Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 হাদিছ

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 61

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نِزَارٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صِنْفَانِ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ لَيْسَ لَهُمَا فِي الْإِسْلَامِ نَصِيبٌ الْمُرْجِئَةُ وَالْقَدَرِيَّةُ

আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহম্মদ বিন ফুদলাইলে] কৈছে, আমাক [আলী বিন নিজাৰ] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘এই উম্মতৰ দুটা গোট আছে যি ইছলামৰ অংশ নহয়; যথা মুৰ্জিয়াহ আৰু কাদাৰিয়াহ'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 62

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ كَهْمَسِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ شَعَرِ الرَّأْسِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ سَفَرٍ وَلَا يَعْرِفُهُ مِنَّا أَحَدٌ فَجَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْنَدَ رُكْبَتَهُ إِلَى رُكْبَتِهِ وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ مَا الْإِسْلَامُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَحَجُّ الْبَيْتِ فَقَالَ صَدَقْتَ فَعَجِبْنَا مِنْهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ مَا الْإِيمَانُ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَكُتُبِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ فَعَجِبْنَا مِنْهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنَّكَ إِنْ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فَمَتَى السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَمَا أَمَارَتُهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي تَلِدُ الْعَجَمُ الْعَرَبَ وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبِنَاءِ قَالَ ثُمَّ قَالَ فَلَقِيَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ثَلَاثٍ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ الرَّجُلُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ مَعَالِمَ دِينِكُمْ

আমাক [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক [ৱাকি’] [কাহমাছ বিন আল হাছান]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন বুৰাইদাহ]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ইয়ামৰ]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ] [উমৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; 'আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কাষত বহি আছিলো, তাৰ পিছত এজন মানুহ আহিল যিয়ে অতি বগা কাপোৰ পিন্ধিছিল, চুলিবোৰ অতি ক'লা আছিল, তেওঁৰ ওপৰত দীঘলীয়া যাত্ৰাৰ কোনো চিন দেখা পোৱা নাছিল, আৰু আমাৰ কোনোৱে তেওঁক চিনি নাপালে। তাৰ পিছত তেওঁ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কাষত বহি নবীৰ আঁঠুৰ ওপৰত আঁঠু দুটা হেঁচা মাৰি ধৰি উৰুৰ ওপৰত হাত ৰাখিলে। তেতিয়া ব্যক্তিজনে সুধিলে; 'হে মহম্মদ, ইছলাম কি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘সাক্ষ্য দিয়ক যে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো ইবাদতৰ যোগ্য দেৱতা নাই আৰু মই আল্লাহৰ ৰাছুল, নামাজ আদায় কৰক, জাকাত কৰক, ৰমদলান মাহত ৰোজা কৰি বৈতুল্লাহৰ তীৰ্থযাত্ৰা কৰক’। তেওঁ আকৌ ক’লে: ‘আপুনি ঠিকেই কৈছে’। গতিকে আমি আচৰিত হৈছিলো, তেওঁৱেই সুধিছিল আৰু তেওঁৱেই নিশ্চিত কৰিছিলো। তাৰ পাছত তেওঁ পুনৰ সুধিলে, ‘হে মহম্মদ, ইমান কি? তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘তোমালোকে আল্লাহ, তেওঁৰ ফেৰেস্তা, তেওঁৰ ৰাছুল, তেওঁৰ কিতাব, শেষ দিন আৰু কাদৰ, ভাল আৰু বেয়া দুয়োটাতে বিশ্বাসী’। তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি ঠিকেই কৈছে’। গতিকে আমি আচৰিত হ’লোঁ, তেওঁ সুধিলে আৰু তেওঁও নিশ্চিত কৰিলে। তাৰ পাছত তেওঁ পুনৰ সুধিলে, ‘হে মহম্মদ, ইহছান কি? তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘আপুনি আল্লাহক দেখাৰ দৰে ইবাদত কৰে। যদি আপুনি তেওঁক দেখা নাপায়, তেন্তে তেওঁ আচলতে আপোনাক দেখে’। তেওঁ সুধিলে, 'বিচাৰৰ দিন কেতিয়া আহিব?' তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘যিজনক এই বিষয়ে সোধা হয়, তেওঁ সুধিব পৰা ব্যক্তিতকৈ বেছি নাজানে।’ তেওঁ সুধিলে: 'কি কি চিন আছে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘এগৰাকী দাসীয়ে নিজৰ মালিকৰ সন্তান জন্ম দিলে’। -ৱাকি' ক'লে; 'অৰ্থাৎ 'আজামে - আৰব জাতিৰ পৰা নহয় - আৰব জনসাধাৰণৰ জন্ম দিলে - 'আৰু আপুনি দেখিলে যে খালী ভৰিৰে আৰু উদং বুকুৰ মানুহ, দুখীয়া আৰু ভেড়াৰ পালকসকলে অট্টালিকা নিৰ্মাণত ইজনে সিজনৰ লগত প্ৰতিযোগিতা কৰি আছে'। ইবনে উমৰে ক’লে; উমৰে ক’লে; 'তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক তিনি দিনৰ পিছত লগ পালে, তাৰ পিছত তেওঁ সুধিলে: 'আপুনি জানেনে সেই মানুহজন কোন?' মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে ভালকৈ জানে’। তেওঁ ক’লে: ‘আপোনাৰ ধৰ্মীয় বিষয়ৰ বিষয়ে শিকাবলৈ আপোনাৰ ওচৰলৈ অহা গেব্ৰিয়েলেই আছিল’।

হাদিছ (40)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 63

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ أَبِي حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا بَارِزًا لِلنَّاسِ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِيمَانُ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَلِقَائِهِ وَتُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ الْآخِرِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِسْلَامُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ وَتُؤَدِّيَ الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنَّكَ إِنْ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ وَلَكِنْ سَأُحَدِّثُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا إِذَا وَلَدَتْ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا فَذَلِكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا تَطَاوَلَ رِعَاءُ الْغَنَمِ فِي الْبُنْيَانِ فَذَلِكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا فِي خَمْسٍ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ فَتَلَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ }الْآيَةَ

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক [ইছমাইল বিন উলাইয়াহ] [আবু হায়ান]ৰ পৰা [আবু জুৰাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ‘এদিন যেতিয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম মুছলমানসকলৰ মাজত আছিল, তেতিয়া এজন মানুহে আহি সুধিলে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, ইমান কি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘তোমালোকে আল্লাহ, তেওঁৰ ফেৰেস্তা, তেওঁৰ কিতাপ, তেওঁৰ ৰাছুল, তেওঁৰ সভাত বিশ্বাস কৰা আৰু শেষ দিনত কিয়ামতৰ দিনত বিশ্বাস কৰা’। তেওঁ সুধিলে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, ইছলাম কি? তেওঁ উত্তৰত ক’লে, ‘তোমালোকে আল্লাহৰ ইবাদত কৰে আৰু তেওঁৰ লগত একো শৰ্তি নকৰে, ফৰজ নামাজ আদায় কৰা, ৰমদলান মাহত ফৰজ জাকাত আদায় কৰা আৰু ৰোজা কৰা’। তেওঁ পুনৰ সুধিলে- হে আল্লাহৰ ৰাছুল ইহছান কি? তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘আপুনি আল্লাহক দেখাৰ দৰে ইবাদত কৰে। যদি আপুনি তেওঁক দেখা নাপায়, তেন্তে তেওঁ আচলতে আপোনাক দেখে'। তেওঁ পুনৰ সুধিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, পৃথিৱীৰ অন্ত কেতিয়া হ’ব? তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘সোধা ব্যক্তিজনে সোধা ব্যক্তিতকৈ বেছি নাজানে। কিন্তু মই তোমালোকক চিনবোৰৰ বিষয়ে ক’ম; যদি কোনো মহিলা দাসীয়ে নিজৰ মালিকৰ সন্তান জন্ম দিয়ে, তেন্তে সেয়া আছিল অন্যতম লক্ষণ। ছাগলীপালকসকলে অট্টালিকা নিৰ্মাণত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে, সেয়াই অন্যতম চিন। পাঁচটাত - অলৌকিক সমস্যাৰ চাবিকাঠি - আল্লাহৰ বাহিৰে কোনেও নাজানে'। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এই আয়াতখন পঢ়িলে: ‘সঁচাকৈয়ে কেৱল আল্লাহৰ কিয়ামতৰ জ্ঞান আছে; আৰু তেওঁৱেই বৰষুণ পঠায় আৰু গৰ্ভত কি আছে জানে। আৰু কোনেও জানিব নোৱাৰে - নিশ্চিতভাৱে - কাইলৈ তেওঁ কি চেষ্টা কৰিব। আৰু পৃথিৱীৰ ক’ত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ব সেয়া কোনেও জানিব নোৱাৰে। সঁচাকৈয়ে আল্লাহ সৰ্বজ্ঞানী, সৰ্বজ্ঞানী’।

হাদিছ (60)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 64

حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ صَالِحٍ أَبُو الصَّلْتِ الْهَرَوِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُوسَى الرِّضَا عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِيمَانُ مَعْرِفَةٌ بِالْقَلْبِ وَقَوْلٌ بِاللِّسَانِ وَعَمَلٌ بِالْأَرْكَانِقَالَ أَبُو الصَّلْتِ لَوْ قُرِئَ هَذَا الْإِسْنَادُ عَلَى مَجْنُونٍ لَبَرَأَ

আমাক কোৱা হৈছে যে [ছাহল বিন আবু চাহল] আৰু [মুহাম্মাদ বিন ইছমাইল] দুয়োজনে কৈছে; আমাক কৈছে [আব্দুছ চালাম বিন ছালিহ আবু আছ শ্বালত আল হাৰাৱীয়ে] কৈছে, আমাক [আলি বিন মুছা আৰ ৰিদলা] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [জাফৰ বিন মহম্মদ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আলী বিন আল হাছান]ৰ পৰা [আলী বিন আবু তালিব]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আলী বিন আবু তালিব]ৰ পৰা কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘ইমান হ’ল হৃদয়ত জ্ঞান, জিভাৰে কথা আৰু অংগৰ সৈতে কাম’। আবু এছ শ্বাল্টে ক’লে; 'এই সানাদ যদি কোনো পাগলৰ ওচৰত পঢ়া হয় তেন্তে তেওঁ আৰোগ্য হ'ব'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 65

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ أَوْ قَالَ لِجَارِهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ

আমাক কোৱা হৈছে যে [মুহাম্মাদ বিন বাছ্যাৰ] আৰু [মুহাম্মাদ বিন আল মুছানা] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [ছ্যুবাহে] কৈছে; মই [কোতাদাহ] [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা এটা হাদীছ কোৱা শুনিছিলো তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘তোমালোকৰ মাজৰ এজনে যেতিয়ালৈকে নিজৰ ভায়েকক ভাল নাপায়, বা তেওঁ নক’ব, ‘নিজৰ প্ৰতিবেশীক যিদৰে নিজকে ভাল পায়’ তেতিয়ালৈকে বিশ্বাস নকৰিব।

হাদিছ (15)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 66

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَلَدِهِ وَوَالِدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

আমাক কোৱা হৈছে যে [মুহাম্মাদ বিন বাছ্যাৰ] আৰু [মুহাম্মাদ বিন আল মুছানা] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [ছ্যুবাহে] কৈছে; [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা [কোটাদাহ] শুনিলোঁ তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘তোমালোকৰ মাজৰ এজনে যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ সন্তান, তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু সকলো মানুহতকৈ বেছি ভালপোৱা ব্যক্তি নহয়, তেতিয়ালৈকে বিশ্বাস নকৰিব’।

হাদিছ (14)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 67

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا وَلَا تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا أَوَ لَا أَدُلُّكُمْ عَلَى شَيْءٍ إِذَا فَعَلْتُمُوهُ تَحَابَبْتُمْ أَفْشُوا السَّلَامَ بَيْنَكُمْ

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক [ৱাকি’] আৰু [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু শ্বালীহৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যাৰ হাতত মোৰ আত্মা আছে, তোমালোকে বিশ্বাস নকৰালৈকে জান্নাতত প্ৰৱেশ নকৰিবা, আৰু ইজনে সিজনক প্ৰেম নকৰালৈকে বিশ্বাস নকৰিবা। মই তোমাক এনেকুৱা এটা অভ্যাস দেখুৱামনে যে যদি আপুনি ইয়াৰ অভ্যাস কৰে তেন্তে ইজনে সিজনক ভাল পাব? তোমালোকৰ মাজত শুভেচ্ছা বিয়পাই দিয়া'।

হাদিছ (9)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 68

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْأَعْمَشِ ح و حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [আফফানে] কৈছে, আমাক [ছ্যু’বাহ] [আল আ’মাছিৰ পৰা] কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইছা বিন ইউনুছে] ক’লে, আমাক [আল আ’মাছিয়ে] [আবু ৱাইল]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘মুছলমানক নিন্দা কৰাটো দুষ্টতা আৰু তেওঁক হত্যা কৰাটো কফিৰ’।

হাদিছ (30)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 69

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ فَارَقَ الدُّنْيَا عَلَى الْإِخْلَاصِ لِلَّهِ وَحْدَهُ وَعِبَادَتِهِ لَا شَرِيكَ لَهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ مَاتَ وَاللَّهُ عَنْهُ رَاضٍ قَالَ أَنَسٌ وَهُوَ دِينُ اللَّهِ الَّذِي جَاءَتْ بِهِ الرُّسُلُ وَبَلَّغُوهُ عَنْ رَبِّهِمْ قَبْلَ هَرْجِ الْأَحَادِيثِ وَاخْتِلَافِ الْأَهْوَاءِ وَتَصْدِيقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فِي آخِرِ مَا نَزَلَ يَقُولُ اللَّهُ { فَإِنْ تَابُوا } قَالَ خَلْعُ الْأَوْثَانِ وَعِبَادَتِهَا { وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوْا الزَّكَاةَ } وَقَالَ فِي آيَةٍ أُخْرَى { فَإِنْ تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوْا الزَّكَاةَ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ } حَدَّثَنَا أَبُو حَاتِمٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى الْعَبْسِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ مِثْلَهُ

আমাক কৈছে [নাশ্বৰ বিন আলী আল জাহদলামীয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু আহমদে] ক’লে, আমাক [আবু জা’ফৰ আৰ ৰাজী] [ৰবী’ বিন আনাছৰ পৰা] [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যিজনে আল্লাহৰ প্ৰতি আন্তৰিকতাৰ অৱস্থাত মৃত্যুবৰণ কৰে, তেওঁৰ ইবাদত কৰে আৰু তেওঁৰ সৈতে অংশীদাৰ নহয়, নামাজ আদায় কৰে আৰু জাকাত দিয়ে, তেন্তে তেওঁ আল্লাহৰ সন্তুষ্টিত মৃত্যুবৰণ কৰে’। অনাছে ক’লে; ‘সেইটোৱেই হৈছে ৰাছুলসকলে অনা আল্লাহৰ ধৰ্ম, আলোচনা আৰু কামুক বিবাদৰ বিভ্ৰান্তিৰ আগত তেওঁলোকে নিজৰ ৰাব্বৰ পৰা ইয়াক প্ৰেৰণ কৰিছিল। এইটো আল্লাহৰ কিতাবত অৱশিত আয়াতৰ শেষত পোৱা যায়, আল্লাহে কৈছে: ‘যদি তেওঁলোকে তওবা কৰে - আনাছে কৈছে; মূৰ্তি আৰু ইয়াৰ দাসত্ব পৰিত্যাগ কৰা, নামাজ ৰক্ষা কৰা আৰু জাকাত দিয়া'। তেওঁৰ আন এটা বাক্যত: ‘যদি তেওঁলোকে তওবা কৰে, নামাজ ৰক্ষা কৰে, জাকাত দিয়ে, তেন্তে তেওঁলোক দীনত আপোনাৰ ভাই’। আমাক কৈছে [আবু হাতিমে] কৈছে, আমাক কৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন মুছা আল আবছিয়ে] কৈছে, ওপৰৰ হাদীছৰ দৰে আমাক [আবু জাফৰ আৰ ৰাজী] [আৰ ৰবি’ বিন আনাছ]ৰ পৰা কৈছে।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 70

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْأَزْهَرِ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন আল আজহাৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু আন নাদলৰ] কৈছে, আমাক [আবু জাফৰ] [ইউনুছৰ] পৰা [আল হাছান]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘মোক মানুহৰ লগত যুঁজিবলৈ আদেশ দিয়া হৈছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে সাক্ষ্য নিদিয়ে যে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো ঈশ্বৰ নাই, আৰু মই আল্লাহৰ ৰাছুল, নামাজ আৰু জাকাত কৰা।

হাদিছ (66)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 71

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْأَزْهَرِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَهْرَامَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন আল আজহাৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইউছুফে] কৈছে, আমাক [আব্দুল হামিদ বিন বাহৰম] [ছিয়াহৰ বিন হাউছিয়াব]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন গানিম]ৰ পৰা [মু’আজ বিন জাবাল]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘মোক মানুহৰ লগত যুঁজিবলৈ আদেশ দিয়া হৈছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে সাক্ষ্য নিদিয়ে যে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো ইবাদতৰ যোগ্য ঈশ্বৰ নাই আৰু সঁচাকৈয়ে মই আল্লাহৰ ৰাছুল, নামাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰা আৰু জাকাত দিয়া’।

হাদিছ (66)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 72

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ الرَّازِيُّ أَنْبَأَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ اللَّيْثِيُّ حَدَّثَنَا نِزَارُ بْنُ حَيَّانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَعَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صِنْفَانِ مِنْ أُمَّتِي لَيْسَ لَهُمَا فِي الْإِسْلَامِ نَصِيبٌ أَهْلُ الْإِرْجَاءِ وَأَهْلُ الْقَدَرِ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ الْبُخَارِيُّ سَعِيدُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ خَارِجَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ عَيَّاشٍ عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ بْنِ مُجَاهِدٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا الْإِيمَانُ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ الْبُخَارِيُّ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ حَرِيزِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ الْحَارِثِ أَظُنُّهُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ الْإِيمَانُ يَزْدَادُ وَيَنْقُصُ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইছমাইল আৰ ৰাজীয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইউনুছ বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদ আল লাইতছে] কৈছে, আমাক [নিজাৰ বিন হায়ায়ান] [ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে আৰু [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাই] দুয়োজনে কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘মোৰ উম্মতৰ দুটা গোট আছে যিসকলৰ ইছলামত একেবাৰেই কোনো অংশ নাই; মুৰ্জিয়া আৰু কাদাৰিয়াহৰ অনুগামী। আমাক কৈছে আবু উছমান আল বুখাৰী ছাইদ বিন ছাদ তেওঁ কৈছিল; আমাক কৈছে আল হাইছাম বিন খাৰিজাহে তেওঁ কৈছিল; আমাক কৈছে ইছমাইলে - অৰ্থাৎ ইবনে ইয়াছিয়ে - আব্দুল ৱাহাহাব বিন মুজাহিদৰ পৰা ইবনে আব্বাছৰ পৰা মুজাহিদৰ পৰা বিন মুজাহিদে আৰু আবু হুৰাইৰা দুয়োজনে কৈছিল, 'ঈমান বৃদ্ধি আৰু হ্ৰাস পায়'। আমাক কৈছে আবু উছমান আল বুখাৰীয়ে কৈছে, আমাক কৈছে আল হাইৎছামে ক’লে, আমাক কৈছে ইছমাইলৰ পৰা জাৰিৰ বিন উছমানৰ পৰা আল হাৰিথৰ পৰা মই ভাবিছিলো আবু দৰ্দাৰ পৰা মুজাহিদৰ পৰা` তেওঁ ক’লে; 'বিশ্বাস মোম আৰু কমি যায়'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 73

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَمُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍحَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ أَنَّهُ يُجْمَعُ خَلْقُ أَحَدِكُمْ فِي بَطْنِ أُمِّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا ثُمَّ يَكُونُ عَلَقَةً مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ يَبْعَثُ اللَّهُ إِلَيْهِ الْمَلَكَ فَيُؤْمَرُ بِأَرْبَعِ كَلِمَاتٍ فَيَقُولُ اكْتُبْ عَمَلَهُ وَأَجَلَهُ وَرِزْقَهُ وَشَقِيٌّ أَمْ سَعِيدٌ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا إِلَّا ذِرَاعٌ فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ فَيَدْخُلُهَا وَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا إِلَّا ذِرَاعٌ فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَدْخُلُهَا

আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক [ৱাকি’] আৰু [মুহাম্মাদ বিন ফুদলাইল] আৰু [আবু মুআৱিয়াহ] কৈছে। আন এটা শাৰীৰ মতে; আমাক কৈছে [আলি বিন মাইমুন আৰ ৰাক্কীয়ে] কৈছে, আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] আৰু [মুহম্মদ বিন উবাইদ] [আল আ’মাছিৰ] পৰা [জাইদ বিন ৱাহাহাব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; [আব্দুল্লাহ বিন মাছুদে] কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, এজন সৎ আৰু বিশ্বাসযোগ্য ব্যক্তিয়ে আমাক কৈছে: ‘তোমালোকৰ প্ৰত্যেকৰে সৃষ্টি মাতৃৰ পেটত চল্লিশ দিন ধৰি সংগ্ৰহ কৰা হয় যেতিয়ালৈকে ই তেজৰ গোট নহয়। তাৰ পিছত ই তেনেকৈয়ে মাংসৰ গোট হৈ পৰিল, তাৰ পিছত আল্লাহে তেওঁৰ ওচৰলৈ এজন ফেৰেস্তা পঠালে, তেওঁক চাৰিটা বাক্যৰে আদেশ দিয়া হ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘তোমাৰ কৰ্ম, তোমাৰ মৃত্যু আৰু তোমাৰ জীৱিকাৰ লগতে তোমাৰ দুখ বা সুখ লিখা’। যিজনৰ হাতত মোৰ প্ৰাণ আছে, সঁচাকৈয়ে তোমালোকৰ মাজৰ এজনে স্বৰ্গবাসীৰ কৰ্মবোৰ কৰিলে যেতিয়ালৈকে তেওঁ আৰু স্বৰ্গৰ মাজত এক হাতৰ বাহিৰে আন কোনো দূৰত্ব নাথাকিল, কিন্তু ৰেকৰ্ড তেওঁৰ আগত আছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁ নৰকৰ বাসিন্দাসকলৰ কৰ্ম সম্পাদন কৰি শেষত নৰকত প্ৰৱেশ কৰা নাছিল। আৰু সঁচাকৈয়ে তোমালোকৰ মাজৰ এজনে নৰকৰ বাসিন্দাসকলৰ কৰ্মবোৰ কৰিলে যেতিয়ালৈকে তেওঁ আৰু নৰকৰ মাজত এক হাতৰ বাহিৰে কোনো দূৰত্ব নাথাকিল, কিন্তু ৰেকৰ্ড তেওঁৰ আগত আছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁ স্বৰ্গৰ বাসিন্দাসকলৰ কৰ্ম সম্পাদন নকৰি শেষত স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰা নাছিল'।

হাদিছ (20)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 74

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سِنَانٍ عَنْ وَهْبِ بْنِ خَالِدٍ الْحِمْصِيِّ عَنْ ابْنِ الدَّيْلَمِيِّ قَالَوَقَعَ فِي نَفْسِي شَيْءٌ مِنْ هَذَا الْقَدَرِ خَشِيتُ أَنْ يُفْسِدَ عَلَيَّ دِينِي وَأَمْرِي فَأَتَيْتُ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ فَقُلْتُ أَبَا الْمُنْذِرِ إِنَّهُ قَدْ وَقَعَ فِي نَفْسِي شَيْءٌ مِنْ هَذَا الْقَدَرِ فَخَشِيتُ عَلَى دِينِي وَأَمْرِي فَحَدِّثْنِي مِنْ ذَلِكَ بِشَيْءٍ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَنْفَعَنِي بِهِ فَقَالَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ عَذَّبَ أَهْلَ سَمَاوَاتِهِ وَأَهْلَ أَرْضِهِ لَعَذَّبَهُمْ وَهُوَ غَيْرُ ظَالِمٍ لَهُمْ وَلَوْ رَحِمَهُمْ لَكَانَتْ رَحْمَتُهُ خَيْرًا لَهُمْ مِنْ أَعْمَالِهِمْ وَلَوْ كَانَ لَكَ مِثْلُ جَبَلِ أُحُدٍ ذَهَبًا أَوْ مِثْلُ جَبَلِ أُحُدٍ تُنْفِقُهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَا قُبِلَ مِنْكَ حَتَّى تُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ فَتَعْلَمَ أَنَّ مَا أَصَابَكَ لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَكَ وَأَنَّ مَا أَخْطَأَكَ لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَكَ وَأَنَّكَ إِنْ مُتَّ عَلَى غَيْرِ هَذَا دَخَلْتَ النَّارَ وَلَا عَلَيْكَ أَنْ تَأْتِيَ أَخِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ فَتَسْأَلَهُ فَأَتَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ فَسَأَلْتُهُ فَذَكَرَ مِثْلَ مَا قَالَ أُبَيٌّ وَقَالَ لِي وَلَا عَلَيْكَ أَنْ تَأْتِيَ حُذَيْفَةَ فَأَتَيْتُ حُذَيْفَةَ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ مِثْلَ مَا قَالَا وَقَالَ ائْتِ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَاسْأَلْهُ فَأَتَيْتُ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَوْ أَنَّ اللَّهَ عَذَّبَ أَهْلَ سَمَاوَاتِهِ وَأَهْلَ أَرْضِهِ لَعَذَّبَهُمْ وَهُوَ غَيْرُ ظَالِمٍ لَهُمْ وَلَوْ رَحِمَهُمْ لَكَانَتْ رَحْمَتُهُ خَيْرًا لَهُمْ مِنْ أَعْمَالِهِمْ وَلَوْ كَانَ لَكَ مِثْلُ أُحُدٍ ذَهَبًا أَوْ مِثْلُ جَبَلِ أُحُدٍ ذَهَبًا تُنْفِقُهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَا قَبِلَهُ مِنْكَ حَتَّى تُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ كُلِّهِ فَتَعْلَمَ أَنَّ مَا أَصَابَكَ لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَكَ وَمَا أَخْطَأَكَ لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَكَ وَأَنَّكَ إِنْ مُتَّ عَلَى غَيْرِ هَذَا دَخَلْتَ النَّارَ

আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইছাক বিন চুলেমান] তেওঁ ক’লে; মই [আবু চিনান] [ৱাহব বিন খালিদ আল হিমছি]ৰ পৰা [ইবনে আদ দৈলামী]ৰ পৰা শুনিছিলো তেওঁ কৈছিল; 'নিয়তিৰ বিষয়ে মোৰ আত্মাত কিবা এটা আবদ্ধ হৈ আছে।' মই চিন্তিত আছিলো যে ইয়াৰ ফলত মোৰ ধৰ্ম আৰু মোৰ কাম-কাজৰ ক্ষতি হ’ব, গতিকে মই [উবাই বিন কা’ব]ৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ। মই তেওঁক সুধিলোঁ; ‘হে আবুল মুণ্ড্জিৰ, ভাগ্যৰ বিষয়ত মোক কিবা এটা আমনি কৰি আছে, মই চিন্তিত যে ই মোৰ ধৰ্ম আৰু মোৰ কাম-কাজৰ ক্ষতি কৰিব। গতিকে ইয়াৰ সৈতে জড়িত কিবা এটা কওক, ইয়াৰ পৰা আল্লাহ লাভৱান হওক'। তেওঁ কয়; ‘আল্লাহ যদি আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ বাসিন্দাসকলক শাস্তি দিয়ে তেন্তে নিশ্চয় তেওঁলোকক শাস্তি দিব আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতি অন্যায় নকৰে। যদি তেওঁ দয়া কৰিলেহেঁতেন তেন্তে তেওঁলোকৰ কৰ্মতকৈ তেওঁৰ দয়া ভাল হ’লহেঁতেন। যদি আপোনাৰ হাতত উহুদ পৰ্বতৰ দৰে সোণ আছে আৰু তাৰ পিছত আপুনি সেইটো আল্লাহৰ পথত খৰচ কৰে, তেন্তে ভাগ্যত বিশ্বাস নকৰালৈকে সেইটো গ্ৰহণ কৰা নহ’ব। জানি লোৱা যে তোমাৰ যি অংশ তোমাৰ পৰা পৃথক নহ’ব, আৰু যি তোমাৰ নহয় সেয়া তোমাৰ অংশ নহ’ব। যদি আপুনি এইবোৰৰ বাহিৰে আন পৰিস্থিতিত মৃত্যুবৰণ কৰে তেন্তে আপুনি নৰকলৈ যাব। মোৰ ভাই আব্দুল্লাহ বিন মাছুদৰ ওচৰলৈ আহিলে তাৰ পিছত সুধিলে কোনো ক্ষতি নহয়'। গতিকে মই [আব্দুল্লাহ]ৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক এই বিষয়ে সুধিলোঁ, আৰু তেওঁ উবাই কোৱা কথাখিনি ক’লে। তাৰ পাছত মোক ক’লে, ‘হুডজাইফালৈ আহিলে একো দোষ নাই’। গতিকে মই [হুদজাইফা]ৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক এই বিষয়ে সুধিলোঁ। তাৰ পাছত দুয়োজনে কোৱাৰ দৰেই উত্তৰ দিলে'। হুডজাইফাই ক’লে; 'জাইদ বিন থাবিতৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক সুধিব'। গতিকে মই [জাইদ বিন থাবিট]ৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক সুধিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘মই শুনিছো আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মতে, ‘যদি আল্লাহে আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ বাসিন্দাসকলক শাস্তি দিয়ে, তেন্তে নিশ্চয় তেওঁ তেওঁলোকক শাস্তি দিব, আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতি অন্যায় নকৰে। যদি তেওঁ দয়া কৰিলেহেঁতেন তেন্তে তেওঁলোকৰ কৰ্মতকৈ তেওঁৰ দয়া ভাল হ’লহেঁতেন। যদি আপোনাৰ হাতত উহুদ পৰ্বতৰ দৰে সোণ আছে আৰু তাৰ পিছত আপুনি সেইটো আল্লাহৰ পথত খৰচ কৰে, তেন্তে ভাগ্যত বিশ্বাস নকৰালৈকে সেইটো গ্ৰহণ কৰা নহ’ব। জানি লোৱা যে তোমাৰ যি অংশ তোমাৰ পৰা পৃথক নহ’ব, আৰু যি তোমাৰ নহয় সেয়া তোমাৰ অংশ নহ’ব। যদি আপুনি এইবোৰৰ বাহিৰে আন পৰিস্থিতিত মৃত্যুবৰণ কৰে তেন্তে আপুনি নৰকলৈ যাব'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 75

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِيَدِهِ عُودٌ فَنَكَتَ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا وَقَدْ كُتِبَ مَقْعَدُهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَمَقْعَدُهُ مِنْ النَّارِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا نَتَّكِلُ قَالَ لَا اعْمَلُوا وَلَا تَتَّكِلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ{ فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى }

আমাক কৈছে [উছমান বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক [ৱাকি’] কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] আৰু [ৱাকি’]ৰ পৰা [আল আমছি]ৰ পৰা [ছাদ বিন উবাইদাহ]ৰ পৰা [আবু আব্দুৰহমান আছ চুলামী]ৰ পৰা [আলী বিন আবু তালিব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল: ‘আমি এবাৰ হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কাষত বহিছিলো, আনহাতে তেওঁৰ হাতত আগৰউড আছিল। তেওঁ মাটিত পেলাই দিলে তাৰ পিছত মূৰটো ওপৰলৈ তুলি ক’লে: ‘তোমালোকৰ প্ৰত্যেককে স্বৰ্গত আসন আৰু নৰকত আসন দিয়া হৈছে’। তেওঁক সোধা হ’ল: ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি যদি কেৱল আত্মসমৰ্পণ কৰো তেন্তে কি হ’ব?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘নাই, কৰি থাকিবা আৰু হাৰ নামানিব। তেওঁৰ বাবে যি সৃষ্টি কৰা হৈছে সেই অনুসৰি সকলোকে সহজ কৰি তোলা হ’ব’। তাৰ পিছত তেওঁ পঢ়িলে: ‘যি ব্যক্তিয়ে -আল্লাহৰ পথত -নিজৰ ধন- দান কৰে আৰু ধৰ্মপৰায়ণ হয়, আৰু নিশ্চিত কৰে যে শ্ৰেষ্ঠ পুৰস্কাৰ -স্বৰ্গ- আছে, তেতিয়া আমি তেওঁৰ বাবে -এটা সহজ পথ- প্ৰস্তুত কৰিম। আৰু যিসকলে দুষ্ট আৰু নিজকে যথেষ্ট বুলি অনুভৱ কৰে, আৰু উত্তম পুৰস্কাৰ অস্বীকাৰ কৰে, তেতিয়া আমি তেওঁলোকৰ বাবে এক কঠিন পথ প্ৰস্তুত কৰিম।'

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 76

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤْمِنُ الْقَوِيُّ خَيْرٌ وَأَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ الْمُؤْمِنِ الضَّعِيفِ وَفِي كُلٍّ خَيْرٌ احْرِصْ عَلَى مَا يَنْفَعُكَ وَاسْتَعِنْ بِاللَّهِ وَلَا تَعْجَزْ فَإِنْ أَصَابَكَ شَيْءٌ فَلَا تَقُلْ لَوْ أَنِّي فَعَلْتُ كَذَا وَكَذَا وَلَكِنْ قُلْ قَدَّرَ اللَّهُ وَمَا شَاءَ فَعَلَ فَإِنَّ لَوْ تَفْتَحُ عَمَلَ الشَّيْطَانِ

আমাক কোৱা হৈছে যে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [আলি বিন মহম্মদ আথ থানাফুছি] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ইদ্ৰিছ] [ৰবিয়া বিন উছমান]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহ্যা বিন হিব্বান]ৰ পৰা [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, দুৰ্বল মুমিনতকৈ শক্তিশালী মুমিন আল্লাহৰ ওচৰত ভাল আৰু প্ৰিয়, আৰু প্ৰত্যেকৰে মঙ্গল আছে। আপোনাৰ বাবে উপকাৰী সকলো কামতে উৎসাহী হওক, আল্লাহৰ ওচৰত সহায় বিচাৰিব আৰু দুৰ্বল নহব। যদি আপুনি কোনো দুৰ্যোগৰ সন্মুখীন হয় তেন্তে একো নকব; 'যদি মই এইটো আৰু এইটো কৰিলোঁহেঁতেন'। কিন্তু ধৰক; 'এয়া ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা, তেওঁ যি বিচাৰে তাকে কৰে'। কাৰণ ‘যদিহে চয়তানে দুৱাৰ খুলি দিয়ে’ বুলি কোৱা কথাষাৰ।

হাদিছ (4)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 77

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَيَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ سَمِعَ طَاوُسًا يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُخْبِرُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ احْتَجَّ آدَمُ وَمُوسَى عَلَيْهِمَا السَّلَام فَقَالَ لَهُ مُوسَى يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُونَا خَيَّبْتَنَا وَأَخْرَجْتَنَا مِنْ الْجَنَّةِ بِذَنْبِكَ فَقَالَ لَهُ آدَمُ يَا مُوسَى اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِكَلَامِهِ وَخَطَّ لَكَ التَّوْرَاةَ بِيَدِهِ أَتَلُومُنِي عَلَى أَمْرٍ قَدَّرَهُ اللَّهُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَنِي بِأَرْبَعِينَ سَنَةً فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى ثَلَاثًا

আমাক কোৱা হৈছে যে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰ] আৰু [য়া’কুব বিন হুমাইদ বিন কাছিব] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [ছুফিয়ান বিন উয়াইনাহ] [আমৰু বিন দিনাৰ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ [থাউছ] কোৱা শুনিছিল; মই [আবু হুৰাইৰা] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা আমাক ৰিপৰ্ট শুনিছিলো, তেওঁ কৈছিল: আদম আৰু মুছা আলাইহিমা চালামে ইজনে সিজনৰ লগত তৰ্ক কৰিছিল। মুছাই ক’লে, ‘হে আদম, তুমি আমাৰ পিতৃ। তুমি তোমাৰ পাপৰ বাবে আমাক হতাশ কৰি স্বৰ্গৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিলা'। আদমে উত্তৰ দিলে, ‘হে মুছা, আল্লাহে তোমাক নিজৰ বাণীৰে বাছি লৈছে আৰু হাতেৰে তোমাৰ বাবে তওৰাত লিখিছে। চল্লিশ বছৰ ধৰি মোক সৃষ্টি কৰাৰ আগতে আল্লাহে মোৰ বিৰুদ্ধে যিবোৰ কথা নিৰ্ধাৰণ কৰিছে, সেইবোৰৰ বাবে আপুনি মোক নিন্দা কৰেনে’? গতিকে আদমৰ যুক্তিয়ে মোচিক পৰাস্ত কৰিলে, তাৰ পিছত আদমৰ যুক্তিয়ে মোচিক পৰাস্ত কৰিলে। তিনিবাৰ আওৰাই ক’লে।

হাদিছ (22)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 78

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُؤْمِنَ بِأَرْبَعٍ بِاللَّهِ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَبِالْبَعْثِ بَعْدَ الْمَوْتِ وَالْقَدَرِ

আমাক [আব্দুল্লাহ বিন আমিৰ বিন জুৰাৰাহ] কৈছে, আমাক [শ্বাৰিক] [মনছুৰ]ৰ পৰা [ৰিব’ই]ৰ পৰা [আলী ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘এজন বান্দাই চাৰিটা কথাত বিশ্বাস নকৰালৈকে বিশ্বাস নকৰে; যাৰ কোনো অংশীদাৰ নাই আল্লাহৰ ওপৰত বিশ্বাস, মই আল্লাহৰ ৰাছুল বুলি বিশ্বাস, মৃত্যুৰ পিছত কিয়ামতৰ ওপৰত বিশ্বাস আৰু ভাগ্যত বিশ্বাস’।

হাদিছ (2)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 79

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَمَّتِهِ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ دُعِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى جِنَازَةِ غُلَامٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ طُوبَى لِهَذَا عُصْفُورٌ مِنْ عَصَافِيرِ الْجَنَّةِ لَمْ يَعْمَلْ السُّوءَ وَلَمْ يُدْرِكْهُ قَالَ أَوَ غَيْرُ ذَلِكَ يَا عَائِشَةُ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ لِلْجَنَّةِ أَهْلًا خَلَقَهُمْ لَهَا وَهُمْ فِي أَصْلَابِ آبَائِهِمْ وَخَلَقَ لِلنَّارِ أَهْلًا خَلَقَهُمْ لَهَا وَهُمْ فِي أَصْلَابِ آبَائِهِمْ

আমাক কোৱা হৈছে যে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [আলী বিন মহম্মদ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক কৈছে [ৱাকি’] কৈছে, আমাক কৈছে [থালহা বিন ইয়াহ্যা বিন থালহা বিন উবাইদুল্লাহ] তেওঁৰ পেহীয়েকৰ পৰা [আইছিয়া বিন্ত থালহা] [আইছিয়া উম্মুল মুকমিনিন ৰাদলিয়াল্লাহু আনহা]ৰ পৰা তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক আনছাৰৰ পৰা অহা এজন শিশুৰ মৃতদেহত উপস্থিত থাকিবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। গতিকে মই ক’লোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, এই স্বৰ্গীয় কপৌৰ পৰা অহা কপৌ এটাৰ বাবে অতি সৌভাগ্যৰ কথা, তেওঁ কোনো বেয়া কাম কৰা নাই আৰু ইয়াৰ সন্মুখীনও হোৱা নাই'। তেওঁ ক’লে: ‘বা ইয়াৰ বাহিৰেও হে আইছিয়া, সঁচাকৈয়ে আল্লাহে ইয়াৰ বাসিন্দাসকলৰ বাবে এখন জান্নাত সৃষ্টি কৰিছে। আল্লাহে তেওঁৰ বাবে সেইবোৰ সৃষ্টি কৰিছিল যেতিয়া সেইবোৰ এতিয়াও তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ পাচলিত আছিল। ইয়াৰ বাসিন্দাসকলৰ বাবেও আল্লাহে নৰক সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ সেইবোৰ তেওঁৰ বাবে সৃষ্টি কৰিছিল, যেতিয়া সেইবোৰ এতিয়াও তেওঁৰ পিতৃৰ পাচলিৰ গুটিত আছিল।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 80

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ زِيَادِ بْنِ إِسْمَعِيلَ الْمَخْزُومِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَ مُشْرِكُو قُرَيْشٍ يُخَاصِمُونَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْقَدَرِ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ }

আমাক কোৱা হৈছে যে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [আলী বিন মহম্মদ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [ৱাকি’] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ান আৎছ ছাউৰী] [জিয়াদ বিন ইছমাইল আল মাখজুমি]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন আব্বাদ বিন জাফৰ] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; 'কোৰেইচৰ মুশ্বৰিকসকলে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত ভাগ্যৰ বিষয়ে বিতৰ্ক কৰিবলৈ আহিছিল। গতিকে এই পদটো নামি আহিল- ‘যিদিনা তেওঁলোকে নৰকৰ জুইত মুখ প্ৰণাম কৰিব। সাকোৰৰ নৰকৰ শিখা অনুভৱ কৰক। সঁচাকৈয়ে আমি ক’ডাৰেৰে সকলো সৃষ্টি কৰোঁ’।