Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 101
حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْإِذَا جَاوَزَ الْخِتَانُ الْخِتَانَ فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ فَعَلْتُهُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاغْتَسَلْنَاقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ
Беҙгә [Әбү Муса Мөхәммәт бин Әл Мусанна] әйтелгән; беҙгә [Әл Вәлид бин Мөслим] [Әл Әүзәйҙән] [Әбдүррәхмән бин Әл Ҡосимдан] [атаһынан] [Ғәйсиә]ҙән һөйләне, ул әйтте; — Әгәр сөннәт сөннәт менән осрашһа, йыуыныу мотлаҡ. Мин бер ваҡыт Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам менән шулай эшләнем, шунан джунуб мунсаһы алдыҡ. Ул әйтте; «Был сүрәлә шулай уҡ Әбү Һүрәйрә, Ғабдулла бин Ғүмәр һәм Рафиғ бин Хәҙиждән дә тарих бар».
Hadith
Imam Tirmidzi : 102
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاوَزَ الْخِتَانُ الْخِتَانَ وَجَبَ الْغُسْلُقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ إِذَا جَاوَزَ الْخِتَانُ الْخِتَانَ فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ وَعَلِيٌّ وَعَائِشَةُ وَالْفُقَهَاءِ مِنْ التَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِثْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالُوا إِذَا الْتَقَى الْخِتَانَانِ وَجَبَ الْغُسْلُ
беҙгә [Ханнад] әйтте; беҙгә [Вәкиғ] [Суфьяндан] [Ғәли бин Зәидтән] [Сәғит бин Әл Мөсәййиб] [Ғәйсиә] нән һөйләне, ул әйтте; — Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Әгәр сөннәт сөннәттән артыҡ булһа, ғөсөл фарыз», — тигән. Әбү Иса әйтте; «Был хәҙис «Ғәйсиә хәсән сахих» тигән. Ул әйтте; «Был хәҙис Ғәйсәнән күп яҡтан риүәйәт ителгән, йәғни: «Әгәр сөннәт сөннәттән артып китһә, ғөсөл фарыз» тигән хәҙис. Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән Әбү Бәкер, Ғүмәр, Усман, Ғәли, Ғәйсиә кеүек күпселек ғалимдар был фекерҙә. Шулай уҡ тәбиғин фуҡаһаларҙан һәм уларҙан һуңғы Суфьян Ац Цаури, Сиафии, Әхмәт һәм Исхаҡ кеүек кешеләрҙән. Улар әйтте; 'Әгәр сөннәт сөннәт менән осрашһа, тимәк, йыуыныу фарыз'.
Hadith
Imam Tirmidzi : 103
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَإِنَّمَا كَانَ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ رُخْصَةً فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ ثُمَّ نُهِيَ عَنْهَاحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَإِنَّمَا كَانَ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ ثُمَّ نُسِخَ بَعْدَ ذَلِكَ وَهَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَرَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ عَلَى أَنَّهُ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ فِي الْفَرْجِ وَجَبَ عَلَيْهِمَا الْغُسْلُ وَإِنْ لَمْ يُنْزِلَا
беҙгә [Әхмәт бин Мәни] әйткән; беҙгә [Ғабдулла бин Әл Мөбәрәк] әйтте; беҙгә [Юныс бин Йәзид] [Әз Зөһриҙән] [Сәхл бин Сәғдтан] [Өбәй бин Ҡәғбтән] хәбәр итте, ул әйтте; 'Һыу инеү һыуы булыуы, сөнки сперма тәүҙә Исламдың тәүге көндәрендә еңеллек булған, унан һуң тыйылған'. Беҙгә [Әхмәт бин Мәни] әйтте; беҙгә [Ғабдулла бин Әл Мөбәрәк] әйтте; был сәнәд менән беҙгә [Мәғмәрҙе] [Әз Зөһриҙән] хәбәр итте, хәҙистәгесә». Әбү Иса әйтте; «Был хәҙис хәсән сахих, һыу барлығы һыу Ислам башында ғына булғанға, унан һуң тыйылғанға». Шулай итеп, был хәҙисте лә ярайһы уҡ күп кешеләр пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән һөйләгән, улар араһында Өбәй бин Ҡәғб һәм Рафи бин Худидж бар. Күп ғалимдар был хәҙисте ғәмәлгә ашыра, әгәр ир ҡатынын енси ағзаларына йыйһа, тимәк, сперма сыҡмаһа ла, йыуынырға бурыслы».
Hadith
Imam Tirmidzi : 104
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي الْجَحَّافِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَإِنَّمَا الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ فِي الِاحْتِلَامِقَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْت الْجَارُودَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يَقُولُ لَمْ نَجِدْ هَذَا الْحَدِيثَ إِلَّا عِنْدَ شَرِيكٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَبُو الْجَحَّافِ اسْمُهُ دَاوُدُ بْنُ أَبِي عَوْفٍ وَيُرْوَى عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَحَّافِ وَكَانَ مَرْضِيًّا قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَالزُّبَيْرِ وَطَلْحَةَ وَأَبِي أَيُّوبَ وَأَبِي سَعِيدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ
беҙгә [Ғәли бин Хөжр] әйтте; беҙгә [Шәрик] [Әбү Әл Хаджафтан] [Икримә] [Ибн Ғәббәстен] вәғәзләне, ул әйтте; 'Төштә һыу -сперма- арҡаһында һыу -йыуыныу- бар'. Әбү Иса әйтте; — Мин Әл-Джарудтың әйткәнен ишеттем; — Мин Вакиның әйткәнен ишеттем; «Был хәҙисте беҙгә Шәриҡтән башҡа эләкмәнек». Әбү Иса әйтте; «Әбү Әл-Джаххафтың исеме Дауыт бин Әбү Әүф булған». Был хәҙис Суфьян Ац Цауриҙан да риүәйәт ителгән. Ул әйтте; — Беҙ Әбү Әл-Джаххафҡа әйттек, ул хөрмәтле кеше. Әбү Иса әйтте; «Был сүрәлә шулай уҡ Усман бин Аффан, Ғәли бин Әбү Талиб, Әз Зөбәйер, Тәлһә, Әбү Әйүп һәм Әбү Сәғиттән Пәйғәмбәребеҙҙән риүәйәт бар: «Йыуыныу һыуы сперма арҡаһында», — тигән.
Hadith
Imam Tirmidzi : 105
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ الْخَيَّاطُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ هُوَ الْعُمَرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ يَجِدُ الْبَلَلَ وَلَا يَذْكُرُ احْتِلَامًا قَالَ يَغْتَسِلُ وَعَنْ الرَّجُلِ يَرَى أَنَّهُ قَدْ احْتَلَمَ وَلَمْ يَجِدْ بَلَلًا قَالَ لَا غُسْلَ عَلَيْهِ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ عَلَى الْمَرْأَةِ تَرَى ذَلِكَ غُسْلٌ قَالَ نَعَمْ إِنَّ النِّسَاءَ شَقَائِقُ الرِّجَالِقَالَ أَبُو عِيسَى وَإِنَّمَا رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ حَدِيثَ عَائِشَةَ فِي الرَّجُلِ يَجِدُ الْبَلَلَ وَلَا يَذْكُرُ احْتِلَامًا وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ضَعَّفَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ فِي الْحَدِيثِ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ إِذَا اسْتَيْقَظَ الرَّجُلُ فَرَأَى بِلَّةً أَنَّهُ يَغْتَسِلُ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَحْمَدَ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ التَّابِعِينَ إِنَّمَا يَجِبُ عَلَيْهِ الْغُسْلُ إِذَا كَانَتْ الْبِلَّةُ بِلَّةَ نُطْفَةٍ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَإِسْحَقَ وَإِذَا رَأَى احْتِلَامًا وَلَمْ يَرَ بِلَّةً فَلَا غُسْلَ عَلَيْهِ عِنْدَ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ
беҙгә [Әхмәт бин Мәни] әйткән; беҙгә [Хәммәд бин Халид Әл-Хәййәт] [Ғабдулла бин Ғүмәрҙән] -йәғни Әл-Ғүмәриҙән- [Өбәйҙулла бин Ғүмәрҙән] [Әл-Ҡасим бин Мөхәммәттән] [Әл-Ҡасим бин Мөхәммәттән] [Ғәйсә]-нән һөйләне; «Бер ваҡыт Аллаһ Рәсүленән дымланған кеше тураһында һорағандар, әммә төш күргәнен иҫләмәгән, ул: «Йыуынырға тейеш», — тип яуап биргән. Ә унан шулай уҡ төш күргән кеше тураһында һорағандар, әммә бер нәмә лә дымлы -сперма-, ул яуап биргән: 'Уға йыуынырға кәрәкмәй'. Өммө Сәләмә: «Эй, Аллаһ Рәсүле, әгәр ҡатын-ҡыҙ шундай төш күрһә, ул да йыуынырға тейешме?» тип яуап бирҙе: «Эйе, сөнки ҡатын-ҡыҙҙар ағай-ҡәрҙәштәрҙең тиңдәре». Әбү Иса әйтте; — Был хәҙисте, атап әйткәндә, дымлы нәмә эләккән, әммә төш күргәнме-юҡмы икәнен иҫләмәгән кеше тураһындағы Ғәйсиә хәҙисен һөйләүсе Үбәдиҙулла бин Ғүмәрҙән Ғабдулла бин Ғүмәр була. Әммә Яхъя бин Сәғид Ғабдулла бин Ғүмәрҙе хәҙистәрен ятлау йәһәтенән көсһөҙләндерә. Был фекерҙе күп ғалимдар пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һәм табиғин, әгәр кеше уянып, дымлы нәмә тапһа, тимәк, ул йыуынырға бурыслы». Был фекерҙе Суфьян Ац Цаури менән Әхмәт тә ҡабул иткән. Ә тәбиғиндәр араһынан ҡайһы бер ғалимдар, әгәр дымлылыҡ сперма рәүешендә булһа, кеше йыуынырға тейеш, тиҙәр. Был Шәфиғи менән Исхаҡтың фекере. Әгәр кемдер төш күрһә, әммә дымлы нәмә күрмәһә - сперма - тимәк, уға мунса инергә кәрәкмәй».
Hadith
Imam Tirmidzi : 106
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو السَّوَّاقُ الْبَلْخِيُّ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ ح قَالَ و حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَلِيٍّ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمَذْيِ فَقَالَ مِنْ الْمَذْيِ الْوُضُوءُ وَمِنْ الْمَنِيِّ الْغُسْلُ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ وَأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ مِنْ الْمَذْيِ الْوُضُوءُ وَمِنْ الْمَنِيِّ الْغُسْلُ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
беҙгә [Мөхәммәт бин Әмру Сәүүәҡ Әл Бәлхи әйткәнсә] һөйләгән; беҙгә [Хөсәйем] [Йәзид бин Әбү Зиядтан] һөйләне, һәм ул әйтте; беҙгә [Мәхмүт бин Ғәйлән] әйткән; беҙгә [Хөсәйен Әл-Йәһүфи] [Зәйҙә]-нән [Йәзид бин Әбү Зиядтан] [Әбдүррәхмән бин Әбү Ләйлә] [Ғәли]-нән һөйләне, ул әйтте; «Мин Пәйғәмбәребеҙҙән мәҙи тураһында һораным, ул: «Мәҙиҙән сығыу өсөн тәһәрәт кәрәк, ә сперма сығыу өсөн йыуыныу кәрәк», — тип яуап бирҙе. Ул әйтте; «Был бүлектә шулай уҡ Әл-Миҡдад бин Әл-Әсүәд һәм Өбәй бин Ҡәғбтән тарих бар». Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән сахих. Был хәҙис шулай уҡ Ғәли бин Әбү Талибтан, пәйғәмбәребеҙҙән икенсе юлдан, атап әйткәндә, «мәҙиҙән сығыу өсөн тәһәрәт талап итә, ә сперманан сығыу өсөн йыуыныу кәрәк» тигән хәҙис риүәйәт ителгән. Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән, тәбиғиндәрҙән һәм уларҙан һуңғыларҙан күпселек ғалимдар был фекерҙә. Был фекерҙе Суфьян, Сәфиғи, Әхмәт һәм Исхаҡ та ҡабул иткән.
Hadith
Imam Tirmidzi : 107
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عُبَيْدٍ هُوَ ابْنُ السَّبَّاقِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَ كُنْتُ أَلْقَى مِنْ الْمَذْيِ شِدَّةً وَعَنَاءً فَكُنْتُ أُكْثِرُ مِنْهُ الْغُسْلَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَأَلْتُهُ عَنْهُ فَقَالَ إِنَّمَا يُجْزِئُكَ مِنْ ذَلِكَ الْوُضُوءُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ بِمَا يُصِيبُ ثَوْبِي مِنْهُ قَالَ يَكْفِيكَ أَنْ تَأْخُذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَتَنْضَحَ بِهِ ثَوْبَكَ حَيْثُ تَرَى أَنَّهُ أَصَابَ مِنْهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَلَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ فِي الْمَذْيِ مِثْلَ هَذَا وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْمَذْيِ يُصِيبُ الثَّوْبَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا يُجْزِئُ إِلَّا الْغَسْلُ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَإِسْحَقَ وَقَالَ بَعْضُهُمْ يُجْزِئُهُ النَّضْحُ و قَالَ أَحْمَدُ أَرْجُو أَنْ يُجْزِئَهُ النَّضْحُ بِالْمَاءِ
беҙгә [Ханнад] әйтте; беҙгә [Абда] [Мөхәммәт бин Исхаҡтан] [Сәғит бин Үбәйдтән] - атап әйткәндә, Ибн Әс Саббаҡтан, [атаһынан] [Сәхл бин Хөнәйфтән] әйтте; — Мин йыш ҡына Мадзиҙы арығанға сығарып ебәрәм, шуға ла йыш ҡына душҡа инәм, шуның арҡаһында. Шунан һуң мин хикәйәне һөйләп бирҙем һәм Пәйғәмбәребеҙҙән был хаҡта һораным, ул: “Һеҙгә тәһәрәт алыу етә”, – тип яуап бирҙе. Шунан һуң мин тағы ла һораным: «Эй, Аллаһ Рәсүле, ә зарарланған туҡыма?» Ул яуап бирҙе: «Һеҙгә бер стакан һыу алып, сирле урынға һибеү етә». Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән сахих. Ә беҙ был хәҙис тураһында Мөхәммәт бин Исхаҡтың мәҙи тураһындағы хәҙисенән башҡа белмәйбеҙ. Ғалимдар әле лә туҡымаға бәйле мадзи тураһында ризаһыҙлыҡ белдерә, ҡайһы берҙәре әйтә; 'Душҡа инергә тура килә'. Был Шәфиғи менән Исхаҡтың фекере. Ә икенселәр: “Һыу һибегеҙ генә”, – тигән. Әхмәт әйтте; — Һыу етерлек кимәлдә һибелгәндер тип өмөтләнәм.
Hadith
Imam Tirmidzi : 108
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ ضَافَ عَائِشَةَ ضَيْفٌ فَأَمَرَتْ لَهُ بِمِلْحَفَةٍ صَفْرَاءَ فَنَامَ فِيهَا فَاحْتَلَمَ فَاسْتَحْيَا أَنْ يُرْسِلَ بِهَا وَبِهَا أَثَرُ الِاحْتِلَامِ فَغَمَسَهَا فِي الْمَاءِ ثُمَّ أَرْسَلَ بِهَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ لِمَ أَفْسَدَ عَلَيْنَا ثَوْبَنَا إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيهِ أَنْ يَفْرُكَهُ بِأَصَابِعِهِ وَرُبَّمَا فَرَكْتُهُ مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَصَابِعِي قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنْ الْفُقَهَاءِ مِثْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالُوا فِي الْمَنِيِّ يُصِيبُ الثَّوْبَ يُجْزِئُهُ الْفَرْكُ وَإِنْ لَمْ يُغْسَلْ وَهَكَذَا رُوِيَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَ مِثْلَ رِوَايَةِ الْأَعْمَشِ وَرَوَى أَبُو مَعْشَرٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ وَحَدِيثُ الْأَعْمَشِ أَصَحُّ
беҙгә [Ханнад] әйтте; беҙгә [Әбү Мөғәүиә] [Әл-Әл-Әмәсиҙән] [Ибраһимдан] [Хәммәм бин Әл-Харистан] һөйләне, ул әйтте; — Ғәйсиәнең өйөнә ҡунаҡ килде, шунан Ғәйсиә уға һары юрған менән йоҡларға ҡушты, шуға ул шул юрған менән йоҡланы. Ҡунаҡ дымлы төш күргән, юрғанды кире ҡайтарырға оялған, сөнки унда сперма бар, шуға күрә уны һыуға манған. Ошонан һуң ғына уны Ғәйсиәгә кире ҡайтара. Шулай итеп, [Ғәйшә]: «Ниңә ул беҙҙең туҡыманы боҙҙо -дымлы итте?» Бармаҡтары менән эҙҙәрҙе ҡырҡып ташлауы етә булһа ла, бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙҙең туҡымаһын бармаҡтарым менән ҡырҡтым. Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән сахих. Пәйғәмбәребеҙҙең бер нисә сәхәбәһе, саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм, тәбиғиндәр һәм уларҙан һуңғы фөкәһәләр араһынан кешеләр был фекерҙә. Суфьян Ац Цаури, Сяфии, Әхмәт һәм Исхаҡ кеүек. Туҡыма өҫтөндәге сперма тураһында: «Йыумаһа ла, ҡырҡып ташлау етә», — тиҙәр. Бына шулай итеп [Мансурҙан] [Хәммәм бин Әл-Харистан] [Ғәйсиә]нән риүәйәт ителгән. Әл Ә'мәси тарихы кеүек. Был хәҙисте [Әбү Мәсйәр] [Ибраһимдан] [Әл Әсүәдтән] [Ғәйсәнән] риүәйәт итте. Ә Әл-Әмәсәйҙең хәҙисе дөрөҫөрәк.
Hadith
Imam Tirmidzi : 109
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا غَسَلَتْ مَنِيًّا مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَحَدِيثُ عَائِشَةَ أَنَّهَا غَسَلَتْ مَنِيًّا مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بِمُخَالِفٍ لِحَدِيثِ الْفَرْكِ لِأَنَّهُ وَإِنْ كَانَ الْفَرْكُ يُجْزِئُ فَقَدْ يُسْتَحَبُّ لِلرَّجُلِ أَنْ لَا يُرَى عَلَى ثَوْبِهِ أَثَرُهُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ الْمَنِيُّ بِمَنْزِلَةِ الْمُخَاطِ فَأَمِطْهُ عَنْكَ وَلَوْ بِإِذْخِرَةٍ
беҙгә [Әхмәт бин Мәни] әйткән; беҙгә [Әбү Мөғәвиә] [Әмру бин Мәймүн бин Миһрандан] [Сөләймән бин Ясарҙан] [Ғәйсиә] нән бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙҙең кейемендә сперма эҙҙәрен йыуғанын һөйләгән. Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән сахих. Был сүрәлә Ибн Ғәббәстең тарихы ла бар. Шул уҡ ваҡытта Ғәйсиәнең бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙҙең туҡымаһында сперма эҙҙәрен йыуған тигән хәҙисе ҡырҡыу хәҙисенә ҡаршы килмәй. Сөнки ҡырҡыу етерлек булһа ла, ҡайһы саҡта ир-атҡа туҡымала эҙҙәр һаман күренеп торһа, оҡшамай. Ибн Ғәббәс әйткән; — Мани - сопли кеүек, шуға күрә иҙхир -ағас менән дә ташлаһын.
Hadith
Imam Tirmidzi : 110
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنَامُ وَهُوَ جُنُبٌ وَلَا يَمَسُّ مَاءً حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفِيانَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا قَوْلُ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ وَغَيْرِهِ وَقَدْ رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَتَوَضَّأُ قَبْلَ أَنْ يَنَامَ وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْأَسْوَدِ وَقَدْ رَوَى عَنْ أَبِي إِسْحَقَ هَذَا الْحَدِيثَ شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ وَيَرَوْنَ أَنَّ هَذَا غَلَطٌ مِنْ أَبِي إِسْحَقَ
беҙгә [Ханнад] әйтте; беҙгә [Әбү Бәкер бин Айяси] [Әл-Әғмәси]-нән [Әбү Исхаҡтан] [Әл-Әсүәд]-тән [Ғәйсиә]-нән һөйләне, ул әйтте; «Бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм йоҡлаған, һыуға теймәгән». Беҙгә [Суфьяндан] [Әбү Исхаҡтан] [Вәки] шулай һөйләне. Әбү Иса әйтте; «Был Сәғит бин Әл Мөсәййиб һәм башҡалар әйткән һүҙҙәр». Был хәҙисте бер генә кеше түгел, Әл Әсүәдтән, Ғәйсиҙән, Пәйғәмбәребеҙҙән, саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдән, йоҡлар алдынан тәһәрәт алыуы тураһында һөйләгән. Һәм был Әл-Әсүәдтән Әбү Исхаҡтың хәҙисенән дә дөрөҫөрәк. Был хәҙисте Әбү Исхаҡтан Сыуна, Ац Цаури һәм уларҙан башҡалар ҙа риүәйәт иткән. Һәм улар был Әбү Исхаҡтың хатаһы икәнен күрҙеләр.
Hadith
Imam Tirmidzi : 111
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَأَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَنَامُ أَحَدُنَا وَهُوَ جُنُبٌ قَالَ نَعَمْ إِذَا تَوَضَّأَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَمَّارٍ وَعَائِشَةَ وَجَابِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأُمِّ سَلَمَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَصَحُّ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ قَالُوا إِذَا أَرَادَ الْجُنُبُ أَنْ يَنَامَ تَوَضَّأَ قَبْلَ أَنْ يَنَامَ
беҙгә [Мөхәммәт бин Әл Мусанна] әйтте; беҙгә [Яхъя бин Сәғит] [Ғөбәйҙулла бин Ғүмәрҙән] [Нафиға] [Ибн Ғүмәрҙән] [Ғүмәрҙән] бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙҙән: «Беҙҙең беребеҙ джунуб хәлендә йоҡлай аламы?» Ул: «Эйе, тәһәрәт алғансы», — тип яуап бирҙе. Ул әйтте; — Был сүрәлә шулай уҡ Әммәр, Ғәйсиә, Джәбир, Әбү Сәғит һәм Өммө Сәләмә риүәйәттәре лә бар. Әбү Иса әйтте; Ғүмәрҙең хәҙистәре был сүрәлә иң яҡшыһы һәм иң дөрөҫө, был фекерҙе Суфьян Ац Тәүсри, бин Әл Мөбәрәк, Әхмәт һәм Исхаҡ ҡабул иткән. Улар әйтте; — Әгәр ҙә йәнүб йоҡларға теләһә, тәһәрәт алһын.
Hadith
Imam Tirmidzi : 112
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقِيَهُ وَهُوَ جُنُبٌ قَالَ فَانْبَجَسْتُ أَيْ فَانْخَنَسْتُ فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ فَقَالَ أَيْنَ كُنْتَ أَوْ أَيْنَ ذَهَبْتَ قُلْتُ إِنِّي كُنْتُ جُنُبًا قَالَ إِنَّ الْمُسْلِمَ لَا يَنْجُسُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ حُذَيْفَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَمَعْنَى قَوْلِهِ فَانْخَنَسْتُ يَعْنِي تَنَحَّيْتُ عَنْهُ وَقَدْ رَخَّصَ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي مُصَافَحَةِ الْجُنُبِ وَلَمْ يَرَوْا بِعَرَقِ الْجُنُبِ وَالْحَائِضِ بَأْسًا
беҙгә [Исхаҡ бин Мансур] әйтте; беҙгә [Яхъя бин Сәғит Әл-Ҡаттан] әйткән; беҙгә [Бәкер бин Ғабдулла Әл Музаниҙан] [Әбү Рафиғтан] [Әбү Һүрәйрәнән] [Хөмәйд Әс Сәвил] [Әбү Рафиғтан] [Әбү Һүрәйрә] тарафынан Пәйғәмбәребеҙҙең уны джунуб хәлендә булғанда осратҡанын һөйләгән. Әбү Һөрәйрә әйтте; — Шунан йәшеренеп душҡа инеп киттем, шунан һуң ғына тағы килдем. Ул: «Һин ҡайҙа?» йәки: «Ҡайҙа бараһың?» Мин: «Ысынлап та, мин джунуб хәлендәмен», — тип яуап бирҙем, ул: «Мосолмандар бысраҡ түгел», — тине. Ул әйтте; — Был бүлектә Хөзәйфә һәм Ибн Ғаббастан да тарих бар. Әбү Иса әйтте; — Әбү Һүрәйрәнең был хәҙисе хәсән сахих. «Йәшенәм» тигән һүҙҙең мәғәнәһе «Мин унан алыҫ торам». Ә был ғәләйһис-сәләмдәр генә түгел, ә джунубтар менән ҡул ҡыҫышыу рөхсәт ителә, улар джунубтар тиренә йәки айлыҡ ҡатын-ҡыҙҙарға бәйле бер ниндәй ҙә тыйыу күрмәй».
Hadith
Imam Tirmidzi : 113
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْجَاءَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ بِنْتُ مِلْحَانَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَسْتَحْيِي مِنْ الْحَقِّ فَهَلْ عَلَى الْمَرْأَةِ تَعْنِي غُسْلًا إِذَا هِيَ رَأَتْ فِي الْمَنَامِ مِثْلَ مَا يَرَى الرَّجُلُ قَالَ نَعَمْ إِذَا هِيَ رَأَتْ الْمَاءَ فَلْتَغْتَسِلْ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ قُلْتُ لَهَا فَضَحْتِ النِّسَاءَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ الْفُقَهَاءِ أَنَّ الْمَرْأَةَ إِذَا رَأَتْ فِي الْمَنَامِ مِثْلَ مَا يَرَى الرَّجُلُ فَأَنْزَلَتْ أَنَّ عَلَيْهَا الْغُسْلَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَالشَّافِعِيُّ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍ وَخَوْلَةَ وَعَائِشَةَ وَأَنَسٍ
беҙгә [Ибн Әбү Ғүмәр] әйткән; беҙгә [Суфьян бин Өйәйнә] [Хисйәм бин Урвахтан] [Атаһынан] [Зәйнә бинт Әбү Сәләмәнән] [Өммө Сәләмәнән] һөйләне, ул әйтте; Өммө Сөләйем бинт Милхан пәйғәмбәребеҙгә килеп, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте; «Эй, Аллаһ Рәсүле, ысынлап та, Аллаһ хәҡиҡәттән оялмай, ирҙәр төш күргән кеүек төш күрһә, ҡатын-ҡыҙға ла йыуынырға фарызмы?» Ул яуап бирҙе: «Эйе, һыу күрһә, йыуынырға тейеш». Өммө Сәләмә әйтте; — Мин өммө Сөләйемдән: «Һин ҡатын-ҡыҙ серҙәрен астың, эй өммө Сөләйем!» Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән сахих. Был фекерҙе күпселек фуҡаһа, әгәр ҡатын-ҡыҙ ир-ат төш күргән кеүек төш күрһә, һыу ҡойғансы, тимәк, ул йыуынырға тейеш. Был фекерҙе Суфьян Ац Цаури менән Сяфииғ та ҡабул иткән. Ул әйтте; — Был сүрәлә шулай уҡ Өммө Сөләйем, Хәүлә, Ғәйсә һәм Әнәстең тарихы ла бар.
Hadith
Imam Tirmidzi : 114
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ حُرَيْثٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرُبَّمَا اغْتَسَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْجَنَابَةِ ثُمَّ جَاءَ فَاسْتَدْفَأَ بِي فَضَمَمْتُهُ إِلَيَّ وَلَمْ أَغْتَسِلْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ بِإِسْنَادِهِ بَأْسٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ وَالتَّابِعِينَ أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا اغْتَسَلَ فَلَا بَأْسَ بِأَنْ يَسْتَدْفِئَ بِامْرَأَتِهِ وَيَنَامَ مَعَهَا قَبْلَ أَنْ تَغْتَسِلَ الْمَرْأَةُ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
беҙгә [Ханнад] әйтте; беҙгә [Вәкиғ] [Һүрәйттән] [Әш Сәйәби] [Мәсруҡтан] [Ғәйсиә]-нән һөйләне, ул әйтте; 'Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм джунубта йыуынды, һуңынан ул тәнен йылытырға килде, шуға күрә мин уны ҡосаҡланым, ә мин йыуынмаған саҡта'. Әбү Иса әйтте; — Был хәҙистә бер ниндәй ҙә проблема юҡ. Был фекерҙе күптәр фән белгестәренән, пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм һәм тәбиғиндәрҙән, тиҙәр; «Әгәр ҙә ир йыуынған икән, тимәк, ҡатынына тәнен йылытып, йыуынғансы уның менән йоҡлауында бер ниндәй ҙә ғәйеп юҡ». Суфьян Ац Цаури, Сяфии, Әхмәт һәм Исхаҡтың фекере шундай.
Hadith
Imam Tirmidzi : 115
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ بُجْدَانَ عَنْ أَبِي ذَرٍّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الصَّعِيدَ الطَّيِّبَ طَهُورُ الْمُسْلِمِ وَإِنْ لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ عَشْرَ سِنِينَ فَإِذَا وَجَدَ الْمَاءَ فَلْيُمِسَّهُ بَشَرَتَهُ فَإِنَّ ذَلِكَ خَيْرٌو قَالَ مَحْمُودٌ فِي حَدِيثِهِ إِنَّ الصَّعِيدَ الطَّيِّبَ وَضُوءُ الْمُسْلِمِ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ بُجْدَانَ عَنْ أَبِي ذَرٍّ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي عَامِرٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ وَلَمْ يُسَمِّهِ قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ الْفُقَهَاءِ أَنَّ الْجُنُبَ وَالْحَائِضَ إِذَا لَمْ يَجِدَا الْمَاءَ تَيَمَّمَا وَصَلَّيَا وَيُرْوَى عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ كَانَ لَا يَرَى التَّيَمُّمَ لِلْجُنُبِ وَإِنْ لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ وَيُرْوَى عَنْهُ أَنَّهُ رَجَعَ عَنْ قَوْلِهِ فَقَالَ يَتَيَمَّمُ إِذَا لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمَالِكٌ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
беҙгә [Мөхәммәт бин Басыйәр] һәм [Мәхмүт бин Ғәйлән] улар әйтте; беҙгә [Әбү Әхмәт Әз Зөбәйри] әйткән; беҙгә [Суфьян] [Хәлид Әл Хаджза`] [Әбү Ҡилаба] [Әмру бин Будждан] [Әбү Дзар] рәсүлуллаһ әйткән: «Яҡшы туҙан — мосолмандың, йылдар буйы һыу эсмәгән булһа ла, үҙен таҙартыу сараһы. Шулай итеп, әгәр ҙә уның һыуы бар икән, тиреһенә һөртһөн, сөнки был яҡшыраҡ». Мәхмүт үҙенең хәҙисендә: «Яҡшы туҙан – мосолманды таҙартыу ҡоралы», — тип әйткән. Ул әйтте; «Был бүлектә шулай уҡ Әбү Һөрәйрә, Ғабдулла бин Әмру һәм Ғимран бин Хөшәйен тарихы ла бар». Әбү Иса әйтте; «Бына шулай, Әбү Ҡиләбәнән Халид Әл-Хәҙзәнән, Әбү Дзарҙан Әмру бин Буждандан» бер генә кеше риүәйәт итмәгән. Был хәҙисте [Әйүп] [Әбү Ҡиләбәнән] [Әбү Зәррҙән] [Бәни Әмирҙән] бер кешенән [Әбү Зәррҙән] риүәйәт итте, әммә уның исемен әйтмәне. Ул әйтте; — Был хәҙис хәсән сахих. Фуҡаһаларҙың күпселеге шулай ти, әгәр ҙә йәнүб һәм айлыҡ булған кешегә һыу инмәһә, тәйәмүм эшләргә, унан һуң намаҙ уҡырға тейеш. Шулай уҡ Ибн Мәсғүдтән риүәйәт ителә: джунуб һыу алмаһа ла, тәйәмүм итә алмай. Әммә унан риүәйәт ителгән: ул үҙ фекерен кире ҡаҡты, шунан һуң ул әйтте; «Һыу алмаһа, тәйәмүм ҡыла алмай». Был фекерҙе Суфьян Ац Цаури, Мәлик, Сәфиғи, Әхмәт һәм Исхаҡ ҡабул иткән.
Hadith
Imam Tirmidzi : 116
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَعَبْدَةُ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَاءَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ فَلَا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلَاةَ قَالَ لَا إِنَّمَا ذَلِكَ عِرْقٌ وَلَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ فَإِذَا أَقْبَلَتْ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلَاةَ وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ وَصَلِّيقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ فِي حَدِيثِهِ وَقَالَ تَوَضَّئِي لِكُلِّ صَلَاةٍ حَتَّى يَجِيءَ ذَلِكَ الْوَقْتُ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمَالِكٌ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ أَنَّ الْمُسْتَحَاضَةَ إِذَا جَاوَزَتْ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا اغْتَسَلَتْ وَتَوَضَّأَتْ لِكُلِّ صَلَاةٍ
беҙгә [Ханнад] әйтте; беҙгә [Вәкиғ] һәм [Ғәбдә] һәм [Әбү Мөғәүиә] [Хисйәм бин Үрүә] [атаһынан] [Ғәйсиә]-нән һөйләне, ул әйтте; Фатима бинт Хөбәйси пәйғәмбәребеҙҙе күрергә килде, шунан һуң ул әйтте; «Эй, Аллаһ Рәсүле, мин истихадла ҡан ҡоям, бысраҡ булғансы. Тимәк, намаҙҙы ташлай аламмы?» ул: «Юҡ, был тик ауырыу ҡаны, айлыҡ ҡаны түгел», — тигән. Әгәр ҙә айлыҡ ҡаны килһә, намаҙҙы ҡалдырығыҙ, намаҙ тамамланғас, йыуынып, ҡанды йыуығыҙ, шунан һуң намаҙ уҡығыҙ». Әбү Мөғәвиә үҙенең хәҙисендә: «Һәр намаҙ өсөн тәһәрәт алығыҙ, шул ваҡыт еткәнсе», — тигән. Ул әйтте; «Был бүлектә Өммө Сәләмәнән дә тарих бар». Әбү Иса әйтте; Ғәйсиәнең хәҙистәре хәсән сахих. Был Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләре саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм һәм тәбиғиндәр араһынан бер генә ғилем белгесенең фекере түгел. Был фекерҙе шулай уҡ Суфьян Ац Цаури, Малик, бин Әл Мөбәрәк һәм Сәфиғи ҙә тота, ҡатын-ҡыҙ мөстәхәҙлә үҙенең айлыҡ көндәрен үткәрә, намаҙ уҡыған һайын йыуынырға һәм тәһәрәт алырға тейеш».
Hadith
Imam Tirmidzi : 117
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ تَدَعُ الصَّلَاةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا الَّتِي كَانَتْ تَحِيضُ فِيهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتَتَوَضَّأُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَتَصُومُ وَتُصَلِّيحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا شُرَيْكٌ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ قَدْ تَفَرَّدَ بِهِ شَرِيكٌ عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ قَالَ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقُلْتُ عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ جَدُّ عَدِيٍّ مَا اسْمُهُ فَلَمْ يَعْرِفْ مُحَمَّدٌ اسْمَهُ وَذَكَرْتُ لِمُحَمَّدٍ قَوْلَ يَحْيَى بْنِ مَعِينٍ أَنَّ اسْمَهُ دِينَارٌ فَلَمْ يَعْبَأْ بِهِ و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ إِنْ اغْتَسَلَتْ لِكُلِّ صَلَاةٍ هُوَ أَحْوَطُ لَهَا وَإِنْ تَوَضَّأَتْ لِكُلِّ صَلَاةٍ أَجْزَأَهَا وَإِنْ جَمَعَتْ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ بِغُسْلٍ وَاحِدٍ أَجْزَأَهَا
беҙгә [Ҡотәйба] әйтте; беҙгә [Шәрик] [Әбү Әл Яҡжандан] [Әди бин Сәбиттән] [атайымдан] [уның олатаһынан] пәйғәмбәребеҙҙән [ғәбүләһи ғәләйһис-сәләм] риүәйәт иткән, ул ял иткән ҡатындар тураһында былай тигән: «Ҡайһы көндәрҙә намаҙҙы ҡалдырһын, унан һуң һәр намаҙҙа йыуынһын һәм намаҙ уҡыһын». [Әли бин Хөжр] беҙгә [Шәриктең] беҙгә мәғәнәһе буйынса оҡшаш хәҙис вәғәзләгәнен һөйләне». Әбү Иса әйтте; «Был хәҙисте Әбү Әл Яҡжан түгел, ә Шәрик кенә һөйләгән». Ул әйтте; — Мин Мөхәммәттән был хәҙис тураһында һораным, мин әйттем: «Әди бин Сабит, атаһынан, олатаһынан, олатаһының исеме кем булған?» Әммә Мөхәммәт уның исемен белмәй ине. Шунан мин Мөхәммәткә Яхъя бин Маиндың исеме Динар тип әйткәнен телгә алдым, әммә ул быға иғтибар итмәне». Әхмәт һәм Исхаҡ истихадлаһ тотҡан ҡатын тураһында: «Әгәр ул һәр намаҙ ваҡытында йыуынһа, был уның өсөн аҡыллыраҡ, әгәр ул һәр намаҙ ваҡытында тәһәрәт алһа, был уның өсөн инде дөрөҫ, әгәр ул ике намаҙҙы бер мунса менән берләштерһә, был да уның өсөн дөрөҫ», — тигән.
Hadith
Imam Tirmidzi : 118
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامَرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عَمِّهِ عِمْرَانَ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أُمِّهِ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍ قَالَتْكُنْتُ أُسْتَحَاضُ حَيْضَةً كَثِيرَةً شَدِيدَةً فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْتَفْتِيهِ وَأُخْبِرُهُ فَوَجَدْتُهُ فِي بَيْتِ أُخْتِي زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُسْتَحَاضُ حَيْضَةً كَثِيرَةً شَدِيدَةً فَمَا تَأْمُرُنِي فِيهَا قَدْ مَنَعَتْنِي الصِّيَامَ وَالصَّلَاةَ قَالَ أَنْعَتُ لَكِ الْكُرْسُفَ فَإِنَّهُ يُذْهِبُ الدَّمَ قَالَتْ هُوَ أَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَتَلَجَّمِي قَالَتْ هُوَ أَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَاتَّخِذِي ثَوْبًا قَالَتْ هُوَ أَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ إِنَّمَا أَثُجُّ ثَجًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَآمُرُكِ بِأَمْرَيْنِ أَيَّهُمَا صَنَعْتِ أَجْزَأَ عَنْكِ فَإِنْ قَوِيتِ عَلَيْهِمَا فَأَنْتِ أَعْلَمُ فَقَالَ إِنَّمَا هِيَ رَكْضَةٌ مِنْ الشَّيْطَانِ فَتَحَيَّضِي سِتَّةَ أَيَّامٍ أَوْ سَبْعَةَ أَيَّامٍ فِي عِلْمِ اللَّهِ ثُمَّ اغْتَسِلِي فَإِذَا رَأَيْتِ أَنَّكِ قَدْ طَهُرْتِ وَاسْتَنْقَأْتِ فَصَلِّي أَرْبَعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَوْ ثَلَاثًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَأَيَّامَهَا وَصُومِي وَصَلِّي فَإِنَّ ذَلِكِ يُجْزِئُكِ وَكَذَلِكِ فَافْعَلِي كَمَا تَحِيضُ النِّسَاءُ وَكَمَا يَطْهُرْنَ لِمِيقَاتِ حَيْضِهِنَّ وَطُهْرِهِنَّ فَإِنْ قَوِيتِ عَلَى أَنْ تُؤَخِّرِي الظُّهْرَ وَتُعَجِّلِي الْعَصْرَ ثُمَّ تَغْتَسِلِينَ حِينَ تَطْهُرِينَ وَتُصَلِّينَ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ تُؤَخِّرِينَ الْمَغْرِبَ وَتُعَجِّلِينَ الْعِشَاءَ ثُمَّ تَغْتَسِلِينَ وَتَجْمَعِينَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ فَافْعَلِي وَتَغْتَسِلِينَ مَعَ الصُّبْحِ وَتُصَلِّينَ وَكَذَلِكِ فَافْعَلِي وَصُومِي إِنْ قَوِيتِ عَلَى ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ أَعْجَبُ الْأَمْرَيْنِ إِلَيَّقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَاهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ وَابْنُ جُرَيْجٍ وَشَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عَمِّهِ عِمْرَانَ عَنْ أُمِّهِ حَمْنَةَ إِلَّا أَنَّ ابْنَ جُرَيجٍ يَقُولُ عُمَرُ بْنُ طَلْحَةَ وَالصَّحِيحُ عِمْرَانُ بْنُ طَلْحَةَ قَالَ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ إِذَا كَانَتْ تَعْرِفُ حَيْضَهَا بِإِقْبَالِ الدَّمِ وَإِدْبَارِهِ وَإِقْبَالُهُ أَنْ يَكُونَ أَسْوَدَ وَإِدْبَارُهُ أَنْ يَتَغَيَّرَ إِلَى الصُّفْرَةِ فَالْحُكْمُ لَهَا عَلَى حَدِيثِ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍ وَإِنْ كَانَتْ الْمُسْتَحَاضَةُ لَهَا أَيَّامٌ مَعْرُوفَةٌ قَبْلَ أَنْ تُسْتَحَاضَ فَإِنَّهَا تَدَعُ الصَّلَاةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ وَتُصَلِّي وَإِذَا اسْتَمَرَّ بِهَا الدَّمُ وَلَمْ يَكُنْ لَهَا أَيَّامٌ مَعْرُوفَةٌ وَلَمْ تَعْرِفْ الْحَيْضَ بِإِقْبَالِ الدَّمِ وَإِدْبَارِهِ فَالْحُكْمُ لَهَا عَلَى حَدِيثِ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو عُبَيْدٍ و قَالَ الشَّافِعِيُّ الْمُسْتَحَاضَةُ إِذَا اسْتَمَرَّ بِهَا الدَّمُ فِي أَوَّلِ مَا رَأَتْ فَدَامَتْ عَلَى ذَلِكَ فَإِنَّهَا تَدَعُ الصَّلَاةَ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا فَإِذَا طَهُرَتْ فِي خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا أَوْ قَبْلَ ذَلِكَ فَإِنَّهَا أَيَّامُ حَيْضٍ فَإِذَا رَأَتْ الدَّمَ أَكْثَرَ مِنْ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا فَإِنَّهَا تَقْضِي صَلَاةَ أَرْبَعَةَ عَشَرَ يَوْمًا ثُمَّ تَدَعُ الصَّلَاةَ بَعْدَ ذَلِكَ أَقَلَّ مَا تَحِيضُ النِّسَاءُ وَهُوَ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ قَالَ أَبُو عِيسَى وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي أَقَلِّ الْحَيْضِ وَأَكْثَرِهِ فَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ أَقَلُّ الْحَيْضِ ثَلَاثَةٌ وَأَكْثَرُهُ عَشَرَةٌ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ وَبِهِ يَأْخُذُ ابْنُ الْمُبَارَكِ وَرُوِيَ عَنْهُ خِلَافُ هَذَا و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمْ عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ أَقَلُّ الْحَيْضِ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ وَأَكْثَرُهُ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ وَالْأَوْزَاعِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ وَأَبِي عُبَيْدٍ
беҙгә [Мөхәммәт бин Басыйәр] әйткән; беҙгә [Әбү Әмир Әл-Аҡади] әйтте; беҙгә [Зөһәйр бин Мөхәммәт] [Ғабдулла бин Мөхәммәт бин Аҡилдан] [Ибраһим бин Мөхәммәт бин Тәлһәһтән] абзыйынан [Имран бин Тәлһәх] әсәһенән [Хәмнә бинт Джахси] һөйләне, ул әйтте; «Минең айлыҡ ҡаным күп һәм ауыр булды, шуға күрә пәйғәмбәребеҙгә хәбәр биреү, фәтүә һорау өсөн пәйғәмбәребеҙгә барҙым. Мин уны апайымдың өйөндә тап иттем, Зәйнәб бинт Джахсы, шунан әйттем; «Эй, Аллаһ Рәсүле, ысынлап та, минең ҡаным күп һәм күп аға, был миңә намаҙ һәм ураҙа тотоуҙан ҡамасаулай, тимәк, был мәсьәләлә миңә нимә эшләргә ҡушаһың?» ул: «Мамыҡ бирегеҙ, сөнки ул ҡанды сығара», — тигән; — Ҡан унан да күберәкме? — тине: — Ҡан сығып китмәһен өсөн нәмә менән ҡаплағыҙ, — тине; — Ҡан бик ауыр ине. Ул: «Бер туҡыма ал», — тине; «Ҡан күберәк һәм ауырыраҡ», — тигән һуңынан пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Мин һеҙгә ике нәмәгә бойороҡ бирәм, нимә эшләһәгеҙ ҙә етер», — тине. Әгәр ҙә һеҙ икеһенә лә һәләтле булһағыҙ, һеҙ яҡшыраҡ беләһегеҙ». Ул әйтте: «Ысынлап та, был шайтан һуғыуы, шуға күрә Аллаһтың белеме буйынса алты йәки ете көн айыз булығыҙ, унан һуң йыуынығыҙ», — тине. Әгәр ҙә һеҙ үҙегеҙҙе саф һәм таҙа тип тойһағыҙ, егерме дүрт төн йәки егерме өс көн һәм төн намаҙ уҡығыҙ, ураҙа тотоғоҙ һәм намаҙ уҡығыҙ, сөнки был һеҙгә етә. Һеҙ ҙә шулай уҡ күремле ҡатындар кеүек эшләгеҙ һәм күрем һәм изге осорҙарында сафланығыҙ. Көсөң етһә, төшкө намаҙҙы тамамлап, икенде намаҙын тиҙләтһәң, таҙа булғанда мунса инәһең, һуңынан төшкө намаҙҙы һәм икенде намаҙын уҡыйһың. Шунан һуң һеҙ мәғриб намаҙын тамамлайһығыҙ һәм ишә намаҙын тиҙләтәһегеҙ, шунан душҡа инеп, ике намаҙға ҡушылаһығыҙ шунан эшләйһегеҙ. Әгәр һеҙ душ таң менән һуңынан эшләй. Шулай итеп, эшләгеҙ. Һәм ураҙа тот, әгәр һеҙ көслө булһағыҙ'. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ: «Был ике нәмәгә мин иң ныҡ һоҡланам», — тигән. Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән сахих. [Ғөбәйҙуллаһ бин Әмру Әр Раҡи] һәм [Ибн Джүрәйж] һәм [Сярик] [Ғабдуллаһ бин Мөхәммәт бин Аҡилдан] [Ибраһим бин Мөхәммәт бин Салхахтан] абзыйынан [Ғимрандан] әсәһенән [Хәмнәнән] риүәйәт иттеләр. Ибн Джүрәйдж Ғүмәр бин Талха исемен телгә алғаны ғына. Хәҡиҡәт – Ғимран бин Талхах. Ул әйтте; — Мин Мөхәммәттән был хәҙис тураһында һораным, ул: «Хәҙис хәсән шаһих», — тип һораны. Шулай уҡ Әхмәт бин Хәнбәл менән дә: «Был хәҙис хәсән дөрөҫ», — тигән. Әхмәт менән Исхаҡ мөстәхәдләгән ҡатын тураһында: «Әгәр ҙә ул үҙенең айлығы тураһында белһә..........тимәк, ҡанун Фатима бинт Әбү Хөбәйси хәҙисендә әйтелгәнсә. Әгәр ҙә истиһадланы кисергән ҡатын-ҡыҙ истиһадланы кисергән көндәрҙе белгән икән, тимәк, ул үҙенең айлыҡ көндәрендә намаҙҙы ҡалдырырға тейеш. Һуңынан һәр намаҙҙан һуң йыуынып, тәһәрәт ала, унан намаҙ уҡый ала. Әгәр ҙә ҡан һаман сығып тора һәм уның билдәле көндәре булмаһа, йәки ҡандың килеп-китеп йөрөүе менән айлыҡты белмәһә, уның өсөн тейешле ҡанун – Хәмнә бинт Джахси хәҙисе. Әбү Үбәйет тә шулай тигән. Шәфиғи әйтте; — Әгәр ҙә ҡатын-ҡыҙ истихадланы кисерһә, уның ҡаны һәр ваҡыт тәү күргәндә аға һәм шулай дауам итә, тимәк, был ваҡыттар араһында ун биш көн дауамында намаҙҙы ташларға тейеш. Әммә ун биш көн йәки унан алда саф булһа, тимәк, был уның айлыҡ көндәрен дә үҙ эсенә ала. Әгәр ҡатын ун биш көндән артыҡ ҡан күрһә, ун дүрт көн намаҙҙарын ҡаза ҡылырға тейеш. Һуңынан был осорҙа иң ҡыҫҡа менструаль осорҙа намаҙҙан баш тартты, ҙурлығы өсөн ва . Нита, йәғни көн һәм төн'. Әбү Иса әйтте; Ғөләмәләрҙең иң ҡыҫҡа һәм иң оҙайлы айлыҡ осоро тураһында фекерҙәре айырыла. Ҡайһы бер ғалимдар әйтә; 'Иң тиҙ айлыҡ өс көн, иң оҙайлыһы ун көн'. Был фекерҙә Суфьян Ац Цаури, бин Әл Мөбәрәк һәм Куфа ҡалаһында йәшәүсе. Һәм ҡайһы бер башҡа ғалимдар, мәҫәлән, Әсә бин Әбү Рабах: «Иң тиҙ ваҡыт – бер көн һәм бер төн, ә иң оҙоно – ун биш көн», – тигән. Был фекерҙе Мәлик, Әл Әүзәғи, Сәфиғи, Әхмәт, Исхаҡ һәм Әбү Үбәйд фекерләй.
Hadith
Imam Tirmidzi : 119
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْاسْتَفْتَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ ابْنَةُ جَحْشٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنِّي أُسْتَحَاضُ فَلَا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلَاةَ فَقَالَ لَا إِنَّمَا ذَلِكَ عِرْقٌ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ صَلِّي فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلَاةٍقَالَ قُتَيْبَةُ قَالَ اللَّيْثُ لَمْ يَذْكُرْ ابْنُ شِهَابٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ أُمَّ حَبِيبَةَ أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَلَكِنَّهُ شَيْءٌ فَعَلَتْهُ هِيَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَيُرْوَى هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ اسْتَفْتَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْمُسْتَحَاضَةُ تَغْتَسِلُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَرَوَى الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ وَعَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ
беҙгә [Ҡотәйба] әйтте; беҙгә [Әл-Ләйет] [Ибн Шиһабтан] [Урва] [Ғәйсә]-нән [Ғәйсә]-нән [Әл-Ләйет] әйтте, тип әйтте; Өммө Хәбибә бинт Джахси Рәсүлуллаһтан фәтүә һораны, ғәләйһис-сәләм, ул әйтте; — Ысынлап та, мин истихадланы кисерҙем, шуға күрә бысрандым, тимәк, намаҙҙы ташларғамы? Ул: «Юҡ, был сир ҡаны ғына, йыуынып, намаҙ уҡырға кәрәк», — тигән. Шуға күрә Өммө Хәбибә намаҙға барғанда һәр ваҡыт йыуынған». Ҡутайба әйтте; Әл-Ләйетс әйтте; — Ибн Шиһаб Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм Өммө Хәбибәгә намаҙ уҡыған һайын йыуынырға ҡушҡанын телгә алмаған, әммә был уның ғәҙәттәге эше булған. Әбү Иса әйтте; «Был хәҙис шулай уҡ Әз Зөһриҙән, Әмрәнән, Ғәйсиҙән риүәйәт ителгән, тине; Өммө Хәбибә бинт Джаһаси Рәсүлуллаһтан фәтүә һораған, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм. Ә ҡайһы бер ғалимдар, истихадланы кисергән ҡатын-ҡыҙҙар намаҙ уҡыған һайын йыуынырға тейеш, тиҙәр. [Әл Әүзәи] [Әз Зөһриҙән] [Уруа] һәм [Әмрә] [Ғәйсә]нән риүәйәт итте.
Hadith
Imam Tirmidzi : 120
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ مُعَاذَةَأَنَّ امْرَأَةً سَأَلَتْ عَائِشَةَ قَالَتْ أَتَقْضِي إِحْدَانَا صَلَاتَهَا أَيَّامَ مَحِيضِهَا فَقَالَتْ أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ قَدْ كَانَتْ إِحْدَانَا تَحِيضُ فَلَا تُؤْمَرُ بِقَضَاءٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَائِشَةَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ أَنَّ الْحَائِضَ لَا تَقْضِي الصَّلَاةَ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ الْفُقَهَاءِ لَا اخْتِلَافَ بَيْنَهُمْ فِي أَنَّ الْحَائِضَ تَقْضِي الصَّوْمَ وَلَا تَقْضِي الصَّلَاةَ
беҙгә [Ҡотәйба] әйтте; беҙгә [Хәммәд бин Зәид] [Әйүптән] [Әбү Ҡилаба] [Мөғәзә]нән [Мөғәзә]нән [Хәммәд бин Зәид] һөйләгән: бер ҡатын [Ғәйсәнән] һораған, ул әйткән; — Беҙҙең беребеҙ ҙә күрем ваҡытында намаҙҙарын ҡаза ҡылырға тейешме? һуңынан яуап бирҙе: «Һин Һарурия -хаваридж-мы? Ысынлап та, беҙҙең арала – Пәйғәмбәребеҙҙең ҡатындарында – айлыҡ кисергәндәр бар, әммә уларҙы ҡапларға ҡушылмайҙар». Әбү Иса әйтте; «Был хәҙис хәсән сахих, шулай уҡ был юлдан түгел, Ғәййсәнән риүәйәт итеүселәр ҙә бар, айыҙ булған ҡатынға намаҙҙарын ҡаза ҡылыу мотлаҡ түгел. Был фекерҙе күпселек факиҡсылар ҡабул итә, улар араһында бәхәс юҡ, ҡатын-ҡыҙ айлыҡ ураҙаны ҡаза итергә тейеш, ә намаҙҙы ҡаза итергә тейеш түгел’.
