Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 41
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ قَالَا حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَابِتِ بْنِ ثَوْبَانَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ هُوَ الْأَعْرَجُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ ابْنِ ثَوْبَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ وَهُوَ إِسْنَادٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى هَمَّامٌ عَنْ عَامِرٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ ثَلَاثًا ثَلَاثًا
[Абу Курайб] ва [Мухаммад ибни Рофиъ] ба мо хабар дод, ки гуфтанд; ба мо [Зайд ибни Ҳубоб] аз [Абдурраҳмон ибни Собит ибни Саубон] гуфт; ба ман [Абдуллоҳ ибни Фазл] аз [Абдурраҳмон ибни Ҳурмуз] - яъне Алъроҷ - аз [Абу Ҳурайра] гуфт; «Пайғамбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам ду бор таҳорат карданд». Абу Исо гуфт; «Дар ин боб низ ҳадис аз Ҷобир омадааст». Абӯисо боз гуфт: Ин ҳадис ҳасан ғариб аст, мо намедонем ҷуз аз ҳадиси Ибни Саубон аз Абдуллоҳ ибни Фазл ва санод ҳасан шаҳиҳ аст. Абу Исо гуфт; [Ҳаммом] аз [Амирул-Аҳвол], аз [Атҳо], аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки Паёмбар (с) се бор се бор таҳорат карданд.
Hadith
Imam Tirmidzi : 42
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي حَيَّةَ عَنْ عَلِيٍّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ ثَلَاثًا ثَلَاثًاقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ وَعَائِشَةَ وَالرُّبَيِّعِ وَابْنِ عُمَرَ وَأَبِي أُمَامَةَ وَأَبِي رَافِعٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْروٍ وَمُعَاوِيَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَجَابِرٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ وَأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَصَحُّ لِأَنَّهُ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَلِيٍّ رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الْوُضُوءَ يُجْزِئُ مَرَّةً مَرَّةً وَمَرَّتَيْنِ أَفْضَلُ وَأَفْضَلُهُ ثَلَاثٌ وَلَيْسَ بَعْدَهُ شَيْءٌ و قَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ لَا آمَنُ إِذَا زَادَ فِي الْوُضُوءِ عَلَى الثَّلَاثِ أَنْ يَأْثَمَ و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ لَا يَزِيدُ عَلَى الثَّلَاثِ إِلَّا رَجُلٌ مُبْتَلًى
[Муҳаммад ибни Басиёр] гуфт, ба мо [Абдурраҳмон ибни Маҳдӣ] аз [Суфён] аз [Абу Исҳоқ] аз [Абу Ҳайя] аз [Алӣ] нақл кардааст; «Пайғамбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам се бор — се бор таҳорат карданд». Абу Исо гуфт; «Дар ин боб низ аз Усмон, Оисия, Ар Рабиъ, Ибни Умар, Абу Умома, Абу Рофиъ, Абдуллох ибни Амру, Муовия, Абухурайра, Чобир ибни Абдуллох ибни Зайд ва Убай ибни Каъб ривоят шудааст. Абу Исо гуфт; Ҳадиси Алӣ саҳеҳтарин ва беҳтарин ҳадис дар ин боб аст, зеро ҳадиси ҳазрати Алӣ на танҳо аз як масир аст. Олимон ба ин ҳадис амал мекунанд, яъне таҳорат як маротиба кифоя аст, ду бор ё ду маротиба муҳимтар аст ва агар се бор ва ё се бор шавад, муҳимтар аст. Дар ҳамин ҳол, дигарон афзалият надоранд'. Ибни Муборак гуфт; — Нигаронам, ки касе ба таҳораташ зиёда аз се бор зам кунад, гуноҳе мекунад. Аҳмад ибни Исҳоқ гуфт: «Аз се баробар зиёд намешавад, магар он ки дар дилаш шубҳае набошад».
Hadith
Imam Tirmidzi : 43
حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ مُوسَى الْفَزَارِيُّ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ ثَابِتِ بْنِ أَبِي صَفِيَّةَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ حَدَّثَكَ جَابِرٌأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مَرَّةً مَرَّةً وَمَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ وَثَلَاثًا ثَلَاثًا قَالَ نَعَمْقَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى وَكِيعٌ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ ثَابِتِ بْنِ أَبِي صَفِيَّةَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ حَدَّثَكَ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مَرَّةً مَرَّةً قَالَ نَعَمْ و حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ وَقُتَيْبَةُ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ ثَابِتِ بْنِ أَبِي صَفِيَّة قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ شَرِيكٍ لِأَنَّهُ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ هَذَا عَنْ ثَابِتٍ نَحْوَ رِوَايَةِ وَكِيعٍ وَشَرِيكٌ كَثِيرُ الْغَلَطِ وَثَابِتُ بْنُ أَبِي صَفِيَّةَ هُوَ أَبُو حَمْزَةَ الثُّمَالِيُّ
ба мо [Исмоъил ибни Мӯсо Ал-Фазарӣ] гуфт, ба мо [Шарик] аз [Собит ибни Абу Шофия] нақл кардааст. Ба [Абу Ҷаъфар] гуфтам: Оё [Ҷобир] ба ту гуфтааст, ки Паёмбар (с) як бор таҳорат кардаанд, ду бор ва се бор се бор таҳорат кардаанд? ҷавоб дод: «Ин дуруст аст». Абу Исо гуфт; -Дар ҳамин ҳол- [Вокӣ] ин ҳадисро аз [Собит ибни Абу Шофия] ривоят кардааст, гуфт; Ба [Абу Ҷаъфар] гуфтам: Оё [Ҷобир] ба ту гуфтааст, ки паёмбар (с) гоҳе таҳорат мекард? ҷавоб дод: «Ин дуруст аст». [Ҳаннад] ва [Қутайба] ба мо хабар доданд, гуфтанд; [Вакиъ] ба мо аз [Собит ибни Абу Шофия] ривоят кардааст». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис саҳеҳтар аз ҳадиси шариқ аст, зеро ин ҳадис низ аз роҳи дигар ривоят шудааст. Ва ин ривоят аз Собит монанди ривояти Вокиъ аст. Дар ҳамин ҳол, Сярик шахсест, ки ба хатогиҳои зиёд роҳ медиҳад. Собит ибни Абушафия Абу Хамза Атс Сумали аст.
Hadith
Imam Tirmidzi : 44
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ مَرَّتَيْنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ ذُكِرَ فِي غَيْرِ حَدِيثٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ بَعْضَ وُضُوئِهِ مَرَّةً وَبَعْضَهُ ثَلَاثًا وَقَدْ رَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي ذَلِكَ لَمْ يَرَوْا بَأْسًا أَنْ يَتَوَضَّأَ الرَّجُلُ بَعْضَ وُضُوئِهِ ثَلَاثًا وَبَعْضَهُ مَرَّتَيْنِ أَوْ مَرَّةً
ба мо [Муњаммад ибни Абу Умар] гуфт, ба мо [Суфён ибни Уяйна] аз [Амр ибни Яњё] аз [падараш] аз [Абдуллоњ ибни Зайд] ривоят кардааст, гуфт; «Дарҳақиқат, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам таҳорат олдилар, юзларини уч маротаба ювдилар, икки марта қўлларини ювдилар, бош ва оёқларига икки марта масҳ қилардилар». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис саҳеҳ аст ва дар ҳадиси дигар низ омадааст, ки Паёмбари Худо (с) гоҳе як маротиба ва гоҳе се бор ва ё се бор таҳорат мекарданд. Уламо низ дар ин масъала сабукӣ медиҳанд, бар ин назаранд, ки шахс дар як вақт се бор ва дар дигар вақтҳо як бор таҳорат кунад.
Hadith
Imam Tirmidzi : 45
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ وَقُتَيْبَةُ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي حَيَّةَ قَالَرَأَيْتُ عَلِيًّا تَوَضَّأَ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ حَتَّى أَنْقَاهُمَا ثُمَّ مَضْمَضَ ثَلَاثًا وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّةً ثُمَّ غَسَلَ قَدَمَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَأَخَذَ فَضْلَ طَهُورِهِ فَشَرِبَهُ وَهُوَ قَائِمٌ ثُمَّ قَالَ أَحْبَبْتُ أَنْ أُرِيَكُمْ كَيْفَ كَانَ طُهُورُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَالرُّبَيِّعِ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُنَيْسٍ وَعَائِشَةَ رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَهَنَّادٌ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ ذَكَرَ عَنْ عَلِيٍّ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي حَيَّةَ إِلَّا أَنَّ عَبْدَ خَيْرٍ قَالَ كَانَ إِذَا فَرَغَ مِنْ طُهُورِهِ أَخَذَ مِنْ فَضْلِ طَهُورِهِ بِكَفِّهِ فَشَرِبَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ رَوَاهُ أَبُو إِسْحَقَ الْهَمْدَانِيُّ عَنْ أَبِي حَيَّةَ وَعَبْدِ خَيْرٍ وَالْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ وَقَدْ رَوَاهُ زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدِيثَ الْوُضُوءِ بِطُولِهِ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ وَرَوَى شُعْبَةُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَلْقَمَةَ فَأَخْطَأَ فِي اسْمِهِ وَاسْمِ أَبِيهِ فَقَالَ مَالِكُ بْنُ عُرْفُطَةَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ وَرُوِيَ عَنْ أَبِي عَوَانَةَ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ وَرُوِيَ عَنْهُ عَنْ مَالِكِ بْنِ عُرْفُطَةَ مِثْلُ رِوَايَةِ شُعْبَةَ وَالصَّحِيحُ خَالِدُ بْنُ عَلْقَمَةَ
Ба мо [Ҳаннад] ва [Қутайба] хабар доданд, гуфтанд; ба мо [Абул Ањвош] аз [Абу Исњоќ] аз [Абуњайя] ривоят кардааст, гуфт; «(Алиро) дидам, ки таҳорат кардааст, кафҳои дастонашро то пок шуданаш мешӯид, сипас се бор даҳонашро бишӯяд, се бор об ба бинӣ меандозад, се бор рӯй мешуст, се бор оринҷҳоро мешуст ва як бор сар масҳ кард. Пас аз он пои пойњояшро то буѓўњо шуст ва сипас бархост ва боќимондаи оби тањоратро гирифт ва нўшид, дар њоле, ки њанўз истода буд. Баъд аз ин гуфт; «Ман шодам, ки тавонам ба шумо нишон диҳам, ки чӣ гуна Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам таҳорат кардаанд. Дар ин боб низ аз Усмон, Абдуллоҳ ибни Зайд, Ибни Аббос, Абдуллоҳ ибни Амру, Ар Рабиъ, Абдуллоҳ ибни Унайс ва Оисия (р) ривоят шудааст. Ба мо [Қутайба] ва [Ҳаннад] хабар дода, гуфтанд; ба мо [Абул Ахвош] аз [Абу Исњоќ] аз [Абдухайр] ривоят кардааст, онро аз [Алї] зикр кардааст, чунон ки дар њадиси Абуњайя, танњо Абдухайр гуфтааст; «Чун Алӣ шустанро тамом кард, оби боқимондаи таҳораташро бо кафи даст гирифт ва баъд аз он менӯшид». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадиси Алиро [Абу Исҳоқи Ҳамдонӣ] аз [Абдухайр] ва [Ҳорис] аз [Алӣ] ривоят кардаанд. Ва [Зоида ибни Ќудома] ва ѓайр аз ин аз [Холид ибни Алќама], аз [Абдухайр], аз [Алї] Радлиаллоњуњ -њадис дар бораи тањорати комил- ривоят кардаанд. Ва ин ҳадис Ҳасани саҳеҳ аст. Абу Исо гуфт; Суъба ин ҳадисро аз Холид ибни Алқама ривоят кардааст, аммо дар зикри номи худ ва инчунин номи падараш хато кардааст. Гуфт; «Молик ибни Урфутоҳ аз Абдухайр аз Алӣ». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадисро [Абу Авона] аз [Холид ибни Алқама], [Абдухайр] ва аз [Алӣ] ривоят кардааст». Гуфт; «Ҳадис аз Молик ибни Урфута ривоят шудааст, ки дар таърихи Шуъба аст. Дар ҳамин ҳол, дурусташ Холид ибни Алқама аст.
Hadith
Imam Tirmidzi : 46
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدِ اللَّهِ السَّلِيمِيُّ الْبَصْرِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو قُتَيْبَةَ سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْهَاشِمِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَاءَنِي جِبْرِيلُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَانْتَضِحْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ قَالَ و سَمِعْت مُحَمَّدًا يَقُولُ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍ الْهَاشِمِيُّ مُنْكَرُ الْحَدِيثِ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي الْحَكَمِ بْنِ سُفْيَانَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَزَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ و قَالَ بَعْضُهُمْ سُفْيَانُ بْنُ الْحَكَمِ أَوْ الْحَكَمُ بْنُ سُفْيَانَ وَاضْطَرَبُوا فِي هَذَا الْحَدِيثِ
ба мо [Нашр ибни Алии Ҷаҳдламӣ] ва [Аҳмад ибни Абу Убайдуллоҳи Ас Салими Ал-Башрӣ] гуфт. ба мо [Абу Қутайба Салом ибни Қутайба] аз [Ҳасан ибни Алии Ҳосимӣ] аз [Абдурраҳмони Аъроҷ] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки Паёмбар (с) фармуд: Ҷабраил назди ман омад ва гуфт: «Эй Муҳаммад, агар таҳорат кардӣ, аввал худро пок кун». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис ғариб аст». Ва боз гуфт; Ман шунидам, ки Муҳаммад гуфтааст; «Ал Ҳасан ибни Али Ҳосимӣ Мункарул ҳадис аст». Ва дар ин боб низ ҳадисҳои Абулҳакам ибни Суфён, Ибни Аббос, Зайд ибни Ҳориса ва Абусаъиди Худрӣ ҳастанд, баъзеи дигар Суфён ибни Ҳакам ё Ал Ҳакам ибни Суфён мегӯянд, ки дар ин ҳадис идлтираб ҳастанд.
Hadith
Imam Tirmidzi : 47
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى مَا يَمْحُو اللَّهُ بِهِ الْخَطَايَا وَيَرْفَعُ بِهِ الدَّرَجَاتِ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِسْبَاغُ الْوُضُوءِ عَلَى الْمَكَارِهِ وَكَثْرَةُ الْخُطَا إِلَى الْمَسَاجِدِ وَانْتِظَارُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُو حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ الْعَلَاءِ نَحْوَهُ و قَالَ قُتَيْبَةُ فِي حَدِيثِهِ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ ثَلَاثًا قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَابْنِ عَبَّاسٍ وَعَبِيدَةَ وَيُقَالُ عُبَيْدَةُ بْنُ عَمْرٍو وَعَائِشَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَائِشٍ الْحَضْرَمِيِّ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ هُوَ ابْنُ يَعْقُوبَ الْجُهَنِيُّ الْحُرَقِيُّ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ
ба мо [Алӣ ибни Ҳуҷр] гуфт, ба мо [Исмоил ибни Ҷаъфар] аз [Алоъ ибни Абдурраҳмон] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) фармуд: «Оё ба шумо чизе нишон диҳам, ки хатогиҳоро аз байн мебарад ва дараҷаҳоро боло мебарад?». Саҳобалар: «Албатта, эй Расулаллоҳ», деб жавоб бердилар. Фармуд: Намози комил дар нохосттарин ваќтњо, ќадамњои бештаре ба сўи масљид бигузор ва пас аз намоз мунтазири намоз бош. Ва ин рибот аст». Ба мо [Қутайба] гуфт, ба мо [Абду Азиз ибни Муҳаммад] аз [Алоъ] ҳамчун ҳадис ривоят кардааст. Ќутайба дар њадиси худ мефармояд: «Ин рибот аст, он рибот, он рибот». Се маротиба. Абу Исо гуфт; «Дар ин боб низ аз Алӣ, Абдуллоҳ ибни Амру, Ибни Аббос ва Абида, ки Убайда ибни Амру, Оисия, Абдурраҳмон ибни Айси ал-Ҳадрамӣ ва Анас номида мешаванд, ривоят аст. Абу Исо гуфт; «Ва ҳадиси Абуҳурайра дар ин боб беҳтарин ва саҳеҳтарин ҳадис аст». Алъаъ ибни Абдурраҳмон ибни Яъқуби Ҷуҳани Ҳуроқӣ аст, ки ба назари ҳадисшиносон шахсе аст, ки метавон бовар кард.
Hadith
Imam Tirmidzi : 48
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعِ بْنِ الْجَرَّاحِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ حُبَابٍ عَنْ أَبِي مُعَاذٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خِرْقَةٌ يُنَشِّفُ بِهَا بَعْدَ الْوُضُوءِقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ لَيْسَ بِالْقَائِمِ وَلَا يَصِحُّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْبَابِ شَيْءٌ وَأَبُو مُعَاذٍ يَقُولُونَ هُوَ سُلَيْمَانُ بْنُ أَرْقَمَ وَهُوَ ضَعِيفٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ
ба мо [Суфён ибни Вакиъ ибни Ал-Ҷарроҳ] гуфт, ба мо [Абдуллоҳ ибни Ваҳб] аз [Зайд ибни Ҳубоб] аз [Абу Муъоз] аз [Аз Зуҳрӣ] аз [Урва] аз [Оиша] гуфт; «Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам матое дошт, ки баъд аз тахорат хушк мекард. Абу Исо гуфт; Ҳадиси Оиша (р) қавӣ нест ва дар ин боб аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ҳадиси саҳеҳе дар бораи Абу Муъоз вуҷуд надорад, мегӯянд; ки у Сулаймон ибни Аркам аст ва ба назари хадисшиносон шахси заиф буд. Абу Исо гуфт; «Дар ин боб низ таърихе аз Муъаз ибни Ҷабал аст».
Hadith
Imam Tirmidzi : 49
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادِ بْنِ أَنْعُمٍ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسَيٍّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ مَسَحَ وَجْهَهُ بِطَرَفِ ثَوْبِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَإِسْنَادُهُ ضَعِيفٌ وَرِشْدِينُ بْنُ سَعْدٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادِ بْنِ أَنْعُمٍ الْأَفْرِيقِيُّ يُضَعَّفَانِ فِي الْحَدِيثِ وَقَدْ رَخَّصَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ فِي التَّمَنْدُلِ بَعْدَ الْوُضُوءِ وَمَنْ كَرِهَهُ إِنَّمَا كَرِهَهُ مِنْ قِبَلِ أَنَّهُ قِيلَ إِنَّ الْوُضُوءَ يُوزَنُ وَرُوِيَ ذَلِكَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ وَالزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ قَالَ حَدَّثَنِيهِ عَلِيُّ بْنُ مُجَاهِدٍ عَنِّي وَهُوَ عِنْدِي ثِقَةٌ عَنْ ثَعْلَبَة عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ إِنَّمَا كُرِهَ الْمِنْدِيلُ بَعْدَ الْوُضُوءِ لِأَنَّ الْوُضُوءَ يُوزَنُ
гуфт ба мо [Қутайба] гуфт, ба мо [Рисиддин ибни Саъд] аз [Абдурраҳмон ибни Зиёд ибни Анъум] аз [Утба ибни Ҳумайд] аз [Убода ибни Нусоӣ] аз [Абдурраҳмон ибни Ғанмӣ] аз [Муъоз ибни Ҷабал] гуфт; «Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васалламнинг таҳоратларини тамомлаганини кўрдим, уни матоининг ёнига масҳ қилиб юбордилар». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис дар дараҷаи ғариб ва аз ҷиҳати санод заиф аст. Рисиддин ибни Саъд ва Абдурраҳмон ибни Зиёд ибни Анъуми Африқӣ ҳадисро заиф кардаанд. Баъзе уламо аз саҳобагони Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ва касоне, ки баъд аз онҳо ҳастанд, барои пок кардани таҳоратҳои боқимонда сабукӣ доданд, аммо барои касоне, ки онро воҷиб кардаанд, ин танҳо ба ақидае буд, ки таҳорат дар тарозуи садақа баркашад. Ин ҳадисро аз Саид ибни Мусайяб ва Зуҳри ривоят кардаанд. Ба мо гуфт, ки Муҳаммад ибни Ҳумайди Ар-Розӣ гуфтааст, ба мо Жарир гуфтааст: Алӣ ибни Муҷоҳид ба ман дар ин бора нақл кардааст ва ман фикр мекунам, ки ӯ шахси мӯътамад аст, яъне аз Цаълаба, аз Зуҳри, гуфт; «Масҳ кардани боқимондаи таҳорат авлотар нест, зеро баркашида мешавад».
Hadith
Imam Tirmidzi : 50
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِمْرَانَ الثَّعْلَبِيُّ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيِّ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ وَأَبِي عُثْمَانَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ التَّوَّابِينَ وَاجْعَلْنِي مِنْ الْمُتَطَهِّرِينَ فُتِحَتْ لَهُ ثَمَانِيَةُ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ أَنَسٍ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ قَدْ خُولِفَ زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ وَرَوَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ وَغَيْرُهُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عُمَرَ وَعَنْ رَبِيعَةَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ عُمَرَ وَهَذَا حَدِيثٌ فِي إِسْنَادِهِ اضْطِرَابٌ وَلَا يَصِحُّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْبَابِ كَبِيرُ شَيْءٍ قَالَ مُحَمَّدٌ وَأَبُو إِدْرِيسَ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عُمَرَ شَيْئًا
ба мо [Ҷаъфар ибни Муҳаммад ибни Имрон Атс Цаълаби Ал Куфӣ] гуфт, ба мо [Зайд ибни Ҳубоб] аз [Муъовия ибни Солеҳ] аз [Рабиъа ибни Язиди Ад Димасиқӣ] аз [Абу Идрис ал-Хавлонӣ] ва [Абу Усмон] аз [Умар ибни Хатаб] гуфт; Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам фармуданд: Хар ки тахорат кунад ва тахораташро тамом кунад пас бихонад; АСЙХАДУ АНЛАА ИЛААХА ИЛЛАЛЛОХ ВАХДАХУ ЛАА САРИИКАЛАХУ ВА АСЙХАДУ АННА МУХАММАДАН АБДУХУ ВА РАСУУЛУХУ, АЛЛОХУММАЧАЛНИ МИНАТ ТАВВАБИИНА ВАЧАЛНИИ МИНАЛ МУТТАХИРИН АЛЛОХ гувохй дих ки Аллох ба чуз ин нест. Худованди мутаъол ва ҳеҷ шарике барои Ӯ нест ва ман шаҳодат медиҳам, ки Муҳаммад банда ва фиристодаи ӯст. Худоё, маро аз тавбакунандагон бигардон ва маро аз покшавандагон бигардон, ҳашт дари биҳишт бар рӯи ӯ боз мешавад ва аз ҳар даре, ки бихоҳад, дарояд». Абу Исо гуфт; Дар ин боб низ ҳадисҳо аз Анас ва Уқба ибни Омир омадааст. Абу Исо гуфт; Ҳадиси Умар (р) аз ҷониби Зайд ибни Ҳубоб дар ин ҳадис мухолиф аст». Абу Исо гуфт; [Абдуллоҳ ибни Солеҳ] ва дигарон аз [Муъовия ибни Солеҳ], аз [Рабиа ибни Язид], аз [Абу Идрис], аз [Уқба ибни Омир], аз [Умар] ривоят кардаанд. Ва [Рабиъа] аз [Абу Усмон], аз [Чубайр ибни Нуфайр], аз [Умар] ривоят кардааст. Ва ин ҳадис дар санодаш идлтираб - зиддият- дорад ва дар ин боб ҳадиси саҳеҳе аз Паёмбари Худо (с) нест. Муҳаммад гуфт; Абу Идрис аз Умар чизе нашунид.
Hadith
Imam Tirmidzi : 51
و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَعَليُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ أَبِي رَيْحَانَةَ عَنْ سَفِينَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّ وَيَغْتَسِلُ بِالصَّاعِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَجَابِرٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَفِينَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو رَيْحَانَةَ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَطَرٍ وَهَكَذَا رَأَى بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْوُضُوءَ بِالْمُدِّ وَالْغُسْلَ بِالصَّاعِ و قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ لَيْسَ مَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ عَلَى التَّوَقِّي أَنَّهُ لَا يَجُوزُ أَكْثَرُ مِنْهُ وَلَا أَقَلُّ مِنْهُ وَهُوَ قَدْرُ مَا يَكْفِي
[Аҳмад ибни Манӣ] ба мо гуфт ва [Алӣ ибни Ҳуҷр] ҳарду гуфтанд; ба мо [Исмоъил ибни Улайя] аз [Абу Райњона] аз [Сафина] гуфт; «Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам фақат бир лой об билан таҳорат қилардилар ва бир шаа ғусл қилдилар». Абу Исо гуфт; «Дар ин боб низ аз Оисия, Ҷобир ва Анас ибни Молик ривоятҳо мавҷуданд». Абу Исо гуфт; «Ҳадиси Сафина саҳеҳ аст ва номи Абурайҳон Абдуллоҳ ибни Матар аст». Ҳамин тариқ, коршиносони илмӣ бар ин назаранд, ки таҳорат бо як лой об ва ғусл бо як шоъ кофист. Имом Шофеъӣ, Аҳмад ва Исҳоқ гуфтанд; «Ин ҳадис ба маънои маҳдудият нест, ки он набояд аз ҳад зиёд ё кам бошад, балки аз рӯи миқдор».
Hadith
Imam Tirmidzi : 52
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو دَاودَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا خَارِجَةُ بْنُ مُصْعَبٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عُتَيِّ بْنِ ضَمْرَةَ السَّعْدِيِّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ لِلْوُضُوءِ شَيْطَانًا يُقَالُ لَهُ الْوَلَهَانُ فَاتَّقُوا وَسْوَاسَ الْمَاءِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ لَأَنَّا لَا نَعْلَمُ أَحَدًا أَسْنَدَهُ غَيْرَ خَارِجَةَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ الْحَسَنِ قَوْلَهُ وَلَا يَصِحُّ فِي هَذَا الْبَابِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْءٌ وَخَارِجَةُ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ عِنْدَ أَصْحَابِنَا وَضَعَّفَهُ ابْنُ الْمُبَارَكِ
[Муҳаммад ибни Басиёр] гуфт, ба мо нақл кард [Абу Довуд Ат Таялиси] гуфт, ба мо [Хариҷа ибни Мушъаб] аз [Юнус ибни Убайд] аз [Ал Ҳасан] аз [Утай ибни Дилраҳаи Ас Саъдӣ] аз [Убай ибни Каъб] аз Паёмбар (саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) ривоят кардааст." Шайтоне ҳаст, ки Ал-Валҳан ном дорад, пас аз ғам дар об дурӣ ҷӯед». Гуфт; Дар ин боб ҳадис аз Абдуллоҳ ибни Амру ва Абдуллоҳ ибни Муғаффал низ омадааст. Абу Исо гуфт; «Ҳадиси Убай ибни Каъб ҳадиси ғариб аст ва аз назари ҳадисшиносон санади он қавӣ нест, зеро мо касеро намедонем, ки ба ин ҳадис ба ҷуз Хориҷа такя кунад. Ин ҳадис низ аз чанд сатр аз суханони Ҳасан ривоят шудааст. Ва дар ин боб аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ҳадиси саҳеҳ нест. Ба гуфтаи дӯстонамон, Хариҷа қавӣ набуд ва Ибни Муборак ӯро заъиф кардааст.'
Hadith
Imam Tirmidzi : 53
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْفَضْلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ طَاهِرًا أَوْ غَيْرَ طَاهِرٍقَالَ قُلْتُ لِأَنَسٍ فَكَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ أَنْتُمْ قَالَ كُنَّا نَتَوَضَّأُ وُضُوءًا وَاحِدًا قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَالْمَشْهُورُ عَنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ حَدِيثُ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَنَسٍ وَقَدْ كَانَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ يَرَى الْوُضُوءَ لِكُلِّ صَلَاةٍ اسْتِحْبَابًا لَا عَلَى الْوُجُوبِ
ба мо [Муњаммад ибни Њумайди Ар Розї] гуфт, ба мо [Салама ибни Фазл] аз [Муњаммад ибни Исњоќ] аз [Њумайд] аз [Анас] ривоят кардааст; «Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам намозга кетишларидан қатъий назар, покиза бўлсинларми ёки бўлмаса ҳамиша таҳорат қилардилар». Ҳумайд гуфт; Ба Анас гуфтам; — Пас, бачаҳо, шумо чӣ кор карда истодаед? Гуфт: Фақат як бор таҳорат кардем. Абу Исо гуфт; «Ҳадиси Ҳумайд аз Анас аз ин тараф ҳасан ғариб аст. Аммо он чизе, ки ба назари ҳадисшиносон машҳур аст, ҳадиси Амру ибни Омир Ал Ансорӣ аст. Ва бархе аз коршиносони илмӣ бар ин назаранд, ки таҳорат ҳар вақти намоз хондан тавсия аст, на воҷиб.
Hadith
Imam Tirmidzi : 54
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ هُوَ ابْنُ مَهْدِيٍّ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الْأنْصَارِيِّ قَال سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍقُلْتُ فَأَنْتُمْ مَا كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الصَّلَوَاتِ كُلَّهَا بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ مَا لَمْ نُحْدِثْ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَحَدِيثُ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ حَدِيثٌ جَيِّدٌ غَرِيبٌ حَسَنٌ
ба мо хабар дод [Муњаммад ибни Басиёр] гуфт, ба мо [Яњё ибни Саъид] ва [Абдуррўњмон] - яъне Ибни Мањдї - гуфт. ба мо [Суфён ибни Саъид] аз [Амру ибни Омир Ал Ансорӣ] гуфт; Шунидам, ки [Анас ибни Молик] мегуфт; «Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳар намоз ўқиганларида таҳорат қилардилар». гуфтам; — Пас худатон чӣ кор мекунед? Гуфт: «Мо ҳама намозҳоро бо як таҳорат мекунем, ба шарте ки нашиканем». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис ҳасани саҳеҳ аст, дар ҳоле ки ҳадиси Ҳумайд аз Анас ҳадиси хуб аст, вале ғариб ҳасан».
Hadith
Imam Tirmidzi : 55
وَقَدْ رُوِيَ فِي حَدِيثٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ عَلَى طُهْرٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهِ عَشْرَ حَسَنَاتٍقَالَ وَرَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الْأَفْرِيقِيُّ عَنْ أَبِي غُطَيْفٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْوَاسِطِيُّ عَنْ الْأَفْرِيقِيِّ وَهُوَ إِسْنَادٌ ضَعِيفٌ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ ذَكَرَ لِهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ هَذَا الْحَدِيثُ فَقَالَ هَذَا إِسْنَادٌ مَشْرِقِيٌ قَالَ سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ الْحَسَنِ يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ مَا رَأَيْتُ بِعَيْنِي مِثْلَ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانِ
Дар ҳадисе, ки аз Ибни Умар (р) ривоят аст, ки Паёмбар (с) фармуданд: «Ҳар кӣ дар ҳоли пок таҳорат кунад, Худованд барои ӯ даҳ амали нек менависад». Гуфт; [Африқӣ] ин ҳадисро аз [Абу Ғусайф], аз [Ибни Умар] ва аз Паёмбари Худо (с) ривоят кардааст. [Ал Ҳусайн ибни Ҳурайси Марвази] ба мо ҳаминро гуфтааст, ки [Муҳаммад ибни Язиди Воситӣ] аз [Африқӣ] ба мо нақл кардааст ва санаи ӯ заиф аст. Алӣ ибни Мадинӣ гуфт; Яҳё ибни Саид ал Қассон гуфт: «Вақте ки ин ҳадис ба Ҳисём ибни Урва зикр шуд, ӯ ҷавоб дод: «Ин санаи аҳли шарқ аст». Абу Исо гуфт; Ман шунидам, ки Аҳмад ибни Ҳасан гуфт: Аҳмад ибни Ҳамбалро шунидам, ки мегуфт: «Ман ҳеҷ гоҳ касеро бо ду чашми худ надидаам, ки мисли Яҳё ибни Саид Ал Қассон».
Hadith
Imam Tirmidzi : 56
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ فَلَمَّا كَانَ عَامُ الْفَتْحِ صَلَّى الصَّلَوَاتِ كُلَّهَا بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقَالَ عُمَرُ إِنَّكَ فَعَلْتَ شَيْئًا لَمْ تَكُنْ فَعَلْتَهُ قَالَ عَمْدًا فَعَلْتُهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عَلِيُّ بْنُ قَادِمٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَزَادَ فِيهِ تَوَضَّأَ مَرَّةً مَرَّةً قَالَ وَرَوَى سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ أَيْضًا عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مُحَارِبٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَرَوَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَغَيْرُهُ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ وَكِيعٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُ يُصَلِّي الصَّلَوَاتِ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ مَا لَمْ يُحْدِثْ وَكَانَ بَعْضُهُمْ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ اسْتِحْبَابًا وَإِرَادَةَ الْفَضْلِ وَيُرْوَى عَنْ الْأَفْرِيقِيِّ عَنْ أَبِي غُطَيْفٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ عَلَى طُهْرٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهِ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَهَذَا إِسْنَادٌ ضَعِيفٌ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ
[Муҳаммад ибни Басиёр] гуфт, ба мо [Абдурраҳмон ибни Маҳдӣ] аз [Суфён] аз [Алқама ибни Марсад] аз [Сулаймон ибни Бурайда] аз [падараш] нақл кардааст; «Пайғамбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам намозга кетаётганда доим таҳорат қилардилар. Ва дар рўзи фатњи шањри Макка њамаи намозњоро бо як тањорат адо кард ва хуфашро масх кард. Сипас Умар гуфт; «Дарвоқеъ, шумо кореро кардед, ки одатан намекунед», - ҷавоб дод ӯ: «Ман инро дидаю дониста кардам». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис ҳасани саҳеҳ аст». [Алӣ ибни Қадим] ин ҳадисро аз [Суфён Атс-Саврӣ] ривоят карда, сипас афзуд: «Паёмбари Худо (с) як бор таҳорат мекарданд». Гуфт; Ва [Суфён Атс Тсаврӣ] низ ин ҳадисро аз [Муҳориб ибни Дисор], аз [Сулаймон ибни Бурайда] ва аз Паёмбари Худо (с) ривоят кардааст, ки ҳангоме ки ба намоз меравад, ҳамеша таҳорат мекард. Ва [Вокиъ] аз [Суфён], аз [Мухариб], аз [Сулаймон ибни Бурайда] ва аз [падараш] ривоят кардааст. [Абдурраҳмон ибни Маҳдӣ] ва ғайри он аз [Суфён], аз [Муҳориб ибни Дисор], аз [Сулаймон ибни Бурайда] ва аз Паёмбар (с) ба тариқи мурсалӣ ривоят кардаанд ва ин аз ҳадиси Вақӣ саҳеҳтар аст. Уламо ба ин ҳадис амал мекунанд, яъне Расули Худо (с) бо як таҳорат чанд намоз хонданд, ба шарте ки нашикананд. Аммо дар миёни онҳо нафароне ҳастанд, ки ҳар намоз ба хотири тавсия ва авлавият пайдо кардани он таҳорат мекунанд». Аз Африќї, аз АбуЃусайф, аз Ибни Умар (р) аз Паёмбар (с) ривоят аст, ки фармуд: «Касе, ки дар њоли холис тањорат кунад, Худованд барои ў дањ некї менависад». Аммо ин ҳадис як санои заиф дорад. Ва дар ин боб аз Ҷобир ибни Абдуллоҳ ривоят шудааст, ки Паёмбар (с) намозҳои пешин ва асрро бо як таҳорат мехонданд.
Hadith
Imam Tirmidzi : 57
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي مَيْمُونَةُ قَالَتْكُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ مِنْ الْجَنَابَةِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ الْفُقَهَاءِ أَنْ لَا بَأْسَ أَنْ يَغْتَسِلَ الرَّجُلُ وَالْمَرْأَةُ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَعَائِشَةَ وَأَنَسٍ وَأُمِّ هَانِئٍ وَأُمِّ صُبَيَّةَ الْجُهَنِيَّةِ وَأُمِّ سَلَمَةَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَبُو الشَّعْثَاءِ اسْمُهُ جَابِرُ بْنُ زَيْدٍ
ба мо [Ибни Абу Умар] гуфт, ба мо [Суфён ибни Уяйна] аз [Амру ибни Динор] аз [Абу Сайтсоъ] аз [Ибни Аббос] ривоят кардааст; (Маймуна) ба ман гуфт: Боре бо Расули Худо (с) дар зарфе дар ваќти љунуб ѓусл кардам. Абу Исо гуфт; «Ин ҳадиси саҳеҳи Ҳасан аст ва ин ақидаи аксари фақиҳ аст, ки мард бо зан дар як зарф ғусл кунад». Дар ин боб низ аз Алӣ, Оисия, Анас, Умми Ҳаниъ, Умми Шубая ал-Ҷуҳания, Умми Салама ва Ибни Умар ривоят шудааст. Абу Исо гуфт; «Ва номи Абу Аси Сяъсо Ҷобир ибни Зайд буд».
Hadith
Imam Tirmidzi : 58
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي حَاجِبٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ فَضْلِ طَهُورِ الْمَرْأَةِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَكَرِهَ بَعْضُ الْفُقَهَاءِ الْوُضُوءَ بِفَضْلِ طَهُورِ الْمَرْأَةِ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ كَرِهَا فَضْلَ طَهُورِهَا وَلَمْ يَرَيَا بِفَضْلِ سُؤْرِهَا بَأْسًا
ба мо гуфт [Маҳмуд ибни Ғайлон] гуфт; ба мо [Вокиъ] аз [Суфён] аз [Сулаймони Таймӣ] аз [Абу Ҳоҷиб] аз [Марде аз Бани Ғифор] гуфт, гуфт: «Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам аз об мондани хаммоми зан манъ кард». Ва дар ин боб низ таърихе аз Абдуллоњ ибни Сарљис омадааст. Абу Исо гуфт; «Баъзе фақеҳон таҳорат карданро аз оби боқимондаи ҳаммоми зан ҳаром медонанд. Ва ин аст, ки Аҳмад ва Исҳоқ гуфтанд, ки оби боқимондаи покизаи худро қурбонӣ карданд, на оби боқимондае, ки дар зарфҳояшон буд».
Hadith
Imam Tirmidzi : 59
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَاصِمٍ قَال سَمِعْتُ أَبَا حَاجِبٍ يُحَدِّثُ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ عَمْرٍو الْغِفَارِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يَتَوَضَّأَ الرَّجُلُ بِفَضْلِ طَهُورِ الْمَرْأَةِ أَوْ قَالَ بِسُؤْرِهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَأَبُو حَاجِبٍ اسْمُهُ سَوَادَةُ بْنُ عَاصِمٍ و قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ فِي حَدِيثِهِ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَتَوَضَّأَ الرَّجُلُ بِفَضْلِ طَهُورِ الْمَرْأَةِ وَلَمْ يَشُكَّ فِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ
ба мо [Муњаммад ибни Басиёр] ва [Муњаммад ибни Ѓайлон] гуфт, ки гуфтанд; ба мо [Абу Довуд] аз [Сюъба] аз [Ошим] гуфт; Шунидам, ки [Абу Ҳоҷиб] аз [Ҳакам ибни Амру ал Ғифорӣ] нақл мекунад, ки паёмбар (с) мардро аз таҳорат кардан бо обе, ки аз таҳорати зан боқӣ мондааст, манъ кардааст ё фармуд: "Оби боқимонда, ки ҳанӯз дар зарф аст". Абу Исо гуфт; «Ин ҳадиси Ҳасан аст. Ва номи Абу Ҳоҷиб Савода ибни Ошим буд. Муҳаммад ибни Басиёр дар ҳадиси худ зикр кардааст; «Расулуллох саллаллоху алайхи ва салам мардро аз тахорат кардан бо обе, ки аз тахорати зан боки мондааст, манъ кард» ва Мухаммад ибни Басиёр дар он шак надошт.
Hadith
Imam Tirmidzi : 60
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَاغْتَسَلَ بَعْضُ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَفْنَةٍ فَأَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَتَوَضَّأَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ جُنُبًا فَقَالَ إِنَّ الْمَاءَ لَا يُجْنِبُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكٍ وَالشَّافِعِيِّ
ба мо [Қутайба] гуфт, ба мо [Абу Ахвош] аз [Симак ибни Ҳарб] аз [Икрима] аз [Ибни Аббос] нақл кардааст. «Чанде аз занони Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) дар як зарф ғусл карданд, пас Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) аз он таҳорат карданӣ буд, вале гуфт; «Эй Расули Худо (с), ман ҷунуб ҳастам, пас гуфт: «Дарҳақиқат, об ҷунуб нест - наҷис нест». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис саҳеҳ аст ва ин ҳадисро Суфён Атс Саврӣ, Молик ва Сёфиъӣ ривоят кардаанд».
