Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 হাদিছ

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4301

حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ خَيْثَمَةَ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُيِّرْتُ بَيْنَ الشَّفَاعَةِ وَبَيْنَ أَنْ يَدْخُلَ نِصْفُ أُمَّتِي الْجَنَّةَ فَاخْتَرْتُ الشَّفَاعَةَ لِأَنَّهَا أَعَمُّ وَأَكْفَى أَتُرَوْنَهَا لِلْمُتَّقِينَ لَا وَلَكِنَّهَا لِلْمُذْنِبِينَ الْخَطَّائِينَ الْمُتَلَوِّثِينَ

আমাক কৈছে [ইছমাইল বিন আছাদে] আমাক কৈছে [আবু বদৰে] আমাক [জিয়াদ বিন খাইছামাহ] [নুআইম বিন আবু হিন্দ]ৰ পৰা [ৰিব’ই বিন হিৰাছী]ৰ পৰা [আবু মুছা আল আছিয়াৰী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘মোক মোৰ উম্মাহৰ আধা সংখ্যকৰ মাজৰ পৰা বাছি ল’বলৈ কোৱা হৈছিল, যিজনক শ্বাফী দিয়া হ’লে স্বৰ্গত ভৰ্তি হ’ব, গতিকে মই শ্বাফাইট বাছি লৈছিলো, কাৰণ প্ৰকৃততে শ্বাফাইট অধিক সামৰি লোৱা আৰু অধিক যথেষ্ট। আপুনি কি ভাবে, কেৱল ধৰ্মপৰায়ণসকলকহে দিয়া হয় নেকি? নাই, কিন্তু পাপী আৰু বহু ভুল কৰা লোককো দিয়া হয়'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4302

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَجْتَمِعُ الْمُؤْمِنُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُلْهَمُونَ أَوْ يَهُمُّونَ شَكَّ سَعِيدٌ فَيَقُولُونَ لَوْ تَشَفَّعْنَا إِلَى رَبِّنَا فَأَرَاحَنَا مِنْ مَكَانِنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ آدَمُ أَبُو النَّاسِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ فَاشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّكَ يُرِحْنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ وَيَشْكُو إِلَيْهِمْ ذَنْبَهُ الَّذِي أَصَابَ فَيَسْتَحْيِي مِنْ ذَلِكَ وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا فَإِنَّهُ أَوَّلُ رَسُولٍ بَعَثَهُ اللَّهُ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ سُؤَالَهُ رَبَّهُ مَا لَيْسَ لَهُ بِهِ عِلْمٌ وَيَسْتَحْيِي مِنْ ذَلِكَ وَلَكِنْ ائْتُوا خَلِيلَ الرَّحْمَنِ إِبْرَاهِيمَ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَبْدًا كَلَّمَهُ اللَّهُ وَأَعْطَاهُ التَّوْرَاةَ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ قَتْلَهُ النَّفْسَ بِغَيْرِ النَّفْسِ وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى عَبْدَ اللَّهِ وَرَسُولَهُ وَكَلِمَةَ اللَّهِ وَرُوحَهُ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُحَمَّدًا عَبْدًا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ فَيَأْتُونِي فَأَنْطَلِقُ قَالَ فَذَكَرَ هَذَا الْحَرْفَ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ فَأَمْشِي بَيْنَ السِّمَاطَيْنِ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ ثُمَّ عَادَ إِلَى حَدِيثِ أَنَسٍ قَالَ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فَيُؤْذَنُ لِي فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَحْمَدُهُ بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَيُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّانِيَةَ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ لِي ارْفَعْ مُحَمَّدُ قُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُهُ بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَيُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّالِثَةَ فَإِذَا رَأَيْتُ رَبِّي وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ قُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُهُ بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَيُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الرَّابِعَةَ فَأَقُولُ يَا رَبِّ مَا بَقِيَ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ

আমাক কৈছে [নাশ্বৰ বিন আলীয়ে] আমাক কৈছে [খালিদ বিন আল হাৰিথে] আমাক [ছাইদ] [কাতাদাহ]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘কিয়ামতৰ দিনত মুমিনসকলে একত্ৰিত হ’ব আৰু তেওঁলোকক প্ৰেৰণা দিয়া হ’ব -বা প্ৰবৃত্তি দিয়া হ’ব -ছাঈদ সন্দেহ কৰে- - গতিকে তেওঁলোকে কয়; 'আমি আমাৰ ৰাব্ব 'আজ্জা ৱাজাল্লাৰ পৰা মধ্যস্থতা বিচৰা উচিত যাতে আমি বৰ্তমান য'ত আছো তাৰ পৰা আগবাঢ়িব পাৰো'। তাৰ পাছত তেওঁলোকে আদম আলাইহিছ চালামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে; ‘হে আদম, তুমি মানুহৰ পিতৃ, আল্লাহে তোমাক নিজৰ হাতেৰে সৃষ্টি কৰিলে আৰু তেওঁৰ ফেৰেস্তাসকলক তোমাৰ আগত প্ৰণাম কৰালে, লগতে তোমাক সকলো বস্তুৰ নাম শিকাইছে, গতিকে তোমাৰ ৰাব্বৰ পৰা শোভাযাত্ৰা বিচাৰক যাতে তেওঁ আমাক আমাৰ ঠাইৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখে! ' গতিকে আদমে ক'লে; 'মই নহয় তুমি মানে' তেতিয়া আদমে কৰা পাপবোৰৰ কথা উল্লেখ কৰিলে, যাৰ বাবে এই পাপবোৰে তেওঁক আল্লাহৰ ওচৰত লাজ কৰিলে, -আদমে ক'লে-; কিন্তু আপুনি নোহৰ ওচৰলৈ আহিছিল কাৰণ তেওঁ আছিল আল্লাহে পৃথিৱীলৈ পঠোৱা প্ৰথম ৰাছুল,’ তাৰ পিছত তেওঁলোকে নূহৰ ওচৰলৈ আহিল, কিন্তু তেওঁ ক’লে; ‘আপুনি বুজাব বিচাৰিছে মই নহয়,’ তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ ভুল আৰু প্ৰভুৰ ওচৰত কৰা অনুৰোধৰ কথা অজ্ঞাতে, লাজৰ দৰে কথা উল্লেখ কৰিলে; ‘কিন্তু আৰ ৰহমানৰ প্ৰিয় ইব্ৰাহিমৰ ওচৰলৈ আহক,’ গতিকে তেওঁলোকে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল, কিন্তু তেওঁও ক’লে; 'আপুনি বুজাব বিচাৰিছে মোক নহয়, কিন্তু আপুনি মোচিৰ ওচৰলৈ আহে, এজন বান্দক যাৰ লগত আল্লাহে পোনপটীয়াকৈ কথা পাতিছিল আৰু তওৰাত দিছিল'। তেতিয়া তেওঁলোকে মোচিৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু মোচিয়েও ক’লে; ‘মই নহয় তুমি বুজাব বিচাৰিছা,’ তেওঁ কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ হত্যা কৰা কোনোবা এজনৰ কথা উল্লেখ কৰি; 'কিন্তু তুমি আল্লাহৰ বান্দা আৰু তেওঁৰ ৰাছুল, তেওঁৰ বাক্য আৰু আত্মা যীচুৰ ওচৰলৈ আহক'। গতিকে তেওঁলোকে যীচুৰ ওচৰলৈ আহিল, তেতিয়া যীচুৱেও ক’লে; 'আপুনি মোক নহয়, কিন্তু আপুনি মহম্মদৰ ওচৰলৈ আহে, যিজন বান্দাৰ পাপ আল্লাহে ক্ষমা কৰিছে, অতীত আৰু ভৱিষ্যত দুয়োটাতে'। তেওঁ ক’লে: ‘গতিকে তেওঁলোক মোৰ ওচৰলৈ আহিল, তাৰ পিছত মই গুচি গ’লোঁ’। কথকজনে ক’লে; 'তাৰ পিছত তেওঁ আল হাছানৰ পৰা বাক্যটো উল্লেখ কৰিলে, তেওঁ ক'লে: গতিকে মই মুমিনসকলৰ পৰা অহা মানুহৰ শাৰীৰ মাজত খোজ কাঢ়িলোঁ'। কথকজনে ক’লে; তাৰ পিছত পুনৰ আনাছৰ হাদীছলৈ; তেওঁ ক’লে: ‘গতিকে মই মোৰ ৰাব্বৰ পৰা অনুমতি বিচাৰিলোঁ, তাৰ পিছত মোক অনুমতি দিয়া হ’ল। যেতিয়া মই মোৰ ৰাব্বক দেখিলোঁ, মই লগে লগে প্ৰণাম কৰিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ মোক নিজৰ ইচ্ছামতে প্ৰণাম কৰিবলৈ দিলে, তাৰ পিছত কোৱা হ’ল; ‘হে মহম্মদ সাৰ পাবা! কথা কওক আৰু তোমাৰ কথা শুনা যাব! সুধিব আৰু তোমাক দিয়া হ’ব! আৰু মধ্যস্থতা বিচাৰিব আৰু তোমালোকক দিয়া হ'ব -মধ্যস্থতা কৰাৰ অধিকাৰ-'। গতিকে তেওঁ মোক শিকাই দিয়া প্ৰশংসাৰে তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰিলোঁ, তাৰ পিছত মই মধ্যস্থতা কৰিলোঁ আৰু তেওঁ মোক সীমাবদ্ধতা দিলে, তাৰ পিছত মই মানুহক স্বৰ্গত ভৰ্তি কৰিলোঁ। তাৰ পিছত মই দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে উভতি আহিলোঁ -মোৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ, যেতিয়া মই মোৰ ৰাব্বক দেখিলোঁ মই লগে লগে প্ৰণাম কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ মোক নিজৰ ইচ্ছামতে প্ৰণাম কৰিবলৈ দিলে। তেতিয়া ক’লে; ‘হে মহম্মদ সাৰ পাবা! কথা কওক আৰু তোমাৰ কথা শুনা যাব! সুধিব আৰু তোমাক দিয়া হ’ব! আৰু মধ্যস্থতা বিচাৰিলে তোমালোকক দিয়া হ'ব -মধ্যস্থতা কৰাৰ অধিকাৰ-'। গতিকে মই মূৰটো ওপৰলৈ তুলি তেওঁ মোক শিকোৱা প্ৰশংসাৰে তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰিলোঁ, তাৰ পিছত মই মধ্যস্থতা কৰিলোঁ আৰু তেওঁ মোক সীমাবদ্ধতা দিলে, তাৰ পিছত মই মানুহক স্বৰ্গত ভৰ্তি কৰিলোঁ’। তাৰ পিছত মই তৃতীয়বাৰৰ বাবে -মোৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ উভতি আহিলোঁ, আৰু যেতিয়া মই মোৰ ৰাব্বক দেখিলোঁ মই লগে লগে মোৰ ৰাব্বৰ ওচৰত প্ৰণাম কৰিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ মোক নিজৰ ইচ্ছামতে প্ৰণাম কৰিবলৈ দিলে। তেতিয়া ক’লে; ‘হে মহম্মদ সাৰ পাবা! কথা কওক আৰু তোমাৰ কথা শুনা যাব! সুধিব আৰু তোমাক দিয়া হ’ব! আৰু মধ্যস্থতা বিচাৰিলে তোমালোকক দিয়া হ'ব -মধ্যস্থতা কৰাৰ অধিকাৰ-'। গতিকে মই মূৰটো ওপৰলৈ তুলি তেওঁ মোক শিকোৱা প্ৰশংসাৰে তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰিলোঁ, তাৰ পিছত মই মধ্যস্থতা কৰিলোঁ আৰু তেওঁ মোক সীমাবদ্ধতা দিলে, তাৰ পিছত মই মানুহক স্বৰ্গত ভৰ্তি কৰিলোঁ’। তাৰ পিছত চতুৰ্থবাৰৰ বাবে -মোৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ উভতি আহিলোঁ, তাৰ পিছত ক’লোঁ: ‘হে ৰাব্ব, কোৰআনে বাধা দিয়াসকলৰ বাহিৰে একোৱেই বাকী নাই’।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4303

قَالَ يَقُولُ قَتَادَةُ عَلَى أَثَرِ هَذَا الْحَدِيثِ وَحَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ شَعِيرَةٍ مِنْ خَيْرٍ وَيَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ بُرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ وَيَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ

-এতিয়াও আগৰ হাদীছৰ দৰে একেটা সংক্ৰমণৰ ৰেখাৰ পৰা- ৰাবীজনে ক’লে; [কাতাদাই] এই আৎছাৰ হাদীছৰ বিষয়ে কৈছে, আৰু আমাক [আনাছ বিন মালিক] কৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘যি ব্যক্তিয়ে লা ইলাহা ইল্লাহ আল্লাহ বুলি কয় - আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই - তেওঁ নৰকৰ পৰা ওলাই আহিব যদিহে তেওঁৰ হৃদয়ত ঘেঁহুৰ কণিকাও ভাল হয়, আৰু তেওঁ নৰকৰ পৰা ওলাই আহিব যিয়ে লা ইলাহা ইল্লাহ আল্লাহ কয় যদি তেওঁৰ হৃদয়ত সৰিয়হৰ সেউজীয়াৰ দানাও আছে'।

হাদিছ (59)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4304

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَرْوَانَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَلَّاقِ بْنِ أَبِي مُسْلِمٍ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَشْفَعُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثَلَاثَةٌ الْأَنْبِيَاءُ ثُمَّ الْعُلَمَاءُ ثُمَّ الشُّهَدَاءُ

আমাক কৈছে [ছাইদ বিন মাৰৱানে] আমাক কৈছে [আহমদ বিন ইউনুছে] আমাক [আনবাছা বিন আব্দুৰহমান] [আল্লাক বিন আবু মুছলিম]ৰ পৰা [আবান বিন উছমান]ৰ পৰা [উছমান বিন আফফান]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘কিয়ামতৰ দিনা তিনিটা গোটে শ্বাফাইট কৰিব, অৰ্থাৎ; তাৰ পিছত নবীসকলে পণ্ডিত আৰু শ্বহীদসকল`'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4305

حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الطُّفَيْلِ بْنِ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ كُنْتُ إِمَامَ النَّبِيِّينَ وَخَطِيبَهُمْ وَصَاحِبَ شَفَاعَتِهِمْ غَيْرَ فَخْرٍ

আমাক কোৱা হৈছে যে [ইছমাইল বিন আব্দুল্লাহ আৰ ৰক্কীয়ে] আমাক [‘উবাইদুল্লাহ বিন আমৰু] [আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদ বিন আকিলৰ] পৰা [আত থুফাইল বিন আবু উবায় বিন কাআব] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছিল: ‘যেতিয়া কিয়ামতৰ দিন আহিব, তেতিয়া মই ৰ নেতা হ’ম নবী আৰু তেওঁলোকৰ মুখপাত্ৰ, তেওঁলোকৰ মধ্যস্থতাৰ মালিক যি অহংকাৰী নহয়'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4306

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيَخْرُجَنَّ قَوْمٌ مِنْ النَّارِ بِشَفَاعَتِي يُسَمَّوْنَ الْجَهَنَّمِيِّينَ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰে] আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা বিন ছাইদে] আমাক [আল হাছান বিন ছাইদে] [আবু ৰাজা` আল উথাৰিদি]ৰ পৰা [‘ইমৰাণ বিন হুছেইন]ৰ পৰা [‘ইমৰাণ বিন হুছেইন]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘মোৰ মধ্যস্থতাৰ বাবে তেওঁলোকৰ পৰা এটা জনগোষ্ঠী ওলাই আহিব, তেওঁলোকক আল জুহান্নামিয়া বুলি কোৱা হ’ব’।

হাদিছ (21)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4307

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْجَدْعَاءِأَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيَدْخُلَنَّ الْجَنَّةَ بِشَفَاعَةِ رَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي أَكْثَرُ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ سِوَاكَ قَالَ سِوَايَ قُلْتُ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَنَا سَمِعْتُهُ

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক কৈছে [আফফানে] আমাক কৈছে [উহাইবে] আমাক [খালিদ] [আব্দুল্লাহ বিন শ্বাকিক]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আবু জুদা‘]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা শুনিছে: ‘মোৰ উম্মাহে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰিব এজন মানুহৰ মধ্যস্থতাত বাণী তামিমতকৈ অধিক সংখ্যা বেছি'। তেওঁলোকে -বন্ধুসকলে- সুধিলে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপোনাৰ বাহিৰে কোন - কোনোবা শ্বাফাইট কৰা - আছেনে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘হয়, মোৰ বাহিৰে আন কোনোবা’। আব্দুল্লা বিন ছিয়াকিকে কয়; 'আপুনি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা সেই কথা শুনিছেনে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'হয়, তেওঁৰ পৰা শুনিলোঁ'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4308

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جَابِرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيَّ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَدْرُونَ مَا خَيَّرَنِي رَبِّيَ اللَّيْلَةَ قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ خَيَّرَنِي بَيْنَ أَنْ يَدْخُلَ نِصْفُ أُمَّتِي الْجَنَّةَ وَبَيْنَ الشَّفَاعَةِ فَاخْتَرْتُ الشَّفَاعَةَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنَا مِنْ أَهْلِهَا قَالَ هِيَ لِكُلِّ مُسْلِمٍ

আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰে] আমাক কৈছে [ছাদাকাহ বিন খালিদে] আমাক কৈছে [ইবনে জাবিৰ] তেওঁ ক’লে; মই শুনিলোঁ [চুলাইম বিন আমিৰে] কোৱা; শুনিলোঁ [‘আউফ বিন মালিক আল আছিজা’ই] কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে: ‘আপুনি জানেনে আজি ৰাতি মোৰ ৰাব্বে মোক কি পছন্দ দিলে?’ আমি উত্তৰ দিলোঁ; 'আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে ভালকৈ জানে'। তেওঁ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে তেওঁ মোক মোৰ উম্মাহৰ আধা স্বৰ্গত প্ৰৱেশ বা মধ্যস্থতা প্ৰণয়নৰ মাজৰ পৰা এটা বাছনি দিছিল, গতিকে মই মধ্যস্থতা বাছি লৈছিলো’। আমি ক’লোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমাৰ বাবে আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰক যাতে আমি শ্বাফাইট লাভ কৰাসকলৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰিব পাৰো!'. তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘চিয়াফাআত সকলো মুছলমানৰ বাবে প্ৰযোজ্য’।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4309

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي وَيَعْلَى قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ نُفَيْعٍ أَبِي دَاوُدَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ نَارَكُمْ هَذِهِ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءًا مِنْ نَارِ جَهَنَّمَ وَلَوْلَا أَنَّهَا أُطْفِئَتْ بِالْمَاءِ مَرَّتَيْنِ مَا انْتَفَعْتُمْ بِهَا وَإِنَّهَا لَتَدْعُو اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُعِيدَهَا فِيهَا

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] আমাক [মোৰ পিতৃ] আৰু [য়া’লা] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [ইছমাইল বিন আবু খালিদ] [নুফাই আবু দাউদ]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে তোমাৰ জুই জাহান্নামৰ জুইৰ সত্তৰ অংশৰ এটা অংশ, যদি ইয়াক দুবাৰকৈ পানীৰে নুমুৱাই দিয়া নহয়, তেন্তে নিশ্চয় আপুনি ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰিব, আৰু আচলতে তেওঁ সদায় আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰে যে তেওঁ পুনৰ জাহান্নামলৈ ঘূৰাই নিদিয়ে।

হাদিছ (11)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4310

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اشْتَكَتْ النَّارُ إِلَى رَبِّهَا فَقَالَتْ يَا رَبِّ أَكَلَ بَعْضِي بَعْضًا فَجَعَلَ لَهَا نَفَسَيْنِ نَفَسٌ فِي الشِّتَاءِ وَنَفَسٌ فِي الصَّيْفِ فَشِدَّةُ مَا تَجِدُونَ مِنْ الْبَرْدِ مِنْ زَمْهَرِيرِهَا وَشِدَّةُ مَا تَجِدُونَ مِنْ الْحَرِّ مِنْ سَمُومِهَا

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ইদ্ৰিছ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘জুইয়ে নিজৰ ৰবৰ ওচৰত অভিযোগ কৰিলে, গতিকে তেওঁ ক’লে; 'হে মোৰ ৰাব, মোৰ এটা অংশই আনটো অংশ খায়'। গতিকে তেওঁ জুইক দুটা উশাহত কৰিলে, শীতৰ উশাহ আৰু গ্ৰীষ্মৰ উশাহ। ষ্টিংৰ বাবে বৰ ঠাণ্ডা হয় আৰু গৰম বতাহৰ বাবে বৰ গৰম হয়'।

হাদিছ (8)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4311

حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُوقِدَتْ النَّارُ أَلْفَ سَنَةٍ فَابْيَضَّتْ ثُمَّ أُوقِدَتْ أَلْفَ سَنَةٍ فَاحْمَرَّتْ ثُمَّ أُوقِدَتْ أَلْفَ سَنَةٍ فَاسْوَدَّتْ فَهِيَ سَوْدَاءُ كَاللَّيْلِ الْمُظْلِمِ

আমাক কৈছে [আল আব্বাছ বিন মহম্মদ আদ দুউৰীয়ে] আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা বিন আবু বুকাইৰে] আমাক [শ্বাৰিক] [আছিম]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে: ‘নাহৰ জুই হাজাৰ বছৰ ধৰি জ্বলাই দিয়া হয় যেতিয়ালৈকে ই অতি বগা নহয়, তাৰ পিছত ইয়াক পুনৰ এবছৰ জ্বলাই দিয়া হয় যেতিয়ালৈকে ই অতি ৰঙা নহয় আৰু তাৰ পিছত হাজাৰ বছৰ ধৰি পুনৰ জ্বলি থাকে যেতিয়ালৈকে ই অতি ক’লা নহয়, অৰ্থাৎ ৰাতিৰ আন্ধাৰৰ দৰে’।

হাদিছ (2)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4312

حَدَّثَنَا الْخَلِيلُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْحَرَّانِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُؤْتَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِأَنْعَمِ أَهْلِ الدُّنْيَا مِنْ الْكُفَّارِ فَيُقَالُ اغْمِسُوهُ فِي النَّارِ غَمْسَةً فَيُغْمَسُ فِيهَا ثُمَّ يُقَالُ لَهُ أَيْ فُلَانُ هَلْ أَصَابَكَ نَعِيمٌ قَطُّ فَيَقُولُ لَا مَا أَصَابَنِي نَعِيمٌ قَطُّ وَيُؤْتَى بِأَشَدِّ الْمُؤْمِنِينَ ضُرًّا وَبَلَاءً فَيُقَالُ اغْمِسُوهُ غَمْسَةً فِي الْجَنَّةِ فَيُغْمَسُ فِيهَا غَمْسَةً فَيُقَالُ لَهُ أَيْ فُلَانُ هَلْ أَصَابَكَ ضُرٌّ قَطُّ أَوْ بَلَاءٌ فَيَقُولُ مَا أَصَابَنِي قَطُّ ضُرٌّ وَلَا بَلَاءٌ

আমাক কৈছে [আল খলিল বিন আমৰুৱে] আমাক [মুহাম্মাদ বিন ছালামাহ আল হাৰানী] [মুহাম্মাদ বিন ইছহাক]ৰ পৰা [হুমাইদ আত থাউইল]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, কিয়ামতৰ দিনত এনে এজন কাফিৰ আহিব, যিজনে পৃথিৱীত থকাৰ সময়ত আটাইতকৈ বেছি ৰহম অনুভৱ কৰিছিল, তেতিয়া কোৱা হ’ব; 'তাক নৰকত ডুবাই দিয়ক!'। গতিকে তেওঁ নৰকত ডুব গ’ল। তেতিয়া তেওঁক কোৱা হ’ল; 'হে ফুলন, অলপ সুখ পালা নেকি?'. তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'নাই, মই কেতিয়াও একেবাৰেই কোনো সুখ অনুভৱ কৰা নাছিলো'। তাৰ পাছত এজন বিশ্বাসী আহিল যিয়ে আটাইতকৈ বেছি কষ্ট পাইছিল আৰু আটাইতকৈ কঠিন পৰীক্ষা পাইছিল -যেতিয়া পৃথিৱীত আছিল-, আৰু কোৱা হৈছিল -তেওঁক-; 'তাক স্বৰ্গত ৰাখক!'। সেয়ে তেওঁক স্বৰ্গত ৰখা হ’ল। তেতিয়া তেওঁক সুধিলে; 'হে অমুক, তুমি কিবা দুখ বা পৰীক্ষা অনুভৱ কৰা নেকি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'নাই, মই একেবাৰেই কোনো দুখ বা পৰীক্ষা অনুভৱ নকৰো।'

হাদিছ (2)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4313

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ الْمُخْتَارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَطِيَّةَ الْعَوْفِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْكَافِرَ لَيَعْظُمُ حَتَّى إِنَّ ضِرْسَهُ لَأَعْظَمُ مِنْ أُحُدٍ وَفَضِيلَةُ جَسَدِهِ عَلَى ضِرْسِهِ كَفَضِيلَةِ جَسَدِ أَحَدِكُمْ عَلَى ضِرْسِهِ

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আব্দুৰহমানে] আমাক [ইছা বিন আল মুহতাৰ] [মুহাম্মাদ বিন আবু লাইলা]ৰ পৰা [আথিয়া আল আউফী] [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল: ‘নিশ্চয়, কাফিৰসকল বাঢ়িব, যাতে তেওঁলোকৰ দাঁতবোৰ পৰ্বত উহুদতকৈ ডাঙৰ হ'ব, আৰু তেওঁৰ শৰীৰ আৰু তেওঁৰ দাঁতৰ মাজৰ আকাৰ - নৰকৰ বাসিন্দাসকলৰ - আপোনাৰ শৰীৰ আৰু আপোনাৰ দাঁতৰ মাজৰ আকাৰৰ দৰে।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4314

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ قَيْسٍ قَالَكُنْتُ عِنْدَ أَبِي بُرْدَةَ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَدَخَلَ عَلَيْنَا الْحَارِثُ بْنُ أُقَيْشٍ فَحَدَّثَنَا الْحَارِثُ لَيْلَتَئِذٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِنْ أُمَّتِي مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بِشَفَاعَتِهِ أَكْثَرُ مِنْ مُضَرَ وَإِنَّ مِنْ أُمَّتِي مَنْ يَعْظُمُ لِلنَّارِ حَتَّى يَكُونَ أَحَدَ زَوَايَاهَا

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আব্দুৰাহিম বিন চুলাইমান] [দাউদ বিন আবু হিন্দ]ৰ পৰা কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন কাইছ] তেওঁ কৈছে; এদিন ৰাতি যেতিয়া মই আবু বুৰ্দাহৰ কাষত আছিলো, তেতিয়া হঠাতে [আল হাৰিচ বিন উকাইছ] আমাক চাবলৈ আহিল, ঠিক সেই নিশাই তেওঁ আমাক ক’লে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে মোৰ উম্মাহৰ মাজত যিসকলে মোৰ শলাগৰ বাবে স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰে, তেওঁলোক মুদলাৰ জনগোষ্ঠীতকৈও বেছি, আৰু মোৰ উম্মাহৰ ভিতৰত এনেকুৱাও আছে যিসকল নৰকৰ বাবে অতি ডাঙৰ আৰু ইয়াৰ এটা জনগোষ্ঠীত উপনীত হ’ব নোৱাৰে প্ৰান্তসমূহ'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4315

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ يَزِيدَ الرَّقَاشِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرْسَلُ الْبُكَاءُ عَلَى أَهْلِ النَّارِ فَيَبْكُونَ حَتَّى يَنْقَطِعَ الدُّمُوعُ ثُمَّ يَبْكُونَ الدَّمَ حَتَّى يَصِيرَ فِي وُجُوهِهِمْ كَهَيْئَةِ الْأُخْدُودِ لَوْ أُرْسِلَتْ فِيهَا السُّفُنُ لَجَرَتْ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] আমাক [মুহাম্মাদ বিন উবাইদ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [ইয়াজিদ আৰ ৰকাছি]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘নাহৰ বাসিন্দাসকলৰ ওচৰলৈ কান্দোন পঠিওৱা হৈছিল, যাতে তাত বাসিন্দাসকলে তাত সকলো কান্দিছিল, যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকৰ চকুলো শেষ নহয়, তাৰ পিছত তেওঁলোকে মুখৰ পৰা তেজৰ চকুলো ওলাই কান্দিছিল যাতে পানী তেওঁলোকৰ সন্মুখত এনে এখন নদীৰ দৰে বিস্তৃত হৈছিল যে জাহাজ আহিলে জাহাজবোৰে নিশ্চয় তাত পাৰ হৈ যাব’।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4316

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ }وَلَوْ أَنَّ قَطْرَةً مِنْ الزَّقُّومِ قَطَرَتْ فِي الْأَرْضِ لَأَفْسَدَتْ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا مَعِيشَتَهُمْ فَكَيْفَ بِمَنْ لَيْسَ لَهُ طَعَامٌ غَيْرُهُ

[মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰ] আমাক [ইবনে আবু আদী] [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা [চুলেমান]ৰ পৰা [মুজাহিদৰ] পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিলে তেওঁ ক’লে; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে পঢ়িছে: ‘হে তোমালোক যি বিশ্বাসী, সঁচাকৈয়ে বশ নোহোৱালৈকে মৰি নাযাবা, যদিহে জাকুম ফলৰ এটোপাল পৃথিৱীত পৰি যায়, তেন্তে ই নিশ্চয়কৈ পৃথিৱীৰ বাসিন্দাসকলৰ জীৱন ধ্বংস কৰি পেলাব, তেন্তে সেই ফলৰ বাহিৰে আন কোনো খাদ্য নাথাকিলে কি হ’ব?’।

হাদিছ (12)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4317

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَادَةَ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَأْكُلُ النَّارُ ابْنَ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন উবাদাহ আল ৱাছিথীয়ে] আমাক কৈছে [ইয়াকুব বিন মহম্মদ আজ জুহৰীয়ে] আমাক [ইব্ৰাহিম বিন ছাদ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [আথা` বিন ইয়াজিদ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [ছল্লাল্লাহু আলাইহি অলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা] কৈছে তেওঁ কৈছিল: ‘জাহাৰৰ জুইয়ে আদমৰ সন্তানক জ্বলাই দিব, যিসকলৰ বাহিৰে সজ্জাৰ লেখ-জোখ আছে, কাৰণ আল্লাহে ইয়াক নিষেধ কৰিছে। প্ৰণামৰ চিন জ্বলাবলৈ নৰক জুই'।

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4318

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُؤْتَى بِالْمَوْتِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُوقَفُ عَلَى الصِّرَاطِ فَيُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ فَيَطَّلِعُونَ خَائِفِينَ وَجِلِينَ أَنْ يُخْرَجُوا مِنْ مَكَانِهِمْ الَّذِي هُمْ فِيهِ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَهْلَ النَّارِ فَيَطَّلِعُونَ مُسْتَبْشِرِينَ فَرِحِينَ أَنْ يُخْرَجُوا مِنْ مَكَانِهِمْ الَّذِي هُمْ فِيهِ فَيُقَالُ هَلْ تَعْرِفُونَ هَذَا قَالُوا نَعَمْ هَذَا الْمَوْتُ قَالَ فَيُؤْمَرُ بِهِ فَيُذْبَحُ عَلَى الصِّرَاطِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْفَرِيقَيْنِ كِلَاهُمَا خُلُودٌ فِيمَا تَجِدُونَ لَا مَوْتَ فِيهَا أَبَدًا

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [মুহাম্মাদ বিন বিছিৰ] [মুহাম্মাদ বিন আমৰু]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, যেতিয়া কিয়ামতৰ দিন আহিব, তেতিয়া মৃত্যু আহিব। তাৰ পাছত শিৰথ দলঙৰ মাজত ৰৈ গ’ল। গতিকে কোৱা হৈছে; 'হে স্বৰ্গৰ বাসিন্দাসকল'। য'ত আছিল তাৰ পৰা খেদি পঠিওৱাৰ ভয়ৰ লগত সিহঁত ঘূৰি আহিল। তেতিয়া ক’লে; 'হে নৰকৰ বাসিন্দাসকল'। গতিকে তেওঁলোকে য’ত আছিল তাৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ আনন্দ আৰু গৌৰৱৰ অনুভূতিৰ সৈতে ঘূৰি আহিল। তেতিয়া ক’লে; 'আপুনি এই কথা জানেনে?' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'হয়, ই মৃত্যু'। -আল্লাহৰ ৰাছুলে ক’লে-: ‘গতিকে মৃত্যুৰ আদেশ দিয়া হ’ল। তাৰ পিছত শিৰথ দলঙত তেওঁক বধ কৰা হ’ল। তাৰ পাছত দুয়োটা গোটক কোৱা হ’ল; 'আপুনি পোৱা ঠাইত -আপুনি- থাকক, আৰু তাত আৰু কেতিয়াও মৃত্যু নহ'ব'।

হাদিছ (20)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4319

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَعْدَدْتُ لِعِبَادِيَ الصَّالِحِينَ مَا لَا عَيْنٌ رَأَتْ وَلَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَمِنْ بَلْهَ مَا قَدْ أَطْلَعَكُمْ اللَّهُ عَلَيْهِ اقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ{ فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ }قَالَ وَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَقْرَؤُهَا مِنْ قُرَّاتِ أَعْيُنٍ

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই ক’লে; 'মই মোৰ ধাৰ্মিক দাসসকলৰ বাবে এনেকুৱা বস্তু প্ৰস্তুত কৰিছো যিটো কোনো চকুৱে দেখা নাই, কোনো কাণে শুনা নাই আৰু কোনো মানুহৰ হৃদয়েও কেতিয়াও পাৰ হোৱা নাই।' আবু হুৰাইৰাহে ক’লে; 'তোমালোকৰ মাজৰ যিজনৰ মন উন্মোচিত হৈছে, তেন্তে ইচ্ছা কৰিলে পঢ়ক: 'তেওঁলোকৰ বাবে কি লুকাই আছে, অৰ্থাৎ - বিভিন্ন আশীৰ্বাদ - চকুত ভাল লগা, তেওঁলোকে কৰা কামৰ বিনিময়ত কোনেও নাজানে'। QS আছ সাজদাহ; ১৭.

হাদিছ (18)

হাদিছ

Imam Ibnu Majah : 4320

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَشِبْرٌ فِي الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِنْ الْأَرْضِ وَمَا عَلَيْهَا الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا

আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [হাজ্জাজ]ৰ পৰা [আথিয়াহ]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে আকাশৰ এক ইঞ্চি পৃথিৱী আৰু পৃথিৱীৰ মুখত থকা সকলো বস্তুতকৈ আৰু ভিতৰত থকা সকলোতকৈ ভাল এইটো'।