Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 1
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ ح و حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُقْبَلُ صَلَاةٌ بِغَيْرِ طُهُورٍ وَلَا صَدَقَةٌ مِنْ غُلُولٍقَالَ هَنَّادٌ فِي حَدِيثِهِ إِلَّا بِطُهُورٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا الْحَدِيثُ أَصَحُّ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَحْسَنُ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَنَسٍ وَأَبُو الْمَلِيحِ بْنُ أُسَامَةَ اسْمُهُ عَامِرٌ وَيُقَالُ زَيْدُ بْنُ أُسَامَةَ بْنِ عُمَيْرٍ الْهُذَلِيُّ
ба мо [Қутайба ибни Саид] гуфт, ба мо [Абу Авона] аз [Симак ибни Ҳарб] хабар додааст ва ба мо [Ҳаннад] гуфтааст, ба мо [Вакиъ] аз [Исроил] аз [Симак] аз [Мушъаб ибни Саъд] аз [Ибни Умар] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) нақл кардааст: қабул намешавад ва садақа аз моли дуздидашуда қабул намешавад». Ҳандод дар ҳадиси худ «наҷис»-ро зикр кардааст. Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис саҳеҳтарин ва беҳтарини ин боб аст». Дар ин боб низ ҳадисҳои Абулмалиҳ аз падараш ва Абуҳурайра ва Анас омадааст. Ва номи Абулмалињ ибни Усома Амир аст, ки онро Зайд ибни Усома ибни Умайр Ал Њуззолї низ меноманд.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى الْقَزَّازُ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ أَوْ الْمُؤْمِنُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ مِنْ وَجْهِهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا بِعَيْنَيْهِ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ أَوْ نَحْوَ هَذَا وَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ مِنْ يَدَيْهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ بَطَشَتْهَا يَدَاهُ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ حَتَّى يَخْرُجَ نَقِيًّا مِنْ الذُّنُوبِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ حَدِيثُ مَالِكٍ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبُو صَالِحٍ وَالِدُ سُهَيْلٍ هُوَ أَبُو صَالِحٍ السَّمَّانُ وَاسْمُهُ ذَكْوَانُ وَأَبُو هُرَيْرَةَ اخْتُلِفَ فِي اسْمِهِ فَقَالُوا عَبْدُ شَمْسٍ وَقَالُوا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو وَهَكَذَا قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ وَهُوَ الْأَصَحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَثَوْبَانَ وَالصُّنَابِحِيِّ وَعَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ وَسَلْمَانَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَالصُّنَابِحِيُّ الَّذِي رَوَى عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ لَيْسَ لَهُ سَمَاعٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُسَيْلَةَ وَيُكْنَى أَبَا عَبْدِ اللَّهِ رَحَلَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُبِضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الطَّرِيقِ وَقَدْ رَوَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَادِيثَ وَالصُّنَابِحُ بْنُ الْأَعْسَرِ الْأَحْمَسِيُّ صَاحِبُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَالُ لَهُ الصُّنَابِحِيُّ أَيْضًا وَإِنَّمَا حَدِيثُهُ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي مُكَاثِرٌ بِكُمْ الْأُمَمَ فَلَا تَقْتَتِلُنَّ بَعْدِي
Ба мо [Исҳоқ ибни Мӯсо Ал Ансорӣ] гуфт, ба мо хабар дод [Маън ибни Исо Ал Каззоз] гуфт, ба мо [Молик ибни Анас] хабар додааст. Аз роҳи дигар; ва ба мо [Қутайба] аз [Молик] аз [Суҳайл ибни Абӯ Солеҳ] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) фармуд: «Агар мусалмон ё мӯъмин таҳорат кунад, пас рӯи худро бишӯяд, пас гуноҳҳое, ки дар рӯи об аз об берун меояд. об, ё чизе монанди он. Агар дасташро бишӯяд, гуноҳҳои дастонаш бо об ё бо охирин қатраи об берун мешавад, то ки хурдтарин гуноҳе берун наояд». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадиси саҳеҳи Ҳасан аст, яъне ҳадисе аст, ки Молик аз Суҳайл аз падараш аз Абуҳурайра ва Абушолиҳ, падари Суҳайл, яъне Абусолиҳ Ас Саммон ва номаш Заквон аст. Худи Абуҳурайра то ҳол дар бораи номи ӯ баҳс дорад; баъзе Абду Сямси гуфтанд, баъзе Абдуллох ибни Амру гуфтанд ва монанди ин Мухаммад ибни Исмоил гуфт; 'Ин аз ҳама дуруст аст'. Абу Исо гуфт; Дар ин боб низ аз Усмон ибни Аффон, Саубон, Аш-Шунабиҳӣ, Умар ибни Абоса, Салмон, Абдуллоҳ ибни Амру ва Аш-Шунабиҳӣ ривоят шудааст, ки аз Абубакри Аш Шиддиқ ривоят кардаанд, вале он ҳазрат (р) онро мустақиман аз Паёмбари Худо (с) нашунидааст. Номи ӯ Абдурраҳмон ибни Усайла буд ва лақабаш Абуабдуллоҳ барои дидор бо Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам сафар кард, дар ҳоле ки худи Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дар ҳоли дар сафар буданаш даргузашт. Аз Паёмбари Худо (с) чанд ҳадис ривоят кардааст. Аш-Шунабӣ ибни Аъсор ал-Аҳмосӣ дӯсти Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) буд ва ӯро Ашшунабиҳи низ мегуфтанд. Ҳадиси ривояткардааш ин аст; гуфт; Аз Паёмбар (с) шунидам, ки мефармуд: «Дарҳақиқат, ман умматро зиёд мекунам, пас пас аз ман якдигарро накушед».
Hadith
Imam Tirmidzi : 3
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَهَنَّادٌ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عَلِيٍّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مِفْتَاحُ الصَّلَاةِ الطُّهُورُ وَتَحْرِيمُهَا التَّكْبِيرُ وَتَحْلِيلُهَا التَّسْلِيمُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا الْحَدِيثُ أَصَحُّ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَحْسَنُ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ هُوَ صَدُوقٌ وَقَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ قَالَ أَبُو عِيسَى و سَمِعْت مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ يَقُولُ كَانَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَالْحُمَيْدِيُّ يَحْتَجُّونَ بِحَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ قَالَ مُحَمَّدٌ وَهُوَ مُقَارِبُ الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ
Ба мо [Қутайба] ва [Ҳаннад] ва [Маҳмуд ибни Ғайлон] гуфта шуд, ки гуфтанд; [Вокиъ] аз [Суфён] ба мо гуфтааст. -ба тарзе дигар зикр шудааст- Ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Басёр] гуфт, ба мо гуфтааст [Абдурраҳмон ибни Маҳдӣ] гуфтааст, ба мо [Суфён] аз [Абдуллоҳ ибни Муҳаммад ибни Оқил] аз [Муҳаммад ибни Ҳанафия] аз [Али] аз Паёмбар (с) ривоят кардааст, ки калиди такбир барои намоз аст. ҳалол салом аст». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис саҳеҳтарин ва беҳтарини ин боб аст. Абдуллоҳ ибни Муҳаммад ибни Оқил одами поквиҷдон аст, аммо олимоне ҳастанд, ки дар бораи ҳофизии ӯ сухан мегӯянд. Абу Исо гуфт; «Ман Муҳаммад ибни Исмоилро шунидам, ки мегуфт; Аҳмад ибни Ҳанбал, Исҳоқ ибни Иброҳим ва Ҳумайдӣ бо ҳадиси Абдуллоҳ ибни Муҳаммад ибни Оқил истиқбол мекунанд. Муҳаммад гуфт; "Вақт наздик аст". Абу Исо гуфт; «Дар ин боб таърихе аз Ҷобир ва Абусаид низ омадааст».
Hadith
Imam Tirmidzi : 4
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ زَنْجَوَيْهِ الْبَغْدَادِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ قَرْمٍ عَنْ أَبِي يَحْيَى الْقَتَّاتِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِفْتَاحُ الْجَنَّةِ الصَّلَاةُ وَمِفْتَاحُ الصَّلَاةِ الْوُضُوءُ
ба мо [Абубакр Муҳаммад ибни Занҷавиҳи Бағдодӣ] гуфт, на танҳо як нафар, гуфт ӯ; ба мо [Хусайн ибни Муҳаммад] гуфт, ба мо [Сулаймон ибни Қарн] аз [Абу Яҳё ал-Қаттот] аз [Муҷоҳид] аз [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] разияллоҳу анҳу ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) фармуд: Калиди биҳишт намоз аст, калиди таҳорат бошад».
Hadith
Imam Tirmidzi : 5
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَهَنَّادٌ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ قَالَ شُعْبَةُ وَقَدْ قَالَ مَرَّةً أُخْرَى أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْخُبْثِ وَالْخَبِيثِ أَوْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَزَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ وَجَابِرٍ وَابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ أَصَحُّ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَحْسَنُ وَحَدِيثُ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ فِي إِسْنَادِهِ اضْطِرَابٌ رَوَى هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ وَسَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ فَقَالَ سَعِيدٌ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عَوْفٍ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ و قَالَ هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ وَرَوَاهُ شُعْبَةُ وَمَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ فَقَالَ شُعْبَةُ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ وَقَالَ مَعْمَرٌ عَنْ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو عِيسَى سَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا فَقَالَ يُحْتَمَلُ أَنْ يَكُونَ قَتَادَةُ رَوَى عَنْهُمَا جَمِيعًا
Ба мо [Қутайба] ва [Ҳаннад] хабар доданд, гуфтанд; ба мо [Вакиъ] аз [Суъба] аз [Абдул-Азиз ибни Шухайб] аз [Анас ибни Молик] ривоят кардааст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ҳангоме ки ба ҳоҷатхона дохил мешуданд, фармуданд: «АЛЛОҲУММА ИННИ АЪУДЗУ БИКА - Худоё, дарҳақиқат, ман аз Ту паноҳ мебарам». Шуъба гуфт; Ва дар замони дигар гуфт: «АЪУДЗУ БИКА МИНАЛ ХУБТСИ ВАЛ ХУБИИС - Ба ту аз шайтонхои нари ва зани шайтон панох мебарам- ё АЛ ХУБУТСИ ВАЛ ХАБАЪИТ - Ба ту панох мебарам аз шайтонхои нар ва мода-». Абу Исо гуфт; «Дар ин боб низ аз Алӣ, Зайд ибни Арқам, Ҷобир ва Ибни Масъуд ривоятҳо омадааст». Абу Исо гуфт; «Ҳадиси Анас ибни Исо дар ин боб саҳеҳтарин ва беҳтарин аст. Зимнан, дар ҳадиси Зайд ибни Арқам, дар санод иштибоҳ омадааст. Ин ҳадисро Ҳисём ад Дастувоӣ ва Саид ибни Абуаруба низ аз Қатода ривоят кардаанд. Саъид гуфт, ки аз Қосим ибни Авф Аси Сиёбонӣ аз Зайд ибни Арқам аст. Ва Ҳиём ад Дастувоъӣ аз Қатодаи Зайд ибни Арқам ва Суъба ва Маъмар аз Қатодаи Надр ибни Анас ривоят кардаанд. Суъба аз Зайд ибни Арқам ривоят кардааст. Маъмар гуфт, ки аз Надр ибни Анас аз падараш, аз Паёмбари Худо (с) аст. Абу Исо гуфт; «Аз Муҳаммад (с) дар бораи ин таърих пурсидам, пас ӯ ҷавоб дод: «Ҳоло мумкин аст, ки Қатода аз ҳардуи онҳо ривоят кардааст».
Hadith
Imam Tirmidzi : 6
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْخُبْثِ وَالْخَبَائِثِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
ба мо [Аҳмад ибни Абда Адл Длабби ал-Башрӣ] гуфт, ба мо [Ҳаммад ибни Зайд] аз [Абдул Азиз ибни Шуҳайб] аз [Анас ибни Молик] гуфтааст; «Пайғамбар (с) ҳангоме ки ба ҳоҷатхона даромаданд, гуфт: «АЛЛОҲУММА ИННИ АЪУДЗУ БИКА МИНАЛ ХУБУТСИ ВАЛ ХАБАЪИТ - Худоё, аз шайтонҳои марду зан ба Ту паноҳ мебарам». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадиси саҳеҳи Ҳасан аст».
Hadith
Imam Tirmidzi : 7
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ إِسْرَائِيلَ بْنِ يُونُسَ عَنْ يُوسُفَ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ مِنْ الْخَلَاءِ قَالَ غُفْرَانَكَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ إِسْرَائِيلَ عَنْ يُوسُفَ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ وَأَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى اسْمُهُ عَامِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ الْأَشْعَرِيُّ وَلَا نَعْرِفُ فِي هَذَا الْبَابِ إِلَّا حَدِيثَ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
ба мо хабар дод [Муњаммад ибни Исмоил] гуфт, ба мо [Молик ибни Исмоил] аз [Исроил ибни Юнус] аз [Юсуф ибни Абу Бурда] аз [падараш] аз [Оиша] Радлияллоњу анњо гуфтааст, гуфт: «Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳожатхонадан чиққанларида: «ҒУФРАНАКА - Мағфиратингдан умидворман», деб ўқидилар. Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис аз дараҷаи Ҳасани Ғариб аст, мо намедонем, ҷуз ин ки аз ҳадиси исроилӣ, аз Юсуф ибни Абу Бурда аст, дар ҳоле ки номи Абу Бурда ибни Абумӯсо Омир ибни Абдуллоҳ ибни Қайси Асъарӣ аст. Ва мо дар ин боб ҷуз аз ҳадиси Оиша разияллоҳу анҳо аз Паёмбари Худо (с) намедонем.
Hadith
Imam Tirmidzi : 8
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءَ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَيْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بَوْلٍ وَلَا تَسْتَدْبِرُوهَا وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُواقَالَ أَبُو أَيُّوبَ فَقَدِمْنَا الشَّامَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ قَدْ بُنِيَتْ مُسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةِ فَنَنْحَرِفُ عَنْهَا وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ الزُّبَيْدِيِّ وَمَعْقِلِ بْنِ أَبِي الْهَيْثَمِ وَيُقَالُ مَعْقِلُ بْنُ أَبِي مَعْقِلٍ وَأَبِي أُمَامَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي أَيُّوبَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَصَحُّ وَأَبُو أَيُّوبَ اسْمُهُ خَالِدُ بْنُ زَيْدٍ وَالزُّهْرِيُّ اسْمُهُ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيُّ وَكُنْيَتُهُ أَبُو بَكْرٍ قَالَ أَبُو الْوَلِيدِ الْمَكِّيُّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بِبَوْلٍ وَلَا تَسْتَدْبِرُوهَا إِنَّمَا هَذَا فِي الْفَيَافِي وَأَمَّا فِي الْكُنُفِ الْمَبْنِيَّةِ لَهُ رُخْصَةٌ فِي أَنْ يَسْتَقْبِلَهَا وَهَكَذَا قَالَ إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ و قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ رَحِمَهُ اللَّهُ إِنَّمَا الرُّخْصَةُ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي اسْتِدْبَارِ الْقِبْلَةِ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَمَّا اسْتِقْبَالُ الْقِبْلَةِ فَلَا يَسْتَقْبِلُهَا كَأَنَّهُ لَمْ يَرَ فِي الصَّحْرَاءِ وَلَا فِي الْكُنُفِ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ
ба мо [Саъид ибни Абдурраҳмони Махзумӣ] гуфт, ба мо [Суфён ибни Уяйна] аз [Зуҳрӣ] аз [Атоъ ибни Язид ал-Лайтсӣ] аз [Абу Айюб ал-Аншарӣ] ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) фармуд: «Агар рӯятонро ба қибла кунед ё нагардонед. ё ҳоҷат кардан. хурд. Аммо рӯ ба шарқ ё ғарб». Абу Айюб гуфт; «Вақте ба Сурия расидем, дидем, ки ҳоҷатхонаҳояшонро рӯ ба сӯи қибла сохтааст ва аз онҳо рӯй гардонидем ва аз Худо омурзиш хостем». Абу Исо гуфт; «Дар ин боб низ аз Абдуллоҳ ибни Ҳорис ибни Ҷазӣ Аз Зубайдӣ ва Мақил ибни Абулҳайсам, ки бо номи Маъқил ибни Абу Умома маъруф аст,, Абу Ҳурайра ва Суҳайл ибни Ҳаниф омадааст». Абу Исо гуфт; «Дар ин боб ҳадисе, ки Абу Айюб ривоят кардааст, беҳтарин ва саҳеҳтарин аст. Номи Абу Айюб Холид ибни Зайд, номи Аз Зуҳри Муҳаммад ибни Муслим ибни Убайдуллоҳ ибни Сайҳоб Аз Зуҳри ва лақаби ӯ Абубакр аст. Абулвалид ал Маккий гуфт; Абу Абдуллох Мухаммад ибни Идрис Аси Сёфиъй гуфт; «Маънои ягонаи суханони Паёмбари Худо (с) «Ҳангоми ҳоҷат кардан ё пешоб кардан ба қибла рӯ нагардон ва ба он пушт нагардон» дар ҷои кушод аст. Дар ҳамин ҳол, агар шумо дар бинои пӯшида бошед, рӯ ба самти қибла роҳат аст. Исҳоқ ибни Иброҳим низ чунин гуфтааст. Дар ҳамин ҳол Аҳмад ибни Ҳанбал Раҳималлоҳ гуфт: «Паёмбар соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳожат ва пешоб қилишда қулайликлари фақат у зотга юз ўгиришдан иборат эди, у билан рўбарў бўлиш ҳали ҳалол эмас». Гӯё Имом Аҳмад дар биёбон ва ё дар бинои пӯшида фарқ намекунад, то рӯ ба сӯи қибла бошад.
Hadith
Imam Tirmidzi : 9
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَنَهَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِبَوْلٍ فَرَأَيْتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْبَضَ بِعَامٍ يَسْتَقْبِلُهَاوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي قَتَادَةَ وَعَائِشَةَ وَعَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
[Муҳаммад ибни Басёр] ба мо гуфт ва [Муҳаммад ибни Ал Мутсанна] ҳарду гуфтанд; ба мо [Ваҳб ибни Ҷарир] гуфт, ба мо [падарам] аз [Муҳаммад ибни Исҳоқ] аз [Абон ибни Солеҳ] аз [Муҷоҳид] аз [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] нақл кардааст, гуфт; Паёмбар (с) ҳангоми пешоб кардан ба самти қибла рӯ оварданро манъ кардаанд, вале ман ӯро як сол пеш аз марг рӯ ба сӯи қибла дидам». Дар ин боб низ таърих аз Абу Қатода, Оисия ва Аммор ибни Ёсир оварда шудааст. Абу Исо гуфт; «Дар ин боб ҳадиси Ҷобир (р) ҳасан ғариб аст».
Hadith
Imam Tirmidzi : 10
وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَأَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبُولُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِحَدَّثَنَا بِذَلِكَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ وَحَدِيثُ جَابِرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ لَهِيعَةَ وَابْنُ لَهِيعَةَ ضَعِيفٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ ضَعَّفَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ وَغَيْرُهُ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ
Ва ин њадисро [Ибни Лањиъа], аз [Абу Зубайр], [Љобир], аз [Абу ќатода] ривоят кардаанд, ки боре дид, ки Паёмбар (с) ба сўи ќибла пешоб мекунад. [Қутайба] ба мо чунин гуфтааст, гуфт; «Ибни Лаҳия ба мо нақл кардааст». Ва ҳадиси Ҷобир, ки аз Паёмбари Худо (с) ривоят шудааст, аз ҳадиси Ибни Лаҳия саҳеҳтар аст, зеро Ибни Лаҳия ба назари ҳадисшиносон, Имом Яҳё ибни Саиди Қассон ва дигарон, ки онро аз ҳофизи худ тафсир кардаанд, шахси заиф буд».
Hadith
Imam Tirmidzi : 11
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَرَقِيتُ يَوْمًا عَلَى بَيْتِ حَفْصَةَ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَاجَتِهِ مُسْتَقْبِلَ الشَّامِ مُسْتَدْبِرَ الْكَعْبَةِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
ба мо хабар дод [Ҳаннад] гуфт, ба мо [Абда ибни Сулаймон] аз [Убайдуллоҳ ибни Умар] аз [Муҳаммад ибни Яҳё ибни Ҳаббон] аз амакаш - [Восиъ ибни Ҳаббон] - аз [Ибни Умар] гуфт; «Рӯзе ба болохонаи хонаи Ҳафшоҳ баромадам ва дидам, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ҳоҷат мекардаанд, дар ҳоле ки ба тарафи Сурия рӯбарӯ шуда, пушт ба сӯи Каъбаро гирифтаанд». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис дар дараҷаи саҳеҳ аст».
Hadith
Imam Tirmidzi : 12
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَنْ حَدَّثَكُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَبُولُ قَائِمًا فَلَا تُصَدِّقُوهُ مَا كَانَ يَبُولُ إِلَّا قَاعِدًاقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُمَرَ وَبُرَيْدَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَسَنَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَصَحُّ وَحَدِيثُ عُمَرَ إِنَّمَا رُوِيَ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ قَالَ رَآنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبُولُ قَائِمًا فَقَالَ يَا عُمَرُ لَا تَبُلْ قَائِمًا فَمَا بُلْتُ قَائِمًا بَعْدُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَإِنَّمَا رَفَعَ هَذَا الْحَدِيثَ عَبْدُ الْكَرِيمِ بْنُ أَبِي الْمُخَارِقِ وَهُوَ ضَعِيفٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ ضَعَّفَهُ أَيُّوبُ السَّخْتِيَانِيُّ وَتَكَلَّمَ فِيهِ وَرَوَى عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَا بُلْتُ قَائِمًا مُنْذُ أَسْلَمْتُ وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الْكَرِيمِ وَحَدِيثُ بُرَيْدَةَ فِي هَذَا غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَمَعْنَى النَّهْيِ عَنْ الْبَوْلِ قَائِمًا عَلَى التَّأْدِيبِ لَا عَلَى التَّحْرِيمِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ إِنَّ مِنْ الْجَفَاءِ أَنْ تَبُولَ وَأَنْتَ قَائِمٌ
ба мо [Алӣ ибни Ҳуҷр] гуфт, ба мо [Шарик] аз [Ал Миқдом ибни Сурайҳ] аз [падараш] аз [Оиша] нақл кардааст, гуфт: «Ҳар кӣ ба ту гӯяд, ки Паёмбар (с) дар ҳоли истода пешоб кардааст, бовар накун, зеро ӯ ҷуз дар ҳолати нишаста пешоб накардааст». Ӯ мегӯяд; Дар ин боб ҳадис аз дӯстони Умар, Бурайда ва Абдурраҳмон ибни Ҳасан низ омадааст. Абу Исо гуфт; Ҳадиси Оиша дар ин боб беҳтарин ва саҳеҳтарин аст, дар ҳоле ки ҳадиси Умар аз ҳадиси Абдулкарим ибни Абул Мухориқ аз Нофиъ, аз Ибни Умар, аз Умар ривоят шудааст, гуфт; «Пайғамбар (с) боре дид, ки маро истода пешоб карда истодаам, сипас фармуд: «Эй Умар, истода пешоб накун, пас ман дигар истода пешоб накардам». Абу Исо гуфт; Ягона шахсе, ки ин ҳадисро тафсир кардааст, Абдулкарим ибни Абулмухориқ буд ва ба назари ҳадисшиносон шахси заиф буд. Абӯайюб Оси Сихтиёнӣ низ заъиф кардааст ва онро баррасӣ кардааст». Убайдуллоҳ аз Нофиъ, аз Ибни Умар ривоят кардааст, ки гуфт; Умар разияллоҳу анҳу гуфт; «Аз замони ислом шуданам боре истода пешоб накардаам». Ва ин ҳадис саҳеҳтар аз ҳадиси Абдулкарим аст, дар ҳоле ки ҳадиси Бурайда дар ин боб маҳфузи бедор-' нест. Зимнан, маънои манъи пешоб кардан дар рост ба одоб марбут аст, на манъи манъкунанда. Аз Абдуллоҳ ибни Масъуд ривоят аст, ки гуфт: «Агар рост истода пешоб кунед, ахлоқи бад аст».
Hadith
Imam Tirmidzi : 13
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ عَلَيْهَا قَائِمًا فَأَتَيْتُهُ بِوَضُوءٍ فَذَهَبْتُ لِأَتَأَخَّرَ عَنْهُ فَدَعَانِي حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ عَقِبَيْهِ فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِقَالَ أَبُو عِيسَى و سَمِعْت الْجَارُودَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ الْأَعْمَشِ ثُمَّ قَالَ وَكِيعٌ هَذَا أَصَحُّ حَدِيثٍ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْحِ و سَمِعْت أَبَا عَمَّارٍ الْحُسَيْنَ بْنَ حُرَيْثٍ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَكَذَا رَوَى مَنْصُورٌ وَعُبَيْدَةُ الضَّبِّيُّ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ مِثْلَ رِوَايَةِ الْأَعْمَشِ وَرَوَى حَمَّادُ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ وَعَاصِمُ بْنُ بَهْدَلَةَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدِيثُ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ أَصَحُّ وَقَدْ رَخَّصَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي الْبَوْلِ قَائِمًا قَالَ أَبُو عِيسَى وَعَبِيدَةُ بْنُ عَمْرٍو السَّلْمَانِيُّ رَوَى عَنْهُ إِبْرَاهِيمُ النَّخَعِيُّ وَعَبِيدَةُ مِنْ كِبَارِ التَّابِعِينَ يُرْوَى عَنْ عَبِيدَةَ أَنَّهُ قَالَ أَسْلَمْتُ قَبْلَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَنَتَيْنِ وَعُبَيْدَةُ الضَّبِّيُّ صَاحِبُ إِبْرَاهِيمَ هُوَ عُبَيْدَةُ بْنُ مُعَتِّبٍ الضَّبِّيُّ وَيُكْنَى أَبَا عَبْدِ الْكَرِيمِ
ба мо хабар дод [Ҳаннад] гуфт, ба мо [Вокиъ] аз [Аъмосӣ] аз [Абу Воил] аз [Худзайфа] гуфтааст; «Пайғамбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам боре ба партовгоҳи мардум рафт ва дар ҳоле ки истода пешоб кард. Ман рафтам, то аз ӯ дур шавам, вале ӯ маро даъват кард, то дар паҳлӯяш будам, баъд таҳорат кард ва хуфашро масҳ кард. Абу Исо гуфт; «Ман шунидам, ки [Ал-Ҷаруд] мегуфт; «Шунидам, ки [Вокӣ] ин ҳадисро аз [Аъмосӣ] гуфтааст, пас аз он Воқӣ гуфт: «Ин саҳеҳтарин ҳадиси шарифест, ки аз Паёмбари Худо (с) дар бораи масҳ кардани хуф аст. Ва низ шунидам, ки Абуаммар ал-Хусайн ибни Ҳурайб мегуфт: 'Вакиро шунидам', баъд гуфт'. Абу Исо гуфт; «Чунин [Мансур] ва [Убайда Адли Длаббий] аз [Абу Воил] аз [Худзайфа] ривоят кардаанд, чунон ки ал-Амасий ривоят кардааст». [Ҳаммад ибни Абу Сулаймон] ва [Ошим ибни Бинда] низ аз [Абу Воил], аз [Муғира ибни Сюъба] ва аз Паёмбари Худо (с) ривоят кардаанд. Дар ҳамин ҳол, ҳадиси Абувоил аз Ҳузайфа саҳеҳтарин ҳадис аст. Бархе аз олимон пешоб карданро ҳангоми истода осон кардаанд. Абу Исо гуфт; Иброҳини Наҳоӣ аз Абида ибни Амру Ас Салмонӣ ривоят кардааст ва Абида аз олими тобеин аст. Аз Абида ривоят аст, ки боре гуфт; «Ду сол пеш аз вафоти Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам исломро қабул кардам. Дар ҳамин ҳол, Убайда Адл Лаббӣ дӯсти Иброҳим буд, яъне Убайда ибни Муаттиб Адл Длабӣ, ки лақаби Абу Абдулкарим буд.
Hadith
Imam Tirmidzi : 14
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ الْمُلَائِيُّ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ الْحَاجَةَ لَمْ يَرْفَعْ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنْ الْأَرْضِقَالَ أَبُو عِيسَى هَكَذَا رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَنَسٍ هَذَا الْحَدِيثَ وَرَوَى وَكِيعٌ وَأَبُو يَحْيَى الْحِمَّانِيُّ عَنْ الْأَعْمَشِ قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ الْحَاجَةَ لَمْ يَرْفَعْ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنْ الْأَرْضِ وَكِلَا الْحَدِيثَيْنِ مُرْسَلٌ وَيُقَالُ لَمْ يَسْمَعْ الْأَعْمَشُ مِنْ أَنَسٍ وَلَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ نَظَرَ إِلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ رَأَيْتُهُ يُصَلِّي فَذَكَرَ عَنْهُ حِكَايَةً فِي الصَّلَاةِ وَالْأَعْمَشُ اسْمُهُ سُلَيْمَانُ بْنُ مِهْرَانَ أَبُو مُحَمَّدٍ الْكَاهِلِيُّ وَهُوَ مَوْلًى لَهُمْ قَالَ الْأَعْمَشُ كَانَ أَبِي حَمِيلًا فَوَرَّثَهُ مَسْرُوقٌ
ба мо хабар дод [Кутайба ибни Саид] гуфт, ба мо [Абдуссалом ибни Ҳарби Мулоъӣ] аз [Аъмосӣ] аз [Анас] гуфтааст. «Вақте Паёмбар (с) мехост, ки худро сабук кунад, ҷомаашро набардошт, то ба замин наздик шавад». Абу Исо гуфт; «Ҳамин тавр [Муҳаммад ибни Рабиъа] ин ҳадисро аз [Аъмосӣ], аз [Анас] ривоят кардааст». Дар ҳоле, ки [Вакиъ] ва [Абу Яҳёи Ҳиммонӣ] аз [Аъмосӣ] ривоят кардаанд, гуфт: [Ибни Умар] гуфт; «Вақте Паёмбар (с) мехост, ки худро сабук кунад, ҷомаашро набардошт, то ба замин наздик шавад». Ва ин ду ҳадис мурсаланд. Инчунин гуфта мешавад, ки Аъмосӣ аз Анас ва аз асҳоби Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам чизе нашунидааст. Анас ибни Моликро дид ва гуфт; Анас (р)-ро дидам, ки намоз мехонад, сипас ба ӯ дар бораи намоз ёдовар шуд. Дар ҳамин ҳол, номи Ал Аъмосӣ Сулаймон ибни Миҳрон Абу Муҳаммад Ал-Коҳилӣ аст ва ӯ ғуломи собиқ аз қабилаи Коҳилӣ буд. Ал Аъмасӣ гуфт; «Падарам фарзанде дошт, ки ҳанӯз дар батни модар буд ва баъд аз Масруқ мерос гирифта буд».
Hadith
Imam Tirmidzi : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يَمَسَّ الرَّجُلُ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِوَفِي هَذَا الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَسَلْمَانَ وَأبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ اسْمُهُ الْحَارِثُ بْنُ رِبْعِيٍّ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ كَرِهُوا الِاسْتِنْجَاءَ بِالْيَمِينِ
ба мо [Муњаммад ибни Абу Умари Маккї] гуфт, ба мо [Суфён ибни Уяйна] аз [Маъмар] аз [Яњё ибни Абӯкасир] аз [Абдуллоњ ибни Абу Қатода] аз [падараш] ривоят кардааст; «Пайғамбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) наҳй кард, ки мардро бо дасти росташ ба узвҳои ҷинсиаш ламс кунад». Дар ин боб низ аз Оиша, Салмон, Абу Ҳурайра ва Суҳайл ибни Ҳаниф ривоятҳо оварда шудаанд. Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис ҳасани саҳеҳ аст». Дар ҳамин ҳол, номи Абу Қатода Ал-Ансорӣ Ал Ҳорис Ар Рибӣ аст. Ба гуфтаи коршиносони илмӣ, татбиқи ин ҳадис ин аст, ки истинҷа` -ҷебок - бо дасти рост ҷоиз аст.
Hadith
Imam Tirmidzi : 16
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ قِيلَ لِسَلْمَانَقَدْ عَلَّمَكُمْ نَبِيُّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى الْخِرَاءَةَ فَقَالَ سَلْمَانُ أَجَلْ نَهَانَا أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَنْ نَسْتَنْجِيَ بِالْيَمِينِ أَوْ أَنْ يَسْتَنْجِيَ أَحَدُنَا بِأَقَلَّ مِنْ ثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ أَوْ أَنْ نَسْتَنْجِيَ بِرَجِيعٍ أَوْ بِعَظْمٍقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَخُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ وَجَابِرٍ وَخَلَّادِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ سَلْمَانَ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ رَأَوْا أَنَّ الِاسْتِنْجَاءَ بِالْحِجَارَةِ يُجْزِئُ وَإِنْ لَمْ يَسْتَنْجِ بِالْمَاءِ إِذَا أَنْقَى أَثَرَ الْغَائِطِ وَالْبَوْلِ وَبِهِ يَقُولُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
ба мо хабар дод [Ҳаннад] гуфт, ба мо [Абу Муовия] аз [Аъмасӣ] аз [Иброҳим] аз [Абдурраҳмон ибни Язид] гуфтааст, ки гуфт: Оё паёмбаратон (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ба шумо ҳама чизро то ҳоҷат карданро ёд додааст? [Салмон] дар посух гуфт: Дуруст аст, ки моро аз руй ба кибла хангоми тахорат ё пешоб кардан, истинчо бо дасти рост ва истинчо бо камтар аз се санг ва истинчо карданро бо саргини хайвонот ё устухон манъ кардааст. Абу Исо гуфт; «Дар ин боб низ аз Оисия, Хузайма ибни Собит, Ҷобир, Халлод ибни Соиб, аз падараш ривоят аст». Абу Исо гуфт; «Дар ин боб ҳадиси Салмон ҳасани саҳеҳ аст, ин ақидаи аксари уламо аз саҳобагони Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ва касонест, ки баъд аз ӯ омадаанд. Ба эътиқоди онҳо, ки бо санг намоз хондан, агар бо об накунад, кифоя аст, яъне вақте ки санг қодир ба пок кардани чирки мавҷуд аст. Ин ақидаро Атс Цаврӣ, Ибни Муборак, Аси Сёфиъӣ, Аҳмад ва Исҳоқ низ қабул кардаанд.
Hadith
Imam Tirmidzi : 17
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ وَقُتَيْبَةُ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحَاجَتِهِ فَقَالَ الْتَمِسْ لِي ثَلَاثَةَ أَحْجَارٍ قَالَ فَأَتَيْتُهُ بِحَجَرَيْنِ وَرَوْثَةٍ فَأَخَذَ الْحَجَرَيْنِ وَأَلْقَى الرَّوْثَةَ وَقَالَ إِنَّهَا رِكْسٌقَالَ أَبُو عِيسَى وَهَكَذَا رَوَى قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ نَحْوَ حَدِيثِ إِسْرَائِيلَ وَرَوَى مَعْمَرٌ وَعَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَرَوَى زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَرَوَى زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَهَذَا حَدِيثٌ فِيهِ اضْطِرَابٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ هَلْ تَذْكُرُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ شَيْئًا قَالَ لَا قَالَ أَبُو عِيسَى سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَيُّ الرِّوَايَاتِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ أَصَحُّ فَلَمْ يَقْضِ فِيهِ بِشَيْءٍ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا فَلَمْ يَقْضِ فِيهِ بِشَيْءٍ وَكَأَنَّهُ رَأَى حَدِيثَ زُهَيْرٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَشْبَهَ وَوَضَعَهُ فِي كِتَابِ الْجَامِعِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَصَحُّ شَيْءٍ فِي هَذَا عِنْدِي حَدِيثُ إِسْرَائِيلَ وَقَيْسٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ لِأَنَّ إِسْرَائِيلَ أَثْبَتُ وَأَحْفَظُ لِحَدِيثِ أَبِي إِسْحَقَ مِنْ هَؤُلَاءِ وَتَابَعَهُ عَلَى ذَلِكَ قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ قَالَ أَبُو عِيسَى و سَمِعْت أَبَا مُوسَى مُحَمَّدَ بْنَ الْمُثَنَّى يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ مَهْدِيٍّ يَقُولُ مَا فَاتَنِي الَّذِي فَاتَنِي مِنْ حَدِيثِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ إِلَّا لِمَا اتَّكَلْتُ بِهِ عَلَى إِسْرَائِيلَ لِأَنَّهُ كَانَ يَأْتِي بِهِ أَتَمَّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَزُهَيْرٌ فِي أَبِي إِسْحَقَ لَيْسَ بِذَاكَ لِأَنَّ سَمَاعَهُ مِنْهُ بِآخِرَةٍ قَالَ و سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ الْحَسَنِ التِّرْمِذِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ إِذَا سَمِعْتَ الْحَدِيثَ عَنْ زَائِدَةَ وَزُهَيْرٍ فَلَا تُبَالِي أَنْ لَا تَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِهِمَا إِلَّا حَدِيثَ أَبِي إِسْحَقَ وَأَبُو إِسْحَقَ اسْمُهُ عَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ السَّبِيعِيُّ الْهَمْدَانِيُّ وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِيهِ وَلَا يُعْرَفُ اسْمُهُ
[Ҳаннад] ба мо хабар дод ва [Қутайба] ҳарду гуфтанд; ба мо [Вакиъ] аз [Исроил] аз [Абу Исхок] аз [Абу Убайда] аз [Абдуллох] ривоят кардааст, гуфт: Паёмбар (с) барои рафъи худ берун баромад ва сипас фармуд: «Бароям се санг биёбед», Абу Убайд гуфт; Пас ман ба ӯ ду санг ва як саргини хушк овардам, ӯ танҳо ду санг гирифт ва саргини ҳайвонотро партофт ва гуфт: «Дарҳақиқат, саргини ҳайвонот наҷис аст». Абу Исо гуфт; Ин аст, ки [Қаис ибни Рабӣ] ин ҳадисро аз [Абу Исҳоқ], аз [Абу Убайда] ва аз [Абдуллоҳ] ҳамчун ҳадиси Исроил ривоят кардааст. [Маъмар] ва [Аммар ибни Рўзайќ] низ аз [Абу Исњоќ], аз [Алќама] ва аз [Абдуллоњ] ривоят кардаанд. [Зухайр] аз [Абу Исхок], аз [Абдуррахмон ибни Асвад], аз падараш - [Ал Асвад ибни Язид] - аз [Абдуллох] ривоят кардааст. Аммо дар ин ҳадис нофаҳмиҳо мавҷуд аст. Ба мо Муҳаммад ибни Басиёр Ал Абдӣ гуфт, ба мо хабар дод Муҳаммад ибни Ҷаъфар гуфт, Суъбаро аз Амру ибни Мурра ба мо нақл кардааст, гуфт; — Аз Абдулло чизе дар хотир доред? ҷавоб дод: «Не». Абу Исо гуфт; Аз Абдуллоҳ ибни Абдураҳмон пурсидам; Кадом ривоят дар ҳадиси Абу Исҳоқ саҳеҳтар аст? вале у ба чизе чавоб надод. Ва ман ҳам аз Муҳаммад пурсидам, аммо ӯ низ ҷавобе надод». Гӯё дид, ки ҳадиси Зуҳайр аз Абу Исҳоқ, аз Абдурраҳмон ибни Асвад, аз падараш ва Абдуллоҳ аст, ки мушобеҳе дорад ва онро дар китоби “Ал-Ҷомеъ” даровард. Абу Исо гуфт; «Дар ин боб, ба назари ман, саҳеҳтарин ҳадиси Исроил ва Қайс аз Абу Исҳоқ, Абу Убайда ва Абдуллоҳ аст. Зеро Исроил касест, ки тавонотар аст ва ҳадиси Абу Исҳоқро аз дигарон ҳифз мекунад. Инро Қайс ибни Ар Рабиъ тақвият додааст. Абу Исо гуфт; Аз Абумўсо Муњаммад ибни Мутсанна шунидам, ки мегўяд; Аз Абдурраҳмон ибни Маҳдӣ шунидам, ки мегуфт; «Аз ман гум нашудааст, чунон ки аз ҳадиси Суфён Атс-Саврӣ ва аз Абу Исҳоқ аз ман гум шудааст, магар чизе, ки ман бар Исроил нигоҳ доштам, зеро ӯ онро бо чизе комилтар ривоят кардааст». Абу Исо гуфт; «Таърихи Зухайр аз Абу Исхок чунин нест, зеро дар охир шунидааст». Гуфт; Аз Аҳмад ибни Ҳасан Ат Турмудзӣ шунидам, ки мегуфт; Ман шунидам, ки Аҳмад ибни Ҳанбал мегуфт: «Агар ҳадисро аз Заъида ва Зуҳайр шунидед, итминон ҳосил кун, ҳарчанд онро аз касе нашунидаӣ, ба ҷуз ҳадиси Абу Исҳоқ, дар ҳоле ки номи Абу Исҳоқ Амру ибни Абдуллоҳ Оси Сабии ал-Ҳамдонӣ аст ва Абуубайда ибни Абдуллоҳ ибни Масъуд аз падараш нашунидааст ва номи ӯ низ номаълум аст».
Hadith
Imam Tirmidzi : 18
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَسْتَنْجُوا بِالرَّوْثِ وَلَا بِالْعِظَامِ فَإِنَّهُ زَادُ إِخْوَانِكُمْ مِنْ الْجِنِّوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَسَلْمَانَ وَجَابِرٍ وَابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَغَيْرُهُ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ كَانَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْجِنِّ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ فَقَالَ الشَّعْبِيُّ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَسْتَنْجُوا بِالرَّوْثِ وَلَا بِالْعِظَامِ فَإِنَّهُ زَادُ إِخْوَانِكُمْ مِنْ الْجِنِّ وَكَأَنَّ رِوَايَةَ إِسْمَعِيلَ أَصَحُّ مِنْ رِوَايَةِ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا
ба мо [Ҳаннад] гуфт, ба мо [Ҳафш ибни Ғиётс] аз [Довуд ибни Абӯҳинд] аз [Аш Сяъбӣ] аз [Алқама] аз [Абдуллоҳ ибни Масъуд] ривоят кардааст, фармуд: Расули Худо (с) фармуд: расму оинҳои худро ба кор набаред, ки онҳо аз саргини чорвои шумо ҳастанд ва онҳо аз хӯрдани саргини шумо ҳастанд. ҷин. Дар ин боб низ ҳадис аз Абуҳурайра, Салмон, Ҷобир ва Ибни Умар омадааст. Абу Исо гуфт; [Исмоил ибни Иброҳим] ва илова бар ин ҳадисро аз [Довуд ибни Абуҳинд], аз [Аш Сяъбӣ], аз [Алқама], аз [Абдуллоҳ] ривоят кардааст, ки дар шаби Лайлатул Қадар ҳамроҳи Паёмбар (с) буданд ҳадис дароз аст. Аш Сяъбӣ (р) ривоят мекунад, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) фармуданд: «Бо чирк ва устухон нахӯред, зеро дар асл он ғизои бародарони ҷинист». Гўё њадисе, ки Исмоил ривоят кардааст, аз њафс ибни Ѓиётс сањењтар аст. Олимон ба ин ҳадис амал мекунанд. Ва дар њадис њадиси дигаре њаст, ки онро Љобир ва Ибни Умар разияллоҳу анҳу анҳума ривоят кардаанд.
Hadith
Imam Tirmidzi : 19
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ الْبَصْرِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُعَاذَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمُرْنَ أَزْوَاجَكُنَّ أَنْ يَسْتَطِيبُوا بِالْمَاءِ فَإِنِّي أَسْتَحْيِيهِمْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَفْعَلُهُوَفِي الْبَاب عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيِّ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَعَلَيْهِ الْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَخْتَارُونَ الِاسْتِنْجَاءَ بِالْمَاءِ وَإِنْ كَانَ الِاسْتِنْجَاءُ بِالْحِجَارَةِ يُجْزِئُ عِنْدَهُمْ فَإِنَّهُمْ اسْتَحَبُّوا الِاسْتِنْجَاءَ بِالْمَاءِ وَرَأَوْهُ أَفْضَلَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
ба мо [Қутайба] гуфт ва [Муҳаммад ибни Абдулмалик ибни Абу Аси Сювориб ал-Башрӣ] ҳарду гуфтанд; ба мо [Абу Авона] аз [Қутода] аз [Муъозза] аз [Оиша] гуфт; «Шавҳаратонро бифармоед, ки бо об пок шаванд, ман аз онҳо шарм медорам, дар ҳақиқат Расули Худо (с) ин корро кардааст». Дар ин боб аз дӯстони Ҷарир ибни Абдуллоҳ Ал Баҷалиӣ Анас ва Абуҳурайра низ ҳадисҳо оварда шудаанд. Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис саҳеҳ аст ва Аҳли Илмӣ ба ин ҳадис амал мекунанд, онҳо бо об поксозӣ мекунанд, гарчанде ки онҳо бо санг пок карданро дуруст медонанд ва бо об пок карданро афзал медонанд, зеро онро муҳимтар медонанд. Ин ақидаро Суфён Атс Цаврӣ, Ибни Муборак, Сёфиъӣ, Аҳмад ва Исҳоқ қабул кардаанд.
Hadith
Imam Tirmidzi : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجَتَهُ فَأَبْعَدَ فِي الْمَذْهَبِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي قُرَادٍ وَأَبِي قَتَادَةَ وَجَابِرٍ وَيَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَبِلَالِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَيُرْوَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَرْتَادُ لِبَوْلِهِ مَكَانًا كَمَا يَرْتَادُ مَنْزِلًا وَأَبُو سَلَمَةَ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الزُّهْرِيُّ
ба мо [Муњаммад ибни Басёр] гуфт, ба мо [Абдулвањоб Атс Саќафї] аз [Муњаммад ибни Амрї] аз [Абу Салама] аз [Ал Муѓира ибни Сюъба] гуфт; «Ман бо Паёмбар (с) дар сафар будам, пас Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам худро сабук кард ва ба ҷои дигар рафт». Абу Исо гуфт; «Дар ин боб низ ҳадис аз дӯстони Абдурраҳмон ибни Абу Қурод, Абу Қатода, Ҷобир, Яҳё ибни Убайд аз падараш, Абу Мусо, Ибни Аббос ва дӯст Билол ибни Ҳорис омадааст». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис саҳеҳ аст ва аз Паёмбари Худо (с) низ ривоят шудааст, ки ҳазрат (с) ҳангоми пешоб кардан пешобашро мепӯшонд, мисли хона мепӯшонад. Ва номи Абу Салама Абдуллоҳ ибни Абдураҳмон ибни Авф Аз Зуҳри аст.
