баъди чанд вакт боз омада гуфт; 'Чумозан ҳомиладор аст! Пас Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармуданд: «Он чи барои нафс муқаррар шуда бошад, ҳамон мешавад».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 87
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَزِيدُ فِي الْعُمْرِ إِلَّا الْبِرُّ وَلَا يَرُدُّ الْقَدَرَ إِلَّا الدُّعَاءُ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيُحْرَمُ الرِّزْقَ بِخَطِيئَةٍ يَعْمَلُهَا
Ба мо хабар дод [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо [Вакиъ] аз [Суфён] аз [Абдуллоҳи ибни Исо] аз [Абдуллоҳ ибни Абулҷаъд] аз [Саубон] гуфтааст; Расули Худо (с) фармудаанд: «Ҳеҷ чиз умрро афзун намегардонад, ҷуз амали нек, ҳеҷ чиз ба тақдир муқобилат намекунад, ҷуз намоз ва дар ҳақиқат, инсон ба сабаби хатоҳои содиркардааш аз ризқи худ маҳрум мегардад».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 88
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ مُسْلِمٍ الْخَفَّافُ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ سُرَاقَةَ بْنِ جُعْشُمٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ فِيمَا جَفَّ بِهِ الْقَلَمُ وَجَرَتْ بِهِ الْمَقَادِيرُ أَمْ فِي أَمْرٍ مُسْتَقْبَلٍ قَالَ بَلْ فِيمَا جَفَّ بِهِ الْقَلَمُ وَجَرَتْ بِهِ الْمَقَادِيرُ وَكُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ
Ба мо [Ҳисём ибни Аммар] ривоят кардааст, ба мо [Атоъ ибни Муслим ал-Хаффоф] ривоят кардааст, гуфт: ба мо [Ал-Аъмосӣ] аз [Муҷоҳид] хабар дод ва [Сурақа ибни Ҷусюм] гуфт: Ман пурсидам; «Эй Расули Худо, амал чизест, ки бо қалам навишта шуда ва хушк шудааст ва ризқ ба ҳукми иҷро даромадааст ё он чизест, ки дар оянда аст? Гуфт: «Ҳатто аз қаламе навишта шудааст, ки хушк шудааст ва ҳукми эътибор пайдо кардааст ва ҳама чиз ба мувофиқи он чӣ барои он офарида шудааст, осон шудааст».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 89
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مَجُوسَ هَذِهِ الْأُمَّةِ الْمُكَذِّبُونَ بِأَقْدَارِ اللَّهِ إِنْ مَرِضُوا فَلَا تَعُودُوهُمْ وَإِنْ مَاتُوا فَلَا تَشْهَدُوهُمْ وَإِنْ لَقِيتُمُوهُمْ فَلَا تُسَلِّمُوا عَلَيْهِمْ
Ба мо [Муҳаммад ибни Мушаффа Оли Ҳимшӣ] гуфт, ба мо [Бақия ибни Валид] аз [Ал Аузаӣ] аз [Ибни Ҷурайҷ] аз [Абу Зубайр] аз [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] нақл кардааст; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Албатта, бу умматнинг ҳакимлари Аллоҳнинг тақдирини инкор қилувчилардир. Агар бемор бошанд, аёдат накун, агар бимиранд, мотам макун ва агар ба онҳо вохӯрӣ, салом нагӯ».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 90
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا إِنِّي أَبْرَأُ إِلَى كُلِّ خَلِيلٍ مِنْ خُلَّتِهِ وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا خَلِيلًا لَاتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ خَلِيلًا إِنَّ صَاحِبَكُمْ خَلِيلُ اللَّهِ قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي نَفْسَهُ
Ба мо хабар дод [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо гуфтааст [Вакиъ] гуфт, ба мо [Ал Аъмасӣ] аз [Абдуллоҳи ибни Мурра] аз [Абул Аҳвош] аз [Абдуллоҳ] гуфт; Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: «Бидонед, ки ман дар ҳақиқат меҳрубонтарин шахсе барои ҳар як дӯстдошта ҳастам. Агар ба ман ичозат медоданд, ки маъшука гирам, хатман Абубакр (р)-ро маъшука мегирифтам. Албатта дӯсти ту маҳбуби Худост». Ваки гуфт; «Ӯ худашро дар назар дорад».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 91
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا نَفَعَنِي مَالٌ قَطُّ مَا نَفَعَنِي مَالُ أَبِي بَكْرٍ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ هَلْ أَنَا وَمَالِي إِلَّا لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ
Ба мо [Абубакр ибни Абӯсайба] ва [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфта шуд, ҳарду гуфтанд; [Абу Муъовия] ба мо гуфт; ба мо [Аъмосӣ] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] хабар додааст, гуфт: Расули Худо (с) фармуд: «Ҳеҷ сарвате, ки ба ман мисли моли Абубакр (р) нафъ бахшад, нест» пас Абубакр (р) гиря карда гуфт: «Эй Расули Худо, оё ман ва моли ман аз они ту нестам?
Hadith
Imam Ibnu Majah : 92
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ فِرَاسٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ سَيِّدَا كُهُولِ أَهْلِ الْجَنَّةِ مِنْ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ إِلَّا النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ لَا تُخْبِرْهُمَا يَا عَلِيُّ مَا دَامَا حَيَّيْنِ
Ба мо [Ҳисём ибни Аммар] гуфт, ба мо [Суфён] аз [Ҳасан ибни Умара] аз [Фирас] аз [Аш Сяъбӣ] аз [Ал-Ҳорис] аз [Алӣ] гуфт; Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам фармуданд: «Абубакр ва Умар (р) пешвоёни калонсолони осмон аз гурухи аввал ва баъд мебошанд, магар паёмбарон ва расулон. Эй Али, дар ҳоле ки ҳарду зиндаанд, нагӯй».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 93
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَعَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَهْلَ الدَّرَجَاتِ الْعُلَى يَرَاهُمْ مَنْ أَسْفَلَ مِنْهُمْ كَمَا يُرَى الْكَوْكَبُ الطَّالِعُ فِي الْأُفُقِ مِنْ آفَاقِ السَّمَاءِ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ مِنْهُمْ وَأَنْعَمَا
Ба мо гуфта шудааст, ки [Алӣ ибни Муҳаммад] ва [Амру ибни Абдуллоҳ] ҳарду гуфтанд; ба мо хабар дод [Вокӣ] гуфт, ба мо [Ал-Аъмосӣ] аз [Атия ибни Саъд] аз [Абу Саиди Худрӣ] нақл кардааст, гуфт; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Дарҳақиқат, осмон аҳлининг энг олий даражасини ўзларидан қуйидагилар кўришлари каби, осмоннинг охиридаги юлдузлар ҳам кўриши мумкин. Ва дарҳақиқат, Абу Бакр ва Умар (р) аз ҷумлаи касоне буданд, ки ин баракатро ба даст овардаанд».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 94
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ مَوْلًى لِرِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَا أَدْرِي مَا قَدْرُ بَقَائِي فِيكُمْ فَاقْتَدُوا بِاللَّذَيْنِ مِنْ بَعْدِي وَأَشَارَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ
Ба мо гуфт (Алӣ ибни Муҳаммад) гуфт, ба мо [Вакиъ] гуфтааст. Ва аз руи сатри дигар; Ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Башёр] гуфт, ба мо хабар дод [Муъаммал] ҳарду гуфт; ба мо [Суфён] аз [Абдулмалик ибни Умайр] аз [ғуломи собиқ Рибӣ ибни Ҳирасӣ] аз [Рибӣ ибни Ҳирасӣ] аз [Худзайфа ибни Ямон] гуфт; Расули Худо (с) фармуд: «Дарҳақиқат, ман намедонам, ки то кай бо ту зиндагӣ мекунам, пас аз паси ман ду нафарро пайравӣ кун». Сипас ба Абубакр ва Умар ишора кард.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 95
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُلَمَّا وُضِعَ عُمَرُ عَلَى سَرِيرِهِ اكْتَنَفَهُ النَّاسُ يَدْعُونَ وَيُصَلُّونَ أَوْ قَالَ يُثْنُونَ وَيُصَلُّونَ عَلَيْهِ قَبْلَ أَنْ يُرْفَعَ وَأَنَا فِيهِمْ فَلَمْ يَرُعْنِي إِلَّا رَجُلٌ قَدْ زَحَمَنِي وَأَخَذَ بِمَنْكِبِي فَالْتَفَتُّ فَإِذَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَتَرَحَّمَ عَلَى عُمَرَ ثُمَّ قَالَ مَا خَلَّفْتُ أَحَدًا أَحَبَّ إِلَيَّ أَنْ أَلْقَى اللَّهَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ مِنْكَ وَايْمُ اللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأَظُنُّ لَيَجْعَلَنَّكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَعَ صَاحِبَيْكَ وَذَلِكَ أَنِّي كُنْتُ أَكْثَرُ أَنْ أَسْمَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ذَهَبْتُ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَدَخَلْتُ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَخَرَجْتُ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَكُنْتُ أَظُنُّ لَيَجْعَلَنَّكَ اللَّهُ مَعَ صَاحِبَيْكَ
Ба мо хабар дод [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо хабар дод [Яҳё ибни Одам] гуфт, ба мо [Ибни Муборак] аз [Умар ибни Саъид ибни Абуҳусайн] аз [Ибни Абу Авалка] гуфт; Шунидам, ки [Ибни Аббос] мегуфт; Чун Умар (р)-ро бар бистараш нињоданд, мардум ўро мепўшиданд ва барояш дуъо мекарданд ва дуъо мекарданд, ё Ибни Аббос гуфтааст; «Пеш аз он ки баланд шавад, ситоиш кун ва дуо гӯй, дар ҳоле ки ман дар он вақт дар миёни онҳо будам. Ба ҷуз касе, ки китфамро фишурда, гирифт, касе маро пай набурд. Вақте ки ман ба ақиб баргаштам, маълум шуд, ки ӯ [Алӣ ибни Абутолиб] аст. Вай гуфт; Раҳимаҳуллоҳ - раҳимаҳуллоҳ - ба ҳазрати Умар. Сипас гуфт; «Ҳеҷ касе нест, ки дар паси худ мондаам, ки бо ӯ дидорбинамро ба Худо беҳтар медонам, аъмоли ман аз ту мисли аъмоли ӯ аст. Савганд ба Худо, бовари дорам, ки Аллох туро бо ду дустат якдигар месозад. Чунки, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг: «Мен Абу Бакр ва Умар розияллоҳу анҳу билан бирга эдим», деганларини кўп эшитганман. Бо Абубакр ва Умар дохил шудам. Ва ман бо Абубакр ва Умар берун шудам, пас бовар дорам, ки Худованд туро бо ду дустат якчоя мекунад».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 96
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَقَالَ هَكَذَا نُبْعَثُ
Ба мо [Алӣ ибни Маймуни Ар Раққӣ] гуфт, ба мо [Саъид ибни Маслама] аз [Исмоил ибни Умайя] аз [Нофиъ] аз [Ибни Умар] гуфт; «Пайғамбар (с) миёни Абубакр ва Умар (р) баромад ва гуфт: «Мо низ ҳамин тавр зинда мешавем».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 97
حَدَّثَنَا أَبُو شُعَيْبٍ صَالِحُ بْنُ الْهَيْثَمِ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ بَكْرِ بْنِ خُنَيْسٍ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ سَيِّدَا كُهُولِ أَهْلِ الْجَنَّةِ مِنْ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ إِلَّا النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ
Ба мо гуфт [Абу Суайб Солеҳ ибни Ҳайсам Ал Воситӣ] гуфт, ба мо нақл кардааст [Абдулқудус ибни Бакр ибни Хунайс] гуфтааст, ба мо [Молик ибни Миғвол] аз [Он ибни Абу Ҷуҳайфа] аз [падараш] нақл кардааст; Расулуллох саллаллоху алайхи васаллам дедилар: «Абу Бакр ва Умар (розияллоху анху) умматлари жаннатда, аввалги ва кейингилар учун, магар анбиё ва расуллардир».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 98
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ وَالْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ الْمَرْوَزِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ النَّاسِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ عَائِشَةُ قِيلَ مِنْ الرِّجَالِ قَالَ أَبُوهَا
Ба мо гуфта шудааст, ки [Аҳмад ибни Абда] ва [Ал Ҳусайн ибни Ҳасан Ал Марвази] ҳарду гуфтанд; ба мо [Ал Муътамир ибни Сулаймон] аз [Ҳумайд] аз [Анас ибни Молик] гуфт: Аз Паёмбар (с) пурсиданд; 'Шахсе, ки шумо бештар дӯст медоред, кист?' Гуфт: Оиша. Баъд боз пурсиданд; 'Аз мардон?' посух дод: «Падараш».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 99
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ أَخْبَرَنِي الْجُرَيْرِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَأَيُّ أَصْحَابِهِ كَانَ أَحَبَّ إِلَيْهِ قَالَتْ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ ثُمَّ أَيُّهُمْ قَالَتْ عُمَرُ قُلْتُ ثُمَّ أَيُّهُمْ قَالَتْ أَبُو عُبَيْدَةَ
Ба мо хабар дод [Алӣ ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо гуфт [Абу Усома] гуфт, ба ман [Ал Ҷуайрӣ] аз [Абдуллоҳ ибни Сяқиқ] нақл кардааст, гуфт: Аз Оиша пурсидам; — Кадоме аз дустони худро бештар дуст медорад? ӯ ҷавоб дод; «Абу Бакр». Боз пурсидам; — Пас кӣ? ӯ ҷавоб дод; Умар. Боз пурсидам; — Пас кӣ? ӯ ҷавоб дод; «Абу Убайда».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 100
حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّلْحِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خِرَاشٍ الْحَوْشَبِيُّ عَنْ الْعَوَّامِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَلَمَّا أَسْلَمَ عُمَرُ نَزَلَ جِبْرِيلُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ لَقَدْ اسْتَبْشَرَ أَهْلُ السَّمَاءِ بِإِسْلَامِ عُمَرَ
Ба мо [Исмоъил ибни Муҳаммад Ат Салҳӣ] гуфт, ба мо [Абдуллоҳ ибни Хирасӣ Ал Ҳаусябӣ] аз [Аввом ибни Ҳаусяб] аз [Муҷоҳид] аз [Ибни Аббос] гуфт; Вакте ки Умар исломро кабул кард, Чабраил фуруд омад ва гуфт: Эй Мухаммад, ахли осмон аз исломи Умар шоданд.
