Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 হাদিছ
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4241
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مَسْعَدَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّ بَنِي آدَمَ خَطَّاءٌ وَخَيْرُ الْخَطَّائِينَ التَّوَّابُونَ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন মণি’] আমাক কৈছে [জাইদ বিন হুবাবে] আমাক [আলী বিন মাছাদাহ] [কাতাদাহৰ] পৰা [আনাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘আদমৰ সকলো সন্তানে ভুল কৰিছে, আৰু ভুল কৰা শ্ৰেষ্ঠ ব্যক্তিজনেই হ’ল যিজনে লগে লগে তওবা কৰে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4242
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ عَنْ زِيَادِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ ابْنِ مَعْقِلٍ قَالَ دَخَلْتُ مَعَ أَبِي عَلَى عَبْدِ اللَّهِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّدَمُ تَوْبَةٌ فَقَالَ لَهُ أَبِي أَنْتَ سَمِعْتَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ النَّدَمُ تَوْبَةٌ قَالَ نَعَمْ
আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰে] আমাক [ছুফিয়ান] [আব্দুল কৰিম আল জাজাৰী]ৰ পৰা [জিয়াদ বিন আবু মৰিয়ম]ৰ পৰা [ইবনে মাকিল]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই [আব্দুল্লাহ]ক লগ কৰিবলৈ মোৰ দেউতাৰ লগত আছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ কোৱা শুনিলোঁ; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘আক্ষেপ হৈছে তওৱাৰ এক ৰূপ’। সেয়ে দেউতাই তেওঁক সুধিলে; 'আপুনি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা শুনিছেনে যে অনুশোচনা হৈছে তওবা?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'হয়'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4243
حَدَّثَنَا رَاشِدُ بْنُ سَعِيدٍ الرَّمْلِيُّ أَنْبَأَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ ابْنِ ثَوْبَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيَقْبَلُ تَوْبَةَ الْعَبْدِ مَا لَمْ يُغَرْغِرْ
আমাক কোৱা হৈছে যে [ৰছিদ বিন ছাইদ আৰ ৰামলীয়ে] আমাক [আল ৱালিদ বিন মুছলিম] [ইবনু ছাউবান]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [মখুল]ৰ পৰা [জুবাইৰ বিন নুফাইৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই এজনৰ তওবা গ্ৰহণ কৰিব দাস, যেতিয়ালৈকে তেওঁ এতিয়াও মৃত্যুবৰণ কৰা নাই'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4244
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ حَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ سَمِعْتُ أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَنَّهُ أَصَابَ مِنْ امْرَأَةٍ قُبْلَةً فَجَعَلَ يَسْأَلُ عَنْ كَفَّارَتِهَا فَلَمْ يَقُلْ لَهُ شَيْئًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَأَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ } فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِي هَذِهِ فَقَالَ هِيَ لِمَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ أُمَّتِي
আমাক কোৱা হৈছে [ইছাক বিন ইব্ৰাহিম বিন হাবিবে] আমাক [আল মু’তামিৰ] কৈছে মই শুনিছো [মোৰ পিতৃয়ে] আমাক [আবু উছমান] [ইবনে মাছুদ]ৰ পৰা কৈছে যে এজন ব্যক্তিয়ে হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামক লগ পাইছিল আৰু তেওঁক কৈছিল যে তেওঁ এগৰাকী মহিলাক চুমা খাইছিল, গতিকে তেওঁ তাইৰ কাফাৰাহ’ৰ বিষয়ে সুধিছিল। কিন্তু সি একো কোৱা নাছিল। তাৰ পিছত আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই এই আয়াতটো অৱতীৰ্ণ কৰিলে: ‘আৰু দিনৰ দুয়ো মূৰত - ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি - আৰু ৰাতিৰ আৰম্ভণিতে নামাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰক। আচলতে ভাল কামে বেয়া কামৰ পাপ মচি পেলায়। সেইটো মনত ৰখাসকলৰ বাবে এটা সতৰ্কবাণী'। -কিউএছ হাড; ১১৪- মানুহজনে সুধিলে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, এই আয়াত মোৰ বাবে নেকি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে- ‘আয়াতটো মোৰ উম্মাহৰ পৰা কৰা মানুহৰ বাবে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4245
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ أَلَا أُحَدِّثُكَ بِحَدِيثَيْنِ عَجِيبَيْنِ أَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَسْرَفَ رَجُلٌ عَلَى نَفْسِهِ فَلَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ أَوْصَى بَنِيهِ فَقَالَ إِذَا أَنَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اسْحَقُونِي ثُمَّ ذَرُّونِي فِي الرِّيحِ فِي الْبَحْرِ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ عَلَيَّ رَبِّي لَيُعَذِّبُنِي عَذَابًا مَا عَذَّبَهُ أَحَدًا قَالَ فَفَعَلُوا بِهِ ذَلِكَ فَقَالَ لِلْأَرْضِ أَدِّي مَا أَخَذْتِ فَإِذَا هُوَ قَائِمٌ فَقَالَ لَهُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ خَشْيَتُكَ أَوْ مَخَافَتُكَ يَا رَبِّ فَغَفَرَ لَهُ لِذَلِكَ
আমাক কোৱা হৈছে যে [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহিয়া] আৰু [ইছাক বিন মনছুৰ] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক কৈছে [আব্দুৰাজাকে] আমাক কৈছে [মা’মাৰ] তেওঁ কৈছিল; [আজ জুহৰীয়ে] ক’লে; 'মই তোমাক দুটা আচৰিত হাদীছ ক'ম নেকি? মোক [হুমাইদ বিন আব্দুৰহমানে] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা জনাইছে, তেওঁ কৈছিল: ‘এজন মানুহে নিজৰ ওপৰত অন্যায় কৰিলে, যেতিয়া মৃত্যু আহিব, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ পুত্ৰৰ ওচৰত উইল কৰিব, ক’ব; 'যেতিয়া মই মৰিম, তেতিয়া মোৰ শৰীৰটো জ্বলাই দিয়ক, তাৰ পিছত মোক ধূলি কৰি দিয়ক, আৰু ধূলিবোৰ এনেদৰে সিঁচৰতি কৰি দিয়ক যাতে সাগৰৰ বতাহে উৰুৱাই লৈ যায়।' আল্লাহৰ কচম যদি মোৰ ৰাব্বে মোৰ শাস্তি নিৰ্ধাৰণ কৰিলেহেঁতেন তেন্তে মোক কোনেও শাস্তি দিব নোৱাৰিলেহেঁতেন’। তেওঁ পুনৰ ক’লে, ‘তেতিয়া তেওঁলোকে কৰিলে, তাৰ পিছত পৃথিৱীক কোৱা হ’ল; 'আপুনি যি লৈছে তাক ঘূৰাই দিয়ক'। তেতিয়া হঠাতে মানুহজন থিয় হ’ল, তাৰ পিছত তেওঁক সুধিলে; 'কিহে তোমাক তেনেকুৱা কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিলে?' মানুহজনে উত্তৰ দিলে; 'কাৰণ মই আপোনাক ভয় কৰো, হে মোৰ প্ৰভু'। গতিকে তেওঁক ক্ষমা কৰা হ’ল’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4246
قَالَ الزُّهْرِيُّ وَحَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَخَلَتْ امْرَأَةٌ النَّارَ فِي هِرَّةٍ رَبَطَتْهَا فَلَا هِيَ أَطْعَمَتْهَا وَلَا هِيَ أَرْسَلَتْهَا تَأْكُلُ مِنْ خَشَاشِ الْأَرْضِ حَتَّى مَاتَتْقَالَ الزُّهْرِيُّ لِئَلَّا يَتَّكِلَ رَجُلٌ وَلَا يَيْئَسَ رَجُلٌ
-এতিয়াও পূৰ্বৰ হাদীছৰ দৰে একেটা সংক্ৰমণৰ ৰেখাৰ পৰা- [আজ জুহৰীয়ে] কৈছে; আৰু মোক [হুমাইদ বিন আব্দুৰহমান] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে যে: ‘এগৰাকী মহিলাই বস্তাত থকা মেকুৰী এটাৰ বাবে নৰকলৈ গৈছিল, তাই ইয়াক খুৱাই দিয়া নাছিল আৰু এৰি দিয়া নাছিল যেতিয়ালৈকে তাই মৰি যোৱালৈকে পাৰ্থিৱ জীৱ-জন্তুৰ পৰা খাদ্য বিচাৰি নাপালে’। আজ জুহৰীয়ে ক’লে; 'যাতে কোনোবাই কেৱল তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখে আৰু আশা এৰি নিদিয়ে'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4247
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مُوسَى بْنِ الْمُسَيَّبِ الثَّقَفِيِّ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ يَا عِبَادِي كُلُّكُمْ مُذْنِبٌ إِلَّا مَنْ عَافَيْتُ فَسَلُونِي الْمَغْفِرَةَ فَأَغْفِرَ لَكُمْ وَمَنْ عَلِمَ مِنْكُمْ أَنِّي ذُو قُدْرَةٍ عَلَى الْمَغْفِرَةِ فَاسْتَغْفَرَنِي بِقُدْرَتِي غَفَرْتُ لَهُ وَكُلُّكُمْ ضَالٌّ إِلَّا مَنْ هَدَيْتُ فَسَلُونِي الْهُدَى أَهْدِكُمْ وَكُلُّكُمْ فَقِيرٌ إِلَّا مَنْ أَغْنَيْتُ فَسَلُونِي أَرْزُقْكُمْ وَلَوْ أَنَّ حَيَّكُمْ وَمَيِّتَكُمْ وَأَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَرَطْبَكُمْ وَيَابِسَكُمْ اجْتَمَعُوا فَكَانُوا عَلَى قَلْبِ أَتْقَى عَبْدٍ مِنْ عِبَادِي لَمْ يَزِدْ فِي مُلْكِي جَنَاحُ بَعُوضَةٍ وَلَوْ اجْتَمَعُوا فَكَانُوا عَلَى قَلْبِ أَشْقَى عَبْدٍ مِنْ عِبَادِي لَمْ يَنْقُصْ مِنْ مُلْكِي جَنَاحُ بَعُوضَةٍ وَلَوْ أَنَّ حَيَّكُمْ وَمَيِّتَكُمْ وَأَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَرَطْبَكُمْ وَيَابِسَكُمْ اجْتَمَعُوا فَسَأَلَ كُلُّ سَائِلٍ مِنْهُمْ مَا بَلَغَتْ أُمْنِيَّتُهُ مَا نَقَصَ مِنْ مُلْكِي إِلَّا كَمَا لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ مَرَّ بِشَفَةِ الْبَحْرِ فَغَمَسَ فِيهَا إِبْرَةً ثُمَّ نَزَعَهَا ذَلِكَ بِأَنِّي جَوَادٌ مَاجِدٌ عَطَائِي كَلَامٌ إِذَا أَرَدْتُ شَيْئًا فَإِنَّمَا أَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ছাইদে] আমাক [আব্দাহ বিন চুলাইমান] [মুছা বিন আল মুছায়াব আত ছাকাফী]ৰ পৰা [শ্বাৰ বিন হাউছিয়াব]ৰ পৰা [আব্দুৰহমান বিন ঘনমিন]ৰ পৰা [আবু জজাৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহ তাবাৰকা ৱা তা’আলাই কৈছে, ‘হে মোৰ বান্দাসকল, মই যিসকলক মই ক্ষমা কৰিম, তেওঁলোকৰ বাহিৰে তোমালোক দোষী, গতিকে মোৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰিবা, মই নিশ্চয় তোমালোক সকলোকে ক্ষমা কৰিম আৰু যিয়ে জানে যে মোৰ ক্ষমা কৰাৰ ক্ষমতা আছে আৰু মোৰ শক্তিৰে ক্ষমা বিচাৰিব, মই তেওঁক ক্ষমা কৰিম, তোমালোক সকলো বিপথে পৰিচালিত যিসকলক মই পথ প্ৰদৰ্শন দিওঁ, তেওঁলোকৰ বাহিৰে, তেতিয়া সুধিব। মোৰ হিদায়ত, মই নিশ্চয় তোমালোকক হিদায়ত দিম, তোমালোকৰ প্ৰত্যেকেই দৰিদ্ৰ, যাৰ বাবে মোৰ যথেষ্ট আছে, তেওঁলোকৰ বাহিৰে, তেন্তে মোক সুধিব, মই নিশ্চয় তোমালোকৰ জীৱিকা প্ৰদান কৰিম, যদি তোমালোকৰ মাজত জীৱিত আৰু মৃত লোকসকলৰ লগতে তোমালোকৰ মাজৰ প্ৰথম আৰু শেষৰ লোকসকল, সাগৰত হওক বা স্থলভাগত হওক, তেওঁলোক সকলোৱে মোৰ দাসসকলৰ আটাইতকৈ ধৰ্মপৰায়ণসকলৰ চাৰিওফালে গোট খায়, তেন্তে সেইটোৱে মোৰ শক্তি বৃদ্ধি নকৰে, যদিও ই ৰ ডেউকাৰ সমান ডাঙৰ হয় এটা মহ, আৰু যদি মোৰ দাসসকলৰ মাজৰ আটাইতকৈ দুষ্ট ব্যক্তিজনৰ ওপৰত গোট খায়, তেন্তে ই ইয়াক হ্ৰাস নকৰে। মোৰ ক্ষমতাৰ সামান্যতম অংশ যদি কোনোবাই জীয়াই আছিল আৰু তোমালোকৰ মাজত যিসকলে মৃত্যুবৰণ কৰে, আৰু তোমালোকৰ মাজৰ প্ৰথম আৰু শেষৰজন, সাগৰত হওক বা স্থলভাগত হওক, সকলোৱে একত্ৰিত হয় আৰু প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ ইচ্ছামতে বিচৰাটো বিচাৰে, ই মোৰ শক্তিক এনেদৰে হ্ৰাস নকৰে যেন কোনোবাই সাগৰত বেজী এটা ডুবাই তাৰ পিছত পুনৰ উলিয়াই আনিলে - ইয়াৰ কোনো প্ৰভাৱ নাই - কাৰণ মই মোৰ দানত আৰু কেতিয়া বিচাৰো তাত আটাইতকৈ উদাৰ আৰু আটাইতকৈ উন্নত কিবা এটা, মই কওঁ: ‘হক’ আৰু সেয়া হ’ব।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4248
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكْثِرُوا ذِكْرَ هَاذِمِ اللَّذَّاتِ يَعْنِي الْمَوْتَ
[মাহমুদ বিন গৈলানে] আমাক [আল ফাদল বিন মুছা]ক [মুহাম্মাদ বিন আমৰু]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ কৈছে; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘সততে এনেকুৱা কিবা এটা মনত ৰাখক যিয়ে আনন্দক ধ্বংস কৰিব পাৰে, অৰ্থাৎ মৃত্যু’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4249
حَدَّثَنَا الزُّبَيْرُ بْنُ بَكَّارٍ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ فَرْوَةَ بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْمُؤْمِنِينَ أَفْضَلُ قَالَ أَحْسَنُهُمْ خُلُقًا قَالَ فَأَيُّ الْمُؤْمِنِينَ أَكْيَسُ قَالَ أَكْثَرُهُمْ لِلْمَوْتِ ذِكْرًا وَأَحْسَنُهُمْ لِمَا بَعْدَهُ اسْتِعْدَادًا أُولَئِكَ الْأَكْيَاسُ
আমাক জনাইছে [আজ জুবাইৰ বিন বক্কাৰ] আমাক জনাইছে [আনাছ বিন ইয়াদলে] আমাক [নাফী বিন আব্দুল্লাহ] [ফাৰৱাহ বিন কাইছ]ৰ পৰা [আথা` বিন আবু ৰাবাহ]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা জনাইছে যে তেওঁ কৈছিল; মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত আছিলো, যেতিয়া হঠাতে এজন আনছাৰ মানুহ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল, তাৰ পিছত তেওঁ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক সম্ভাষণ জনাই সুধিলে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, প্ৰধান মুমিনসকল কেনেকুৱা?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘উত্তম নৈতিকতা থকা ব্যক্তিজন’। তেওঁ আকৌ সুধিলে; 'কোন বিশ্বাসী আটাইতকৈ জ্ঞানী?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘যিসকল লোকে মৃত্যুক আটাইতকৈ বেছি মনত পেলায়, আৰু যিসকলে মৃত্যুৰ পিছত সৰ্বোত্তম প্ৰস্তুতি চলায়, তেওঁলোকেই হৈছে জ্ঞানী মানুহ’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4250
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْحِمْصِيُّ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ عَنْ أَبِي يَعْلَى شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَيِّسُ مَنْ دَانَ نَفْسَهُ وَعَمِلَ لِمَا بَعْدَ الْمَوْتِ وَالْعَاجِزُ مَنْ أَتْبَعَ نَفْسَهُ هَوَاهَا ثُمَّ تَمَنَّى عَلَى اللَّهِ
আমাক জনাইছে [হিছ্যাম বিন আব্দুল মালিক আল হিমছিয়ে] আমাক জনাইছে [বাকিয়াহ বিন আল ৱালিদে] মোক [ইবনে আবু মৰিয়ম] [দ্লামৰাহ বিন হাবিব]ৰ পৰা [আবু ইয়ালা চ্যায়দাদ বিন আউছ]ৰ পৰা জনাইছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: জ্ঞানী ব্যক্তি হ’ল এনে এজন ব্যক্তি যিয়ে মৃত্যুৰ পিছত নিজৰ ইচ্ছাক সংযত কৰিব পাৰে আৰু ভাল কাম কৰিব পাৰে, আৰু দুৰ্বল ব্যক্তি হ’ল এনে এজন ব্যক্তি যিয়ে নিজৰ ইচ্ছা অনুসৰণ কৰে আৰু সদায় আল্লাহৰ বিষয়ে শূন্য সপোন দেখে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4251
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَكَمِ بْنِ أَبِي زِيَادٍ حَدَّثَنَا سَيَّارٌ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى شَابٍّ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَقَالَ كَيْفَ تَجِدُكَ قَالَ أَرْجُو اللَّهَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَخَافُ ذُنُوبِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَجْتَمِعَانِ فِي قَلْبِ عَبْدٍ فِي مِثْلِ هَذَا الْمَوْطِنِ إِلَّا أَعْطَاهُ اللَّهُ مَا يَرْجُو وَآمَنَهُ مِمَّا يَخَافُ
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন আল হাকাম বিন আবু জিয়াদে] আমাক কৈছে [ছায়াৰে] আমাক [জাফৰ] [ছাবিত]ৰ পৰা [আনাছৰ] পৰা কৈছে যে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এজন যুৱকক লগ পাইছিল যিজন মৃত্যুমুখত আছিল, তেওঁ সুধিছিল: ‘আপুনি কেনে আছা?’। তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'মই সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ ওপৰত আশা কৰিছো, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আৰু মই মোৰ পাপৰ প্ৰতি বহুত ভয় খাইছো'। তেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘এনে পৰিস্থিতিত বান্দাৰ হৃদয়ত কোনো গোট খোৱা নাই, কিন্তু আল্লাহে তেওঁক যি আশা কৰে তাক দিব, আৰু তেওঁ ভয় কৰা বস্তুৰ বিষয়ে তেওঁক নিৰাপত্তাৰ অনুভৱ দিব’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4252
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَيِّتُ تَحْضُرُهُ الْمَلَائِكَةُ فَإِذَا كَانَ الرَّجُلُ صَالِحًا قَالُوا اخْرُجِي أَيَّتُهَا النَّفْسُ الطَّيِّبَةُ كَانَتْ فِي الْجَسَدِ الطَّيِّبِ اخْرُجِي حَمِيدَةً وَأَبْشِرِي بِرَوْحٍ وَرَيْحَانٍ وَرَبٍّ غَيْرِ غَضْبَانَ فَلَا يَزَالُ يُقَالُ لَهَا ذَلِكَ حَتَّى تَخْرُجَ ثُمَّ يُعْرَجُ بِهَا إِلَى السَّمَاءِ فَيُفْتَحُ لَهَا فَيُقَالُ مَنْ هَذَا فَيَقُولُونَ فُلَانٌ فَيُقَالُ مَرْحَبًا بِالنَّفْسِ الطَّيِّبَةِ كَانَتْ فِي الْجَسَدِ الطَّيِّبِ ادْخُلِي حَمِيدَةً وَأَبْشِرِي بِرَوْحٍ وَرَيْحَانٍ وَرَبٍّ غَيْرِ غَضْبَانَ فَلَا يَزَالُ يُقَالُ لَهَا ذَلِكَ حَتَّى يُنْتَهَى بِهَا إِلَى السَّمَاءِ الَّتِي فِيهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَإِذَا كَانَ الرَّجُلُ السُّوءُ قَالَ اخْرُجِي أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْخَبِيثَةُ كَانَتْ فِي الْجَسَدِ الْخَبِيثِ اخْرُجِي ذَمِيمَةً وَأَبْشِرِي بِحَمِيمٍ وَغَسَّاقٍ وَآخَرَ مِنْ شَكْلِهِ أَزْوَاجٌ فَلَا يَزَالُ يُقَالُ لَهَا ذَلِكَ حَتَّى تَخْرُجَ ثُمَّ يُعْرَجُ بِهَا إِلَى السَّمَاءِ فَلَا يُفْتَحُ لَهَا فَيُقَالُ مَنْ هَذَا فَيُقَالُ فُلَانٌ فَيُقَالُ لَا مَرْحَبًا بِالنَّفْسِ الْخَبِيثَةِ كَانَتْ فِي الْجَسَدِ الْخَبِيثِ ارْجِعِي ذَمِيمَةً فَإِنَّهَا لَا تُفْتَحُ لَكِ أَبْوَابُ السَّمَاءِ فَيُرْسَلُ بِهَا مِنْ السَّمَاءِ ثُمَّ تَصِيرُ إِلَى الْقَبْرِ
আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [চিয়াবাবা] [ইবনে আবু দ্জি‘ব]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন আমৰু বিন আথা`]ৰ পৰা [ছাইদ বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা তেওঁ কৈছে: ‘মৃতকক ফেৰেস্তাই সাক্ষাৎ কৰিব, যদি তেওঁ সৎ হয় ব্যক্তি, তেতিয়া ফেৰেস্তাসকলে ক’ব; 'হে ভাল দেহত ভাল আত্মা ওলাই আহক।' আৰাম আৰু সুগন্ধিৰে ধন্য আৰু সুখী হৈ ওলাই আহক, আৰু খং নকৰিব পৰা ৰাব্বৰ সৈতে'। আৰু তেওঁৰ আত্মা বাহিৰ নোহোৱালৈকে চিঞৰি চিঞৰি থাকিল। তেতিয়া তেওঁক স্বৰ্গলৈ উঠাই সোধা হ’ব; 'এইজন কোন? তেওঁলোকে -ফেৰিস্তাসকলে- উত্তৰ দিলে; 'গতিকে আৰু তেনেকুৱা'। তেতিয়া তেওঁক ক’লে; 'সদৃশ শৰীৰত থকা ভাল আত্মা স্বাগতম।' আৰাম আৰু সুগন্ধিৰে ধন্য আৰু সুখী হৈ ওলাই আহক, আৰু খং নকৰিব পৰা ৰাব্বৰ সৈতে'। আৰু আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লা থকা আকাশত উপস্থিত নোহোৱালৈকে তেওঁক সেই আহ্বান চিঞৰি থাকিল। অৱশ্যে মৃতদেহ যদি কোনো বেয়া মানুহৰ পৰা হয় তেন্তে কোৱা হ’ব -তেওঁক-; 'হে দুষ্ট শৰীৰৰ দুষ্ট আত্মা, ওলাই আহক, অপমানিত হৈ ওলাই আহক আৰু গৰম পানী আৰু দুৰ্গন্ধৰ লগতে অন্যান্য বহুবিধ যন্ত্ৰণা লাভ কৰক'। তাৰ আত্মা বাহিৰ নোহোৱালৈকে চিঞৰটো চলি থাকিল। তেতিয়া তেওঁ স্বৰ্গলৈ উঠাব, তেতিয়া তেওঁৰ বাবে স্বৰ্গৰ দুৱাৰ মুকলি নহ’ব। তেওঁক সুধিলে; 'এইজন কোন?' উত্তৰ দিলে; 'গতিকে আৰু তেনেকুৱা'। তেতিয়া ক’লে; 'দুষ্ট শৰীৰত থকা দুষ্ট আত্মাৰ বাবে অভিনন্দন নাই, বদনাম হৈ উভতি আহক, কাৰণ আপোনাৰ বাবে স্বৰ্গৰ দুৱাৰ মুকলি নহ'ব'। তাৰ পিছত তেওঁক আকাশৰ পৰা নমাই অনা হ’ল, গতিকে তেওঁ কবৰলৈ উভতি গ’ল’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4253
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ وَعُمَرُ بْنُ شَبَّةَ بْنِ عَبِيدَةَ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ أَجَلُ أَحَدِكُمْ بِأَرْضٍ أَوْثَبَتْهُ إِلَيْهَا الْحَاجَةُ فَإِذَا بَلَغَ أَقْصَى أَثَرِهِ قَبَضَهُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ فَتَقُولُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ رَبِّ هَذَا مَا اسْتَوْدَعْتَنِي
আমাক কোৱা হৈছে যে [আহমদ বিন থাবিত আল জাহদাৰী] আৰু [উমৰ বিন চ্যাব্বা বিন আবিদাহ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক কৈছে [‘উমৰ বিন আলীয়ে] মোক [ইছমাইল বিন আবু খালিদ] [কাইছ বিন আবু হাজিম]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল: ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ এজনৰ মৃত্যু পৃথিৱীৰ কোনো ঠাইত নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে, তেন্তে তেওঁক সেই ঠাইলৈ যোৱাৰ প্ৰয়োজনীয়তা দিয়া হ’ব। আৰু যেতিয়া তেওঁ যাত্ৰাৰ শেষত উপনীত হ’ব, তেতিয়া আল্লাহ চুবহানাহুৱে তেওঁৰ প্ৰাণ কাঢ়ি ল’ব, আৰু কিয়ামতৰ দিনত পৃথিৱীয়ে ক’ব; 'হে মোৰ প্ৰভু, এইটোৱেই তুমি মোৰ ওপৰত ন্যস্ত কৰা'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4254
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ أَبُو سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَرَاهِيَةُ لِقَاءِ اللَّهِ فِي كَرَاهِيَةِ لِقَاءِ الْمَوْتِ فَكُلُّنَا يَكْرَهُ الْمَوْتَ قَالَ لَا إِنَّمَا ذَاكَ عِنْدَ مَوْتِهِ إِذَا بُشِّرَ بِرَحْمَةِ اللَّهِ وَمَغْفِرَتِهِ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ فَأَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَإِذَا بُشِّرَ بِعَذَابِ اللَّهِ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ وَكَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ
আমাক কোৱা হৈছে [ইয়াহ্যা বিন খলাফ আবু চালামে] আমাক [আব্দুল আ’লা] [ছাইদ]ৰ পৰা [কাতাদাহ]ৰ পৰা [জুৰাৰাহ বিন আউফা]ৰ পৰা [ছাইদ বিন হিছাম]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘যিজনে আল্লাহক লগ কৰিবলৈ ভাল পায়, তেন্তে আল্লাহে তেওঁক লগ কৰিবলৈ ভাল পায়, আৰু যিয়ে তেওঁক ঘৃণা কৰে আল্লাহক লগ কৰক, তেতিয়া আল্লাহে তেওঁক লগ কৰিবলৈ ঘৃণা কৰে'। তেনেকৈয়ে সুধিলে; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেন্তে আল্লাহৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰক ঘৃণা কৰা মানে মৃত্যুক ঘৃণা কৰা? যদিও আমি মৃত্যুক ঘৃণা কৰো'। তেওঁ ক’লে: ‘নাই, কিন্তু তেতিয়াই তেওঁৰ মৃত্যু হয়। যদি তেওঁ আল্লাহৰ দয়া আৰু তেওঁৰ ক্ষমা লাভ কৰিব বুলি খবৰ দিয়া হয়, তেন্তে তেওঁ আল্লাহক লগ কৰিবলৈ ভাল পায়, তেন্তে আল্লাহে তেওঁক লগ কৰিবলৈ ভাল পায়, আৰু যদি আল্লাহৰ শাস্তি পাব বুলি খবৰ দিয়া হয়, তেন্তে তেওঁ আল্লাহক লগ কৰিবলৈ ঘৃণা কৰে, তেন্তে আল্লাহেও তেওঁক লগ কৰিবলৈ ঘৃণা কৰে’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4255
حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَتَمَنَّى أَحَدُكُمْ الْمَوْتَ لِضُرٍّ نَزَلَ بِهِ فَإِنْ كَانَ لَا بُدَّ مُتَمَنِّيًا الْمَوْتَ فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتْ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتْ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي
আমাক কৈছে [‘ইমৰান বিন মুছাই] আমাক কৈছে [আব্দুল ৱাৰিটছ বিন ছাইদে] আমাক [আব্দুল আজিজ বিন ছুহাইব] [আনাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, তোমালোকৰ কোনোৱেই তেওঁৰ ওপৰত যি দুৰ্যোগৰ কাৰণে মৃত্যুৰ সপোন দেখা নাপাব। কিন্তু যদি তেওঁ মৃত্যুৰ সপোন দেখিবলৈ বাধ্য হয় তেন্তে তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে: ‘হে আল্লাহ, জীৱন মোৰ বাবে ভাল হোৱালৈকে মোক জীয়াই ৰাখক, আৰু মৃত্যু মোৰ বাবে ভাল হোৱালৈকে মৰি যাওক’।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4256
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ شَيْءٌ مِنْ الْإِنْسَانِ إِلَّا يَبْلَى إِلَّا عَظْمًا وَاحِدًا وَهُوَ عَجْبُ الذَّنَبِ وَمِنْهُ يُرَكَّبُ الْخَلْقُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘মানুহৰ কোনো বস্তুৱেই জীৰ্ণ নহ’ব আৰু কেৱল এটা হাড় অৰ্থাৎ ঠেংৰ গুৰিহে ৰৈ যাব। আৰু ইয়াৰ পৰা কিয়ামতৰ দিনত সকলো জীৱ পুনৰ একত্ৰিত হ’ব।’
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4257
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَحِيرٍ عَنْ هَانِئٍ مَوْلَى عُثْمَانَ قَالَكَانَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ إِذَا وَقَفَ عَلَى قَبْرٍ يَبْكِي حَتَّى يَبُلَّ لِحْيَتَهُ فَقِيلَ لَهُ تَذْكُرُ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ وَلَا تَبْكِي وَتَبْكِي مِنْ هَذَا قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْقَبْرَ أَوَّلُ مَنَازِلِ الْآخِرَةِ فَإِنْ نَجَا مِنْهُ فَمَا بَعْدَهُ أَيْسَرُ مِنْهُ وَإِنْ لَمْ يَنْجُ مِنْهُ فَمَا بَعْدَهُ أَشَدُّ مِنْهُ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا رَأَيْتُ مَنْظَرًا قَطُّ إِلَّا وَالْقَبْرُ أَفْظَعُ مِنْهُ
[মুহাম্মাদ বিন ইছহাকে] আমাক [ইয়াহ্যা বিন মাইনে] আমাক [হিছাম বিন ইউছুফ] [আব্দুল্লাহ বিন বাহিৰ]ৰ পৰা সম্পৰ্কিত কৰিছিল [হানি`, উছমানৰ পূৰ্বৰ দাস]ৰ পৰা যিয়ে কৈছিল; ‘যেতিয়া [উছমান বিন আফফানে] কোনো কবৰৰ ওচৰত ৰৈ যায়, তেতিয়ালৈকে তেওঁ কান্দে যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ দাড়ি তিতি নাযায়। তেওঁক সোধা হৈছিল- ‘আপুনি জান্নাত আৰু নৰকক মনত পেলাইছেনে? কান্দিব নালাগে, কেৱল ইয়াৰ বাবেই কান্দিছা নেকি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে কবৰ আখিৰাতৰ প্ৰথম ষ্টপ। যদি তেওঁ ইয়াৰ পৰা ৰক্ষা পৰে, তেন্তে পিছত তেওঁৰ কাম-কাজ সহজ হ’ব - কিন্তু যদি তেওঁ ইয়াৰ পৰা ৰক্ষা নহয়, তেন্তে পিছত তেওঁৰ কাম-কাজ আৰু কঠিন হ’ব।' উছমানে ক’লে; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামেও কৈছে, ‘মই কেতিয়াও কোনো দৃশ্য দেখা নাই কিন্তু কবৰ সকলোতকৈ বেয়া।’
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4258
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ يَصِيرُ إِلَى الْقَبْرِ فَيُجْلَسُ الرَّجُلُ الصَّالِحُ فِي قَبْرِهِ غَيْرَ فَزِعٍ وَلَا مَشْعُوفٍ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ فِيمَ كُنْتَ فَيَقُولُ كُنْتُ فِي الْإِسْلَامِ فَيُقَالُ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ فَيَقُولُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَصَدَّقْنَاهُ فَيُقَالُ لَهُ هَلْ رَأَيْتَ اللَّهَ فَيَقُولُ مَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَرَى اللَّهَ فَيُفْرَجُ لَهُ فُرْجَةٌ قِبَلَ النَّارِ فَيَنْظُرُ إِلَيْهَا يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيُقَالُ لَهُ انْظُرْ إِلَى مَا وَقَاكَ اللَّهُ ثُمَّ يُفْرَجُ لَهُ قِبَلَ الْجَنَّةِ فَيَنْظُرُ إِلَى زَهْرَتِهَا وَمَا فِيهَا فَيُقَالُ لَهُ هَذَا مَقْعَدُكَ وَيُقَالُ لَهُ عَلَى الْيَقِينِ كُنْتَ وَعَلَيْهِ مُتَّ وَعَلَيْهِ تُبْعَثُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَيُجْلَسُ الرَّجُلُ السُّوءُ فِي قَبْرِهِ فَزِعًا مَشْعُوفًا فَيُقَالُ لَهُ فِيمَ كُنْتَ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي فَيُقَالُ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ فَيَقُولُ سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ قَوْلًا فَقُلْتُهُ فَيُفْرَجُ لَهُ قِبَلَ الْجَنَّةِ فَيَنْظُرُ إِلَى زَهْرَتِهَا وَمَا فِيهَا فَيُقَالُ لَهُ انْظُرْ إِلَى مَا صَرَفَ اللَّهُ عَنْكَ ثُمَّ يُفْرَجُ لَهُ فُرْجَةٌ قِبَلَ النَّارِ فَيَنْظُرُ إِلَيْهَا يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيُقَالُ لَهُ هَذَا مَقْعَدُكَ عَلَى الشَّكِّ كُنْتَ وَعَلَيْهِ مُتَّ وَعَلَيْهِ تُبْعَثُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى
আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাক] আমাক [চ্যাবাবাহ]ক [ইবনে আবু জি`ব]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন আমৰু বিন আল আথা`ৰ পৰা [ছাইদ বিন য়াছাৰ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কোৱা হৈছে তেওঁ কৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে যেতিয়া কোনো মৃতদেহ তেওঁৰ কবৰত প্ৰৱেশ কৰে, তেতিয়া ক ধাৰ্ম্মিক ব্যক্তিক তেওঁৰ কবৰত বহিব। ভয় আৰু চিন্তা নোহোৱাকৈ। তেতিয়া তেওঁক কোৱা হ’ব; 'তোমাৰ জীৱনৰ শেষ কেনেকুৱা হ'ব?' তেতিয়া তেওঁ উত্তৰ দিব; 'মই ইছলামৰ অৱস্থাত আছো -আত্মসৰণ-'। তাৰ পাছত আকৌ সুধিলে; 'এই মানুহজন কোন?' তেওঁ উত্তৰ দিব; 'মুহাম্মদ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, তেওঁ আল্লাহৰ পৰা তথ্য লৈ আমাৰ ওচৰলৈ আহিছে, তাৰ পিছত আমি নিশ্চিত কৰিলোঁ'। তেওঁক আকৌ সুধিলে; 'আপুনি আল্লাহক দেখিছিল নেকি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'আল্লাহক চাবলৈ কাৰো যোগ্য নহয়'। তেতিয়া তেওঁৰ বাবে নৰকৰ মাজৰ ব্যৱধান মুকলি হ’ব, আৰু তেওঁ দেখিব যে জ্বলন্ত শিখাবোৰ ইটোৱে সিটোৰ বিৰুদ্ধে সংঘৰ্ষ হৈ আছে। তেওঁক কোৱা হ’ব, “চোৱা, আল্লাহে তোমাক ৰক্ষা কৰিবলৈ কি কৰিছে।” তেতিয়া তেওঁৰ বাবে জান্নাতৰ মাজৰ ব্যৱধান মুকলি হ’ব আৰু তেওঁ ইয়াৰ অলংকাৰ আৰু ইয়াৰ সকলো সৌন্দৰ্য্য দেখিব। তেওঁক কোৱা হ’ব, “এইখন তোমাৰ ঠাই।” আৰু তেওঁক কোৱা হ’ব, “আপুনি যি বিশ্বাস ৰাখিছিল, তাৰ বাবেই আপোনাক বধ কৰা হ’ল আৰু ঈশ্বৰে ইচ্ছা কৰিলে, তাৰ সৈতে পুনৰুত্থান হ’ল।” আৰু এজন দুষ্ট ব্যক্তিক ভয় আৰু উদ্বেগেৰে ভৰা তেওঁৰ কবৰত ৰখা হ’ব। তেওঁক সোধা হ'ব, "তোমাৰ শেষ কেনেকুৱা হ'ব?" তেওঁ ক'ব, "মই নাজানো।" তেওঁক সোধা হ'ব, "এই মানুহজন কোন?" তেওঁ ক'ব, "মানুহে কিবা এটা কথা কোৱা শুনিলোঁ আৰু মই তেওঁলোকৰ পিছে পিছে গ'লোঁ।" তেতিয়া জান্নাতৰ মাজৰ ব্যৱধান মুকলি হ’ব, আৰু তেওঁ ইয়াৰ সৌন্দৰ্য্য দেখিব, আৰু তেওঁক কোৱা হ’ব, “যিসকলক আল্লাহে আপোনাৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিছে, তেওঁলোকক চাওক”। তাৰ পাছত নৰকৰ মাজত এটা ফাঁক খোল খালে আৰু তেওঁ দেখিলে যে ইয়াৰ শিখাই ইটোৱে সিটোৰ লগত সংঘৰ্ষ কৰি আছে, গতিকে তেওঁক কোৱা হ’ল: ‘এইখন তোমাৰ ঠাই, কাৰণ তোমাৰ সন্দেহ আছে। ইয়াৰ বাবেই আপুনি মৰিব আৰু তাৰ লগে লগে আপুনি পুনৰুত্থান হ’ব, ঈশ্বৰে ইচ্ছা কৰিলে।’
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4259
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ{ يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ }قَالَ نَزَلَتْ فِي عَذَابِ الْقَبْرِ يُقَالُ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَنَبِيِّي مُحَمَّدٌ فَذَلِكَ قَوْلُهُ{ يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ }
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰ] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক [ছ্যুবাহে] [‘আলকামাহ বিন মাৰ্ছাদ]ৰ পৰা [ছা’দ বিন উবাইদাহ]ৰ পৰা [আল বাৰা’ বিন আজিব]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘আল্লাহে জীৱনত এই দৃঢ় বাক্যৰে বিশ্বাস কৰাসকলৰ বিশ্বাস শক্তিশালী কৰে জগত আৰু পৰলোকত; -কিউএছ ইব্ৰাহিম; ২৭-। তেওঁ ক’লে, ‘এই আয়াত কবৰৰ যন্ত্ৰণা সম্পৰ্কে অৱতীৰ্ণ হৈছিল, মৃতকক কোৱা হৈছে; 'তোমাৰ ৰাব কোন? গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিব; 'ৰব্ব হৈছে আল্লাহ, আৰু মোৰ নবী হৈছে মহম্মদ'। আৰু সেইটোৱেই তেওঁৰ বাক্যৰ অৰ্থ; ' 'আল্লাহে এই দৃঢ় বাক্যৰে বিশ্বাস কৰাসকলৰ বিশ্বাস দৃঢ় কৰে, এই পৃথিৱীত আৰু পৰলোকত; -কিউএছ ইব্ৰাহিম; ২৭-'।
হাদিছ
Imam Ibnu Majah : 4260
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا مَاتَ أَحَدُكُمْ عُرِضَ عَلَى مَقْعَدِهِ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَمِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَمِنْ أَهْلِ النَّارِ يُقَالُ هَذَا مَقْعَدُكَ حَتَّى تُبْعَثَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] আমাক [‘উবাইদুল্লাহ বিন উমৰ] [নাফি’ৰ পৰা] [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা [ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল: ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ এজনৰ মৃত্যু হয়, তেন্তে তেওঁৰ বাসস্থান ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি প্ৰকাশ পাব। যদি তেওঁ স্বৰ্গৰ বাসিন্দাসকলৰ হয়, তেন্তে তেওঁ স্বৰ্গৰ বাসিন্দা হ’ব আৰু যদি তেওঁ নৰকৰ বাসিন্দাৰ হ’ব, তেন্তে তেওঁ নৰকৰ বাসিন্দা হ’ব বুলি কোৱা হয়; 'এইটোৱেই তোমাৰ বাসস্থান, 'যেতিয়ালৈকে তেওঁ কিয়ামতৰ দিনত পুনৰুত্থান নহয়'।
