Imam Tirmidzi : 361
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَشْعَثُ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِمْ فَسَهَا فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ تَشَهَّدَ ثُمَّ سَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ وَهُوَ عَمُّ أَبِي قِلَابَةَ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ وَرَوَى مُحَمَّدٌ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ وَأَبُو الْمُهَلَّبِ اسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو وَيُقَالُ أَيْضًا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو وَقَدْ رَوَى عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ وَهُشَيْمٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ بِطُولِهِ وَهُوَ حَدِيثُ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلَّمَ فِي ثَلَاثِ رَكَعَاتٍ مِنْ الْعَصْرِ فَقَامَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ الْخِرْبَاقُ وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي التَّشَهُّدِ فِي سَجْدَتَيْ السَّهْوِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ يَتَشَهَّدُ فِيهِمَا وَيُسَلِّمُ و قَالَ بَعْضُهُمْ لَيْسَ فِيهِمَا تَشَهُّدٌ وَتَسْلِيمٌ وَإِذَا سَجَدَهُمَا قَبْلَ السَّلَامِ لَمْ يَتَشَهَّدْ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَا إِذَا سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ قَبْلَ السَّلَامِ لَمْ يَتَشَهَّدْ
O n’à dito [o Mahomed bin Yahya Un Naisaburi] o l’à dito; o n’à dito [o Mahomed bin Abdolla Al Ansari] o l’à dito; Me l’é stæto segnallou [Ash’ath] da-o [Ibn Sirin] da-o Khalid Al Hadzdza da-o [Abu Qilabah] da-o [Imran bin Hushain] che o Profeta o l’à pregou co-i seu compagni e dapeu o s’é desmentegou, dapeu o l’à prostrato con doe prostraçioin. Dòppo quello o l'à dæto o tasyahud e o salam. Abu Isa o l'à dito; — Sto hadith o l'é into graddo de hasan gharib. O Muhammad bin Sirin o l'à contou un hadith despægio da-o Abu Al Muhallab, ch'o l'ea o tio do Abu Qilabah. Into mentre [o Muhammad] o l'à narrao sto hadith da-o [Khalid Al Hadzdza] da-o [Abu Qilabah] da [Abu Al Muhallab] e o nomme de Abu Al Muhallab o l'ea Abdurrahman bin 'Amru, ciammou ascì Mu'awiyah bin 'Amru. [O Abdul Wahhab Ats Tsaqafi] e o [Husyaim] e ciù persoñe an contou sto hadith da-o [Khalid Al Hadzdza`] da-o [Abu Qilabah] co-o -lafadz- perfetto. Saieiva à dî o hadith do Imran bin Hushain che o Profeta o l'à saluou inta tersa rak'ah da preghea do pomeriggio. Coscì gh'ea un òmmo ch'o se ciammava Hirbaq. I studioxi no son d’accòrdio in sciô tasyahud inte doe prostraçioin do sahwi. Quarchedun de loiatri o l'à dito; 'Unna persoña a dovieiva fâ o tashahhud inte ste doe prostraçioin e dapeu saluâle'. Mentre di atri divan; 'Inte ste doe prostraçioin no gh'é tashahud e saluto, s'o compisce a prostraçion avanti do saluto o no l'à da fâ o tashahud'. Sta chì a l'é l'opinion piggiâ da-o Ahmad e da-o Ishaq, tutti doî che an dito; 'Se unna persoña a fa doe prostraçioin pe-o sahwi avanti o saluto aloa a no l'à beseugno de fâ o tashahhud'.
Imam Tirmidzi : 362
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عِيَاضٍ يَعْنِي ابْنَ هِلَالٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي سَعِيدٍأَحَدُنَا يُصَلِّي فَلَا يَدْرِي كَيْفَ صَلَّى فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلَمْ يَدْرِ كَيْفَ صَلَّى فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَعَائِشَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي سَعِيدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي الْوَاحِدَةِ وَالثِّنْتَيْنِ فَلْيَجْعَلْهُمَا وَاحِدَةً وَإِذَا شَكَّ فِي الثِّنْتَيْنِ وَالثَّلَاثِ فَلْيَجْعَلْهُمَا ثِنْتَيْنِ وَيَسْجُدْ فِي ذَلِكَ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَصْحَابِنَا و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا شَكَّ فِي صَلَاتِهِ فَلَمْ يَدْرِ كَمْ صَلَّى فَلْيُعِدْ
O n'à dito [o Ahmad bin Mani'] o l'à dito; o n’à dito [Isma’il bin Ibrahim] o l’à dito; o n’à dito [o Hisyam Ad Dastuwa`i] da [Yahya bin Abu Kathir] da [Iyadl] – saieiva à dî Ibn Hilal – o l’à dito; — Ho domandou [a-o Abu Sa’id]; Un de nòi o prega, ma o no sa quante rak'ah o l'à pregou?» alloa o l’à respòsto: ‘O Messaggê de Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam o l’à dito: ‘Se un de voscià o prega e o no sa quante rak’ah o l’à pregou, aloa ch’o se prostra doe vòtte tanto ch’o l’é assettou’. O l'à dito; 'Inte sto capitolo gh'é ascì unn'istöia da-o Uthman, o Ibn Mas'ud, 'Aisyah e Abu Hurairah'. Abu Isa o l'à dito; «Sto hadith de Abu Sa'id o l'é autentico hasan. Sto hadith o l'é stæto narrao ascì da-o Abu Sa'id inte unn'atra mainea. O l’é stæto narrao da-o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam, ch’o l’à dito: ‘Se un de voscià o l’à di dubi in sce unna ò doe rak’ah aloa contâ unna ò doe rak’ah, e se in dubio doe ò træ aloa contâ doe rak’ah dapeu prostrase doe vòtte avanti de salutâ. Sto hadith o l'é pratticou da-i nòstri amixi. Into mentre, çerti atri studioxi son de l’opinion che se quarchedun o se sente dubioso inta seu preghea a-o ponto ch’o no sa quante rak’ah o l’à pregou, aloa o dovieiva repetila.
Imam Tirmidzi : 363
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَأْتِي أَحَدَكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَيَلْبِسُ عَلَيْهِ حَتَّى لَا يَدْرِيَ كَمْ صَلَّى فَإِذَا وَجَدَ ذَلِكَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
O l'à dito [Qutaibah] o l'à dito; o n’à narrao [Al Laits] da [Ibn Shihab] da [Abu Salama] da [Abu Hurairah] o l’à dito; 'O Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à dito: 'De fæto o Satana o vëgne à un de voscià tanto ch'o prega, dapeu o ô desturba fin à quande o no sa quante rak'ah o l'à pregou. Donca se un de voscià o treuva quarcösa comme quello, ch’o se prostra doe vòtte tanto ch’o l’é inte unna condiçion de prostraçion». Abu Isa o l'à dito; «Sto hadith o l'é autentico hasan.»
Imam Tirmidzi : 364
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدٍ ابْنُ عَثْمَةَ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا سَهَا أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلَمْ يَدْرِ وَاحِدَةً صَلَّى أَوْ ثِنْتَيْنِ فَلْيَبْنِ عَلَى وَاحِدَةٍ فَإِنْ لَمْ يَدْرِ ثِنْتَيْنِ صَلَّى أَوْ ثَلَاثًا فَلْيَبْنِ عَلَى ثِنْتَيْنِ فَإِنْ لَمْ يَدْرِ ثَلَاثًا صَلَّى أَوْ أَرْبَعًا فَلْيَبْنِ عَلَى ثَلَاثٍ وَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ رَوَاهُ الزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
O n’à dito [o Mahomed bin Basyyar] o l’à dito; o n’à dito [o Muhammad bin Khalid bin Atsmah Al Bashri] o l’à dito; o n'à dito [o Ibrahim bin Sa'd] o l'à dito; o m’à dito [o Muhammad bin Ishaq] da [Makhul] da [Kuraib] da [Ibn Abbas] da [Abdurrahman bin Auf] o l’à dito; — Ò sentio o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam dî: «Se un de voscià o se sente dubioso inta seu preghea a-o ponto de no savei quæ un rak’ah ò doe rak’ah o l’à fæto, aloa o dovieiva contâ un rak’ah. Se o no conosce e doe ò træ rak’ah ch’o l’à fæto, aloa o dovieiva contâ doe rak’ah. E se o no conosce e træ ò quattro rak’ah ch’o l’à fæto, aloa ch’o conte træ rak’ah. Dòppo quello, prostrate doe vòtte avanti de salutâ. Abu Isa o l'à dito; — Sto hadith o l'é autentico. Sto hadith o l'é stæto narrao ascì da-o Abdurrahman bin Auf inte unn'atra mainea. [Az Zuhri] o l’à contou da [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah] da [Abdurrahman bin Auf] da-o Profeta sallallahu ‘alaihi wasallam’.
Imam Tirmidzi : 365
حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ وَهُوَ أَيُّوبُ السَّخْتِيَانِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ اثْنَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ ذُو الْيَدَيْنِ أَقُصِرَتْ الصَّلَاةُ أَمْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى اثْنَتَيْنِ أُخْرَيَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ كَبَّرَ فَرَفَعَ ثُمَّ سَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَابْنِ عُمَرَ وَذِي الْيَدَيْنِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْكُوفَةِ إِذَا تَكَلَّمَ فِي الصَّلَاةِ نَاسِيًا أَوْ جَاهِلًا أَوْ مَا كَانَ فَإِنَّهُ يُعِيدُ الصَّلَاةَ وَاعْتَلُّوا بِأَنَّ هَذَا الْحَدِيثَ كَانَ قَبْلَ تَحْرِيمِ الْكَلَامِ فِي الصَّلَاةِ قَالَ وَأَمَّا الشَّافِعِيُّ فَرَأَى هَذَا حَدِيثًا صَحِيحًا فَقَالَ بِهِ و قَالَ هَذَا أَصَحُّ مِنْ الْحَدِيثِ الَّذِي رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصَّائِمِ إِذَا أَكَلَ نَاسِيًا فَإِنَّهُ لَا يَقْضِي وَإِنَّمَا هُوَ رِزْقٌ رَزَقَهُ اللَّهُ قَالَ الشَّافِعِيُّ وَفَرَّقَ هَؤُلَاءِ بَيْنَ الْعَمْدِ وَالنِّسْيَانِ فِي أَكْلِ الصَّائِمِ بِحَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ و قَالَ أَحْمَدُ فِي حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ إِنْ تَكَلَّمَ الْإِمَامُ فِي شَيْءٍ مِنْ صَلَاتِهِ وَهُوَ يَرَى أَنَّهُ قَدْ أَكْمَلَهَا ثُمَّ عَلِمَ أَنَّهُ لَمْ يُكْمِلْهَا يُتِمُّ صَلَاتَهُ وَمَنْ تَكَلَّمَ خَلْفَ الْإِمَامِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّ عَلَيْهِ بَقِيَّةً مِنْ الصَّلَاةِ فَعَلَيْهِ أَنْ يَسْتَقْبِلَهَا وَاحْتَجَّ بِأَنَّ الْفَرَائِضَ كَانَتْ تُزَادُ وَتُنْقَصُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّمَا تَكَلَّمَ ذُو الْيَدَيْنِ وَهُوَ عَلَى يَقِينٍ مِنْ صَلَاتِهِ أَنَّهَا تَمَّتْ وَلَيْسَ هَكَذَا الْيَوْمَ لَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يَتَكَلَّمَ عَلَى مَعْنَى مَا تَكَلَّمَ ذُو الْيَدَيْنِ لِأَنَّ الْفَرَائِضَ الْيَوْمَ لَا يُزَادُ فِيهَا وَلَا يُنْقَصُ قَالَ أَحْمَدُ نَحْوًا مِنْ هَذَا الْكَلَامِ و قَالَ إِسْحَقُ نَحْوَ قَوْلِ أَحْمَدَ فِي هَذَا الْبَابِ
O ne l'é stæto dito [o Al Anshar] o l'à dito; o n'à dito [Ma'n] o l'à dito; o n’à dito [o Malik] da [Ayub bin Abu Tamimah] – saieiva à dî Ayyub As Sakhtiyani – da [O Muhammad bin Sirin] da [Abu Hurairah] che o Profeta o l’é mòrto – manciña – dòppo avei fæto doe rak’ah. Coscì o Dzul Yadaini o gh’à domandou: «O Messaggê de Allah, t’æ ressummou a preghea ò t’æ desmentegâ?» O Rasulullah o l'à domandou dapeu: «L'é veo quello che o Dzul Yadaini o l'à dito?» O pòpolo o l’à respòsto: ‘Sì’, dapeu o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allah in sce de lê) o s’é levou in çimma e o l’à pregou doe rak’ah e dapeu o l’à dito ciao. Dòppo quello o l'à fæto o takbir e o s'é prostrou comme o l'aiva prostrou primma ò fiña ciù tanto, dapeu o l'à piggiou o takbir e o l'à tiou sciù a testa. Dòppo o s’é prostrou comme o l’aiva prostrou primma ò fiña pe ciù tempo.» Abu Isa o l'à dito; 'Inte sto capitolo gh'é ascì unna stöia da-o Imran bin Hushain, o Ibn Umar e o Dzul Yadaini'. Abu Isa o l'à dito; «Sto hadith de Abu Hurairah o l'é autentico hasan. I studdioxi no ean d'accòrdio in sce sto hadith, dixan çerti rescidenti de Kufa; — Se quarchedun o parla inta preghea perché o s’é desmentegou, o l’é sciätou ò quarcösa comme quello, aloa ch’o repete a seu preghea. Sostëgnan che sto hadith o l’é compario avanti ch’o fïse vietou de parlâ inta preghea. L'Imam Syafi'i o tëgne sto hadith pe autentico, e o s'aderisce à sto hadith. L’Imam Shafi’i o l’à dito torna: ‘Sto hadith o l’é ciù autentico che o hadith narrao da-o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam in scê persoñe che digiunan; che se o mangia perché o s’é desmentegou, o no l’à beseugno de compensâlo, perché a l’é unna benediçion che Allah o gh’à dæto’. O Shafi'i o l'à dito: «Pe-e persoñe che digiunan, distinguan tra e persoñe che mangian de propòxito e e persoñe che no de propòxito, in sciâ base do hadith de Abu Hurairah». Into mentre, l'Imam Ahmad, into commentâ o hadith de Abu Hurairah, o l'à dito; «Se un imam o parla de quarcösa da seu preghea e o l’é seguo ch’o l’à perfeçionou, aloa o capisce – o se rende conto – ch’o no l’à perfeçionou, aloa o deve completâ a seu preghea. E chi parla derê a-a scheña de l’imam tanto ch’o sa ch’o l’à ancon de preghee ch’o l’arresta ch’o no l’à fæto, ch’o ê repete. L'Imam Ahmad o l'ipotizza che o culto fardlu into tempo do Profeta de vòtte o l'aiva di eçesci e de vòtte gh'ea de carense. O Dzul Yadaini o l'à parlou perché o l'ea seguo che a seu preghea a l'ea perfetta, sto chì o no l'é o mæximo che ancheu. "Un o no deve parlâ o scignificato de quello che o Dzul Yadaini o l'à dito, perché o culto fardlu inte sto giorno o no peu ëse azzonto ò reduto'. Inte sto capitolo o Ishaq o dixe quello che o Imam Ahmad o l'à dito.
Imam Tirmidzi : 366
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ أَبِي مَسْلَمَةَ قَالَ قُلْتُ لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي نَعْلَيْهِ قَالَ نَعَمْقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حَبِيبَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ وَشَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ وَأَوْسٍ الثَّقَفِيِّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَعَطَاءٍ رَجُلٍ مِنْ بَنِي شَيْبَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ
Ne l'é stæto dito [o Ali bin Hujr] o l'à dito; o n’à dito [Isma’il bin Ibrahim] da [Sa’id bin Yazid Abu Salamah] o l’à dito; Ho dito a-o [Anas bin Malik]: «O Rasulullah o l’à mai pregou con portâ doe sandale?» o l’à respòsto: «Sì». O l'à dito; «Inte sto capitolo gh'é ascì de narraçioin da-o Abdullah bin Mas'ud, o Abdullah bin Abu Habibah, o Abdullah bin 'Amru e 'Amru'. Abu Isa o l'à dito; — Sto hadith de Anas o l'é autentico hasan. E sto hadith o l’é pratticou da-i studioxi.
Imam Tirmidzi : 367
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقْنُتُ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ وَالْمَغْرِبِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَخُفَافِ بْنِ أَيْمَاءَ بْنِ رَحْضَةَ الْغِفَارِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْبَرَاءِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْقُنُوتِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ فَرَأَى بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ الْقُنُوتَ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ وَالشَّافِعِيِّ و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ لَا يُقْنَتُ فِي الْفَجْرِ إِلَّا عِنْدَ نَازِلَةٍ تَنْزِلُ بِالْمُسْلِمِينَ فَإِذَا نَزَلَتْ نَازِلَةٌ فَلِلْإِمَامِ أَنْ يَدْعُوَ لِجُيُوشِ الْمُسْلِمِينَ
Ne l’é stæto dito che [Qutaibah] e [Mahomed bin Al Mutsanna] an dito tutti doî; o n’à dito che o [Ghundar Muhammad bin Ja’far] da [Syu’bah] da [’Amru bin Murrah] da [Abdurrahman bin Abu Laila] da [Al Bara’ bin ‘Azib] o l’à dito; 'O Profeta o l'à fæto o qunut inte preghee do mattin e da seia'. O l'à dito; «Inte sto capitolo gh'é ascì de narraçioin da-o Ali, o Anas, o Abu Hurairah, o Ibn Abbas e o Khaffaf bin Aima, o bin Rahdlah Al Ghifari». Abu Isa o l'à dito; 'Hadith Al Bara' o l'é autentico hasan. I studioxi no son d’accòrdio in sciô qunut inta preghea do mattin, çerti studioxi tra i compagni do Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam e di atri permettan o qunut inta preghea do mattin. St'opinion a l'é stæta piggiâ da l'Imam Malik e da-o Syafi'i. Mentre l'Imam Ahmad e o Ishaq divan; — No l'é permisso fâ o qunut inta preghea do mattin feua che quande gh'é do reisego pe-i mossulmen. Se un desastro o l'arriva in scî mossulmen, l'imam o deve pregâ pe l'armâ mossulmaña.
Imam Tirmidzi : 368
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ قُلْتُ لِأَبِييَا أَبَةِ إِنَّكَ قَدْ صَلَّيْتَ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ وَعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ هَا هُنَا بِالْكُوفَةِ نَحْوًا مِنْ خَمْسِ سِنِينَ أَكَانُوا يَقْنُتُونَ قَالَ أَيْ بُنَيَّ مُحْدَثٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ و قَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ إِنْ قَنَتَ فِي الْفَجْرِ فَحَسَنٌ وَإِنْ لَمْ يَقْنُتْ فَحَسَنٌ وَاخْتَارَ أَنْ لَا يَقْنُتَ وَلَمْ يَرَ ابْنُ الْمُبَارَكِ الْقُنُوتَ فِي الْفَجْرِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ اسْمُهُ سَعْدُ بْنُ طَارِقِ بْنِ أَشْيَمَ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ
O n'à dito [o Ahmad bin Mani'] o l'à dito; o n’à dito [o Yazid bin Harun] da [Abu Qilabah Al Asyja’i] o l’à dito; «Unna vòtta ò domandou [à mæ poæ]: «O poæ, de fæto ti l’æ pregou derê a-o Rasulullah, à Abu Bakr, à Umar, à Uthman e à Ali à Kufa pe çinque anni pöcassæ, donca an lezzuo o qunut?» o gh’à respòsto: «O mæ figgio, quella a l’é unna cösa neuva». Abu Isa o l'à dito; — Sto hadith o l'é autentico hasan. E sto hadith o l’é pratticou da tanti studioxi. O Sufyan Ats Tsauri o l'à dito; 'Se quarchedun o fa o qunut inta preghea do mattin aloa o l'é bon, se no aloa o l'é bon ascì'. E o Sufyan Ats Tsauri o l'à çernou de no fâ qunut. Da mæxima, o Ibn Al Mubarak o no l'à fæto o qunut inta preghea do mattin. Abu Isa o l'à dito; O 'Abu Malik Al Asyja'i o se ciamma Sa'd bin Tariq bin Asyyam. O ne l'é stæto dito [o Salih bin Abdullah] o l'à dito; o n’à dito [Abu Awanah] da [Abu Malik Al Asyja’i] o scignificato de sto hadith con sto sanad’.
Imam Tirmidzi : 369
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا رِفَاعَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيُّ عَنْ عَمِّ أَبِيهِ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَطَسْتُ فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ مُبَارَكًا عَلَيْهِ كَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ فَقَالَ مَنْ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلَاةِ فَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ ثُمَّ قَالَهَا الثَّانِيَةَ مَنْ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلَاةِ فَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ ثُمَّ قَالَهَا الثَّالِثَةَ مَنْ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ رِفَاعَةُ بْنُ رَافِعٍ ابْنُ عَفْرَاءَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَيْفَ قُلْتَ قَالَ قُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ مُبَارَكًا عَلَيْهِ كَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ ابْتَدَرَهَا بِضْعَةٌ وَثَلَاثُونَ مَلَكًا أَيُّهُمْ يَصْعَدُ بِهَاقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَنَسٍ وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَعَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ رِفَاعَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَكَأَنَّ هَذَا الْحَدِيثَ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُ فِي التَّطَوُّعِ لِأَنَّ غَيْرَ وَاحِدٍ مِنْ التَّابِعِينَ قَالُوا إِذَا عَطَسَ الرَّجُلُ فِي الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ إِنَّمَا يَحْمَدُ اللَّهَ فِي نَفْسِهِ وَلَمْ يُوَسِّعُوا فِي أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ
O l'à dito [Qutaibah] o l'à dito; o n’à dito [Rifa’ah bin Yahya bin Abdullah bin Rifa’ah Az Zuraqi] da-o tio de seu poæ [Mu’adz bin Rifa’ah] da [seu poæ] o l’à dito; 'Unna vòtta ò pregou derê a-o Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam dapeu ò starnuou e ò dito: 'Alhamdulillaah HAMDAN HAMDAN HAMDAN HAMDAN THAYYIBAN MUBARAKAN FIHI in MUBARAKAN 'ALAIHI KAMA YUHIBBU RABBUNA WA lodo ben ben, lodolo ben ben, in quello, comme o nòstro Rabb o l'é contento e ridla-'. Coscì, quande o Rasulullah o l’à finio de pregâ, o s’é vortou verso de nòsci e o l’à dito: «Chi parla durante a preghea?» nisciun o l'à responduo, o l'à domandou dapeu torna unna segonda vòtta; — Chi parla inta preghea? nisciun o l’à responduo, o l’à domandou dapeu unna tersa vòtta: «Chi parla durante a preghea?» alloa o Rifa'ah bin Rafi' bin Afra' o l'à respòsto: «Son, o Messaggê de Allah», o l'à dito: «Cöse t'æ dito solo che oua?» Rifa'ah alloa o l'à respòsto: «Digo; -Tutte e lode son à Allah con tante lode, boñe, benedite inte lê e benedite in sce de lê, comme o nòstro Rabb o l'é contento de-' p. Coscì o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam o l’à dito: ‘Pe Quello inta quæ man a l’é a mæ anima, gh’é de fæto trenta angeli in ciù che se scombattan un con l’atro pe portâ sciù sta frase’.
Imam Tirmidzi : 370
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ شُبَيْلٍ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَكُنَّا نَتَكَلَّمُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصَّلَاةِ يُكَلِّمُ الرَّجُلُ مِنَّا صَاحِبَهُ إِلَى جَنْبِهِ حَتَّى نَزَلَتْ{ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ }فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ وَنُهِينَا عَنْ الْكَلَامِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ وَمُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا إِذَا تَكَلَّمَ الرَّجُلُ عَامِدًا فِي الصَّلَاةِ أَوْ نَاسِيًا أَعَادَ الصَّلَاةَ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ و قَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا تَكَلَّمَ عَامِدًا فِي الصَّلَاةِ أَعَادَ الصَّلَاةَ وَإِنْ كَانَ نَاسِيًا أَوْ جَاهِلًا أَجْزَأَهُ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ
O n'à dito [o Ahmad bin Mani'] o l'à dito; o n'à dito [Husyaim] o l'à dito; o n’à informou [Isma’il bin Abu Khalid] da [Al Harith bin Syubail] da [Abu Amru Asy Syaibani] da [Zaid bin Arqam] o l’à dito; — Noi gh'emmo ciattou derê a-o Rasulullah tanto che pregavamo. Un de nòi o l'à parlou con un amigo ch'o l'ea da-a seu parte, fin à quande in sciâ fin o verscio o l'é vegnuo zu: -E stâ pe Allah inta vòstra preghea con umiltæ'-. Dapeu gh'é stæto ordenou de stâ zitti e proibio de parlâ -in preghea-'. O l'à dito; 'Inte sto capitolo gh'é ascì unn'istöia da-o Ibn Mas'ud e a Mu'awiyah bin Al Hakam'. Abu Isa o l'à dito; «O hadith do Zaid bin Arqam o l'é autentico hasan. Tanti studioxi prattican sto hadith, e dixan: «Se quarchedun o parla durante a preghea de propòxito ò perché o s'ascorda, aloa o dev'arrepetî a seu preghea». St'opinion chì a l'é stæta piggiâ da-o Sufyan Ats Tsauri, o bin Al Mubarak e un rescidente de Kufa. E çertidun de loiatri dixan: «Se quarchedun o parla inta preghea de propòxito aloa o l’à da repete a seu preghea, ma se o parla perché o s’ascorda ò o l’é stupido aloa a seu preghea a l’é assæ – no gh’é beseugno de repetela –». St'opinion a l'é stæta piggiâ da l'Imam Syafi'i.
Imam Tirmidzi : 371
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ قَال سَمِعْتُ عَلِيًّا يَقُولُإِنِّي كُنْتُ رَجُلًا إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ مِنْهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي بِهِ وَإِذَا حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ ثُمَّ يُصَلِّي ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ{ وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَأَنَسٍ وَأَبِي أُمَامَةَ وَمُعَاذٍ وَوَاثِلَةَ وَأَبِي الْيَسَرِ وَاسْمُهُ كَعْبُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَرَوَى عَنْهُ شُعْبَةُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ فَرَفَعُوهُ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ وَرَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمِسْعَرٌ فَأَوْقَفَاهُ وَلَمْ يَرْفَعَاهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مِسْعَرٍ هَذَا الْحَدِيثُ مَرْفُوعًا أَيْضًا وَلَا نَعْرِفُ لِأَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ حَدِيثًا مَرْفُوعًا إِلَّا هَذَا
O l'à dito [Qutaibah] o l'à dito; o n’à dito [Abu Awanah] da [Utman bin Al Mughirah] da [Ali bin Rabi’ah] da [Asma’ bin Al Hakam Al Fazari] o l’à dito; — Ò sentio [o Ali] dî; 'De fæto, son un òmmo che, se sento un hadith da-o Messaggê de Allah, aloa con lê Allah o m'aggiuttià co-a voentæ de Allah ch'o m'aggiuttià. E se un di compagni do Messaggê de Allah o m’à dito un hadith, aloa ghe domando de giurâ, s’o l’à giurou aloa ghe creddo. [Abu Bakr] – o l’ea un òmmo onesto – unna vòtta o m’à dito, o l’à dito; 'Ò sentio o Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam dî: 'No l'é un òmmo ch'o commette un peccou, dapeu o se leva in çimma e o prega, dapeu o domanda o perdono à Allah, feua che Allah o no ô perdona de seguo'. Dapeu l’à lezzuo sto verscio: -E -anche- quelli che, quande commettan de açioin heinose ò se fan torto, se regòrdan de Allah, dapeu domandan o perdono pe-i seu pecchi- fin a-a fin do verscio’. O l'à dito; «Inte sto capitolo gh'é ascì de narraçioin da-o Ibn Mas'ud, o Abu Darda, o Anas, o Abu Umamah, o Mu'adz e a Watsilah. O nomme do Abu Al Yasar o l'ea Ka'ab bin Amru'. Abu Isa o l'à dito; O hadith do 'Ali o l'é into graddo de hasan, e no ô conoscemmo da sta linia feua che da l'hadith do Uthman bin Al Mughirah. [O Syu’bah] e di atri an narrao sto hadith da-o [Othman bin Al Mughrah], e dapeu l’an interpretou comme o hadith de Abu Awanah. [Sufyan Ats Tsauri] e [Mis’ar] l’an contou ascì, ma tutti doî l’an contou solo de mainea mauquf e no l’an trasmisso a-o Profeta. E sto hadith o l'é stæto contou ascì da Mis'ar into marfu', e no saveimo mai che o Asma' bin Al Hakam o l'aise avuo un hadith marfu' despægio da sto hadith.
Imam Tirmidzi : 372
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ الْجُهَنِيُّ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمُوا الصَّبِيَّ الصَّلَاةَ ابْنَ سَبْعِ سِنِينَ وَاضْرِبُوهُ عَلَيْهَا ابْنَ عَشْرٍقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَبْرَةَ بْنِ مَعْبَدٍ الْجُهَنِيِّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَعَلَيْهِ الْعَمَلُ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَقَالَا مَا تَرَكَ الْغُلَامُ بَعْدَ الْعَشْرِ مِنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّهُ يُعِيدُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَبْرَةُ هُوَ ابْنُ مَعْبَدٍ الْجُهَنِيُّ وَيُقَالُ هُوَ ابْنُ عَوْسَجَةَ
Ne l'é stæto dito [o Ali bin Hujr] o l'à dito; o n’à informou [Harmalah bin Abdul Aziz bin Ar Rabi’ bin Syabrah Al Juhani] da [Abdul Malik bin Ar Rabi’ bin Sabrah] da [seu poæ] da [seu poæ] o l’à dito; 'O Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à dito: 'Mostrâ a-i figgeu à pregâ à l'etæ de sette anni, e piccâli quande lascian a preghea à l'etæ de dexe'. O l'à dito; «Inte sto capitolo gh'é ascì unna stöia do Abdullah bin 'Amru'. Abu Isa o l'à dito; «O hadith do Sabrah bin Ma'bad Al Juhani o l'é autentico hasan.» Çerti sciençiati prattican sto hadith. E sta chì a l'é l'opinion piggiâ da-o Ahmad e o Ishaq. Tutti doî dixan; «Unna preghea che un figgeu de dex'anni o manca, o l'à da repete». Abu Isa o l'à dito; 'O Sabrah o l'é Ibn Ma'bad Al Juhani, o l'é ciammou ascì Ibn Ausajah'.
Imam Tirmidzi : 373
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى الْمُلَقَّبُ مَرْدُوَيْهِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادِ بْنِ أَنْعُمٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ رَافِعٍ وَبَكْرَ بْنَ سَوَادَةَ أَخْبَرَاهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَحْدَثَ يَعْنِي الرَّجُلَ وَقَدْ جَلَسَ فِي آخِرِ صَلَاتِهِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ فَقَدْ جَازَتْ صَلَاتُهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ إِسْنَادُهُ لَيْسَ بِذَاكَ الْقَوِيِّ وَقَدْ اضْطَرَبُوا فِي إِسْنَادِهِ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا قَالُوا إِذَا جَلَسَ مِقْدَارَ التَّشَهُّدِ وَأَحْدَثَ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ فَقَدْ تَمَّتْ صَلَاتُهُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَحْدَثَ قَبْلَ أَنْ يَتَشَهَّدَ وَقَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ أَعَادَ الصَّلَاةَ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ و قَالَ أَحْمَدُ إِذَا لَمْ يَتَشَهَّدْ وَسَلَّمَ أَجْزَأَهُ لِقَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَحْلِيلُهَا التَّسْلِيمُ وَالتَّشَهُّدُ أَهْوَنُ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي اثْنَتَيْنِ فَمَضَى فِي صَلَاتِهِ وَلَمْ يَتَشَهَّدْ و قَالَ إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ إِذَا تَشَهَّدَ وَلَمْ يُسَلِّمْ أَجْزَأَهُ وَاحْتَجَّ بِحَدِيثِ ابْنِ مَسْعُودٍ حِينَ عَلَّمَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّشَهُّدَ فَقَالَ إِذَا فَرَغْتَ مِنْ هَذَا فَقَدْ قَضَيْتَ مَا عَلَيْكَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادِ بْنِ أَنْعُمٍ هُوَ الْأَفْرِيقِيُّ وَقَدْ ضَعَّفَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْحَدِيثِ مِنْهُمْ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ وَأَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ
O l'à dito [Ahmad bin Muhammad bin Musa Al Mulaqqab Marduwaih] o l'à dito; o ne l’à reportou [Ibn Al Mubarak] o l’à dito; o n’à informou [Abdurrahman bin Ziyad bin An’um] che [Abdurrahman bin Rafi’] e [Bakr bin Sawadah] gh’an segnallou tutti doî, da [Abdullah bin ‘Amru] o l’à dito; 'O Messaggê de Allah o l'à dito: 'Se un òmmo o l'à di hadats, e o s'é misso à sede a-a fin da seu preghea avanti de saludâlo, aloa a seu preghea a l'é valida'. Abu Isa o l'à dito; — O sanad de sto hadith o no l’é assæ fòrte, e gh’é de irregolaritæ into sanad. Çerti studioxi s’addeuvian à sto hadith, dixan; 'Se quarchedun o s'é assettou solo che assettou tasyahud e dapeu o l'à fæto di hadats avanti de salutâ, aloa a seu preghea a l'é valida'. Mentre quarchedun atro o diva; «Se o compisce i hadats avanti do tasyahud e ascì avanti do salam, aloa o l'à da repete a seu preghea». Sta chì a l'é l'opinion piggiâ da l'Imam Shafi'i. L'Imam Ahmad o l'à dito; 'Se quarchedun o no l'à fæto o tashahhud aloa o saluto aloa a preghea a l'é valida, sto chì o l'é comme dito da-o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam, '-Preghea- o halal o l'é o saluto'. Into mentre o tasyahud o l'é ciù leggio, perché o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam unna vòtta o s'é levou in çimma inta segonda rak'ah e o l'à portou avanti a seu preghea ascì ben ch'o no l'à fæto o tasyahud'. Into mentre, l'Imam Ishaq bin Ibrahim o l'à dito; 'Se quarchedun o fa o tasyahud e dapeu o saluta aloa a preghea a l'é valida,' o Ishaq o l'à sostegnuo co-o hadith do Ibn Mas'ud quande o l'é stæto mostrou o tasyahud da-o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam, o l'à dito: 'Se ti l'æ finio de fâ sto -tasyahud-, aloa o l'é stæto quello ch'o l'é o teu òbrigo completou'. Abu Isa o l'à dito; O Abdurrahman ben Ziyad ben An'um o l'é Al Afriqi, e o l'é stæto indebolio da çerti esperti de hadith comme Yahya ben Sa'id Al Qaththan e Ahmad ben Hanbal.
Imam Tirmidzi : 374
حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصٍ عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَكُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَصَابَنَا مَطَرٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ شَاءَ فَلْيُصَلِّ فِي رَحْلِهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَسَمُرَةَ وَأَبِي الْمَلِيحِ عَنْ أَبِيهِ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَخَّصَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْقُعُودِ عَنْ الْجَمَاعَةِ فِي الْمَطَرِ وَالطِّينِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْت أَبَا زُرْعَةَ يَقُولُ رَوَى عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَلِيٍّ حَدِيثًا و قَالَ أَبُو زُرْعَةَ لَمْ نَرَ بِالْبَصْرَةِ أَحْفَظَ مِنْ هَؤُلَاءِ الثَّلَاثَةِ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ وَابْنِ الشَّاذَكُونِيِّ وَعَمْرِو بْنِ عَلِيٍّ وَأَبُو الْمَلِيحِ اسْمُهُ عَامِرٌ وَيُقَالُ زَيْدُ بْنُ أُسَامَةَ بْنِ عُمَيْرٍ الْهُذَلِيُّ
O n'à dito [o Abu Hafsh Amru bin Ali Al Bashri] o l'à dito; o n’à dito [Abu Dawud Ath Thayalisi] o l’à dito; o n’à dito [Zuhair bin Mu’awiyah] da [Abu Az Zubair] da [Jabir] o l’à dito; 'Eimo unna vòtta co-o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam in viægio e dapeu s'emmo piggiæ da-a piövia. Coscì o Profeta o l'à dito: «Chi veu o peu pregâ inta seu tenda». O l'à dito; «Inte sto capitolo gh'é ascì unna stöia da-o Ibn Umar, o Samrah, o Abu Al Malih da-o seu poæ, e o Abdurrahman bin Samrah». Abu Isa o l'à dito; — Ò sentio dî o Abu Zur’ah; O Affan bin Mossulman o l'à contou da-o Amru bin Ali un hadith. O Abu Zur'ah o l'à dito; — À Basrah no emmo mai visto nisciun ciù memorizzou; O Ali bin Al Madini, o Ibnu Asy Syadzakuni e o 'Amru bin Ali'. O nomme do Abu Al Malih o l'é Amir, e o l'é ciammou ascì Zaid bin Usamah bin Umair Al Hudzali'.
Imam Tirmidzi : 375
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ الْبَصْرِيُّ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَتَّابُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ خُصَيْفٍ عَنْ مُجَاهِدٍ وَعِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجَاءَ الْفُقَرَاءُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْأَغْنِيَاءَ يُصَلُّونَ كَمَا نُصَلِّي وَيَصُومُونَ كَمَا نَصُومُ وَلَهُمْ أَمْوَالٌ يُعْتِقُونَ وَيَتَصَدَّقُونَ قَالَ فَإِذَا صَلَّيْتُمْ فَقُولُوا سُبْحَانَ اللَّهِ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ مَرَّةً وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ مَرَّةً وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ مَرَّةً وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَشْرَ مَرَّاتٍ فَإِنَّكُمْ تُدْرِكُونَ بِهِ مَنْ سَبَقَكُمْ وَلَا يَسْبِقُكُمْ مَنْ بَعْدَكُمْقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ وَأَنَسٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَابْنِ عُمَرَ وَأَبِي ذَرٍّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَفِي الْبَاب أَيْضًا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَالْمُغِيرَةِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ خَصْلَتَانِ لَا يُحْصِيهِمَا رَجُلٌ مُسْلِمٌ إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ يُسَبِّحُ اللَّهَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ عَشْرًا وَيَحْمَدُهُ عَشْرًا وَيُكَبِّرُهُ عَشْرًا وَيُسَبِّحُ اللَّهَ عِنْدَ مَنَامِهِ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَيَحْمَدُهُ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَيُكَبِّرُهُ أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ
Ne l'é stæto dito che [Ishaq ben Ibrahim ben Habib ben Asy Syahid Al Bashri] e [O Ali ben Hujr] an dito tutti doî; o n’à dito [’Attab bin Basyir] da [Khushaif] da [Mujahid] e [Ikrimah] da [Ibn Abbas] o l’à dito; 'O pòpolo pöveo o l'é vegnuo da-o Messaggê de Allah e o l'à dito; «O Messaggê de Allah, i ricchi pregan e digiunan comme niatri preghemmo e digiunemmo, e an de ricchesse che peuan deuviâ pe liberâ i scciavi e dâ l’elemosina!» O l’à dito: ‘Se ti preghi alloa dilo; SUBHAANAALLAH trentatrei vòtte, ALHAMDULILLAH trentatrei vòtte, ALLAHU AKBAR trentaquattro vòtte e LAA ILAAHA ILLAALLAH dexe vòtte. Ti saiæ bon de scompassâ quelli avanti de ti e no saiæ sorpassou da quelli dòppo de ti». O l'à dito; Inte sto capitolo gh'é ascì de narraçioin da-o Ka'ab bin Ujrah, o Anas, o Abdullah bin Amru, o Zaid bin Thabit, o Abu Darda, o Ibnu Umar e o Abu Dzar. Abu Isa o l'à dito; 'O hadith de Ibn Abbas o l'é into graddo de hasan gharib. E inte sto capitolo gh'é ascì unn'istöia da Abu Hurairah e Al Mughirah. O l’é stæto narrao da-o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam ch’o l’à dito: ‘Doe cöse, un mossulman o no conta se o no l’intrâ into çê; glorificâ Allah dòppo ògni preghea dexe vòtte, lodâ Allah -tahmid- dexe vòtte e fâ o takbir dexe vòtte. E pregâ avanti d'anâ à dormî trentatrei vòtte, tahmid trentatrei vòtte e takbir trentaquattro vòtte'.
Imam Tirmidzi : 376
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ الرَّمَّاحِ الْبَلْخِيُّ عَنْ كَثِيرِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ بْنِ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ فَانْتَهَوْا إِلَى مَضِيقٍ وَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَمُطِرُوا السَّمَاءُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَالْبِلَّةُ مِنْ أَسْفَلَ مِنْهُمْ فَأَذَّنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَأَقَامَ أَوْ أَقَامَ فَتَقَدَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ فَصَلَّى بِهِمْ يُومِئُ إِيمَاءً يَجْعَلُ السُّجُودَ أَخْفَضَ مِنْ الرُّكُوعِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ تَفَرَّدَ بِهِ عُمَرُ بْنُ الرَّمَّاحِ الْبَلْخِيُّ لَا يُعْرَفُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِهِ وَقَدْ رَوَى عَنْهُ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ وَكَذَلِكَ رُوِيَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ صَلَّى فِي مَاءٍ وَطِينٍ عَلَى دَابَّتِهِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
O ne l'é stæto dito [o Yahya bin Musa] o l'à dito; o n'à dito [o Syababah bin Sawwar] o l'à dito; o ne l'à dito [Umar bin Ar Rammah Al Bakhil] da [Katsir bin Ziyad] da [Amru bin Uthman bin Ya'la bin Murrah] da [seu poæ] da [seu poæ] che ean co-o Profeta in sce un viægio, fin à quande son arrivæ à un tempo ciù streito pe-a stradda, l'ea inondou d'ægua. O Rasulullah o l'à dapeu ciammou a-a preghea in sciô seu veicolo, dapeu o l'à piggiou l'iqamah e o l'é anæto avanti. Dòppo quello o l'à pregou co-i seu amixi con inclinâse, o l'à fæto unna prostraçion ciù bassa che inclinâse. Abu Isa o l'à dito; — Sto hadith o l'é into graddo de hasan gharib. O Umar bin Ar Ramman Al Bakhil o l'à narrao sto hadith da solo, no se sa che ghe segge di atri hadith feua che i seu, e no solo che un studioso o l'à narrao da lê. Pægiamente, l'é stæto narrao da-o Anas bin Malik, che unna vòtta o l'aiva pregou into seu veicolo in sce un terren de bratta. Sto hadith o l'é pratticou da-i ulama, e st'opinion a l'é piggiâ ascì da-o Ahmad e o Ishaq'.
Imam Tirmidzi : 377
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَبِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَقَدِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى انْتَفَخَتْ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ أَتَتَكَلَّفُ هَذَا وَقَدْ غُفِرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ أَفَلَا أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًاقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَائِشَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Ne l’é stæto dito che [Qutaibah] e [Bisyr bin Mu’adz Al Aqadi] an dito tutti doî; o n’à dito [Abu Awanah] da [Ziyad bin Iqalah] da [Al Mughirah bin Syu’bah] o l’à dito; 'O Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à pregou fin à quande tutti doî i seu pê son stæti gonfi, dapeu gh'é stæto dito: 'Perché ti te fai diffiçile, anche se i tò pecchi passæ e futui son stæti perdui?' o l’à dito: «No saieiva bello se fïse unna persoña grata?» O l'à dito; 'Inte sto capitolo gh'é ascì unn'istöia da Abu Hurairah e 'Aisyah'. Abu Isa o l'à dito; «O hadith do Al Mughirah bin Syu'bah o l'é autentico hasan.»
Imam Tirmidzi : 378
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ حَدَّثَنِي قَتَادَةُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حُرَيْثِ بْنِ قَبِيصَةَ قَالَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَقُلْتُ اللَّهُمَّ يَسِّرْ لِي جَلِيسًا صَالِحًا قَالَ فَجَلَسْتُ إِلَى أَبِي هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ إِنِّي سَأَلْتُ اللَّهَ أَنْ يَرْزُقَنِي جَلِيسًا صَالِحًا فَحَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَنْفَعَنِي بِهِ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ عَمَلِهِ صَلَاتُهُ فَإِنْ صَلُحَتْ فَقَدْ أَفْلَحَ وَأَنْجَحَ وَإِنْ فَسَدَتْ فَقَدْ خَابَ وَخَسِرَ فَإِنْ انْتَقَصَ مِنْ فَرِيضَتِهِ شَيْءٌ قَالَ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا هَلْ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ فَيُكَمَّلَ بِهَا مَا انْتَقَصَ مِنْ الْفَرِيضَةِ ثُمَّ يَكُونُ سَائِرُ عَمَلِهِ عَلَى ذَلِكَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَقَدْ رَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ الْحَسَنِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ حُرَيْثٍ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ وَالْمَشْهُورُ هُوَ قَبِيصَةُ بْنُ حُرَيْثٍ وَرُوِي عَنْ أَنَسِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوُ هَذَا
O ne l'é stæto dito [o Ali bin Nasr bin Ali Al Jahdlami] o l'à dito; o n’à dito [o Sahl bin Hammad] o l’à dito; o n’à dito [Hammam] o l’à dito; o m’à relaçionou [Qatadah] da [Al Hasan] da [Hurait bin Qabishah] o l’à dito; «Son vegnuo à Medina, dapeu ò pregou: «O Allah, rendeme ciù façile attrovâ di amixi giusti». O Huraith bin Qabisa o l'à dito; 'Dòppo son vegnuo amigo de [Abu Hurairah], ò gh'ò dito: 'De fæto ò domandou à Allah de dâme a boña fortuña de un amigo giusto, donca lezeme o hadith ch'o l'æ sentio da-o Messaggê de Allah, che Allah o m'agge dæto di benefiçi'. Coscì o l'à dito o Abu Huraira; 'Ò sentio o Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam dî: 'Into Giorno do Giudiçio a primma cösa che Allah o piggiâ in conscideraçion e açioin de un servitô a l'é a seu preghea, se a seu preghea a l'é boña aloa o saià affortunou e seguo, se a seu preghea a l'é rotta aloa o patià a perdia e o saià desfortunou. Se gh'é quarcösa ch'o manca inta seu prattica fardlu aloa o Rabb 'azza wajalla o dixe: 'Controllâ, o Mò servitô o l'à quarche culto Sunna ch'o pòsse completâ o seu culto obrigatöio ch'o manca?' alloa tutte e caritæ saian trattæ coscì». O l'à dito; 'Inte sto capitolo gh'é ascì unn'istöia do Tamim Ad Dari'. Abu Isa o l'à dito; O hadith de Abu Hurairah o l'é into graddo de hasan gharib da sto ponto de vista. Sto hadith o l'é stæto narrao ascì da-o Abu Hurairah inte unn'atra mainea. Çertidun di amixi do Al Hasan an contou ascì di atri hadith da-o Al Hasan, da-o Qabishah bin Huraits. E ancon ciù avvoxou o l'é o Qabishah bin Huraits. Un hadith comme questo o l'é stæto contou ascì da-o [Anas bin Hakim] da-o [Abu Hurairah] da-o Profeta.
Imam Tirmidzi : 379
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ النَّيْسَابُورِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ زِيَادٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ ثَابَرَ عَلَى ثِنْتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً مِنْ السُّنَّةِ بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ قَبْلَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعِشَاءِ وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَمُغِيرَةُ بْنُ زِيَادٍ قَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ
O n’à dito [o Mahomed bin Rafi’ Un Naisaburi] o l’à dito; o n'à dito [Ishaq bin Sulaiman Ar Razi] o l'à dito; o m’à dito [Al Mughirah bin Ziyad] da [‘Atha‘] da [‘Aisyah] o l’à dito; 'O Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à dito: 'Chi l'osserva e dozze rak'ah da preghea da Sunna, Allah o ghe tiâ sciù unna cà into çê, saieiva à dî quattro rak'ah avanti da preghea de mezogiorno, doe rak'ah dòppo a preghea de mezogiorno, doe rak'ah dòppo a preghea do maghn' e doe rak'ah dòppo a preghea do maghrib' e doe rak'ah dòppo a preghea do maghrib' e doe rak'ah dòppo a preghea do maghrib'. O l'à dito; «Inte sto capitolo gh'é ascì de narraçioin da Umm Habibah, Abu Hurairah, Abu Musa e Ibn Umar». Abu Isa o l'à dito; “O hadith da Aisyah o l'é hasan gharib da sta prospettiva, tanto che o Mughirah bin Ziyad o l'é stæto discusso da-i studioxi da-o ponto de vista à ròtta”.
Imam Tirmidzi : 380
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ هُوَ ابْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ عَنْ عَنْبَسَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى فِي يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً بُنِيَ لَهُ بَيْتٌ فِي الْجَنَّةِ أَرْبَعًا قَبْلَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعِشَاءِ وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلَاةِ الْفَجْرِقَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ عَنْبَسَةَ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَنْبَسَةَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ
O n'à dito [o Mahmud bin Ghailan] o l'à dito; o n’à dito [o Mu’ammal] – saieiva à dî Ibn Isma’il – o l’à dito; o n’à dito [Sufyan Ats Tsauri] da [Abu Ishaq] da [Al Musayyib bin Rafi’] da [Anbasah bin Abu Sufyan] da [Ummu Habibah] o l’à dito; 'O Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à dito: 'Chi prega dozze rak'ah de preghee sunna un giorno e unna neutte, Allah o ghe tiâ sciù unna cà into çê; quattro rak'ah avanti do zhuhr, doe rak'ah dòppo, doe rak'ah dòppo o maghrib, doe rak'ah dòppo l'isha' e doe rak'ah avanti de l'arba'. Abu Isa o l'à dito; 'O hadith do Anbasah da Umm Habibah inte sto capitolo o l'é autentico hasan, e sto hadith o l'é stæto narrao ascì da Anbasah inte unn'atra mainea'.