Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 හදීස්

හදීස්

Imam Tirmidzi : 341

حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي جَالِسًا فَيَقْرَأُ وَهُوَ جَالِسٌ فَإِذَا بَقِيَ مِنْ قِرَاءَتِهِ قَدْرُ مَا يَكُونُ ثَلَاثِينَ أَوْ أَرْبَعِينَ آيَةً قَامَ فَقَرَأَ وَهُوَ قَائِمٌ ثُمَّ رَكَعَ وَسَجَدَ ثُمَّ صَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

[අල් අන්ෂාර්] අපට පවසා ඇත; [මාන්] අපට පවසා ඇත; [අබු සලාමා] [අයිසියා] වෙතින් [අබු අන් නද්ලර්] වෙතින් [මලික්] අපට පවසා ඇත. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් වාඩි වී යාච්ඤා කළ බව. ඔහුගේ කියවීමේ පද තිහක් හෝ හතළිහක් පමණ ඉතිරිව තිබියදී, ඔහු නැඟිට - සූරා - නැගී සිට, පසුව හිස නමා, සුජූද් කළේය. දෙවන රකඅතේදීද ඔහු එසේ කළේය. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය: 'මෙම හදීසය සත්‍ය වේ.'

තහවුරු කරන හදීස් (20)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 342

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ وَهُوَ الْحَذَّاءُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَسَأَلْتُهَا عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ تَطَوُّعِهِ قَالَتْ كَانَ يُصَلِّي لَيْلًا طَوِيلًا قَائِمًا وَلَيْلًا طَوِيلًا قَاعِدًا فَإِذَا قَرَأَ وَهُوَ قَائِمٌ رَكَعَ وَسَجَدَ وَهُوَ قَائِمٌ وَإِذَا قَرَأَ وَهُوَ جَالِسٌ رَكَعَ وَسَجَدَ وَهُوَ جَالِسٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

[අහ්මද් බින් මානි'] අපට පැවසූ බව අපට පවසා ඇත; [හුසයිම] අපට පැවසූ බව අපට පවසා ඇත; [කාලිඩ්] - එනම් අල් හඩ්ස්ඩ්සා` - [අයිසියා] වෙතින් [අබ්දුල්ලාහ් බින් සයාකික්] ඔහු අපට වාර්තා කර ඇත; 'මම 'අයිසියා' ගෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගේ සුන්නාහ් සලාතයන් ගැන විමසුවෙමි. එවිට ඔහු පිළිතුරු දුන්නේ, 'ඔහු වරක් රාත්‍රියේ දිගු වේලාවක් සිටගෙන යාච්ඤා කළ අතර තවත් වරක් වාඩි වී සිටියේය. ඔහු සිටගෙන කියවන්නේ නම් ඔහු සිටගෙන සිටියදී හිස නමා ආචාර කරයි, ඔහු වාඩි වී සිටියදී කියවන්නේ නම් ඔහු වාඩි වී සිටියදී හිස නමා ආචාර කරයි'. අබු ඊසා පැවසීය; 'මෙම හදීසය හසන් සත්‍යයි.'

තහවුරු කරන හදීස් (19)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 343

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْفَزَارِيُّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ وَأَنَا فِي الصَّلَاةِ فَأُخَفِّفُ مَخَافَةَ أَنْ تُفْتَتَنَ أُمُّهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي قَتَادَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

කුටයිබා අපට විස්තර කළේය; මර්වාන් බින් මුආවියා අල් ෆසාරි අපට විස්තර කළේ අනස් බින් මලික්ගෙන් හුමයිඩ්ගෙන් අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් පැවසූ බව ය: "අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, මම ළදරුවෙකු යාච්ඤා කරන අතරතුර අඬන බව ඇසුවෙමි, එබැවින් ඔහුගේ මව කලබල වේ යැයි බියෙන් මම යාච්ඤාව ඉක්මන් කළෙමි." ඔහු මෙසේ පැවසීය: "මෙම පරිච්ඡේදයේ අබු කටාදා, අබු සායිද් සහ අබු හුරෙයිරාගෙන් ද විස්තරයක් ඇත." අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය: "අනස්ගේ මෙම හදීසය හසන් සහීහ් වේ."

තහවුරු කරන හදීස් (17)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 344

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ صَفِيَّةَ ابْنَةِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُقْبَلُ صَلَاةُ الْحَائِضِ إِلَّا بِخِمَارٍقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَقَوْلُهُ الْحَائِضِ يَعْنِي الْمَرْأَةَ الْبَالِغَ يَعْنِي إِذَا حَاضَتْ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الْمَرْأَةَ إِذَا أَدْرَكَتْ فَصَلَّتْ وَشَيْءٌ مِنْ شَعْرِهَا مَكْشُوفٌ لَا تَجُوزُ صَلَاتُهَا وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ قَالَ لَا تَجُوزُ صَلَاةُ الْمَرْأَةِ وَشَيْءٌ مِنْ جَسَدِهَا مَكْشُوفٌ قَالَ الشَّافِعِيُّ وَقَدْ قِيلَ إِنْ كَانَ ظَهْرُ قَدَمَيْهَا مَكْشُوفًا فَصَلَاتُهَا جَائِزَةٌ

[හන්නාද්] අපට පවසා ඇත; [කබිෂා] [කටාදා] [ඉබ්නු සිරින්] [ෂාෆියා බින්ට් අල් හාරිත්] [අයිසියා] වෙතින් [කබීෂා] අපට පවසා ඇත ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'ඔසප් වීම සිදු වූ කාන්තාවක් හිස් ආවරණයක් පැළඳ නොසිට යාච්ඤා කිරීම වලංගු නොවේ'. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'මෙම පරිච්ඡේදයේ අබ්දුල්ලා බින් අම්රුගෙන් ද ඉතිහාසයක් ඇත. මේ අතර, 'ඔසප් වීම සිදු වූ කාන්තාවක්' යන නබිතුමාගේ වචනවල තේරුම වැඩිවියට පත් වූ වයසට පැමිණ පසුව ඔසප් වීම අත්විඳින කාන්තාවකි'. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'අයිසියාගේ හදීසය හසන් සත්‍ය වේ. විද්‍යාඥයින් මෙම හදීසය අදාළ කර ගනී, ඔසප් වූ කාන්තාවක් ඇගේ හිසකෙස් දෘශ්‍යමාන වන අතරතුර යාච්ඤා කිරීම යනු ඇගේ යාච්ඤාව වලංගු නොවන බවයි. මෙය ෂාෆි විසින් ගත් මතයයි, ඔහු පැවසුවේ, 'කාන්තාවකගේ ශරීරයේ යම් කොටසක් දෘශ්‍යමාන නම් ඇයගේ යාච්ඤාව වලංගු නොවේ'. ඉමාම් ෂාෆියිගෙන් විමසූ විට; ඔහුගේ පාදවල පිටත කොටස පෙනුනොත් කුමක් කළ යුතුද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේ, 'යාච්ඤාව වලංගුයි' කියායි.

තහවුරු කරන හදීස් (8)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 345

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عِسْلِ بْنِ سُفْيَانَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ السَّدْلِ فِي الصَّلَاةِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ مَرْفُوعًا إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عِسْلِ بْنِ سُفْيَانَ وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي السَّدْلِ فِي الصَّلَاةِ فَكَرِهَ بَعْضُهُمْ السَّدْلَ فِي الصَّلَاةِ وَقَالُوا هَكَذَا تَصْنَعُ الْيَهُودُ و قَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّمَا كُرِهَ السَّدْلُ فِي الصَّلَاةِ إِذَا لَمْ يَكُنْ عَلَيْهِ إِلَّا ثَوْبٌ وَاحِدٌ فَأَمَّا إِذَا سَدَلَ عَلَى الْقَمِيصِ فَلَا بَأْسَ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَكَرِهَ ابْنُ الْمُبَارَكِ السَّدْلَ فِي الصَّلَاةِ

[හන්නාද්] අපට විස්තර කළේය; [කබිෂා] [හම්මාද් බින් සලාමා] [ඉස්ල් බින් සුෆ්යාන්] [අතා` බින් රබා] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [හම්මාද් බින් සලාමා] ගෙන් අපට විස්තර කළේය; ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ සද්ල් කිරීම තහනම් කළහ - වස්ත්‍රයක් බිම ස්පර්ශ වන තුරු එය පහත් කිරීම - යාච්ඤාවේදී'. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'මෙම පරිච්ඡේදයේ අබු ජුහයිෆාගෙන් ද වස්ත්‍රයක් ඇත'. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'අබු හුරෙයිරාගේ හදීසය, අපි එය දන්නේ නැහැ 'අතා`ගේ හදීසයෙන්, මර්ෆු වන අබු හුරෙයිරාගෙන්' ඉස්ල් බින් සුෆ්යාන්ගේ හදීසයෙන් මිස. සද්ල් පිළිබඳ තීන්දුව සම්බන්ධයෙන් විද්වතුන් වෙනස් වූහ - වස්ත්‍රයක් බිම ස්පර්ශ වන තුරු එය පහත් කිරීම - යාච්ඤාවේදී, ඔවුන්ගෙන් සමහරක් එය මක්රූහ් ලෙස සැලකූ අතර, ඔවුන් පැවසුවේ, 'ඒ යුදෙව්වන්ගේ ක්‍රියාව' බවයි. තවත් සමහර විද්වතුන් එය මක්රූහ් ලෙස සැලකූ අතර, ඔහුට එක් වස්ත්‍රයක් හැර වෙනත් වස්ත්‍රයක් නොමැති නම්. ඔහු කමිසයක් උඩින් සද්ල් රඟපානවා නම් එහි වරදක් නැත. අහමඩ් ගත් මතය මෙයයි. මේ අතර, බින් අල් මුබාරක් සද්ල් යාඥාවට එක් කළේය.

තහවුරු කරන හදීස් (11)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 346

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي ذَرٍّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَا يَمْسَحْ الْحَصَى فَإِنَّ الرَّحْمَةَ تُوَاجِهُهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ مُعَيْقِيبٍ وَعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَحُذَيْفَةَ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي ذَرٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَرِهَ الْمَسْحَ فِي الصَّلَاةِ وَقَالَ إِنْ كُنْتَ لَا بُدَّ فَاعِلًا فَمَرَّةً وَاحِدَةً كَأَنَّهُ رُوِيَ عَنْهُ رُخْصَةٌ فِي الْمَرَّةِ الْوَاحِدَةِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ

"ඔබගෙන් කෙනෙකු සලාතය ඉටු කරන විට, ඔහුගේ නළලට ඇලී ඇති ගල් කැට පිස නොදමන්න - මන්ද අල්ලාහ්ගේ කරුණාව ඔහුට හමු වී ඇත" යනුවෙන් [සයිද් බින් අබ්දුර් රහ්මාන් අල් මක්සුමි] අපට පවසා ඇත; "ඔබගෙන් කෙනෙකු සලාතය ඉටු කරන විට, ඔහුගේ නළලට ඇලී ඇති ගල් කැට පිස නොදමන්න - මන්ද අල්ලාහ්ගේ කරුණාව ඔහුට හමු වී ඇත" යනුවෙන් ඔහු පැවසීය. ඔහු පැවසීය; "මෙම පරිච්ඡේදයේ මුඅයිකිබ්, අලි බින් අබු තාලිබ්, හුඩ්සයිෆා, ජාබිර් සහ අබ්දුල්ලාහ්ගේ කථා ද ඇත". අබු ඊසා පැවසීය; "අබු දසාර්ගේ හදීසය හසන් මට්ටමින් ඇත. යාච්ඤාවේදී ගල් කැට පිස දැමීම පිළිගත නොහැකි බව නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් වාර්තා වී ඇත. ඔහු පැවසුවේ, "ඔබට එය සැබවින්ම කළ යුතු නම් එය එක පහරකින් කරන්න" යනුවෙනි. ඔහු එක් පිසදැමීමකට සහනයක් ලබා දුන් බව ඔහුගෙන් වාර්තා වී ඇත. මෙය විද්වතුන් විසින් ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබේ.

හදීස්

Imam Tirmidzi : 347

حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مُعَيْقِيبٍ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ مَسْحِ الْحَصَى فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ لَا بُدَّ فَاعِلًا فَمَرَّةً وَاحِدَةًقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

[අල් හුසේන්] අපට පවසා ඇත; [යාහ්යා බින් අබු කට්සිර්] අපට පවසා ඇත; [අල් අවුසායි] වෙතින් [අල් වලීද් බින් මුස්ලිම්] අපට පවසා ඇත; [මුඅයිකිබ්] වෙතින් [අබු සලාමා බින් අබ්දුර් රහ්මාන්] මට පවසා ඇත; 'මම රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් සලාතය අතරතුර ගල් කැට පිස දැමීම ගැන විමසුවෙමි, එබැවින් ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'ඔබට එය කළ යුතු නම් එය එක් පිස දැමීමකින් පමණක් කරන්න'. අබු ඊසා පැවසීය; 'මෙම හදීසය සත්‍ය හසන්' වේ.'

තහවුරු කරන හදීස් (11)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 348

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ أَخْبَرَنَا مَيْمُونٌ أَبُو حَمْزَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ مَوْلَى طَلْحَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْرَأَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُلَامًا لَنَا يُقَالُ لَهُ أَفْلَحُ إِذَا سَجَدَ نَفَخَ فَقَالَ يَا أَفْلَحُ تَرِّبْ وَجْهَكَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَكَرِهَ عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ النَّفْخَ فِي الصَّلَاةِ وَقَالَ إِنْ نَفَخَ لَمْ يَقْطَعْ صَلَاتَهُ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَبِهِ نَأْخُذُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ هَذَا الْحَدِيثَ وَقَالَ مَوْلًى لَنَا يُقَالُ لَهُ رَبَاحٌ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ مَيْمُونٍ أَبِي حَمْزَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَقَالَ غُلَامٌ لَنَا يُقَالُ لَهُ رَبَاحٌ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أُمِّ سَلَمَةَ إِسْنَادُهُ لَيْسَ بِذَاكَ وَمَيْمُونٌ أَبُو حَمْزَةَ قَدْ ضَعَّفَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي النَّفْخِ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنْ نَفَخَ فِي الصَّلَاةِ اسْتَقْبَلَ الصَّلَاةَ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ و قَالَ بَعْضُهُمْ يُكْرَهُ النَّفْخُ فِي الصَّلَاةِ وَإِنْ نَفَخَ فِي صَلَاتِهِ لَمْ تَفْسُدْ صَلَاتُهُ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ

[අහ්මද් බින් මානි'] අපට පැවසූ බව අපට පවසා ඇත; [අබ්බාද් බින් අල් අව්වාම්] අපට පැවසූ බව අපට පවසා ඇත; [අබු සාලිහ්] තල්හාගේ සේවකයාගෙන් [උම් සලාමා] ඔහු අපට දැනුම් දී ඇත; 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් අපගේ වහලා අෆ්ලාහ් සුජූද් කරන විට ඔහු සුජූද් කරන ස්ථානය පිඹින බව දුටුවේය. එබැවින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඕ අෆ්ලාහ්, ඔබේ මුහුණ දූවිලි සහිත වේවා!' අහමඩ් බින් මානි' පැවසීය; 'අබ්බාද් බින් අල් අව්වාම් සලාහ් කරන අතරතුර යමෙකු පිඹීම පිළිගත නොහැකි කළේය'. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'ඔහු දිගටම සිප ගන්නේ නම් ඔහුගේ සලාහ්ව අවලංගු නොවේ'. අහමඩ් බින් මානි' පැවසීය; 'මෙය අපි ගන්නා මතයයි'. අබු ඊසා පැවසීය; 'ඔවුන්ගෙන් සමහරු අබු හම්සාගෙන් මෙම හදීසය වාර්තා කළහ. අෆ්ලා නම් අපගේ වේටර්වරයා මෙසේ පැවසීය; 'එය අපට දන්වා ඇත [අහ්මද් බින් අබ්දා අද්ල් දල්ලබ්බි] පැවසීය;' [හම්මාඩ් බින් සයිද්] [මයිමුන් අබු හම්සා] ගෙන් මෙම සනද් සහිත හදීසය අපට පවසා ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'අපේ වහලුන් අෆ්ලා ලෙස හැඳින්වූහ'. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'උම් සලාමාගේ සනද්ගේ හදීසය ශක්තිමත් නැත, මයිමුන් සහ අබු හම්සා සමහර විද්වතුන් විසින් දුර්වල කර ඇත'. යාච්ඤාව අතරතුර පිඹීමේ නීතිය පිළිබඳව සමහර විද්‍යාඥයින් එකඟ නොවෙති, ඔවුන්ගෙන් සමහරක් පවසන්නේ; 'ඔහු යාච්ඤාව අතරතුර පිඹිනවා නම්, ඔහු නැවත ආරම්භ කළ යුතුය' යනුවෙනි. මෙය සුෆියාන් අට්ස් ට්සෞරි සහ කුෆාහි පදිංචිකරුවන්ගේ මතයයි. තවත් සමහරු යාච්ඤාව අතරතුර පිඹීම පිළිගත නොහැකි යැයි පවසන අතර, ඔහු පිඹිනවා නම් ඔහුගේ යාච්ඤාව කැඩී නොයයි. මෙය අහමඩ් සහ ඉෂාක්ගේ මතයයි.

හදීස්

Imam Tirmidzi : 349

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ مُخْتَصِرًاقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ كَرِهَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الِاخْتِصَارَ فِي الصَّلَاةِ وَكَرِهَ بَعْضُهُمْ أَنْ يَمْشِيَ الرَّجُلُ مُخْتَصِرًا وَالِاخْتِصَارُ أَنْ يَضَعَ الرَّجُلُ يَدَهُ عَلَى خَاصِرَتِهِ فِي الصَّلَاةِ أَوْ يَضَعَ يَدَيْهِ جَمِيعًا عَلَى خَاصِرَتَيْهِ وَيُرْوَى أَنَّ إِبْلِيسَ إِذَا مَشَى مَشَى مُخْتَصِرًا

අබු කුරෙයිබ් අපට වාර්තා කළේය; අබු උසාමා අපට වාර්තා කළේ හිෂාම් ඉබ්න් හසන්, මුහම්මද් ඉබ්න් සිරින්, අබු හුරෙයිරා, නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් මිනිසෙකුට තම අත බඩ මත තබාගෙන යාච්ඤා කිරීම තහනම් කළ බවයි. ඔහු මෙසේ පැවසීය: මෙම පරිච්ඡේදයේ ඉබ්නු උමර්ගේ විස්තරයක් ද ඇත. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය: අබු හුරෙයිරාගේ හදීසය හසන් සහීහ් ය. සමහර විද්වතුන් යාච්ඤාව අතරතුර අත බඩ මත තැබීම මක්රූහ් ලෙස සලකයි. තවත් සමහරු මිනිසෙකු තම අත බඩ මත තබාගෙන ඇවිදීම මක්රූහ් ලෙස සලකති. ඉක්තිෂාර් යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ යාච්ඤාව අතරතුර තම අත බඩ මත තැබීමයි. නැතහොත් අත් දෙකම බඩ මත තැබීමයි. ඉබ්ලිස් ඇවිදින විට, ඔහු තම අත බඩ මත තබාගෙන ගමන් කරන බව විස්තර කෙරේ.

තහවුරු කරන හදීස් (5)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 350

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي رَافِعٍأَنَّهُ مَرَّ بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ وَهُوَ يُصَلِّي وَقَدْ عَقَصَ ضَفِرَتَهُ فِي قَفَاهُ فَحَلَّهَا فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ الْحَسَنُ مُغْضَبًا فَقَالَ أَقْبِلْ عَلَى صَلَاتِكَ وَلَا تَغْضَبْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ذَلِكَ كِفْلُ الشَّيْطَانِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي رَافِعٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ كَرِهُوا أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ وَهُوَ مَعْقُوصٌ شَعْرُهُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَعِمْرَانُ بْنُ مُوسَى هُوَ الْقُرَشِيُّ الْمَكِّيُّ وَهُوَ أَخُو أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى

[යාහ්යා බින් මූසා] අපට පවසා ඇත; [අබ්දුර්රාසාක්] අපට පවසා ඇත; [ඉබ්නු ජුරයිජ්] [ඉම්රාන් බින් මූසා] [සයිද් බින් අබු සයිද් අල් මක්බුරි] [ඔහුගේ පියා] [අබු රාෆි]] ගෙන් අපට දන්වා ඇත. ඒ අවස්ථාවේදී, හසන් ඔහුගේ හිසකෙස් බැඳ ඔහුගේ බෙල්ලේ බෙල්ලේ තබා ගත්තේය, නමුත් අබු රාෆි එය ආපසු ඇද ගත්තේය. එබැවින් හසන් කෝපයෙන් ඔහු දෙසට හැරුණේය. අබු රාෆි මෙසේ පැවසීය; 'යාච්ඤාවට ආපසු යන්න, කෝප නොවන්න, මන්ද රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පවසයි: 'ඒක යක්ෂයාගේ ආසනයයි'. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'මෙම පරිච්ඡේදයේ උම් සලාමා සහ අබ්දුල්ලා බින් අබ්බාස්ගෙන් ද ඉතිහාසයක් ඇත'. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'අබු රාෆිගේ හදීස්' හසන් උපාධිය. මෙම හදීසය විද්‍යාඥයින් විසින් ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබේ. ඔවුන් මිනිසෙකුගේ හිසකෙස් බැඳ යාච්ඤා කිරීමෙන් බාධා කළහ. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'ඉම්රාන් බින් මූසාගේ නම අල් කුරාසි අල් මක්කි, ඔහු අයුබ් බින් මූසාගේ සහෝදරයා'.

හදීස්

Imam Tirmidzi : 351

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ رَبِّهِ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَافِعِ ابْنِ الْعَمْيَاءِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةُ مَثْنَى مَثْنَى تَشَهَّدُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ وَتَخَشَّعُ وَتَضَرَّعُ وَتَمَسْكَنُ وَتَذَرَّعُ وَتُقْنِعُ يَدَيْكَ يَقُولُ تَرْفَعُهُمَا إِلَى رَبِّكَ مُسْتَقْبِلًا بِبُطُونِهِمَا وَجْهَكَ وَتَقُولُ يَا رَبِّ يَا رَبِّ وَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَهُوَ كَذَا وَكَذَاقَالَ أَبُو عِيسَى و قَالَ غَيْرُ ابْنِ الْمُبَارَكِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَهِيَ خِدَاجٌ قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْت مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ يَقُولُ رَوَى شُعْبَةُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ فَأَخْطَأَ فِي مَوَاضِعَ فَقَالَ عَنْ أَنَسِ بْنِ أَبِي أَنَسٍ وَهُوَ عِمْرَانُ بْنُ أَبِي أَنَسٍ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ وَإِنَّمَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعِ ابْنِ الْعَمْيَاءِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ وَقَالَ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ الْمُطَّلِبِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّمَا هُوَ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَنْ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مُحَمَّدٌ وَحَدِيثُ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ هُوَ حَدِيثٌ صَحِيحٌ يَعْنِي أَصَحَّ مِنْ حَدِيثِ شُعْبَةَ

[සුවයිද් බින් නෂ්ර්] අපට පැවසූ බව අපට පවසා ඇත; [අබ්දුල්ලාහ් බින් අල් මුබාරක්] අපට පැවසූ බව අපට පවසා ඇත; [අල් ලයිට්ස් බින් සාද්] අපට වාර්තා කර ඇත; [අබ්දුල්ලාහ් බින් නෆි' බින් අල් අම්යා`] [ඉම්රාන් බින් අබු අනස්] වෙතින් [අල් ෆද්ල් බින් අබ්බාස්] වෙතින් [රබියා ඉබ්නිල් හාරිත්] වෙතින් [අබ්දු රබ්බිහ් බින් සායිද්`] අපට දැනුම් දී ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'සලාතය යනු රකඅත් දෙකක්, රකඅත් දෙකක්, සෑම රකඅත් දෙකකටම තෂහුද් හිඳීම, කුස්යු', නැමීම, සන්සුන් වීම සහ ඔබේ දෑත් එසවීම'. ඔහු නැවතත් මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ ඔබේ අත්ලෙහි ඉදිරිපස ඔබේ මුහුණ දෙසට මුහුණලා ඔබේ රබ් වෙත ඔබේ දෑත් ඔසවන්න. ඔබ, 'යා රබ්, යා රබ්' යැයි පවසන අතර, එය නොකරන ඕනෑම අයෙකු මේ හා ඒ හා සමාන ය'. අබු ඊසා පැවසීය; 'බින් අල් මුබාරක් හැරුණු විට, මෙම හදීසය ගැනද මෙසේ පැවසීය, 'කවුරුන් එසේ නොකරන්නේ නම් ඔහුගේ යාච්ඤාව අඩුපාඩුවකි - අසම්පූර්ණයි-'. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'මම මුහම්මද් බින් ඉස්මයිල් මෙසේ පවසනු අසා ඇත්තෙමි; 'සියුබා මෙම හදීසය අබ්දු රබ්බිහ් බින් සායිද්ගෙන් විස්තර කළ නමුත් ඔහු ස්ථාන කිහිපයකදී වැරදි විය. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'අනස් බින් අබු අනස්ගෙන්, ඔහු ඉම්රාන් බින් අබු අනස්' ය. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'අබ්දුල්ලාන් බින් නෆි බින් අල් අමියා' වුවත්, රබියා බින් අල් හාරිත්ගෙන්'. ෂුබා මෙසේ පැවසීය: අබ්දුල්ලාන් බින් අල් හාරිත්ගෙන්, අබ්දුල්ලාන් මුතලිබ්ගෙන්, අල් ෆල් බින් අබ්බාස්ගෙන්, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන්'. මුහම්මද් මෙසේ පැවසීය; 'අල් ලයිත් බින් සාද්ගේ හදීසය හසන් සහීහ් ය, එනම්, ෂුබාගේ හදීසයට වඩා සත්‍ය'.

හදීස්

Imam Tirmidzi : 352

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ رَجُلٍ عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ خَرَجَ عَامِدًا إِلَى الْمَسْجِدِ فَلَا يُشَبِّكَنَّ بَيْنَ أَصَابِعِهِ فَإِنَّهُ فِي صَلَاةٍقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ مِثْلَ حَدِيثِ اللَّيْثِ وَرَوَى شَرِيكٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ وَحَدِيثُ شَرِيكٍ غَيْرُ مَحْفُوظٍ

"ඔබගෙන් කෙනෙකු වන්ධ්‍යාකරණය කර එය සකස් කර, පසුව පල්ලියට ගියහොත්, ඔහු යාච්ඤාව මධ්‍යයේ සිටින නිසා ඔහුගේ ඇඟිලි අතර රෙදි විවීම නොකළ යුතුය" යනුවෙන් අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ පැවසූ බව [කුටයිබා] අපට [ඉබ්නු 'අජ්ලාන්] [සයිද් අල් මක්බුරි] [මිනිසෙකු] [කඅබ් බින් 'උජ්රා] [අල් ලයිට්ස්] අපට [අල් ලයිට්ස්]එක් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [එක් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [එක් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [එක් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [එක් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [එක් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [එක් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [එක් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [එක් ලයිට්ස්] [අල් ලයිට්ස්] [එ

තහවුරු කරන හදීස් (82)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 353

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَقِيلَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الصَّلَاةِ أَفْضَلُ قَالَ طُولُ الْقُنُوتِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُبْشِيٍّ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ

[ඉබ්නු අබු උමර්] අපට මෙසේ පවසා ඇත; [අබු අස් සුබයිර්] [ජාබීර්] ගෙන් [සුෆ්යාන් බින් උයෙයිනා] අපට මෙසේ පවසා ඇත: 'නබිතුමාගෙන් වරක් 'වැදගත්ම යාච්ඤාව කුමක්ද?' යනුවෙන් විමසන ලද අතර ඔහු පිළිතුරු දුන්නේ: 'දිගු කලක් සිටගෙන සිටීම' යනුවෙනි. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'මෙම පරිච්ඡේදයේ අබ්දුල්ලා බින් හුබ්සි සහ අනස් බින් මලික්ගෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාගෙන් කතාවක් ද ඇත. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'ජාබීර් බින් අබ්දුල්ලාගේ හදීසය සත්‍ය වේ. මෙම හදීසය ජබීර් බින් අබ්දුල්ලාගෙන් බොහෝ ආකාරවලින් විස්තර කර ඇත'.

හදීස්

Imam Tirmidzi : 354

حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ و حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ رَجَاءٌ قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ هِشَامٍ الْمُعَيْطِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي مَعْدَانُ بْنُ طَلْحَةَ الْيَعْمَرِيُّ قَالَلَقِيتُ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهُ دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ يَنْفَعُنِي اللَّهُ بِهِ وَيُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ فَسَكَتَ عَنِّي مَلِيًّا ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَيَّ فَقَالَ عَلَيْكَ بِالسُّجُودِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْجُدُ لِلَّهِ سَجْدَةً إِلَّا رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةًقَالَ مَعْدَانُ بْنُ طَلْحَةَ فَلَقِيتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَسَأَلْتُهُ عَمَّا سَأَلْتُ عَنْهُ ثَوْبَانَ فَقَالَ عَلَيْكَ بِالسُّجُودِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْجُدُ لِلَّهِ سَجْدَةً إِلَّا رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً قَالَ مَعْدَانُ بْنُ طَلْحَةَ الْيَعْمَرِيُّ وَيُقَالُ ابْنُ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي أُمَامَةَ وَأَبِي فَاطِمَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ثَوْبَانَ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ فِي كَثْرَةِ الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي هَذَا الْبَابِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ طُولُ الْقِيَامِ فِي الصَّلَاةِ أَفْضَلُ مِنْ كَثْرَةِ الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ و قَالَ بَعْضُهُمْ كَثْرَةُ الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ أَفْضَلُ مِنْ طُولِ الْقِيَامِ و قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ قَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا حَدِيثَانِ وَلَمْ يَقْضِ فِيهِ بِشَيْءٍ و قَالَ إِسْحَقُ أَمَّا فِي النَّهَارِ فَكَثْرَةُ الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ وَأَمَّا بِاللَّيْلِ فَطُولُ الْقِيَامِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ رَجُلٌ لَهُ جُزْءٌ بِاللَّيْلِ يَأْتِي عَلَيْهِ فَكَثْرَةُ الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ فِي هَذَا أَحَبُّ إِلَيَّ لِأَنَّهُ يَأْتِي عَلَى جُزْئِهِ وَقَدْ رَبِحَ كَثْرَةَ الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَإِنَّمَا قَالَ إِسْحَقُ هَذَا لِأَنَّهُ كَذَا وُصِفَ صَلَاةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِاللَّيْلِ وَوُصِفَ طُولُ الْقِيَامِ وَأَمَّا بِالنَّهَارِ فَلَمْ يُوصَفْ مِنْ صَلَاتِهِ مِنْ طُولِ الْقِيَامِ مَا وُصِفَ بِاللَّيْلِ

[අබු අම්මාර්] අපට පවසා ඇත; [අල් වලීද්] අපට පවසා ඇත; [අබු මුහම්මද් රාජා`] අපට පවසා ඇත; [අල් අවුසායි] ගෙන් [අල් වලීද් බින් මුස්ලිම්] අපට පවසා ඇත; [අල් වලීද් බින් හිස්යාම් අල් මුඅයිති] මට පවසා ඇත; [මදාන් බින් තල්හා අල් යමාරි] මට පවසා ඇත; මම රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගේ සේවකයා [ත්සෞබාන්] හමුවුණා, පසුව මම ඔහුගෙන්, 'අල්ලාහ් මට ප්‍රතිලාභ ලබා දෙන සහ මාව ස්වර්ගයට ඇතුළු කරන එක් ක්‍රියාවක් මට පෙන්වන්න' යනුවෙන් ඇසුවෙමි, ඔහු මොහොතකට නිහඬව සිට, පසුව මා දෙසට හැරී මෙසේ පැවසීය; 'ඔබ සුජූද් කළ යුතුය, මන්ද අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ මෙසේ පැවසූ බව මට ඇසුණි: 'කිසිම සේවකයෙක් එක් සුජූද් එකකින් අල්ලාහ්ට හිස නමන්නේ නැත, එයින් අල්ලාහ් එක් මට්ටමක් ඉහළ නංවා එක් වැරැද්දක් මකා දමනු ඇත'. [මදාන් අබු තල්හා] පැවසීය; 'මම [අබු දර්දා] මුණගැසුණා, ඊට පස්සේ මම ත්සෞබාන් තුමාගෙන් ඇහුවේ මොකක්ද කියලා, ඊට පස්සේ එයා කිව්වා, 'ඔයා සුජූද් කරන්න ඕනේ, මොකද මම අහලා තියෙනවා අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමා කියනවා: 'කිසිම සේවකයෙක් අල්ලාහ්ට සුජූද් කරන්නේ එක සුජූද් එකකින් මිස අල්ලාහ් එක මට්ටමක් ඉහළ නංවා එක වැරැද්දක් මකා දමනවා' කියලා. එයා කිව්වා; 'මදාන් බින් තල්හා අල් ය'මාරි, ඉබ්නු අබු තල්හා ලෙසද හැඳින්වේ'. එයා කිව්වා; 'මෙම පරිච්ඡේදයේ අබු හුරෙයිරා, අබු උමාමා සහ අබු ෆාතිමා යන අයගේ වාර්තා ද ඇත'. අබු ඊසා කිව්වා; 'ත්සෞබාන් හදීස් සහ අබු දර්දා' හදීස් දුනු ගණන සහ සුජූද් හසන් ෂහීහ් ගැන. මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් විද්වතුන් වෙනස් වේ, සමහරු කියනවා; 'සලාතයේ දිගු වේලාවක් සිටීම නැමී සුජූද් කිරීමට වඩා වැදගත්' කියලා. තවත් සමහරු කිව්වා; 'නැමී සුජූද් කිරීම වැඩි කිරීම සිටගෙන සිටීමේ කාලය දීර්ඝ කිරීමට වඩා වැදගත්' කියලා. අහමඩ් කිව්වා; 'නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් හදීස් දෙකක් වාර්තා කර ඇත, නමුත් ඔහු තීරණයක් ලබා දුන්නේ නැත'. ඉෂාක් මෙසේ පැවසීය; 'දිවා කාලයේදී ඔහු වැඩිපුර හිස නමා සුජූද් කළ යුතුය. මේ අතර, රාත්‍රියේදී ඔහු තම සිටගෙන සිටින කාලය දිගු කළ යුතුය. යමෙකුට රාත්‍රියේ කාලය නොමැති නම් - නැවත යාච්ඤා කිරීමට - වැඩි වැඩියෙන් හිස නමා සුජූද් කිරීම වඩාත් සුදුසුය. මක්නිසාද යත් ඔහුට මෙම කාලය භාවිතා කළ හැකි බැවින් ඔහුට වැඩිපුර හිස නමා සුජූද් කිරීමෙන් ප්‍රයෝජන ලැබෙනු ඇත. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'ඉෂාක් මෙය පැවසුවේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා රාත්‍රියේ යාච්ඤා කරන විට සැමවිටම රැඳී සිටීමෙන් සංලක්ෂිත වූ අතර දිවා කාලයේදී ඔහු රාත්‍රියේ තරම් රැඳී නොසිටි බැවිනි'.

හදීස්

Imam Tirmidzi : 355

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ ضَمْضَمِ بْنِ جَوْسٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَتْلِ الْأَسْوَدَيْنِ فِي الصَّلَاةِ الْحَيَّةُ وَالْعَقْرَبُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي رَافِعٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَكَرِهَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ قَتْلَ الْحَيَّةِ وَالْعَقْرَبِ فِي الصَّلَاةِ و قَالَ إِبْرَاهِيمُ إِنَّ فِي الصَّلَاةِ لَشُغْلًا وَالْقَوْلُ الْأَوَّلُ أَصَحُّ

[අලි බින් හුජ්ර්] අපට පවසා ඇති බව අපට දන්වා ඇත; [ඉස්මායිල් බින් උලයියා] - එනම් ඉබ්නු ඉබ්‍රාහිම් - [අලි බින් අල් මුබාරක්] වෙතින් [යාහ්යා බින් අබු කට්සිර්] වෙතින් [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් යාච්ඤාව අතරතුර කළු සතුන් දෙදෙනෙකු මරා දැමීමට නියෝග කළේය; සර්පයන් සහ ගෝනුස්සන්'. ඔහු මෙසේ පැවසීය; "මෙම පරිච්ඡේදයේ ඉබ්නු අබ්බාස් සහ අබු රාෆිගේ ඉතිහාසයක් ද ඇත." අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'අබු හුරෙයිරාගේ හදීස් හසන් සත්‍ය වේ. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සහ තවත් අය අතර විද්වතුන් මෙම හදීසය ක්‍රියාවට නැංවීය. මෙම මතය අහමඩ් සහ ඉෂාක් විසින් ද ගන්නා ලදී. මේ අතර, සමහර විද්‍යාඥයින් යාච්ඤාව අතරතුර සර්පයන් සහ ගෝනුස්සන් මරා දැමීම පිළිගත නොහැකි බවට පත් කර ඇත. ඉබ්‍රාහිම් පැවසුවේ; 'ඇත්ත වශයෙන්ම, යාච්ඤාව තුළ ක්‍රියාකාරකම් ඇත'. පළමු මතය වඩාත් වලංගු වේ.

හදීස්

Imam Tirmidzi : 356

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ الْأَسَدِيِّ حَلِيفِ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فِي صَلَاةِ الظُّهْرِ وَعَلَيْهِ جُلُوسٌ فَلَمَّا أَتَمَّ صَلَاتَهُ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ يُكَبِّرُ فِي كُلِّ سَجْدَةٍ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ وَسَجَدَهُمَا النَّاسُ مَعَهُ مَكَانَ مَا نَسِيَ مِنْ الْجُلُوسِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ

"[කුටයිබා] අපට පවසා ඇත; [අල් ලයිට්ස්] [ඉබ්නු ෂිහාබ්] [අල් අ'රාජ්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් බුහයිනා අල් අසාදි] ගෙන් [අල් ලයිට්ස්] අපට පවසා ඇත, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් මධ්‍යහ්න යාච්ඤාවේදී ඔහු වාඩි වී සිටිය යුතු වේලාවක සිටගෙන සිටි බව. එබැවින් ඔහු සුජූද් දෙකක් සමඟ සුජූද් කිරීම අවසන් කළ පසු, ඔහු සෑම සුජූද් එකකම තක්බීර් පවසා ආචාර කිරීමට පෙර වාඩි විය. ඔහු කිරීමට අමතක වූ වාඩි වීම වෙනුවට මිනිසුන් ඔහු සමඟ සුජූද් දෙකටම සහභාගී වූහ." ඔහු පැවසීය; "මෙම පරිච්ඡේදයේ අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අවුෆ්ගෙන් ද ඉතිහාසයක් ඇත".

තහවුරු කරන හදීස් (165)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 357

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى وَأَبُو دَاوُدَ قَالَا حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ السَّائِبِ الْقَارِئَ كَانَايَسْجُدَانِ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ قَبْلَ التَّسْلِيمِقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ بُحَيْنَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ يَرَى سَجْدَتَيْ السَّهْوِ كُلِّهِ قَبْلَ السَّلَامِ وَيَقُولُ هَذَا النَّاسِخُ لِغَيْرِهِ مِنْ الْأَحَادِيثِ وَيَذْكُرُ أَنَّ آخِرَ فِعْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَلَى هَذَا و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ إِذَا قَامَ الرَّجُلُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَإِنَّهُ يَسْجُدُ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ قَبْلَ السَّلَامِ عَلَى حَدِيثِ ابْنِ بُحَيْنَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ ابْنُ بُحَيْنَةَ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَالِكٍ وَهُوَ ابْنُ بُحَيْنَةَ مَالِكٌ أَبُوهُ وَبُحَيْنَةُ أُمُّهُ هَكَذَا أَخْبَرَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمَدِينِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي سَجْدَتَيْ السَّهْوِ مَتَى يَسْجُدُهُمَا الرَّجُلُ قَبْلَ السَّلَامِ أَوْ بَعْدَهُ فَرَأَى بَعْضُهُمْ أَنْ يَسْجُدَهُمَا بَعْدَ السَّلَامِ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ و قَالَ بَعْضُهُمْ يَسْجُدُهُمَا قَبْلَ السَّلَامِ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ الْفُقَهَاءِ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مِثْلِ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ وَرَبِيعَةَ وَغَيْرِهِمَا وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ و قَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا كَانَتْ زِيَادَةً فِي الصَّلَاةِ فَبَعْدَ السَّلَامِ وَإِذَا كَانَ نُقْصَانًا فَقَبْلَ السَّلَامِ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ و قَالَ أَحْمَدُ مَا رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَجْدَتَيْ السَّهْوِ فَيُسْتَعْمَلُ كُلٌّ عَلَى جِهَتِهِ يَرَى إِذَا قَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ عَلَى حَدِيثِ ابْنِ بُحَيْنَةَ فَإِنَّهُ يَسْجُدُهُمَا قَبْلَ السَّلَامِ وَإِذَا صَلَّى الظُّهْرَ خَمْسًا فَإِنَّهُ يَسْجُدُهُمَا بَعْدَ السَّلَامِ وَإِذَا سَلَّمَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ مِنْ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ فَإِنَّهُ يَسْجُدُهُمَا بَعْدَ السَّلَامِ وَكُلٌّ يُسْتَعْمَلُ عَلَى جِهَتِهِ وَكُلُّ سَهْوٍ لَيْسَ فِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذِكْرٌ فَإِنَّ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ قَبْلَ السَّلَامِ و قَالَ إِسْحَقُ نَحْوَ قَوْلِ أَحْمَدَ فِي هَذَا كُلِّهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ كُلُّ سَهْوٍ لَيْسَ فِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذِكْرٌ فَإِنْ كَانَتْ زِيَادَةً فِي الصَّلَاةِ يَسْجُدُهُمَا بَعْدَ السَّلَامِ وَإِنْ كَانَ نُقْصَانًا يَسْجُدُهُمَا قَبْلَ السَّلَامِ

[මුහම්මද් බින් බසිසියාර්] අපට මෙසේ පැවසීය; [අබ්දුල් අ'ලා] සහ [අබු දාවුද්] දෙදෙනාම මෙසේ පැවසූහ; [මුහම්මද් බින් ඉබ්‍රාහිම්] ගෙන් [යාහ්යා බින් අබි කතිර්] ගෙන් [හිස්යාම්] අපට මෙසේ පැවසීය [අබු හුරෙයිරා] සහ [අබ්දුල්ලාහ් බින් අස් සායිබ් අල් කාරි`] සුබ පැතීමට පෙර සුජූද් දෙකක් කළ බව. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'ඉබ්නු බුහයිනාගේ හදීසය හසන් සත්‍ය වේ. මෙම හදීසය සමහර විද්‍යාඥයින් විසින් ප්‍රගුණ කරනු ලැබේ. මෙය ෂාෆි විසින් ගන්නා ලද මතයයි. සහි සඳහා සුජූද් දෙක සුබ පැතීමට පෙර සිදු කරන බව ඔහු විශ්වාස කරයි. ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'මෙම හදීසය අනෙකුත් හදීස අවලංගු කරයි, තවද නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් මෙය කළ අවසාන අවස්ථාව මෙය බව ද ඔහු සඳහන් කළේය. අහමඩ් සහ ඉෂාක් මෙසේ පැවසීය; 'දෙවන රකඅතෙහි යමෙකු සිටගෙන සිටින්නේ නම්, ඉබ්නු බුහයිනාගේ හදීසයට අනුව, ආචාර කිරීමට පෙර දෙවරක් සුජූද් කළ යුතුය. අබ්දුල්ලා ඉබ්නු බුහයිනා යනු අබ්දුල්ලා බින් මාලික් ය. ඔහු ඉබ්නු බුනයිනා ය, ඔහුගේ පියාගේ නම මලික් ය, ඔහුගේ මවගේ නම බුහයිනා ය. අලි බින් අබ්දුල්ලා බින් අල් මදීනිගෙන් ඉෂාක් බින් මන්ෂුර් මට වාර්තා කළේ එලෙස ය. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'අමතක වීම සඳහා සුජූද් කළ යුත්තේ කවදාද, සුබ පැතීමට පෙර හෝ පසුව බව විද්වතුන් වෙනස් මතයක් දැරූහ. ඔවුන්ගෙන් සමහරෙකුගේ මතය වන්නේ එය සුබ පැතීමෙන් පසුව කළ යුතු බවයි. මෙම මතය සුෆියාන් අට්ස් ත්සෞරි සහ කුෆා වැසියන් විසින් ගන්නා ලදී. තවත් සමහරු එය සුබ පැතීමට පෙර කළ යුතු බවයි. මෙම මතය යාහ්යා බින් සයිද්, රබියා සහ තවත් අය වැනි මදීනාවේ නීතිවේදීන් විසින් පුළුල් ලෙස ගනු ලැබීය. මෙම මතය ඉමාම් ෂාෆි විසින් ද ගනු ලැබීය. සමහර විද්වතුන් පැවසුවේ, 'එය අතිරේක සුජූද් එකක් නම් එය සුබ පැතීමෙන් පසුව සිදු කරනු ලැබේ, නමුත් එය අතුරුදහන් වූ රකඅතක් නම් එය සුබ පැතීමට පෙර සිදු කරනු ලැබේ' යනුවෙනි. මෙම මතය මලික් බින් අනස් විසින් ගන්නා ලදී. ඉමාම් අහමඩ් මෙසේ පැවසීය; 'නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් කිසි විටෙකත් සහ්වි සුජූද් දෙකක් ගැන විස්තර කර නැත, එබැවින් හදීසය ඒ සමඟ ඇති අවස්ථා අනුව ක්‍රියාත්මක වේ. ඉබ්නු බුහයිනාගේ හදීසයට අනුව දෙවන රකඅතෙහි යමෙකු සිටගෙන සිටින්නේ නම්, ඔහු සුබ පැතීමට පෙර දෙවරක් සුජූද් කරයි. ඔහු දහවල් සලාතයේ රකඅත් පහක් යාච්ඤා කරන්නේ නම්, ඔහු සුබ පැතීමෙන් පසු දෙවරක් සුජූද් කරයි. ඔහු දහවල් හෝ අසර් සලාතයේ දෙවන රකඅතට සුබ පතන්නේ නම්, ඔහු සුබ පැතීමෙන් පසු සුජූද් කරයි. සෑම එකක්ම නඩුව අනුව සිදු කෙරේ. අපි අමතක කරන සෑම අවස්ථාවකම, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ කතාව අපි කිසි විටෙකත් සඳහන් නොකරමු, මන්ද ඇත්ත වශයෙන්ම සහ්වි සුජූද් දෙක සුබ පැතීමට පෙර සිදු කරනු ලැබේ. මෙම අවස්ථාවේදී ඉමාම් ඉෂාක් ද ඉමාම් අහමඩ් පැවසූ පරිදිම මෙසේ පැවසීය, 'ඔහු අමතක වන සෑම අවස්ථාවකම ඔහු නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ කතාව සඳහන් නොකරයි, එය සලාතයට එකතු කිරීමක් නම් ඔහු ආචාර කිරීමට පෙර සුජූද් කරයි, නමුත් එය රකඅතෙහි නොමැති නම් ඔහු ආචාර කිරීමට පෙර සුජූද් කරයි'.

තහවුරු කරන හදීස් (165)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 358

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ خَمْسًا فَقِيلَ لَهُ أَزِيدَ فِي الصَّلَاةِ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَ مَا سَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

[ඉෂාක් බින් මන්සූර්] අපට දන්වා ඇත; [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් මහදි] අපට දන්වා ඇත; [අල් හකම්] [ඉබ්‍රාහිම්] [අල්කාමා] [අබ්දුල්ලාහ් බින් මස්'උද්] ගෙන් [සියුබා] අපට දන්වා ඇත; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් වරක් දහවල් සලාතයේ රකඅත් පහක් යාච්ඤා කළ බව. 'යාච්ඤා එකතු කර තිබේද?' යනුවෙන් ඔහුගෙන් විමසන ලදී. එබැවින් ඔහු ආචාර කිරීමට පෙර දෙවරක් සුජූද් කළේය. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'මෙම හදීසය සත්‍ය වේ.'

තහවුරු කරන හදීස් (165)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 359

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ بَعْدَ الْكَلَامِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ مُعَاوِيَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ

[හන්නාද්] සහ [මහමුද් බින් ගයිලාන්] අපට පවසා ඇත; [අල් අ'මාසි] වෙතින් [ඉබ්‍රාහිම්] වෙතින් [අල්කාමා] වෙතින් [අබ්දුල්ලා] වෙතින් [අබු මු'ආවියා] අපට පවසා ඇත. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් කතා කිරීමෙන් පසු සහ්වි සඳහා සුජූද් දෙකක් කළ බව ඔහු පැවසීය. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'මෙම පරිච්ඡේදයේ මු'ආවියා, අබ්දුල්ලා බින් ජෆාර් සහ අබු හුරෙයිරාගේ කථා ද ඇත'.

තහවුරු කරන හදීස් (165)

හදීස්

Imam Tirmidzi : 360

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَجَدَهُمَا بَعْدَ السَّلَامِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ أَيُّوبُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ وَحَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا إِذَا صَلَّى الرَّجُلُ الظُّهْرَ خَمْسًا فَصَلَاتُهُ جَائِزَةٌ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ وَإِنْ لَمْ يَجْلِسْ فِي الرَّابِعَةِ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ و قَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا صَلَّى الظُّهْرَ خَمْسًا وَلَمْ يَقْعُدْ فِي الرَّابِعَةِ مِقْدَارَ التَّشَهُّدِ فَسَدَتْ صَلَاتُهُ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَبَعْضِ أَهْلِ الْكُوفَةِ

[අහ්මද් බින් මානි'] අපට පවසා ඇත; [හුසයිම්] [හිෂාම් බින් හසන්] [මුහම්මද් බින් සිරින්] [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් අපට පවසා ඇත [හුසයිම්] අපට පවසා ඇත්තේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් සුබ පැතීමෙන් පසු අමතක වීම සඳහා සුජූද් දෙකක් කළ බවයි. අබු ඊසා මෙසේ පැවසීය; 'මෙම හදීසය හසන් සහීහ් වේ. මෙම හදීසය [අයියුබ්] සහ [ඉබ්නු සිරින්] හි සමහර අය විසින් විස්තර කර ඇත. ඉබ්නු මස්'උද්ගේ හදීසය හසන් සහීහ් වේ. මෙම හදීසය සමහර විද්වතුන් විසින් ක්‍රියාත්මක කරන බව ඔවුන් පවසති; 'මිනිසෙකු දුහර් සලාතයේ රකඅත් පහක් යාච්ඤා කරන්නේ නම්, එවිට සලාතය වලංගු වන අතර, ඔහු සිව්වන රකඅතෙහි වාඩි නොවූවත් අමතක වීම සඳහා සුජූද් දෙකක් කළ යුතුය. මෙය ඉමාම් ෂාෆි, අහමඩ් සහ ඉෂාක්ගේ මතයයි. තවත් සමහරු පවසන්නේ, "මිනිසෙකු දුහර් රකඅත් පහක් සලාත් කර හතරවන රකඅතෙහි වාඩි නොවී, ඒ වෙනුවට තෂහ්හුද් හි වාඩි වුවහොත්, ඔහුගේ සලාතය අවලංගු වේ. මෙය සුෆියාන් අට්ස් ත්සෞරි සහ කුෆාහි සමහර ජනයාගේ මතයයි."

තහවුරු කරන හදීස් (165)