Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 হাদিছ
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4321
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ مَنْظُورٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَوْضِعُ سَوْطٍ فِي الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا
আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰে] আমাক কৈছে [জাকাৰিয়া` বিন মন্দজুৰে] আমাক [আবু হাজিম] [ছাহল বিন ছাদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘চাবুকৰ স্থান স্বৰ্গত, বাকী পৃথিৱীতকৈ ভাল’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4322
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْجَنَّةُ مِائَةُ دَرَجَةٍ كُلُّ دَرَجَةٍ مِنْهَا مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَإِنَّ أَعْلَاهَا الْفِرْدَوْسُ وَإِنَّ أَوْسَطَهَا الْفِرْدَوْسُ وَإِنَّ الْعَرْشَ عَلَى الْفِرْدَوْسِ مِنْهَا تُفَجَّرُ أَنْهَارُ الْجَنَّةِ فَإِذَا مَا سَأَلْتُمْ اللَّهَ فَسَلُوهُ الْفِرْدَوْسَ
আমাক কৈছে [ছুৱাইদ বিন ছাইদে] আমাক [হাফছ বিন মাইছাৰা] [জাইদ বিন আছলাম]ৰ পৰা [‘আতাহা` বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা কৈছে যে [মু’আজ বিন জাবালে] কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘জান্নাত এশটা স্তৰ আছে, আৰু প্ৰতিটো স্তৰ হৈছে আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ মাজৰ দূৰত্ব, সৰ্বোচ্চ হৈছে জান্নাতৰ জান্নাত আৰু মাজভাগত জান্নাত আৰু আছৰী জান্নাতৰ ওপৰত, ইয়াৰ পৰা জান্নাতৰ নদীবোৰ বৈ যায়। যদি আপুনি আল্লাহক অনুৰোধ কৰে, তেন্তে তেওঁৰ পৰা জান্নাত জান্নাত বিচাৰিব'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4323
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عُثْمَانَ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُهَاجِرٍ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنِي الضَّحَّاكُ الْمَعَافِرِيُّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ لِأَصْحَابِهِ أَلَا مُشَمِّرٌ لِلْجَنَّةِ فَإِنَّ الْجَنَّةَ لَا خَطَرَ لَهَا هِيَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ نُورٌ يَتَلَأْلَأُ وَرَيْحَانَةٌ تَهْتَزُّ وَقَصْرٌ مَشِيدٌ وَنَهَرٌ مُطَّرِدٌ وَفَاكِهَةٌ كَثِيرَةٌ نَضِيجَةٌ وَزَوْجَةٌ حَسْنَاءُ جَمِيلَةٌ وَحُلَلٌ كَثِيرَةٌ فِي مَقَامٍ أَبَدًا فِي حَبْرَةٍ وَنَضْرَةٍ فِي دُورٍ عَالِيَةٍ سَلِيمَةٍ بَهِيَّةٍ قَالُوا نَحْنُ الْمُشَمِّرُونَ لَهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قُولُوا إِنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ ذَكَرَ الْجِهَادَ وَحَضَّ عَلَيْهِ
আমাক কৈছে [আল আব্বাছ বিন উছমান আদ ডিমাছিকিয়ে] আমাক কৈছে [আল ৱালিদ বিন মুছলিম] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন মুইহাজিৰ আল আনছাৰীয়ে] মোক [আদল দ্লাহাক আল মাআফিৰী] [চুলাইমান বিন মুছা]ৰ পৰা [কুৰাইব, ইবনে আব্বাছৰ প্ৰাক্তন দাস]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; আমাক [উছামা বিন জাইদক] কৈছে তেওঁ কৈছিল; এদিন ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ ছাহাবীসকলক ক’লে: ‘আপুনি স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ কিয় সাজু নহয়? স্বৰ্গৰ সুখবোৰ কল্পনা কৰিব নোৱাৰা হ’লেও। কা’বাহৰ মালিকৰ স্বাৰ্থত স্বৰ্গ হৈছে এক জ্বলন্ত পোহৰ আৰু ভাল গোন্ধ, শক্তিশালী ৰাজপ্ৰসাদ, বহল নদী, বহুতো আৰু সুগন্ধি ফল, সুন্দৰ আৰু ধুনীয়া স্বামী-স্ত্ৰী, আৰু মিহি আৰু সুন্দৰ কাপোৰ, চিৰন্তন আৰু সুন্দৰ ঠাইত, উচ্চ আৰু প্ৰশংসনীয় স্তৰত’। তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'আমি সাজু হৈ আছো হে আল্লাহৰ ৰাছুল'। তেওঁ ক’লে, ‘আপোনাৰ দ্বাৰা কওক ‘ইনশ্বা আল্লাহ -যদি আল্লাহে ইচ্ছা কৰে-’। তাৰ পিছত তেওঁ জেহাদৰ গুণৰ কথা উল্লেখ কৰি ইয়াৰ আহ্বান জনায়’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4324
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلُ زُمْرَةٍ تَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ عَلَى ضَوْءِ أَشَدِّ كَوْكَبٍ دُرِّيٍّ فِي السَّمَاءِ إِضَاءَةً لَا يَبُولُونَ وَلَا يَتَغَوَّطُونَ وَلَا يَمْتَخِطُونَ وَلَا يَتْفُلُونَ أَمْشَاطُهُمْ الذَّهَبُ وَرَشْحُهُمْ الْمِسْكُ وَمَجَامِرُهُمْ الْأَلُوَّةُ أَزْوَاجُهُمْ الْحُورُ الْعِينُ أَخْلَاقُهُمْ عَلَى خُلُقِ رَجُلٍ وَاحِدٍ عَلَى صُورَةِ أَبِيهِمْ آدَمَ سِتُّونَ ذِرَاعًاحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ مِثْلَ حَدِيثِ ابْنِ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [মুহাম্মাদ বিন আল ফুদলাইলক] [আল ‘উমাৰাহ বিন আল কা’কা’]ৰ পৰা [আবু জুৰাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘প্ৰথমে স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰা গোটটো সম্পূৰ্ণ ৰাতি চন্দ্ৰৰ ৰূপত হ’ব, তাৰ পিছত তাৰ পিছৰ গোটটো তৰাৰ আটাইতকৈ উজ্জ্বল পোহৰৰ ৰূপত হ’ব; তেওঁলোকে প্ৰস্ৰাৱ নকৰে, শৌচ নকৰে, থুই নাথাকে। তেওঁলোকৰ কম্বল সোণৰ আৰু সুগন্ধি কস্তুৰীৰ, জ্বলি থকা কয়লা সুগন্ধি কাঠৰ, সংগী স্বৰ্গদূত, তেওঁলোকৰ নৈতিকতা ষাঠি হাত ওখ পিতৃ আদমৰ ৰূপত এজন ব্যক্তিৰ নৈতিকতাৰ দৰে’। আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আমাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [ইবনে ফুদলাইল]ৰ হাদীছৰ দৰে [উমাৰাহ]ৰ পৰা কৈছে।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4325
حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَعَلِيُّ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَوْثَرُ نَهَرٌ فِي الْجَنَّةِ حَافَّتَاهُ مِنْ ذَهَبٍ مَجْرَاهُ عَلَى الْيَاقُوتِ وَالدُّرِّ تُرْبَتُهُ أَطْيَبُ مِنْ الْمِسْكِ وَمَاؤُهُ أَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ وَأَشَدُّ بَيَاضًا مِنْ الثَّلْجِ
আমাক [ৱাশ্বিল বিন আব্দুল আ’লা] আৰু [আব্দুল্লাহ বিন ছাইদ] আৰু [আলি বিন মুণ্ড্জিৰ]ক কোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে কৈছিল; আমাক [মুহাম্মাদ বিন ফুদলাইলক] [আথা` বিন আছ ছাইব]ৰ পৰা [মুহাৰিব বিন দিৎছাৰ]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘আল কাউৎছাৰ স্বৰ্গৰ এখন নদী, ইয়াৰ দুটা পাৰ সোণৰ, ইয়াৰ প্ৰবাহ য়াকুট আৰু মুকুতাৰে নিৰ্মিত, ইয়াৰ মাটি আটাইতকৈ সুগন্ধি কস্তুৰী, আৰু ইয়াৰ পানী মৌতকৈ মিঠা আৰু নিয়ৰতকৈ বগা’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4326
حَدَّثَنَا أَبُو عُمَرَ الضَّرِيرُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي ظِلِّهَا مِائَةَ سَنَةٍ لَا يَقْطَعُهَا وَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ{ وَظِلٍّ مَمْدُودٍ وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ }
আমাক কৈছে [আবু উমৰ আদল দলাৰীৰে] আমাক [আব্দুৰহমান বিন উছমান] [মুহাম্মাদ বিন আমৰু]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘সঁচাকৈয়ে স্বৰ্গত এজোপা গছ আছে, যাৰ ছাঁৰ তলত এশ বছৰ ধৰি অশ্বাৰোহীয়ে খোজ কাঢ়িলে তেওঁ তাত উপনীত হ’ব নোৱাৰিব। ইচ্ছা কৰিলে পঢ়ক; 'আৰু ছাঁ বহলকৈ বিয়পি পৰে আৰু পানী ঢালি দিয়ে'। QS আল ৱাকিয়াহ; ৩০-৩১।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4327
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ حَبِيبِ بْنِ أَبِي الْعِشْرِينَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِأَنَّهُ لَقِيَ أَبَا هُرَيْرَةَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ فِي سُوقِ الْجَنَّةِ قَالَ سَعِيدٌ أَوَ فِيهَا سُوقٌ قَالَ نَعَمْ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ إِذَا دَخَلُوهَا نَزَلُوا فِيهَا بِفَضْلِ أَعْمَالِهِمْ فَيُؤْذَنُ لَهُمْ فِي مِقْدَارِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ مِنْ أَيَّامِ الدُّنْيَا فَيَزُورُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَيُبْرِزُ لَهُمْ عَرْشَهُ وَيَتَبَدَّى لَهُمْ فِي رَوْضَةٍ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ فَتُوضَعُ لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ وَمَنَابِرُ مِنْ لُؤْلُؤٍ وَمَنَابِرُ مِنْ يَاقُوتٍ وَمَنَابِرُ مِنْ زَبَرْجَدٍ وَمَنَابِرُ مِنْ ذَهَبٍ وَمَنَابِرُ مِنْ فِضَّةٍ وَيَجْلِسُ أَدْنَاهُمْ وَمَا فِيهِمْ دَنِيءٌ عَلَى كُثْبَانِ الْمِسْكِ وَالْكَافُورِ مَا يُرَوْنَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَرَاسِيِّ بِأَفْضَلَ مِنْهُمْ مَجْلِسًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا قَالَ نَعَمْ هَلْ تَتَمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قُلْنَا لَا قَالَ كَذَلِكَ لَا تَتَمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ وَلَا يَبْقَى فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ أَحَدٌ إِلَّا حَاضَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مُحَاضَرَةً حَتَّى إِنَّهُ يَقُولُ لِلرَّجُلِ مِنْكُمْ أَلَا تَذْكُرُ يَا فُلَانُ يَوْمَ عَمِلْتَ كَذَا وَكَذَا يُذَكِّرُهُ بَعْضَ غَدَرَاتِهِ فِي الدُّنْيَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَفَلَمْ تَغْفِرْ لِي فَيَقُولُ بَلَى فَبِسَعَةِ مَغْفِرَتِي بَلَغْتَ مَنْزِلَتَكَ هَذِهِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ غَشِيَتْهُمْ سَحَابَةٌ مِنْ فَوْقِهِمْ فَأَمْطَرَتْ عَلَيْهِمْ طِيبًا لَمْ يَجِدُوا مِثْلَ رِيحِهِ شَيْئًا قَطُّ ثُمَّ يَقُولُ قُومُوا إِلَى مَا أَعْدَدْتُ لَكُمْ مِنْ الْكَرَامَةِ فَخُذُوا مَا اشْتَهَيْتُمْ قَالَ فَنَأْتِي سُوقًا قَدْ حُفَّتْ بِهِ الْمَلَائِكَةُ فِيهِ مَا لَمْ تَنْظُرْ الْعُيُونُ إِلَى مِثْلِهِ وَلَمْ تَسْمَعْ الْآذَانُ وَلَمْ يَخْطُرْ عَلَى الْقُلُوبِ قَالَ فَيُحْمَلُ لَنَا مَا اشْتَهَيْنَا لَيْسَ يُبَاعُ فِيهِ شَيْءٌ وَلَا يُشْتَرَى وَفِي ذَلِكَ السُّوقِ يَلْقَى أَهْلُ الْجَنَّةِ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَيُقْبِلُ الرَّجُلُ ذُو الْمَنْزِلَةِ الْمُرْتَفِعَةِ فَيَلْقَى مَنْ هُوَ دُونَهُ وَمَا فِيهِمْ دَنِيءٌ فَيَرُوعُهُ مَا يَرَى عَلَيْهِ مِنْ اللِّبَاسِ فَمَا يَنْقَضِي آخِرُ حَدِيثِهِ حَتَّى يَتَمَثَّلَ لَهُ عَلَيْهِ أَحْسَنُ مِنْهُ وَذَلِكَ أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَحْزَنَ فِيهَا قَالَ ثُمَّ نَنْصَرِفُ إِلَى مَنَازِلِنَا فَتَلْقَانَا أَزْوَاجُنَا فَيَقُلْنَ مَرْحَبًا وَأَهْلًا لَقَدْ جِئْتَ وَإِنَّ بِكَ مِنْ الْجَمَالِ وَالطِّيبِ أَفْضَلَ مِمَّا فَارَقْتَنَا عَلَيْهِ فَنَقُولُ إِنَّا جَالَسْنَا الْيَوْمَ رَبَّنَا الْجَبَّارَ عَزَّ وَجَلَّ وَيَحِقُّنَا أَنْ نَنْقَلِبَ بِمِثْلِ مَا انْقَلَبْنَا
আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰে] আমাক কৈছে [আব্দুল হামিদ বিন হাবিব বিন আবু আল ইয়ছৰিনে] মোক কৈছে [আব্দুৰহমান বিন আমৰু আল আউজাইয়ে] মোক কৈছে [হাছান বিন আথিয়াবে] মোক [ছাইদ বিন আল মুছায়াব] কৈছে যে তেওঁ আবু হুৰাইৰাক লগ পাইছিল, গতিকে [আবু হুৰাইৰা] ক’লে: মই আল্লাহৰ ওচৰত আশা কৰিছো যে তেওঁ মোক তোমালোকৰ লগত স্বৰ্গৰ বজাৰত একত্ৰিত কৰিব'। ছাইদে সুধিলে: 'তাত বজাৰ আছে নেকি?' আবু হুৰাইৰায়ে উত্তৰ দিলে: হয়, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক কৈছিল যে যেতিয়া আকাশৰ বাসিন্দাসকলে স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ কৰ্মৰ গুণৰ বাবে তাতেই থাকে, তাৰ পিছত তেওঁলোকক দুনিয়াৰ দিনৰ জুম্মাত অনুমতি দিয়া হয় আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাৰ ওচৰলৈ যায়, তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁলোকৰ ওচৰত নিজৰ আৰ্ছ প্ৰকাশ কৰে, আৰু তেওঁলোকৰ ওচৰত তেওঁলোকৰ কোনো এটাত উপস্থিত হয় স্বৰ্গৰ বাগিচাৰ বাগিচা, আনহাতে পোহৰৰ মঞ্চ, মুকুতাৰ মঞ্চ, য়াকুতৰ মঞ্চ, ৰত্নৰ মঞ্চ, সোণৰ মঞ্চ, ৰূপৰ মঞ্চ, তেওঁলোকৰ বাবে নম্ৰতাৰ স্তৰত আটাইতকৈ নিম্ন স্তৰত কস্তুৰী আৰু কাফুৰৰ টিলাত বহিছিল আৰু তেওঁলোকে চকী থকাসকলৰ আসন তেওঁলোকৰ আসনতকৈ ভাল বুলি নাভাবিছিল। আবু হুৰাইৰাহে ক’লে; তেতিয়া মই সুধিলোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি আমাৰ ৰাব্বক দেখা পামনে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘হয়’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সুধিলে, পূৰ্ণিমাৰ দিনত সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰ দেখিলে তোমালোকে ইজনে সিজনৰ লগত তৰ্ক কৰে নেকি? আমি উত্তৰ দিলোঁ: ‘নাই’। তেওঁ ক’লে: ‘তেনেকৈয়ে আপোনাৰ ৰাব্বক দেখিলে বিতৰ্ক নকৰে। আৰু সেই সভাত আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনোৱে প্ৰকৃততে তেওঁৰ ওচৰলৈ নাহিব যেতিয়ালৈকে তেওঁ তোমালোকৰ মাজৰ এজনক সুধিব: ‘হে অমুক, তোমালোকে কেতিয়া অমুক বুলি কৈছিলা, তোমালোকৰ মনত নাইনে? আল্লাহে তেওঁক পৃথিৱীত থকাৰ সময়ত তেওঁৰ কিছুমান পাপৰ কথা সোঁৱৰাই দিছিল। ব্যক্তিজনে উত্তৰ দিলে: ‘হে ৰাব, তুমি মোক ক্ষমা নকৰিবানে?’। আল্লাহে উত্তৰ দিলে: ‘হয়, মোৰ ক্ষমাৰ যিমানখিনি আপোনাৰ ঠাইত উপনীত হ’ব, তাৰ দ্বাৰা’। যেতিয়া তেওঁলোক তেনেকুৱা আছিল, তেতিয়া তেওঁলোকৰ ওপৰত এটা ডাঙৰ ছাঁ পৰিল আৰু বৰষুণ দিলে এনে এটা সুগন্ধিৰ গোন্ধ যাৰ গোন্ধ তেওঁলোকে আগতে কেতিয়াও সন্মুখীন হোৱা নাছিল, তেতিয়া তেওঁ ক’লে: ‘মই তোমালোকৰ বাবে যি মহিমাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰিছো, তাৰ পিছত তুমি যি বিচাৰে তাকে লোৱা’। তেওঁ ক’লে: ‘তাৰ পিছত আমি ফেৰেস্তাৰে আগুৰি থকা এখন বজাৰলৈ আহিলোঁ, য’ত কোনো চকুৱে দেখা নাছিল, কাণে কেতিয়াও শুনা নাছিল আৰু কোনো হৃদয়ে কেতিয়াও পাৰ হোৱা নাছিল’। তেওঁ আৰু ক’লে, ‘তেতিয়া আমি যি কামনা কৰিছিলো সেয়া আমাৰ ওচৰলৈ অনা হ’ল, তাত সেইটো বিক্ৰী হোৱা নাছিল, কিনাও হোৱা নাছিল। সেই বজাৰত জান্নাতৰ লোকসকলে ইজনে সিজনক লগ পায়। এজন উচ্চ পদবীৰ মানুহ আহি নিম্ন পদবীৰ আৰু তেওঁৰ নিম্ন পদবীৰ কোনোবা এজনক লগ পায়, আৰু তেওঁক দেখুওৱা কাপোৰবোৰলৈ ভয় কৰে আৰু বাক্য শেষ কৰাৰ আগতেই তেওঁ তাতকৈ ভাল কিবা এটাৰ সপোন দেখে, কাৰণ জান্নাতত কোনোৱে দুখী হোৱাটো উপযুক্ত নহয়। ইয়াৰ পিছত আমি ঘৰলৈ উভতি আহিলোঁ আৰু আমাৰ পত্নীসকলে আমাক সম্ভাষণ জনাই ক’লে: ‘আদৰণি, তুমি আমাক এৰি যোৱাৰ সময়তকৈ ভাল সৌন্দৰ্য্যত আহিছা।’ আমি উত্তৰ দিলোঁ, ‘সঁচাকৈয়ে আজি আমি আমাৰ প্ৰভু আল জব্বাৰ আজ্জা ৱা জাল্লাৰ লগত গৈ আছো, আৰু আমাৰ বাবে এইদৰে ঘূৰি অহাটো উপযুক্ত নহয়।’
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4328
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْرَقُ أَبُو مَرْوَانَ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ أَبِي مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ أَحَدٍ يُدْخِلُهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ إِلَّا زَوَّجَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ثِنْتَيْنِ وَسَبْعِينَ زَوْجَةً ثِنْتَيْنِ مِنْ الْحُورِ الْعِينِ وَسَبْعِينَ مِنْ مِيرَاثِهِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ مَا مِنْهُنَّ وَاحِدَةٌ إِلَّا وَلَهَا قُبُلٌ شَهِيٌّ وَلَهُ ذَكَرٌ لَا يَنْثَنِيقَالَ هِشَامُ بْنُ خَالِدٍ مِنْ مِيرَاثِهِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ يَعْنِي رِجَالًا دَخَلُوا النَّارَ فَوَرِثَ أَهْلُ الْجَنَّةِ نِسَاءَهُمْ كَمَا وُرِثَتْ امْرَأَةُ فِرْعَوْنَ
আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন খালিদ আল আজৰাক আবু মাৰৱান আদ ডিমাছিকিয়ে] আমাক [খালিদ বিন ইয়াজিদ বিন আবু মালিক] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [খালিদ বিন মা’দান]ৰ পৰা [আবু উমামাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘এজন বান্দা নাই যাক স্বৰ্গত ৰখা হৈছে কিন্তু আল্লাহ ৱাজাল্লাই বাইসত্তৰখন পত্নী, দুগৰাকী পত্নীক ফেৰেস্তাৰ পৰা আৰু তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰৰ পৰা সত্তৰজনীক বিয়া কৰাব যিসকল জাহান্নামৰ বাসিন্দা - তেওঁৰ পত্নীসকল যিসকল জাহান্নামৰ বাসিন্দা যি স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰিব -, আৰু তেওঁলোকৰ এজনো নহয় কিন্তু তেওঁৰ যোনি টান আৰু তেওঁৰ লিংগ আছে যিটো নাই লেহেমীয়া'। খালিদ বিন হিছামে কয়; নৰকৰ লোকসকলৰ উত্তৰাধিকাৰৰ অৰ্থ হ’ল পুৰুষসকলে নৰকলৈ যায় আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে নিজৰ পত্নীক স্বৰ্গৰ বাসিন্দা হিচাপে উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে লাভ কৰে, ঠিক যেনেকৈ ফৰৌণে নিজৰ পত্নীসকলৰ উত্তৰাধিকাৰী হৈছিল’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4329
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ عَامِرٍ الْأَحْوَلِ عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤْمِنُ إِذَا اشْتَهَى الْوَلَدَ فِي الْجَنَّةِ كَانَ حَمْلُهُ وَوَضْعُهُ فِي سَاعَةٍ وَاحِدَةٍ كَمَا يَشْتَهِي
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰ] আমাক কৈছে [মু’আজ বিন হিছামে] আমাক [মোৰ পিতৃ] [‘আমিৰ আল আহৱাল]ৰ পৰা [আবু আছ শ্বিদিক আন নাজী]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে: ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে কৈছে: ‘স্বৰ্গত যদি কোনো মুমিনে সন্তান জন্ম দিব বিচাৰে, তেন্তে তেওঁ গৰ্ভধাৰণ কৰিব আৰু ইচ্ছামতে এঘণ্টাত জন্ম দিব'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4330
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْلَمُ آخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا مِنْهَا وَآخِرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ رَجُلٌ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ حَبْوًا فَيُقَالُ لَهُ اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلْأَى فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَجَدْتُهَا مَلْأَى فَيَقُولُ اللَّهُ اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلْأَى فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَجَدْتُهَا مَلْأَى فَيَقُولُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلْأَى فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ إِنَّهَا مَلْأَى فَيَقُولُ اللَّهُ اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَ الدُّنْيَا وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهَا أَوْ إِنَّ لَكَ مِثْلَ عَشَرَةِ أَمْثَالِ الدُّنْيَا فَيَقُولُ أَتَسْخَرُ بِي أَوْ أَتَضْحَكُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ فَكَانَ يُقَالُ هَذَا أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلًا
আমাক কৈছে [উছমান বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [জাৰিৰ] [মনছুৰ]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [আবিদা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘সঁচাকৈয়ে মই জানো যে জাহান্নামৰ অন্তিম বাসিন্দাসকলৰ ভিতৰত ইয়াৰ পৰা ওলাই আহিব, আৰু আকাশৰ অন্তিম বাসিন্দাসকলে স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰিব, অৰ্থাৎ; চাৰিওখনে নৰকৰ পৰা ওলাই অহা মানুহজনক কোৱা হৈছিল; 'যা আৰু স্বৰ্গত প্ৰৱেশ'। তেওঁৰ ওচৰলৈ গ’ল, গতিকে তেওঁ কল্পনা কৰিলে যে সেইখন চাহাৰা মৰুভূমি। গতিকে তেওঁ উভতি আহি ক’লে; 'হে ৰাব, মই চাহাৰা মৰুভূমি পাইছিলোঁ'। গতিকে আল্লাহে ক’লে; 'যা আৰু স্বৰ্গত প্ৰৱেশ'। তেওঁৰ ওচৰলৈ গ’ল, গতিকে তেওঁ কল্পনা কৰিলে যে সেইখন চাহাৰা মৰুভূমি। গতিকে তেওঁ উভতি আহি ক’লে; 'হে ৰাব, মই চাহাৰা মৰুভূমি পাইছিলোঁ'। গতিকে আল্লাহ চুবহানাহুৱে ক’লে; 'যা আৰু স্বৰ্গত প্ৰৱেশ'। তেওঁৰ ওচৰলৈ গ’ল, গতিকে তেওঁ কল্পনা কৰিলে যে সেইখন চাহাৰা মৰুভূমি। গতিকে তেওঁ উভতি আহি ক’লে; 'হে ৰাব, মই চাহাৰা মৰুভূমি পাইছিলোঁ'। গতিকে আল্লাহে ক’লে; 'যা আৰু স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰক, তেতিয়া তোমাৰ বাবে ই জগত আৰু ইয়াৰ দৰে দহটা বস্তুৰ দৰে হ'ব - বা সঁচাকৈয়ে তেওঁৰ বাবে ই জগতৰ দৰে দহগুণ হ'ব - তেতিয়া মানুহজনে ক'লে; 'তুমি মোক উপহাস কৰিছা নে মোক সংশোধন কৰিছা - যদিও তুমি ৰজা?' আব্দুল্লাহ বিন মাছুদে কয়; 'মই দেখিলোঁ যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক হাঁহি আছে যাতে তেওঁৰ কাটিব পৰা দাঁত দেখা যায়।' গতিকে কোৱা হৈছে; 'এইজন স্বৰ্গৰ আটাইতকৈ নিম্ন পদবীৰ বাসিন্দা'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4331
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَأَلَ الْجَنَّةَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَتْ الْجَنَّةُ اللَّهُمَّ أَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ اسْتَجَارَ مِنْ النَّارِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَتْ النَّارُ اللَّهُمَّ أَجِرْهُ مِنْ النَّارِ
আমাক কৈছে [হান্নাদ বিন আছ ছাৰীয়ে] আমাক [আবু আল আহৱাছ] [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [ইয়াজিদ বিন আবু মৰিয়াম]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যিজনে আল্লাহৰ পৰা তিনিবাৰ স্বৰ্গ বিচাৰিব, স্বৰ্গে ক’ব; 'হে আল্লাহ, তেওঁক স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰক'। আৰু যিয়ে তিনিবাৰ নৰকৰ জুইৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ অনুৰোধ কৰিব, তেতিয়া নৰকে ক’ব; 'হে আল্লাহ তেওঁক জাহান্নামৰ জুইৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখক'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4332
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا لَهُ مَنْزِلَانِ مَنْزِلٌ فِي الْجَنَّةِ وَمَنْزِلٌ فِي النَّارِ فَإِذَا مَاتَ فَدَخَلَ النَّارَ وَرِثَ أَهْلُ الْجَنَّةِ مَنْزِلَهُ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى { أُولَئِكَ هُمْ الْوَارِثُونَ }
আমাক কোৱা হৈছে যে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [আহমদ বিন চিনান] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘তোমালোকৰ মাজৰ এজনো নাই যদিহে তেওঁৰ দুটা ঠাই নাথাকে; এটা স্থান স্বৰ্গত আৰু আন এটা স্থান নৰকত। যদি তেওঁ মৰি নৰকলৈ যায়, তেন্তে স্বৰ্গবাসীয়ে তেওঁৰ স্থান লাভ কৰিব। সেইটোৱেই হৈছে ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ অৰ্থ ‘তেওঁলোকে উত্তৰাধিকাৰী হ’ব’। কিউ এছ আল মুকমিনুন; ১০.
