Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 161
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتِفًا ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ بِمِسْحٍ كَانَ تَحْتَهُ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى
موږ ته [مصدد] خبر راکړی دی [ابو الاحواش] موږ ته [واورئ] د [عکرمه] څخه [ابن عباس] څخه روایت کړی دی چې هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل د وزې د ورون غوښه وخوړله، بیا یې خپل لاسونه د هغه ټوکر سره ومینځل چې لاندې یې ومینځل، بیا ولاړ شو او لمونځ یې وکړ.
Hadith
Imam Abu Dawud : 162
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَهَشَ مِنْ كَتِفٍ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
موږ ته [حفش بن عمر النميري] خبر راکړی دی چې [همام] له [قتاده] له [یحیی بن یعمر] له [ابن عباس] څخه روایت کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل د وزې د ورون غوښه چیچله، بیا یې لمونځ وکړ او لومړی یې اودس ونه کړ.
Hadith
Imam Abu Dawud : 163
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ الْخَثْعَمِيُّ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُقَرَّبْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُبْزًا وَلَحْمًا فَأَكَلَ ثُمَّ دَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ بِهِ ثُمَّ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ طَعَامِهِ فَأَكَلَ ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
موږ ته [ابراهیم بن الحسن الخطسامي] خبر راکړی دی [حجاج] وايي [ابن جریج] ما ته [محمد بن المنکدر] خبر راکړی دی چې هغه وویل: ما یو ځل [جابر بن عبدالله] واوریدل چې ویل یې: ما یو ځل رسول الله صلی الله علیه وسلم ته یوه ټوټه ډوډۍ او غوښه وړاندې کړه، بیا یې وخوړله، بیا یې د اوداسه اوبه وغوښتې، بیا یې په هغه اوبو سره اودس وکړ. بیا یې د ماسپښین لمونځ وکړ. بیا یې خپل پاتې خواړه وغوښتل، وخوړل، بیا یې پرته له اوداسه لمونځ ته ولاړ شو.
Hadith
Imam Abu Dawud : 164
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ سَهْلٍ أَبُو عِمْرَانَ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَكَانَ آخِرَ الْأَمْرَيْنِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْكُ الْوُضُوءِ مِمَّا غَيَّرَتْ النَّارُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا اخْتِصَارٌ مِنْ الْحَدِيثِ الْأَوَّلِ
موږ ته [موسیٰ بن سهل ابو عمران الرملي] خبر راکړی دی [علي بن عياسي] خبر راکړی دی [سيعيب بن ابو حمزه] له [محمد بن المنكدر] له [جابر] څخه خبر راکړی دی، هغه وويل: د دې دواړو حالتونو پای دا دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم اودس نه دی کړی ځکه چې هغه یو شی خوړلی و چې اور پرې لګېدلی و. ابو داود وویل: دا د لومړي حدیث لنډیز دی.
Hadith
Imam Abu Dawud : 165
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي كَرِيمَةَ قَالَ ابْنُ السَّرْحِ بْنُ أَبِي كَرِيمَةَ مِنْ خِيَارِ الْمُسْلِمِينَ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ ثُمَامَةَ الْمُرَادِيُّ قَالَقَدِمَ عَلَيْنَا مِصْرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ يُحَدِّثُ فِي مَسْجِدِ مِصْرَ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ أَوْ سَادِسَ سِتَّةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي دَارِ رَجُلٍ فَمَرَّ بِلَالٌ فَنَادَاهُ بِالصَّلَاةِ فَخَرَجْنَا فَمَرَرْنَا بِرَجُلٍ وَبُرْمَتُهُ عَلَى النَّارِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَطَابَتْ بُرْمَتُكَ قَالَ نَعَمْ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَتَنَاوَلَ مِنْهَا بَضْعَةً فَلَمْ يَزَلْ يَعْلُكُهَا حَتَّى أَحْرَمَ بِالصَّلَاةِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَيْهِ
موږ ته [احمد بن عمرو بن السرج] خبر راکړی دی [عبدالمالک بن ابو کریمه] له ابن السرج څخه روایت کړی دی؛ ابن ابی کریمه او د غوره شویو مسلمانانو له ډلې څخه، هغه وویل: ما [عبید بن تسمامہ المرادي] ته خبر راکړ چې هغه وویل: [عبدالله بن حارث بن جزعین] د رسول الله صلی الله علیه وسلم یو له صحابه وو څخه، په مصر کې زموږ سره راغی. ما هغه د مصر په جومات کې د حدیث ویلو په حال کې واورېدل، هغه وویل: زه یو ځل د رسول الله صلی الله علیه وسلم سره د یو چا په کور کې اووم یا شپږم کس وم، بیا بلال له هغه ځایه تېر شو او د لمانځه لپاره یې اذان وکړ. نو موږ بهر لاړو او له یو سړي څخه تېر شو چې لوښی یې په اور کې و. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: 'ایا ستاسو لوښی ښه دی؟' - یعني، ایا ستاسو په لوښي کې غوښه پخه شوې او د خوړلو لپاره چمتو ده؟ - سړي ځواب ورکړ؛ هو، زه چمتو یم چې ستا مور او پلار ستا د قربانۍ په توګه پرېږدم. بیا یې د غوښې یوه ټوټه واخیسته - بیا یې وخوړله - او ژاولو ته یې دوام ورکړ تر هغه چې هغه لمانځه ته داخل شو پداسې حال کې چې ما ورته کتل.
Hadith
Imam Abu Dawud : 166
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ حَفْصٍ عَنْ الْأَغَرِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوُضُوءُ مِمَّا أَنْضَجَتْ النَّارُ
موږ ته [مصدد] خبر راکړی دی [یحیی] له [سیوبه] څخه خبر راکړی دی [ابوبکر بن حفش] له [الآثار] څخه له [ابو هریره] څخه خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: د اور په واسطه پخه شوي خواړه خوړلو لپاره اودس وکړئ.
Hadith
Imam Abu Dawud : 167
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَهُأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ فَسَقَتْهُ قَدَحًا مِنْ سَوِيقٍ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَمَضْمَضَ فَقَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي أَلَا تَوَضَّأُ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَوَضَّئُوا مِمَّا غَيَّرَتْ النَّارُ أَوْ قَالَ مِمَّا مَسَّتْ النَّارُقَالَ أَبُو دَاوُد فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ يَا ابْنَ أَخِي
موږ ته [مسلم بن ابراهیم] خبر راکړی دی چې [ابان] له [یحیی بن ابو کثیر] له [ابو سلمه] څخه خبر راکړی دی چې [ابو سفیان بن سعید بن المغیره] هغه ته ویلي دي چې هغه یو ځل [ام حبیبه] سره ولیدل، بیا یې هغې ته د اوړو یوه کاسه ورکړه، بیا هغې اوبه وغوښتې او بیا یې په خوله کې غرغره وکړه. نو ام حبیبه ورته وویل: ای زما د خور زویه، ایا ته اودس نه کوې؟ په حقیقت کې، رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: 'د هغه څه خوړلو لپاره اودس وکړه چې اور بدل کړي، - یا هغه وویل - هغه څه چې اور لمس کړي'. ابو داود وویل؛ د الزهري په حدیث کې ویل شوي دي: ای زما د ورور زویه.
Hadith
Imam Abu Dawud : 168
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَرِبَ لَبَنًا فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَمَضْمَضَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ لَهُ دَسَمًا
موږ ته [قطیبه بن سعید] خبر راکړی دی چې [اللیث] له [عقیل] څخه له [الزهري] څخه له [عبیدالله بن عبدالله] څخه له [ابن عباس] څخه روایت کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل شیدې وڅښلې، بیا یې اوبه وغوښتې، بیا یې خوله ومینځله، بیا یې وویل: "په حقیقت کې شیدې غوړ لري".
Hadith
Imam Abu Dawud : 169
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ الْحُبَابِ عَنْ مُطِيعِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَرِبَ لَبَنًا فَلَمْ يُمَضْمِضْ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَصَلَّىقَالَ زَيْدٌ دَلَّنِي شُعْبَةُ عَلَى هَذَا الشَّيْخِ
موږ ته [عثمان بن ابو شیبه] له [زید بن الحباب] له [مثی بن رشید] له [توبه الانباري] څخه روایت کړی دی چې هغه یو ځل [انس بن مالک] له هغه څخه اوریدلي دي چې ویل یې: یقینا رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل شیدې وڅښلې، بیا یې خوله ومینځله، اودس یې ونه کړ او بیا یې لمونځ وکړ. زید وویل: شیبه ما ته د دې شیخ په اړه وښودله.
Hadith
Imam Abu Dawud : 170
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي صَدَقَةُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ عَقِيلِ بْنِ جَابِرٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي فِي غَزْوَةِ ذَاتِ الرِّقَاعِ فَأَصَابَ رَجُلٌ امْرَأَةَ رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَحَلَفَ أَنْ لَا أَنْتَهِيَ حَتَّى أُهَرِيقَ دَمًا فِي أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ فَخَرَجَ يَتْبَعُ أَثَرَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْزِلًا فَقَالَ مَنْ رَجُلٌ يَكْلَؤُنَا فَانْتَدَبَ رَجُلٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ وَرَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ كُونَا بِفَمِ الشِّعْبِ قَالَ فَلَمَّا خَرَجَ الرَّجُلَانِ إِلَى فَمِ الشِّعْبِ اضْطَجَعَ الْمُهَاجِرِيُّ وَقَامَ الْأَنْصَارِيُّ يُصَلِّ وَأَتَى الرَّجُلُ فَلَمَّا رَأَى شَخْصَهُ عَرِفَ أَنَّهُ رَبِيئَةٌ لِلْقَوْمِ فَرَمَاهُ بِسَهْمٍ فَوَضَعَهُ فِيهِ فَنَزَعَهُ حَتَّى رَمَاهُ بِثَلَاثَةِ أَسْهُمٍ ثُمَّ رَكَعَ وَسَجَدَ ثُمَّ انْتَبَهَ صَاحِبُهُ فَلَمَّا عَرِفَ أَنَّهُمْ قَدْ نَذِرُوا بِهِ هَرَبَ وَلَمَّا رَأَى الْمُهَاجِرِيُّ مَا بِالْأَنْصَارِيِّ مِنْ الدَّمِ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ أَلَا أَنْبَهْتَنِي أَوَّلَ مَا رَمَى قَالَ كُنْتَ فِي سُورَةٍ أَقْرَؤُهَا فَلَمْ أُحِبَّ أَنْ أَقْطَعَهَا
[ابو توبه الربيع بن نافع] له موږ څخه [ابن المبارک] له [محمد بن اسحاق] له ما څخه [صداقه بن یسار] له [عقیل بن جابر] له [جابر] څخه روایت کوي چې هغه وویل: موږ یو ځل د ذات الرقاع د جګړې په ورځ له رسول الله صلی الله علیه وسلم سره ووتلو، او د مسلمانانو څخه یو سړي د یو مشرک ښځه ونیوله. هغه قسم وخوړ چې: زه به تر هغه وخته پورې غچ نه اخلم تر څو چې د محمد صلی الله علیه وسلم د یو ملګري وینه نه وي توی کړې. نو هغه د رسول الله صلی الله علیه وسلم په قدمونو پسې روان شو. کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم په یوه ځای کې ودرېد، نو ویې ویل: څوک به زموږ ساتنه وکړي؟ نو د مهاجرینو څخه یو سړی او د انصارو څخه یو سړی هغه ته راغی. بیا یې وویل: د دواړو غونډیو ترمنځ د تشې په خوله کې ساتنه وکړئ! جابر رضی الله عنه وویل: کله چې دوه کسان د غونډیو ترمنځ درز ته لاړل، نو مهاجر سړی ویده و - ویده و - پداسې حال کې چې انصار سړی ولاړ و - لمونځ کاوه - نو مشرک راغی. کله چې مشرک د انصاري سړي شکل ولید، هغه پوه شو چې انصاري سړی د لښکر مخکښ دی، نو هغه په هغه باندې تیر وغورځاوه او هغه یې وواهه. نو انصاري سړي تیر راوویست، تر هغه چې مشرک هغه په دریو تیرونو وویشت، بیا انصاري سړی رکوع او سجده وکړه. بیا د هغه ملګری - مهاجرین - راویښ شو. کله چې مشرک پوه شو چې ملګري یې خبر شوي، هغه وتښتید. کله چې مهاجر سړي د انصاري سړي جسد په وینو لړلی ولید، نو هغه وویل: سبحان الله - پاک دی الله - ولې تا ما راویښ نه کړ کله چې هغه لومړی ځل تا وواهه؟ هغه ځواب ورکړ، په هغه وخت کې زه یو سورت لوستلو، پداسې حال کې چې زه نه غواړم چې تلاوت - تر پایه پورې - ګډوډ کړم.
Hadith
Imam Abu Dawud : 171
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شُغِلَ عَنْهَا لَيْلَةً فَأَخَّرَهَا حَتَّى رَقَدْنَا فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ لَيْسَ أَحَدٌ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ غَيْرُكُمْ
احمد بن محمد بن حنبل موږ ته خبر راکړی دی [عبدالرزاق] موږ ته خبر راکړی دی [ابن جریج] ما ته خبر راکړی دی [نافع] ما ته [عبدالله بن عمر] ویلي دي چې یوه شپه رسول الله صلی الله علیه وسلم د ماسخوتن د لمانځه څخه د جګړې د تیاریو له امله بوخت وو، نو هغه یې ادا کول بند کړل، نو موږ په جومات کې ویده شو، بیا ویښ شو، بیا بیرته ویده شو، بیا ویده شو، بیا زموږ سره د لیدو لپاره راووت او ویې ویل: "له تاسو پرته بل څوک د لمانځه انتظار نه کوي".
Hadith
Imam Abu Dawud : 172
حَدَّثَنَا شَاذُّ بْنُ فَيَّاضٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْتَظِرُونَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ حَتَّى تَخْفِقَ رُءُوسُهُمْ ثُمَّ يُصَلُّونَ وَلَا يَتَوَضَّئُونَقَالَ أَبُو دَاوُد زَادَ فِيهِ شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ كُنَّا نَخْفِقُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ بِلَفْظٍ آخَرَ
موږ ته [سيادز بن فياض] خبر راکړی دی [هشام الدستوعي] له [قتاده] څخه له [انس] څخه روايت کړی دی، هغه ويلي دي: د رسول الله صلی الله عليه وسلم صحابه کرام به د ماسخوتن د لمانځه د پای ته رسېدو انتظار کاوه تر هغه چې د دوی سرونه به لړزېدل - ويده وو - بيا به يې لمونځ کاوه او نور به يې اودس نه کاوه. ابو داود وويل: [صيوبة] له [قتاده] څخه زياته کړه، هغه [انس] وويل: موږ د رسول الله صلی الله عليه وسلم په وخت کې ويده وو. او [ابن ابي عروبه] له [قتاده] څخه په بل عبارت سره روايت کړی دی.
Hadith
Imam Abu Dawud : 173
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ وَدَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَأُقِيمَتْ صَلَاةُ الْعِشَاءِ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَامَ يُنَاجِيهِ حَتَّى نَعَسَ الْقَوْمُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ وَلَمْ يَذْكُرْ وُضُوءًا
موږ ته [موسی بن اسماعیل] او [داؤد بن صیاب] خبر راکړی دی، دوی دواړو وویل: موږ ته [حماد بن سلمه] د [ثابت البناني] څخه خبر راکړی دی چې [انس بن مالک] وویل: د ماسخوتن د لمانځه اقامت وویل شو، ناڅاپه یو سړی ودرېد او ویې ویل: ای د الله رسوله، زه یو څه ته اړتیا لرم - تاسو -! نو هغه صلی الله علیه وسلم ودرېد او خبرې یې ورسره وکړې، تر هغه چې د هغه ملګري یا ځینې یې ویده شول، بیا یې له دوی سره لمونځ وکړ. او هغه -ثابت البناني - په دې تاریخ کې د اودس یادونه نه ده کړې.
Hadith
Imam Abu Dawud : 174
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ حَرْبٍ وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ يَحْيَى عَنْ أَبِي خَالِدٍ الدَّالَانِيِّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْجُدُ وَيَنَامُ وَيَنْفُخُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي وَلَا يَتَوَضَّأُ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ صَلَّيْتَ وَلَمْ تَتَوَضَّأْ وَقَدْ نِمْتَ فَقَالَ إِنَّمَا الْوُضُوءُ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا زَادَ عُثْمَانُ وَهَنَّادٌ فَإِنَّهُ إِذَا اضْطَجَعَ اسْتَرْخَتْ مَفَاصِلُهُقَالَ أَبُو دَاوُد قَوْلُهُ الْوُضُوءُ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا هُوَ حَدِيثٌ مُنْكَرٌ لَمْ يَرْوِهِ إِلَّا يَزِيدُ أَبُو خَالِدٍ الدَّالَانِيُّ عَنْ قَتَادَةَ وَرَوَى أَوَّلَهُ جَمَاعَةٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَلَمْ يَذْكُرُوا شَيْئًا مِنْ هَذَا وَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَحْفُوظًا وَقَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنَامُ عَيْنَايَ وَلَا يَنَامُ قَلْبِي و قَالَ شُعْبَةُ إِنَّمَا سَمِعَ قَتَادَةُ مِنْ أَبِي الْعَالِيَةِ أَرْبَعَةَ أَحَادِيثَ حَدِيثَ يُونُسَ بْنِ مَتَّى وَحَدِيثَ ابْنِ عُمَرَ فِي الصَّلَاةِ وَحَدِيثَ الْقُضَاةُ ثَلَاثَةٌ وَحَدِيثَ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي رِجَالٌ مَرْضِيُّونَ مِنْهُمْ عُمَرُ وَأَرْضَاهُمْ عِنْدِي عُمَرُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَذَكَرْتُ حَدِيثَ يَزِيدَ الدَّالَانِيِّ لِأَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ فَانْتَهَرَنِي اسْتِعْظَامًا لَهُ وَقَالَ مَا لِيَزِيدَ الدَّالَانِيِّ يُدْخِلُ عَلَى أَصْحَابِ قَتَادَةَ وَلَمْ يَعْبَأْ بِالْحَدِيثِ
دا موږ ته [یحیی بن معین] او [حناد بن عاص سریع] او [عثمان بن ابو شیبه] له [عبدالسلام بن حرب] څخه بیان کړی دی او دا د یحیی د حدیث لفاظ دی چې [ابو خالد الدلاني] له [قتاده] له [ابو العالیه] له [ابن عباس] څخه دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل سجده وکړه او ویده شو او غږ یې وکړ، بیا یې د لمانځه لپاره پاڅید او بیا یې اودس ونه کړ. هغه - ابن عباس - وویل؛ نو ما ترې وپوښتل؛ پاچا لمونځ وکړ او اودس یې ونه کړ، سره له دې چې پاچا ویده و. نو هغه وویل: 'په حقیقت کې اودس یوازې د هغو خلکو لپاره واجب دی چې په څملاسته ویده کیږي'. [عثمان] او [حناد] د لفاظۍ سره اضافه کړه؛ 'ځکه چې کله هغه په څملاسته ویده کیږي، د هغه ټول بندونه کمزوري کیږي'. ابو داود وویل؛ د هغو کسانو لپاره چې په ویده ويده وي، د اودس کولو په اړه حدیث یو بد حدیث دی، دا حدیث له یزید ابو خالد الدلاني پرته له قتاده څخه بل چا نه دی روایت کړی. د دې حدیث پیل د جماعت له خوا له ابن عباس څخه روایت شوی، او دوی د دې په اړه هیڅ یادونه نه ده کړې - د هغو کسانو لپاره چې په ویده ويده وي - او هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم د زړه له خوب څخه خوندي وو -. او عایشه رضی الله عنها وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: 'زما سترګې ویده دي مګر زما زړه نه دی'. شعبه وویل: په حقیقت کې، قتاده له ابو العالیه څخه یوازې څلور حدیثونه اوریدلي دي، یعنې: د یونس بن متی حدیث، د لمانځه په اړه د ابن عمر حدیث، د دې بیان په اړه حدیث چې د قاضیانو درې ډلې شتون لري، او د ابن عباس حدیث چې ما ته یې د هغو خلکو په اړه وویل چې برکت لرونکي دي، په شمول د عمر، او هغه څوک چې زما په نظر ډیر برکت لرونکی دی عمر دی. ابو داود وویل؛ ما یو ځل د یزید الدلاني حدیث احمد بن حنبل ته ذکر کړ، نو هغه ماته د هغه د تاریخ د سخت انکار له امله په کلکه خبرداری ورکړ، او ویې ویل: د یزید الدلاني د قتاده ملګرو ته د هغه څه ویلو سره څه تړاو لري چې دوی یې نه دي بیان کړي؟ هغه - احمد - د حدیث پروا نه درلوده.
Hadith
Imam Abu Dawud : 175
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْحِمْصِيُّ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ الْوَضِينِ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ مَحْفُوظِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَائِذٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وِكَاءُ السَّهِ الْعَيْنَانِ فَمَنْ نَامَ فَلْيَتَوَضَّأْ
موږ ته [حیوه بن سیوریه الحمشي] خبر راکړی دی ... موږ ته [بقیه] له [الودلین بن عطاء] څخه له [محفظ بن علقمه] څخه له [عبدالرحمن بن عیض] څخه له [علي بن ابوطالب] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: 'تختې دواړه سترګې دي، نو څوک چې ویده وي، هغه دې اودس وکړي'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 176
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنِي شَرِيكٌ وَجَرِيرٌ وَابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِكُنَّا لَا نَتَوَضَّأُ مِنْ مَوْطِئٍ وَلَا نَكُفُّ شَعْرًا وَلَا ثَوْبًاقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي مُعَاوِيَةَ فِيهِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ مَسْرُوقٍ أَوْ حَدَّثَهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَقَالَ هَنَّادٌ عَنْ شَقِيقٍ أَوْ حَدَّثَهُ عَنْهُ
موږ ته [حناد بن السري] او [ابراهيم بن ابو معاويه] له [ابو معاويه] څخه روايت کړی دی. او موږ ته [عثمان بن ابو شيبه] له [سيارق] او [جرير] او [ابن ادريس] له [العماسي] له [سياقيق] څخه روايت کړی دی. هغه وويل: [عبدالله] وويل: کله چې زموږ پښې په خځلو ولګېږي نو موږ بيا اودس نه کوو او همدارنګه خپل ويښتان او جامې نه لرې کوو - د سجدې په وخت کې يې نه پرېږدو. ابو داود وويل: [ابراهيم بن ابو معاويه] له هغه څخه، [العماسي] له [سياقيق] له [مصروق] څخه يا هغه له هغه څخه روايت کړی دی، هغه وويل: [عبدالله] وويل، او [حناد] له [شقيق] څخه يا هغه له هغه څخه روايت کړی دی.
Hadith
Imam Abu Dawud : 177
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عِيسَى بْنِ حِطَّانَ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ سَلَّامٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ طَلْقٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا فَسَا أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَتَوَضَّأْ وَلْيُعِدْ الصَّلَاةَ
عثمان بن ابي شيبه له جرير بن عبدالحميد له عاشم الاهول څخه له عيسي بن حثان څخه له مسلم بن سلام څخه له علي بن طلق څخه روايت کړی دی، هغه وويل: رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمايلي دي: کله چې له تاسو څخه يو کس د لمانځه په وخت کې هوا واخلي، نو اودس دې وکړي او لمونځ دې بيا تکرار کړي.
Hadith
Imam Abu Dawud : 178
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ الْحَذَّاءُ عَنْ الرَّكِينِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ رَجُلًا مَذَّاءً فَجَعَلْتُ أَغْتَسِلُ حَتَّى تَشَقَّقَ ظَهْرِي فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ ذُكِرَ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَفْعَلْ إِذَا رَأَيْتَ الْمَذْيَ فَاغْسِلْ ذَكَرَكَ وَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلَاةِ فَإِذَا فَضَخْتَ الْمَاءَ فَاغْتَسِلْ
موږ ته [قطیبه بن سعید] خبر راکړی دی [عبیده بن حمید الحززاء] له [رقین بن ربیع] څخه له [حسین بن قبیشه] څخه له [علي رضی الله عنه] څخه روایت کړی دی هغه وویل: زه هغه څوک یم چې ډیری وخت له مدینې څخه بهر ځم، نو زه تل غسل کوم، نو زما ملا داسې احساس کوي چې درزیږي. له همدې امله، ما دا خبره رسول الله صلی الله علیه وسلم ته وکړه یا یې هغه ته وویل. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: 'داسې مه کوه، که ته مدینې ووینې، نو خپل تناسلي غړي ومینځه، بیا هغه ډول اودس وکړه لکه څنګه چې د لمانځه لپاره اودس کوې. کله چې انزال شي، نو غسل وکړه!'
Hadith
Imam Abu Dawud : 179
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِأَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَرَهُ أَنْ يَسْأَلَ لَهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ إِذَا دَنَا مِنْ أَهْلِهِ فَخَرَجَ مِنْهُ الْمَذْيُ مَاذَا عَلَيْهِ فَإِنَّ عِنْدِي ابْنَتَهُ وَأَنَا أَسْتَحْيِي أَنْ أَسْأَلَهُ قَالَ الْمِقْدَادُ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَنْضَحْ فَرْجَهُ وَلْيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ قَالَ لِلْمِقْدَادِ وَذَكَرَ نَحْوَ هَذَا قَالَ فَسَأَلَهُ الْمِقْدَادُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَغْسِلْ ذَكَرَهُ وَأُنْثَيَيْهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَجَمَاعَةٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَدِيثٍ حَدَّثَهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ قُلْتُ لِلْمِقْدَادِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ وَجَمَاعَةٌ وَالثَّوْرِيُّ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَرَوَاهُ ابْنُ إِسْحَقَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَذْكُرْ أُنْثَيَيْهِ
دا موږ ته [عبدالله بن مسلمه] له [مالک] څخه [ابو نضلر] له [سلیمان بن یسار] له [مقداد بن الاسود] څخه روایت کړی چې [علي بن ابوطالب رضی الله عنه] یو ځل هغه ته وویل چې له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د یو سړي په اړه پوښتنه وکړه چې خپلې میرمنې ته نږدې شو، بیا یې مزی راووت. هغه باید څه وکړي - غسل وکړي یا یوازې اودس وکړي -؟ ځکه چې زما میرمن د هغه لور ده، زه شرمېدم چې له هغه څخه مستقیم پوښتنه وکړم. مقداد وویل: نو ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د دې په اړه پوښتنه وکړه. بیا هغه صلی الله علیه وسلم وفرمایل: 'کله چې له تاسو څخه یو څوک دا مزی ترلاسه کړي، نو هغه دې خپل شرمګاه ومینځي، او هغه ډول اودس دې وکړي لکه څنګه چې د لمانځه لپاره اودس کوي'. موږ ته [احمد بن یونس] خبر راکړی دی [زهیر] له [هشام بن عروه] له [عروه] څخه چې [علي بن ابوطالب رضی الله عنه] یو ځل [المقداد] ته وویل، هغه د دې په څیر یو لفاظي یادونه وکړه، هغه وویل؛ نو مقداد د دې په اړه پوښتنه وکړه، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: 'هغه دې خپل تناسلي غړي او دوه ګولۍ ومینځي'. ابو داود وویل؛ او دا [عطصوري] او جماعت له [هشام] څخه [د هغه پلار] له [المقداد] څخه [علي] له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی. موږ ته [عبدالله بن مسلمه القنبي] خبر راکړی دی، هغه وویل: موږ ته [زما پلار] له [هشام بن عروه] څخه [د هغه پلار] له هغه څخه چې هغه له [علي بن ابوطالب] څخه روایت کړی دی، هغه وویل؛ ما یو ځل [المقداد] ته وویل، بیا هغه د حدیث معنی ذکر کړه. ابو داود وویل: او دا [المفضل بن فضلة] او جماعة او [عطصوري] او [ابن عیینه] له [هشام] څخه [د هغه له پلار] او [علي بن ابي طالب] څخه روایت کړی دی. او دا [ابن اسحاق] له [هشام بن عروه] څخه [د هغه له پلار] او [المقداد] له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی، هغه د خپلو دوو تناسلي غړو یادونه نه ده کړې.
Hadith
Imam Abu Dawud : 180
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ السَّبَّاقِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَكُنْتُ أَلْقَى مِنْ الْمَذْيِ شِدَّةً وَكُنْتُ أُكْثِرُ مِنْ الِاغْتِسَالِ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّمَا يُجْزِيكَ مِنْ ذَلِكَ الْوُضُوءُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ بِمَا يُصِيبُ ثَوْبِي مِنْهُ قَالَ يَكْفِيكَ بِأَنْ تَأْخُذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَتَنْضَحَ بِهَا مِنْ ثَوْبِكَ حَيْثُ تَرَى أَنَّهُ أَصَابَهُ
موږ ته [مصدد] خبر راکړی دی [اسماعیل بن ابراهیم] خبر راکړی دی [محمد بن اسحاق] ماته [سعید بن عبید بن الصباح] د [خپل پلار] له [سهل بن حنیف] څخه خبر راکړی دی هغه وویل: زه تل مزی وباسم، له همدې امله زه تل غسل کوم. نو ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د دې په اړه پوښتنه وکړه. هغه ځواب ورکړ: 'په حقیقت کې، ستاسو لپاره له دې څخه اودس کول کافي دي'. ما بیا وپوښتل: ای د الله رسوله، نو د هغه مزی په اړه څه چې زما جامې یې لمس کړې؟ هغه ځواب ورکړ: 'یوازې د لاس په ورغوي کې اوبه واخلئ، بیا یې د خپلو جامو په هغه برخه وویشئ چې تاسو پوهیږئ چې د مزی څخه اغیزمن شوي دي'.
