Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 হাদিছ
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4281
حَدَّثَنَا جُبَارَةُ بْنُ الْمُغَلِّسِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ أَبِي الْمُسَاوِرِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَمَعَ اللَّهُ الْخَلَائِقَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أُذِنَ لِأُمَّةِ مُحَمَّدٍ فِي السُّجُودِ فَيَسْجُدُونَ لَهُ طَوِيلًا ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعُوا رُءُوسَكُمْ قَدْ جَعَلْنَا عِدَّتَكُمْ فِدَاءَكُمْ مِنْ النَّارِ
আমাক কৈছে [জুব্বাৰাহ বিন আল মোগলাছে] আমাক [আব্দুল আ’লা বিন আবু আল মুছাৱীৰ] [আবু বুৰ্দাহৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘যদি আল্লাহে কিয়ামতৰ দিনত নিজৰ জীৱ-জন্তুবোৰ একত্ৰিত কৰে, তেন্তে মহম্মদৰ লোকসকলক সজ্জিত কৰাৰ অনুমতি দিয়া হৈছে, গতিকে তেওঁলোকে বহু সময় সজ্জিত কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকক কোৱা হ’ব: ‘তোমালোকৰ মূৰ তুলি লওক, নিশ্চয় আমি তোমালোকৰ মুক্তিপণ জাহান্নামৰ জুইৰ পৰা কৰি দিছো’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4282
حَدَّثَنَا جُبَارَةُ بْنُ الْمُغَلِّسِ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ مَرْحُومَةٌ عَذَابُهَا بِأَيْدِيهَا فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ دُفِعَ إِلَى كُلِّ رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ رَجُلٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَيُقَالُ هَذَا فِدَاؤُكَ مِنْ النَّارِ
আমাক কৈছে [জুব্বাৰাহ বিন আল মোগলাছে] আমাক [কৎসিৰ বিন চুলাইম] [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে এই উম্মাহ এখন প্ৰিয় উম্মাহ, তেওঁৰ শাস্তি তেওঁৰ দুহাতৰ মাজত, যদি কিয়ামতৰ দিন আহি পৰে, তেন্তে এজন মুছলমানে কৈ থাকোঁতে এজন মুছৰীক ঠেলি দিব; 'এইটোৱেই তোমাৰ নৰকৰ জুইৰ পৰা মুক্তিপণ'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4283
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ لِلَّهِ مِائَةَ رَحْمَةٍ قَسَمَ مِنْهَا رَحْمَةً بَيْنَ جَمِيعِ الْخَلَائِقِ فَبِهَا يَتَرَاحَمُونَ وَبِهَا يَتَعَاطَفُونَ وَبِهَا تَعْطِفُ الْوَحْشُ عَلَى أَوْلَادِهَا وَأَخَّرَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ رَحْمَةً يَرْحَمُ بِهَا عِبَادَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক কৈছে [ইয়াজিদ বিন হাৰুনে] আমাক [আব্দুল মালিক] [আথা`]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ এশটা নিশ্চিন্তা আছে আৰু তেওঁৰ সকলো জীৱক এক দাম বিতৰণ কৰা হৈছে, যাৰ সহায়ত তেওঁলোকে ইজনে সিজনক ভাল পায়, আৰু তাৰ সৈতে যাৰ লগত সিহঁতে ইজনে সিজনক ভাল পায়, যাৰ সহায়ত বনৰীয়া জন্তুৱে নিজৰ সন্তানক ভাল পায়। আৰু তেওঁ উননব্বৈটা কৃপা এৰি থৈ গৈছে যিবোৰ কিয়ামতৰ দিনত তেওঁৰ বান্দাসকলক দিয়া হ’ব।’
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4284
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ مِائَةَ رَحْمَةٍ فَجَعَلَ فِي الْأَرْضِ مِنْهَا رَحْمَةً فَبِهَا تَعْطِفُ الْوَالِدَةُ عَلَى وَلَدِهَا وَالْبَهَائِمُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْضٍ وَالطَّيْرُ وَأَخَّرَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَكْمَلَهَا اللَّهُ بِهَذِهِ الرَّحْمَةِ
আমাক কোৱা হৈছে যে [আবু কুৰাইব] আৰু [আহমদ বিন চিনান] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু ছাইদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই আকাশ-পৃথিৱী সৃষ্টি কৰা দিনটোত এশটা ৰহম সৃষ্টি কৰিছে। আৰু তেওঁ পৃথিৱীৰ মুখত এটা কৃপা ৰাখিলে, যাৰ দ্বাৰা এগৰাকী মাতৃয়ে নিজৰ সন্তানক ভাল পাব পাৰে, জীৱ-জন্তুৱে ইজনে সিজনক ভাল পাব পাৰে, লগতে চৰাইকো ভাল পাব পাৰে। আৰু তেওঁ নিয়মৰ দিনলৈকে উননব্বৈটা কৃপা এৰি থৈ গৈছে। গতিকে যেতিয়া কিয়ামতৰ দিন আহিব, তেতিয়া আল্লাহে এই কৃপাত তাক পূৰ্ণ কৰিব’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4285
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمَّا خَلَقَ الْخَلْقَ كَتَبَ بِيَدِهِ عَلَى نَفْسِهِ إِنَّ رَحْمَتِي تَغْلِبُ غَضَبِي
আমাক কোৱা হৈছে যে [মুহাম্মদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰ] আৰু [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [আবু খালিদ আল আহমৰ] [ইবনে আল আজলান]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘যেতিয়া আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই নিজৰ সৃষ্টিক সৃষ্টি কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ নিজকে প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল; সঁচাকৈয়ে মোৰ দয়াই মোৰ ক্ৰোধক জয় কৰে'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4286
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَمَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا عَلَى حِمَارٍ فَقَالَ يَا مُعَاذُ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ وَمَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَحَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল মালিক বিন আবু আছ ছায়াৰিব] আমাক কৈছে [আবু আৱানাহ] আমাক [আব্দুল মালিক বিন উমাইৰ] [ইবনু আবু লাইলা]ৰ পৰা [মুয়াইজ বিন জাবাল]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম মোৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ'ল, যেতিয়া মই গাধৰ ওপৰত আছিলো, তেতিয়া তেওঁ সুধিলে: 'হে মু'আজ, আপুনি জানেনে আল্লাহৰ বান্দাসকলৰ ওপৰত আল্লাহৰ অধিকাৰ কি? আৰু আল্লাহৰ প্ৰতি বান্দাৰ কি অধিকাৰ আছে?' মই উত্তৰ দিলোঁ; 'আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে ভালকৈ জানে'। তেওঁ ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ বান্দাৰ প্ৰতি তেওঁৰ অধিকাৰ হ’ল যে তেওঁলোকে তেওঁক ইবাদত কৰে আৰু তেওঁৰ লগত একো অংশীদাৰ নকৰে, আনহাতে আল্লাহৰ প্ৰতি বান্দাৰ অধিকাৰ হ’ল যে যদি তেওঁলোকে এই কাম কৰে, তেন্তে তেওঁ তেওঁলোকক শাস্তি নিদিয়ে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4287
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ يَحْيَى الشَّيْبَانِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ حَفْصٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ غَزَوَاتِهِ فَمَرَّ بِقَوْمٍ فَقَالَ مَنْ الْقَوْمُ فَقَالُوا نَحْنُ الْمُسْلِمُونَ وَامْرَأَةٌ تَحْصِبُ تَنُّورَهَا وَمَعَهَا ابْنٌ لَهَا فَإِذَا ارْتَفَعَ وَهَجُ التَّنُّورِ تَنَحَّتْ بِهِ فَأَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ قَالَتْ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَرْحَمِ الرَّاحِمِينَ قَالَ بَلَى قَالَتْ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَرْحَمَ بِعِبَادِهِ مِنْ الْأُمِّ بِوَلَدِهَا قَالَ بَلَى قَالَتْ فَإِنَّ الْأُمَّ لَا تُلْقِي وَلَدَهَا فِي النَّارِ فَأَكَبَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْكِي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيْهَا فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ لَا يُعَذِّبُ مِنْ عِبَادِهِ إِلَّا الْمَارِدَ الْمُتَمَرِّدَ الَّذِي يَتَمَرَّدُ عَلَى اللَّهِ وَأَبَى أَنْ يَقُولَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ
আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰে] আমাক কৈছে [ইব্ৰাহিম বিন আ’য়ানে] আমাক [ইছমাইল বিন ইয়াহ্যা আছ ছায়াবানী] [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ বিন হাফছ]ৰ পৰা [নাফি’]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'যেতিয়া আমি এটা যুদ্ধত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত আছিলো, তেতিয়া তেওঁ এটা জনগোষ্ঠীক লগ পাইছিল, তাৰ পিছত তেওঁ সুধিছিল: 'তেওঁলোক কোন?' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'আমি মুছলমান', আৰু এগৰাকী মহিলা আৰু তেওঁৰ সন্তানে চৌকা জ্বলাই আছিল, যেতিয়া জুইৰ শিখা ডাঙৰ হ'ল মহিলাগৰাকীয়ে নিজৰ সন্তানক লৈ গ'ল, তাৰ পিছত তেওঁ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক'লে; "আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুল নেকি?" তেওঁ উত্তৰ দিলে; “হয়” মহিলাগৰাকীয়ে সুধিলে; "তোমাৰ মুক্তিপণ হিচাপে মোৰ পিতৃ আৰু মা। দয়ালুসকলৰ ভিতৰত আল্লাহ আটাইতকৈ দয়ালু নহয়নে?" তেওঁ উত্তৰ দিলে; “ঠিক আছে” তেওঁ সুধিলে; "এগৰাকী মাতৃয়ে নিজৰ সন্তানৰ প্ৰতি যিমান দয়া কৰে, আল্লাহ তেওঁৰ বান্দাসকলৰ প্ৰতি অধিক দয়ালু নহয়নে?" মহিলাগৰাকীয়ে ক’লে; "নিশ্চয় মাকে নিজৰ সন্তানক জুইত পেলাই নিদিব?" গতিকে নবীয়ে কান্দি কান্দি মুখ তললৈ শুই পৰিল, তাৰ পিছত মহিলাগৰাকীলৈ চাবলৈ মূৰ তুলি ক’লে: “সঁচাকৈয়ে আল্লাহে তেওঁৰ বান্দাসকলক শাস্তি নিদিয়ে, কেৱল আল্লাহৰ আজ্ঞা অমান্য কৰা আৰু লা ইলাহা ইল্লাহ বুলি ক’বলৈ অস্বীকাৰ কৰা জেদী বিৰোধীসকলৰ বাহিৰে।”
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4288
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ هَاشِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ النَّارَ إِلَّا شَقِيٌّ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَنْ الشَّقِيُّ قَالَ مَنْ لَمْ يَعْمَلْ لِلَّهِ بِطَاعَةٍ وَلَمْ يَتْرُكْ لَهُ مَعْصِيَةً
আমাক কৈছে [আল আব্বাছ বিন আল ৱালিদ আদ ডিমাছিকিয়ে] আমাক কৈছে [আমৰু বিন হাছিমে] আমাক [আব্দ ৰাব্বিহি বিন ছাইদ]ৰ পৰা [ছাইদ আল মকবুৰী] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [ইবনে লাহী’আত] কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘এজন দুখীয়া ব্যক্তিৰ বাহিৰে আন কোনোৱে জাহাজত প্ৰৱেশ নকৰে’। কৈছিল; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, দুৰ্ভগীয়া কোন?' তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘যি ব্যক্তি আজ্ঞাকাৰী আৰু লগতে অবাধ্যতাও পৰিত্যাগ কৰে, তেওঁ আল্লাহৰ স্বাৰ্থত নহয়’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4289
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَخُو حَزْمٍ الْقُطَعِيِّ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ أَوْ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ }فَقَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَهْلٌ أَنْ أُتَّقَى فَلَا يُجْعَلْ مَعِي إِلَهٌ آخَرُ فَمَنْ اتَّقَى أَنْ يَجْعَلَ مَعِي إِلَهًا آخَرَ فَأَنَا أَهْلٌ أَنْ أَغْفِرَ لَهُقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَاهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي حَزْمٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي هَذِهِ الْآيَةِ{ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ }قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رَبُّكُمْ أَنَا أَهْلٌ أَنْ أُتَّقَى فَلَا يُشْرَكَ بِي غَيْرِي وَأَنَا أَهْلٌ لِمَنْ اتَّقَى أَنْ يُشْرِكَ بِي أَنْ أَغْفِرَ لَهُ
আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক কৈছে [জিয়াদ বিন হাবাবে] আমাক কৈছে [চুহেইল বিন আব্দুল্লাহ তেওঁৰ ভাতৃ হাজম বিন আল কাথ’ই] আমাক [থাবিত আল বুনানী] [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম এই আয়াত পঢ়ক, অৰ্থাৎ: ‘তেওঁ - আল্লাহ - সেই ৰাব্বা যিয়ে তেওঁক ভয় কৰাৰ যোগ্য - আমাক - আৰু ক্ষমা কৰাৰ অধিকাৰ আছে'। -কিউএছ আল মুডাটছিৰ; ৫৬- তেওঁ ক’লে, ‘আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই কৈছে, ‘মই এজন সত্তা যাক ভয় কৰা উচিত, গতিকে মোৰ লগত আন কোনো দেৱতা গঢ়িব নালাগে, গতিকে যিয়ে মোৰ লগত আন দেৱতাৰ লগত থাকিবলৈ ভয় কৰে, তেন্তে মোৰ তেওঁক ক্ষমা কৰাৰ অধিকাৰ আছে’। আবু হাছান আল কাথানে কয়; ইব্ৰাহিম বিন নাছৰে আমাক কৈছে যে হুদবাহ বিন খালিদে আমাক আনাছৰ পৰা থাবিতৰ পৰা চুহেইল বিন আবু হাজমক কৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে এই আয়াতৰ সন্দৰ্ভত কৈছে, অৰ্থাৎ: ': তেওঁ - আল্লাহ - সেই ৰাব্ব যিয়ে - আমি - তেওঁক ভয় কৰা উচিত আৰু ক্ষমা কৰাৰ অধিকাৰ আছে'। -কিউএছ আল মুডাটছিৰ; ৫৬-, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে, ‘তোমাৰ ৰাব্বে ক’লে, ‘মই সেইজন যিয়ে ভয় কৰাৰ অধিকাৰ আছে, গতিকে মোক মোৰ বাহিৰে আন কোনো বস্তুৰ লগত সংগী নকৰিবা, আৰু মই সেইজন যিয়ে মোক মোৰ লগত সংগী কৰিবলৈ ভয় কৰে, তেন্তে মোৰ তেওঁক ক্ষমা কৰাৰ অধিকাৰ আছে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4290
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَاحُ بِرَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رُءُوسِ الْخَلَائِقِ فَيُنْشَرُ لَهُ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ سِجِلًّا كُلُّ سِجِلٍّ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَلْ تُنْكِرُ مِنْ هَذَا شَيْئًا فَيَقُولُ لَا يَا رَبِّ فَيَقُولُ أَظَلَمَتْكَ كَتَبَتِي الْحَافِظُونَ ثُمَّ يَقُولُ أَلَكَ عَنْ ذَلِكَ حَسَنَةٌ فَيُهَابُ الرَّجُلُ فَيَقُولُ لَا فَيَقُولُ بَلَى إِنَّ لَكَ عِنْدَنَا حَسَنَاتٍ وَإِنَّهُ لَا ظُلْمَ عَلَيْكَ الْيَوْمَ فَتُخْرَجُ لَهُ بِطَاقَةٌ فِيهَا أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ مَا هَذِهِ الْبِطَاقَةُ مَعَ هَذِهِ السِّجِلَّاتِ فَيَقُولُ إِنَّكَ لَا تُظْلَمُ فَتُوضَعُ السِّجِلَّاتُ فِي كِفَّةٍ وَالْبِطَاقَةُ فِي كِفَّةٍ فَطَاشَتْ السِّجِلَّاتُ وَثَقُلَتْ الْبِطَاقَةُقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْبِطَاقَةُ الرُّقْعَةُ وَأَهْلُ مِصْرَ يَقُولُونَ لِلرُّقْعَةِ بِطَاقَةً
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহ্যা] আমাক কৈছে [ইবনে আবু মৰিয়মে] আমাক কৈছে [লাইতছে] মোক [আমিৰ বিন ইয়াহ্যা] [আবু আব্দুৰহমান আল হুবুলীৰ পৰা] কৈছে তেওঁ ক’লে; মই [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু]ক কোৱা শুনিলোঁ; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘কিয়ামৰ দিনত মোৰ উম্মাহৰ পৰা এজন মানুহে সকলো জীৱৰ মূৰৰ ওপৰত চিঞৰিব, গতিকে তেওঁক উননব্বৈখন বহী বিতৰণ কৰা হ’ব, প্ৰতিখন বহী যিমান দিন চকুৱে দেখা পাব। তেতিয়া আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই ক’লে, ‘আপুনি এই ৰেকৰ্ডৰ পৰা কোনো কথা অস্বীকাৰ কৰেনে? তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'নাই মোৰ প্ৰভু'। আল্লাহে পুনৰ সুধিলে; 'মোৰ লিখাৰ দূতে তোমাৰ লগত অন্যায় কৰিলে নেকি?' তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে, ‘তোমালোকৰ কাৰণ আছেনে? তোমাৰ কিবা দয়া আছে নেকি?' গতিকে ভয়তে মানুহজনে উত্তৰ দিলে; 'নহয়'। আল্লাহে কৈছে, ‘হয়, সঁচাকৈয়ে তোমালোকৰ আমাৰ লগত কিছু মঙ্গল আছে। সঁচাকৈয়ে এই দিনটোত তোমাৰ লগত আৰু অন্যায় নহ’ব’। গতিকে তেওঁক এখন কাৰ্ড জাৰি কৰা হ’ল য’ত লিখা আছিল; 'লা ইলাহা ইল্লাল্লাহ ৱা আন্না মুহাম্মাদন আব্দুহু ৱা ৰাছুলুহু -আল্লাহৰ বাহিৰে কোনো ইবাদতৰ যোগ্য ঈশ্বৰ নাই আৰু যে মহম্মদ তেওঁৰ বান্দা আৰু ৰাছুল-'। তেওঁ ক’লে: ‘মানুহজনে ক’লে; 'হে মোৰ ৰাব, এই বহীখনৰ লগত এই কাৰ্ডখনৰ কি সম্পৰ্ক?' আল্লাহে উত্তৰ দিলে: ‘সঁচাকৈয়ে তোমালোকৰ কোনো অন্যায় নহ’ব’। গতিকে স্কেলৰ এটা ফালে - কাষত - টোকাবোৰ, আৰু কাৰ্ডবোৰ আনটো ফালে - আনটো ফালে - স্কেলৰ ৰাখক, দেখা যায় যে টোকাবোৰ পাতল আৰু কাৰ্ডবোৰ গধুৰ'। মহম্মদ বিন ইয়াহিয়াই কৈছিল; 'কাৰ্ড এখন প্লেট, আৰু মিচৰীয়াসকলে প্লেটবোৰ কাৰ্ড বুলি কৈছিল'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4291
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا حَدَّثَنَا عَطِيَّةُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ لِي حَوْضًا مَا بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَبَيْتِ الْمَقْدِسِ أَبْيَضَ مِثْلَ اللَّبَنِ آنِيَتُهُ عَدَدُ النُّجُومِ وَإِنِّي لَأَكْثَرُ الْأَنْبِيَاءِ تَبَعًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বিছিৰে] আমাক কৈছে [জাকাৰিয়াই] আমাক [আথিয়াহ] [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা কৈছে যে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে মোৰ এটা হ্ৰদ আছে - যিটো বহল - কা’বাহৰ পৰা বৈতুল মকদিছৰ মাজত, যিমান বগা গাখীৰ, আৰু যাৰ পৰা কেইবাটাও তৰা পান কৰে, আৰু সঁচাকৈয়ে মই সেই নবী যিজনৰ কিয়ামতৰ দিনত নবীসকলৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক অনুগামী আছে'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4292
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ سَعْدِ بْنِ طَارِقٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ حَوْضِي لَأَبْعَدُ مِنْ أَيْلَةَ إِلَى عَدَنَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَآنِيَتُهُ أَكْثَرُ مِنْ عَدَدِ النُّجُومِ وَلَهُوَ أَشَدُّ بَيَاضًا مِنْ اللَّبَنِ وَأَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَذُودُ عَنْهُ الرِّجَالَ كَمَا يَذُودُ الرَّجُلُ الْإِبِلَ الْغَرِيبَةَ عَنْ حَوْضِهِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَعْرِفُنَا قَالَ نَعَمْ تَرِدُونَ عَلَيَّ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الْوُضُوءِ لَيْسَتْ لِأَحَدٍ غَيْرِكُمْ
আমাক কৈছে [উছমান বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আলি বিন মুছিৰক] [আবু মালিক ছা’দ বিন তাৰিক]ৰ পৰা [ৰিব’ই]ৰ পৰা [হুদজাইফা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মোৰ হ্ৰদ আইলাৰ পৰা আদনলৈকে বহল, যাৰ হাতত মোৰ আত্মা আছে, তাৰ চশমা সঁচাকৈয়ে আকাশত থকা তৰাৰ সংখ্যাতকৈ বেছি, ই গাখীৰৰ বগাতকৈ বগা আৰু মৌৰ মিঠাতকৈও মিঠা। যিজনৰ হাতত মোৰ প্ৰাণ আছে, তেওঁৰ দ্বাৰাই মই মানুহৰ পৰা তাক ৰক্ষা কৰিম, যেনেকৈ মানুহে বিদেশী উটৰ পৰা নিজৰ হ্ৰদটো ৰক্ষা কৰে'। তেতিয়া তেওঁক সুধিলে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি আমাক চিনি পায় নেকি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘হয়, তুমি মোৰ আগত মুখ আৰু হাতৰ কব্জি আৰু ভৰি অজুৰ পৰা বগা কৰি আবিৰ্ভাৱ হ’লা, যিটো তোমাৰ বাহিৰে আন কাৰো নাছিল’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4293
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُهَاجِرٍ حَدَّثَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ سَالِمٍ الدِّمَشْقِيُّ نُبِّئْتُ عَنْ أَبِي سَلَّامٍ الْحَبَشِيِّ قَالَبَعَثَ إِلَيَّ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَأَتَيْتُهُ عَلَى بَرِيدٍ فَلَمَّا قَدِمْتُ عَلَيْهِ قَالَ لَقَدْ شَقَقْنَا عَلَيْكَ يَا أَبَا سَلَّامٍ فِي مَرْكَبِكَ قَالَ أَجَلْ وَاللَّهِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ الْمَشَقَّةَ عَلَيْكَ وَلَكِنْ حَدِيثٌ بَلَغَنِي أَنَّكَ تُحَدِّثُ بِهِ عَنْ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَوْضِ فَأَحْبَبْتُ أَنْ تُشَافِهَنِي بِهِ قَالَ فَقُلْتُ حَدَّثَنِي ثَوْبَانُ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ حَوْضِي مَا بَيْنَ عَدَنَ إِلَى أَيْلَةَ أَشَدُّ بَيَاضًا مِنْ اللَّبَنِ وَأَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ أَكَاوِيبُهُ كَعَدَدِ نُجُومِ السَّمَاءِ مَنْ شَرِبَ مِنْهُ شَرْبَةً لَمْ يَظْمَأْ بَعْدَهَا أَبَدًا وَأَوَّلُ مَنْ يَرِدُهُ عَلَيَّ فُقَرَاءُ الْمُهَاجِرِينَ الدُّنْسُ ثِيَابًا وَالشُّعْثُ رُءُوسًا الَّذِينَ لَا يَنْكِحُونَ الْمُنَعَّمَاتِ وَلَا يُفْتَحُ لَهُمْ السُّدَدُقَالَ فَبَكَى عُمَرُ حَتَّى اخْضَلَّتْ لِحْيَتُهُ ثُمَّ قَالَ لَكِنِّي قَدْ نَكَحْتُ الْمُنَعَّمَاتِ وَفُتِحَتْ لِي السُّدَدُ لَا جَرَمَ أَنِّي لَا أَغْسِلُ ثَوْبِي الَّذِي عَلَى جَسَدِي حَتَّى يَتَّسِخَ وَلَا أَدْهُنُ رَأْسِي حَتَّى يَشْعَثَ
আমাক কোৱা হৈছে [মাহমুদ বিন খালিদ আদ ডিমাচিকিয়ে] আমাক কৈছে [মাৰৱান বিন মহম্মদে] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন মুহাজিৰে] মোক কৈছে [আল আব্বাছ বিন ছালিম আদ ডিমাচিকীক] মোক [আবু চালাম আল হাবাছি]ৰ পৰা কোৱা হৈছে তেওঁ কৈছিল; উমৰ বিন আব্দুল আজিজে মোক ফোন কৰিলে, তাৰ পিছত মই তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিলোঁ প্ৰায় এজন বাৰিদ, আহি পোৱাৰ লগে লগে তেওঁ ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে আমি তোমাৰ বাহনৰ বোজা দিছো হে আবু চালাম'। তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'অৱশ্যেই আল্লাহৰ কচম হে আমিৰুল মুকমিনিন'। উমৰ বিন আব্দুল আজিজে কয়; ‘আল্লাহৰ কচম, মই তোমাৰ যাত্ৰাত তোমাৰ ওপৰত বোজা দিব নিবিচাৰো, কিন্তু মোৰ ওচৰলৈ অহা হাদীছৰ বাবেই তুমি নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পূৰ্বৰ দাস ছাউবানৰ পৰা হ্ৰদটোৰ বিষয়ে এটা কাহিনী কৈছিলা। গতিকে আপুনি নিজেই মোক মৌখিকভাৱে জনোৱা হ’লে মই ভাল পাম’। আবু চালামে ক’লে; 'তেতিয়া মই ক'লোঁ; মোক [ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ প্ৰাক্তন দাস ছাউবানে] কৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে মোৰ হ্ৰদ - আদন আৰু আইলাৰ মাজৰ বহল - গাখীৰতকৈ বগা আৰু মৌৰ মিঠাতকৈ মিঠা। চশমাবোৰ আকাশৰ তৰাৰ সংখ্যাৰ দৰে। যিয়ে ইয়াৰ এটা চুমুক খাব তেওঁ কেতিয়াও চিৰদিনৰ বাবে পিয়াহ অনুভৱ নকৰে। আৰু মোৰ আগত প্ৰথম দেখা মানুহবোৰ আছিল মুহাজিৰিনৰ মাজৰ পৰা অহা দুখীয়া মানুহ যিয়ে জৰাজীৰ্ণ কাপোৰ আৰু মেট চুলি পিন্ধিছিল, যিসকলে কেতিয়াও আনন্দ অনুভৱ কৰা নাছিল আৰু কেতিয়াও অনুভৱ কৰা নাছিল যে তেওঁলোকৰ বাবে খাদ্য খোলা হৈছে।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4294
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بَيْنَ نَاحِيَتَيْ حَوْضِي كَمَا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَالْمَدِينَةِ أَوْ كَمَا بَيْنَ الْمَدِينَةِ وَعُمَانَ
আমাক কৈছে [নাছৰ বিন আলীয়ে] আমাক কৈছে [মোৰ দেউতাই] আমাক [হিছাম] [কাতাদাহৰ] পৰা [আনাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘মোৰ হ্ৰদৰ দুয়োফালৰ মাজৰ দূৰত্ব শ্বানা আৰু মদীনাৰ মাজৰ দূৰত্বৰ দৰে বা মদীনা আৰু য়েমেনৰ মাজৰ দূৰত্বৰ দৰে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4295
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرَى فِيهِ أَبَارِيقُ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ كَعَدَدِ نُجُومِ السَّمَاءِ
আমাক কৈছে [হুমাইদ বিন মাছাদাহে] আমাক কৈছে [খালিদ বিন আল হাৰিথে] আমাক [চাইদ বিন আবু আৰুবাহ] [কাতাদাহৰ] পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; [আনাছ বিন মালিক] কৈছে; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘ইয়াত সোণ আৰু ৰূপৰ পানীয়ৰ পাত্ৰ দেখুওৱা হৈছিল, যিবোৰ আকাশৰ তৰাৰ সমান সংখ্যা আছিল’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4296
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ أَتَى الْمَقْبَرَةَ فَسَلَّمَ عَلَى الْمَقْبَرَةِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى بِكُمْ لَاحِقُونَ ثُمَّ قَالَ لَوَدِدْنَا أَنَّا قَدْ رَأَيْنَا إِخْوَانَنَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَلَسْنَا إِخْوَانَكَ قَالَ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانِي الَّذِينَ يَأْتُونَ مِنْ بَعْدِي وَأَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ لَمْ يَأْتِ مِنْ أُمَّتِكَ قَالَ أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَنَّ رَجُلًا لَهُ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ خَيْلٍ دُهْمٍ بُهْمٍ أَلَمْ يَكُنْ يَعْرِفُهَا قَالُوا بَلَى قَالَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الْوُضُوءِ قَالَ أَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ ثُمَّ قَالَ لَيُذَادَنَّ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ الْبَعِيرُ الضَّالُّ فَأُنَادِيهِمْ أَلَا هَلُمُّوا فَيُقَالُ إِنَّهُمْ قَدْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ وَلَمْ يَزَالُوا يَرْجِعُونَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ فَأَقُولُ أَلَا سُحْقًا سُحْقًا
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰ] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক [ছ্যুবাহে] [আল আলা বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, যে তেওঁ এবাৰ এটা কবৰস্থানলৈ গৈছিল আৰু তেওঁ কবৰৰ মালিকক সম্ভাষণ জনাইছিল, তেওঁ কৈছিল: ‘মোলাত হওক আপোনাৰ ওপৰত হওক, মুছলমানসকলৰ ঘৰ, আৰু ঈশ্বৰে ইচ্ছা কৰিলে আল্লাহ তাআলা, আমি তোমাক অনুসৰণ কৰিম'। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আমি সঁচাকৈয়ে আশা কৰিছো যে আমি আমাৰ ভাইসকলক লগ পাব পাৰিম’। বন্ধুসকলে সুধিলে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি তোমাৰ ভাই নহয়নে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘তোমালোক মোৰ পিছত অহা মোৰ বন্ধু আৰু মোৰ ভাইসকল, সঁচাকৈয়ে মই মোৰ হ্ৰদত তোমালোকৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছো’। তেওঁলোকে সুধিছে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি আপোনাৰ উম্মতৰ পৰা নজনা মানুহক কেনেকৈ চিনি পাব?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘যদি কাৰোবাৰ মুখত আৰু দুয়োটা ভৰিৰ গোৰোহাত বগা চুলিৰ ঘোঁৰা থাকে, তেন্তে পিচ ক’লা ঘোঁৰাৰ দল এটাৰ মাজত আপুনি কি ভাবে? সি চিনাকি নহয়নে?' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'নিশ্চিতভাৱে'। তেওঁ ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকে কিয়ামতৰ দিনত অজুৰ পানীৰ পৰা মুখ আৰু হাতৰ কব্জি আৰু ভৰি বগা কৰি আহিব’। তেওঁ ক’লে: ‘মই তোমাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছো হ্ৰদৰ পাৰত’। তাৰ পাছত তেওঁ আৰু ক’লে: ‘তেওঁ বিপথগামী উটৰ পৰা বিলখনক পহৰা দিয়াৰ দৰে মোৰ হ্ৰদটোক পহৰা দিয়া হ’ব বুলি জানি লোৱা। তেতিয়া মই তেওঁলোকক মাতিম; 'কম অন অভাৰ'। গতিকে কোৱা হৈছে; 'সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ পিছত তেওঁলোকে ইয়াক সলনি কৰিলে, আৰু এতিয়াও তেওঁলোকে ইয়াক ঘূৰাই আছে, গতিকে মই কওঁ; 'যা, যা'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4297
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ فَتَعَجَّلَ كُلُّ نَبِيٍّ دَعْوَتَهُ وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي فَهِيَ نَائِلَةٌ مَنْ مَاتَ مِنْهُمْ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘প্ৰতিজন নবীৰ নামাজ কাৰ্যকৰী - ইয়াক দান কৰা হৈছে -, গতিকে সকলো নবীয়ে নিজৰ নামাজ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ খৰখেদা কৰে। আচলতে মই মোৰ উম্মাহৰ বাবে শ্বাফাৰী কৰিবলৈ মোৰ নামাজ ৰক্ষা কৰি ৰাখোঁ - ভৱিষ্যতে - যাতে আল্লাহৰ লগত কোনো বস্তুৰ লগত অংশীদাৰ নকৰাকৈ তেওঁলোকৰ মাজত মৃত্যু হোৱাসকলে ইয়াক লাভ কৰে'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4298
حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى وَأَبُو إِسْحَقَ الْهَرَوِيُّ إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَاتِمٍ قَالَا حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا سَيِّدُ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ وَلَا فَخْرَ وَلِوَاءُ الْحَمْدِ بِيَدِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ
আমাক কোৱা হৈছে যে [মুজাহিদ বিন মুছা] আৰু [আবু ইছাক আল হাৰাৱী ইব্ৰাহিম বিন আব্দুল্লাহ বিন হাতিম] দুয়োজনে কৈছে; আমাক কৈছে [হুছাইমে] আমাক [আলী বিন জাইদ বিন জুদআন] [আবু নাদলৰা]ৰ পৰা [আবু ছাইদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘মই আদমৰ সন্তানৰ নেতা আৰু অহংকাৰী নহয়। মই প্ৰথম ব্যক্তি যিয়ে পৃথিৱীখন খুলিলোঁ - পুনৰুত্থান কৰিলোঁ - বিচাৰৰ দিনা, আৰু মই অহংকাৰী নহয়। মই প্ৰথমে মধ্যস্থতা কৰা ব্যক্তি আৰু মধ্যস্থতা বিচৰা হৈছিল আৰু অহংকাৰী নাছিলোঁ। প্ৰশংসাৰ পতাকা কিয়ামতৰ দিনত মোৰ হাতত থাকে আৰু অহংকাৰ নহয়'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4299
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ حَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا أَهْلُ النَّارِ الَّذِينَ هُمْ أَهْلُهَا فَلَا يَمُوتُونَ فِيهَا وَلَا يَحْيَوْنَ وَلَكِنْ نَاسٌ أَصَابَتْهُمْ نَارٌ بِذُنُوبِهِمْ أَوْ بِخَطَايَاهُمْ فَأَمَاتَتْهُمْ إِمَاتَةً حَتَّى إِذَا كَانُوا فَحْمًا أُذِنَ لَهُمْ فِي الشَّفَاعَةِ فَجِيءَ بِهِمْ ضَبَائِرَ ضَبَائِرَ فَبُثُّوا عَلَى أَنْهَارِ الْجَنَّةِ فَقِيلَ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ أَفِيضُوا عَلَيْهِمْ فَيَنْبُتُونَ نَبَاتَ الْحِبَّةِ تَكُونُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ كَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ كَانَ فِي الْبَادِيَةِ
আমাক কোৱা হৈছে যে [নাশ্বৰ বিন আলী] আৰু [ইছাক বিন ইব্ৰাহিম বিন হাবিব] দুয়োজনে কৈছে; আমাক কৈছে [বিছিৰ বিন আল মুফাদলালে] আমাক [ছাইদ বিন ইয়াজিদ] [আবু নাদলৰা]ৰ পৰা [আবু ছাইদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘জাহান্নামৰ বাসিন্দাসকলে, য’ত তেওঁলোকে সঁচাকৈয়ে বাস কৰে, তেওঁলোকে মৃত্যুৰ সোৱাদ নাপাব আৰু তাত বাস নকৰে। অৱশ্যে তেওঁলোকৰ পাপ আৰু ভুলৰ বাবে নৰক অগ্নিৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হ’ব, গতিকে তেওঁলোকক ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে মৃত্যুদণ্ড দিয়া হ’ব। আৰু যেতিয়া তেওঁলোক কয়লা হৈ পৰিছে, তেতিয়া তেওঁলোকক মধ্যস্থতা কৰিবলৈ দিয়া হয়। তাৰ পাছত দল-সংগঠনে অনা হ’ল, তাৰ পাছত স্বৰ্গৰ নদীত গা ধুই দিয়া হ’ল। গতিকে কোৱা হৈছে; 'হে স্বৰ্গবাসীসকল, তেওঁলোকক কিবা এটা পান কৰক'। গতিকে তেওঁলোকে নদীৰ প্ৰবাহত হিব্বা গছ - শস্য - খেতি কৰিছিল'। কথকজনে ক’লে; 'তেতিয়া তেওঁলোকৰ এজনে ক'লে; 'এনে লাগিছিল যেন ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মাত্ৰ অভ্যন্তৰীণ অঞ্চলৰ পৰা আহিছিল'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4300
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِأَهْلِ الْكَبَائِرِ مِنْ أُمَّتِي
আমাক কৈছে [আব্দুৰ ৰহমান বিন ইব্ৰাহিম আদ ডিমাচিকিয়ে] আমাক কৈছে [আল ৱালিদ বিন মুছলিম] আমাক [জুহাইৰ বিন মহম্মদ] [জা’ফাৰ বিন মহম্মদ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [জাবিৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘সঁচাকৈয়ে মোৰ উম্মাহৰ গুৰুতৰ পাপৰ অপৰাধীসকলৰ বাবে হ’ব।
