Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 121
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِيَنْثُرْ
دا موږ ته [عبدالله بن مسلمه] له [مالک] له [ابو الزناد] له [الاعرج] له [ابو هریره] څخه روایت کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: کله چې ستاسو څخه څوک اودس وکړي، نو په پوزه کې دې اوبه واچوي او بیا دې یې وباسي.
Hadith
Imam Abu Dawud : 122
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ قَارِظٍ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَنْثِرُوا مَرَّتَيْنِ بَالِغَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا
موږ ته [ابراهيم بن موسى] خبر راکړى دى، هغه موږ ته [وکيع] خبر راکړى دى، هغه موږ ته [ابن ابي ذيب] له [قريظ] څخه، هغه له [ابو غطفان] له [ابن عباس] څخه، هغه وويل: رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: 'برستنسيقله - په پوزه کې اوبه ساه کړئ، بيا ساه وباسئ - په بشپړه توګه دوه يا درې ځله'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 123
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ قَالَكُنْتُ وَافِدَ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَوْ فِي وَفْدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُصَادِفْهُ فِي مَنْزِلِهِ وَصَادَفْنَا عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ فَأَمَرَتْ لَنَا بِخَزِيرَةٍ فَصُنِعَتْ لَنَا قَالَ وَأُتِينَا بِقِنَاعٍ وَلَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ الْقِنَاعَ وَالْقِنَاعُ الطَّبَقُ فِيهِ تَمْرٌ ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ أَصَبْتُمْ شَيْئًا أَوْ أُمِرَ لَكُمْ بِشَيْءٍ قَالَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُلُوسٌ إِذْ دَفَعَ الرَّاعِي غَنَمَهُ إِلَى الْمُرَاحِ وَمَعَهُ سَخْلَةٌ تَيْعَرُ فَقَالَ مَا وَلَّدْتَ يَا فُلَانُ قَالَ بَهْمَةً قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا مَكَانَهَا شَاةً ثُمَّ قَالَ لَا تَحْسِبَنَّ وَلَمْ يَقُلْ لَا تَحْسَبَنَّ أَنَّا مِنْ أَجْلِكَ ذَبَحْنَاهَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لَا نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً وَإِنَّ فِي لِسَانِهَا شَيْئًا يَعْنِي الْبَذَاءَ قَالَ فَطَلِّقْهَا إِذًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَهَا صُحْبَةً وَلِي مِنْهَا وَلَدٌ قَالَ فَمُرْهَا يَقُولُ عِظْهَا فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلْ وَلَا تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ أُمَيَّتَكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ الْوُضُوءِ قَالَ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ وَخَلِّلْ بَيْنَ الْأَصَابِعِ وَبَالِغْ فِي الِاسْتِنْشَاقِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ صَائِمًاحَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ وَافِدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَنَّهُ أَتَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ فَلَمْ يَنْشَبْ أَنْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَقَلَّعُ يَتَكَفَّأُ وَقَالَ عَصِيدَةٌ مَكَانَ خَزِيرَةٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَمَضْمِضْ
موږ [قطیبه بن سعید] نورو جماعتونو ته وویل، دوی وویل؛ موږ ته [یحیی بن سلیم] له [اسماعیل بن کثیر] له [عاشم بن لقیث بن شبره] له [خپل پلار، لقیث بن شبره] څخه خبر راکړی دی، هغه وویل: زه یو وخت د بني منتفق استازی وم یا ما یو ځل د بني منتفق په استازيتوب کې د رسول الله صلی الله علیه وسلم سره ګډون کړی و، هغه وویل: "کله چې موږ د رسول الله صلی الله علیه وسلم سره لیدنه وکړه، نو معلومه شوه چې موږ د هغه په کور کې ورسره ونه لیدل، مګر موږ یوازې د ام المومنین عایشه رضی الله عنها سره ولیدل،" لقیث دوام ورکړ؛ بیا هغې - عایشه رضی الله عنها - زموږ لپاره د خزیره خواړه جوړ کړل - یو ډول دلیا چې د غوښې سره مخلوط شوی و چې په کوچنیو ټوټو کې پرې شوی و -" کله چې زموږ لپاره خواړه چمتو شول، موږ ته د خرماوو یوه لوښی راوړل شوه، بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم راغی او ویې ویل: ایا تاسو ته خواړه درکړل شوي دي یا تاسو ته امر شوی دی چې ستاسو لپاره خواړه جوړ کړئ؟ هغه - لقیث - وویل: موږ ځواب ورکړ، هو، ای د الله رسوله. لقیث دوام ورکړ؛ کله چې موږ د رسول الله صلی الله علیه وسلم سره ناست وو، ناڅاپه د وزو شپون راغی او خپله وزه یې د هغه په څنډه کې د پسه سره واچوله. نو هغه صلی الله علیه وسلم وویل: 'ته څه لټوې، ای فلانی؟' شپون ځواب ورکړ: 'یوې وزه یو بچه زیږولې ده. هغه وویل: 'پرځای یې یو وزه حلال کړه'. بیا یې بیا وویل: 'هیڅکله فکر مه کوه چې موږ دا وزه د دې لپاره حلاله کړه چې تاسو شتون لرئ. موږ سل وزې لرو، موږ له دې څخه نور نه غواړو.' که چیرې شپون له یوې څخه ډیرې وزې ولري - ځکه چې یو چا دمخه زیږیدلی وي - نو موږ د نوي زیږیدلي وزې په ځای یو وزه حلالوو. لقیث دوام ورکړ؛ ما وویل: ای د الله رسوله، په حقیقت کې زه یوه ښځه لرم چې په خبرو کولو کې بده ده. هغه وویل: 'بیا هغې ته طلاق ورکړئ'. لقیث وویل: ما وویل: ای د الله رسوله، په حقیقت کې هغه زما د ژوند ملګری شوی دی او ما له هغه څخه ماشومان درلودل. هغه وویل: 'هغه ته مشوره ورکړئ! که هغه ښه وي، البته هغه به ستاسو مشوره ومني، او خپله ښځه به داسې نه وهي لکه څنګه چې تاسو خپله وینځه وهئ'. نو ما وویل، ای د الله رسوله، ما ته د اودس کولو څرنګوالی ووایه. هغه ځواب ورکړ، 'خپل اودس بشپړ کړئ، د خپلو ګوتو ترمنځ یې واچوئ او په خپلو احکامو کې ډیر سخت اوسئ پرته لدې چې تاسو روژه ونیسئ'. [عقبه بن مکرم] موږ ته [یحیی بن سعید] خبر راکړی دی موږ ته [ابن جریج] خبر راکړی دی [اسماعیل بن کثیر] له [عاشم بن لقیث بن شبره] څخه [د هغه له پلار، چې د بني منتفق یو استازی و] خبر راکړی دی چې هغه یو ځل له عایشه رضی الله عنها سره ولیدل، بیا یې هم همدغه حدیث ذکر کړ. هغه یادونه وکړه؛ لږ وروسته رسول الله صلی الله علیه وسلم په لوړ غږ راغی او د خزیره پر ځای یې د عاشې یادونه هم وکړه. هغه موږ ته [محمد بن یحیی بن فارس] خبر راکړی دی [ابن جریج] موږ ته [د دې حدیث سره] خبر راکړی دی، هغه ورته یادونه وکړه؛ کله چې تاسو اودس کوئ، نو خپله خوله ومینځئ.
Hadith
Imam Abu Dawud : 124
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ يَعْنِي الرَّبِيعَ بْنَ نَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ زَوْرَانَ عَنْ أَنَسٍ يَعْنِي ابْنَ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا تَوَضَّأَ أَخَذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَأَدْخَلَهُ تَحْتَ حَنَكِهِ فَخَلَّلَ بِهِ لِحْيَتَهُ وَقَالَ هَكَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّقَالَ أَبُو دَاوُد وَالْوَلِيدُ بْنُ زَوْرَانَ رَوَى عَنْهُ حَجَّاجُ بْنُ حَجَّاحٍ وَأَبُو الْمَلِيحِ الرَّقِّيُّ
موږ ته [ابو توبه، الربيع بن نافع] خبر راکړی دی چې [ابو المالح] له [ولید بن زعران] له [انس بن مالک] څخه روایت کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم به کله چې اودس کاوه نو د خپل لاس په ورغوي یې اوبه راواخیستې، بیا یې د خپلې زنې لاندې کېښودې او بیا یې د خپلو ږیرو ترمنځ کېښودې او ویې ویل: "دا زما رب عز وجللا امر کړی دی". ابو داود وویل: حجاج بن حجاج له ولید بن زعران او ابو المالح الرقي څخه روایت کړی دی.
Hadith
Imam Abu Dawud : 125
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً فَأَصَابَهُمْ الْبَرْدُ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُمْ أَنْ يَمْسَحُوا عَلَى الْعَصَائِبِ وَالتَّسَاخِينِ
موږ ته [احمد بن محمد بن حنبل] خبر راکړی دی [یحیی بن سعید] له [ثور] څخه [رشید بن سعد] له [ثوبان] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل یو لښکر واستاوه - د هغه پرته - د جګړې لپاره، بیا دوی په سړه هوا کې پوښل شوي وو. نو کله چې دوی رسول الله صلی الله علیه وسلم ته راغلل، نو هغه ورته امر وکړ چې خپلې پګړۍ او چوکۍ پاکې کړي.
Hadith
Imam Abu Dawud : 126
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي مَعْقِلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ قِطْرِيَّةٌ فَأَدْخَلَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْعِمَامَةِ فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رَأْسِهِ وَلَمْ يَنْقُضْ الْعِمَامَةَ
احمد بن صالح له معاویه بن صالح څخه روایت کړی دی، هغه له معاویه بن صالح څخه له عبدالعزیز بن مسلم څخه له ابو معقل څخه له انس بن مالک څخه روایت کړی دی، هغه وویل: ما یو ځل رسول الله صلی الله علیه وسلم ولید چې په اودس کې یې قِطریه پګړۍ اغوستې وه، خپل لاسونه یې د پګړۍ لاندې څخه راوویستل او بیا یې د سر مخ ته مسح وکړه پرته له دې چې پګړۍ یې لیرې کړي.
Hadith
Imam Abu Dawud : 127
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ عَنْ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ شَدَّادٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ يَدْلُكُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ بِخِنْصَرِهِ
قتیبه بن سعید موږ ته بیان کړی دی [ابن لحیعه] له [یزید بن عمرو] له [ابو عبدالرحمن الحبلی] له [المستورید بن صیاد] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: ما یو ځل رسول الله صلی الله علیه وسلم ولید چې کله یې اودس کاوه، نو د دواړو پښو ګوتې یې په کوچنۍ ګوته مسح کړې.
Hadith
Imam Abu Dawud : 128
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ الْمُغِيرَةَ يَقُولُعَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَبْلَ الْفَجْرِ فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَأَنَاخَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدِهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ حَسَرَ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمَّا جُبَّتِهِ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا إِلَى الْمِرْفَقِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَقْبَلْنَا نَسِيرُ حَتَّى نَجِدَ النَّاسَ فِي الصَّلَاةِ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَصَلَّى بِهِمْ حِينَ كَانَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَوَجَدْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَفَّ مَعَ الْمُسْلِمِينَ فَصَلَّى وَرَاءَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الرَّكْعَةَ الثَّانِيَةَ ثُمَّ سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاتِهِ فَفَزِعَ الْمُسْلِمُونَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ لِأَنَّهُمْ سَبَقُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ فَلَمَّا سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمْ قَدْ أَصَبْتُمْ أَوْ قَدْ أَحْسَنْتُمْ
احمد بن صالح موږ ته خبر راکړی دی [عبدالله بن وهب] موږ ته خبر راکړی دی [یونس بن یزید] له [ابن شهاب] څخه خبر راکړی دی [عبد بن زیاد] راته خبر راکړی دی چې [عُروه بن المغیره بن صیوبة] هغه ته خبر راکړی دی چې هغه یو ځل [خپل پلار، المغیره] واوریدل چې ویل یې: د تبوک په جګړه کې د سهار له وخته مخکې، رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل د خپلو ملګرو له لارې څخه ووت، نو زه هم ورسره له لارې څخه ووتلم. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم خپل موټر چل کړ، بیا یې حاجت رفع کړ. کله چې فارغ شو، ما د لوښي څخه د هغه په لاسونو کې اوبه واچولې. هغه خپل لاسونه ومینځل او بیا یې خپل مخ ومینځل. له دې وروسته یې د خپلې جامې دواړه آستینونه چې خلاص وو او کلک وو، بیرته یې دننه کړل او بیا یې د چادرۍ لاندې راوویستل، بیا یې خپل لاسونه تر څنګلو پورې ومینځل، او سر یې مسح کړ، بیا یې د څادر پورته برخه مسح کړه. له دې وروسته هغه موټر ته پورته شو، او موږ خپل سفر ته دوام ورکړ، تر هغه چې موږ خلک - ملګري - ولیدل چې لمونځ یې کاوه، دوی عبدالرحمن بن عوف د امام په توګه وټاکه، هغه د وخت په پیل کې د دوی سره لمونځ وکړ او موږ ولیدل چې عبدالرحمن بن عوف د دوی سره د فجر لمونځ یو رکعت کړی و. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم راغی او د مسلمانانو سره په شفع کې داخل شو او د عبدالرحمن بن عوف تر شا یې د دوهم رکعت لپاره لمونځ وکړ. کله چې عبدالرحمن سلام وکړ، رسول الله صلی الله علیه وسلم د لمانځه د بشپړولو لپاره ودرېد. نو ناڅاپه مسلمانان حیران شول، بیا ډیری یې "سبحان الله" ولوست، ځکه چې دوی په لمانځه کې له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه مخکې وو. کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم سلام ورته وکړ، نو هغوی ته یې وویل: "دا سمه ده چې تاسو یې کوئ" یا "دا ښه ده چې تاسو یې کوئ".
Hadith
Imam Abu Dawud : 129
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ التَّيْمِيِّ حَدَّثَنَا بَكْرٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ نَاصِيَتَهُ وَذَكَرَ فَوْقَ الْعِمَامَةِقَالَ عَنْ الْمُعْتَمِرِ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَعَلَى نَاصِيَتِهِ وَعَلَى عِمَامَتِهِ قَالَ بَكْرٌ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ
موږ ته [مصدد] خبر راکړی دی [یحیی بن سعید] له حدیث څخه خبر راکړی دی. او موږ ته [مصدد] خبر راکړی دی [المعتمر] له [التیمی] څخه خبر راکړی دی [بکر] له [الحسن] څخه [ابن المغیره بن سیوبه] له [المغیره بن سیوبه] څخه خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم اودس وکړ او د سر په سر یې مسح وکړ. او مغیره یادونه وکړه چې هغه یې په خپل پګړۍ باندې مسح کړ. هغه له [المعتمر] څخه اوریدلي دي چې ما [زما پلار] د [بکر بن عبدالله] له [الحسن] څخه [ابن المغیره بن سیوبه] له [المغیره] څخه حدیث بیان کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم به د دواړو څوکو په سر او د تاج په سر مسح کاوه، او همدارنګه د خپلې پګړۍ په سر. بکر وويل: يقيناً، ما دا له ابن المغيره څخه اورېدلي دي.
Hadith
Imam Abu Dawud : 130
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ يَذْكُرُ عَنْ أَبِيهِ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَكْبِهِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ فَخَرَجَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ فَتَلَقَّيْتُهُ بِالْإِدَاوَةِ فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ ذِرَاعَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ مِنْ جِبَابِ الرُّومِ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَضَاقَتْ فَادَّرَعَهُمَا ادِّرَاعًا ثُمَّ أَهْوَيْتُ إِلَى الْخُفَّيْنِ لِأَنْزَعَهُمَا فَقَالَ لِي دَعْ الْخُفَّيْنِ فَإِنِّي أَدْخَلْتُ الْقَدَمَيْنِ الْخُفَّيْنِ وَهُمَا طَاهِرَتَانِ فَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ أَبِي قَالَ الشَّعْبِيُّ شَهِدَ لِي عُرْوَةُ عَلَى أَبِيهِ وَشَهِدَ أَبُوهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ وَعَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ هَذِهِ الْقِصَّةَ قَالَ فَأَتَيْنَا النَّاسَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُصَلِّ بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ أَنْ يَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ يَمْضِيَ قَالَ فَصَلَّيْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ رَكْعَةً فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الرَّكْعَةَ الَّتِي سُبِقَ بِهَا وَلَمْ يَزِدْ عَلَيْهَا قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَابْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ عُمَرَ يَقُولُونَ مَنْ أَدْرَكَ الْفَرْدَ مِنْ الصَّلَاةِ عَلَيْهِ سَجْدَتَا السَّهْوِ
موږ ته [مصدد] خبر راکړی دی [عیسی بن یونس] له [زما پلار] څخه [عاشق الشعبي] څخه خبر راکړی دی، هغه وویل: ما یو ځل [عروه بن المغیره بن سیوبه] د [خپل پلار] څخه دا خبره اوریدلې ده، هغه وویل: موږ یو ځل د رسول الله صلی الله علیه وسلم سره په یوه ډله کې وو، او زه هغه څوک وم چې د اوبو لوښی یې وړی و. بیا هغه د حاجت رفع کولو لپاره لاړ. کله چې هغه راغی، زه د اوبو لوښی راوړلو په وخت کې ورسره ولیدلم. ما ورته اوبه واچولې، بیا یې خپل لاسونه او مخ ومینځل. بیا هغه غوښتل چې خپل دواړه لاسونه وباسي پداسې حال کې چې هغه د رومي وړیو جامې اغوستې وې چې تنګ آستینونه یې درلودل، نو هغه دواړه لاسونه خوشې کړل. له هغې وروسته ما د هغه دوه ټپونو ته وکتل ترڅو هغه لرې کړم. نو هغه ماته وویل: دواړه ټپونه پریږدئ، ځکه چې ما خپلې پښې په دواړو ټپونو کې واچولې پداسې حال کې چې دواړه پاک دي، هغه یوازې د دواړو ټپونو پورته برخه مسح کړه. زما پلار وویل؛ شعبی وایی: عروه د خپل پلار په اړه ماته شاهدي راکړه، او پلار یې د رسول الله صلی الله علیه وسلم په اړه شاهدي راکړه، موږ ته یې [حبده بن خالد] خبر راکړ، موږ ته یې [حمام] له [قتاده] له [الحسن] له [زراره بن عوف] څخه خبر راکړ چې [المغیره بن شعبه] وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل ناوخته و... بیا یې دا کیسه بیان کړه، هغه وویل: بیا موږ خلکو ته لاړو او معلومه شوه چې عبدالرحمن بن عوف له دوی سره د سهار لمونځ کاوه. کله چې عبدالرحمن رسول الله صلی الله علیه وسلم ولید، نو غوښتل یې چې بیرته لاړ شي، خو هغه ورته اشاره وکړه چې خپل لمونځ ته دوام ورکړي. هغه وايي: نو ما او رسول الله صلی الله علیه وسلم د عبدالرحمن تر شا یو رکعت لمونځ وکړ، کله چې هغه سلام واچاوه، رسول الله صلی الله علیه وسلم د پاتې شوې لمونځ د ادا کولو لپاره ودرېد، او هغه یې ور اضافه نه کړ. ابو داود وايي: ابو سعید الخدري، ابن الزبیر او ابن عمر ویلي چې څوک چې یوازې لمونځ کوي - د امام سره له یوځای کیدو وروسته - باید د سهوي سجده وکړي.
Hadith
Imam Abu Dawud : 131
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّأَنَّهُ شَهِدَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ يَسْأَلُ بِلَالًا عَنْ وُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ يَخْرُجُ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَآتِيهِ بِالْمَاءِ فَيَتَوَضَّأُ وَيَمْسَحُ عَلَى عِمَامَتِهِ وَمُوقَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد هُوَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مَوْلَى بَنِي تَيْمِ بْنِ مُرَّةَ
عبیدالله بن معاذ موږ ته خبر راکړی دی [زما پلار] موږ ته [صیوبة] له [ابوبکر بن حفش بن عمر بن سعد] څخه خبر راکړی دی چې هغه [ابو عبدالله] له [ابو عبدالرحمن السلمي] څخه اوریدلي دي چې هغه یو ځل عبدالرحمن بن عوف ولید چې له [بلال] څخه یې د رسول الله صلی الله علیه وسلم د اودس په اړه پوښتنه کوله، نو بلال وویل: هغه یو ځل د حاجت رفع کولو لپاره بهر ته لاړ، بیا ما ورته اوبه راوړې، بیا یې اودس وکړ او خپل پګړۍ او دوه بوټان یې مسح کړل. ابو داود وویل: هغه ابو عبدالله دی، د بني تیم بن مرة پخوانی صحابي دی.
Hadith
Imam Abu Dawud : 132
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الدِّرْهَمِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ دَاوُدَ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ أَنَّ جَرِيرًابَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَقَالَ مَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَمْسَحَ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ قَالُوا إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ قَالَ مَا أَسْلَمْتُ إِلَّا بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ
موږ ته [علي بن حسين الدرهمى] خبر راکړى دى [ابن داود] له [بخير بن عامر] له [ابو زرعة بن عمرو بن جرير] څخه چې [جرير] يو ځل ادرار وکړ، بيا يې اودس وکړ، بيا يې د خپل مناسب په سر مسح وکړ او ويې ويل: څه شی دی چې ما د هغه د مسح کولو څخه منع کوي، سره له دې چې ما رسول الله صلی الله عليه وسلم ليدلی دی چې هغه يې مسح کوي؟ صحابه وو وويل: د دواړو مناسبو مسح کول د سورة المائده د آيت له نازلېدو مخکې شوي وو، نو هغه ځواب ورکړ: "زه د سورة المائده له نازلېدو وروسته اسلام نه دی قبول کړی."
Hadith
Imam Abu Dawud : 133
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا دَلْهَمُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ حُجَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّجَاشِيَّ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُفَّيْنِ أَسْوَدَيْنِ سَاذَجَيْنِ فَلَبِسَهُمَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ مُسَدَّدٌ عَنْ دَلْهَمِ بْنِ صَالِحٍ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْبَصْرَةِ
موږ ته [مصدد] او [احمد بن صیوب الحرانی] خبر راکړی دی، دواړو وویل: موږ ته [وکیع] خبر راکړی دی، موږ ته [دلهم بن صالح] له [حجیر بن عبدالله] له [ابن بریده] له [خپل پلار] څخه چې د نجاسۍ پاچا یو ځل رسول الله صلی الله علیه وسلم ته د تورو نرمو بوټانو یوه جوړه ډالۍ ورکړه، نو هغه یې واغوست، بیا یې اودس وکړ او د دواړو سر یې مسح کړ. مسدد وویل: له دلهم بن صالح څخه. ابو داود وویل: پدې کې هغه احادیث شامل دي چې یوازې د بصرې اوسیدونکو روایت کړي دي.
Hadith
Imam Abu Dawud : 134
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا ابْنُ حَيٍّ هُوَ الْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ الْبَجَلِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ نَسِيتَ بِهَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ
موږ ته [احمد بن یونس] خبر راکړی دی [ابن حیی، چې الحسن بن صالح دی] له [بکایر بن عامر البجلي] له [عبدالرحمن بن ابو نعوم] له [المغیره بن صیوبة] څخه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل د اودس کولو پر مهال د څاڅکي پر سر مسح وکړ، نو ما وویل: ای د الله رسوله، ایا تاسو هېر کړی دی؟ هغه ځواب ورکړ: 'تاسو هم چې هېر کړي یاست، دا هغه څه دي چې زما رب عزوجل ما ته امر کړی دی'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 135
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ وَحَمَّادٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْجَدَلِيِّ عَنْ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَسْحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ لِلْمُسَافِرِ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ وَلِلْمُقِيمِ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ بِإِسْنَادِهِ قَالَ فِيهِ وَلَوْ اسْتَزَدْنَاهُ لَزَادَنَا
موږ ته [حفش بن عمر] خبر راکړی دی [صیوبة] له [الحکم] او [حماد] له [ابراهيم] له [ابو عبدالله الجدلي] له [خزیمان بن ثابت] څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی، هغه وویل: 'د مسافر لپاره د دوه ټوټو مسح کول درې ورځې دي، او د هغه چا لپاره چې پاتې وي یوه ورځ او یوه شپه ده'. ابو داود وویل؛ [منصور بن المعتمیر] له [ابراهيم التیمی] څخه په خپلې سند سره روایت کړی دی، هغه ورته یادونه کړې ده؛ او که موږ له هغه څخه نور وغواړو، نو هغه به خامخا موږ ته اضافي وخت راکړي.'
Hadith
Imam Abu Dawud : 136
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ طَارِقٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ قَطَنٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَقَالَ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَكَانَ قَدْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْقِبْلَتَيْنِ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَوْمًا قَالَ يَوْمًا قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَثَلَاثَةً قَالَ نَعَمْ وَمَا شِئْتَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ الْمِصْرِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسِيٍّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَ قَالَ فِيهِ حَتَّى بَلَغَ سَبْعًا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَمَا بَدَا لَكَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ وَلَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ وَيَحْيَى بْنُ إِسْحَقَ السَّيْلَحِينِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيَّوبَ وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ
موږ ته [یحیی بن معین] خبر راکړی دی موږ ته [عمرو بن الربیع بن طارق] خبر راکړی دی موږ ته [یحیی بن ایوب] له [عبدالرحمن بن رزین] له [محمد بن یزید] له [ایوب بن قثان] له [ابی بن عماره] څخه روایت کړی دی چې یحیی بن ایوب هغه کس و چې یو ځل یې رسول الله صلی الله علیه وسلم ته مخامخ دواړو قبلو ته لمونځ وکړ، هغه وویل: ای د الله رسوله، ایا زه دواړه موزوں مسح کولی شم؟ هغه ځواب ورکړ: 'هو'. هغه بیا وپوښتل؛ یوه ورځ؟ هغه ځواب ورکړ: 'هو، یوه ورځ'. هغه بیا وپوښتل؛ دوه ورځې؟ هغه ځواب ورکړ: 'هو، دوه ورځې'. هغه بیا وپوښتل؛ درې ورځې؟ هغه ځواب ورکړ: 'هو، لکه څنګه چې تاسو غواړئ!' ابو داود وايي: دا حدیث [ابن ابي مریم المشري] له [یحیی بن ایوب] له [عبدالرحمن بن رزین] له [محمد بن یزید بن ابي زیاد] له [عباده بن نصی] له [ابی بن عماره] څخه روایت کړی دی، هغه په دې کې ویلي دي؛ تر هغه چې د اوو شمېره ذکر شوه، او رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'هو، لکه څنګه چې تاسو غواړئ'. ابو داود وویل: د دې حدیث سند متنازع دی، او دا حدیث قوي نه دی، او [ابن ابي مریم] او [یحیی بن اسحاق السیلهینی] له [یحیی بن ایوب] څخه هم روایت کړی دی، او سند هم متنازع دی.
Hadith
Imam Abu Dawud : 137
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ وَكِيعٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي قَيْسٍ الْأَوْدِيِّ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَرْوَانَ عَنْ هُزَيْلِ بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَالنَّعْلَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد كَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ لَا يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ لِأَنَّ الْمَعْرُوفَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ هَذَا أَيْضًا عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَلَيْسَ بِالْمُتَّصِلِ وَلَا بِالْقَوِيِّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَابْنُ مَسْعُودٍ وَالْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَأَبُو أُمَامَةَ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَعَمْرُو بْنُ حُرَيْثٍ وَرُوِيَ ذَلِكَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَابْنِ عَبَّاسٍ
دا موږ ته [عثمان بن ابو شیبه] له [وکیع] څخه [سفیان عطصوري] له [ابو قیس العودي، چې عبدالرحمن بن صروان] له [حزیل بن سیوراحبیل] له [المغیره بن سیوراحبیل] له [المغیره بن سیوراحبیل] څخه روایت کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم اودس وکړ او د خپلو دوو جرابو او څپلیو پر سر یې مسح کړ. ابو داود وویل: عبدالرحمن بن مهدي دا حدیث نه دی روایت کړی، ځکه چې له مغیره څخه هغه څه چې پیژندل شوي وو هغه دا وو چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د دواړو جرابو پر سر مسح کړی و. ابو داود وویل: او دا د ابو موسی العشیري څخه هم روایت شوی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د دواړو جرابو پر سر مسح کړی و. په هرصورت، دا حدیث دوامداره او قوي نه دی. ابو داود وویل: هغه صحابه کرام چې د خپلو جرابو په سرونو یې مسح کوله هغه علي بن ابي طالب، ابن مسعود، البرا بن عازب، انس بن مالک، ابو امامه، سهل بن سعد او عمرو بن حریث وو. دا خبره له عمر بن الخطاب او ابن عباس رضی الله عنهم څخه هم روایت شوې ده.
Hadith
Imam Abu Dawud : 138
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَعَبَّادُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ عَبَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَوْسُ بْنُ أَبِي أَوْسٍ الثَّقَفِيُّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ وَقَالَ عَبَّادٌ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى كِظَامَةَ قَوْمٍ يَعْنِي الْمِيضَأَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ الْمِيضَأَةَ وَالْكِظَامَةَ ثُمَّ اتَّفَقَا فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ
[مصدد] او [عبد بن موسی] موږ ته خبر راکړ، دوی دواړو وویل؛ [حسیم] موږ ته د [یعلیٰ بن عطاء] څخه د [خپل پلار] څخه خبر راکړ - عباد وویل - ما ته [اوس بن ابو اوس عتصقفي] خبر راکړ چې رسول الله صلی الله علیه وسلم اودس وکړ او په خپلو څپلیو او پښو یې مسح کړه. عباد وویل: ما یو ځل رسول الله صلی الله علیه وسلم ولید چې د یو قوم د اودس ځای ته راغی، مګر مسدد د اودس ځای یې یاد نه کړ، بیا دوی دواړه په دې جمله متفق شول؛ بیا یې اودس وکړ او د خپلو څپلیو او پښو په سرونو یې مسح وکړ.
Hadith
Imam Abu Dawud : 139
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ قَالَ ذَكَرَهُ أَبِي عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِو قَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ عَلَى ظَهْرِ الْخُفَّيْنِ
موږ ته [محمد بن الشهبه البزاز] خبر راکړی دی [عبدالرحمن بن ابو الزناد] هغه وویل: [زما پلار] د [عروه بن الزبیر] څخه [المغیره بن صیوبة] څخه یادونه کړې چې رسول الله صلی الله علیه وسلم به دواړه موزې مسح کولې. په عین حال کې، د محمد صلی الله علیه وسلم د ذکر پرته؛ هغه د دواړو موزو سر مسح کړ.
Hadith
Imam Abu Dawud : 140
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ أَسْفَلُ الْخُفِّ أَوْلَى بِالْمَسْحِ مِنْ أَعْلَاهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِ خُفَّيْهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَا كُنْتُ أَرَى بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ إِلَّا أَحَقَّ بِالْغَسْلِ حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ لَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ بَاطِنُ الْقَدَمَيْنِ أَحَقَّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا وَقَدْ مَسَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ قَالَ كُنْتُ أَرَى أَنَّ بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ أَحَقُّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِهِمَا قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي الْخُفَّيْنِ وَرَوَاهُ عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ كَمَا رَوَاهُ وَكِيعٌ وَرَوَاهُ أَبُو السَّوْدَاءِ عَنْ ابْنِ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا تَوَضَّأَ فَغَسَلَ ظَاهِرَ قَدَمَيْهِ وَقَالَ لَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
محمد بن العلاء له موږ څخه خبر راکړی دی، حفش بن غياث له العماسي څخه، ابو اسحاق له عبدالخير له علي رضی الله عنه څخه خبر راکړی دی، هغه وويل: که چېرې دين - اسلام - پر عقل ولاړ وای، نو د بوټانو لاندې برخه به د پورته برخې په پرتله مسح کول ډېر مناسب وو، او په رښتيا هم ما رسول الله صلی الله عليه وسلم ليدلی دی چې د دواړو مناسبو په سر مسح کوي. محمد بن رفيع له موږ څخه خبر راکړی دی، يحيی بن آدم له موږ څخه خبر راکړی دی، هغه وويل: يزيد بن عبدالعزيز له [العماسي] څخه په خپلې سند سره په دې حديث سره خبر راکړی دی، علي رضی الله عنه وايي: ما هيڅکله تصور نه کاوه چې د پښو تلې د مينځلو لپاره ډېرې مناسبې دي، تر هغه چې ما رسول الله صلی الله عليه وسلم وليد چې د خپلو دواړو مناسبو په سر يې مسح کوي. محمد بن العلاء له حفش بن غياث څخه د العماسي په نوم د دې حديث په اړه خبر راکړی دی، علي وايي: که چېرې دين - اسلام - د ذهن په پايلو ولاړ وای، نو خامخا به د پښو دننه برخه د پورته برخې په پرتله مسح کول ډېر مناسب وو. او په حقيقت کې رسول الله صلی الله عليه وسلم د دواړو ټپونو د سر مسح کړی دی. او وکيع له خپلې مېرمنې څخه روايت کړی دی چې علي وايي: ما يو ځل فکر کاوه چې د پښو د تلو لاندې برخه د پورته برخې په پرتله مسح کول ډېر مناسب دي، تر دې چې ما وليدل چې رسول الله صلی الله عليه وسلم د دواړو پوستونو بهرنۍ برخه مسح کوله. وکيع وويل: دا د څرخونو يوه جوړه معنی لري. او [عيسى بن يونس] له [العمسى] څخه روايت کړى دى لکه څنګه چې وکيع روايت کړى دى او [ابو السعوده] له [ابن عبدي خير] څخه [له خپل پلار څخه] روايت کړى دى، هغه وويل: ما يو ځل علي رضي الله عنه د اودس کولو په حال کې وليد، هغه د خپلو پښو د تلو بهرنۍ برخه - پورته برخه - مينځله او ويې ويل: که دا حقيقت نه واى چې ما رسول الله صلى الله عليه وسلم په داسې کولو ليدلى و، ... نو هغه دا حديث ياد کړ.
