Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 141
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مَرْوَانَ وَمَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ الدِّمَشْقِيُّ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ مَحْمُودٌ أَخْبَرَنَا ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ رَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ عَنْ كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَوَضَّأْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَمَسَحَ أَعْلَى الْخُفَّيْنِ وَأَسْفَلَهُمَاقَالَ أَبُو دَاوُد وَبَلَغَنِي أَنَّهُ لَمْ يَسْمَعْ ثَوْرُ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ رَجَاءٍ
Al à contât [Musa bin Marwan] e [Mahmud bin Khalid Ad-Dimasyqi] in significât, al à contât [Al-Walid] al à dit che Mahmud al à contât [Tsaur bin Yazid] di [Raja bin Haiwah] di [Secretatis Al-Mughirah bin Murah] al à dit di [Syughi]; O ai sburtât une volte la aghe di abluzion dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam in timp di vuere di Tabuk, al à asciugât la part superiôr e la part inferiôr dai siei doi khufs. Abu Daud al disè; Al è rivât a me che Tsaur nol veve sintût chest hadith di Raja`.
Hadith
Imam Abu Dawud : 142
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ هُوَ الثَّوْرِيُّ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ الْحَكَمِ الثَّقَفِيِّ أَوْ الْحَكَمِ بْنِ سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بَالَ يَتَوَضَّأُ وَيَنْتَضِحُقَالَ أَبُو دَاوُد وَافَقَ سُفْيَانَ جَمَاعَةٌ عَلَى هَذَا الْإِسْنَادِ و قَالَ بَعْضُهُمْ الْحَكَمُ أَوْ ابْنُ الْحَكَمِ
Al à dit [Mohammed bin Katsir] al à dit [Sufyan Ats-Tsauri] di [Mansur] di [Mujahid] di [Sufyan bin Al Hakam Ats-Tsaqafi] o Al Hakam bin Sufyan Ats-Tsaqafi al à dit; Cuant che il Rasulullah al urinà, al fasè l’abluzion e al lavà ancje i siei gjenitâi cun aghe. Abu Daud al disè; La congregazion e jere dacuardi cu la afermazion di Sufyan in chest sanad, e cualchidun di lôr al disè; Al Hakam o Ibn Al Hakam.
Hadith
Imam Abu Dawud : 143
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ هُوَ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ ثَقِيفٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ ثُمَّ نَضَحَ فَرْجَهُ
Al à contât [Ishaq bin Isma’il] al à contât [Sufyan bin Uyainah] di [Ibn Abi Najih] di [Mujahid] di [un om di Tsaqif] di [So pari] al à dit; Il Rasulullah al à urinât une volte e daspò al à sburtât aghe sui siei gjenitâi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 144
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ الْحَكَمِ أَوْ ابْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَنَضَحَ فَرْجَهُ
Al à dit [Nashr bin Al-Muhajir] al à dit [Muawiyah bin Amru] al à dit [Za’idah] di [Mansur] di [Mujahid] di [Al Hakam] o di Ibn Al Hakam di [so pari] che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à urinât e al à fat il so gjenar.
Hadith
Imam Abu Dawud : 145
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُدَّامَ أَنْفُسِنَا نَتَنَاوَبُ الرِّعَايَةَ رِعَايَةَ إِبِلِنَا فَكَانَتْ عَلَيَّ رِعَايَةُ الْإِبِلِ فَرَوَّحْتُهَا بِالْعَشِيِّ فَأَدْرَكْتُ رَسُولَ اللَّهِ يَخْطُبُ النَّاسَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُومُ فَيَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ يُقْبِلُ عَلَيْهِمَا بِقَلْبِهِ وَوَجْهِهِ إِلَّا قَدْ أَوْجَبَفَقُلْتُ بَخٍ بَخٍ مَا أَجْوَدَ هَذِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ الَّتِي قَبْلَهَا يَا عُقْبَةُ أَجْوَدُ مِنْهَا فَنَظَرْتُ فَإِذَا هُوَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ مَا هِيَ يَا أَبَا حَفْصٍ قَالَ إِنَّهُ قَالَ آنِفًا قَبْلَ أَنْ تَجِيءَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُولُ حِينَ يَفْرُغُ مِنْ وُضُوئِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ قَالَ مُعَاوِيَةُ وَحَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ عَنْ حَيْوَةَ وَهُوَ ابْنُ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي عَقِيلٍ عَنْ ابْنِ عَمِّهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ أَمْرَ الرِّعَايَةِ قَالَ عِنْدَ قَوْلِهِ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ رَفَعَ بَصَرَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ مُعَاوِيَةَ
Al à contât [Ahmad ben Said Al Hamdani] al à contât [Ibnu Wahb] O ai sintût [Muawiyah ben Salih] contâ un hadith di [Abu Usman] di [Jubair ben Nufair] di [Uqbah ben Amir] al à dit; Noi e il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam o sin servidôrs di noaltris stes, ven a stâi o si cjapin di volte a pastôrâ i nestris camêi. Cuant che al fo il mê turni di tignî sù i camêi, tal dopodisnà o ju metè inte lôr cjase, daspò o cjatà il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam che al pronunciave un sermon ae int. Duncje o lu ai sintût dî: ‘Nol è nissun tra di voi che al fâs la abluzion e al fâs la abluzion come che al covente, daspò al si alce par preâ dôs rak’ah e al volte il cûr e la muse, ma al jentrarà di sigûr in paradîs’. Duncje o ai dit, Grant! Bon! Che maraveose e je cheste espression! Po dopo un om denant di me al disè: “La espression di prin e jere ancjemò miôr, o Uqbah.” Duncje o ai cjalât la persone, al è vignût fûr che al jere [Umar bin Al-Khatthab] Radliallahu Anhu. O ai domandât: Cuâl ise chê espression, o Abu Hafsah? Al rispuindè: “Invezit, al à dit prin che tu vignissis: ‘Nissun di voi al fâs la abluzion e al fâs la sô abluzion perfete, daspò dopo vê fat la abluzion al dîs la preiere: ‘Asyhadu un laa ilaaha illalaahu wahdahu là shariika lahu, wa anna là Muhammadan ‘abduhu e rasuluhu nol è un compagn par Lui e che Mohammed al è il so sclâf e il So apuestul-’, ma lis vot puartis dal cîl a son viertis par lui, al pues jentrâ di cualsisei puarte che al vûl’ [Muawiyah] al à dit, di [Abu Idris] a [Uqsabah] al à] [Abdullah bin Yazid Al-Muqri] di [Haiwah bin Syuraih] di [Abu Aqil] di [il fi di so oncul] di ['Uqbah bin Amir Al-Juhani] dal Profete, cuntune afermazion cussì cence menzonâ la cuistion dal pastôr dopo dai oms. al completà la sô abluzion, daspò al alçà la sô vision al cîl, daspò al disè...’ e al menzonà ancje un hadith che al someave al hadith di Muawiyah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 146
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الْبَجَلِيِّ قَالَ مُحَمَّدٌ هُوَ أَبُو أَسَدِ بْنُ عَمْرٍو قَالَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ الْوُضُوءِ فَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ وَكُنَّا نُصَلِّي الصَّلَوَاتِ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ
Al à dit [Mohammed bin Isa] al à dit [Sharik] di [Amru bin Amir Al-Bajali] al à dit Mohammed, ven a stâi Abu Asad bin Amru al à dit; O ai domandât une volte a [Anas bin Malik] cemût fâ l’abluzion. Cussì al rispuindè; Il profete al faseve l’abluzion ogni volte che al preave. E o fasevin ancje diviersis preieris cuntune abluzion.
Hadith
Imam Abu Dawud : 147
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ أَخْبَرَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ خَمْسَ صَلَوَاتٍ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ إِنِّي رَأَيْتُكَ صَنَعْتَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ تَكُنْ تَصْنَعُهُ قَالَ عَمْدًا صَنَعْتُهُ
Al à dit [Musaddad] al à dit [Yahya] di [Sufyan] al à dit a mi [Alqamah ben Martsad] di [Sulaiman ben Buraidah] di [sô pari] al à dit; Il Rasulullah al à fat cinc preieris une volte in ocasion di Fathu Mecca cuntune abluzion e al à asciugât la part plui alte di ducj i doi i khufs. Po dopo Umar i disè: “Invezit, o ai viodût vuê fâ alc che no vevis mai fat prime.” Lui al rispuindè: “O lu ai fat di proposit”.
Hadith
Imam Abu Dawud : 148
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ أَنَّهُ سَمِعَ قَتَادَةَ بْنَ دِعَامَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ تَوَضَّأَ وَتَرَكَ عَلَى قَدَمِهِ مِثْلَ مَوْضِعِ الظُّفْرِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ فَأَحْسِنْ وُضُوءَكَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِمَعْرُوفٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلَّا ابْنُ وَهْبٍ وَحْدَهُ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ الْجَزَرِيِّ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ قَالَ ارْجِعْ فَأَحْسِنْ وُضُوءَكَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَحُمَيْدٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَى قَتَادَةَ
Al à contât [Harun bin Ma’ruf] al à contât [Ibnu Wahb] di [Jarir bin Hazim] che al veve sintût [Qatadah bin Di’amah] contâ [Anas bin Malik] che al jere un om che al vignì al Profete, intant che lui al veve fat une part di ablusion. ancjemò bagnât -, alore il Messazîr di Allah al disè: ‘Tornâ e completâ la tô abluzion’. Abu Daud al disè; Chest hadith nol è cognossût di Jarir bin Hazim e nol è stât contât nome di Ibn Wahb. Chest hadith al è stât contât di [Ma’qil bin Ubaidullah Al-Jazari] di [Abu Az-Zubair] di [Jabir] di [Umar] dal Profete, par esempli, al à dit: ‘Tornâ e miorâ la tô abluzion’. Al à contât [Musa bin Isma’il] al à contât [Hammad] al à contât [Yunus] e [Humaid] di [Al Hasan] dal Profete sallam, cul significât dal hadith Qatadah -di Anas-.
Hadith
Imam Abu Dawud : 149
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بُجَيْرٍ هُوَ ابْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا يُصَلِّ وَفِي ظَهْرِ قَدَمِهِ لُمْعَةٌ قَدْرُ الدِّرْهَمِ لَمْ يُصِبْهَا الْمَاءُ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعِيدَ الْوُضُوءَ وَالصَّلَاةَ
Al à dit [Haiwah bin Syuraih] al à contât [Baqiyyah] di [Bujair bin Sa’ad] di [Khalid] di [cualchi compagn di] il Profete, che il Profete une volte al viodeve un om che al preave, intant che su la schene dal so a aghe. Duncje il Profete al ordenà di ripeti la sô abluzion e la sô preiere.
Hadith
Imam Abu Dawud : 150
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أُبَيِّ بْنِ خَلَفٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَشُكِيَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ يَجِدُ الشَّيْءَ فِي الصَّلَاةِ حَتَّى يُخَيَّلَ إِلَيْهِ فَقَالَ لَا يَنْفَتِلْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا
O vin dit a [Qutaiba ben Said] e a [Mohammed ben Ahmed ben Ubay ben Khalaf] che a àn dit ducj i doi; Dopo vê contât [Sufyan] di [Az-Zuhri] di [Said bin Al-Musayyib] e [‘Abbad bin Tamim] di [sô oncul] al disè; Al fo ripuartât al Profete sallallaahu alaihi wasallam di cualchidun che al veve cjatât alc inte sô preiere che lu faseve dubitâ, cussì al disè: ‘No lassâlu vignî fûr de sô preiere par che al sinti un sun o al cjapi un odor’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 151
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَوَجَدَ حَرَكَةً فِي دُبُرِهِ أَحْدَثَ أَوْ لَمْ يُحْدِثْ فَأَشْكَلَ عَلَيْهِ فَلَا يَنْصَرِفْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا
Al à dit [Musa bin Isma’il] al à dit [Hammad] al à dit [Suhail bin Abu Salih] di [sô pari] di [Abu Hurairah] che il Messazîr di Allah al à dit: ‘Se un di voi al è daûr a preâ, alore al sint alc che al si môf intal so anus, il nol varès di lassâ -la sô preiere- par che al sinti il sun dal so -fart- o che al lu odori.
Hadith
Imam Abu Dawud : 152
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي رَوْقٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَهَا وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ أَبُو دَاوُد كَذَا رَوَاهُ الْفِرْيَابِيُّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ مُرْسَلٌ إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عَائِشَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد مَاتَ إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ وَلَمْ يَبْلُغْ أَرْبَعِينَ سَنَةً وَكَانَ يُكْنَى أَبَا أَسْمَاءَ
Al à dit [Mohammed bin Basyyar] al à dit [Yahya] e [Abdurrahman] ducj i doi a àn dit; A nus è stât contât [Sufyan] di [Abu Rauq] di [Ibrahim At-Taimi] di [Aisyah] che il Profete al à bussade une volte ma nol à fat la abluzion. Abu Daud al disè; Chest al è cemût che al è stât contât di [Al-Firyabi]. Abu Daud al disè; Al è Mursal. Ibrahim At-Taimi nol à mai sintût il hadith di Aisyah. Abu Daud al disè; Ibrahim At-Taimi al murì prin di vê cuarante agns. La sô conie e je Abu Asma.
Hadith
Imam Abu Dawud : 153
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ عُرْوَةُ مَنْ هِيَ إِلَّا أَنْتِ فَضَحِكَتْ قَالَ أَبُو دَاوُد هَكَذَا رَوَاهُ زَائِدَةُ وَعَبْدُ الْحَمِيدِ الْحِمَّانِيُّ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَخْلَدٍ الطَّالْقَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَغْرَاءَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ أَخْبَرَنَا أَصْحَابٌ لَنَا عَنْ عُرْوَةَ الْمُزَنِيِّ عَنْ عَائِشَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ لِرَجُلٍ احْكِ عَنِّي أَنَّ هَذَيْنِ يَعْنِي حَدِيثَ الْأَعْمَشِ هَذَا عَنْ حَبِيبٍ وَحَدِيثَهُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ أَنَّهَا تَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ قَالَ يَحْيَى احْكِ عَنِّي أَنَّهُمَا شِبْهُ لَا شَيْءَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ الثَّوْرِيِّ قَالَ مَا حَدَّثَنَا حَبِيبٌ إِلَّا عَنْ عُرْوَةَ الْمُزَنِيِّ يَعْنِي لَمْ يُحَدِّثْهُمْ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ بِشَيْءٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَدْ رَوَى حَمْزَةُ الزَّيَّاتُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ حَدِيثًا صَحِيحًا
A nus è stât contât [Usman bin Abu Syaibah] al à contât che [Waki’] al à contât [Al Amasy] di [Habib] di [Urwah] di [Aisyah] che il Profete al à bussade une volte une des sôs feminis, daspò al è lât fûr a preâ, intant che jê e no faseve plui la ablusion. Urwah al disè; Cui al è se no tu? Duncje jê -Aisyah- e ridè. Abu Daud al disè; Cussì al è stât contât di [Za`idah] e [Abdul Hamid Al Himmani] di [Sulaiman Al Amasy] al à contât [Ibrahim bin Makhlad Al Thalqani] al à contât [Abdurrahman bin Maghra`] al à contât [Al Amasy] al à contât chest [I nestris compagns] di [Aisyah] hadith. Abu Daud al disè; Yahya bin Said Al-Qattan al disè a un om; Dimi che chescj doi hadith - ven a stâi il hadith di Al Amasy di Habib e il hadith cun chest sanad su la femine mustahadhah, che e fâs la abluzion ogni volte che e pree - al à dit Yahya; Dimi che chescj doi hadith a no son nuie -dha’if-. Abu Daud al disè; Narât di Ats-Tsauri al disè; Habib no nus à contât nuie fûr che di Urwah Al-Muzani, ven a stâi; Al no ur contà nuie di Urwah bin Az-Zubair. Abu Daud al disè; [Hamzah Az-Zayyat] al à contât di [Habib] di [Urwah bin Az-Zubair] di [Aisyah] un hadith autentic.
Hadith
Imam Abu Dawud : 154
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُرْوَةَيَقُولُ دَخَلْتُ عَلَى مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ فَذَكَرْنَا مَا يَكُونُ مِنْهُ الْوُضُوءُ فَقَالَ مَرْوَانُ وَمِنْ مَسِّ الذَّكَرِ فَقَالَ عُرْوَةُ مَا عَلِمْتُ ذَلِكَ فَقَالَ مَرْوَانُ أَخْبَرَتْنِي بُسْرَةُ بِنْتُ صَفْوَانَ أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ مَسَّ ذَكَرَهُ فَلْيَتَوَضَّأْ
Al à contât [Abdullah bin Maslamah] di [Malik] di [Abdullah bin Abu Bakr] che une volte al veve sintût [Urwah] dî; O ai cjatât une volte [Marwan bin Al Hakam], daspò o vin menzonât alc che al veve bisugne di abluzion. Alore Marwan al disè; E par tocjâ i gjenitâi. Duncje Urwah al disè; No lu savevi. Dopo di chel Marwan al disè; [Busrah bint Shafwan] e mi à dit che une volte e veve sintût dî: ‘Cui che al tocje i siei gjenitâi, al à di fâ la abluzion’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 155
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا مُلَازِمُ بْنُ عَمْرٍو الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَدْرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَدِمْنَا عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ كَأَنَّهُ بَدَوِيٌّ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا تَرَى فِي مَسِّ الرَّجُلِ ذَكَرَهُ بَعْدَ مَا يَتَوَضَّأُ فَقَالَ هَلْ هُوَ إِلَّا مُضْغَةٌ مِنْهُ أَوْ قَالَ بَضْعَةٌ مِنْهُقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ وَسُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَشُعْبَةُ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَجَرِيرٌ الرَّازِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَابِرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ عَنْ أَبِيهِ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ وَقَالَ فِي الصَّلَاةِ
Al à dit [Musaddad] al à dit [Mulazim ben Amru Al Hanafi] al à dit [Abdullah ben Badr] di [Qais ben Thalq] di [So pari] al à dit; O jerin vignûts une volte a viodi Nabiyullah, daspò al vignì un om che al someave di jessi dal interni, daspò al disè; ‘O Profete di Allah, ce pensis di un che al tocje lis sôs parts privadis dopo vê fat la abluzion? Duncje al disè: ‘No son i siei gjenitâi dome un toc di cjar di chê persone?’ Abu Daud al disè; Narât di [Hisyam bin Hassan] e [Sufyan Ats-Tsauri] e [Syu’bah] e [Ibn ‘Uyainah] e [Jarir Ar-Razi] di [Mohammad bin Jabir] di [Qais bin Thalq]. Al à contât [Musaddad] al à contât [Mohammed bin Jabir] di [Qais bin Thalq] di [so pari] cul so sanad e il so significât, e al à menzonât; -tocjâ i gjenitâi- in timp di preiere.
Hadith
Imam Abu Dawud : 156
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّازِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْوُضُوءِ مِنْ لُحُومِ الْإِبِلِ فَقَالَ تَوَضَّئُوا مِنْهَا وَسُئِلَ عَنْ لُحُومِ الْغَنَمِ فَقَالَ لَا تَوَضَّئُوا مِنْهَا وَسُئِلَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي مَبَارِكِ الْإِبِلِ فَقَالَ لَا تُصَلُّوا فِي مَبَارِكِ الْإِبِلِ فَإِنَّهَا مِنْ الشَّيَاطِينِ وَسُئِلَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ فَقَالَ صَلُّوا فِيهَا فَإِنَّهَا بَرَكَةٌ
Al à dit [Usman bin Abu Syaibah] al à dit [Abu Muawiyah] al à dit [Al Amasy] di [Abdulla bin Abdilla Ar-Razi] di [Abdurrahman bin Abu Laila] di [Al-Bara` bin Azib] al à dit; Une volte al fo domandât al Rasulullah Wasallam di fâ l’abluzion par mangjâ cjar di camêl. Duncje lui al disè: “Fâ la abluzion par chel!” E i fo ancje domandât di fâ l’abluzion par mangjâ cjar di cjavre. Duncje lui al disè: “No fâs l’abluzion par vie di chel!” E i fo ancje domandât di preâ tal puest di orme dai camêi, cussì al disè sallallaahu alaihi wasallam: ‘No preâ in chel puest, parcè che di fat al è un dai diavui’. E i fo ancje domandât di preâ tal puest di orme de cjavre, cussì al disè: ‘Preâ dentri, parcè che invezit chel puest al conten benedizions’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 157
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَأَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقِّيُّ وَعَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ الْحِمْصِيُّ الْمَعْنَى قَالُوا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ أَخْبَرَنَا هِلَالُ بْنُ مَيْمُونٍ الْجُهَنِيُّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ قَالَ هِلَالٌ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَقَالَ أَيُّوبُ وَعَمْرٌو أُرَاهُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِغُلَامٍ وَهُوَ يَسْلُخُ شَاةً فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنَحَّ حَتَّى أُرِيَكَ فَأَدْخَلَ يَدَهُ بَيْنَ الْجِلْدِ وَاللَّحْمِ فَدَحَسَ بِهَا حَتَّى تَوَارَتْ إِلَى الْإِبِطِ ثُمَّ مَضَى فَصَلَّى لِلنَّاسِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ أَبُو دَاوُد زَادَ عَمْرٌو فِي حَدِيثِهِ يَعْنِي لَمْ يَمَسَّ مَاءً وَقَالَ عَنْ هِلَالِ بْنِ مَيْمُونٍ الرَّمْلِيِّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِلَالٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا لَمْ يَذْكُرْ أَبَا سَعِيدٍ
Dopo vê contât [Mohammed ben Al-’Ala`] e [Ayyub ben Mohammed Ar Raqqi] e [Amru ben Utsman Al Himshi] tal significât, a àn dit; Al à dit [Marwan ben Muawiyah] al à dit [Hilal ben Maimun Al-Juhani] di [Atha ben Yazid Al-Laitsi] al à dit [Hilal]; No lu savevi fûr che di [Abu Said]. [Ayub] e [Amru] a disevin; O pensi che chest hadith al vedi di [Abu Said] che il Profete une volte al passà un frut che al jere daûr a sgjavâ la piel di une piore, cussì il Profet Shallallahu Alaihi Wasallam i disè: ‘Spostâsi di bande, o ti insegnarò -come sgjavâ la piore di une piore-’. Dopo al metè la man jenfri la piel e la cjar, daspò al la sburtà cun fuarce fin che al continuà a sgjavâle fin che la sô man e si scuindè sot de ascje de piore, daspò al le a preâ la int e nol fasè la abluzion. Abu Daud al disè; Amru al à zontât inte sô storie dal hadith; Nol tocà la aghe. E al disè di Hilal ben Maimun Ar-Ramli. Abu Daud al disè; E e je stade contade di [Abdul Wahid bin Ziyad] e di [Abu Muawiyah] di [Hilal] di [Atha] dal Profete sallam in murâl cence menzonâ Abu Said.
Hadith
Imam Abu Dawud : 158
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ بِلَالٍ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِالسُّوقِ دَاخِلًا مِنْ بَعْضِ الْعَالِيَةِ وَالنَّاسُ كَنَفَتَيْهِ فَمَرَّ بِجَدْيٍ أَسَكَّ مَيِّتٍ فَتَنَاوَلَهُ فَأَخَذَ بِأُذُنِهِ ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنَّ هَذَا لَهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
Al à contât [Abdullah bin Maslamah] al à contât [Sulaiman bin Bilal] di [Ja’far] di [so pari] di [Jabir] che il Messazîr di Allah al jentrà une volte intun marcjât traviers di une part de strade superiôr, intant che tantis personis a cjaminavin di dutis dôs lis bandis di lui. Po dopo al passà dongje dal cadavar di une cjavre piçule cun orelis piçulis, daspò al cjapà la cjavre cjapant lis sôs orelis, daspò al disè: ‘Cui di voi al plase che chest al sedi il so’. Po dopo al continuà il Hadith.
Hadith
Imam Abu Dawud : 159
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكَلَ كَتِفَ شَاةٍ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
A nus è stât contât che [Abdullah bin Maslamah] al à contât [Malik] di [Zaid bin Aslam] di [Atha bin Yasar] di [Ibnu Abbas] che il Messazîr di Allah al mangjave une volte la cjar de cosce di cjavre, daspò al preà e nol fasè di gnûf la ablusion.
Hadith
Imam Abu Dawud : 160
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ أَبِي صَخْرَةَ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَضِفْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَأَمَرَ بِجَنْبٍ فَشُوِيَ وَأَخَذَ الشَّفْرَةَ فَجَعَلَ يَحُزُّ لِي بِهَا مِنْهُ قَالَ فَجَاءَ بِلَالٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ قَالَ فَأَلْقَى الشَّفْرَةَ وَقَالَ مَا لَهُ تَرِبَتْ يَدَاهُ وَقَامَ يُصَلِّزَادَ الْأَنْبَارِيُّ وَكَانَ شَارِبِي وَفَى فَقَصَّهُ لِي عَلَى سِوَاكٍ أَوْ قَالَ أَقُصُّهُ لَكَ عَلَى سِوَاكٍ
Dopo vê contât [Osman ben Abu Syaiba] e [Mohammed ben Suleman Al Anbari] il significât, al à dit; Dopo vê contât [Waki’] di [Mis’ar] di [Abu Shakhrah Jami’ bin Syaddad] di [Al-Mughirah bin Abdullah] di [Al-Mughirah bin Shu’bah] al disè; Une gnot o ai visitât il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, daspò al mi à ordinât di cjapâ un grant toc di cjar di cjavre, dopo vêlu spiçât, al à cjapât un cjavâl, daspò al mi à taiât a tocs cun chel cjavâl. Shuba al disè; Alore Bilal al vignì clamânt la clamade ae preiere pe preiere, daspò al butà il cjavâl, disint: ‘Cent che al è fortunât, sul seri!’. -Parcè che al veve clamât la int a preâ-- Dopo si alçà par preâ. Al à zontât; In chel timp i miei mostacjis a jerin luncs, cussì lu taià fin ae grandece di un miswak. O al disè: ‘O ti lu taiarò de grandece di un siwak’.
