Imam Tirmidzi : 321
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا حَضَرَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ وَأُمِّ سَلَمَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَعَلَيْهِ الْعَمَلُ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَابْنُ عُمَرَ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ يَقُولَانِ يَبْدَأُ بِالْعَشَاءِ وَإِنْ فَاتَتْهُ الصَّلَاةُ فِي الْجَمَاعَةِ قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْت الْجَارُودَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يَقُولُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ يَبْدَأُ بِالْعَشَاءِ إِذَا كَانَ طَعَامًا يَخَافُ فَسَادَهُ وَالَّذِي ذَهَبَ إِلَيْهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ أَشْبَهُ بِالِاتِّبَاعِ وَإِنَّمَا أَرَادُوا أَنْ لَا يَقُومَ الرَّجُلُ إِلَى الصَّلَاةِ وَقَلْبُهُ مَشْغُولٌ بِسَبَبِ شَيْءٍ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ لَا نَقُومُ إِلَى الصَّلَاةِ وَفِي أَنْفُسِنَا شَيْءٌ
o n’à dito [Qutaibah] o l’à dito; o n’à dito [Sufyan bin Uyainah] da [Az Zuhri] da [Anas] a-o Profeta, o l’à dito; 'Se o çeno o l'é pronto e l'iqamah o l'é dito, aloa comensa co-o çeno'. O l'à dito; Inte sto capitolo gh'é ascì de narraçioin da 'Aisyah, Ibn Umar, Salama bin Al Akwa' e Umm Salama'. Abu Isa o l'à dito; — Sto hadith de Anas o l'é autentico hasan. Sto hadith o l'ea pratticou da çerti sciençiati tra i compagni do Profeta, comme Abu Bakr e Ibn Umar. St'opinion a l'é stæta piggiâ ascì da-o Ahmad e da-o Ishaq, tutti doî che an dito; «Ch'o comense co-o çeno ascì ben ch'o l'à perso a preghea congregaçionâ». Abu Isa o l'à dito; — Ò sentio dî o Al Jarud; «Ò sentio o Waki» dî in sce sto hadith, «O dovieiva mangiâ primma a çena s'o l'é preoccupou che o mangiâ o se roviñe – marcio/stale –». L'opinion detegnua da çerti esperti scientifichi tra-i compagni do Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam e di atri a l'à o drito d'ëse seguia, solo quello che veuan o l'é che quarchedun o preghe e o no se preoccupe de ninte. L'é stæto narrao da-o Ibn Abbas ch'o l'à dito; ‘No preghemmo quande gh’emmo ancon quarcösa into cheu’.
Imam Tirmidzi : 322
وَرُوِي عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِذَا وُضِعَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِقَالَ وَتَعَشَّى ابْنُ عُمَرَ وَهُوَ يَسْمَعُ قِرَاءَةَ الْإِمَامِ قَالَ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ
L'é stæto narrao da-o Ibn Abbas, da-o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam, ch'o l'à dito: 'Se o çeno o l'é pronto e l'iqamah o l'é dito, aloa o çeno primma'. O l'à dito; 'O Ibn Umar o l'à çenou tanto ch'o l'ascoltava a lettua de l'imam'. O l'à dito; — Coscì [Hannad] o n’à dito, o l’à dito; o n’à dito [Abdah] da [Ubaidullah] da [Nafi’] da [Ibn Umar]’.
Imam Tirmidzi : 323
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَقَ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْكِلَابِيُّ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي فَلْيَرْقُدْ حَتَّى يَذْهَبَ عَنْهُ النَّوْمُ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا صَلَّى وَهُوَ يَنْعَسُ لَعَلَّهُ يَذْهَبُ يَسْتَغْفِرُ فَيَسُبُّ نَفْسَهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
O n'à dito [o Harun bin Ishaq Al Hamdani] o l'à dito; o n’à dito [Abdah bin Sulaiman Al Kilabi] da [Hisyam bin Urwah] da [seu poæ] da [‘Aisyah] o l’à dito; 'O Messaggê de Allah o l'à dito: 'Se un de voscià o l'à sonno tanto ch'o prega, aloa ch'o vagghe à dormî. Pecöse se un de voscià o prega tanto ch’o l’à sonno, aloa l’é poscibile che quande o domanda perdono o se reproche effettivamente». O l'à dito; «Inte sto capitolo gh'é ascì unna stöia da-o Anas e da-o Abu Hurairah». Abu Isa o l'à dito; 'Sto hadith 'Aisyah o l'é hasan autentico'.
Imam Tirmidzi : 324
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَهَنَّادٌ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ أَبَانَ بْنِ يَزِيدَ الْعَطَّارِ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ الْعُقَيْلِيِّ عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ رَجُلٍ مِنْهُمْ قَالَكَانَ مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ يَأْتِينَا فِي مُصَلَّانَا يَتَحَدَّثُ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ يَوْمًا فَقُلْنَا لَهُ تَقَدَّمْ فَقَالَ لِيَتَقَدَّمْ بَعْضُكُمْ حَتَّى أُحَدِّثَكُمْ لِمَ لَا أَتَقَدَّمُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ زَارَ قَوْمًا فَلَا يَؤُمَّهُمْ وَلْيَؤُمَّهُمْ رَجُلٌ مِنْهُمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ قَالُوا صَاحِبُ الْمَنْزِلِ أَحَقُّ بِالْإِمَامَةِ مِنْ الزَّائِرِ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَذِنَ لَهُ فَلَا بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِ و قَالَ إِسْحَقُ بِحَدِيثِ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ وَشَدَّدَ فِي أَنْ لَا يُصَلِّيَ أَحَدٌ بِصَاحِبِ الْمَنْزِلِ وَإِنْ أَذِنَ لَهُ صَاحِبُ الْمَنْزِلِ قَالَ وَكَذَلِكَ فِي الْمَسْجِدِ لَا يُصَلِّي بِهِمْ فِي الْمَسْجِدِ إِذَا زَارَهُمْ يَقُولُ لِيُصَلِّ بِهِمْ رَجُلٌ مِنْهُمْ
O n’à dito [o Mahmud bin Ghailan] e o [Hannad] tutti doî; o n’à dito [Waki’] da [Aban bjn Yazid Al Aththar] da [Budail bin Maisarah Al Uqaili] da [Abu ‘Athiyyah] – unna persoña da bani Uqail – o l’à dito; ' [O Malik bin Al Huwairits] o l'é vegnuo a-o nòstro pòsto de preghea pe discutte quarcösa, dapeu quande l'é arrivou o tempo de preghea, gh'emmo dito: 'Ti dovieiva vegnî avanti -pe vegnî un imam-,' ma o l'à respòsto, 'Che un de voscià o se fasse avanti pe vegnî un imam fin à quande no ve digo perché no veuggio vegnî avanti. Ho sentio o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allah in sce de lê) dî: ‘Chi vixita un pòpolo, o no segge o seu imam, ma che un de loiatri o segge l’imam’. Abu Isa o l'à dito; — Sto hadith o l'é autentico hasan. Sto hadith o l'ea pratticou da tanti studioxi tra i compagni do Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam e quelli che son vegnui apreuvo à loiatri. Dixan; «O propietäio da cà o l'à ciù drito d'ëse un præve che quello ch'o vixita». Into mentre, çerti atri esperti scientifichi an dito; «Se l'òspite o dà o permisso aloa no gh'é ninte de mâ ch'o vëgne un præve». O Ishaq o credde, in sciâ base do hadith do Malik bin Al Huwairit, e o l'é fermo, che unna persoña a no peu pregâ con guiddâ l'òspite ascì ben ch'o l'à o permisso. E o Ishaq o l'à dito ascì, 'Questo o vâ ascì inta moschea, unna persoña a no peu guiddâ un pòpolo ch'a vixita. E ch'o dixe; «Che un de loiatri o segge un præve».
Imam Tirmidzi : 325
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنِي حَبِيبُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي حَيٍّ الْمُؤَذِّنِ الْحِمْصِيِّ عَنْ ثَوْبَانَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرِئٍ أَنْ يَنْظُرَ فِي جَوْفِ بَيْتِ امْرِئٍ حَتَّى يَسْتَأْذِنَ فَإِنْ نَظَرَ فَقَدْ دَخَلَ وَلَا يَؤُمَّ قَوْمًا فَيَخُصَّ نَفْسَهُ بِدَعْوَةٍ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ خَانَهُمْ وَلَا يَقُومُ إِلَى الصَّلَاةِ وَهُوَ حَقِنٌقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي أُمَامَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ثَوْبَانَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ السَّفْرِ بْنِ نُسَيْرٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَأَنَّ حَدِيثَ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي حَيٍّ الْمُؤَذِّنِ عَنْ ثَوْبَانَ فِي هَذَا أَجْوَدُ إِسْنَادًا وَأَشْهَرُ
Ne l'é stæto dito [o Ali bin Hujr] o l'à dito; o n’à dito [Isma’il bin Ayyasy] o l’à dito; m'à dito [Habib bin Salih] da [Yazid bin Syurahbil] da [Abu Hayy Al Mu'adzin Al Himsh] da [Tsauban] da-o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à dito: 'No l'é halal pe quarchedun guardâ drento a cà de unn'atra persoña fintanto ch'o no l'à ottegnuo o permisso ch'o l'à continuou à guardâ o permisso. E che nisciun o guidde un pòpolo comme præve e dapeu o dediche e preghee à lê mæximo sensa comprendele, se o fa coscì aloa o l’à tradio. E no l'é permisso ascì à unna persoña de fâ de preghee tanto ch'a tëgne l'uriña.» O l'à dito; 'Inte sto capitolo gh'é ascì unn'istöia da Abu Hurairah e Abu Umamah'. Abu Isa o l'à dito; 'O hadith Tsaubah o l'à o graddo de hasan. Sto hadith o l'é stæto contou ascì da-o [Mu'awiyah bin Salih] da-o [As Safar bin Nusair] da-o [Yazid bin Syuraih] da-o [Abu Umamah] da-o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam'. Sto hadith o l'é stæto contou ascì da-o [Yazid bin Syuraih] da-o [Abu Hurairah] da-o Profeta. L'é comme se o hadith do Yazid bin Syuraih, da Abu Hayy Al Mu'adzin, da Tsauban in sce sta costion o fïse megio e avvoxou.
Imam Tirmidzi : 326
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ وَاصِلِ بْنِ عَبْدِ الْأَعْلَى الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ الْأَسَدِيُّ عَنْ الْفَضْلِ بْنِ دَلْهَمٍ عَنْ الْحَسَنِ قَال سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُلَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَةً رَجُلٌ أَمَّ قَوْمًا وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ وَامْرَأَةٌ بَاتَتْ وَزَوْجُهَا عَلَيْهَا سَاخِطٌ وَرَجُلٌ سَمِعَ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ ثُمَّ لَمْ يُجِبْقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَطَلْحَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَأَبِي أُمَامَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ لَا يَصِحُّ لِأَنَّهُ قَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلٌ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ تَكَلَّمَ فِيهِ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَضَعَّفَهُ وَلَيْسَ بِالْحَافِظِ وَقَدْ كَرِهَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ يَؤُمَّ الرَّجُلُ قَوْمًا وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ فَإِذَا كَانَ الْإِمَامُ غَيْرَ ظَالِمٍ فَإِنَّمَا الْإِثْمُ عَلَى مَنْ كَرِهَهُ و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي هَذَا إِذَا كَرِهَ وَاحِدٌ أَوْ اثْنَانِ أَوْ ثَلَاثَةٌ فَلَا بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِمْ حَتَّى يَكْرَهَهُ أَكْثَرُ الْقَوْمِ
O l'à dito [o Abdul A'la bin Washil bin Abdul A'la Al Kufi] o l'à dito; o n’à dito [o Muhammad bin Al Qasim Al Asadi] da [Al Fadll bin Dalham] da [Al Hasan] o l’à dito; — Ò sentio [o Anas bin Malik] dî; 'O Rasulullah o l'à maledito træ persoñe; quarchedun ch'o guidda un pòpolo tanto che no ghe piaxe, unna moggê ch'a passa a neutte tanto che o seu maio o l'é in raggia con lê e quarchedun ch'o l'ascolta l'appello de preghea da Hayya 'alal falah -anemmo a-a vittöia- ma o no ô compisce'. L'Imam Tirmidi o l'à dito; «Inte sto capitolo gh’é ascì di hadith da Ibn Abbas, Thalhah, Abdullah bin ‘Amru e Abu Umamah’. Abu Isa o l'à dito; L'hadith de 'Anas' o no l'é autentico, apreuvo che o hadith o l'é stæto narrao da-o Al Hasan da-o Profeta sallallahu 'alaihi wasallam à Mursal'. Abu Isa o l'à dito; 'O Muhammad bin Al Qasim o l'é stæto discusso e indebolio da l'Imam Ahmad bin Hambal, e o no l'é un hafidz – a seu memorizzaçion a l'é fòrte –. Çerti esperti de sciensa tëgnan pe unna vergogna pe quarchedun guiddâ un pòpolo tanto che no ghe piaxe, ma se o præve o no l'é unna persoña ingiusta aloa o peccou o torna a-a persoña ch'a no ghe piaxe. Into mentre, inte sto caxo l'Imam Ahmad e o Ishaq son de l'opinion che se gh'é solo che unna, doe ò træ persoñe che no ghe piaxe, aloa no gh'é ninte da guiddâle feua che no segge un muggio de persoñe che no ghe piaxe.'
Imam Tirmidzi : 327
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُصْطَلِقِ قَالَكَانَ يُقَالُ أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ اثْنَانِ امْرَأَةٌ عَصَتْ زَوْجَهَا وَإِمَامُ قَوْمٍ وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَقَالَ هَنَّادٌ قَالَ جَرِيرٌ قَالَ مَنْصُورٌ فَسَأَلْنَا عَنْ أَمْرِ الْإِمَامِ فَقِيلَ لَنَا إِنَّمَا عَنَى بِهَذَا أَئِمَّةً ظَلَمَةً فَأَمَّا مَنْ أَقَامَ السُّنَّةَ فَإِنَّمَا الْإِثْمُ عَلَى مَنْ كَرِهَهُ
O n'à dito [Hannad] o l'à dito; o n’à dito [Jarir] da [Mansur] da [Hilal bin Yasaf] da [Ziyad bin Abu Al Ja’d] da [’Amru bin Al Harith bin Al Mushthaliq] o l’à dito; — Se dixe che o pòpolo ch’o patià o castiggo ciù severo into Giorno do Giudiçio o saià doe persoñe; unna dònna ch’a no l’obbedisce à seu maio e a-o præve de un pòpolo tanto che ô detestan’. O l'à dito; — o Hannad o l'à dito; — O Jarir o l'à dito; — O Mansur o l'à dito; «Dòppo emmo domandou in sce l'imam, e ne l'é stæto dito: «L'unica persoña mensunâ inte sto caxo a l'é l'imam ingiusto, comme pe-i imam che sostëgnan a sunnah, o peccou o l'é che e gente î odian».
Imam Tirmidzi : 328
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ حَدَّثَنَا أَبُو غَالِبٍ قَال سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَةٌ لَا تُجَاوِزُ صَلَاتُهُمْ آذَانَهُمْ الْعَبْدُ الْآبِقُ حَتَّى يَرْجِعَ وَامْرَأَةٌ بَاتَتْ وَزَوْجُهَا عَلَيْهَا سَاخِطٌ وَإِمَامُ قَوْمٍ وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَأَبُو غَالِبٍ اسْمُهُ حَزَوَّرٌ
O n’à dito [o Mahomed bin Isma’il] o l’à dito; o n'à dito [o Ali bin Al Hasan] o l'à dito; o n’à dito [o Al Husain bin Al Waqid] o l’à dito; o n’à dito [a-o Abu Ghalib] ch’o l’à dito; — Ò sentio [Abu Umamah] dî; 'O Messaggê de Allah o l'à dito: 'Tre persoñe che e seu preghee no van a-o de là de seu oegge; un scciavo ch'o scappa fin à quande o no torna, unna moggê ch'a passa a neutte tanto che o seu maio o l'é in raggia e un præve pe un pòpolo quande no ghe piaxe'. Abu Isa o l'à dito; — Da sta riga, sto hadith o l'à o rango de hasan gharib. Into mentre, o nomme do Abu Ghalib o l'é Hazawwar'.
Imam Tirmidzi : 329
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَخَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ فَرَسٍ فَجُحِشَ فَصَلَّى بِنَا قَاعِدًا فَصَلَّيْنَا مَعَهُ قُعُودًا ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ إِنَّمَا الْإِمَامُ أَوْ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا أَجْمَعُونَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَجَابِرٍ وَابْنِ عُمَرَ وَمُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَّ عَنْ فَرَسٍ فَجُحِشَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ مِنْهُمْ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَأُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَأَبُو هُرَيْرَةَ وَغَيْرُهُمْ وَبِهَذَا الْحَدِيثِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا صَلَّى الْإِمَامُ جَالِسًا لَمْ يُصَلِّ مَنْ خَلْفَهُ إِلَّا قِيَامًا فَإِنْ صَلَّوْا قُعُودًا لَمْ تُجْزِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ
O l'à dito [Qutaibah] o l'à dito; o n’à dito [Al Laits] da [Ibn Shihab] da [Anas bin Malik] ch’o l’à dito; O Rasulullah o l'é cheito da-o seu cavallo e o l'é stæto ferio. Dapeu o l’à pregou insemme assettou. Dòppo quello o s'é levou e o l'à dito: «Solo o l'é l'imam, ò o l'à dito: «Solo o l'é fæto imam de mòddo ch'o segge seguio, s'o l'é takbir alloa ëse takbir, se o se inchina alloa inchinâse, se o l'alza a testa alloa alzâ e teste, se o dixe: SAMI'AALLADA LIMAAR lode o Allah- alloa dî: RABBANA WA LAKAL HAMDU -O nòstro Rabb, À Ti gh’é tutta a lode, se o se prostra alloa o se prostra, e se o prega assettou alloa preghe tutti assettæ.» O l’à dito; O Profeta o l'é cheito e o l'é stæto ferio. dixe; ‘Se l’imam o prega assettou aloa o pòpolo derê à lê o no prega feua che in pê, se o prega assettou aloa a seu preghea a l’é invalida’ Sta chì a l’é l’opinion piggiâ da-o Sufyan Ats Tsauri, o Malik bin Anas, o bin Al Mubarak e o Syafi’i.
Imam Tirmidzi : 330
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ قَاعِدًاقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِذَا صَلَّى الْإِمَامُ جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا وَرُوِيَ عَنْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ فِي مَرَضِهِ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَصَلَّى إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ وَالنَّاسُ يَأْتَمُّونَ بِأَبِي بَكْرٍ وَأَبُو بَكْرٍ يَأْتَمُّ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرُوِيَ عَنْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ قَاعِدًا وَرُوِي عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ وَهُوَ قَاعِدٌ
o n’à dito [o Mahmud bin Ghailan] o l’à dito; o n’à dito [Syababah bin Sawwar] da [Syu’bah] da [Nu’aim bin Abu Hind] da [Abu Wa’il] da [Masruq] da [’Aisyah] o l’à dito; 'O Rasulullah o l'à pregou derê à Abu Bakr quand'o l'ea mouto ch'o l'à portou a-a seu mòrte'. Abu Isa o l'à dito; O 'hadith' de l'Aisyah o l'é into graddo do hasan shahih gharib. L'é stæto narrao da 'Aisyah che o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à dito: 'Se l'imam o prega assettou, aloa ti dovieivi pregâ assettou'. E se conta ancon che o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o l'é sciortio feua quand'o l'ea ammalou, tanto che o Abu Bakr o pregava co-o pòpolo. Dapeu o l'à pregou da-a rente à Abu Bakr, o pòpolo o l'à pregou Abu Bakr, tanto che o mæximo Abu Bakr o l'à pregou o Profeta. E inte unn'atra stöia de l'Aisyah se dixe che o Profeta o l'à pregou derê à Abu Bakr tanto ch'o l'ea assettou. E o l'é stæto narrao da-o Anas che o Profeta o l'à pregou tanto ch'o l'ea assettou derê à Abu Bakr.
Imam Tirmidzi : 331
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَلْحَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ قَاعِدًا فِي ثَوْبٍ مُتَوَشِّحًا بِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ وَهَكَذَا رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ وَقَدْ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ ثَابِتٍ وَمَنْ ذَكَرَ فِيهِ عَنْ ثَابِتٍ فَهُوَ أَصَحُّ
o n’à dito [o Abdolla bin Abu Ziyad] o l’à dito; o n'à dito [o Syababah bin Sawwar] o l'à dito; o n’à dito [o Mahomed bin Talhah] da [Humaid] da [Tabit] da [Anas] o l’à dito; «Quande o l'ea ammalou, o Rasulullah o l'à pregou assettou derê à Abu Bakr, coverto con un stöfo.» Abu Isa o l'à dito; — Sto hadith o l’é autentico. O l'à dito; «Questa a l’é comme [Yahya bin Ayyub] o l’à contou da [Humaid] da [Tabit] da [Anas]. E no solo quarchedun ch'o l'à narrao da-o Humaid da-o Anas. Ma no ghe mensuñan; da Tabit. Coscì o hadith ch'o l'à drento o l'é mensunou; da Thabit o l'é ciù autentico'.
Imam Tirmidzi : 332
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَصَلَّى بِنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَنَهَضَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَسَبَّحَ بِهِ الْقَوْمُ وَسَبَّحَ بِهِمْ فَلَمَّا صَلَّى بَقِيَّةَ صَلَاتِهِ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ وَهُوَ جَالِسٌ ثُمَّ حَدَّثَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ بِهِمْ مِثْلَ الَّذِي فَعَلَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَسَعْدٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُحَيْنَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي ابْنِ أَبِي لَيْلَى مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ قَالَ أَحْمَدُ لَا يُحْتَجُّ بِحَدِيثِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى و قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ ابْنُ أَبِي لَيْلَى هُوَ صَدُوقٌ وَلَا أَرْوِي عَنْهُ لِأَنَّهُ لَا يَدْرِي صَحِيحَ حَدِيثِهِ مِنْ سَقِيمِهِ وَكُلُّ مَنْ كَانَ مِثْلَ هَذَا فَلَا أَرْوِي عَنْهُ شَيْئًا وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ رَوَاهُ سُفْيَانُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُبَيْلٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ وَجَابِرٌ الْجُعْفِيُّ قَدْ ضَعَّفَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ تَرَكَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَغَيْرُهُمَا وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا قَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ مَضَى فِي صَلَاتِهِ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ مِنْهُمْ مَنْ رَأَى قَبْلَ التَّسْلِيمِ وَمِنْهُمْ مَنْ رَأَى بَعْدَ التَّسْلِيمِ وَمَنْ رَأَى قَبْلَ التَّسْلِيمِ فَحَدِيثُهُ أَصَحُّ لِمَا رَوَى الزُّهْرِيُّ وَيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ
O n'à dito [o Ahmad bin Mani'] o l'à dito; o n'à dito [Husyaim] o l'à dito; o n’à segnallou [Ibn Abu Laila] da [Ash Sya’bi] o l’à dito; ' [O Syu'bah bin Al Mughirah] o l'à pregou con niatri, dapeu inta segonda rak'ah o s'é levou in çimma fin à quande o pòpolo o l'à dito SUBHAANAALLAH, e o l'à dito ascì pe loiatri. Dòppo a preghea o s'é prostrou pe-o sahwi con doe prostraçioin tanto ch'o l'ea assettou. Dòppo quello o l'à dito a-o pòpolo che o Rasulullah o l'à fæto ascì quello ch'o l'à fæto. O l'à dito; 'Inte sto capitolo gh'é ascì unna stöia da-o Uqbah bin Amir, o Sa'd e o Abdullah bin Buhainah'. Abu Isa o l'à dito; Sto hadith de Al Mughirah bin Syu'bah o l'é stæto narrao da Al Mughirah inte tante mainee. Abu Isa o l'à dito; «Çerti sciençiati an parlou de Ibn Abu Laila da-o ponto de vista da seu memorizzaçion. O Ahmad o l'à dito; «O hadith de Ibn Abu Laila o no peu ëse deuviou comme preuva». E o Mahomed bin Isma’il o l’à dito; 'Ibn Abu Laila o l'ea un òmmo onesto, o l'é solo che no gh'ò narrao perché o no poeiva distingue tra i hadith autentichi ch'o l'aiva. Donca con quarchedun comme questo no veuggio piggiâghe di hadith». Sto hadith o l'é stæto narrao ascì da-o Al Mughirah bin Syu'bah inte tante mainee. O Sufyan o l’à contou da-o Jabir da-o Qais bin Abu Hazim da-o Qais bin Shu’bah. O Jabir Al Ju'fi o l'é ascì indebolio da çerti esperti scientifichi. O Yahya bin Sa'id, o Abdurrahman bin Mahdi e a-o de là de loiatri doî gh'an lasciou – no gh'an piggiou nisciun hadith –». Sto hadith o l'é pratticou da-i sciençiati, che se un òmmo o l'arresta inta segonda rak'ah o dovieiva anâ avanti co-a seu preghea, dòppo ch'o se prostra con doe prostraçioin -sahwi-. Çertidun de loiatri son de l’opinion che a prostraçion a se fa avanti do saluto, e di atri son de l’opinion che a prostraçion a se fa dòppo o saluto. E l'opinion ch'a dixe che a prostraçion a se fa avanti o saluto do hadith a l'é ciù autentica, perché o hadith o l'é stæto narrao da-o Az Zuhri e da-o Yahya bin Sa'id Al Ansari, da-o Abdurrahman Al A'raj, da-o Abdullah bin Buhainah'.
Imam Tirmidzi : 333
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ الْمَسْعُودِيِّ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَصَلَّى بِنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَلَمَّا صَلَّى رَكْعَتَيْنِ قَامَ وَلَمْ يَجْلِسْ فَسَبَّحَ بِهِ مَنْ خَلْفَهُ فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ قُومُوا فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ سَلَّمَ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ وَسَلَّمَ وَقَالَ هَكَذَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
o n’à dito [o Abdullah bin Abdurrahman] o l’à dito; o n’à informou [o Yazid bin Harun] da [Al Mas’udi] da [Ziyad bin Ilaqah] o l’à dito; ' [O Al Mughirah bin Syu'bah] o l'à pregou con niatri, dòppo avei pregou doe rak'ah o s'é levou subito e o no s'é misso à sedde. Coscì o pòpolo o diva de perle de preghea -pe fâghe pensâ-, ma o ghe fava segno de levâse in çimma. Quande o l’à finio de pregâ, o l’à dito ciao e o s’é prostrou con doe prostraçioin, dòppo ch’o l’à dito ciao. Allora o l'à dito; «Coscì o l'à fæto o Rasulullah». Abu Isa o l'à dito; — Sto hadith o l'é autentico hasan. E sto hadith o l'é stæto narrao ascì inte tante mainee da-o Al Mughirah bin Syu'bah, da-o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam'.
Imam Tirmidzi : 334
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ هُوَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنَا سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَال سَمِعْتُ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ كَأَنَّهُ عَلَى الرَّضْفِ قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ حَرَّكَ سَعْدٌ شَفَتَيْهِ بِشَيْءٍ فَأَقُولُ حَتَّى يَقُومَ فَيَقُولُ حَتَّى يَقُومَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ إِلَّا أَنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِيهِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَخْتَارُونَ أَنْ لَا يُطِيلَ الرَّجُلُ الْقُعُودَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ وَلَا يَزِيدَ عَلَى التَّشَهُّدِ شَيْئًا وَقَالُوا إِنْ زَادَ عَلَى التَّشَهُّدِ فَعَلَيْهِ سَجْدَتَا السَّهْوِ هَكَذَا رُوِيَ عَنْ الشَّعْبِيِّ وَغَيْرِهِ
o n’à dito [o Mahmud bin Ghailan] o l’à dito; o n’à dito [Abu Dawud] – saieiva à dî Ath Thayalisi – o l’à dito; o n’à dito [Syu’bah] o l’à dito; o n'à informou [Sa'd bin Ibrahim] o l'à dito; «Ò sentio [Abu Ubaidah bin Abdullah bin Mas’ud] contâlo da [seu poæ], o l’à dito; 'O Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, s'o s'assettava inta segonda rak'ah da primma parte, o l'ea comme s'o s'assettava in sce'nna pria cada'. O Shuba o l'à dito; — Allora o Sa'd o l'à mesciou e labre -parlando- de quarcösa, ò domandou: «Fin à quande ti te desveggi?» o l’à respòsto: «Fin à quande no ti te desveggi». Abu Isa o l'à dito; — Sto hadith o l’é into graddo de hasan. L'é solo che o Abu Ubaidah o no l'aiva mai sentio parlâ de seu poæ.» I sciençiati applican sto hadith, çernan che un òmmo o no deve stâ pe tanto tempo inta segonda e inta primma rak'ah, e no scompassâ a duâ do tasyahud. An dito torna, 'Se ghe veu ciù tempo che o tasyahud aloa o dev'ëse prostrao sahwi con doe prostraçioin'. Coscì a l'é stæta narrata da-o Asy Sya'bi e di atri.
Imam Tirmidzi : 335
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ نَابِلٍ صَاحِبِ الْعَبَاءِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ صُهَيْبٍ قَالَمَرَرْتُ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُصَلِّي فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ إِلَيَّ إِشَارَةً وَقَالَ لَا أَعْلَمُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ إِشَارَةً بِإِصْبَعِهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ بِلَالٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَنَسٍ وَعَائِشَةَ
O l'à dito [Qutaibah] o l'à dito; o n’à dito [Al Laits bin Sa’d] da [Bukair bin Abdullah bin Al Asyaj] da [Nabil] -o propietäio do mantello- da [Ibnu Umar] da [Shuhaib] o l’à dito; «Son passou da-o Rasulullah ch'o pregava, dapeu gh'ò dito bon giorno e o m'à responduo con un gesto.» O Ibn Omar o l'à dito; «No saiò feua che che o Shuhaib o l'à dito «Firmâ co-o dio». O l'à dito; «Inte sto capitolo gh'é ascì de narraçioin da-o Bilal, da-o Abu Hurairah, do Anas e da-a «Aisyah».
Imam Tirmidzi : 336
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ لِبِلَالٍكَيْفَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرُدُّ عَلَيْهِمْ حِينَ كَانُوا يُسَلِّمُونَ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ كَانَ يُشِيرُ بِيَدِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَحَدِيثُ صُهَيْبٍ حَسَنٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ اللَّيْثِ عَنْ بُكَيْرٍ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ لِبِلَالٍ كَيْفَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ حَيْثُ كَانُوا يُسَلِّمُونَ عَلَيْهِ فِي مَسْجِدِ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ قَالَ كَانَ يَرُدُّ إِشَارَةً وَكِلَا الْحَدِيثَيْنِ عِنْدِي صَحِيحٌ لِأَنَّ قِصَّةَ حَدِيثِ صُهَيْبٍ غَيْرُ قِصَّةِ حَدِيثِ بِلَالٍ وَإِنْ كَانَ ابْنُ عُمَرَ رَوَى عَنْهُمَا فَاحْتَمَلَ أَنْ يَكُونَ سَمِعَ مِنْهُمَا جَمِيعًا
O n'à dito [o Mahmud bin Ghailan] o l'à dito; o n'à dito [Waki'] o l'à dito; o n’à dito [o Hisyam bin Sa’d] da [Nafi’] da [Ibn Umar] o l’à dito; 'Ò domandou [o Bilal], 'Comme o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à responduo a-i saluti quande gh'an saluou, tanto ch'o pregava?' O Bilal o l'à respòsto: «O l'à dæto un segnâ co-a seu man». Abu Isa o l'à dito; 'Sto hadith o l'é hasan autentico, tanto che o hadith shuhaib o l'é graddo hasan, e no ne conoscemmo feua che da-o hadith Laits da Bukair. O l’é stæto narrao da-o [Zaid bin Aslam] da-o [Ibn Umar] o l’à dito; 'Ò domandou a-o Bilal: 'Cos'o l'à fæto o Profeta quande l'an saluou a-a moschea Bani 'Amru bin Auf?' [Bilal] o l'à respòsto, 'O l'à respòsto co-i segni'. O l'à dito; «Segondo mi, sti doî hadith son autentichi, perché l'istöia into hadith Shuhaib a no l'é l'istöia into hadith Bilal, e se o Ibn Umar o l'aiva narrao da tutti doî aloa l'é poscibile ch'o l'aise sentio da tutti doî».
Imam Tirmidzi : 337
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَجَابِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَابْنِ عُمَرَ و قَالَ عَلِيٌّ كُنْتُ إِذَا اسْتَأْذَنْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُصَلِّي سَبَّحَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
o n’à dito [Hannad] o l’à dito; o n’à dito [Abu Mu’awiyah] da [Al A’masy] da [Abu Salih] da [Abu Hurairah] o l’à dito; 'O Rasulullah o l'à dito: 'Dî o tasbih pe-i òmmi e batte co-e man pe-e dònne'. O l'à dito; «Inte sto capitolo gh'é ascì de narraçioin da-o Ali, o Sahl bin Sa'd, o Jabir, o Abu Sa'id e o Ibn Umar». O Ali o l'à dito; «Se domando o permisso a-o Profeta quande o l'é apreuvo à pregâ, o farà o tasbih.» Abu Isa o l'à dito; «Sto hadith de Abu Hurairah o l'é autentico hasan. Sto hadith o l'é pratticou da di esperti da sciensa. E sta chì a l'é l'opinion piggiâ da-o Ahmad e o Ishaq'.
Imam Tirmidzi : 338
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ التَّثَاؤُبُ فِي الصَّلَاةِ مِنْ الشَّيْطَانِ فَإِذَا تَثَاءَبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَكْظِمْ مَا اسْتَطَاعَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَجَدِّ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ كَرِهَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ التَّثَاؤُبَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ إِبْرَاهِيمُ إِنِّي لَأَرُدُّ التَّثَاؤُبَ بِالتَّنَحْنُحِ
Ne l'é stæto dito [o Ali bin Hujr] o l'à dito; o n’à informou [Isma’il bin Ja’far] da [Al’Ala’ bin Abdurrahman] da [seu poæ] da [Abu Hurairah] che o Profeta o l’à dito: ‘O sciäto inta preghea o ne vëgne da Satana, se un de voscià o sciäta aloa ch’o se trattegne quante ciù o peu’. O l'à dito; 'Inte sto capitolo gh'é ascì unn'istöia da-o Abu Sa'id Al Khudri e o seu poæ-grande Adi bin Thabit'. Abu Isa o l'à dito; «Sto hadith de Abu Hurairah o l'é autentico hasan. Çerti sciençiati mettan o sciäto inta preghea. O Ibrahim o l'à dito; «Pe fâla vea, ò soppreiso l'imprescion de sciätâ con deslenguâme a goa».
Imam Tirmidzi : 339
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ الرَّجُلِ وَهُوَ قَاعِدٌ فَقَالَ مَنْ صَلَّى قَائِمًا فَهُوَ أَفْضَلُ وَمَنْ صَلَّى قَاعِدًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَائِمِ وَمَنْ صَلَّى نَائِمًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَاعِدِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَأَنَسٍ وَالسَّائِبِ وَابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ إِلَّا أَنَّهُ يَقُولُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ الْمَرِيضِ فَقَالَ صَلِّ قَائِمًا فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقَاعِدًا فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَعَلَى جَنْبٍ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَلَا نَعْلَمُ أَحَدًا رَوَى عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ نَحْوَ رِوَايَةِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ وَقَدْ رَوَى أَبُو أُسَامَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ نَحْوَ رِوَايَةِ عِيسَى بْنِ يُونُسَ وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي صَلَاةِ التَّطَوُّعِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ إِنْ شَاءَ الرَّجُلُ صَلَّى صَلَاةَ التَّطَوُّعِ قَائِمًا وَجَالِسًا وَمُضْطَجِعًا وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي صَلَاةِ الْمَرِيضِ إِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ جَالِسًا فَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ يُصَلِّي عَلَى جَنْبِهِ الْأَيْمَنِ و قَالَ بَعْضُهُمْ يُصَلِّي مُسْتَلْقِيًا عَلَى قَفَاهُ وَرِجْلَاهُ إِلَى الْقِبْلَةِ قَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَنْ صَلَّى جَالِسًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَائِمِ قَالَ هَذَا لِلصَّحِيحِ وَلِمَنْ لَيْسَ لَهُ عُذْرٌ يَعْنِي فِي النَّوَافِلِ فَأَمَّا مَنْ كَانَ لَهُ عُذْرٌ مِنْ مَرَضٍ أَوْ غَيْرِهِ فَصَلَّى جَالِسًا فَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ الْقَائِمِ وَقَدْ رُوِيَ فِي بَعْضِ هَذَا الْحَدِيثِ مِثْلُ قَوْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ
o n’à dito [o Ali bin Hujr] o l’à dito; o n’à dito [Isa bin Yunus] o l’à dito; o n’à dito [o Husain bin Al Muallim] da [Abdullah bin Buraidah] da [Imran bin Hushain] o l’à dito; 'Ò domandou a-o Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam in sciâ preghea de un òmmo ch'a vegniva fæta tanto ch'o l'ea assettou, donca o l'à respòsto: 'Chi prega tanto ch'o l'ea in pê o l'é ciù importante, chi prega tanto ch'o l'ea assæto, a compensaçion a l'é a meitæ de quello che quarchedun o prega tanto ch'o l'ea in pê, e chi prega tanto ch'o l'ea desteixo, a compensaçion a l'é desteixa de quello che quarchedun o prega ha.' O l'à dito; 'Inte sto capitolo gh'é ascì unna stöia da-o Abdullah bin Amru, o Anas bin As Sa'ib e o Ibnu Umar'. Abu Isa o l'à dito; «O hadith do Imran bin Hushain o l'é autentico hasan. Sto hadith o l’é stæto narrao ascì da-o [Ibrahim bin Thahman] con sto sanad, solo ch’o l’à dito; da [Imran bin Husain]. O l'à dito; 'Ò domandou a-o Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam in sciâ preghea pe-e persoñe ammalæ, o l'à dapeu respòsto: 'Pregâ de pê, se no ti peu alloa prega assettou, e se no ti peu alloa prega desteixo'. Coscì o [Hannad] o ne l'à narrao, o l'à dito; o n’à dito o [Waki’] da-o [Ibrahim bin Thahman] da-o [Husain Al Mu’allim]. Abu Isa o l'à dito; «No conoscemmo nisciun ch'o l'agge contou da-o Husain Al Amu'allim comme l'istöia do Ibrahim bin Thahman. [Abu Usamah] e tante persoñe an contou da-o [Husain Al Mu'allim] comme l'istöia de Isa bin Yunus. E segondo i sciençiati, o scignificato de sto hadith o s'applica a-e preghee da sunna. O n'à dito che o Mahomed bin Basyyar o l'à dito; o n'à dito Ibn Abu Adi da Ash'ats bin Abdul Malik da Al Hasan o l'à dito; «Se quarchedun o veu, o peu pregâ e preghee da sunna in pê, assettou e desteixo». I studioxi son despægi inta seu opinion in sciâ preghea de persoñe ammalæ e no peuan pregâ tanto che s’assettan. Çerti sciençiati dixan; «O dovieiva pregâ desteixo in sciâ seu banda drita». Mentre çerti atri studioxi divan; "O dovieiva pregâ desteixo in sciâ scheña co-i pê rivolti a-a Qibla." O Sufyan Ats Tsauri o l'à dito à propòxito de sto hadith, 'Chi prega assettou o l'ottëgne a meitæ da compensaçion da persoña ch'a prega de d'ato'. O l'à dito; 'Questo o vâ pe-e persoñe sane e pe-e persoñe che no gh'an de preuve – saieiva à dî inte preghee da sunna –. Pe quello ch’o l’à da fâ con quarchedun ch’o no peu fâlo pe caxon de mouttia ò quarcösa d’atro e o prega assettou, o l’ottëgnià a mæxima compensaçion de quarchedun ch’o se leva in çimma. E çertidun de sti hadith en stæti narræ ascì comme e poule do Sufyan Ats Tsauri.
Imam Tirmidzi : 340
حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ السَّهْمِيِّ عَنْ حَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سُبْحَتِهِ قَاعِدًا حَتَّى كَانَ قَبْلَ وَفَاتِهِ بِعَامٍ فَإِنَّهُ كَانَ يُصَلِّي فِي سُبْحَتِهِ قَاعِدًا وَيَقْرَأُ بِالسُّورَةِ وَيُرَتِّلُهَا حَتَّى تَكُونَ أَطْوَلَ مِنْ أَطْوَلَ مِنْهَاوَفِي الْبَاب عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ حَفْصَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ نَبِيّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ جَالِسًا فَإِذَا بَقِيَ مِنْ قِرَاءَتِهِ قَدْرُ ثَلَاثِينَ أَوْ أَرْبَعِينَ آيَةً قَامَ فَقَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ صَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ وَرُوِيَ عَنْهُ أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي قَاعِدًا فَإِذَا قَرَأَ وَهُوَ قَائِمٌ رَكَعَ وَسَجَدَ وَهُوَ قَائِمٌ وَإِذَا قَرَأَ وَهُوَ قَاعِدٌ رَكَعَ وَسَجَدَ وَهُوَ قَاعِدٌ قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَالْعَمَلُ عَلَى كِلَا الْحَدِيثَيْنِ كَأَنَّهُمَا رَأَيَا كِلَا الْحَدِيثَيْنِ صَحِيحًا مَعْمُولًا بِهِمَا
O ne l'é stæto dito [o Al Anshar] o l'à dito; o n'à dito [Ma'n] o l'à dito; o n’à dito [Malik bin Anas] da [Ibn Shihab] da [Comme Sa’ib bin Yazid] da [Al Muthallib bin Abu Wada’ah Comme Sahmi] da [Hafshah] a moggê do Profeta sallallahu ‘alaihi wasallam, o l’à dito unna vòtta; 'No ò mai visto o Rasulullah pregâ e preghee da sunna tanto ch'o l'ea assettou fin à un anno avanti da seu mòrte. O l'à compio a preghea da sunna tanto ch'o l'ea assettou, con leze a surah inte unna mainea tartile fin à quande a surah a l'é vegnua ciù longa che a ciù longa». O l'à dito; 'Inte sto capitolo gh'é ascì unn'istöia da Umm Salamah e Anas bin Malik'. Abu Isa o l'à dito; — Sto hadith de Hafshah o l'é autentico hasan. O l’é stæto narrao da-o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam che unna vòtta o l’à pregou de neutte tanto ch’o l’ea assettou, donca quande o l’aiva pöco assæ trenta ò quaranta versci arrestæ inta seu lettua, o s’é levou in çimma e o l’à lezzuo torna, dòppo quello o s’é inchinou. O l'à fæto ascì inta segonda rak'ah. O l'é stæto narrao ascì da lê che o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam, se o pregava tanto ch'o l'ea assæto, aloa quande o lezeiva a surah o s'arrembava, dapeu o s'inclinava e o se prostrava tanto ch'o l'ea in pê. Quande o lezeiva tanto ch’o l’ea assettou, o s’inclinava e o se prostrava tanto ch’o l’ea assettou. O Ahmad e o Ishaq an discusso in sciâ permiscibilitæ de pratticâ sto hadith. L’é comme s’ean de l’opinion che sti doî hadith seggian autentichi e peuan vegnî pratticæ.