Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 হাদিছ
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 41
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ مَيْمُونِ بْنِ أَبِي شَبِيبٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حَدَّثَ عَنِّي بِحَدِيثٍ وَهُوَ يَرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبَيْنِ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক [ৱাকি’] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা [হাবিব বিন আবু থাবিতৰ] পৰা [মাইমুন বিন আবু চ্যাবিব]ৰ পৰা [মুগিৰা বিন ছ্যুবাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘যি কোনোৱে মোৰ পৰা হাদীছ প্ৰেৰণ কৰে, যেতিয়া তেওঁ হাদীছটো মিছা বুলি দেখে, তেন্তে তেওঁ মিছলীয়াসকলৰ ভিতৰত এজন’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 42
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَشِيرِ بْنِ ذَكْوَانَ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي الْمُطَاعِ قَالَ سَمِعْتُ الْعِرْبَاضَ بْنَ سَارِيَةَ يَقُولُقَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَوَعَظَنَا مَوْعِظَةً بَلِيغَةً وَجِلَتْ مِنْهَا الْقُلُوبُ وَذَرَفَتْ مِنْهَا الْعُيُونُ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَعَظْتَنَا مَوْعِظَةَ مُوَدِّعٍ فَاعْهَدْ إِلَيْنَا بِعَهْدٍ فَقَالَ عَلَيْكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَإِنْ عَبْدًا حَبَشِيًّا وَسَتَرَوْنَ مِنْ بَعْدِي اخْتِلَافًا شَدِيدًا فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ الْمَهْدِيِّينَ عَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ وَإِيَّاكُمْ وَالْأُمُورَ الْمُحْدَثَاتِ فَإِنَّ كُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন আহমদ বিন বাছিৰ বিন জাকৱান আদ ডিমাচিকিয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [আল ৱালিদ বিন মুছলিম] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন আল আলা`] কৈছে, মোক কৈছে [য়াহ্যা বিন আবি আল মুথা’] তেওঁ ক’লে; [‘ইৰবাদল বিন ছাৰিয়াহ]-এ কোৱা শুনিলোঁ; এদিন নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আমাৰ মাজত থিয় হ’ল। তেওঁ এনেকুৱা পৰামৰ্শ দিলে যিটো অতি মৰ্মস্পৰ্শী আছিল, হৃদয় কঁপিছিল আৰু চকুলো বৈ গৈছিল। তেতিয়া ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি আমাক এটা বিদায় উপদেশ দিছে, গতিকে আমাক এটা উইল দিয়ক'। তেওঁ ক’লে, ‘আপুনি আল্লাহক ভয় কৰিব লাগিব, হাবাছি দাস এজনকো শুনা আৰু আজ্ঞা পালন কৰিব লাগিব। আৰু মোৰ মৃত্যুৰ পিছত আপুনি অতি ভয়ংকৰ বিবাদ দেখিব, গতিকে মোৰ চুন্নত আৰু হিদায়ত লাভ কৰা ৰছিদুন খুলাফৌৰৰ চুন্নতত আঁঠু লোৱা উচিত। দাঁতৰ দাঁতেৰে চুন্নত কামোৰক, আৰু যিবোৰ বস্তু তৈয়াৰ কৰা হৈছে সেইবোৰ অনুসৰণ নকৰিব, কাৰণ আচলতে সকলো বিদ্দাই বিদ্বেষ।'
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 43
حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ بِشْرِ بْنِ مَنْصُورٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ السَّوَّاقُ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَمْرٍو السُّلَمِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ الْعِرْبَاضَ بْنَ سَارِيَةَ يَقُولُوَعَظَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَوْعِظَةً ذَرَفَتْ مِنْهَا الْعُيُونُ وَوَجِلَتْ مِنْهَا الْقُلُوبُ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذِهِ لَمَوْعِظَةُ مُوَدِّعٍ فَمَاذَا تَعْهَدُ إِلَيْنَا قَالَ قَدْ تَرَكْتُكُمْ عَلَى الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا كَنَهَارِهَا لَا يَزِيغُ عَنْهَا بَعْدِي إِلَّا هَالِكٌ مَنْ يَعِشْ مِنْكُمْ فَسَيَرَى اخْتِلَافًا كَثِيرًا فَعَلَيْكُمْ بِمَا عَرَفْتُمْ مِنْ سُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ الْمَهْدِيِّينَ عَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ وَعَلَيْكُمْ بِالطَّاعَةِ وَإِنْ عَبْدًا حَبَشِيًّا فَإِنَّمَا الْمُؤْمِنُ كَالْجَمَلِ الْأَنِفِ حَيْثُمَا قِيدَ انْقَادَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ الْمِسْمَعِيُّ حَدَّثَنَا ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ الْعِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الصُّبْحِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَوَعَظَنَا مَوْعِظَةً بَلِيغَةً فَذَكَرَ نَحْوَهُ
আমাক কোৱা হৈছে যে [ইছমাইল বিন বিছিৰ বিন মনছুৰ] আৰু [ইছাক বিন ইব্ৰাহিম আছ ছাওৱাক] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [আব্দুৰ ৰহমান বিন মাহদি] [মুআৱিয়াহ বিন ছালিহ]ৰ পৰা [দ্লামৰাহ বিন হাবিব]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন আমৰু আছ চুলামী]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ [‘ইৰবাদল বিন ছাৰিয়াহ] কোৱা শুনিছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে আমাক এনে এটা উপদেশ দিলে যাৰ ফলত চকুলো বৈ আহিল আৰু হৃদয় কঁপি উঠিল। গতিকে আমি তেওঁক ক’লোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, এইটো সঁচাকৈয়ে বিদায়ৰ উপদেশ, গতিকে আপুনি আমাৰ ওচৰত কি উইল কৰে?' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘মই তোমালোকক স্পষ্ট হিদায়ত এৰি দিছো, ৰাতি দিনৰ দৰে। মোৰ পিছত কোনেও তেওঁৰ পৰা আঁতৰি নাযায় কিন্তু তেওঁ বিনষ্ট হ’ব। তোমালোকৰ মাজৰ যিয়েই জীয়াই থাকিব তেওঁ দেখিব বহু বিবাদ। গতিকে মোৰ চুন্নাহৰ পৰা যি জানে তাতেই আঁঠু লৈ থাকিব লাগিব, আৰু মোৰ হিদায়ত লাভ কৰা ৰছিদুন খুলাফৌৰৰ চুন্নতত সেই চুন্নতবোৰ দাঁতৰ দাঁতেৰে কামোৰিব লাগিব। হাবাছি দাসৰ আজ্ঞাকাৰী হ’ব লাগিব। বিশ্বাসীজন বশ উটৰ দৰে, য’তেই বান্ধি ৰখা হ’ব তেওঁ মানিব’। আমাক কৈছে [য়াহ্যা বিন হাকিমে] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুল মালিক বিন আছ শ্বাব্বা আল মিছমাই] কৈছে, আমাক [ছাউৰ বিন ইয়াজিদ] [খালিদ বিন মা’দান]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন আমৰু]ৰ পৰা [‘ইৰবাদল বিন ছাৰিয়াহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাক ৰাতিপুৱাৰ নামাজত নেতৃত্ব দিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ আমাৰ ফালে ঘূৰি আমাক অতি মৰ্মস্পৰ্শী উপদেশ দিছিল'। তাৰ পিছত ওপৰৰ হাদীছৰ দৰে উল্লেখ কৰিলে।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 44
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ احْمَرَّتْ عَيْنَاهُ وَعَلَا صَوْتُهُ وَاشْتَدَّ غَضَبُهُ كَأَنَّهُ مُنْذِرُ جَيْشٍ يَقُولُ صَبَّحَكُمْ مَسَّاكُمْ وَيَقُولُ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةَ كَهَاتَيْنِ وَيَقْرِنُ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى وَيَقُولُ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ خَيْرَ الْأُمُورِ كِتَابُ اللَّهِ وَخَيْرُ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ وَشَرُّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ وَكَانَ يَقُولُ مَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِأَهْلِهِ وَمَنْ تَرَكَ دَيْنًا أَوْ ضَيَاعًا فَعَلَيَّ وَإِلَيَّ
আমাক কোৱা হৈছে যে [ছুৱাইদ বিন ছাইদ] আৰু [আহমদ বিন থাবিট আল জাহদাৰী] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [আব্দুল ৱাহাহাব আতছ ছাকাফী] [জাফৰ বিন মহম্মদ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কয়; ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ধৰ্মধ্বনি দিওঁতে তেওঁৰ চকু ৰঙা হৈ পৰিছিল, মাত উচ্চ আৰু আৱেগিক আছিল, যেন তেওঁ সৈন্যৰ বাবে সতৰ্কবাণী, তেওঁ চিঞৰিছিল: ‘সাৱধান, শত্ৰুৱে ৰাতিপুৱা আহিব, শত্ৰু দুপৰীয়া আহিব! ' আৰু তেওঁ উচ্চাৰণ কৰিলে: 'এই -দুটা আঙুলি-ৰ দৰে মোক বিচাৰৰ দিন আগমনৰ লগে লগে পঠিওৱা হ'ল,' তেওঁ নিজৰ দুটা আঙুলি একেলগে ৰাখিলে; তৰ্জনী আঙুলি আৰু মধ্যমা আঙুলি। তেতিয়া তেওঁ ক’লে: ''আম্মা বা'দু; সঁচাকৈয়ে আটাইতকৈ ভাল বস্তুটো হ’ল আল্লাহৰ কিতাব আৰু উত্তম হিদায়ত হ’ল মহম্মদৰ হিদায়ত, আটাইতকৈ বেয়া কথাটো হ’ল যিটো গঢ় লৈ উঠে, আৰু প্ৰতিটো বিদ্বেষ হৈছে পাষণ্ড’। আৰু তেওঁ সদায় কৈছিল- ‘যি সম্পত্তি এৰি যায়, সেয়া তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীৰ বাবে। আৰু যিয়ে ঋণ বা আস্থা এৰি যায়, মই বহন কৰিম'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 45
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مَيْمُونٍ الْمَدَنِيُّ أَبُو عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّمَا هُمَا اثْنَتَانِ الْكَلَامُ وَالْهَدْيُ فَأَحْسَنُ الْكَلَامِ كَلَامُ اللَّهِ وَأَحْسَنُ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ أَلَا وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدِثَاتِ الْأُمُورِ فَإِنَّ شَرَّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلُّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ أَلَا لَا يَطُولَنَّ عَلَيْكُمْ الْأَمَدُ فَتَقْسُوَ قُلُوبُكُمْ أَلَا إِنَّ مَا هُوَ آتٍ قَرِيبٌ وَإِنَّمَا الْبَعِيدُ مَا لَيْسَ بِآتٍ أَلَا أَنَّمَا الشَّقِيُّ مَنْ شَقِيَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ وَالسَّعِيدُ مَنْ وُعِظَ بِغَيْرِهِ أَلَا إِنَّ قِتَالَ الْمُؤْمِنِ كُفْرٌ وَسِبَابُهُ فُسُوقٌ وَلَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثٍ أَلَا وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ لَا يَصْلُحُ بِالْجِدِّ وَلَا بِالْهَزْلِ وَلَا يَعِدُ الرَّجُلُ صَبِيَّهُ ثُمَّ لَا يَفِي لَهُ فَإِنَّ الْكَذِبَ يَهْدِي إِلَى الْفُجُورِ وَإِنَّ الْفُجُورَ يَهْدِي إِلَى النَّارَ وَإِنَّ الصِّدْقَ يَهْدِي إِلَى الْبِرِّ وَإِنَّ الْبِرَّ يَهْدِي إِلَى الْجَنَّةِ وَإِنَّهُ يُقَالُ لِلصَّادِقِ صَدَقَ وَبَرَّ وَيُقَالُ لِلْكَاذِبِ كَذَبَ وَفَجَرَ أَلَا وَإِنَّ الْعَبْدَ يَكْذِبُ حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ اللَّهِ كَذَّابًا
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন উবাইদ বিন মাইমুন আল মাদানী আবু উবাইদে] কৈছে, আমাক [মোৰ পিতৃ] [মুহাম্মাদ বিন জা’ফৰ বিন আবু কাথিৰ]ৰ পৰা [মুছা বিন উকবাহ]ৰ পৰা [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [আবুল আহৱাছ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মাছ’উদে] ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘ দুয়োটা কথা আৰু হিদায়ত। গতিকে শ্ৰেষ্ঠ বাক্য হ’ল কালামুল্লাহ, আৰু উত্তম হিদায়ত হ’ল মহম্মদৰ হিদায়ত। অনুগ্ৰহ কৰি জানি লওক, নতুন বস্তু সৃষ্টি নকৰিব। সঁচাকৈয়ে আটাইতকৈ বেয়া বস্তুবোৰ হৈছে নতুন বস্তু -সৃষ্টি কৰা-, আৰু প্ৰতিটো নতুন বস্তু বিদ‘আত, আৰু প্ৰতিটো বিদ‘আত বিদ্বেষ। জানা, বেছি দিন সপোন নেদেখিব, যেতিয়ালৈকে আপোনাৰ হৃদয় কঠিন নহয়। জানি থওক যে আহি থকা সকলো বস্তুৱেই ওচৰত, আৰু যি দূৰত আছে সেয়া নাহিব বুলি জানি লওক। জানি থওক যে দুখীয়া মানুহজনেই মাকৰ পেটত দুখীয়া মানুহজন, আৰু আন মানুহৰ পৰা উপদেশ দিয়াজনেই সুখী মানুহজন। জানি থোৱা, সঁচাকৈয়ে মুছলমানক হত্যা কৰাটো কফিৰ, আৰু তেওঁক অপমান কৰাটো দুষ্টতা। এজন মুছলমানে তিনিদিনতকৈ বেছি সময় ভাতৃৰ লগত কথা নোপোৱাটো হালাল নহয়। জানো, মিছা কোৱাৰ পৰা আঁতৰি থাকক, আচলতে মিছা কোৱাটো গুৰুত্বসহকাৰে হওক বা খেলিমেলিকৈ হওক ন্যায্য নহয়। কোনোৱে শিশুক প্ৰতিশ্ৰুতি দি তাৰ পিছত পালন নকৰিব। সঁচাকৈয়ে মিছা কথা ক’লে পাপ কৰ্মৰ সৃষ্টি হ’ব আৰু সঁচাকৈয়ে পাপৰ কৰ্মই নৰকলৈ লৈ যাব। সঁচাকৈয়ে সততাই মঙ্গল দেখুৱাব আৰু মঙ্গলে স্বৰ্গ দেখুৱাব। আৰু সৎ ব্যক্তিক কোৱা হ’ব; তেওঁ সৎ কাম কৰিছে আৰু ভাল কাম কৰিছে। আনহাতে মিছলীয়াসকলক কোৱা হয়; তেওঁ মিছা আৰু পাপ কৰিছে। যি বান্দা সদায় মিছা কথা কয়, তেওঁক আল্লাহৰ দৃষ্টিত মিছলীয়া বুলি লিপিবদ্ধ কৰা হ’ব’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 46
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ خِدَاشٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ وَيَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْتَلَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ الْآيَةَ{ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ إِلَى قَوْلِهِ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبَابِ }فَقَالَ يَا عَائِشَةُ إِذَا رَأَيْتُمْ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِيهِ فَهُمْ الَّذِينَ عَنَاهُمْ اللَّهُ فَاحْذَرُوهُمْ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন খালিদ বিন খিদাছে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইছমাইল বিন উলাইয়াহে] কৈছে, আমাক [আয়ুব] কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক [আহমদ বিন থাবিত আল জাহদাৰী] আৰু [য়াহ্যা বিন হাকিম] কৈছে, দুয়োজনে কৈছে; আমাক [আব্দুল ৱাহাহাবে] কৈছে, [আব্দুল্লাহ বিন আবু আৱালকাহ] [আইছিয়া]ৰ পৰা [আয়ুব]ক বর্ণনা কৰিছে তেওঁ ক’লে,; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে এই আয়াত পঢ়ক: ‘তেওঁৱেই তোমালোকৰ ওচৰলৈ কিতাব - কোৰআন - নমাই দিলে। ইয়াৰ বিষয়বস্তুৰ ভিতৰত এনে আয়াত আছে যিবোৰ নিৰপেক্ষ, যিবোৰ কোৰআনৰ মূল বিষয়বস্তু আৰু অন্যান্য আয়াত যিবোৰ মুতাচ্যাবিহাত, যাৰ ফলত তেওঁৰ এই কথাবোৰ পোৱা যায়: ‘আৰু ইয়াৰ পৰা বুজাৰ বাহিৰে আন কোনো শিক্ষা ল’ব নোৱাৰি’। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘হে আইছা, যদি আপুনি মানুহক এই বিষয়ে তৰ্ক কৰা দেখিছে, তেন্তে তেওঁলোক যিজন আল্লাহৰ উদ্দেশ্য আছিল, গতিকে তেওঁলোকৰ পৰা সাৱধান হওক’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 47
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُنْذِرِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ ح و حَدَّثَنَا حَوْثَرَةُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ دِينَارٍ عَنْ أَبِي غَالِبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا ضَلَّ قَوْمٌ بَعْدَ هُدًى كَانُوا عَلَيْهِ إِلَّا أُوتُوا الْجَدَلَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ }الْآيَةَ
আমাক কৈছে [আলী বিন আল মুণ্ডজিৰে] কৈছে, আমাক [মুহাম্মাদ বিন ফুদলাইলক] কৈছে, আৰু আন এটা শাৰীৰ মতে; আমাক কৈছে [হাউতছাৰা বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহাম্মদ বিন বিছিৰ] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [হাজ্জাজ বিন দিনাৰ] [আবু গালিব]ৰ পৰা [আবু উমামাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘এটা জনগোষ্ঠীয়ে হিদায়তৰ পিছত বিপথে পৰিচালিত নহ’ব যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে ইয়াত থাকিব, কেৱল সেইসকলৰ বাহিৰে যিয়ে তৰ্ক কৰিবলৈ ভাল পায়’। তাৰ পিছত তেওঁ এই পদটো পঢ়িলে: ‘কিন্তু তেওঁলোক তৰ্ক কৰি ভাল পোৱা জনগোষ্ঠী’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 48
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْعَسْكَرِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ أَبُو هَاشِمِ بْنِ أَبِي خِدَاشٍ الْمَوْصِلِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِحْصَنٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي عَبْلَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ لِصَاحِبِ بِدْعَةٍ صَوْمًا وَلَا صَلَاةً وَلَا صَدَقَةً وَلَا حَجًّا وَلَا عُمْرَةً وَلَا جِهَادًا وَلَا صَرْفًا وَلَا عَدْلًا يَخْرُجُ مِنْ الْإِسْلَامِ كَمَا تَخْرُجُ الشَّعَرَةُ مِنْ الْعَجِينِ
আমাক কৈছে [দাউদ বিন চুলাইমান আল আস্কাৰীয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আলী আবু হাছিম বিন আবু খিদাছি আল মৌছিলি] তেওঁ কৈছিল; আমাক [মুহাম্মাদ বিন মিহছান] [ইব্ৰাহিম বিন আবু আবলা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আদ দৈলামী]ৰ পৰা [হুজদাইফা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘ আল্লাহে বিদ্বেষৰ পৰা গ্ৰহণ নকৰে; ৰোজা, নামাজ, দান, হজ, উমৰা, জেহাদ, আচৰণ আৰু ন্যায়। আটাৰ পৰা চুলি ওলোৱাৰ দৰে তেওঁ ইছলামৰ পৰা ওলাই আহিল'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 49
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مَنْصُورٍ الْحَنَّاطُ عَنْ أَبِي زَيْدٍ عَنْ أَبِي الْمُغِيرَةِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَى اللَّهُ أَنْ يَقْبَلَ عَمَلَ صَاحِبِ بِدْعَةٍ حَتَّى يَدَعَ بِدْعَتَهُ
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ছাইদে] কৈছে, আমাক [বিছিৰ বিন মনছুৰ আল হান্নাথ] [আবু জাইদ]ৰ পৰা [আবু আল মুগিৰা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘আল্লাহে এজন পাষণ্ডৰ আমল গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনিচ্ছুক যেতিয়ালৈকে তেওঁ নিজৰ বিদ্বেষ পৰিত্যাগ নকৰে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 50
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ وَهَارُونُ بْنُ إِسْحَقَ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ وَرْدَانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَرَكَ الْكَذِبَ وَهُوَ بَاطِلٌ بُنِيَ لَهُ قَصْرٌ فِي رَبَضِ الْجَنَّةِ وَمَنْ تَرَكَ الْمِرَاءَ وَهُوَ مُحِقٌّ بُنِيَ لَهُ فِي وَسَطِهَا وَمَنْ حَسَّنَ خُلُقَةُ بُنِيَ لَهُ فِي أَعْلَاهَا
আমাক [আব্দুৰ ৰহমান বিন ইব্ৰাহিম আদ ডিমাচিকি] আৰু [হাৰুন বিন ইছহাক] কৈছে, দুয়োজনে কৈছে; আমাক [ইবনে আবু ফুদাইক] [ছালামাহ বিন ৱাৰ্ডান]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, যিয়ে মিছা কথা ত্যাগ কৰে, তেওঁ মিছা হৈ থকাৰ সময়ত, তেওঁৰ বাবে আকাশৰ প্ৰান্তত এটা ৰাজপ্ৰসাদ নিৰ্মাণ কৰা হ’ব। যিয়ে সঁচা কথা ক’লেও বিতৰ্ক ত্যাগ কৰে, তাৰ বাবে স্বৰ্গৰ মাজভাগত এটা ৰাজপ্ৰসাদ নিৰ্মাণ কৰা হ’ব। যিয়ে নিজৰ নৈতিকতা উন্নত কৰিব, তেওঁৰ বাবে সৰ্বোচ্চ স্বৰ্গত ৰাজপ্ৰসাদ নিৰ্মাণ কৰা হ’ব’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 51
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ وَعَبْدَةُ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ ح و حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ وَمَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَحَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ وَشُعَيْبُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ لَا يَقْبِضُ الْعِلْمَ انْتِزَاعًا يَنْتَزِعُهُ مِنْ النَّاسِ وَلَكِنْ يَقْبِضُ الْعِلْمُ بِقَبْضِ الْعُلَمَاءِ فَإِذَا لَمْ يُبْقِ عَالِمًا اتَّخَذَ النَّاسُ رُءُوسًا جُهَّالًا فَسُئِلُوا فَأَفْتَوْا بِغَيْرِ عِلْمٍ فَضَلُّوا وَأَضَلُّوا
আমাক [আবু কুৰাইবক] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ইদ্ৰিছ] আৰু [আব্দাহ] আৰু [আবু মুআৱিয়াহ] আৰু [আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰ] আৰু [মুহাম্মাদ বিন বিছিৰ]ক কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক [সুৱাইদ বিন ছাইদ] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; আমাক [আলী বিন মুছিৰ] আৰু [মালিক বিন আনাছ] আৰু [হাফছ বিন মাইছাৰা] আৰু [ছ্যুআইব বিন ইছহাক] [হিছাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু বিন আল আছ]ৰ পৰা কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহে কেৱল মানুহৰ পৰা জ্ঞান কাঢ়ি লোৱা নাই। অৱশ্যে ই উলামাক হত্যা কৰি জ্ঞান কাঢ়ি লৈ যায়। যদি কোনো ধৰ্মপৰায়ণ ব্যক্তি নাথাকে তেন্তে মানুহে মূৰ্খ নেতা ল’ব, যেতিয়া তেওঁলোকক কোৱা হ’ব যে তেওঁলোকে জ্ঞান অবিহনে ফতোৱা দিব, তেতিয়া তেওঁলোক বিপথে পৰিচালিত হ’ব আৰু বিপথে পৰিচালিত হ’ব’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 52
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنِي أَبُو هَانِئٍ حُمَيْدُ بْنُ هَانِئٍ الْخَوْلَانِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ مُسْلِمِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أُفْتِيَ بِفُتْيَا غَيْرَ ثَبَتٍ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَى مَنْ أَفْتَاهُ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ইয়াজিদে] [ছাইদ বিন আবু আয়ুবে] ৰ পৰা কৈছে, মোক [আবু হানি` হুমাইদ বিন হানি` আল খৌলানী] [আবু উছমান মুছলিম বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যিজনক সত্য নহয় ফতোৱাৰে ফতোৱা দিয়া হয়, তেন্তে পাপ সেই ফাতোৱা দিয়া ব্যক্তিজনৰ ওপৰত থাকে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 53
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْهَمْدَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي رِشْدِينُ بْنُ سَعْدٍ وَجَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ عَنْ ابْنِ أَنْعُمٍ هُوَ الْإِفْرِيقِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِلْمُ ثَلَاثَةٌ فَمَا وَرَاءَ ذَلِكَ فَهُوَ فَضْلٌ آيَةٌ مُحْكَمَةٌ أَوْ سُنَّةٌ قَائِمَةٌ أَوْ فَرِيضَةٌ عَادِلَةٌ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ ইবনুল আলা` আল হামদানীয়ে] কৈছে; মোক [ৰিছিদিন বিন ছাদ] আৰু [জাফৰ বিন আউন] [ইবনু আন’উম]ৰ পৰা - অৰ্থাৎ আল আফ্ৰিকি - [আব্দুৰহমান বিন ৰফি’]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: তিনি জ্ঞান আছে, বাকীবোৰ কেৱল গুণ; মুহকামত আয়াত, উলম্ব চুন্নত আৰু ন্যায্য ফাৰা'ইদল'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 54
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ حَمَّادٍ سَجَّادَةُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسَيٍّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ قَالَلَمَّا بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَمَنِ قَالَ لَا تَقْضِيَنَّ وَلَا تَفْصِلَنَّ إِلَّا بِمَا تَعْلَمُ فَإِنْ أَشْكَلَ عَلَيْكَ أَمْرٌ فَقِفْ حَتَّى تَبَيَّنَهُ أَوْ تَكْتُبَ إِلَيَّ فِيهِ
আমাক কৈছে [আল হাছান বিন হাম্মাদ ছাজ্জাদাহে] কৈছে, আমাক [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ আল উমাৱী] [মুহাম্মাদ বিন ছাইদ বিন হাছান]ৰ পৰা [উবাদাহ বিন নুছাই]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন গানিম] ৰ পৰা কৈছে, আমাক কৈছে [মু’আজ বিন জাবাল] তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে যেতিয়া মোক য়েমেনলৈ পঠিয়াইছিল তেতিয়া তেওঁ কৈছিল: ‘আপুনি যি জানে তাৰ বাহিৰে কেতিয়াও নিৰ্ণয় বা সিদ্ধান্ত লোৱা নহয়। যদি আপুনি কোনো সমস্যাৰ সন্মুখীন হয়, তেন্তে সেয়া স্পষ্ট নোহোৱালৈকে ধৰি ৰাখক বা আপুনি মোক চিঠি লিখালৈকে'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 55
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الرِّجَالِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَمْرٍو الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ يَزَلْ أَمْرُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مُعْتَدِلًا حَتَّى نَشَأَ فِيهِمْ الْمُوَلَّدُونَ أَبْنَاءُ سَبَايَا الْأُمَمِ فَقَالُوا بِالرَّأْيِ فَضَلُّوا وَأَضَلُّوا
আমাক [চুৱাইদ বিন ছাইদে] কৈছে, আমাক [ইবনু আবু আৰ ৰিজালক] [আব্দুৰহমান বিন আমৰু আল আউজাই]ৰ পৰা [আব্দাহ বিন আবু লুবাবাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু বিন আল আছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা শুনিলোঁ: বন্দীসকলৰ পৰা বংশধৰ ওলাই অহালৈকে ইছৰাইলৰ সন্তানসকলৰ কাম-কাজ স্থিৰ হৈ থাকিল। তেওঁলোকে যুক্তি ব্যৱহাৰ কৰি যুক্তি দিয়ে গতিকে তেওঁলোক বিপথে পৰিচালিত আৰু বিভ্ৰান্তিকৰ'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 56
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ أَوْ سَبْعُونَ بَابًا أَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ وَأَرْفَعُهَا قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ ح و حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُهَيْلٍ جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদ আথ থানাফুছে] কৈছে, আমাক কৈছে [ৱাকি’] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ান] [ছুহাইল বিন আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘ইমানত উনষষ্ঠি, বা সত্তৰটা দুৱাৰ আছে। সৰ্বনিম্ন হৈছে ৰাস্তাৰ পৰা কাঁইট আঁতৰোৱা, আৰু সৰ্বোচ্চ হৈছে লা ইলাহা ইল্লাল্লাহ -আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো ভগৱান নাই- এই কথা। লাজ বিশ্বাসৰ অংশ'। আমাক [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাক] কৈছে যে তেওঁ কৈছে; আমাক [আবু খালিদ আল আহমৰ] [ইবনে আজলান]ৰ পৰা কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক [‘আমৰু বিন ৰফি’] কৈছে, আমাক [জাৰিৰ] [ছুহাইল]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ]ৰ পৰা [আবু ছালিহৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা সকলো কথা কৈছে, ওপৰৰ হাদীছৰ দৰে।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 57
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَسَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ إِنَّ الْحَيَاءَ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
আমাক কোৱা হৈছে যে [চাহল বিন আবু চাহল] আৰু [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন ইয়াজিদ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [চুফিয়ান] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [ছালিম]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ ভাতৃক লাজৰ বিষয়ে পৰামৰ্শ দিয়া শুনিছিল। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে লাজ ইমানৰ অংশ’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 58
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ ح و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ كِبْرٍ وَلَا يَدْخُلُ النَّارَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ
আমাক কৈছে [ছুৱাইদ বিন ছাইদে] কৈছে, আমাক [আলী বিন মুছিৰক] [আল আ’মাছিৰ পৰা] কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক কৈছে [আলী বিন মাইমুন আৰ ৰাক্কীয়ে] কৈছে, আমাক [ছাইদ বিন মছলামাহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [আলকামাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যিজনৰ হৃদয়ত অহংকাৰৰ ওজন সৰিয়হৰ গুটি থাকে, তেওঁ স্বৰ্গত প্ৰৱেশ নকৰে, আৰু যিজনৰ হৃদয়ত সৰিয়হৰ গুটিৰ ওজন ইমান আছে, তেওঁ নৰকত প্ৰৱেশ নকৰে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 59
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَلَّصَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ النَّارِ وَأَمِنُوا فَمَا مُجَادَلَةُ أَحَدِكُمْ لِصَاحِبِهِ فِي الْحَقِّ يَكُونُ لَهُ فِي الدُّنْيَا أَشَدَّ مُجَادَلَةً مِنْ الْمُؤْمِنِينَ لِرَبِّهِمْ فِي إِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ أُدْخِلُوا النَّارَ قَالَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِخْوَانُنَا كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَنَا وَيَصُومُونَ مَعَنَا وَيَحُجُّونَ مَعَنَا فَأَدْخَلْتَهُمْ النَّارَ فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَأَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ مِنْهُمْ فَيَأْتُونَهُمْ فَيَعْرِفُونَهُمْ بِصُوَرِهِمْ لَا تَأْكُلُ النَّارُ صُوَرَهُمْ فَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ النَّارُ إِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ إِلَى كَعْبَيْهِ فَيُخْرِجُونَهُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرَجْنَا مَنْ قَدْ أَمَرْتَنَا ثُمَّ يَقُولُ أَخْرِجُوا مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ دِينَارٍ مِنْ الْإِيمَانِ ثُمَّ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ نِصْفِ دِينَارٍ ثُمَّ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍقَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَمَنْ لَمْ يُصَدِّقْ هَذَا فَلْيَقْرَأْ{ إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا }
আমাক কৈছে নেকি [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহ্যাই] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুৰাজ্জাকে] কৈছে, আমাক [মা’মাৰ] [জাইদ বিন আছলাম]ৰ পৰা [‘আথো` বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা কৈছেনে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যদি আল্লাহে মুমিনসকলক জাহান্নামৰ পৰা উত্থাপন কৰিছে আৰু তেওঁলোকে নিৰাপত্তা অনুভৱ কৰে, তেন্তে তোমালোকৰ মাজৰ এজন আৰু তেওঁৰ বন্ধুৰ মাজত এই পৃথিৱীত ঘটা সঠিক কামৰ সন্দৰ্ভত তৰ্ক, মুমিনসকলে নিজৰ ভাইসকলক জাহান্নামত পেলোৱাৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰভুৰ সৈতে কৰা তৰ্কতকৈ বেছি তীব্ৰ নহ’ব’। তেওঁ ক’লে, ‘বিশ্বাস কৰাসকলে কয়; ‘হে আমাৰ প্ৰভু, আমাৰ ভাইসকলে আমাৰ লগত নামাজ পঢ়িছিল, আমাৰ লগত ৰোজা কৰিছিল আৰু আমাৰ লগত হজ্জ কৰিছিল, কিন্তু আপুনি তেওঁলোকক কিয় নৰকত ৰাখিছিল! ' আল্লাহে কৈছে: 'যা আৰু তেওঁলোকৰ পৰা চিনি পোৱা সকলক উলিয়াই আনিব'। গতিকে তেওঁলোকে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁলোকৰ ৰূপৰ দ্বাৰা চিনি পালে, তেওঁলোকৰ ৰূপ জুইয়ে ভস্মীভূত হোৱা নাছিল। ইয়াৰে এটাৰ দুয়োটা পোৱালিৰ এটা অংশলৈকে জুইয়ে ভস্মীভূত হৈছিল। আৰু কিছুমানৰ ভৰিৰ গোৰোহালৈকে জুইয়ে ভস্মীভূত হৈছিল। গতিকে উলিয়াই আনিলে। তেতিয়া তেওঁলোকে চিঞৰি উঠিল; 'হে আমাৰ প্ৰভু, আমি যিসকলক আপুনি আমাক আজ্ঞা দিছে, তেওঁলোকক উলিয়াই আনিলোঁ'। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে, ‘যিজনৰ হৃদয়ত এক দিনাৰ মূল্যৰ বিশ্বাস আছে, তেওঁক বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিব। তাৰ পিছত আধা দিনাৰ ওজনৰ বিশ্বাস যাৰ অন্তৰত আছে। তাৰ পিছত সেইজন ব্যক্তি, যাৰ হৃদয়ত সৰিয়হৰ গুটিৰ দৰে গধুৰ বিশ্বাস আছে'। আবু ছাইদে ক’লে, ‘যিজনে এই কথা বিশ্বাস নকৰে, তেন্তে তেওঁ পঢ়ক: ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহে কণিকাৰ সমান ডাঙৰ কাৰো অন্যায় নকৰে, আৰু যদি কণিকাৰ সমান ডাঙৰ গুণ থাকে, তেন্তে আল্লাহে নিশ্চয় তাক বহুগুণে বৃদ্ধি কৰিব আৰু তেওঁৰ পৰা এক বৃহৎ পুৰস্কাৰ দিব’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 60
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ نَجِيحٍ وَكَانَ ثِقَةً عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ عَنْ جُنْدُبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ فِتْيَانٌ حَزَاوِرَةٌ فَتَعَلَّمْنَا الْإِيمَانَ قَبْلَ أَنْ نَتَعَلَّمَ الْقُرْآنَ ثُمَّ تَعَلَّمْنَا الْقُرْآنَ فَازْدَدْنَا بِهِ إِيمَانًا
আমাক কৈছে [আলী বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [ৱাকি’] কৈছে, আমাক কৈছে [হাম্মাদ বিন নাজিহ] -তেওঁ ছিকাহ -বিশ্বাস- - [আবু ইমৰাণ আল জৌনি]ৰ পৰা [জুণ্ডুব বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল; ‘যেতিয়া আমি নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত আছিলো, সেই সময়ত আমি শক্তিশালী ডেকা আছিলো। আমি কোৰআন অধ্যয়ন কৰাৰ আগতে ইমান অধ্যয়ন কৰিছিলো, তাৰ পিছত কোৰআন অধ্যয়ন কৰিছিলো, গতিকে আমাৰ বিশ্বাস বৃদ্ধি পাইছিল'।
