Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 Hadith
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4061
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالُ أَعْوَرُ عَيْنِ الْيُسْرَى جُفَالُ الشَّعَرِ مَعَهُ جَنَّةٌ وَنَارٌ فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ
Безгә [Мөхәммәд бин Абдулла бин Нумайр] һәм [Али бин Мөхәммәд] икесе дә болай дип әйткәннәр: [Әбу Муавия] безгә [Әл-А'маси], [Сакыйк], [Хөзәйфә] болай дип сөйләгән: «Рәсүлуллаһ галәйһиссәлам болай диде: Дәҗҗалның сул күзе сукыр, чәчләре куе, аның белән бергә җәннәт тә, җәһәннәм дә бар. Ләкин, асылда, җәһәннәм - җәннәт, ә җәннәт - җәһәннәм».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4062
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالُوا حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَحَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتْبَعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
Бу хакта безгә [Нәхср бин Әли Әл-Җәһдләми] һәм [Мөхәммәд бин Басияр] сөйләделәр, һәм [Мөхәммәд бин Әл-Мусанна] алар әйттеләр: безгә [Раух бин Убада] безгә [Сәгыйд бин Әбу Аруба] [Әбу әт-Тайя]дан [Әл-Мугирә бин Субай]дан [Әмрү бин Һурайс]дан [Әбу Бәкер Әш-Шиддик] ул болай диде: «Рәсүлуллаһ галәйһиссәлам безгә Дәҗҗалның җирнең көнчыгыш өлешеннән, ягъни Хорасан төбәгеннән, киләчәген, аның артыннан йөзләре калканга охшаган - сугыш коралларына охшаган халык киләчәк».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4063
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَمَا سَأَلَ أَحَدٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدَّجَّالِ أَكْثَرَ مِمَّا سَأَلْتُهُ وَقَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ أَشَدَّ سُؤَالًا مِنِّي فَقَالَ لِي مَا تَسْأَلُ عَنْهُ قُلْتُ إِنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّ مَعَهُ الطَّعَامَ وَالشَّرَابَ قَالَ هُوَ أَهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ ذَلِكَ
Безгә [Мөхәммәд бин Абдулла бин Нумайр] һәм [Али бин Мөхәммәд] икесенең дә әйткәннәре: безгә [Ваки] сөйләгәне безгә [Исмәгыйль бин Әбу Халид] сөйләгәне [Кайс бин Әбу Хазим] әйткәне [Әл-Мугирә бин Сюъба] ул болай дигән: "Пәйгамбәрдән салләллаһу галәйһи вәссәламнән Дәҗҗал вакыйгасы турында мин сораганнан да күбрәк беркем дә сорамаган". - Ибн Нумайр мөхәррир белән сөйләгән; "Аның соравы минекеннән катгыйрак иде". - Ул миңа: "Нәрсә сорыйсың?" - дип сорады. Мин: "Алар: "Дәҗҗал ризык һәм эчемлек китерә аламы?" - диделәр", - дип җавап бирдем. Ул: "Аллаһ моңа караганда да көчлерәк", - дип җавап бирде.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4064
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ وَصَعِدَ الْمِنْبَرَ وَكَانَ لَا يَصْعَدُ عَلَيْهِ قَبْلَ ذَلِكَ إِلَّا يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَى النَّاسِ فَمِنْ بَيْنِ قَائِمٍ وَجَالِسٍ فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ بِيَدِهِ أَنْ اقْعُدُوا فَإِنِّي وَاللَّهِ مَا قُمْتُ مَقَامِي هَذَا لِأَمْرٍ يَنْفَعُكُمْ لِرَغْبَةٍ وَلَا لِرَهْبَةٍ وَلَكِنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي خَبَرًا مَنَعَنِي الْقَيْلُولَةَ مِنْ الْفَرَحِ وَقُرَّةِ الْعَيْنِ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَنْشُرَ عَلَيْكُمْ فَرَحَ نَبِيِّكُمْ أَلَا إِنَّ ابْنَ عَمٍّ لِتَمِيمٍ الدَّارِيِّ أَخْبَرَنِي أَنَّ الرِّيحَ أَلْجَأَتْهُمْ إِلَى جَزِيرَةٍ لَا يَعْرِفُونَهَا فَقَعَدُوا فِي قَوَارِبِ السَّفِينَةِ فَخَرَجُوا فِيهَا فَإِذَا هُمْ بِشَيْءٍ أَهْدَبَ أَسْوَدَ قَالُوا لَهُ مَا أَنْتَ قَالَ أَنَا الْجَسَّاسَةُ قَالُوا أَخْبِرِينَا قَالَتْ مَا أَنَا بِمُخْبِرَتِكُمْ شَيْئًا وَلَا سَائِلَتِكُمْ وَلَكِنْ هَذَا الدَّيْرُ قَدْ رَمَقْتُمُوهُ فَأْتُوهُ فَإِنَّ فِيهِ رَجُلًا بِالْأَشْوَاقِ إِلَى أَنْ تُخْبِرُوهُ وَيُخْبِرَكُمْ فَأَتَوْهُ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَإِذَا هُمْ بِشَيْخٍ مُوثَقٍ شَدِيدِ الْوَثَاقِ يُظْهِرُ الْحُزْنَ شَدِيدِ التَّشَكِّي فَقَالَ لَهُمْ مِنْ أَيْنَ قَالُوا مِنْ الشَّامِ قَالَ مَا فَعَلَتْ الْعَرَبُ قَالُوا نَحْنُ قَوْمٌ مِنْ الْعَرَبِ عَمَّ تَسْأَلُ قَالَ مَا فَعَلَ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي خَرَجَ فِيكُمْ قَالُوا خَيْرًا نَاوَى قَوْمًا فَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَأَمْرُهُمْ الْيَوْمَ جَمِيعٌ إِلَهُهُمْ وَاحِدٌ وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ قَالَ مَا فَعَلَتْ عَيْنُ زُغَرَ قَالُوا خَيْرًا يَسْقُونَ مِنْهَا زُرُوعَهُمْ وَيَسْتَقُونَ مِنْهَا لِسَقْيِهِمْ قَالَ فَمَا فَعَلَ نَخْلٌ بَيْنَ عَمَّانَ وَبَيْسَانَ قَالُوا يُطْعِمُ ثَمَرَهُ كُلَّ عَامٍ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ بُحَيْرَةُ الطَّبَرِيَّةِ قَالُوا تَدَفَّقُ جَنَبَاتُهَا مِنْ كَثْرَةِ الْمَاءِ قَالَ فَزَفَرَ ثَلَاثَ زَفَرَاتٍ ثُمَّ قَالَ لَوْ انْفَلَتُّ مِنْ وَثَاقِي هَذَا لَمْ أَدَعْ أَرْضًا إِلَّا وَطِئْتُهَا بِرِجْلَيَّ هَاتَيْنِ إِلَّا طَيْبَةَ لَيْسَ لِي عَلَيْهَا سَبِيلٌ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هَذَا يَنْتَهِي فَرَحِي هَذِهِ طَيْبَةُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا فِيهَا طَرِيقٌ ضَيِّقٌ وَلَا وَاسِعٌ وَلَا سَهْلٌ وَلَا جَبَلٌ إِلَّا وَعَلَيْهِ مَلَكٌ شَاهِرٌ سَيْفَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
[Мөхәммәд бин Абдулла бин Нумайр] безгә сөйләгән [Минем әтием] безгә сөйләгән [Исмәгыйль бин Әбу Халид] [Мөҗәлид] [Әс-Шьяби] [Фатимә бинт Кайс] әйткән: «Беркөнне Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) намаз укыды, аннары минбәргә менде, гадәттә ул җомгадан кала гына менеп йөри иде. Шуңа күрә алар өчен атмосфера тантаналы булып күренде. Шул вакытта кайберәүләр китәргә җыенганда, ә кайберәүләр әле утырганда, ул кулы белән кешеләргә тагын утырырга ишарә итте. Ул әйтте: «Аллаһ белән ант итәм, мин сезнең барыгыз өчен дә файдалы, сезне гаҗәпләндерерлек яки борчырлык нәрсә булганга күрә, үз урынымда утырмыйм. Ләкин Тәмим әд-Дари миңа шатлык һәм бәхеттән йокларга комачаулаган хәбәр белән килде. Шуңа күрә мин сезнең белән Пәйгамбәрегезнең шатлыгын уртаклашырга телим». Тәмим әд-Дариның абыйсының улы миңа җилнең аларның корабын билгесез утрауга юнәлткәнен хәбәр итте. Аннары алар төп көймәгә караган кечкенә көймәгә утырдылар. Аннары алар көймәгә утырдылар. Кинәт алар калын, кара чәчле бер гәүдә белән очраштылар, аннары җан иясенә: «Син кем?» – дип сорадылар. Ул: «Мин Әл-Джасаса», – дип җавап бирде. Алар тагын сорадылар: «Үзең турында сөйлә!» – дип. Ул җавап бирде: «Мин сиңа хәбәр итәчәк һәм бер нәрсә турында сораячак кеше түгелмен, ләкин анда мәгарә бар, һәм син аны кыска гына күргәнсең. Шуңа күрә кил, чөнки анда синең турында хәбәр көткән бер кеше бар, һәм ул сиңа да сөйләр». Шулай итеп, алар мәгарәгә барып, сорау астындагы кеше белән очраштылар. Кинәт алар ныклы богаулар белән бәйләнгән һәм бик кайгылы күренгән бер кешене күрделәр. Кеше алардан: «Сез кайдан?» – дип сорады. Алар: «Сүрия җиреннән», – дип җавап бирделәр. Ул тагын сорады: «Гарәпләр нәрсә эшләделәр?» Алар: «Без – гарәп милләтеннән булган халык. Нәрсә сорарга телисең?» – дип җавап бирделәр. Ул: «Сезнең күршедән җибәргән кеше нәрсә эшләде?» – диде. Алар җавап бирделәр: "Әйе, ул үз халкына каршы чыкты, шуңа күрә Аллаһ аны алар өстеннән җиңде. Хәзер аларның барлык эшләре бер үк - бер - аларның илаһлары бер һәм диннәре бер". Мәгарәдә булган кеше сорады: "Шам җирендәге чишмә - Айн Загар нәрсә эшләде?" Алар җавап бирделәр: "Чишмә суы аларның үсемлекләренә сугару һәм сусауларын басу өчен кулланыла". Ул тагын сорады: "Әмман белән Байсан арасындагы агачка нәрсә эшләнде?" Алар җавап бирделәр: "Агач ел саен җимеш бирә". Ул тагын сорады: "Әт-Табария күленең хәле ничек?" Алар җавап бирделәр: "Су күп булу сәбәпле ян-якларына ташып чыга. Һәм өч тапкыр сулыш чыгара". Ул кеше әйтте: "Әгәр мин богаулардан азат булсам, бер җирне дә калдырмас идем, ләкин ике аягым белән тукталыр идем, Таййибәдә генә, чөнки мин анда туктала алмыйм". Пәйгамбәр әйтте: "Монда минем шатлыгым бетте". Һәм бу изге җир. Җаным Аның кулында булган Зат белән ант итәм, Аның эчендә тар да, киң дә юл юк, тигезлек тә, тау да юк, аның өстендә Кыямәт көненә кадәр кылычын тартып торган фәрештә бар.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4065
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ
Безгә [Хисьям бин Аммар] безгә [Яхья бин Хамза] безгә [Абдуррахман бин Язид бин Җәбир] миңа [Абдуррахман бин Җүбәйр бин Нуфәйр] миңа [әтием] бервакыт [Ән Нәүвас бин Самъан Әл-Килаби]: "Иртән Аллаһның Рәсүле саллаһу галәйһи вәссәлам Дәҗҗал турында искә алды, аннары тавышын киметте һәм күтәрде, шуңа күрә без инде хөрмә бакчасында идек дип уйладык. Рәсүлүллаһ саллаһу галәйһи вәссәлам янына килгәч, ул безнең нәрсә әйтергә теләгәнебезне аңлады һәм: "Сезгә ни булды?" - дип сорады. Без: "Әй Аллаһның Рәсүле, сез иртән Дәҗҗал турында искә алдыгыз, аннары үзегезне шулкадәр киметтегез һәм күтәрдегез ки, без аның инде хөрмә бакчасында дип уйладык", - дип җавап бирдек. Ул әйтте: «Мин сездән Дәҗҗалдан куркам, чөнки ул мин сезнең арагызда булганда чыкса, мин аны сезгә барып җиткәнче тоткарлыйм, ә әгәр ул мин сезнең арагызда булмаганда чыкса, һәркем үзен сакларга тиеш, һәм Аллаһ минем хәлифәм - минем варисым - һәр мөселман өстендә. Дәҗҗал - чәчләре бөдрә, күзләре җыерылган яшь кеше, әйтерсең мин аңа Габдел Үзза бин Катан кебек охшаганмын. Сездән кем аны күрсә, аңа Әл-Кәһф сүрәсенең башын укыгыз, чыннан да ул Сүрия белән Ирак арасындагы тыкрыктан чыккан, ул уңга да, сулга да чайкалган. Әй Аллаһ коллары, үзегезне ныгытыгыз». Без сорадык: «Әй Аллаһның Илчесе, ул җирдә күпме вакыт торачак?» Ул җавап бирде: «Кырык көн, бер көн ел кебек, бер көн ай кебек, бер көн атна кебек, һәм барлык көннәр дә сезнең көннәрегез кебек». Без сорадык: «Әй Аллаһның Илчесе, бер көн бер елга тигез булганда, безнең көндәлек догаларыбыз җитәрлек булырмы?» Ул җавап бирде: "Аның зурлыгына карап бәяләгез". Без сорадык: "Җирдә ул нинди тизлектә булачак?" Ул җавап бирде: "Җил очырган болыт кебек". Ул дәвам итте: "Аннары ул бер халык янына киләчәк һәм аларны чакырачак, һәм алар аның чакыруын үтәячәкләр һәм аңа ышаначаклар. Аннары ул күккә яңгыр яудырырга боерачак, һәм ул яңгыр яудырачак. Ул шулай ук җиргә үсемлекләр үстерергә боерачак, һәм җир үз үсемлекләрен үстерәчәк. Аларның терлекләре кич белән үзләре генә ит һәм сөт белән тулы биек аркалар белән кайтачаклар. Аннары ул башка халык янына киләчәк һәм аларны чакырачак, ләкин алар аның чакыруын кире кагачаклар, шуңа күрә ул аларны ташлап китәчәк. Кинәт алар ярлы һәм параличланачаклар. Аннары ул җиргә: "Байлыгыңны чыгар", - дияр. Җирдәге байлык чыгып, аның артыннан бал кортлары өере аның патшабикәсен эзләгән кебек иярәчәк. Аннары ул бер кешене чакырып, кылычы белән сугып, аны ерактан икегә бүләчәк. Аннары Дәҗҗал икегә бүленгән кешене чакырачак, аннары кешенең йөзе шат һәм көлке булып күренәчәк. Алар шундый хәлдә булгач, Аллаһ Гайсә бин Мәрьямне җибәрәчәк, ул ике кием киеп, кулларын ике фәрештәнең җилкәсенә куеп, Шам җирендәге ак манарага төшәчәк. Әгәр ул башын какса, энҗе формасындагы җуман күренәчәк. Бер генә имансыз да аның сулышы җиленә очрамаячак, әгәр ул һәлак булмаса. Аннары Гайсә бин Мәрьям Дәҗҗалны эзләп, аны Лүдд ишегендә - Бәйтүл Мәкъдис янындагы урында - табып, үтерәчәк. Аннары Аллаһ пәйгамбәре Гайсә Аллаһ саклаган халык янына килә. Шуңа күрә ул аларның йөзләрен сөртеп, җәннәттәге дәрәҗәләре турында сөйли. Алар шундый хәлдә булгач, Аллаһ Гайсә бин Мәрьямгә вәхий кыла: "Ий Гайсә, мин колларымны алар белән көрәшә алырлык көчсез чыгардым, шуңа күрә колларымны алып бар". Турсина калкулыгы. Шуннан соң Аллаһ Тәгалә Аллаһның сүзендә әйтелгәнчә, Яҗҗал белән Мәҗҗалны җибәрде: "-Диварлар ачылгач, һәм алар барлык биеклекләрдән тиз төшкәнчегә кадәр" - Әл-Әнбия: 96-, Аларның беренчесе җәяү барып, Әт-Сәбәрия күлен кичеп, барысын да эчтеләр, аннары тагын бер төркем килеп, бу тирәне кичтеләр, аннары: "Бу урында элек су агымы бар иде", - диделәр. Шуннан соң Гайсә пәйгамбәр һәм аның юлдашлары килеп, бер үгез башы бәясенең бүгенге йөз динардан кыйммәтрәк икәнен аңладылар. Шуңа күрә Аллаһның пәйгамбәре Гайсә һәм аның юлдашлары Аллаһка дога кылдылар, Аллаһ аларның муеннарына бер көтү нәгаф җибәрде - кәҗә яки дөя борынындагы корт төре - шулай итеп иртән алар җирдә җан үлеме кебек ятып үлделәр. Шуннан соң Аллаһның пәйгамбәре Гайсә һәм аның юлдашлары бер урынга килделәр, ләкин бу урын Дәҗҗал тарафдарлары белән тулды, һәм аларның сулышлары исе бу урынны тутырды. Аннары алар - Гайсә пәйгамбәр һәм аның юлдашлары - Аллаһтан сорады, аннары Аллаһ озын муенлы дөяләр кебек кошлар төркемен җибәрде, аларны - Дәҗҗал иярченнәрен - Аллаһ теләгән төрле урыннарга ташлау өчен. Шуннан соң Аллаһ аларга яңгыр яудырды, шуңа күрә яңгыр суы аларны чистартып, ачык көзге кебек иткәнче, бер генә каты йорт яки чатыр да калмады. Аннары җиргә: "Үсемлекләрегезне алыгыз һәм бәрәкәтләрегезне кайтарыгыз", - диделәр. Ул көнне бер төркем кеше анар ашады һәм тиресе белән сыенды. Аллаһ сөткә бәрәкәт бирә, шуңа күрә бала табарга җыенган дөя күп кешеләргә, бала табарга җыенган сыер бер кабиләгә, ә бала табарга җыенган кәҗә бер төркем кешегә ашар өчен җитәрлек була ала. Алар шул хәлдә булгач, Аллаһ яхшы һәм хуш исле җил җибәрде, һәм мөселманнарның барлык җаннары алып китте. Ә калганнары - явызлар һәм ишәкләр кебек эш итүчеләр, һәм Кыямәт көне аларга киләчәк.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4066
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيُوقِدُ الْمُسْلِمُونَ مِنْ قِسِيِّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَنُشَّابِهِمْ وَأَتْرِسَتِهِمْ سَبْعَ سِنِينَ
Безгә [Хисям бин Аммар] безгә [Яхья бин Хамза] безгә [Ибн Җәбир]дән [Яхья бин Җәбир Әс Тай] миңа [Абдуррахман бин Җүбәйр бин Нуфайр]дән [әтисеннән] ул [Ән Нәүвас бин Самъан]ның: «Аллаһның Илчесе салләллаһу галәйһи вәссәлам болай диде: «Мөселманнар җиде ел дәвамында дирһәмнәр, Яҗуҗ һәм Мәҗуҗ, аларның укларын һәм калканнарын яндырачаклар», – дип ишеткәнен сөйләде».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4067
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ
Безгә [Әли бин Мөхәммәд] безгә [Абдуррахман Әл Мөхариби] сөйләде, ул [Исмәгыйль бин Рафиъ Әбу Рафи] әйтте, ул [Әбу Зуръа Әс-Сайбани] - ягъни Яхъя бин Әбу Әмру - ул [Әмру бин Абдуллаһ] әйтте, ул [Әбу Умама Әл-Бәһили] әйтте: "Рәсүлуллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам бервакыт безнең алдыбызда вәгазь сөйләде, һәм вәгазьнең күпчелек өлешен безгә һәрвакыт Дәҗҗал турында сөйләде, шуңа күрә без сак булырбыз." Аның вәгазьләренең арасында болай бар иде: "Чыннан да, Аллаһ Адәмнең балаларын һәм оныкларын яратканнан бирле, Дәҗҗалдан да зуррак гайбәт булмады, һәм Аллаһ тарафыннан җибәрелгән бер генә пәйгамбәр дә булмады, ул үз халкын Дәҗҗал гайбәте турында кисәтмәде. Шуңа күрә мин соңгы пәйгамбәр, сез дә өммәтнең соңгысы, шуңа күрә Дәҗҗал сезнең арагызда чыгачагын инкяр итеп булмый. Әгәр ул чыга икән, мин әле сезнең арагызда булганда, мин һәр мөселманны яклаучы." Әмма ул минем үлемемнән соң чыкса, һәрберегез үзенең коткаручысы, һәм Аллаһ һәр мөселманны коткаруда минем урынбасарым. Чынлыкта, бу Сүрия белән Ирак арасындагы тыкрыктан чыгачак. Аннары ул аның сулына да, уңына да зыян китерәчәк. Әй Аллаһ коллары, әй кешеләр, үзегезне ныгытыгыз, чөнки мин аның миңа кадәр бер генә пәйгамбәр дә аңлатмаган сыйфатларын аңлатырмын. Беренче тапкыр ул үзен: "Мин пәйгамбәр", - дип гаепләячәк. Миннән соң пәйгамбәр булмаса да, ул үзен: "Мин сезнең Раббыгыз", - дип гаепләячәк. Шул ук вакытта сез Аллаһны үлгәннән соң гына күрә алмаячаксыз. Аның бер генә күзе бар, Аллаһ бер күзле булмаса да. Аның күзләре арасында "кәфер" сүзе язылган, аны һәр мөселман гына укый ала, яза белүчеләр дә, яза белмәүчеләр дә. Аның яла ягулары арасында аның белән җәннәт һәм җәһәннәм бар, ләкин асылда җәһәннәм җәннәт, ә җәннәт җәһәннәм. Кем җәһәннәм белән сынаулар кичерсә, Аллаһка сыенсын һәм "Әл-Кәһф" сүрәсе башындагы аятьне укысын. Аның ялган сүзләре арасында ул гарәпкә: "Уйлап кара, әгәр мин синең үлгән атаңны һәм әниеңне терелтә алсам, син мин синең Раббың икәнлегемә шаһитлек бирәсеңме?" - дип әйтер. Гарәп кешесе: "Әйе", - дип җавап бирде. Шуннан соң шайтан аның каршында әтисе һәм әнисе кыяфәтендә пәйда булды, һәм алар икесе дә: "Әй улым, аңа ияр, ул синең Раббың", - диделәр. Аның ялган сүзләре арасында ул кешеләрне үтерергә мәҗбүр итәчәк һәм пычкы белән кисәчәк. Аннары кеше ике өлешкә бүленде. Аннары Дәҗҗал: "Минем гамбәмгә кара, мин аны терелтәчәкмен, аннары ул үзенең Раббысы миннән башка дип әйтер", - дияр. Шулай итеп, Аллаһ кисәкләргә бүленгән кешене терелтте. Шуннан соң Дәҗҗал аңа: "Синең Раббың кем?" - дип сорады. Ул: "Минем Раббым - Аллаһ, ә сез Аллаһ дошманнары. Сез - Дәҗҗал. Аллаһ белән ант итәм, бүгеннән башлап мин синең ялганнарыңнан да күбрәк ышанам", - диде. [Әбү Хәсән Әс-Тәнәфиси] әйтте: безгә [Әл Мөхариби] безгә ['Убайдуллаһ бин Әл Вәлид Әл Вәшафи] ['Асия]дан [Әбу Сәгыйд] ул болай диде: "Рәсүлуллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: "Бу кеше минем өммәтемнән, күктә иң югары дәрәҗәгә ия", - диде. Риваятче әйтте: Әбу Сәгыйд әйтте: "Рәсүлуллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, без ул кешене бары тик Гомәр бин Хәттабны гына күрдек, ул барлык эшләрен тәмамлаганчы". Әл Мөхариби әйтте: "Аннары Әбу Рәфи риваят иткән хәдискә кайтып, ул болай диде: "Аның яла ягуының бер өлеше - Дәҗҗал - күккә яңгыр яудырырга, аннары яңгыр яудырырга һәм җиргә үсемлекләр үстерергә боеру, шулай итеп җир үз үсемлекләрен үстерә. Аның яла ягуында ул бер ил аша үткән, ләкин кешеләр аның турында ялган сөйләгән, шуңа күрә бер генә терлек тә калмаган, ләкин һәлак булган дигән сүз бар." Аның яла ягулары арасында ул бер ил аша үтәчәге, аннары кешеләр моны раслаган, шуңа күрә ул күккә яңгыр яудырырга боерган, аннары яңгыр яуган һәм җиргә үсемлекләр үстерергә боерган, шуңа күрә үсемлекләр үскән. Шуңа күрә ул вакытта хайваннар элеккегә караганда зуррак һәм симезрәк булганнар, аларның иң зур корсаклары һәм иң күп сөтләре булган. Чыннан да, бу җир йөзендә Дәҗҗал кермәячәк һәм контрольдә тотмаячак бер генә ил дә юк, Мәккә һәм Мәдинәдән кала, һәм ул анда һәр ярыктан керә алмаячак, ләкин аны кылыч белән саклаячаклар, шуңа күрә ул буш һәм беркайчан да эшкәртелмәгән урында туктаячак. Шулай итеп, Мәдинә шәһәре өч тапкыр селкенгән, шуңа күрә шәһәрдә бер генә икейөзле дә, ир-ат та, хатын-кыз да калмас иде, әгәр алар Дәҗҗал белән очрашырга чыкмасалар. Мәдинә шәһәре явыз кешеләрдән азат булган, тимер насос тимердән датны чыгарган кебек, һәм бу көн чистарту көне дип атала. Өммү Сюрәйк бинт Әбү Әл-Әкр сорады: "Әй Аллаһның Илчесе, ул вакытта гарәпләр кайда иде?" Ул җавап бирде: "Ул вакытта аларның саны бик аз иде, һәм алар Бәйтүл Мәкъдистә иде, ә имамнары тәкъва кеше иде. Аларның җитәкчесе иртәнге намазны укырга алга чыгарга җыенганда, кинәт Гайсә бин Мәрьям төште, шуңа күрә руханилары Гайсә намазны укырга алга чыгарыр өчен арткы якка чигенде. Аннары Гайсә кулын җитәкчесенең ике иңбашына куеп: "Барыгыз һәм намазны укыгыз, чөнки ул сезнең өчен фарыз ителде", - диде. Ниһаять, аларның җитәкчесе аларны намазга чакырды, һәм намаз тәмамлангач, Гайсә: "Ишекне ачыгыз", - диде. Алар ишекне ачтылар, һәм аның артында Дәҗҗал һәм җитмеш мең яһүд көтеп тора иде, аларның һәрберсенең алтыннан ясалган кылычы һәм зур яшел халат кигән иде. Гайсә Дәҗҗалга карагач, Дәҗҗал суда эри торган тоз кебек эреде - таркалды. Аннары ул йөгерде һәм Луд шәһәренең көнчыгыш капкасында Гайсә белән очрашты, аннары Гайсә аны үтерде. Шулай итеп, Аллаһ яһүдләргә җиңелү китерде, анда Аллаһ тарафыннан яратылган бер генә җан иясе дә алар тарафыннан саклану өчен кулланылмады, ләкин Аллаһ аларны сөйләштерәчәк, ташлардан, агачлардан, диварлардан һәм терлекләрдән башлап, Гаркада агачыннан башка. Чөнки ул сөйләшергә теләмәгәннәрнең агачларыннан берсе. Шуннан соң Аллаһның башка бер җан иясе: "Әй Аллаһның мөселман колы, монда бер яһүд бар, кил һәм аны үтер", - диде. Рәсүлүллаһ галәйһиссәлам әйтте: "Чыннан да, Дәҗҗал көннәре кырык ел булачак, бер ел ярты ел кебек, киләсе ел ай кебек, ә бер ай атна кебек, ә калган көннәр ут очкыннары кебек - алар тиз оча - бер кеше иртән Мәдинә ишегендә була, аннары ул икенче ишеккә җиткәнче инде көндез була", - дип әйттеләр. Аннары аңа: "Әй Аллаһның Илчесе, без бу бик кыска көннәрдә ничек намаз укыйбыз?" - дип әйттеләр. Ул җавап бирде: "Намаз уку көннәрегезне бу озын көннәрне исәпләгән кебек исәпләгез, аннары намаз укыгыз". Рәсүлүллаһ тагын әйтте: "Шуннан соң Гайсә бин Мәрьям минем өммәтем арасында гадел хөкемдар һәм акыллы җитәкче булачак, ул хачларны юк итәчәк, дуңгызларны үтерәчәк, салымнарны бетерәчәк һәм хәер-сәдака рөхсәт итәчәк, аннары кәҗә яки дөя өчен дә зәкят эзләмәячәк, көнчелек һәм дошманлык бетереләчәк, һәр агулы җан иясеннән агу - агу - бетереләчәк, шуңа күрә кыз бала кулын елан авызына салса, елан аңа зыян китермәячәк, һәм кыз бала арысланга да зыян китерә ала, ә арыслан балага зыян китермәячәк. Бүре кәҗә көтүе арасында эт кебек булачак. Дөнья тынычлык белән тулачак, ян-якларына су салынган савыт кебек - чөнки ул бик яссы - диннәр бердәм булачак, шуңа күрә Аллаһтан башка беркемгә дә табынмаячаклар, сугышка китерә торган бар нәрсә дә юк ителәчәк, Корай кабиләсе үз көчен кире кайтарачак, һәм җир көмеш йолдыз кебек булачак, һәм аның үсемлекләре Адәм пәйгамбәр заманындагы кебек үсәчәк, шуңа күрә бер төркем кеше бер йөзем ашарга җыелса, ул аларны шатландырачак, һәм бер төркем кеше анар ашарга җыелса, ул аларны да шатландырачак, мәсәлән, ул вакытта сыер бик арзан иде, ә ат нибары берничә дирһәм генә иде. Сәхәбәләр: "Әй Аллаһның Илчесе, ни өчен атлар арзанайды?" - диделәр. Ул: "Ул мәңге сугыш өчен кулланылмаячак", - диде. Аңа: "Ни өчен үгезләр шулкадәр кыйммәт?" - дип әйттеләр. Ул: "Чөнки ул бөтен җирне сукалау өчен кулланыла. Чынлыкта, Дәҗҗал чыкканчы өч ел бик авыр вакыт булачак, анда кешеләр каты ачлыктан интегәчәк. Беренче елда Аллаһ күкләргә яңгырның өчтән бер өлешен, ә җиргә уңышның өчтән бер өлешен тотарга боерачак. Икенче елда Аллаһ күккә яңгырның өчтән ике өлешен, ә җиргә үсемлекләрнең өчтән ике өлешен тотарга боерачак. Аннары өченче елда Аллаһ күккә яңгыр суын тотарга боерачак, шуңа күрә ул бер тамчы да су түкмәячәк, һәм Аллаһ җиргә барлык үсемлекләрне тотарга боерачак, шуңа күрә аннан соң бер генә яшел үсемлек тә үсмәячәк, һәм барлык тояклы хайваннар да үләчәк, Аллаһ теләмәгәннәрдән кала». Шуннан соң дуслар: «Кешеләр ул вакытта нәрсә белән яшәячәк?» – дип сорадылар. Ул: «Тәхлил, тәкбир һәм тәхмид алар өчен ризык кебек үк мәгънәгә ия булачак», – дип җавап бирде. Әбү Габдуллаһ болай диде: «Мин Әбү Әл Хәсән Әс-Тәнәфисинең болай дигәнен ишеттем; Әбдүррахман Әл Мөхарибинең болай дигәнен ишеттем: «Бу хәдисне укытучыларга өйрәтергә кирәк, алар үз укучыларына берничә китапта өйрәтә алсыннар өчен».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4068
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَنْزِلَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ حَكَمًا مُقْسِطًا وَإِمَامًا عَدْلًا فَيَكْسِرُ الصَّلِيبَ وَيَقْتُلُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَفِيضُ الْمَالُ حَتَّى لَا يَقْبَلَهُ أَحَدٌ
Безгә [Әбу Бәкер бин Әбу Сяйбә] безгә [Суфиян бин Уяйнә]дән [Әз-Зүһридән] [Сәгыйд бин Мусаййәбтән] [Әбу Һөрәйрәдән] Пәйгамбәр саллаллоҳу алейһи вәссәламнән ул болай диде: «Кыямәт көне Гайсә бин Мәрьям акыллы хөкемдар һәм гадел имам булып төшкәнче булмаячак. Ул хачларны юк итәчәк, дуңгызларны үтерәчәк, җизья һәм күп байлык салачак, шуңа күрә аны беркем дә кабул итмәячәк».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4069
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تُفْتَحُ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ فَيَخْرُجُونَ كَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَعُمُّونَ الْأَرْضَ وَيَنْحَازُ مِنْهُمْ الْمُسْلِمُونَ حَتَّى تَصِيرَ بَقِيَّةُ الْمُسْلِمِينَ فِي مَدَائِنِهِمْ وَحُصُونِهِمْ وَيَضُمُّونَ إِلَيْهِمْ مَوَاشِيَهُمْ حَتَّى أَنَّهُمْ لَيَمُرُّونَ بِالنَّهَرِ فَيَشْرَبُونَهُ حَتَّى مَا يَذَرُونَ فِيهِ شَيْئًا فَيَمُرُّ آخِرُهُمْ عَلَى أَثَرِهِمْ فَيَقُولُ قَائِلُهُمْ لَقَدْ كَانَ بِهَذَا الْمَكَانِ مَرَّةً مَاءٌ وَيَظْهَرُونَ عَلَى الْأَرْضِ فَيَقُولُ قَائِلُهُمْ هَؤُلَاءِ أَهْلُ الْأَرْضِ قَدْ فَرَغْنَا مِنْهُمْ وَلَنُنَازِلَنَّ أَهْلَ السَّمَاءِ حَتَّى إِنَّ أَحَدَهُمْ لَيَهُزُّ حَرْبَتَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَتَرْجِعُ مُخَضَّبَةً بِالدَّمِ فَيَقُولُونَ قَدْ قَتَلْنَا أَهْلَ السَّمَاءِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ دَوَابَّ كَنَغَفِ الْجَرَادِ فَتَأْخُذُ بِأَعْنَاقِهِمْ فَيَمُوتُونَ مَوْتَ الْجَرَادِ يَرْكَبُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَيُصْبِحُ الْمُسْلِمُونَ لَا يَسْمَعُونَ لَهُمْ حِسًّا فَيَقُولُونَ مَنْ رَجُلٌ يَشْرِي نَفْسَهُ وَيَنْظُرُ مَا فَعَلُوا فَيَنْزِلُ مِنْهُمْ رَجُلٌ قَدْ وَطَّنَ نَفْسَهُ عَلَى أَنْ يَقْتُلُوهُ فَيَجِدُهُمْ مَوْتَى فَيُنَادِيهِمْ أَلَا أَبْشِرُوا فَقَدْ هَلَكَ عَدُوُّكُمْ فَيَخْرُجُ النَّاسُ وَيَخْلُونَ سَبِيلَ مَوَاشِيهِمْ فَمَا يَكُونُ لَهُمْ رَعْيٌ إِلَّا لُحُومُهُمْ فَتَشْكَرُ عَلَيْهَا كَأَحْسَنِ مَا شَكِرَتْ مِنْ نَبَاتٍ أَصَابَتْهُ قَطُّ
Безгә [Әбу Курайб] безгә [Юнус бин Букайр]дан [Мөхәммәд бин Исхак] миңа [Ашим бин Гомәр бин Катада]дан [Мәхмүд бин Ләбид]дан [Әбу Сәгыйд Әл-Худри]дан сөйләгән: Аллаһның Рәсүле саллаһу галәйһи вәссәлам болай дигән: «Яҗүҗ һәм Мәҗүҗ ачылачак - чыгу юлы - аннары алар әйтелгәнчә чыгачаклар». Аллаһ тарафыннан әйтелгән: «Яҗүҗ һәм Мәҗүҗ диварлары ачылып, алар барлык биеклекләрдән тиз төшкәнче...» - Әл-Әнбия; 96-. Аннары алар бөтен җирне үз кулларына алдылар, һәм мөселманнарның кайберләре аларның төркеме ягына күчте, шуңа күрә калганнары шәһәрләрдә һәм ныгытмаларда терлекләре белән калдылар. Алар елга аша чыккач, елга суыннан эчтеләр, шуңа күрә анда бернәрсә дә калдырмадылар. Аннары аларның соңгылары үтеп киттеләр, һәм берсе: «Чыннан да, бу урында мул су ага иде!» - диде. Шуннан соң аларның бер кешесе җирдә пәйда булды һәм: «Алар барысы да җирнең хакимнәре, без аларны җиңдек, һәм без, һичшиксез, күкләр әһеленә каршы торачакбыз», – диде. Шуннан соң аларның берсе күккә сөңгесен ыргытты, һәм ул канга буялып кире кайтты. Аннары алар: «Без күкләр әһелен үтердек», – диделәр. Алар шулай хәлдә булганда, Аллаһ чикерткәләргә кортлар кебек җан ияләре өерен җибәрде, алар аларның муеннарына чикерткәләр кебек үлгәнче һөҗүм иттеләр, һәм алар бер-берсенең өстенә өелделәр. Иртән мөселманнар аларның тавышларын ишетмәделәр, шуңа күрә сорадылар: «Үзенә ант биргән һәм аларның нәрсә эшләгәнен күргән бу кеше кем соң?» Шуннан соң аларның бер кешесе төшеп, аларны үтерергә әзерләнде, ләкин ул аларны инде үтерелгән килеш тапты, шуңа күрә аларга кычкырды: «Шатланыгыз, дошманыгыз һәлак булды!» «Шулай итеп, кешеләр чыгып киттеләр һәм малларын җибәрделәр. Аларның малларыннан итләреннән башка бернәрсә дә калмады, шуңа күрә алар моның өчен рәхмәт әйттеләр, чөнки иң яхшы рәхмәт беркайчан да су сибелмәгән үсемлекләр белән әйтелә».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4070
حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ مَرْوَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ يَحْفِرُونَ كُلَّ يَوْمٍ حَتَّى إِذَا كَادُوا يَرَوْنَ شُعَاعَ الشَّمْسِ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمْ ارْجِعُوا فَسَنَحْفِرُهُ غَدًا فَيُعِيدُهُ اللَّهُ أَشَدَّ مَا كَانَ حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ مُدَّتُهُمْ وَأَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَبْعَثَهُمْ عَلَى النَّاسِ حَفَرُوا حَتَّى إِذَا كَادُوا يَرَوْنَ شُعَاعَ الشَّمْسِ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمْ ارْجِعُوا فَسَتَحْفِرُونَهُ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى وَاسْتَثْنَوْا فَيَعُودُونَ إِلَيْهِ وَهُوَ كَهَيْئَتِهِ حِينَ تَرَكُوهُ فَيَحْفِرُونَهُ وَيَخْرُجُونَ عَلَى النَّاسِ فَيُنْشِفُونَ الْمَاءَ وَيَتَحَصَّنُ النَّاسُ مِنْهُمْ فِي حُصُونِهِمْ فَيَرْمُونَ بِسِهَامِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَتَرْجِعُ عَلَيْهَا الدَّمُ الَّذِي اجْفَظَّ فَيَقُولُونَ قَهَرْنَا أَهْلَ الْأَرْضِ وَعَلَوْنَا أَهْلَ السَّمَاءِ فَيَبْعَثُ اللَّهُ نَغَفًا فِي أَقْفَائِهِمْ فَيَقْتُلُهُمْ بِهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّ دَوَابَّ الْأَرْضِ لَتَسْمَنُ وَتَشْكَرُ شَكَرًا مِنْ لُحُومِهِمْ
[Әзһәр бин Мәрван] безгә [Габдел Ә'ла] безгә [Сә'ид] [Катада]дан сөйләгән: [Әбу Рафи] безгә [Әбу Һөрәйрә]дан сөйләгән: «Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) болай дигән: «Чынлыкта, Йәҗүҗ һәм Мәҗүҗ һәр көнне чокыр казыйлар. Кояш яктысын күрергә җыенганда, хуҗалары: «Кайтыгыз, без иртәгә казырбыз», – дип кычкыра». Шулай итеп, Аллаһ аларны элеккегә караганда күбрәк кайтара. Вакытлары җиткәч, Аллаһ аларны кешеләргә җибәрергә теләсә, алар тагын казыйлар, кояш яктысын күрергә җыенганда, хуҗаларының берсе: «Кайтыгыз, сез иртәгә казырсыз, Аллаһ рөхсәт итсә», – дип кычкыра». Шулай итеп, алар көтәләр, аннары казу урынына кире кайталар, ул әле дә киткәндәге хәлендә. Шулай итеп, алар казу эшләрен дәвам итәләр һәм ниһаять, кешеләр янына чыгалар. Аннары алар су эчәләр, һәм кешеләр алардан ныгытмаларда сыеналар. Аннары алар укларын күккә ыргыталар, һәм уклар канга буялып кире кайталар». Шуңа күрә алар: "Без җир йөзендәгеләрне дә, күкләрдәгеләрне дә буйсындырдык", - диделәр. Шуннан соң Аллаһ аларның башларына бер төркем корт җибәрде, аннары Аллаһ аларны бу хайваннар белән үтерде". Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: "Җаным Аның кулында булган Зат белән ант итәм, җир йөзендәге йолдызлар һәм хайваннар үзләренең итләре аркасында симерәчәк һәм рәхмәтле булачаклар".
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4071
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا الْعَوَّامُ بْنُ حَوْشَبٍ حَدَّثَنِي جَبَلَةُ بْنُ سُحَيْمٍ عَنْ مُؤْثِرِ بْنِ عَفَازَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَلَمَّا كَانَ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقِيَ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى فَتَذَاكَرُوا السَّاعَةَ فَبَدَءُوا بِإِبْرَاهِيمَ فَسَأَلُوهُ عَنْهَا فَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ مِنْهَا عِلْمٌ ثُمَّ سَأَلُوا مُوسَى فَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ مِنْهَا عِلْمٌ فَرُدَّ الْحَدِيثُ إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَقَالَ قَدْ عُهِدَ إِلَيَّ فِيمَا دُونَ وَجْبَتِهَا فَأَمَّا وَجْبَتُهَا فَلَا يَعْلَمُهَا إِلَّا اللَّهُ فَذَكَرَ خُرُوجَ الدَّجَّالِ قَالَ فَأَنْزِلُ فَأَقْتُلُهُ فَيَرْجِعُ النَّاسُ إِلَى بِلَادِهِمْ فَيَسْتَقْبِلُهُمْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ فَلَا يَمُرُّونَ بِمَاءٍ إِلَّا شَرِبُوهُ وَلَا بِشَيْءٍ إِلَّا أَفْسَدُوهُ فَيَجْأَرُونَ إِلَى اللَّهِ فَأَدْعُو اللَّهَ أَنْ يُمِيتَهُمْ فَتَنْتُنُ الْأَرْضُ مِنْ رِيحِهِمْ فَيَجْأَرُونَ إِلَى اللَّهِ فَأَدْعُو اللَّهَ فَيُرْسِلُ السَّمَاءَ بِالْمَاءِ فَيَحْمِلُهُمْ فَيُلْقِيهِمْ فِي الْبَحْرِ ثُمَّ تُنْسَفُ الْجِبَالُ وَتُمَدُّ الْأَرْضُ مَدَّ الْأَدِيمِ فَعُهِدَ إِلَيَّ مَتَى كَانَ ذَلِكَ كَانَتْ السَّاعَةُ مِنْ النَّاسِ كَالْحَامِلِ الَّتِي لَا يَدْرِي أَهْلُهَا مَتَى تَفْجَؤُهُمْ بِوِلَادَتِهَاقَالَ الْعَوَّامُ وَوُجِدَ تَصْدِيقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى{ حَتَّى إِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }
Безгә сөйләгән [Мөхәммәд бин Басисяар] безгә сөйләгән [Язид бин Харун] безгә сөйләгән [Әл-Әвам бин Хаусяб] миңа сөйләгән [Җәбәлә бин Суһайм]дан [Мутсир бин Афарадан] [Абдуллаһ бин Мәсудтан] ул болай диде: «Рәсулуллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам исра төнендә исрада булганда, Ибраһим, Муса һәм Гайсә белән очрашты, аннары алар Кыямәт көне турында сөйләделәр. Ибраһимнан башлап, аннан Кыямәт турында сорадылар, ләкин Ибраһим белмәде, аннары Мусадан сорадылар, ләкин Муса да белмәде, аннары сөйләшүләре Гайсә бин Мәрьямгә әйләнеп кайтты, аннары Гайсә әйтте: «Чыннан да, миңа Кыямәттән кала барысы да вәгъдә ителде, һәм нәрсә булачагын Аллаһтан башка беркем дә белми». Гайсә Дәҗҗалның чыгуын искә алганнан соң: «Аннары мин җибәрелдем һәм аны үтерүдә уңышка ирештем, шуңа күрә күпчелек кешеләр үз илләренә кайттылар», – диде. Алар Яҗүҗ белән Мәҗүҗ белән очрашканнар булып чыкты, һәм алар - Яҗүҗ белән Мәҗүҗ - биек урыннан тиз төштеләр, алар чишмәне - елганы - кичмәделәр, ә суны эчтеләр, һәм берәр нәрсәне кичмәделәр, ләкин зыян китерделәр. Шуңа күрә мин Аллаһтан аларны юк итүләрен сорадым, аннары җир - аларның мәетләре аркасында - черегән ис килде, шуңа күрә мин Аллаһтан зур өмет белән сорадым һәм тавышымны күтәрдем, аннары Аллаһ яңгыр суы җибәрде һәм аларның мәетләрен алып китте һәм диңгезгә ташлады. Аннары таулар тигезләнде, җир янганнан соң хайван тиресе кебек җәелде, аннары миңа әйттеләр: әгәр бу булса, кешеләр өчен Апокалипсис гаиләсе кайчан туачагын белмәгән йөкле хатын кебек булыр иде. Әл-Әвам болай дигән: «Аның хакыйкате Аллаһ Тәгалә китабында бар булып чыга: «— Йәҗүҗ һәм Мәҗүҗ диварлары ачылып, алар барлык биеклекләрдән тиз төшкәнче...» (Әл-Әнбия; 96-).
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4072
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ صَالِحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ أَقْبَلَ فِتْيَةٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ فَلَمَّا رَآهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اغْرَوْرَقَتْ عَيْنَاهُ وَتَغَيَّرَ لَوْنُهُ قَالَ فَقُلْتُ مَا نَزَالُ نَرَى فِي وَجْهِكَ شَيْئًا نَكْرَهُهُ فَقَالَ إِنَّا أَهْلُ بَيْتٍ اخْتَارَ اللَّهُ لَنَا الْآخِرَةَ عَلَى الدُّنْيَا وَإِنَّ أَهْلَ بَيْتِي سَيَلْقَوْنَ بَعْدِي بَلَاءً وَتَشْرِيدًا وَتَطْرِيدًا حَتَّى يَأْتِيَ قَوْمٌ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَعَهُمْ رَايَاتٌ سُودٌ فَيَسْأَلُونَ الْخَيْرَ فَلَا يُعْطَوْنَهُ فَيُقَاتِلُونَ فَيُنْصَرُونَ فَيُعْطَوْنَ مَا سَأَلُوا فَلَا يَقْبَلُونَهُ حَتَّى يَدْفَعُوهَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي فَيَمْلَؤُهَا قِسْطًا كَمَا مَلَئُوهَا جَوْرًا فَمَنْ أَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْكُمْ فَلْيَأْتِهِمْ وَلَوْ حَبْوًا عَلَى الثَّلْجِ
Безгә [Госман бин Әбу Сяйбә] безгә [Мөавия бин Һишам] безгә [Али бин Салих] сөйләгән, [Язид бин Әбу Зияд] әйткән, [Ибраһим] әйткән, [Әлкәмә] әйткән, [Габдуллаһ] әйткән: "Без Аллаһ илчесенең янында булганда, кинәт Бәни Һашимнан бер егет килеп чыкты, Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам аларны күргәч, күзләре ялтырап китте һәм йөзе үзгәрде." Габдуллаһ әйтте: "Шуннан соң мин сорадым: "Ни өчен без һаман да сезнең йөзегездә нәфрәт иткән нәрсәне күрәбез?" Ул җавап бирде: "Чыннан да, без Аллаһ безнең өчен дөньядан өстен күргән гыйбадәтханә әгъзалары. Һәм чыннан да, мин үлгәннән соң, гыйбадәтханә әгъзалары бәхетсезлек, афәт һәм сөрген белән очрашачаклар, шуңа күрә көнчыгыштан бер халык кара байраклар күтәреп киләчәк, алар яхшылык сорыйлар, ләкин кире кагылалар." Аннары алар сугыштылар һәм җиңү яуладылар, ниһаять, аларга сораганнары бирелде, аннары кешеләр моны кабул итәргә теләмәделәр, шуңа күрә алар бу эшне минем гыйбадәтханәмнең белгечләреннән берсенә тапшырдылар, аннары ул моны гаделлек белән үтәде, чөнки элек җир гаделлек белән тулган иде. Сездән кем аны тапса, карда шуышып та тугрылык сакласын.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4073
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَرْوَانَ الْعُقَيْلِيُّ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ أَبِي حَفْصَةَ عَنْ زَيْدٍ الْعَمِّيِّ عَنْ أَبِي صِدِّيقٍ النَّاجِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَكُونُ فِي أُمَّتِي الْمَهْدِيُّ إِنْ قُصِرَ فَسَبْعٌ وَإِلَّا فَتِسْعٌ فَتَنْعَمُ فِيهِ أُمَّتِي نِعْمَةً لَمْ يَنْعَمُوا مِثْلَهَا قَطُّ تُؤْتَى أُكُلَهَا وَلَا تَدَّخِرُ مِنْهُمْ شَيْئًا وَالْمَالُ يَوْمَئِذٍ كُدُوسٌ فَيَقُومُ الرَّجُلُ فَيَقُولُ يَا مَهْدِيُّ أَعْطِنِي فَيَقُولُ خُذْ
Безгә [Нәшр бин Әли Әл-Җәһдләми] безгә [Мөхәммәд бин Мәрван Әл-Укайли] безгә ['Умара бин Әбу Хәфшаһ]дан [Зәйд Әл-Әмми]дан [Әбу Шиддик Ән-Нәҗи]дан [Әбу Сәгыйд Әл-Худри]дан Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнең болай дигәнен сөйләде: "Минем өммәтемдә Мәһди булачак, әгәр аның гомере кыскартылса - җиде ел, әгәр кыскартылмаса - тугыз ел булачак. Шул вакытта минем өммәтем моңарчы беркайчан да кичермәгән ләззәт алачак. Ризык сезгә биреләчәк, шуңа күрә аннан бернәрсә дә сакламагыз. Ул көнне байлык шулкадәр күп иде ки, бер кеше торып басты да: "Әй Мәһди, миңа бир", - диде. Ул: "Ал", - дип җавап бирде.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4074
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى وَأَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْتَتِلُ عِنْدَ كَنْزِكُمْ ثَلَاثَةٌ كُلُّهُمْ ابْنُ خَلِيفَةٍ ثُمَّ لَا يَصِيرُ إِلَى وَاحِدٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَطْلُعُ الرَّايَاتُ السُّودُ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ فَيَقْتُلُونَكُمْ قَتْلًا لَمْ يُقْتَلْهُ قَوْمٌ ثُمَّ ذَكَرَ شَيْئًا لَا أَحْفَظُهُ فَقَالَ فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُ فَبَايِعُوهُ وَلَوْ حَبْوًا عَلَى الثَّلْجِ فَإِنَّهُ خَلِيفَةُ اللَّهِ الْمَهْدِيُّ
Безгә [Мөхәммәд бин Яхъя] һәм [Әхмәд бин Йосыф] икесенең дә [Абдурразакка] [Суфиян әт-Цаури], [Халид бин Әл-Хадза], [Әбу Киләбәдә], [Әбу Әсмә әр-Рәхәби], [Цаубанга] ул болай диде: «Рәсүлуллаһ галәйһиссәлам әйтте: «Тиздән сезнең хәзинәгез янында өч кеше сугышачак - ягъни Кәгъбә - һәм алар барысы да хәлиф балалары булачак. Бер кеше генә җиңде, аннары көнчыгыш төбәктән кара байраклар күренде, аннары алар сезнең белән башка бер халык та сугышмаган каты сугыш белән сугыштылар. Әгәр сез аны күрсәгез, карда шуышып йөргәндә дә аңа тугрылык саклагыз, чөнки ул чыннан да Аллаһ Әл-Мәһдинең хәлифәсе».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4075
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ حَدَّثَنَا يَاسِينُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَهْدِيُّ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ يُصْلِحُهُ اللَّهُ فِي لَيْلَةٍ
Безгә [Госман бин Әбү Сяйбә] безгә [Әбу Дауд әл-Хәфәри] безгә [Ясин] сөйләгән, [Ибраһим бин Мөхәммәд бин Әл-Хәнәфия]дән [атасыннан] [Али]дән ул болай диде: «Рәсүлуллаһ галәйһиссәлам болай диде: «Мәхди безнең нәселебездән, ягъни Аллаһ аларны бер төн эчендә төзәткән гыйбадәтханә кешеләреннән».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4076
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ الرَّقِّيُّ عَنْ زِيَادِ بْنِ بَيَانٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ نُفَيْلٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَكُنَّا عِنْدَ أُمِّ سَلَمَةَ فَتَذَاكَرْنَا الْمَهْدِيَّ فَقَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْمَهْدِيُّ مِنْ وَلَدِ فَاطِمَةَ
Безгә [Әбу Бәкер бин Әбу Сяйбә] безгә [Әхмәд бин Габдел Мәлик] безгә [Әбу Әл Мәлих Әр-Ракки]дән [Зияд бин Баян]дан [Али бин Нуфайл]дан [Сәгыйд бин Әл-Мусайяб] сөйләде ул болай диде: «Без [Өммү Сәләмә] янында булганда, ул кинәт кенә безгә Мәхди мәсьәләсе турында сөйләде һәм болай диде: «Мин Аллаһның Илчесенең салләллаһу галәйһи вәссәламнең: «Мәхди Фатыйма токымыннан», – дигәнен ишеттем».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4077
حَدَّثَنَا هَدِيَّةُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زِيَادٍ الْيَمَامِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ نَحْنُ وَلَدَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ سَادَةُ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَنَا وَحَمْزَةُ وَعَلِيٌّ وَجَعْفَرٌ وَالْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ وَالْمَهْدِيُّ
Мутталиб, Оҗмах кешеләре башлыгы; Мин, Хәмзә, 'Али, Ягъфар, Хәсән, Хусейн һәм Аль Мәхди'.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4078
حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى الْمِصْرِيُّ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ عَبْدُ الْغَفَّارِ بْنُ دَاوُدَ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَمْرِو بْنِ جَابِرٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنَ جَزْءٍ الزَّبِيدِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ نَاسٌ مِنْ الْمَشْرِقِ فَيُوَطِّئُونَ لِلْمَهْدِيِّ يَعْنِي سُلْطَانَهُ
Безгә [Хармала бин Яхя Аль Мишри] һәм [Ибраһим бин Саид Альжаухари] икесе дә әйттеләр; безгә әйтте [Абу Салих Абдул Гафар бин Дауд Аль Харрани] безгә [Ибну Лахия] [Абу Зура Амру бин Джабир Аль Хадлрами] дан [Абдулла бин Аль Харит бин Джази Аз Забиди] әйтте, "Рәсүлулла шаллаху аллаһи аларга бирелде:
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4079
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ قَالَ مَالَ مَكْحُولٌ وَابْنُ أَبِي زَكَرِيَّا إِلَى خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ وَمِلْتُ مَعَهُمَا فَحَدَّثَنَا عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ قَالَقَالَ لِي جُبَيْرٌ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى ذِي مِخْمَرٍ وَكَانَ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَسَأَلَهُ عَنْ الْهُدْنَةِ فَقَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ سَتُصَالِحُكُمْ الرُّومُ صُلْحًا آمِنًا ثُمَّ تَغْزُونَ أَنْتُمْ وَهُمْ عَدُوًّا فَتَنْتَصِرُونَ وَتَغْنَمُونَ وَتَسْلَمُونَ ثُمَّ تَنْصَرِفُونَ حَتَّى تَنْزِلُوا بِمَرْجٍ ذِي تُلُولٍ فَيَرْفَعُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الصَّلِيبِ الصَّلِيبَ فَيَقُولُ غَلَبَ الصَّلِيبُ فَيَغْضَبُ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَيَقُومُ إِلَيْهِ فَيَدُقُّهُ فَعِنْدَ ذَلِكَ تَغْدِرُ الرُّومُ وَيَجْتَمِعُونَ لِلْمَلْحَمَةِحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ بِإِسْنَادِهِ نَحْوَهُ وَزَادَ فِيهِ فَيَجْتَمِعُونَ لِلْمَلْحَمَةِ فَيَأْتُونَ حِينَئِذٍ تَحْتَ ثَمَانِينَ غَايَةٍ تَحْتَ كُلِّ غَايَةٍ اثْنَا عَشَرَ أَلْفًا
Безгә [Әбу Бәкер бин Әбу Шайбә] безгә [Гайсә бин Юныс] [Әл-Әүзәи]дән [Әл-Хәсән бин Әсия]дән ул болай диде: "Мәхүл һәм Ибн Әбу Зәкәрия Халид бин Мәдан янына бардылар, мин дә алар белән бардым, аннары [Халид бин Мәдан] безгә [Җүбәйр бин Нуфәйр]дән ул болай диде: "Җүбәйр бин Нуфәйр бервакыт миңа: "Әйдәгез, без [Зүл Михмәр] белән - Пәйгамбәрнең саллаһу галәйһи вәссәламнең сәхабәләренең берсе - очрашырга бардык, шуңа күрә мин аның белән бардым", - диде. Аннары мин аннан Мәлаһим вакыйгасы - зур сугыш турында сорадым. Ул болай дип җавап бирде: "Мин бервакыт Аллаһның Илчесенең (салләллаһу галәйһи вәссәлам) болай дигәнен ишеттем: "Римлылар сезнең белән тынычлык төзерләр, аннан соң алар һәм сез дошманга каршы сугышырлар, сез җиңеп, табыш алганчы, һәм алар ахыр чиктә бирелергәнче. Шуннан соң сез калкулыклы болынга барырсыз". Шуннан соң бер тәре йөртүче хач күтәреп: "Тәре йөртүчеләр җиңде", - дип әйткән. Шуңа күрә мөселманнарның берсе моны ишеткәч ачуланган, ул кешегә якынлашып, аңа суккан. Шуннан соң римлылар тынычлыктан хыянәт иткәннәр, хәтта зур сугыш алып барырга җыелганнар. Безгә [Абдуррахман бин Ибраһим Әд-Димасыки] безгә [Әл-Вәлид бин Мөслим] безгә [Әл-Әүзәи] [Хәсән бин Әсия]дән югарыдагы хәдис кебек иснад белән сөйләгән, ләкин ул өстәгән: "Аннары алар зур күләмле сугыш алып барырга җыелганнар, шуңа күрә ул вакытта алар сиксән байрак - командирлар - астында килгәннәр, һәм һәр байрак унике мең солдат белән идарә иткән".
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4080
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي الْعَاتِكَةِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ حَبِيبٍ الْمُحَارِبِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وَقَعَتْ الْمَلَاحِمُ بَعَثَ اللَّهُ بَعْثًا مِنْ الْمَوَالِي هُمْ أَكْرَمُ الْعَرَبِ فَرَسًا وَأَجْوَدُهُ سِلَاحًا يُؤَيِّدُ اللَّهُ بِهِمْ الدِّينَ
Безгә [Хисям бин Аммар] безгә [Әл-Вәлид бин Мөслим] безгә [Госман бин Әбу Әл-Атика] [Сөләйман бин Хәбиб Әл-Мөхәриби] [Әбу Һөрәйрә] ул болай диде: «Рәсүлуллаһ галәйһиссәлам болай диде: «Әгәр зур сугыш булса, Аллаһ Үзенең ярдәмчеләрен җибәрәчәк, алар Гарәбстанның иң затлы һәм иң яхшы гаскәрләре. Һәм Аллаһ Исламны нәкъ менә алар белән данлый».
