Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 161
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتِفًا ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ بِمِسْحٍ كَانَ تَحْتَهُ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى
Al à dit [Musaddad] al à dit [Abu Al Ahwash] al à dit [Scuintrâ] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam une volte al mangjà la cjar de cosce di cjavre, daspò al si netà lis mans cu la stofe sot di lui, daspò al si alçà e al preà.
Hadith
Imam Abu Dawud : 162
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَهَشَ مِنْ كَتِفٍ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
A nus è stât contât che [Hafsh bin Umar An-Namiri] al à contât [Hammam] de [Qatadah] di [Yahya bin Ya’mar] di [Ibn Abbas] che il Messazîr di Allah al à mordût une volte la cjar di une cosce di cjavre, daspò nol à prin preât e abludât.
Hadith
Imam Abu Dawud : 163
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ الْخَثْعَمِيُّ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُقَرَّبْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُبْزًا وَلَحْمًا فَأَكَلَ ثُمَّ دَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ بِهِ ثُمَّ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ طَعَامِهِ فَأَكَلَ ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Al à dit [Ibrahim ben Al-Hasan Al-Khats’ami] al à dit [Hajjaj] al à dit [Ibn Juraij] al à dit a mi [Mohammed ben Al-Munkadir] al à dit; O ai sintût une volte [Jabir bin Abdullah] dî; O ai ufrît une volte al Profete un toc di pan e di cjar, daspò al lu à mangjât. Po dopo al domandà aghe di abluzion, daspò al fasè l’abluzion cun chê aghe. Dopo di chel al fasè la preiere dal Dhuhur. Dopo al domandà il rest dal so mangjâ, al lu mangjà, daspò al si alçà par preâ cence fâ la abluzion.
Hadith
Imam Abu Dawud : 164
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ سَهْلٍ أَبُو عِمْرَانَ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَكَانَ آخِرَ الْأَمْرَيْنِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْكُ الْوُضُوءِ مِمَّا غَيَّرَتْ النَّارُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا اخْتِصَارٌ مِنْ الْحَدِيثِ الْأَوَّلِ
Al à dit [Musa bin Sahl Abu ‘Imran Ar-Ramli] al à dit [Ali bin Ayyasi] al à dit [Syuaib bin Abu Hamzah] di [Mohammed bin Al-Munkadir] di [Jabir] al à dit; La fin di chescj doi câs e je che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam nol à fat l’abluzion parcè che al à mangjât alc che al jere stât tocjât dal fûc. Abu Daud al disè; Chest al è un sunt dal prin hadith.
Hadith
Imam Abu Dawud : 165
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي كَرِيمَةَ قَالَ ابْنُ السَّرْحِ بْنُ أَبِي كَرِيمَةَ مِنْ خِيَارِ الْمُسْلِمِينَ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ ثُمَامَةَ الْمُرَادِيُّ قَالَقَدِمَ عَلَيْنَا مِصْرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ يُحَدِّثُ فِي مَسْجِدِ مِصْرَ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ أَوْ سَادِسَ سِتَّةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي دَارِ رَجُلٍ فَمَرَّ بِلَالٌ فَنَادَاهُ بِالصَّلَاةِ فَخَرَجْنَا فَمَرَرْنَا بِرَجُلٍ وَبُرْمَتُهُ عَلَى النَّارِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَطَابَتْ بُرْمَتُكَ قَالَ نَعَمْ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَتَنَاوَلَ مِنْهَا بَضْعَةً فَلَمْ يَزَلْ يَعْلُكُهَا حَتَّى أَحْرَمَ بِالصَّلَاةِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَيْهِ
Al à dit [Ahmad bin Amru bin As-Sarj] al à dit [Abdul Malik bin Abu Karimah] al à dit Ibn As-Sarj; Ibn Abi Karimah e tra i musulmans sielzûts, al disè; Dopo vêmi contât [Ubaid bin Sumamah Al-Muradi] al disè; [Abdullah bin Harith bin Jaz`in] un dai compagns dal Profete, al vignì daûr di nô in Egjit. O lu ai sintût contâ il hadith te Moschee egjizie, al disè; O jeri une volte la setemane persone o la seste persone cul Profete sallallaahu alaihi wasallam a cjase di cualchidun, daspò Bilal al passà e al dave la clamade ae preiere pe preiere. Cussì o jessìn e o passàrin un om che al veve la sô pôle sul fûc. Alore il Rasulullah al disè: “Il to pôl al è bon?” -Vâl a dî, la cjar inte sô pôle e je cotude e pronte par mangjâ? - al rispuindè l’om; Si, o soi pront a lassâ che to pari e to mari a sedin il to riscat. Dopo al cjapà un toc di cjar di lui - daspò al lu mangjà - e al continuà a mastica fin che al jentrà in preiere intant che jo lu cjalavi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 166
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ حَفْصٍ عَنْ الْأَغَرِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوُضُوءُ مِمَّا أَنْضَجَتْ النَّارُ
Al à dit [Musaddad] al à dit [Yahya] di [Syu’bah] al à dit a mi [Abu Bakr bin Hafsh] di [Al Agharr] di [Abu Hurairah] al à dit; Il Rasulullah al à dit: ‘Fâ la abluzion par mangjâ mangjâ che al è cusinât - rostît - cul fûc’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 167
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَهُأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ فَسَقَتْهُ قَدَحًا مِنْ سَوِيقٍ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَمَضْمَضَ فَقَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي أَلَا تَوَضَّأُ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَوَضَّئُوا مِمَّا غَيَّرَتْ النَّارُ أَوْ قَالَ مِمَّا مَسَّتْ النَّارُقَالَ أَبُو دَاوُد فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ يَا ابْنَ أَخِي
A nus è stât contât [Musulman bin Ibrahim] al à contât [Aban] di [Yahya bin Abu Kathir] di [Abu Salamah] che [Abu Sufyan bin Said bin Al-Mughirah] i à contât che une volte al veve cjatât [Umm Habibah], daspò al veve servît une scudele di farine cun la farine. lu. Cussì Umm Habibah i disè; O fi di mê sûr, no fâs l’abluzion? In fat, il Profete al à dit: ‘Fâ la abluzion par mangjâ ce che al è cambiât dal fûc, -o al à dit- ce che al è tocjât dal fûc’. Abu Daud al disè; tal hadith di Az-Zuhri al è dit; O fi di me fradi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 168
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَرِبَ لَبَنًا فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَمَضْمَضَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ لَهُ دَسَمًا
A nus è stât contât [Qutaibah bin Said] al à contât [Al-Laits] di ['Uqail] di [Az-Zuhri] di [Ubaidullah bin Abdullah] di [Ibnu Abbas] che il Profete al beveve lat une volte, daspò di chel al domandà la sô aghe. al conten grât’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 169
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ الْحُبَابِ عَنْ مُطِيعِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَرِبَ لَبَنًا فَلَمْ يُمَضْمِضْ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَصَلَّىقَالَ زَيْدٌ دَلَّنِي شُعْبَةُ عَلَى هَذَا الشَّيْخِ
Al à contât [Usman bin Abu Syaibah] di [Zaid bin Al Hubab] di [Muthi’ bin Rasyid] di [Taubah Al-’Anbari] che une volte al veve sintût [Anas bin Malik] dî; Di fat, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam une volte al bevè lat, daspò nol si sgjavà la bocje e nol si fasè la abluzion e daspò al preà. Zaid al disè; Syu’bah al mi à mostrât di chest sceic.
Hadith
Imam Abu Dawud : 170
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي صَدَقَةُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ عَقِيلِ بْنِ جَابِرٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي فِي غَزْوَةِ ذَاتِ الرِّقَاعِ فَأَصَابَ رَجُلٌ امْرَأَةَ رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَحَلَفَ أَنْ لَا أَنْتَهِيَ حَتَّى أُهَرِيقَ دَمًا فِي أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ فَخَرَجَ يَتْبَعُ أَثَرَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْزِلًا فَقَالَ مَنْ رَجُلٌ يَكْلَؤُنَا فَانْتَدَبَ رَجُلٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ وَرَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ كُونَا بِفَمِ الشِّعْبِ قَالَ فَلَمَّا خَرَجَ الرَّجُلَانِ إِلَى فَمِ الشِّعْبِ اضْطَجَعَ الْمُهَاجِرِيُّ وَقَامَ الْأَنْصَارِيُّ يُصَلِّ وَأَتَى الرَّجُلُ فَلَمَّا رَأَى شَخْصَهُ عَرِفَ أَنَّهُ رَبِيئَةٌ لِلْقَوْمِ فَرَمَاهُ بِسَهْمٍ فَوَضَعَهُ فِيهِ فَنَزَعَهُ حَتَّى رَمَاهُ بِثَلَاثَةِ أَسْهُمٍ ثُمَّ رَكَعَ وَسَجَدَ ثُمَّ انْتَبَهَ صَاحِبُهُ فَلَمَّا عَرِفَ أَنَّهُمْ قَدْ نَذِرُوا بِهِ هَرَبَ وَلَمَّا رَأَى الْمُهَاجِرِيُّ مَا بِالْأَنْصَارِيِّ مِنْ الدَّمِ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ أَلَا أَنْبَهْتَنِي أَوَّلَ مَا رَمَى قَالَ كُنْتَ فِي سُورَةٍ أَقْرَؤُهَا فَلَمْ أُحِبَّ أَنْ أَقْطَعَهَا
Al à contât [Abu Taubah Ar-Rabi’ bin Nafi’] al à contât [Ibn Al-Mubarak] di [Mohammed bin Ishaq] al à contât [Shadaqah bin Yasar] di [‘Aqil bin Jabir] di [Jabir] al à dit; O jerin jessûts une volte cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, ven a stâi in timp de vuere de Essence di Ar-Riqa’, daspò cualchidun - dai musulmans - al à cjapât la femine di un om dai politeiscj. Cussì lui - il om - al jurà disint; ‘No smetarò mai di vendicâsi, par podê sburtâ il sanc di cualchidun tra i amîs di Mohammed’. Duncje al le a seguî lis ormis dal Profete. Dopo che il Profete al si è fermât intun lûc, al à dit: ‘Cui che al varès di vê cure di nô?’. Duncje un dai Muhajirin e un dai Ansar a lu àn compiût. Alore al disè: “Stâ al sigûr, ducj i doi, ae bocje de buse jenfri lis dôs culinis!” Jabir al disè; Cuant che i doi oms a lerin ae buse de culine, l’om dai Muhajirin si sdraià -durmint-, intant che l’om dai Ansar al jere in pins -fasint la preiere-, alore al rivà l’om politeist. Cuant che l’idolatri al viodè la figure dal Ansar, al capì che l’Ansar al jere il cjâf dal esercit, cussì al butà une frece cuintri di lui e e lu colpè. Cussì l’om Ansar al tirà fûr la frece, fin che il politeist lu à colpît cun trê frecis, daspò l’om Ansar si inclinà e si prostrave. Dopo i siei amîs - i Muhajirin - a si son disvilupats. Cuant che l’idolatri al scovierzè che i siei amìs a lu vevin scoviert, al scjampà vie. Cuant che l’om Muhajirin al viodè il cuarp dal om Ansar cuviert di sanc, al disè; Subhaanallah -Glorie a Allah-, parcè no mi âs disvilupade cuant che al ti à colpît la prime volte? Al rispuindè, In chel timp o jeri daûr a lei une surah, intant che no mi plâs interompi la leture -fin ae fin-.
Hadith
Imam Abu Dawud : 171
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شُغِلَ عَنْهَا لَيْلَةً فَأَخَّرَهَا حَتَّى رَقَدْنَا فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ لَيْسَ أَحَدٌ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ غَيْرُكُمْ
Al à dit [Ahmad bin Muhammad bin Hanbal] al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Ibnu Juraij] al à dit [Nafi'] al à dit [Abdullah bin Umar] che une gnot Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al jere ocupât des preparazions di Isha par la sô realizazion de vuere. o durmìs te moschee, daspò o si disvilupavin, daspò o tornavin a durmî, daspò lui al si disvilupave, daspò al si indormentà di gnûf, daspò al vignì fûr a cjatânus e al disè: ‘Nol è nissun che al spete la preiere fûr di te’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 172
حَدَّثَنَا شَاذُّ بْنُ فَيَّاضٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْتَظِرُونَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ حَتَّى تَخْفِقَ رُءُوسُهُمْ ثُمَّ يُصَلُّونَ وَلَا يَتَوَضَّئُونَقَالَ أَبُو دَاوُد زَادَ فِيهِ شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ كُنَّا نَخْفِقُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ بِلَفْظٍ آخَرَ
Al à dit [Syadz bin Fayyadl] al à dit [Hsyam Ad-Dastuwa`i] di [Qatadah] di [Anas] al à dit; I compagns dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a vevin l’abitudin di spietâ la fin de preiere di Isha fin che il lôr cjâf al cjacarave - sonôr -, daspò a preavin e no fasevin di gnûf la abluzion. Abu Daud al disè; [Syu’bah] al à zontât a lui di [Qatadah], lui [Anas] al à dit; A jerin sonôrs tal timp dal Rasulullah Sallam. E al è stât contât di [Ibn Abi ‘Arubah] di [Qatadah] cuntune altre peraule.
Hadith
Imam Abu Dawud : 173
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ وَدَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَأُقِيمَتْ صَلَاةُ الْعِشَاءِ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَامَ يُنَاجِيهِ حَتَّى نَعَسَ الْقَوْمُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ وَلَمْ يَذْكُرْ وُضُوءًا
Al à contât [Musa ben Isma’il] e [Dawud ben Syabib] che a àn dit ducj i doi; Al à contât [Hamad bin Salama] di [Tabit Al-Bunani] che [Anas bin Malik] al à dit; La iqamat de preiere Isha e jere stade dite, di colp un om si alçà e al disè, O Messazîr di Allah, o ai bisugne di alc - tu -! Duncje lui al restà in pins a fevelâ cun lui, fin che i siei amìs o cualchidun di lôr si indormentà, daspò al preà cun lôr. E lui -Tabit Al-Bunani- nol à menzonât la abluzion -in cheste storie-.
Hadith
Imam Abu Dawud : 174
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ حَرْبٍ وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ يَحْيَى عَنْ أَبِي خَالِدٍ الدَّالَانِيِّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْجُدُ وَيَنَامُ وَيَنْفُخُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي وَلَا يَتَوَضَّأُ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ صَلَّيْتَ وَلَمْ تَتَوَضَّأْ وَقَدْ نِمْتَ فَقَالَ إِنَّمَا الْوُضُوءُ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا زَادَ عُثْمَانُ وَهَنَّادٌ فَإِنَّهُ إِذَا اضْطَجَعَ اسْتَرْخَتْ مَفَاصِلُهُقَالَ أَبُو دَاوُد قَوْلُهُ الْوُضُوءُ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا هُوَ حَدِيثٌ مُنْكَرٌ لَمْ يَرْوِهِ إِلَّا يَزِيدُ أَبُو خَالِدٍ الدَّالَانِيُّ عَنْ قَتَادَةَ وَرَوَى أَوَّلَهُ جَمَاعَةٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَلَمْ يَذْكُرُوا شَيْئًا مِنْ هَذَا وَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَحْفُوظًا وَقَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنَامُ عَيْنَايَ وَلَا يَنَامُ قَلْبِي و قَالَ شُعْبَةُ إِنَّمَا سَمِعَ قَتَادَةُ مِنْ أَبِي الْعَالِيَةِ أَرْبَعَةَ أَحَادِيثَ حَدِيثَ يُونُسَ بْنِ مَتَّى وَحَدِيثَ ابْنِ عُمَرَ فِي الصَّلَاةِ وَحَدِيثَ الْقُضَاةُ ثَلَاثَةٌ وَحَدِيثَ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي رِجَالٌ مَرْضِيُّونَ مِنْهُمْ عُمَرُ وَأَرْضَاهُمْ عِنْدِي عُمَرُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَذَكَرْتُ حَدِيثَ يَزِيدَ الدَّالَانِيِّ لِأَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ فَانْتَهَرَنِي اسْتِعْظَامًا لَهُ وَقَالَ مَا لِيَزِيدَ الدَّالَانِيِّ يُدْخِلُ عَلَى أَصْحَابِ قَتَادَةَ وَلَمْ يَعْبَأْ بِالْحَدِيثِ
A nus è stât contât di [Yahya bin Ma’in] e [Hannad bin As Sariy] e [Usman bin Abu Syaibah] di [Abdussalam bin Harb] e chest al è il lafazh dal hadith di Yahya di [Abu Khalid Ad-Dalani] di [Abullah- Sallam une volte al si prostrave e al durmì e al fasè un sun, daspò al si alçà par preâ e no tornâ a fâ l’abluzion. Lui - Ibn Abbas - al disè; Duncje o lu domandà; Il re al preave e nol faseve la abluzion, ancje se il re al durmive. Duncje al disè: ‘In fat la abluzion e je obligatorie nome pes personis che a durmin distiradis’. [Usman] e [Anad] a àn zontât cun lafadl; ‘Parcè che cuant che al durmìs distirade, dutis lis sôs articolazions a deventin debilis’. Abu Daud al disè; Il hadith rispiet a fâ l’abluzion pes personis che a durmin distirade al è un hadith mâl, nissun al lu à contât fûr che Yazid Abu Khalid Ad-Dalani dal Qatadah. L’inizi di chest Hadith al è stât contât de Jama’ah di Ibn Abbas, e no àn menzonât nuie di chest -abluzion par chei che a durmin sdraiâts-, e al à dit; Il Profete al fo conservât - dal so son - il cûr. E Aisyah Radliallahu Anha e disè: Il Profete al à dit: ‘I miei voi a son durmîts ma il mê cûr nol è’. Shuba al disè; Di fat, Qatadah al à sintût di Abu Al Aliyah dome cuatri hadits, ven a stâi: il hadith di Yunus bin Matta, il hadith di Ibn Umar su la preiere, il hadith su la afermazion che a son trê grups di judiçs, e il hadith di Ibn Abbas, che al mi à contât di personis che a son plui benedîts in Umarpin, Umar. Abu Daud al disè; O ai menzonât une volte il hadith di Yazid Ad-Dalani a Ahmad bin Hanbal, cussì al mi à avertît cun fuarce par vie dal so grant refût di chê storie, e al à dit; Cje al à a ce fâ Yazid Ad-Dalani cun dî ai amîs di Qatadah ce che a no àn segnalât? Lui -Ahmad- nol interessave dal hadith.
Hadith
Imam Abu Dawud : 175
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْحِمْصِيُّ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ الْوَضِينِ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ مَحْفُوظِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَائِذٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وِكَاءُ السَّهِ الْعَيْنَانِ فَمَنْ نَامَ فَلْيَتَوَضَّأْ
Al à contât [Haiwah bin Syuraih Al Himshi] ... al à contât [Baqiyyah] di [Al-Wadlin bin Atha] di [Mahfuzh bin Alqamah] di [Abdurrahman bin ‘A`idz] di [Ali bin Abu Talib] al à dit; Il Rasulullah al à dit: ‘Lis gjambis a son i doi vôi, duncje cui che al durmìs, al à di fâ la abluzion’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 176
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنِي شَرِيكٌ وَجَرِيرٌ وَابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِكُنَّا لَا نَتَوَضَّأُ مِنْ مَوْطِئٍ وَلَا نَكُفُّ شَعْرًا وَلَا ثَوْبًاقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي مُعَاوِيَةَ فِيهِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ مَسْرُوقٍ أَوْ حَدَّثَهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَقَالَ هَنَّادٌ عَنْ شَقِيقٍ أَوْ حَدَّثَهُ عَنْهُ
Al à contât [Hannad bin As-Sary] e [Ibrahim bin Abu Muawi] di [Abu Muawi]. E dopo vê contât che [Osman bin Abu Syaiba] al veve contât a me [Syarik] e [Jarir] e [Ibn Idris] di [Al Amasy] di [Syaqiq] al disè; [Abdullah] al disè; No tornìn a fâ la abluzion cuant che i pîts a cjamin su -sporc- e no gjavin ancje i cjavei o i vistîts -o ju lassìn cuant che o prostran-. Abu Daud al disè; al disè [Ibrahim bin Abu Muawiyah] a lui, di [Al Amasy] di [Syaqiq] di [Masruq] o lui al veve contât di lui, al disè; al disè [Abdullah], e al disè [Hannad] di [Shaqiq] o lui i veve contât di lui.
Hadith
Imam Abu Dawud : 177
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عِيسَى بْنِ حِطَّانَ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ سَلَّامٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ طَلْقٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا فَسَا أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَتَوَضَّأْ وَلْيُعِدْ الصَّلَاةَ
Al à dit [Osman ben Abu Syaibah] al à dit [Jarir ben Abdul Hamid] di [Ashim Al Ahwal] di [Isa ben Hittan] di [Musulman ben Sallam] di [Ali ben Thalq] al à dit; Il Rasulullah Sallam al à dit: ‘Se un di voi al passe il aiar intant che al pree, alore fâ la abluzion e lassâlu ripeti la preiere di gnûf’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 178
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ الْحَذَّاءُ عَنْ الرَّكِينِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ رَجُلًا مَذَّاءً فَجَعَلْتُ أَغْتَسِلُ حَتَّى تَشَقَّقَ ظَهْرِي فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ ذُكِرَ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَفْعَلْ إِذَا رَأَيْتَ الْمَذْيَ فَاغْسِلْ ذَكَرَكَ وَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلَاةِ فَإِذَا فَضَخْتَ الْمَاءَ فَاغْتَسِلْ
Al à dit [Qutaibah bin Said] al à dit [‘Abidah bin Humaid Al Hadzdza`] di [Ar-Rakin bin Ar-Rabi’] di [Hushain bin Qabishah] di [Ali Radliallahu Anhu] al à dit; O soi une persone che dispès e va fûr madzi, cussì o faso simpri la douce, cussì la mê schene e sint che e vadi a sclopâ. Par chest, o ai trasmetût chest al Profete o o lu ai trasmetût a lui. Duncje il Rasulullah Sallam al à dit: ‘No fâ cussì, se tu viodis madzi, alore lave i gjenitâi, daspò fâ l’abluzion come che tu fâs l’abluzion pe preiere. Cuant che tu sburtis fûr, alore fâs la douce!'
Hadith
Imam Abu Dawud : 179
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِأَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَرَهُ أَنْ يَسْأَلَ لَهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ إِذَا دَنَا مِنْ أَهْلِهِ فَخَرَجَ مِنْهُ الْمَذْيُ مَاذَا عَلَيْهِ فَإِنَّ عِنْدِي ابْنَتَهُ وَأَنَا أَسْتَحْيِي أَنْ أَسْأَلَهُ قَالَ الْمِقْدَادُ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَنْضَحْ فَرْجَهُ وَلْيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ قَالَ لِلْمِقْدَادِ وَذَكَرَ نَحْوَ هَذَا قَالَ فَسَأَلَهُ الْمِقْدَادُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَغْسِلْ ذَكَرَهُ وَأُنْثَيَيْهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَجَمَاعَةٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَدِيثٍ حَدَّثَهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ قُلْتُ لِلْمِقْدَادِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ وَجَمَاعَةٌ وَالثَّوْرِيُّ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَرَوَاهُ ابْنُ إِسْحَقَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَذْكُرْ أُنْثَيَيْهِ
A vin contât a [Abdullah bin Maslamah] di [Malik] a [Abu An-Nadlr] a [Sulaiman bin Yasar] a [Al-Miqdad bin Al Aswad] che [Ali bin Abu Talib Radliallahu Anhu] une volte i à dit di domandâ al Rasulullah Sallallah un so om di vicinâsi al so om. Cje al varès di fâ - fâ la douce o dome fâ la abluzion -? Stant che mê femine e je la sô fie, o mi sintivi imbaraçât di domandâlu -in mût diret-. Miqdad al disè; Duncje o ai domandât al Rasulullah Sallam su chest. Po dopo lui al disè: ‘Cuant che un di voi al cjape chest madzi, alore lassâlu lâ a lavâ i siei gjenitâi, e fâ l’abluzion come che al fâs l’abluzion pe preiere’. Al à contât [Ahmad bin Yunus] al à contât [Zuhair] di [Hsyam bin Urwah] di [Urwah] che [Ali bin Abu Talib Radliallahu Anhu] une volte al à dit a [Al-Miqdad], al à menzonât un lafazh come chest, al à dit; Duncje Miqdad al domandà chest, daspò il Rasulullah al disè: ‘Lassâlu lâ a lavâ i siei gjenitâi e lis sôs dôs bales’. Abu Daud al disè; E contât di [Ats-Tsauri] e di Jama’ah di [Hsyam] di [So pari] di [Al-Miqdad] di [Ali] dal Profete. Al à dit [Abdullah bin Maslamah Al-Qa’nabi] che al à dit; Dopo vê contât [mi pari] di [Hsyam bin ‘Urwah] di [so pari] di un hadith che al veve contât di [Ali bin Abu Talib] al disè; O ai dit une volte a [Al-Miqdad], daspò al à menzonât il significât dal hadith. Abu Daud al disè; E e je stade narade di [Al-Mufadlal bin Fadlalah] e di Jama’ah e [Ats-Tsauri] e [Ibn ‘Uyainah] di [Hisham] di [so pari] di [Ali bin Abu Talib]. E al è stât contât di [Ibn Ishaq] di [Hsyam bin 'Urwah] di [so pari] di [Al-Miqdad] dal Profete, nol à menzonât i siei doi gjenitâi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 180
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ السَّبَّاقِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَكُنْتُ أَلْقَى مِنْ الْمَذْيِ شِدَّةً وَكُنْتُ أُكْثِرُ مِنْ الِاغْتِسَالِ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّمَا يُجْزِيكَ مِنْ ذَلِكَ الْوُضُوءُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ بِمَا يُصِيبُ ثَوْبِي مِنْهُ قَالَ يَكْفِيكَ بِأَنْ تَأْخُذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَتَنْضَحَ بِهَا مِنْ ثَوْبِكَ حَيْثُ تَرَى أَنَّهُ أَصَابَهُ
Al à dit [Musaddad] al à dit [Isma’il ben Ibrahim] al à dit [Mohammed ben Ishaq] al à dit [al à dit ben Ubaid ben As-Sabbaq] di [so pari] di [Sahl ben Hunaif] al à dit; O tirai fûr simpri madzi, par cheste reson o faso simpri la douce. Duncje o ai domandât al Rasulullah Sallam su chest. Al rispuindè: ‘Invezit, al è avonde par te fâ la abluzion di chel’. O ai domandât di gnûf; O Messazîr di Allah, alore ce dî dal madzi che al à tocjât i miei vistîts? Lui al rispuindè: ‘Cjape dome aghe inte palme de man, daspò sburtale su la part dai vistîts che tu cognossis che e je colpide dal madzi’.
