Imam Abu Dawud : 141
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مَرْوَانَ وَمَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ الدِّمَشْقِيُّ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ مَحْمُودٌ أَخْبَرَنَا ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ رَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ عَنْ كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَوَضَّأْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَمَسَحَ أَعْلَى الْخُفَّيْنِ وَأَسْفَلَهُمَاقَالَ أَبُو دَاوُد وَبَلَغَنِي أَنَّهُ لَمْ يَسْمَعْ ثَوْرُ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ رَجَاءٍ
موږ ته [موسیٰ بن مروان] او [محمود بن خالد الدمسيقي] په معنی بیان کړی دی، موږ ته [الولید] ویلي دي چې محمود موږ ته [ثور بن یزید] له [رجاع بن حیوة] له [سکریتس المغیره بن سیوبة] له [مغیره بن سیوبة] له [مغیره بن سیوبة] څخه بیان کړی دی، هغه وویل: ما یو ځل د تبوک په جګړه کې د رسول الله صلی الله علیه وسلم د اوداسه څخه اوبه واچولې، هغه د خپلو دواړو موزوں پورته او ښکته برخه مسح کړه. ابو داود وویل: ما ته دا خبره رسیدلې ده چې ضور دا حدیث له رجاع څخه نه دی اوریدلی.
Imam Abu Dawud : 142
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ هُوَ الثَّوْرِيُّ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ الْحَكَمِ الثَّقَفِيِّ أَوْ الْحَكَمِ بْنِ سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بَالَ يَتَوَضَّأُ وَيَنْتَضِحُقَالَ أَبُو دَاوُد وَافَقَ سُفْيَانَ جَمَاعَةٌ عَلَى هَذَا الْإِسْنَادِ و قَالَ بَعْضُهُمْ الْحَكَمُ أَوْ ابْنُ الْحَكَمِ
موږ ته [محمد بن کثير] خبر راکړی دی [سفيان عتصوري] له [منصور] څخه [مجاهد] له [سفيان بن الحکم عتصقفي] يا الحکم بن سفيان عتصقفي څخه روايت کړی دی، هغه وويل: کله چې رسول الله صلی الله عليه وسلم ادرار کاوه، نو اودس يې کاوه او خپل تناسلي آلې يې هم په اوبو سره مينځلې. ابو داود وايي: جماعت په دې سند کې د سفيان له وينا سره موافق و، او ځينو يې وويل: الحکم يا ابن الحکم.
Imam Abu Dawud : 143
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ هُوَ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ ثَقِيفٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ ثُمَّ نَضَحَ فَرْجَهُ
اسحاق بن اسماعیل موږ ته خبر راکړی دی [سفیان بن عیینه] له [ابن ابی نجیح] له [مجاهد] له [ثقیف څخه یو سړی] له [خپل پلار] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل متیازې وکړې او بیا یې په خپلو تناسلي آلو اوبه وشیندې.
Imam Abu Dawud : 144
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ الْحَكَمِ أَوْ ابْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَنَضَحَ فَرْجَهُ
موږ ته [نشر بن المهاجر] خبر راکړی دی، هغه موږ ته [معاویه بن عمرو] خبر راکړی دی، هغه موږ ته [زیده] له [منصور] څخه [مجاهد] له [الحکم] څخه یا ابن الحکم له [خپل پلار] څخه خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم ادرار وکړ، بیا یې اودس وکړ او په خپلو تناسلي آلو یې اوبه وشیندلې.
Imam Abu Dawud : 145
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُدَّامَ أَنْفُسِنَا نَتَنَاوَبُ الرِّعَايَةَ رِعَايَةَ إِبِلِنَا فَكَانَتْ عَلَيَّ رِعَايَةُ الْإِبِلِ فَرَوَّحْتُهَا بِالْعَشِيِّ فَأَدْرَكْتُ رَسُولَ اللَّهِ يَخْطُبُ النَّاسَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُومُ فَيَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ يُقْبِلُ عَلَيْهِمَا بِقَلْبِهِ وَوَجْهِهِ إِلَّا قَدْ أَوْجَبَفَقُلْتُ بَخٍ بَخٍ مَا أَجْوَدَ هَذِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ الَّتِي قَبْلَهَا يَا عُقْبَةُ أَجْوَدُ مِنْهَا فَنَظَرْتُ فَإِذَا هُوَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ مَا هِيَ يَا أَبَا حَفْصٍ قَالَ إِنَّهُ قَالَ آنِفًا قَبْلَ أَنْ تَجِيءَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُولُ حِينَ يَفْرُغُ مِنْ وُضُوئِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ قَالَ مُعَاوِيَةُ وَحَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ عَنْ حَيْوَةَ وَهُوَ ابْنُ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي عَقِيلٍ عَنْ ابْنِ عَمِّهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ أَمْرَ الرِّعَايَةِ قَالَ عِنْدَ قَوْلِهِ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ رَفَعَ بَصَرَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ مُعَاوِيَةَ
موږ ته [احمد بن سعید الحمداني] ویلي دي [ابن وهب] ما اوریدلي دي چې [معاویه بن صالح] د [ابو عثمان] څخه [جبیر بن نفیر] د [عقبه بن عامر] څخه روایت کوي چې هغه وویل: موږ او رسول الله صلی الله علیه وسلم د خپلو اوښانو خدمتګاران یو، یعنی موږ په وار وار د خپلو اوښانو ساتنه کوو. کله چې زما د اوښانو د څرولو وار و، ما ما هغه د دوی په څنډه کې کېښودل، بیا ما رسول الله صلی الله علیه وسلم ولید چې خلکو ته یې خطبه ورکوله. نو ما له هغه څخه واورېدل چې ویل یې: "په تاسو کې هیڅوک نشته چې اودس وکړي او په سمه توګه اودس وکړي، بیا دوه رکعته لمونځ وکړي او خپل زړه او مخ واړوي، مګر هغه به خامخا جنت ته داخل شي". نو ما وویل: ښه! ښه! دا څومره ښه جمله ده! بیا زما په مخ کې یو سړي وویل: "اې عقبه، پخوانۍ جمله لا غوره وه." نو ما هغه سړي ته وکتل، نو هغه [عمر بن الخطاب] رضي الله عنه و. ما وپوښتل، ای ابو حفصه، دا څه کلمه ده؟ هغه ځواب ورکړ، په حقیقت کې، هغه ستاسو د راتګ څخه مخکې ویلي وو: 'ستاسو څخه هیڅوک اودس نه کوي او خپل اودس ښکلی کوي، بیا د اودس کولو وروسته دا دعا وايي: 'اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له، و ان محمدا عبده و رسوله - زه شاهدي ورکوم چې د الله پرته بل معبود نشته، یوازینی، بې شریکه او دا چې محمد د هغه بنده او رسول دی - مګر د جنت اته دروازې د هغه لپاره خلاصې دي، هغه کولی شي په هره دروازه چې وغواړي داخل شي.' [معاویه] وویل؛ [ربیعه بن یزید] موږ ته خبر راکړی دی، هغه له [ابو ادریس] څخه [عقبه بن عامر] موږ ته خبر راکړی دی [الحسین بن عیسی] موږ ته [عبدالله بن یزید المقري] له [حیوه بن سیوریه] څخه [ابو عقیل] له [خپل تره زوی] څخه [عقبه بن عامر الجهني] له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه خبر راکړی دی، پرته له دې چې د شپون مسلې ته اشاره وکړي. او هغه له خپلو خبرو وروسته، رسول الله صلی الله علیه وسلم یادونه وکړه: '... او خپل اودس یې بشپړ کړ، بیا یې سترګې اسمان ته پورته کړې، بیا یې وویل ...' او هغه یو حدیث هم ذکر کړ چې د معاویه حدیث سره ورته و.
Imam Abu Dawud : 146
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الْبَجَلِيِّ قَالَ مُحَمَّدٌ هُوَ أَبُو أَسَدِ بْنُ عَمْرٍو قَالَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ الْوُضُوءِ فَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ وَكُنَّا نُصَلِّي الصَّلَوَاتِ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ
موږ ته [محمد بن عیسی] خبر راکړی دی [شریک] له [عمرو بن عامر البجلي] څخه روایت کړی دی چې محمد، یعنې ابو اسد بن عمرو، هغه وویل: ما یو ځل له [انس بن مالک] څخه د اودس کولو په اړه پوښتنه وکړه، نو هغه ځواب ورکړ: رسول الله صلی الله علیه وسلم به هر وخت چې لمونځ کاوه اودس کاوه. او موږ هم په یوه اودس سره څو لمونځونه وکړل.
Imam Abu Dawud : 147
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ أَخْبَرَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ خَمْسَ صَلَوَاتٍ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ إِنِّي رَأَيْتُكَ صَنَعْتَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ تَكُنْ تَصْنَعُهُ قَالَ عَمْدًا صَنَعْتُهُ
موږ ته [مصدد] خبر راکړی دی [یحیی] له [سفیان] څخه خبر راکړی دی [علقمه بن مرتصد] له [سلیمان بن بریده] له [خپل پلار] څخه خبر راکړی دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل د فتح مکې په ورځ پنځه لمونځونه په یوه اودس سره وکړل، او د دواړو څاڅکو سر یې مسح کړ. بیا عمر رضی الله عنه ورته وویل: "په حقیقت کې، ما نن تاسو ولیدل چې داسې کار کوئ چې مخکې مو هیڅکله نه دی کړی." هغه صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: "ما دا په قصدي ډول وکړ".
Imam Abu Dawud : 148
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ أَنَّهُ سَمِعَ قَتَادَةَ بْنَ دِعَامَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ تَوَضَّأَ وَتَرَكَ عَلَى قَدَمِهِ مِثْلَ مَوْضِعِ الظُّفْرِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ فَأَحْسِنْ وُضُوءَكَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِمَعْرُوفٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلَّا ابْنُ وَهْبٍ وَحْدَهُ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ الْجَزَرِيِّ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ قَالَ ارْجِعْ فَأَحْسِنْ وُضُوءَكَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَحُمَيْدٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَى قَتَادَةَ
موږ ته [هارون بن معروف] له [ابن وهب] له [جرير بن حازم] څخه خبر راکړی دی چې هغه اوریدلي دي [قتاده بن دیمة] له موږ څخه [انس بن مالک] ته چې یو سړی رسول الله صلی الله علیه وسلم ته راغی، پداسې حال کې چې هغه اودس کړی و، خو د هغه په پښو کې د نوکانو په څیر برخې پاتې وې - چې لا هم لوند وې - نو رسول الله صلی الله علیه وسلم ورته وویل: بیرته لاړ شه او خپل اودس بشپړ کړه. ابو داود وویل: دا حدیث له جریر بن حازم څخه معلوم نه دی، او دا یوازې ابن وهب روایت نه دی کړی. دا حدیث له [معقل بن عبیدالله الجزري] له [ابو الزبیر] له [جابر] له [عمر] له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی، د مثال په توګه، هغه وویل: بیرته لاړ شه او خپل اودس ښه کړه. موسی بن اسماعیل موږ ته خبر راکړی دی، حماد موږ ته خبر راکړی دی، یونس او حمید له حسن څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د قتاده حدیث په معنی سره - له انس څخه - بیان کړی دی.
Imam Abu Dawud : 149
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بُجَيْرٍ هُوَ ابْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا يُصَلِّ وَفِي ظَهْرِ قَدَمِهِ لُمْعَةٌ قَدْرُ الدِّرْهَمِ لَمْ يُصِبْهَا الْمَاءُ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعِيدَ الْوُضُوءَ وَالصَّلَاةَ
له موږ څخه [حیوه بن صریح] بقیه [بقیة] له [بجیر بن سعد] له خالد [خالد] څخه روایت کوي، چې له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت دی، چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل یو سړی ولید، چې لمونځ کوي، په داسې حال کې چې د هغه د پښې په شا او خوا کې د اوبو اندازه هم نه وه. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم ورته امر وکړ چې خپل اودس او لمونځ تکرار کړي.
Imam Abu Dawud : 150
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أُبَيِّ بْنِ خَلَفٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَشُكِيَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ يَجِدُ الشَّيْءَ فِي الصَّلَاةِ حَتَّى يُخَيَّلَ إِلَيْهِ فَقَالَ لَا يَنْفَتِلْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا
موږ [قطیبه بن سعید] او [محمد بن احمد بن ابی بن خلف] ته خبر ورکړی دی، دوی دواړو وویل: موږ ته [سفیان] د [الزهري] څخه [سعید بن المسیب] او [عبد بن تمیم] د [خپل تره] څخه خبر راکړ، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم ته د یو چا په اړه خبر ورکړل شو چې په خپل لمانځه کې یې داسې څه وموندل چې هغه یې زړه نا زړه کړ، نو هغه وفرمایل: "هغه دې له خپل لمانځه څخه نه راوځي ترڅو غږ واوري یا بوی ترلاسه کړي".
Imam Abu Dawud : 151
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَوَجَدَ حَرَكَةً فِي دُبُرِهِ أَحْدَثَ أَوْ لَمْ يُحْدِثْ فَأَشْكَلَ عَلَيْهِ فَلَا يَنْصَرِفْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا
موسی بن اسماعیل له موږ څخه خبر کړی دی، حماد له موږ څخه خبر کړی دی، سهیل بن ابي صالح له خپل پلار څخه له ابو هریره رضی الله عنه څخه خبر کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: کله چې ستاسو څخه یو لمونځ کوي، او په خپل مقعد کې یو څه حرکت احساس کړي، بیا شک وکړي چې هغه حدیث لري یا نه، نو هغه باید خپله لمونځ پریږدي نه ترڅو د خپل پاد غږ واوري یا یې بوی وکړي.
Imam Abu Dawud : 152
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي رَوْقٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَهَا وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ أَبُو دَاوُد كَذَا رَوَاهُ الْفِرْيَابِيُّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ مُرْسَلٌ إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عَائِشَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد مَاتَ إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ وَلَمْ يَبْلُغْ أَرْبَعِينَ سَنَةً وَكَانَ يُكْنَى أَبَا أَسْمَاءَ
موږ ته [محمد بن بصیر] خبر راکړی دی موږ ته [یحیی] او [عبدالرحمن] دواړو ویلي دي چې موږ ته [سفیان] له [ابو روق] څخه [ابراهیم تیمی] له [عائشه] څخه خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل هغه ښکل کړ مګر هغه اودس ونه کړ. ابوداود وویل؛ دا د [الفریابي] له خوا روایت شوی دی. ابوداود وویل: هغه مرسل دی. ابراهیم تیمی هیڅکله د عائشه څخه حدیث نه دی اوریدلی. ابوداود وویل: ابراهیم تیمی د څلویښتو کلونو څخه مخکې مړ شو. د هغه کنیت ابو اسماء دی.
Imam Abu Dawud : 153
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ عُرْوَةُ مَنْ هِيَ إِلَّا أَنْتِ فَضَحِكَتْ قَالَ أَبُو دَاوُد هَكَذَا رَوَاهُ زَائِدَةُ وَعَبْدُ الْحَمِيدِ الْحِمَّانِيُّ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَخْلَدٍ الطَّالْقَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَغْرَاءَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ أَخْبَرَنَا أَصْحَابٌ لَنَا عَنْ عُرْوَةَ الْمُزَنِيِّ عَنْ عَائِشَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ لِرَجُلٍ احْكِ عَنِّي أَنَّ هَذَيْنِ يَعْنِي حَدِيثَ الْأَعْمَشِ هَذَا عَنْ حَبِيبٍ وَحَدِيثَهُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ أَنَّهَا تَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ قَالَ يَحْيَى احْكِ عَنِّي أَنَّهُمَا شِبْهُ لَا شَيْءَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ الثَّوْرِيِّ قَالَ مَا حَدَّثَنَا حَبِيبٌ إِلَّا عَنْ عُرْوَةَ الْمُزَنِيِّ يَعْنِي لَمْ يُحَدِّثْهُمْ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ بِشَيْءٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَدْ رَوَى حَمْزَةُ الزَّيَّاتُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ حَدِيثًا صَحِيحًا
موږ ته [عثمان بن ابي شيبه] خبر راکړی دی موږ ته [وکیع] خبر راکړی دی [العماسي] له [حبیب] څخه [عروه] له [عروسه] څخه [عیسه] خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل له خپلې یوې میرمنې څخه ښکل کړ، بیا د لمانځه لپاره ووت، پداسې حال کې چې هغې نور اودس نه کاوه. عروه وویل: که ته نه یې نو هغه څوک دی؟ نو هغې - عیسه - وخندل. ابو داود وویل: دا [زیدة] روایت کړی دی او [عبدالحمید الحماني] له [سلیمان العماسي] څخه موږ ته [ابراهیم بن مخلد الثقاني] له [عبد الرحمن بن مغرع] خبر راکړی دی موږ ته [العماسي] له [زموږ صحابه کرامو] له [عروه المزاني] له [عروسه] څخه د [عروسه] په دې حدیث سره بیان کړی دی. ابو داود وویل: یحیی بن سعید القثان یو سړي ته وویل؛ ماته ووایه چې دا دوه حدیثونه - یعنې د حبیب څخه د الاعمش دا حدیث او د هغه حدیث چې د مستحاضې ښځې په اړه دا سند لري چې هغه په هر لمانځه کې اودس کوي - یحیی وویل؛ راته ووایه چې دا دوه حدیثونه هیڅ شی نه دي - ضعیف -. ابو داود وویل؛ د عتصوري روایت دی هغه وویل؛ حبیب موږ ته د عروه المزني څخه پرته بل څه نه دي ویلي؛ هغه دوی ته د عروه بن الزبیر څخه هیڅ نه دي ویلي. ابو داود وویل؛ [حمزه الزیات] له [حبیب] څخه له [عروه بن الزبیر] څخه له [عائشې] څخه یو صحیح حدیث روایت کړی دی.
Imam Abu Dawud : 154
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُرْوَةَيَقُولُ دَخَلْتُ عَلَى مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ فَذَكَرْنَا مَا يَكُونُ مِنْهُ الْوُضُوءُ فَقَالَ مَرْوَانُ وَمِنْ مَسِّ الذَّكَرِ فَقَالَ عُرْوَةُ مَا عَلِمْتُ ذَلِكَ فَقَالَ مَرْوَانُ أَخْبَرَتْنِي بُسْرَةُ بِنْتُ صَفْوَانَ أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ مَسَّ ذَكَرَهُ فَلْيَتَوَضَّأْ
موږ ته [عبدالله بن مسلمه] له [مالک] څخه [عبدالله بن ابوبکر] څخه روایت کړی دی چې هغه یو ځل [عروه] واوریدل چې ویل یې: زه یو ځل [مروان بن الحکم] سره مخ شوم، بیا موږ د هغه څه یادونه وکړه چې اودس ته اړتیا لري. بیا مروان وویل: او د تناسلي غړو د لمس کولو لپاره. نو عروه وویل: زه د دې په اړه نه پوهیدم. وروسته مروان وویل: [بصره بنت شفوان] ما ته خبر راکړ چې هغې یو ځل له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه اوریدلي دي چې ویل یې: 'څوک چې خپل تناسلي غړي لمس کړي، هغه دې اودس وکړي'.
Imam Abu Dawud : 155
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا مُلَازِمُ بْنُ عَمْرٍو الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَدْرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَدِمْنَا عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ كَأَنَّهُ بَدَوِيٌّ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا تَرَى فِي مَسِّ الرَّجُلِ ذَكَرَهُ بَعْدَ مَا يَتَوَضَّأُ فَقَالَ هَلْ هُوَ إِلَّا مُضْغَةٌ مِنْهُ أَوْ قَالَ بَضْعَةٌ مِنْهُقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ وَسُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَشُعْبَةُ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَجَرِيرٌ الرَّازِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَابِرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ عَنْ أَبِيهِ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ وَقَالَ فِي الصَّلَاةِ
موږ ته [مصدد] خبر راکړی دی [مولازم بن عمرو الحنفي] موږ ته [عبدالله بن بدر] له [قیس بن طلق] څخه [د هغه له پلار څخه] خبر راکړی دی، هغه وویل: موږ یو ځل د رسول الله صلی الله علیه وسلم لیدو ته راغلو، نو یو سړی راغی چې د بدن له دننه څخه ښکاریده، بیا یې وویل: ای د الله رسوله، د هغه چا په اړه څه فکر کوې چې د اودس کولو وروسته خپل شرمګاه ته لاس اچوي؟ نو هغه وویل: ایا د هغه تناسلي آله یوازې د هغه سړي د غوښې یوه ټوټه نه ده؟ ابو داود وویل: [هشام بن حسن] او [سفیان عصوري] او [صیوبة] او [ابن عیینه] او [جریر رازي] له [محمد بن جابر] څخه [قیس بن طلق] څخه روایت کړی دی. موږ ته [مصدد] له [محمد بن جابر] څخه له [قیس بن طلق] څخه له [خپل پلار] څخه د هغې په سند او معنی سره روایت کړی دی، او هغه یادونه کړې ده: - په لمانځه کې د تناسلي غړو لاس وهل.
Imam Abu Dawud : 156
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّازِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْوُضُوءِ مِنْ لُحُومِ الْإِبِلِ فَقَالَ تَوَضَّئُوا مِنْهَا وَسُئِلَ عَنْ لُحُومِ الْغَنَمِ فَقَالَ لَا تَوَضَّئُوا مِنْهَا وَسُئِلَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي مَبَارِكِ الْإِبِلِ فَقَالَ لَا تُصَلُّوا فِي مَبَارِكِ الْإِبِلِ فَإِنَّهَا مِنْ الشَّيَاطِينِ وَسُئِلَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ فَقَالَ صَلُّوا فِيهَا فَإِنَّهَا بَرَكَةٌ
عثمان بن ابي شيبه له موږ څخه خبر راکړ، ابو معاويه له موږ څخه خبر راکړ، هغه له موږ څخه خبر راکړ، هغه له عبدالله بن عبدالله رازي له عبدالرحمن بن ابي ليلة له براء بن عازب څخه خبر راکړ، هغه وويل: يو ځل له رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه د اوښانو د غوښې خوړلو لپاره د اودس کولو په اړه پوښتنه وشوه، نو هغه صلی الله عليه وسلم وفرمايل: "د دې لپاره اودس وکړه!" او د وزو د غوښې خوړلو لپاره د اودس کولو په اړه هم پوښتنه وشوه، نو هغه صلی الله عليه وسلم وفرمايل: "د دې لپاره اودس مه کوه!" او د اوښانو د خندق په ځای کې د لمانځه په اړه هم پوښتنه وشوه، نو هغه صلی الله عليه وسلم وفرمايل: "په دې ځای کې لمونځ مه کوه، ځکه چې دا د شيطانانو څخه دی". او له هغه څخه په هغه ځای کې د لمانځه کولو په اړه هم پوښتنه وشوه چې وزې پکې تړل کیږي، نو هغه وویل: "په هغه ځای کې لمونځ وکړئ، ځکه چې په هغه ځای کې برکت دی."
Imam Abu Dawud : 157
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَأَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقِّيُّ وَعَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ الْحِمْصِيُّ الْمَعْنَى قَالُوا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ أَخْبَرَنَا هِلَالُ بْنُ مَيْمُونٍ الْجُهَنِيُّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ قَالَ هِلَالٌ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَقَالَ أَيُّوبُ وَعَمْرٌو أُرَاهُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِغُلَامٍ وَهُوَ يَسْلُخُ شَاةً فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنَحَّ حَتَّى أُرِيَكَ فَأَدْخَلَ يَدَهُ بَيْنَ الْجِلْدِ وَاللَّحْمِ فَدَحَسَ بِهَا حَتَّى تَوَارَتْ إِلَى الْإِبِطِ ثُمَّ مَضَى فَصَلَّى لِلنَّاسِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ أَبُو دَاوُد زَادَ عَمْرٌو فِي حَدِيثِهِ يَعْنِي لَمْ يَمَسَّ مَاءً وَقَالَ عَنْ هِلَالِ بْنِ مَيْمُونٍ الرَّمْلِيِّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِلَالٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا لَمْ يَذْكُرْ أَبَا سَعِيدٍ
[محمد بن العلاء] او [ایوب بن محمد الرقي] او [عمرو بن عثمان الحمشي] موږ ته په معنی کې روایت کړی دی، دوی وویل؛ [مروان بن معاویه] موږ ته [هلال بن میمون الجهني] د [عثاء بن یزید اللیثي] څخه روایت کړی دی [هلال]؛ زه دا یوازې د [ابو سعید] څخه نه پوهیږم. [ایوب] او [عمرو] وویل؛ زه فکر کوم چې دا حدیث د [ابو سعید] څخه دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل د یو ماشوم په خوا کې تیر شو چې د پسه پوستکی یې ایستلی و، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم ورته وویل: "یو طرف ته لاړ شه، زه به تا ته د پسه پوستکی ښودنه درکړم". بیا یې خپل لاس د پوستکي او غوښې ترمنځ کېښود، بیا یې په ټینګه سره فشار ورکړ تر هغه چې یې پوستکی وشیند تر هغه چې لاس یې د پسه د بغل لاندې پټ شو، بیا لاړ او خلکو ته یې لمونځ وکړ او اودس یې ونه کړ. ابو داود وویل؛ عمرو په خپل حدیث کې زیاته کړه؛ هغه اوبه نه دي لمس کړي. او هغه له هلال بن میمون الرملي څخه ویلي دي. ابو داود وویل؛ او دا د [عبدالواحد بن زیاد] او [ابو معاویه] له [هلال] څخه [عطاء] له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه په مرسل ډول روایت کړی دی پرته له دې چې ابو سعید ذکر کړي.
Imam Abu Dawud : 158
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ بِلَالٍ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِالسُّوقِ دَاخِلًا مِنْ بَعْضِ الْعَالِيَةِ وَالنَّاسُ كَنَفَتَيْهِ فَمَرَّ بِجَدْيٍ أَسَكَّ مَيِّتٍ فَتَنَاوَلَهُ فَأَخَذَ بِأُذُنِهِ ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنَّ هَذَا لَهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
[عبدالله بن مسلمه] موږ ته [سلیمان بن بلال] له [جعفر] څخه [له خپل پلار څخه] له [جابر] څخه روایت کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل د پورتنۍ لارې له یوې برخې څخه بازار ته ننوت، په داسې حال کې چې ډېر خلک د هغه دواړو خواوو ته روان وو. بیا هغه د کوچني غوږونو لرونکي وزې د جسد په څنګ کې تېر شو، بیا یې د وزې غوږونه ونیول، بیا یې وویل: 'ستاسو څخه څوک خوښوي چې دا د هغه وي'. بیا یې حدیث ته دوام ورکړ.
Imam Abu Dawud : 159
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكَلَ كَتِفَ شَاةٍ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
موږ ته [عبدالله بن مسلمه] خبر راکړی دی چې [مالک] له [زید بن اسلم] له [عطاء بن یسار] له [ابن عباس] څخه روایت کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل د وزې د ورن غوښه وخوړله، بیا یې لمونځ وکړ او بیا یې اودس ونه کړ.
Imam Abu Dawud : 160
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ أَبِي صَخْرَةَ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَضِفْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَأَمَرَ بِجَنْبٍ فَشُوِيَ وَأَخَذَ الشَّفْرَةَ فَجَعَلَ يَحُزُّ لِي بِهَا مِنْهُ قَالَ فَجَاءَ بِلَالٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ قَالَ فَأَلْقَى الشَّفْرَةَ وَقَالَ مَا لَهُ تَرِبَتْ يَدَاهُ وَقَامَ يُصَلِّزَادَ الْأَنْبَارِيُّ وَكَانَ شَارِبِي وَفَى فَقَصَّهُ لِي عَلَى سِوَاكٍ أَوْ قَالَ أَقُصُّهُ لَكَ عَلَى سِوَاكٍ
هغه موږ ته [عثمان بن ابو شیبه] او [محمد بن سلیمان الانباري] معنی بیان کړه، هغه وویل: هغه موږ ته [وکیع] له [مصر] څخه [ابو شخره جمیع بن صیاد] له [المغیره بن عبدالله] له [المغیره بن شعبه] څخه بیان کړه، هغه وویل: یوه شپه زه د رسول الله صلی الله علیه وسلم سره راغلم، نو هغه ماته امر وکړ چې د وزو غوښه واخلم، وروسته له هغه چې هغه ټوټه شوه، هغه چاقو واخیست، بیا یې په هغه چاقو سره زما لپاره ټوټې ټوټې کړ. شعبه وویل: بیا بلال د لمانځه لپاره د اذان غږ وکړ، بیا یې چاقو وغورځاوه او ویې ویل: 'څومره بختور دی، په ریښتیا!' - ځکه چې هغه خلکو ته د لمانځه لپاره بلنه ورکړې وه - بیا هغه د لمانځه لپاره ودرېد. الانباري زیاته کړه: په هغه وخت کې زما برېتونه اوږده وو، نو هغه یې د مسواک په اندازه پرې کړ. یا یې وویل: 'زه به یې ستا لپاره د مسواک په اندازه پرې کړم'.