Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 හදීස්

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1381

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ يُوسُفَ قَالَ حُمَيْدٌ أَخْبَرَنَا عَنْ الْحَسَنِ قَالَخَطَبَ ابْنُ عَبَّاسٍ رَحِمَهُ اللَّهُ فِي آخِرِ رَمَضَانَ عَلَى مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ فَقَالَ أَخْرِجُوا صَدَقَةَ صَوْمِكُمْ فَكَأَنَّ النَّاسَ لَمْ يَعْلَمُوا فَقَالَ مَنْ هَاهُنَا مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قُومُوا إِلَى إِخْوَانِكُمْ فَعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ الصَّدَقَةَ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ شَعِيرٍ أَوْ نِصْفَ صَاعٍ مِنْ قَمْحٍ عَلَى كُلِّ حُرٍّ أَوْ مَمْلُوكٍ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى صَغِيرٍ أَوْ كَبِيرٍفَلَمَّا قَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَأَى رُخْصَ السِّعْرِ قَالَ قَدْ أَوْسَعَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَلَوْ جَعَلْتُمُوهُ صَاعًا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ قَالَ حُمَيْدٌ وَكَانَ الْحَسَنُ يَرَى صَدَقَةَ رَمَضَانَ عَلَى مَنْ صَامَ

[මුහම්මද් බින් අල් මුට්සන්නා] අපට පවසා ඇත, [සාල් බින් යූසුෆ්] අපට පවසා ඇත, ඔහු පැවසීය; [හුමයිඩ්] [අල් හසන්] වෙතින් අපට දැනුම් දී ඇත, ඔහු පැවසීය; [ඉබ්නු අබ්බාස්] රහිමල්ලාහ් රාමසාන් අවසානයේ බස්රාහි ධර්මාසනයේදී දේශනා කළේය, පසුව මෙසේ පැවසීය: ඔබේ උපවාස සකාත් දෙන්න! මිනිසුන් දැනටමත් නොදැන සිටියාක් මෙන්, ඔහු නැවතත් මෙසේ පැවසීය; මදීනාවේ ජනතාවගෙන් මෙහි සිටින අය, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් නොදන්නා නිසා ඔවුන්ට උගන්වන්න. රසූලුල්ලාහ් සල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙම සකාත් එක ෂා' රටඉඳි හෝ තිරිඟු හෝ ෂා' තිරිඟු ඇටයක්, සෑම නිදහස් පුද්ගලයෙකුටම, පිරිමි හෝ ගැහැණු, විශාල හෝ කුඩා. අලි බින් අබි තාලිබ් පැමිණි විට, ඔහු ලාභ මිල ගණන් දුටුවේය, ඔහු පැවසීය; ඔබ සෑම දෙයකටම එක් ෂා' එකක් කළහොත් අල්ලාහ් ඔබේ පෝෂණය පුළුල් කර ඇත. හුමයිඩ් පැවසීය; රාමසාන් සකාත් - ෆිත්රා - උපවාස කරන්නන් සඳහා බැඳීමක් බව අල් හසන්ගේ මතයයි.

තහවුරු කරන හදීස් (65)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1382

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ عَنْ وَرْقَاءَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَبَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَلَى الصَّدَقَةِ فَمَنَعَ ابْنُ جَمِيلٍ وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَالْعَبَّاسُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَنْقِمُ ابْنُ جَمِيلٍ إِلَّا أَنْ كَانَ فَقِيرًا فَأَغْنَاهُ اللَّهُ وَأَمَّا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فَإِنَّكُمْ تَظْلِمُونَ خَالِدًا فَقَدْ احْتَبَسَ أَدْرَاعَهُ وَأَعْتُدَهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَمَّا الْعَبَّاسُ عَمُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهِيَ عَلَيَّ وَمِثْلُهَا ثُمَّ قَالَ أَمَا شَعَرْتَ أَنَّ عَمَّ الرَّجُلِ صِنْوُ الْأَبِ أَوْ صِنْوُ أَبِيهِ

[අල් හසන් බින් අෂ් ෂබ්බා] අපට පවසා ඇත, [වර්කා`] වෙතින් [අබු අස් සිනාද්] වෙතින් [අල් අ'රාජ්] වෙතින් [අබු හුරෙයිරා] රද්ලියල්ලාහු අන්හුගෙන් [සයාබා] අපට පවසා ඇත, ඔහු මෙසේ පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් උමර් බින් ඛතාබ් රදියල්ලාහු අන්හු සකාත් ලබා ගැනීමට යැවීය, පසුව ඉබ්න් ජමිල්, කාලිඩ් බින් වලීඩ් සහ අල් අබ්බාස් ගෙවීම ප්‍රතික්ෂේප කළහ, පසුව රසූලුල්ලාහ් සල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'ඉබ්න් ජමිල් වරක් දුප්පත් පුද්ගලයෙකු වූ අතර පසුව අල්ලාහ් ඔහුට ධනය ලබා දුන්නේ නම් මිස පළි නොගනී, කාලිඩ් බින් අල් වලීඩ් සම්බන්ධයෙන්, එසේ නම් ඇත්ත වශයෙන්ම ඔබ කාලිඩ්ට වැරදි කර ඇත, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙහි ඔහුගේ සන්නාහය සහ සන්නාහය රඳවාගෙන ඇත, අල් අබ්බාස් සම්බන්ධයෙන්, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගේ මාමා, පසුව ඔහුගේ සකාත් සහ එය මගේ යුතුකමක් ලෙස පෙනේ. ඊට පස්සේ එයා කිව්වා: 'කෙනෙකුගේ මාමා කෙනෙක් එයාගේ තාත්තගේ අයියා කෙනෙක් කියලා නැත්නම් තාත්තගේ අයියා කෙනෙක් කියලා ඔයාට දැනෙන්නේ නැද්ද?'

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1383

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ حُجَيَّةَ عَنْ عَلِيٍّأَنَّ الْعَبَّاسَ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَعْجِيلِ صَدَقَتِهِ قَبْلَ أَنْ تَحِلَّ فَرَخَّصَ لَهُ فِي ذَلِكَ قَالَ مَرَّةً فَأَذِنَ لَهُ فِي ذَلِكَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ هُشَيْمٌ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ زَاذَانَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدِيثُ هُشَيْمٍ أَصَحُّ

[සයිද් බින් මන්සූර්] අපට පවසා ඇත, [අල් හජ්ජාජ් බින් දිනාර්] [අල් හකම්] [හුජයියා] [අලි] වෙතින් [ඉස්මයිල් බින් සකාරියා] අපට පවසා ඇත අල් අබ්බාස් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් සකාත් ඔවුන්ට අනිවාර්ය වීමට පෙර ඉක්මන් කිරීම ගැන විමසූ බව? පසුව ඔහු එම අවස්ථාවේ දී ඔහුට රුක්ෂා ලබා දුන්නේය. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; [හුසයිම්] මෙම හදීසය [මන්සූර් බින් සඩ්සාන්] [අල් හකම්] [අල් හසන් බින් මුස්ලිම්] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙතින් වාර්තා කර ඇති අතර, හුසයිම්ගේ හදීසය වඩාත් සත්‍ය වේ.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1384

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا أَبِي أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَطَاءٍ مَوْلَى عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ زِيَادًا أَوْ بَعْضَ الْأُمَرَاءِ بَعَثَ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا رَجَعَ قَالَ لِعِمْرَانَ أَيْنَ الْمَالُ قَالَ وَلِلْمَالِ أَرْسَلْتَنِي أَخَذْنَاهَا مِنْ حَيْثُ كُنَّا نَأْخُذُهَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَوَضَعْنَاهَا حَيْثُ كُنَّا نَضَعُهَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

(නෂ්ර් බින් අලි) අපට පවසා ඇත, (මගේ පියා) අපට පවසා ඇත, (ඉබ්‍රාහිම් බින් 'අතා`) ඉම්රාන් බින් හුෂයින් (ඔහුගේ පියා) ගෙන් හිටපු වහලෙකුට (ඔහුගේ පියාගෙන්) සියාද් හෝ සමහර නායකයින් [ඉම්රාන් බින් හුෂයින්] රැගෙන යාමට යවා ඇති බව අපට පවසා ඇත, පසුව ඔහු ආපසු පැමිණි විට, අබ්රි ඔහුගෙන් ඇසුවේය; ඔහුගේ නිධානය කොහේද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; ඔබ මාව එව්වේ ධනය සඳහාද? අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ කාලයේ අපි එය රැගෙන ගිය ස්ථානයෙන් අපි එය ගෙන ගිය අතර නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ කාලයේ අපි එය තැබූ ස්ථානයේ අපි එය තබා ඇත්තෙමු.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1385

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَأَلَ وَلَهُ مَا يُغْنِيهِ جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ خُمُوشٌ أَوْ خُدُوشٌ أَوْ كُدُوحٌ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْغِنَى قَالَ خَمْسُونَ دِرْهَمًا أَوْ قِيمَتُهَا مِنْ الذَّهَبِقَالَ يَحْيَى فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ لِسُفْيَانَ حِفْظِي أَنَّ شُعْبَةَ لَا يَرْوِي عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ فَقَالَ سُفْيَانُ حَدَّثَنَاهُ زُبَيْدٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ

ඔහු අපට [අල් හසන් බින් අලි], අපට [යාහ්යා බින් ආදම්], අපට [සුෆ්යාන්] අපට [හකීම් බින් ජුබයිර්] වෙතින් [මුහම්මද් බින් අබ්දුරහ්මාන් බින් යසිද්] වෙතින් [ඔහුගේ පියා] [අබ්දුල්ලා] වෙතින් [සුෆ්යාන්] අපට පැවසීය, ඔහු මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'යමෙකුට ප්‍රමාණවත් දෙයක් තිබියදී ඔහුට යාච් pray ා කළහොත් නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී ඔහුගේ මුහුණේ තුවාල ඇති වේ'. අබ්දුල්ලා මෙසේ පැවසීය; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ප්‍රමාණවත් බව යනු කුමක්ද? ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඩිරාම් පනහක් හෝ ඒවාට සමාන රන්'. යහියා මෙසේ පැවසීය; එවිට අබ්දුල්ලා බින් උස්මාන් සුෆ්යාන්ට මෙසේ පැවසීය; සියුබා එය හකීම් බින් ජුබයිර්ගෙන් නොකියූ බව මම කටපාඩමින් දනිමි. සුෆ්යාන් මෙසේ පැවසීය; මුහම්මද් බින් අබ්දුරහ්මාන් බින් යසිද්ගෙන් සුබයිද් ඔහුට කීවේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1386

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي أَسَدٍأَنَّهُ قَالَ نَزَلْتُ أَنَا وَأَهْلِي بِبَقِيعِ الْغَرْقَدِ فَقَالَ لِي أَهْلِي اذْهَبْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلْهُ لَنَا شَيْئًا نَأْكُلُهُ فَجَعَلُوا يَذْكُرُونَ مِنْ حَاجَتِهِمْ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدْتُ عِنْدَهُ رَجُلًا يَسْأَلُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا أَجِدُ مَا أُعْطِيكَ فَتَوَلَّى الرَّجُلُ عَنْهُ وَهُوَ مُغْضَبٌ وَهُوَ يَقُولُ لَعَمْرِي إِنَّكَ لَتُعْطِي مَنْ شِئْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْضَبُ عَلَيَّ أَنْ لَا أَجِدَ مَا أُعْطِيهِ مَنْ سَأَلَ مِنْكُمْ وَلَهُ أُوقِيَّةٌ أَوْ عِدْلُهَا فَقَدْ سَأَلَ إِلْحَافًا قَالَ الْأَسَدِيُّ فَقُلْتُ لَلِقْحَةٌ لَنَا خَيْرٌ مِنْ أُوقِيَّةٍ وَالْأُوقِيَّةُ أَرْبَعُونَ دِرْهَمًا قَالَ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَسْأَلْهُ فَقَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ شَعِيرٌ وَزَبِيبٌ فَقَسَمَ لَنَا مِنْهُ أَوْ كَمَا قَالَ حَتَّى أَغْنَانَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّقَالَ أَبُو دَاوُد هَكَذَا رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ كَمَا قَالَ مَالِكٌ

[මලික්] [සයිද් බින් අස්ලම්] [අතෝ බින් යසාර්] [බනී අසාද්හි මිනිසෙකුගෙන්] ඔහු මෙසේ පැවසූ බව අපට [අබ්දුල්ලාහ් බින් මස්ලමා] ට දන්වා ඇත: මගේ පවුලේ අය සහ මම ගර්කද් ගසක් ඇති බාකි හි නතර වුණෙමු. එවිට මගේ පවුලේ අය මෙසේ පැවසූහ: රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත ගොස් අපට කන්න පුළුවන් දෙයක් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් ඉල්ලන්න. ඉන්පසු ඔවුන් ඔවුන්ගේ අවශ්‍යතා කිහිපයක් සඳහන් කළ අතර, මම රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත ගිය අතර, ඔහුගෙන් අයැද සිටින මිනිසෙකු මට හමු විය. රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'මට ඔබට දිය හැකි කිසිවක් මා සතුව නැත'. එවිට මිනිසා කෝපයෙන් ඔහුගෙන් ඉවත් වී මෙසේ පැවසීය: 'මගේ ජීවිතය මත දිවුරමින්, ඔබ සැබවින්ම මිනිසුන්ට ඔබට අවශ්‍ය දේ ලබා දෙයි.' ඉතින් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'මට ඔහුට දිය හැකි කිසිවක් නොලැබුණු නිසා ඔහු මා සමඟ කෝප විය. ඔබගෙන් කවුරුන් හෝ එක් උකියාවක් හෝ ඊට සමාන දෙයක් තිබියදී යාචනා කරන්නේ නම්, ඔහු සැබවින්ම හදිසියේ යාචනා කර ඇත'. අල් අසාදි මෙසේ පැවසීය: සැබවින්ම දරු ප්‍රසූතියට ආසන්න අපගේ ඔටුවෙකු එක් උකියාවකට වඩා හොඳය. එක් උකියාවක් ඩිරාම් හතළිහකි. මිනිසා මෙසේ පැවසීය; පසුව මම ආපසු ගොස් ඔහුගෙන් ඉල්ලා සිටියේ නැත. ඉන්පසු රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා තිරිඟු සහ මුද්දරප්පලම් රැගෙන පැමිණියේය. ඉන්පසු ඔහු එය අපට බෙදා දුන්නේය, නැතහොත් ඔහු පැවසූ පරිදි, අල්ලාහ් 'අස්සා වජල්ලා අපට ප්‍රමාණවත් ලෙස ලබා දෙන තුරු. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; මෙසේ [අත්ස් ත්සෞරි] මලික් පැවසූ පරිදි විස්තර කළේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1387

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الرِّجَالِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَبِي سَعِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَأَلَ وَلَهُ قِيمَةُ أُوقِيَّةٍ فَقَدْ أَلْحَفَ فَقُلْتُ نَاقَتِي الْيَاقُوتَةُ هِيَ خَيْرٌ مِنْ أُوقِيَّةٍ قَالَ هِشَامٌ خَيْرٌ مِنْ أَرْبَعِينَ دِرْهَمًا فَرَجَعْتُ فَلَمْ أَسْأَلْهُ شَيْئًا زَادَ هِشَامٌ فِي حَدِيثِهِ وَكَانَتْ الْأُوقِيَّةُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعِينَ دِرْهَمًا

"එය අපට [කුටයිබා බින් සයිද්] සහ [හිස්යාම් බින් අම්මාර්] ට දන්වා ඇති බව ඔවුහු පැවසූහ; [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අබු අර් රිජල්] [උමාරා බින් ගාසියා] ගෙන් [ඔහුගේ පියා, එනම් අබු සයිද්] ගෙන් අපට දන්වා ඇති බව ඔහු පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'යමෙක් උකියාවක් වටිනා වත්කම් තිබියදී යාචකයෙකු කරන්නේ නම් ඔහු සැබවින්ම ඉල්ලීමට දැඩි උත්සාහයක් දරා ඇත'. ඉතින් මම කිව්වා; අල් යකුතා නම් මගේ ඔටුවා එක් උකියාවකට වඩා හොඳයි, -හිස්යාම් පැවසීය; ඩිරාම් හතළිහකට වඩා හොඳයි, පසුව මම ආපසු ගොස් ඔහුගෙන් කිසිවක් ඉල්ලා සිටියේ නැත. හිෂාම් ඔහුගේ හදීසයේ මෙසේ පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ කාලයේ එක් උකියාවක් ඩිරාම් හතළිහක් විය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1388

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا مِسْكِينٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُهَاجِرِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي كَبْشَةَ السَّلُولِيِّ حَدَّثَنَا سَهْلُ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِ قَالَقَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنٍ وَالْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ فَسَأَلَاهُ فَأَمَرَ لَهُمَا بِمَا سَأَلَا وَأَمَرَ مُعَاوِيَةَ فَكَتَبَ لَهُمَا بِمَا سَأَلَا فَأَمَّا الْأَقْرَعُ فَأَخَذَ كِتَابَهُ فَلَفَّهُ فِي عِمَامَتِهِ وَانْطَلَقَ وَأَمَّا عُيَيْنَةُ فَأَخَذَ كِتَابَهُ وَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَانَهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَتُرَانِي حَامِلًا إِلَى قَوْمِي كِتَابًا لَا أَدْرِي مَا فِيهِ كَصَحِيفَةِ الْمُتَلَمِّسِ فَأَخْبَرَ مُعَاوِيَةُ بِقَوْلِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَأَلَ وَعِنْدَهُ مَا يُغْنِيهِ فَإِنَّمَا يَسْتَكْثِرُ مِنْ النَّارِ وَقَالَ النُّفَيْلِيُّ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ مِنْ جَمْرِ جَهَنَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُغْنِيهِ وَقَالَ النُّفَيْلِيُّ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ وَمَا الْغِنَى الَّذِي لَا تَنْبَغِي مَعَهُ الْمَسْأَلَةُ قَالَ قَدْرُ مَا يُغَدِّيهِ وَيُعَشِّيهِ وَقَالَ النُّفَيْلِيُّ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ أَنْ يَكُونَ لَهُ شِبْعُ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ أَوْ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍوَكَانَ حَدَّثَنَا بِهِ مُخْتَصَرًا عَلَى هَذِهِ الْأَلْفَاظِ الَّتِي ذَكَرْتُ

[අබ්දුල්ලාහ් බින් මුහම්මද් අන් නුෆයිලි] අපට පවසා ඇත, [මිස්කින්] අපට පවසා ඇත, [මුහම්මද් බින් අල් මුහාජිර්] අපට පවසා ඇත, [රබියා බින් යසිද්] [අබු කබ්සියා අස් සලුලි] වෙතින්, [සහ්ල් බින් අල් හන්ෂාලා] අපට පවසා ඇත, ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'උයෙයිනා බින් හිෂ්න් සහ අල් අක්රා බින් හබීස් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහ් වෙත පැමිණ ඔහුගෙන් විමසූහ. ඉන්පසු ඔහු දෙදෙනාටම ඔවුන් ඉල්ලා සිටි දේ ලබා දෙන ලෙස නියෝග කළ අතර ඔවුන් ඉල්ලා සිටි දේ ඔවුන් වෙනුවෙන් ලියා තබන ලෙස මුආවියාට නියෝග කළේය. අල් අක්රා සම්බන්ධයෙන්, ඔහු තම සටහන් රැගෙන තම හිස්වැස්මේ නමා පිටත්ව ගියේය, 'උයෙයිනා' සම්බන්ධයෙන්, ඔහු තම සටහන් රැගෙන නබි (සල්) තුමාණන් වෙත පැමිණ ඔහුගේ ස්ථානයේ මෙසේ පැවසීය. අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඔබ සිතන්නේ මම මගේ ජනතාවට එහි අන්තර්ගතය නොදන්නා සටහනක් ගෙන එනු ඇතැයි කියාද? අල් මුතලම්මිස් කඩදාසි කැබැල්ලක් වැනි? එවිට මුආවියා මෙම වචන රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ට පැවසූ අතර, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'යමෙකු තමාට ප්‍රමාණවත් දෙයක් තිබියදී යාචනා කරන්නේ නම්, නිරයේ ගින්න වැඩි කරනු ඇත'. තවත් තැනක නුෆයිලි කෙනෙක් මෙසේ පැවසීය: නිරයේ ගිනි අඟුරු. එවිට ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ප්‍රමාණවත් කුමක්ද? -නුෆයිලි කෙනෙක් තවත් තැනක පැවසීය; එබැවින් යාචනා කිරීමට නුසුදුසු ප්‍රමාණවත්කම කුමක්ද? - ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'දිවා රෑ ඔහුට පෝෂණය කළ හැකි දෙයක ප්‍රමාණය'. නුෆයිලි කෙනෙක් තවත් තැනක පැවසීය; ඔහු එක් දිනක් සහ එක් රාත්‍රියක්, නැතහොත් එක් රාත්‍රියක් සහ එක් දිනක් පිරී ඇත. අප සඳහන් කළ ලෆාෂ් අනුව ඔහු කෙටියෙන් අපට පැවසීය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1389

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ بْنِ غَانِمٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادٍ أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ نُعَيْمٍ الْحَضْرَمِيَّ أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ الْحَارِثِ الصُّدَائِيَّ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَايَعْتُهُ فَذَكَرَ حَدِيثًا طَوِيلًا قَالَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَعْطِنِي مِنْ الصَّدَقَةِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَمْ يَرْضَ بِحُكْمِ نَبِيٍّ وَلَا غَيْرِهِ فِي الصَّدَقَاتِ حَتَّى حَكَمَ فِيهَا هُوَ فَجَزَّأَهَا ثَمَانِيَةَ أَجْزَاءٍ فَإِنْ كُنْتَ مِنْ تِلْكَ الْأَجْزَاءِ أَعْطَيْتُكَ حَقَّكَ

[අබ්දුල්ලාහ් බින් මස්ලමා] අපට පවසා ඇත, [අබ්දුල්ලාහ්] අපට පවසා ඇත, එනම් [අබ්දුල්ලාහ්] එනම් [අබ්දුල්ලාහ් බින් සියාද්] ගෙන් ඉබ්නු උමර් බින් ඝානිම් [සියාද් බින් නුඅයිම් අල් හද්‍රාමි] [සියාද් බින් හාරිත් අෂ් ෂුදායි] පවසන බව ඔහුට ඇසුණු බව අපට පවසා ඇත; මම රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් හමුවී ඔහුට පක්ෂපාතීත්වය පොරොන්දු විය. ඉන්පසු ඔහු දිගු හදීසයක් සඳහන් කළේය. ඔහු පැවසීය; එවිට කෙනෙක් ඔහු වෙත පැමිණ මෙසේ කීවේය: මට දානයෙන් ටිකක් දෙන්න! එබැවින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔහුට මෙසේ පැවසීය: 'ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් නබිවරයෙකුගේ හෝ වෙනත් කෙනෙකුගේ නීතිය ගැන අප්‍රසාදය පළ නොකරයි, ඔහුම එය තීරණය කරන තෙක් සකාත් සම්බන්ධයෙන් එය කොටස් අටකට තීරණය කර ඇත. එබැවින් අල්ලාහ් එය කොටස් අටකට බෙදා ඇත, ඔබ එම කොටස් වලින් එකක් නම්, මම ඔබට ඔබේ අයිතිවාසිකම් ලබා දෙන්නෙමි.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1390

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ الْمِسْكِينُ الَّذِي تَرُدُّهُ التَّمْرَةُ وَالتَّمْرَتَانِ وَالْأَكْلَةُ وَالْأَكْلَتَانِ وَلَكِنَّ الْمِسْكِينَ الَّذِي لَا يَسْأَلُ النَّاسَ شَيْئًا وَلَا يَفْطِنُونَ بِهِ فَيُعْطُونَهُحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَأَبُو كَامِلٍ الْمَعْنَى قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ قَالَ وَلَكِنَّ الْمِسْكِينَ الْمُتَعَفِّفُ زَادَ مُسَدَّدٌ فِي حَدِيثِهِ لَيْسَ لَهُ مَا يَسْتَغْنِي بِهِ الَّذِي لَا يَسْأَلُ وَلَا يُعْلَمُ بِحَاجَتِهِ فَيُتَصَدَّقَ عَلَيْهِ فَذَاكَ الْمَحْرُومُ وَلَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ الْمُتَعَفِّفُ الَّذِي لَا يَسْأَلُ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ وَجَعَلَا الْمَحْرُومَ مِنْ كَلَامِ الزُّهْرِيِّ وَهُوَ أَصَحُّ

අපි [උස්මාන් බින් අබු සයිබා] සහ [සුහයිර් බින් හාර්බ්] ට පැවසූ බව ඔවුන් පැවසූහ; [අල් අ'මාසි] ගෙන් [අබු සාලිහ්] ගෙන් [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [ජරීර්] තුමා අපට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා මෙසේ පැවසීය: 'දුප්පත් පුද්ගලයා යනු රටඉඳි එකක් හෝ දෙකක් සහ ආහාර වේල් එකක් හෝ දෙකක් ලබා දීම නිසා ආපසු එන තැනැත්තා නොවේ, නමුත් දුප්පතා යනු මිනිසුන්ගෙන් යමක් ඉල්ලා නොසිටින අතර ඔවුන්ට එය තේරුම් ගත නොහැකි බැවින් ඔවුන්ට එය ඔහුට දිය හැකි තැනැත්තා ය'. [මුසද්දාද්] මෙන්ම ['උබයිදුල්ලාහ් බින් උමර්] සහ [අබු කාමිල්] ට අර්ථයෙන් විස්තර කිරීමෙන් පසු, ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ; [අබ්දුල් වහීද් බින් සියාද්] ගෙන් [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [අබු සලාහමා] ගෙන් [අස් සුහ්රි] ගෙන් [ම'මර්] අපට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය; අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'නමුත් දුප්පතා යනු ඔහුගේ ගෞරවය ආරක්ෂා කරන තැනැත්තාය...' මුසද්දාද් ඔහුගේ හදීසයේ තවදුරටත් මෙසේ පැවසීය; ඔහුට ප්‍රමාණවත් කිසිවක් ඔහු සතුව නැත, යාචනා නොකරන සහ අවශ්‍යතා නොදන්නා තැනැත්තා, එබැවින් ඔහුට දානය ලබා දිය හැකිය. එබැවින් තෑගි ලැබීමෙන් වළක්වනු ලබන්නේ ඔහුය. මුසද්දාද් සඳහන් කළේ නැත; තම ගෞරවය ආරක්ෂා කරන තැනැත්තා යාචනා නොකරන තැනැත්තාය. අබු දාවුද් පැවසීය; [මුහම්මද් බින් තව්ර්] සහ [අබ්දුර්රාසාක්] [මමර්] ගෙන් විස්තර කර ඇති අතර ඔවුන් වචන සෑදූහ; තෑගි ලැබීමෙන් වළක්වන තැනැත්තා අස් සුහ්රිගේ කියමන වන අතර එය වඩාත් නිවැරදියි.

තහවුරු කරන හදීස් (36)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1391

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلَانِأَنَّهُمَا أَتَيَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَهُوَ يُقَسِّمُ الصَّدَقَةَ فَسَأَلَاهُ مِنْهَا فَرَفَعَ فِينَا الْبَصَرَ وَخَفَضَهُ فَرَآنَا جَلْدَيْنِ فَقَالَ إِنَّ شِئْتُمَا أَعْطَيْتُكُمَا وَلَا حَظَّ فِيهَا لِغَنِيٍّ وَلَا لِقَوِيٍّ مُكْتَسِبٍ

ඔහු අපට [මුසද්දාද්] අපට පැවසීය, [ඊසා බින් යූනුස්] අපට පැවසීය, [හිස්යාම් බින් උර්වා] [ඔහුගේ පියා] [උබයිදිල්ලා බින් ආදි බින් අල් කියාර්] ගෙන් අපට පැවසීය; ඔහු සකාත් බෙදා දෙන අතරතුර [අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් හමුවූ දෙදෙනෙකු] මට වාර්තා කළේය, ඔවුන් දෙදෙනාම ඔහුගෙන් සකාත් වලින් කොටසක් ඉල්ලා සිටියහ, පසුව ඔහු අප දෙස දෑස් ඔසවා ඒවා පහත් කළ විට අපි ශක්තිමත් මිනිසුන් බව දුටුවේය, පසුව ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ දෙදෙනාටම එය අවශ්‍ය නම් අපි එය ඔබ දෙදෙනාටම දෙන්නෙමු, ධනවතුන්ට සහ වැඩ කිරීමට හැකියාව ඇති අයට සකාත්හි කොටසක් නොමැත'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1392

حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى الْأَنْبَارِيُّ الْخُتُّلِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ رَيْحَانَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍوعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ وَلَا لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ سُفْيَانُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ كَمَا قَالَ إِبْرَاهِيمُ وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ سَعْدٍ قَالَ لِذِي مِرَّةٍ قَوِيٍّ وَالْأَحَادِيثُ الْأُخَرُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْضُهَا لِذِي مِرَّةٍ قَوِيٍّ وَبَعْضُهَا لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ و قَالَ عَطَاءُ بْنُ زُهَيْرٍ أَنَّهُ لَقِيَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو فَقَالَ إِنَّ الصَّدَقَةَ لَا تَحِلُّ لِقَوِيٍّ وَلَا لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ

['අබ්බාද් බින් මූසා අල් අන්බාරි අල් කුත්තුලි] අපට පවසා ඇත, [ඉබ්‍රාහිම් එනම් ඉබ්නු සාද්] අපට පවසා ඇත, ඔහු පැවසීය; [රයිහාන් බින් යාසිද්] ගෙන් [අබ්දුල්ලාහ් බින් අම්ර්] ගෙන් මට [මගේ පියාට] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් වාර්තා වී ඇත: 'ධනවතුන්ට සහ ශක්තිමත් සහ සෞඛ්‍ය සම්පන්න පුද්ගලයින්ට සකාත් දීම හලාල් නොවේ' යනුවෙන් ඔහු පැවසීය. අබු දාවුද් පැවසීය; [සුෆ්යාන්] එය [සාද් බින් ඉබ්‍රාහිම්] ගෙන් ඉබ්‍රාහිම් පැවසූ පරිදි විස්තර කර ඇත. [සියුබා] එය [සාද්] ගෙන් විස්තර කර ඇත, ඔහු පැවසීය; ලිඩ්සි මිර්රාතින් කවියියන්. මේ අතර, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ අනෙකුත් හදීස් අර්ධ වශයෙන් මෙසේ පවසයි; ලිඩ්සි මිර්රාතින් කවියියන්, සහ ඔවුන්ගෙන් සමහරක්; ලිඩ්සි මිර්රාතින් සවියියන්. 'අතා` බින් සුහයිර් පැවසීය; ඔහු අබ්දුල්ලාහ් බින් අම්ර් හමුවී මෙසේ පැවසීය: ඇත්ත වශයෙන්ම, ශක්තිමත් පුද්ගලයින්ට සහ ශක්තිමත් සහ නිරෝගී පුද්ගලයින්ට සකාත් හලාල් නොවේ.

තහවුරු කරන හදීස් (19)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1393

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ إِلَّا لِخَمْسَةٍ لِغَازٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ لِعَامِلٍ عَلَيْهَا أَوْ لِغَارِمٍ أَوْ لِرَجُلٍ اشْتَرَاهَا بِمَالِهِ أَوْ لِرَجُلٍ كَانَ لَهُ جَارٌ مِسْكِينٌ فَتُصُدِّقَ عَلَى الْمِسْكِينِ فَأَهْدَاهَا الْمِسْكِينُ لِلْغَنِيِّحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ زَيْدٍ كَمَا قَالَ مَالِكٌ وَرَوَاهُ الثَّوْرِيُّ عَنْ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي الثَّبْتُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

'පස් දෙනෙකු හැර ධනවතුන්ට සකාත් දීම හලාල් නොවේ, එනම් අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සටන් කරන පුද්ගලයා, සකාත් නිලධාරියා, ණය වී සිටින පුද්ගලයා, තම ධනයෙන් එය මිලදී ගන්නා පුද්ගලයා, දුප්පත් අසල්වැසියන් සිටින පුද්ගලයා සහ පසුව දුප්පත් පුද්ගලයාට සකාත් ලබා දෙනු ලැබේ, පසුව ඔහු එය ඔහුට ලබා දෙයි. ධනවතුන්ට'. [අල් හසන් බින් අලි] අපට පවසා ඇත, [අබ්දුර්රාසාක්] අපට පවසා ඇත, [සයිද් බින් අස්ලම්] [අබු සායිද් අල් කුද්රි] වෙතින් [අතා' බින් යසාර්] [මමර්] අපට පවසා ඇත, ඔහු පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු වලයිහි ව සල්ලාම් මෙසේ පැවසීය: ……. හදීසයේ අර්ථයට සමානයි. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; [ඉබ්නු උයෙයිනා] එය [සයිද්] ගෙන් විස්තර කර ඇති අතර මලික් පැවසූ පරිදි අට්ස් ත්සෞරි එය සයිද් ගෙන් විස්තර කර ඇති බව ඔහු පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් අට්ස් ත්සබ්තු මට පැවසුවා....

තහවුරු කරන හදීස් (19)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1394

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عِمْرَانَ الْبَارِقِيِّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ إِلَّا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ ابْنِ السَّبِيلِ أَوْ جَارٍ فَقِيرٍ يُتَصَدَّقُ عَلَيْهِ فَيُهْدِي لَكَ أَوْ يَدْعُوكَقَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ فِرَاسٌ وَابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ

"[මුහම්මද් බින් 'අවුෆ් අත් තායි] තුමාට, [අල් ෆිර්යාබි] තුමාට, [ඉම්රාන් අල් බාරිකි] තුමාගෙන් [අතියියා] තුමාගෙන් [අබු සඊද්] තුමාට, [සුෆියාන්] තුමාට

තහවුරු කරන හදීස් (19)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1395

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ زَعَمَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَاهُ بِمِائَةٍ مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ يَعْنِي دِيَةَ الْأَنْصَارِيِّ الَّذِي قُتِلَ بِخَيْبَرَ

[අල් හසන් බින් මුහම්මද් බින් අෂ් ෂබ්බා] අපට පවසා ඇත, [අබු නුඅයිම්] අපට පවසා ඇත, [බුසයිර් බින් යසාර්] හි [සයිද් බින් උබයිද් අත් තායි] මට පවසා ඇත, [සහ්ල් බින් අබු හත්ස්මා] ලෙස හැඳින්වෙන අන්සාර්වරුන්ගෙන් කෙනෙකු ඔහුට දැනුම් දී ඇති බව ඔහු සිතුවේය. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා සකාත් ඔටුවන්ගෙන් ඔටුවන් සියයක් සමඟ ඔහුගේ දීයාව ගෙවූ බව, එනම් කයිබාර්හි ඝාතනය කරන ලද අන්සාර්වරයෙකුගේ දීයාවයි.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1396

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ عُقْبَةَ الْفَزَارِيِّ عَنْ سَمُرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَسَائِلُ كُدُوحٌ يَكْدَحُ بِهَا الرَّجُلُ وَجْهَهُ فَمَنْ شَاءَ أَبْقَى عَلَى وَجْهِهِ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَ إِلَّا أَنْ يَسْأَلَ الرَّجُلُ ذَا سُلْطَانٍ أَوْ فِي أَمْرٍ لَا يَجِدُ مِنْهُ بُدًّا

"[හෆ්ෂ් බින් උමර් අන් නමාරි] අපට මෙසේ කියන ලදී, [සයිද් බින් උමයිර්] ගෙන් [සයිද් බින් උක්බා අල් ෆසාරි] ගෙන් [සමුරා] ගෙන් [සමුරා] ගෙන් [සයුබා] අපට මෙසේ කියන ලදී: 'ඇත්ත වශයෙන්ම, හිඟාකෑම නරක ක්‍රියාවකි, එයින් පුද්ගලයෙකු තම මුහුණේ ආලේප කරයි, එය කැමති ඕනෑම කෙනෙකුට එය ඔහුගේ මුහුණේ තබයි, එය අවශ්‍ය ඕනෑම කෙනෙකුට එය අතහැර දමයි, යමෙකු නායකයාගෙන් ඉල්ලා සිටියහොත් හෝ ඔහුට ලැබිය යුතු දෙයක් ඉල්ලා සිටියහොත් මිස".

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1397

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ هَارُونَ بْنِ رِئَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي كِنَانَةُ بْنُ نُعَيْمٍ الْعَدَوِيُّ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ الْهِلَالِيِّ قَالَتَحَمَّلْتُ حَمَالَةً فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَقِمْ يَا قَبِيصَةُ حَتَّى تَأْتِيَنَا الصَّدَقَةُ فَنَأْمُرَ لَكَ بِهَا ثُمَّ قَالَ يَا قَبِيصَةُ إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لَا تَحِلُّ إِلَّا لِأَحَدِ ثَلَاثَةٍ رَجُلٍ تَحَمَّلَ حَمَالَةً فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ فَسَأَلَ حَتَّى يُصِيبَهَا ثُمَّ يُمْسِكُ وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ جَائِحَةٌ فَاجْتَاحَتْ مَالَهُ فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ فَسَأَلَ حَتَّى يُصِيبَ قِوَامًا مِنْ عَيْشٍ أَوْ قَالَ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ فَاقَةٌ حَتَّى يَقُولَ ثَلَاثَةٌ مِنْ ذَوِي الْحِجَى مِنْ قَوْمِهِ قَدْ أَصَابَتْ فُلَانًا الْفَاقَةُ فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ فَسَأَلَ حَتَّى يُصِيبَ قِوَامًا مِنْ عَيْشٍ أَوْ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ ثُمَّ يُمْسِكُ وَمَا سِوَاهُنَّ مِنْ الْمَسْأَلَةِ يَا قَبِيصَةُ سُحْتٌ يَأْكُلُهَا صَاحِبُهَا سُحْتًا

[මුසද්දාද්] අපට [හමුද් බින් සයිද්] අපට [හරුන් බින් රියාබ්] ගෙන්, ඔහු මෙසේ පැවසීය; ඔහු මෙසේ පැවසීය; [කබිෂා බින් මුඛරික් අල් හිලාලි] ගෙන් [කිනානා බින් නුඅයිම් අල් 'අදාවි] මට මෙසේ පැවසීය, ඔහු මෙසේ පැවසීය; මම දඩයක් ගෙවූ පසු රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත පැමිණ ඒ ගැන ඔහුගෙන් විමසුවෙමි. එවිට ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඕ කබිෂා, සකාත් අප වෙත පැමිණෙන තුරු නැඟිටින්න, පසුව අපි එය ඔබට ලබා දෙන ලෙස අණ කරමු'. එවිට රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'ඕ කබිෂා, ඇත්ත වශයෙන්ම දානය හලාල් නොවේ, පුද්ගලයන් තිදෙනෙකුගෙන් එක් අයෙකු හැර, එනම්; දඩයකට යටත් වන පුද්ගලයෙකුට, ඔහුට යාචක කිරීමට අවසර ඇත, පසුව එය ලැබෙන තුරු යාචක කිරීමට, පසුව ඔහු යාචකයෙන් වැළකී සිටී. තම ධනය විනාශ කරන ව්‍යසනයකට ගොදුරු වූ මිනිසෙකුට යාචක කිරීමට අවසර ඇත, පසුව ඔහු ජීවනෝපායක් ලැබෙන තෙක් යාචක කරයි, පසුව ඔහු යාචකයෙන් වැළකී සිටී. තම ජනතාවගෙන් ප්‍රඥාවන්තයින් තිදෙනෙකු සාක්ෂි දෙන තුරු දරිද්‍රතාවයෙන් පෙළෙන මිනිසෙක් අහවල් තැනැත්තා දරිද්‍රතාවයෙන් පෙළෙන බවට සාක්ෂි දෙයි. ජීවනෝපායක් ලැබෙන තුරු යාචක කිරීමට ඔහුට අවසර ඇත, ඒ හැර වෙනත් යාචකයෙකු, ඕ කබිෂා, අපරාධකරු තහනම් දෙයක් ලෙස අනුභව කරන තහනම් ක්‍රියාවකි.

තහවුරු කරන හදීස් (6)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1398

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَخْضَرِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الْحَنَفِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُهُ فَقَالَ أَمَا فِي بَيْتِكَ شَيْءٌ قَالَ بَلَى حِلْسٌ نَلْبَسُ بَعْضَهُ وَنَبْسُطُ بَعْضَهُ وَقَعْبٌ نَشْرَبُ فِيهِ مِنْ الْمَاءِ قَالَ ائْتِنِي بِهِمَا قَالَ فَأَتَاهُ بِهِمَا فَأَخَذَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ وَقَالَ مَنْ يَشْتَرِي هَذَيْنِ قَالَ رَجُلٌ أَنَا آخُذُهُمَا بِدِرْهَمٍ قَالَ مَنْ يَزِيدُ عَلَى دِرْهَمٍ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا قَالَ رَجُلٌ أَنَا آخُذُهُمَا بِدِرْهَمَيْنِ فَأَعْطَاهُمَا إِيَّاهُ وَأَخَذَ الدِّرْهَمَيْنِ وَأَعْطَاهُمَا الْأَنْصَارِيَّ وَقَالَ اشْتَرِ بِأَحَدِهِمَا طَعَامًا فَانْبِذْهُ إِلَى أَهْلِكَ وَاشْتَرِ بِالْآخَرِ قَدُومًا فَأْتِنِي بِهِ فَأَتَاهُ بِهِ فَشَدَّ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُودًا بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ اذْهَبْ فَاحْتَطِبْ وَبِعْ وَلَا أَرَيَنَّكَ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا فَذَهَبَ الرَّجُلُ يَحْتَطِبُ وَيَبِيعُ فَجَاءَ وَقَدْ أَصَابَ عَشْرَةَ دَرَاهِمَ فَاشْتَرَى بِبَعْضِهَا ثَوْبًا وَبِبَعْضِهَا طَعَامًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ تَجِيءَ الْمَسْأَلَةُ نُكْتَةً فِي وَجْهِكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لَا تَصْلُحُ إِلَّا لِثَلَاثَةٍ لِذِي فَقْرٍ مُدْقِعٍ أَوْ لِذِي غُرْمٍ مُفْظِعٍ أَوْ لِذِي دَمٍ مُوجِعٍ

අපට [අබ්දුල්ලාහ් බින් මස්ලමා] තුමාට [අබු බකර් අල් හනාෆි] තුමාගෙන් [අනාස් බින් මලික්] තුමාට [අල් අක්දාර් බින් අජ්ලාන්] තුමාගෙන් [ඊසා බින් යූනුස්] තුමාට [අනුස් බින් මලික්] තුමාට [අල් බකර් අල් හනාෆි] තුමාගෙන්] අපට [ඊසා බින් යූනුස්] තුමාට [අනුස් බින් මලික්] තුමාට [අල් අක්දාර් බින් අජ්ලාන්] තුමාට [අබු බකර් අල් හනාෆි] තුමාගෙන්] අන්සාර්වරුන්ගෙන් එක් මිනිසෙක් නබි (සල්) තුමාණන් වෙත පැමිණ, 'ඔබේ නිවසේ යමක් තිබේද?' යනුවෙන් විමසූ බව අපට [අල් බකර් අල් හනාෆි] තුමාට [අල් හදීස්] දන්වා ඇත. ඔහු මෙසේ ඇසුවේය; ඔව්, අපි භාවිතා කළ සෑදල පෑඩයේ කොටසක් සහ අපි එයින් කොටසක් විහිදුවා, එසේම අපි පානීය ජලය සඳහා භාවිතා කළ විශාල වීදුරුවක්. ඔහු මෙසේ කීවේය: 'ඒ දෙකම මා වෙත ගෙනෙන්න'. අනස් මෙසේ පැවසීය; පසුව ඔහු එය ඔහු වෙත ගෙන ආවේය, පසුව රසූලුල්ලාහ් අල්ලාහු වලයිහි ව සල්ලම් තුමා එය අතට ගෙන මෙසේ පැවසීය: 'මේ අයිතම දෙක මිලදී ගැනීමට කැමති කවුද?' මිනිසෙක් මෙසේ පැවසීය; මම එය ඩිරාම් එකකට මිලදී ගත්තා. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඩිරාම් එකකට වඩා එකතු කරන්නේ කවුද?' ඔහු එය දෙවරක් හෝ තුන් වරක් පැවසීය. මිනිසෙක් මෙසේ පැවසීය: මම එය ඩිරාම් දෙකකට මිලදී ගත්තා. ඉන්පසු ඔහු එය එම පුද්ගලයාට දී ඩිරාම් දෙකක් ගත්තේය. ඔහු අන්සාර්වරුන්ට මුදල් දී මෙසේ පැවසීය: 'ඩිරාම් එකකින් ආහාර මිලදී ගෙන ඔබේ පවුලේ අයට දෙන්න, පොරවක් මිලදී ගෙන මට ගෙනෙන්න'. එවිට මිනිසා එය ඔහු වෙත ගෙන ආවේය, එවිට රසූලුල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තම දෑතින් පොරවට දර බැඳ ඔහුට මෙසේ කීවේය: 'ගොස් දර සොයා අල්ලාහ්ට විකුණන්න. දින පහළොවක් මට ඔබව දැකීමට ඉඩ නොදෙන්න'. පසුව මිනිසා ගොස් දර සොයමින් එය විකුණා, පසුව පැමිණ ඩිරාම් දහයක් උපයා ගත්තේය. පසුව ඔහු එයින් කොටසක් සමඟ ඇඳුම් සහ එයින් කොටසක් සමඟ ආහාර මිලදී ගනී. එවිට රසූලුල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ව සල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'විනිශ්චය දිනයේදී ඔබේ මුහුණේ පැල්ලමක් ලෙස දිස්වන හිඟාකෑමේ ආකල්පයට වඩා මෙය ඔබට හොඳය.' ඇත්ත වශයෙන්ම, පුද්ගලයන් තිදෙනෙකුට හැර, එනම් අසරණ සහ අසරණ අයට, හෝ ඉතා අධික ණය ඇති පුද්ගලයින්ට, හෝ ගෙවීමට නොහැකිව දියා දරන පුද්ගලයින්ට හැර, යාචක ආකල්පය සුදුසු නොවේ.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1399

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ رَبِيعَةَ يَعْنِي ابْنَ يَزِيدَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْخَوْلَانِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَبِيبُ الْأَمِينُ أَمَّا هُوَ إِلَيَّ فَحَبِيبٌ وَأَمَّا هُوَ عِنْدِي فَأَمِينٌ عَوْفُ بْنُ مَالِكٍقَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْعَةً أَوْ ثَمَانِيَةً أَوْ تِسْعَةً فَقَالَ أَلَا تُبَايِعُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنَّا حَدِيثَ عَهْدٍ بِبَيْعَةٍ قُلْنَا قَدْ بَايَعْنَاكَ حَتَّى قَالَهَا ثَلَاثًا فَبَسَطْنَا أَيْدِيَنَا فَبَايَعْنَاهُ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَدْ بَايَعْنَاكَ فَعَلَامَ نُبَايِعُكَ قَالَ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَتُصَلُّوا الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ وَتَسْمَعُوا وَتُطِيعُوا وَأَسَرَّ كَلِمَةً خَفِيَّةً قَالَ وَلَا تَسْأَلُوا النَّاسَ شَيْئًا قَالَ فَلَقَدْ كَانَ بَعْضُ أُولَئِكَ النَّفَرِ يَسْقُطُ سَوْطُهُ فَمَا يَسْأَلُ أَحَدًا أَنْ يُنَاوِلَهُ إِيَّاهُقَالَ أَبُو دَاوُد حَدِيثُ هِشَامٍ لَمْ يَرْوِهِ إِلَّا سَعِيدٌ

[හිස්යාම් බින් අම්මාර්] අපට පවසා ඇත [අල් වලීඩ්] අපට පවසා ඇත [සයිද්? බින් අබ්දුල් අසීස්] [රබියාහ්ගෙන් එනම් ඉබ්නු යාසිද්] [අබු ඉද්රිස් අල් කෞලානි] [අබු මුස්ලිම් අල් කෞලානි] වෙතින් [අබු මුස්ලිම් අල් කෞලානි] වෙතින් [සයිද්? බින් අබ්දුල් අසීස්] අපට පවසා ඇත; අල් හබීබ් අල් අමීන් මට පවසා ඇත, ඔහු මා ආදරය කරන පුද්ගලයා බවත් ඔහු මට විශ්වාසවන්ත පුද්ගලයෙක් බවත්, එනම් [අවුෆ් බින් මලික්] බවත් ඔහු පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් ෂල්ලල්ලාහු වලයිහි ව සල්ලම් සමඟ අපෙන් හත් දෙනෙක් හෝ අට දෙනෙක් හෝ නව දෙනෙක් සිටියහ. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ රසූලුල්ලාහ් ෂල්ලල්ලාහු වලයිහි ව සල්ලම්ට පක්ෂපාතී වීමට ප්‍රතිඥා දුන්නේ නැද්ද?' මේ අතර, අපි ඔහුට පක්ෂපාතී වීමට ප්‍රතිඥා දුන්නා. අපි කියමු; අපි ඔබට පක්ෂපාතී වීමට ප්‍රතිඥා දුන්නා. ඔහු එය තුන් වරක් කියන තුරු. පසුව අපි අපගේ දෑත් දිගු කර ඔහුට පක්ෂපාතී වීමට ප්‍රතිඥා දුන්නා. එවිට යමෙක් මෙසේ පැවසීය; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, අපි ඔබට පක්ෂපාතී බවට ප්‍රතිඥා දී ඇත්තෙමු, අපි ඔබට පක්ෂපාතී බවට ප්‍රතිඥා දී ඇත්තේ කුමකටද? ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'එබැවින් ඔබ අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන ලෙසත් ඔහුට කිසිවක් සම්බන්ධ නොකරන ලෙසත්, දිනපතා පස් වතාවක් යාඥා කරන ලෙසත්, සවන් දී කීකරු වන ලෙසත් .... - ඔහු නිහඬව කීවේය-: ඔබ කිසිවෙකුගෙන් කිසිවක් ඉල්ලා නොසිටින්න'. ඔහු මෙසේ පැවසීය; ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙම පුද්ගලයින්ගෙන් සමහරක් ඔවුන්ගේ කස අතහැර දැමූ අතර ඔවුන් කිසිවෙකුගෙන් ඒවා අහුලා ගන්නා ලෙස ඉල්ලා සිටියේ නැත. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; හිෂාම්ගේ හදීස් සයිද් විසින් පමණක් විස්තර කරන ලද්දක් නොවේ.

තහවුරු කරන හදීස් (107)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 1400

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَ وَكَانَ ثَوْبَانُ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَكْفُلُ لِي أَنْ لَا يَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا وَأَتَكَفَّلُ لَهُ بِالْجَنَّةِ فَقَالَ ثَوْبَانُ أَنَا فَكَانَ لَا يَسْأَلُ أَحَدًا شَيْئًا

[උබයිදුල්ලාහ් බින් මුආද්ස්] අපට පවසා ඇත, [මගේ පියා] අපට පවසා ඇත, [අබු අල්-අලියා] [අෂ්මිම්] ගෙන් [සයුබා] අපට පවසා ඇත [අනුබූ අල්-අලියාහ්] [සෞබාන්] ගෙන් [සෞබාන්] රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'මම අන් අයගෙන් කිසිවක් ඉල්ලා නොසිටින බවටත්, මම ස්වර්ගයට ඇතුළු වන බවටත් සහතික වන්නේ කවුද?' ත්සෞබාන් මෙසේ පැවසීය; මම! ත්සෞබාන් කිසි විටෙකත් කිසිවෙකුගෙන් කිසිවක් ඉල්ලා සිටියේ නැත.