Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 121
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِيَنْثُرْ
A nus è stât contât di [Abdullah bin Maslamah] di [Malik] di [Abu Az-Zinad] di [Al A’raj] di [Abu Hurairah] che il Messaçâr di Allah (pâs e benedizions di Allah a sedin su di lui) al à dit: ‘Cuant che un di voi al fâs la abluzion, lassâlu meti fûr la aghe tal so’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 122
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ قَارِظٍ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَنْثِرُوا مَرَّتَيْنِ بَالِغَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا
Al à dit [Ibrahim bin Musa] al à dit [Waki’] al à dit [Ibn Abi Dzi`b] di [Qarizh] di [Abu Ghathafan] di [Ibn Abbas] al à dit; Il Rasulullah al à dit: ‘Beristinsyaqlah - Respirâ aghe tal nâs, daspò espirâ - dal dut dôs o trê voltis’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 123
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ قَالَكُنْتُ وَافِدَ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَوْ فِي وَفْدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُصَادِفْهُ فِي مَنْزِلِهِ وَصَادَفْنَا عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ فَأَمَرَتْ لَنَا بِخَزِيرَةٍ فَصُنِعَتْ لَنَا قَالَ وَأُتِينَا بِقِنَاعٍ وَلَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ الْقِنَاعَ وَالْقِنَاعُ الطَّبَقُ فِيهِ تَمْرٌ ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ أَصَبْتُمْ شَيْئًا أَوْ أُمِرَ لَكُمْ بِشَيْءٍ قَالَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُلُوسٌ إِذْ دَفَعَ الرَّاعِي غَنَمَهُ إِلَى الْمُرَاحِ وَمَعَهُ سَخْلَةٌ تَيْعَرُ فَقَالَ مَا وَلَّدْتَ يَا فُلَانُ قَالَ بَهْمَةً قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا مَكَانَهَا شَاةً ثُمَّ قَالَ لَا تَحْسِبَنَّ وَلَمْ يَقُلْ لَا تَحْسَبَنَّ أَنَّا مِنْ أَجْلِكَ ذَبَحْنَاهَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لَا نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً وَإِنَّ فِي لِسَانِهَا شَيْئًا يَعْنِي الْبَذَاءَ قَالَ فَطَلِّقْهَا إِذًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَهَا صُحْبَةً وَلِي مِنْهَا وَلَدٌ قَالَ فَمُرْهَا يَقُولُ عِظْهَا فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلْ وَلَا تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ أُمَيَّتَكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ الْوُضُوءِ قَالَ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ وَخَلِّلْ بَيْنَ الْأَصَابِعِ وَبَالِغْ فِي الِاسْتِنْشَاقِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ صَائِمًاحَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ وَافِدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَنَّهُ أَتَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ فَلَمْ يَنْشَبْ أَنْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَقَلَّعُ يَتَكَفَّأُ وَقَالَ عَصِيدَةٌ مَكَانَ خَزِيرَةٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَمَضْمِضْ
Noi [Qutaibah bin Said] o vin contât a altris congregazions, a àn dit; Al à contât [Yahya bin Sulaim] di [Isma’il bin Kathir] di [Ashim bin Laqit bin Shabra] di [So pari, Laqit bin Shabra] al à dit; O jeri une volte un inviât di Bani Muntafiq o une volte o ai partecipât a un inviât di Bani Muntafiq al Rasulullah, al disè; “Cuant che o vin visitât il Rasulullah, al è vignût fûr che no lu vin cjatât a cjase sô, ma o vin cjatât dome Aisyah Ummul Mukminin”, al à continuât Laqith; Po dopo jê -'Aisyah- e nus à fat mangjâ Khazirah - une sorte di porridge messedade cun cjar che e jere stade taiade a piçui tocs -. Dopo che il mangjâ al jere stât fat par nô, a nus àn puartât un recipient che al veve dentri lis datis, daspò al vignì il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e al disè: ‘O âs cjapât cualchi mangjâ o o vin vût l’ordin di fâ cualchi mangjâ par te?’. Lui -Laqith- al disè, O vin rispuindût, Si, o Messazîr di Allah. Laqit al continuà; Intant che o jerin sierâts cul Rasulullah, al vignì di colp il pastôr di cjavris e al sburtà la sô cjavre tal so cjamp cuntun agnel che al sburtave. Duncje lui al disè: “Cje stâs cirint, o cussì e cussì?” Il pastôr al rispuindè; Une cjavre e à parturît un piçul. Al disè: ‘Maçâ une cjavre invezit’. Dopo al tornà a dî: ‘No pensâ mai che o vin massacrât cheste cjavre parcè che tu esistevis. A àn cent cjavris, no volìn plui di chel. Se il pastôr al à plui di une cjavre - parcè che cualchidun al à za parturît - alore o maçìn une cjavre come rimplaç de cjavre a pene nassude'. Laqit al continuà; O ai dit; O Messazîr di Allah, invezit o ai une femine che e je mâl a fevelâ. Lui al disè: ‘Dopo divorziâle’. Laqit al disè; O ai dit; O Messazîr di Allah, invezit lui al è deventât un amì di vite e o ai vût fîs di lui. Al disè: ‘Dîi consei! Se al è pardabon bon, logjic che al obedirà al to consei, e no piçulâ la tô femine, come che tu âs piçulât la tô sclave’. Duncje o ai dit, o Messazîr di Allah, dîmi come fâ la abluzion. Al rispuindè: ‘Perfezionâ la tô abluzion, metile tra i dêts e jessi une vore rigoros intes vôs osservazions fûr che se tu stâs digiunant’. ['Uqbah bin Mukrim] al à dit [Yahya bin Said] al à dit [Ibnu Juraij] al à dit [Isma'il bin Katsir] di [Ashim bin Laqith bin Shabrah] di [so pari, un messazîr significatîf dal Bani Muntafiq] che une volte al veve cjatât Aisyah, il Al menzonà; Nol fo tant che dopo, il Rasulullah Sallallahu Alahi Wasallam al vignì a cjaminâ a plene bocje. Al menzonà ancje ‘Ashidah’ invezit di Khazirah. Al à dit [Mohammed bin Yahya bin Faris] al à dit [Abu Ashim] al à dit [Ibn Juraij] cun chest hadith, al lu à menzonât; Cuant che si fâs la abluzion, sgjavâ la bocje.
Hadith
Imam Abu Dawud : 124
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ يَعْنِي الرَّبِيعَ بْنَ نَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ زَوْرَانَ عَنْ أَنَسٍ يَعْنِي ابْنَ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا تَوَضَّأَ أَخَذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَأَدْخَلَهُ تَحْتَ حَنَكِهِ فَخَلَّلَ بِهِ لِحْيَتَهُ وَقَالَ هَكَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّقَالَ أَبُو دَاوُد وَالْوَلِيدُ بْنُ زَوْرَانَ رَوَى عَنْهُ حَجَّاجُ بْنُ حَجَّاحٍ وَأَبُو الْمَلِيحِ الرَّقِّيُّ
A nus è stât contât che [Abu Taubah, Ar-Rabi’ bin Nafi’] al à contât [Abu Al-Malih] di [Al-Walid bin Zauran] di [Anas bin Malik] che il Messazîr di Allah cuant che al faseve la abluzion al cjapave aghe jenfri il palm de sô man e il chihard al disè: ‘Chest al è cemût che il me Rab ‘azza wajalla al mi à ordenât’. Abu Dawud al à dit: Hajaj bin Hajaj al à contât di Al-Walid bin Zauran e di Abu Al-Malih Ar-Raqi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 125
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً فَأَصَابَهُمْ الْبَرْدُ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُمْ أَنْ يَمْسَحُوا عَلَى الْعَصَائِبِ وَالتَّسَاخِينِ
Al à dit [Ahmad ben Mohammed ben Hanbal] al à dit [Yahya ben Said] di [Tsaur] di [Rashid ben Sa’d] di [Tsauban] al à dit; Il Rasulullah Sallam al mandà une volte un esercit -par combati cence che lui al seguissi-, daspò a jerin cuvierts dal clime frêt. Duncje, dopo jessi rivâts al Rasulullah, al ordenà di asciugâ i lôr turbans e il lôr khuf.
Hadith
Imam Abu Dawud : 126
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي مَعْقِلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ قِطْرِيَّةٌ فَأَدْخَلَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْعِمَامَةِ فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رَأْسِهِ وَلَمْ يَنْقُضْ الْعِمَامَةَ
Al à dit [Ahmad bin Salih] al à dit [Ibnu Wahb] al à dit [Muawiyah bin Salih] di [Abdul Aziz bin Muslim] di [Abu Ma’qil] di [Anas bin Malik] al à dit; O ai viodût une volte il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fâ l’abluzion cul meti sù un turban qithriyah, al à tirât fûr lis mans di sot dal so turban e daspò al à sfrutât la part anteriôr dal cjâf cence tirâ vie il turban.
Hadith
Imam Abu Dawud : 127
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ عَنْ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ شَدَّادٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ يَدْلُكُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ بِخِنْصَرِهِ
Al à dit [Qutaibah ben Said] al à dit [Ibnu Lahi’ah] di [Yazid ben Amru] di [Abu Abdirrahman Al Hubuliy] di [Al-Mustaurid ben Syaddad] al à dit; O ai viodût une volte il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam cuant che al faseve l’abluzion, che al sfruçave i dêts di ducj i doi i pîts cul so dêt piçul.
Hadith
Imam Abu Dawud : 128
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ الْمُغِيرَةَ يَقُولُعَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَبْلَ الْفَجْرِ فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَأَنَاخَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدِهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ حَسَرَ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمَّا جُبَّتِهِ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا إِلَى الْمِرْفَقِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَقْبَلْنَا نَسِيرُ حَتَّى نَجِدَ النَّاسَ فِي الصَّلَاةِ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَصَلَّى بِهِمْ حِينَ كَانَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَوَجَدْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَفَّ مَعَ الْمُسْلِمِينَ فَصَلَّى وَرَاءَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الرَّكْعَةَ الثَّانِيَةَ ثُمَّ سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاتِهِ فَفَزِعَ الْمُسْلِمُونَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ لِأَنَّهُمْ سَبَقُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ فَلَمَّا سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمْ قَدْ أَصَبْتُمْ أَوْ قَدْ أَحْسَنْتُمْ
Al à dit [Ahmad bin Salih] al à dit [Abdullah bin Wahb] al à dit [Yunus bin Yazid] di [Ibn Shihab] al à dit a mi ['Abbad bin Ziyad] che ['Urwah bin Al-Mughirah bin Syu'bah] al à dit che al à dit, che al à dit che al è stât une volte. al disè, Intant de bataie di Tabuk prin de albe, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam une volte al si è straviât de strade dai siei compagns, cussì ancje jo o ai deviât de strade par compagnâlu. Po dopo il Profete al scomençà il so veicul, daspò al defecà. Cuant che o ai finît, o ai sburtât aghe intes sôs mans dal vas. Al si lavà lis mans e daspò si lavà la muse. Dopo di chel al slungjà lis dôs mans dal so vistît che a jerin viertis e strentis, cussì lis tornà a meti dentri daspò lis tirà fûr di sot dal vistît, daspò al si lavà lis mans fin ai cuidots, e al si asciugà il cjâf, daspò al si asciugà la part plui alte dal so khuf. Dopo di chel al jentrà tal veicul, e o continuàrin il nestri viaç, fin che o cjatàrin personis - amìs - che a preavin, a àn nomenât Abdurrahman bin Auf come imam, lui al preà cun lôr al inizi dal timp e o vin cjatât che Abdurrahman bin Auf al veve fat une rak’ah di Preiere dal Fajr cun lôr. Duncje il Rasulullah al vignì e al jentrà tal sfueut cui musulmans e al preà daûr di Abdurrahman bin Auf pe seconde rak’ah. Daspò che Abdurrahman lu veve saludât, il Profete al si alçà par completâ la preiere. Cussì di colp i musulmans a forin sconvolts, daspò tancj di lôr a lerin ‘Subhaanallah’, parcè che a vevin precedût il Profete inte preiere. Daspò che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam lu veve saludât, al disè: ‘Al è just ce che o stâs fasint’ o ‘Al è bon ce che o stâs fasint’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 129
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ التَّيْمِيِّ حَدَّثَنَا بَكْرٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ نَاصِيَتَهُ وَذَكَرَ فَوْقَ الْعِمَامَةِقَالَ عَنْ الْمُعْتَمِرِ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَعَلَى نَاصِيَتِهِ وَعَلَى عِمَامَتِهِ قَالَ بَكْرٌ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ
Al à dit [Musaddad] al à contât [Yahya bin Said] l’Hadith. E a nus è stât contât [Musaddad] al à contât [Al-Mu’tamir] di [At-Taimi] al à contât [Bakr] di [Al Hasan] di [Ibnu Al-Mughirah bin Syu’bah] di [Al-Mughirah bin Syu’bah] che il Messazîr di Allah al à salutât. E Mughirah al menzonà che lu veve asciugât sul so turban. Al à dit di [Al-Mu’tamir] che o ai sintût [mi pari] contâ un hadith di [Bakr bin Abdullah] di [Al Hasan] di [Ibnu Al-Mughirah bin Syu’bah] di [Al-Mughirah] che il Messazîr di Allah al doprave par asciugâ la part plui alte dai doi. Bakr al disè; In fat, o lu ai sintût di Ibn Al-Mughirah
Hadith
Imam Abu Dawud : 130
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ يَذْكُرُ عَنْ أَبِيهِ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَكْبِهِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ فَخَرَجَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ فَتَلَقَّيْتُهُ بِالْإِدَاوَةِ فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ ذِرَاعَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ مِنْ جِبَابِ الرُّومِ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَضَاقَتْ فَادَّرَعَهُمَا ادِّرَاعًا ثُمَّ أَهْوَيْتُ إِلَى الْخُفَّيْنِ لِأَنْزَعَهُمَا فَقَالَ لِي دَعْ الْخُفَّيْنِ فَإِنِّي أَدْخَلْتُ الْقَدَمَيْنِ الْخُفَّيْنِ وَهُمَا طَاهِرَتَانِ فَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ أَبِي قَالَ الشَّعْبِيُّ شَهِدَ لِي عُرْوَةُ عَلَى أَبِيهِ وَشَهِدَ أَبُوهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ وَعَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ هَذِهِ الْقِصَّةَ قَالَ فَأَتَيْنَا النَّاسَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُصَلِّ بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ أَنْ يَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ يَمْضِيَ قَالَ فَصَلَّيْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ رَكْعَةً فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الرَّكْعَةَ الَّتِي سُبِقَ بِهَا وَلَمْ يَزِدْ عَلَيْهَا قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَابْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ عُمَرَ يَقُولُونَ مَنْ أَدْرَكَ الْفَرْدَ مِنْ الصَّلَاةِ عَلَيْهِ سَجْدَتَا السَّهْوِ
Al à dit [Musaddad] al à dit [Isa bin Yunus] al à dit a mi [mi pari] di [Ash-Sha’bi] al à dit; O ai sintût une volte [Urwah bin Al-Mughirah bin Syu’bah] menzonâlu di [so pari], al disè; O jerin une volte cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam intun grup, e o jeri jo che o puartavi il contignidôr di aghe. Dopo al le a sburtâsi. Cuant che al rivà, o lu cjatà intant che o puartavi il contignidôr di aghe. O ai sburtât la aghe par lui, daspò al si è lavât lis mans e la muse. Po dopo al jere daûr a tirâ fûr i doi braçs intant che in chel timp al veve metût sù un vistît di lane roman che al veve mans stretis, cussì al lassà lâ ducj i doi i braçs. Dopo di chê o ai vuardât jù i siei doi khufs par tirâju vie. Duncje al mi disè’. Lassâ i doi khufs in pace, parcè che o ai metût i pîts tai doi khufs intant che a jerin ducj i doi purs, lui al sfruçave dome la part plui alte dai doi khufs. Mi pari al disè; Ash-Sha’bi al disè; 'Urwah al à testemoneât a me di so pari, e so pari al à testemoneât dal Rasulullah, al à contât [Hubdah bin Khalid] al à contât [Hammam] di [Qatadah] di [Al Hasan] di [Zurarah bin Aufa] che [Al-Mughirah bin Shu'bah] al à dit; Il Rasulullah Wasallam al jere une volte in tart..., daspò al menzonà cheste storie, al disè; Dopo o jerin lâts viers la int e al è vignût fûr che Abdurrahman bin ‘Auf al jere daûr a preâ il Fajr cun lôr. Cuant che Abdurrahman al viodè il Profete al jere daûr a fâ un pas indaûr, ma al fasè segn par che al continuàs la sô preiere. Al dîs; Cussì jo e il Profet Sallam o vin preât une rakâ daûr di Abdurrahman, cuant che lui al lu saludà, il Profet Sallam al si è alçât par fâ la preiere che e jere lassade indaûr, e lui nol à zontât. Abu Daud al disè; Abu Said Al-Khudri, Ibnu Az-Zubair e Ibnu Umar a disevin che cui che al pree di bessôl - dopo jessi stât cul imam - al à di fâ la prostrazion pal sahwi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 131
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّأَنَّهُ شَهِدَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ يَسْأَلُ بِلَالًا عَنْ وُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ يَخْرُجُ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَآتِيهِ بِالْمَاءِ فَيَتَوَضَّأُ وَيَمْسَحُ عَلَى عِمَامَتِهِ وَمُوقَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد هُوَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مَوْلَى بَنِي تَيْمِ بْنِ مُرَّةَ
Al à contât [Ubaidullah bin Mu’adz] al à contât [Mi pari] al à contât [Syu’bah] di [Abu Bakr bin Hafsh bin Umar bin Sa’d] che al veve sintût [Abu Abdillah] di [Abu Abdirrahman As-Sulami] che une volte al veve viodût l’abdullahman che al reave come [abdurrahman] Alore Bilal al disè; Al jessì une volte a defecâ, daspò o lu puartavi aghe, daspò al fasè l’abluzion e al si asciugà il turban e dôs scarpis. Abu Daud al disè; Al è Abu Abdillah, un ex sahâ di Bani Taim bin Murrah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 132
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الدِّرْهَمِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ دَاوُدَ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ أَنَّ جَرِيرًابَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَقَالَ مَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَمْسَحَ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ قَالُوا إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ قَالَ مَا أَسْلَمْتُ إِلَّا بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ
Al à dit [Ali bin Husain Ad-Dirhami] al à dit [Ibnu Dawud] di [Bukair bin Amir] di [Abu Zur’ah bin Amru bin Jarir] che [Jarir] une volte al à urinât, daspò al à fat la abluzion, daspò al à asciugât la part plui alte dal so khuf ancje se o ai dit, Ce che al è Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sgjavâlu? I compagns a disevin che il sgjavâ i doi khuf al è sucedût prin da rivelazion dal verset ta Sure Al-Ma’idah, cussì al à rispuindût: “No mi soi convertît al Islam fûr che dopo la rivelazion da Sure Al-Ma’idah.”
Hadith
Imam Abu Dawud : 133
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا دَلْهَمُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ حُجَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّجَاشِيَّ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُفَّيْنِ أَسْوَدَيْنِ سَاذَجَيْنِ فَلَبِسَهُمَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ مُسَدَّدٌ عَنْ دَلْهَمِ بْنِ صَالِحٍ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْبَصْرَةِ
Al à contât [Musaddad] e [Ahmad bin Siu’aib Al Harrani] che ducj i doi a àn dit; A nus è stât contât [Dalham bin Salih] di [Hujair bin Abdullah] di [Ibnu Buraidah] di [so pari] che il re di Najasyi une volte al veve dât al Messazîr di Allah un par di scarpis neris lissis e la forme superiôr. lôr. Musadad al disè; di Dalham ben Salih. Abu Daud al disè; Chest al cjape dentri hadith che a son stâts contâts dome pai abitants di Basrah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 134
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا ابْنُ حَيٍّ هُوَ الْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ الْبَجَلِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ نَسِيتَ بِهَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ
A nus è stât contât che [Ahmad bin Yunus] al à dit [Ibn Hayy, ven a stâi Al Hasan bin Salih] di [Bukair bin Amir Al-Bajali] di [Abdurrahman bin Abu Nu’m] di [Al-Mughirah bin Syu’bah] che il Messazîr di Allah eseguî la abluzion-, cussì o ai dit; O Messazîr di Allah, tu âs dismenteât? Al rispuindè: ‘Ancje tu che tu âs dismenteât, chest al è ce che il me Rabb Azza wa Jalla al à ordenât di fâ’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 135
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ وَحَمَّادٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْجَدَلِيِّ عَنْ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَسْحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ لِلْمُسَافِرِ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ وَلِلْمُقِيمِ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ بِإِسْنَادِهِ قَالَ فِيهِ وَلَوْ اسْتَزَدْنَاهُ لَزَادَنَا
Al à contât che [Hafsh bin Umar] al à contât che [Syu’bah] di [Al Hakkam] e [Hammad] di [Ibrahim] di [Abu Abdillah Al-Jadali] di [Khuzaiman bin Thabit] dal Profete al è dit: al è un dì e une gnot’. Abu Daud al disè; Narât di [Mansur bin Al-Mu’tamir] di [Ibrahim At-Taimi] cul so sanad, al lu menzonà; E se o domandìn di plui, al ne darà di sigûr un periodi di timp in plui.
Hadith
Imam Abu Dawud : 136
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ طَارِقٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ قَطَنٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَقَالَ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَكَانَ قَدْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْقِبْلَتَيْنِ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَوْمًا قَالَ يَوْمًا قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَثَلَاثَةً قَالَ نَعَمْ وَمَا شِئْتَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ الْمِصْرِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسِيٍّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَ قَالَ فِيهِ حَتَّى بَلَغَ سَبْعًا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَمَا بَدَا لَكَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ وَلَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ وَيَحْيَى بْنُ إِسْحَقَ السَّيْلَحِينِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيَّوبَ وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ
Al à dit [Yahya bin Ma’in] al à dit [Amru bin Ar-Rabi’ bin Tariq] al à dit [Yahya bin Ayyub] di [Abdurrahman bin Razin] di [Muhammad bin Yazid] di [Ayyub bin Qathan] di [Ayyub bin Qathan] la persone che e je al preà cul Profete, al disè; O Messazîr di Allah, o pues sgjavâ ducj i doi i khuf? Lui al rispuindè: ‘Sì’. Al domandà di gnûf; Un dì? Lui al rispuindè: ‘Sì, un dì’. Al domandà di gnûf; Doi dîs? Lui al rispuindè: ‘Sì, doi dîs’. Al domandà di gnûf; Trê dîs? Al rispuindè: “Sì, come che tu volis!” Abu dawud al à dit: Chest hadith al è stât contât di [Ibnu Abi Maryam Al-Mishri] di [Yahya bin Ayyub] di [Abdurrahman bin Razin] di [Mohammed bin Yazid bin Abi Ziyad] di [Ubadah bin Nusiy] di [Ubay bin Immarah] al à dit in; Fin che il numar siet al è stât menzonât, e il Rasulullah al à rispuindût: ‘Sì, come che tu volis’. Abu Daud al disè; L’isnad di chest hadith al è stât contestât, e chest hadith nol è fuart, e al è stât ancje contât di [Ibn Abi Maryam] e [Yahya bin Ishak As-Sailahini] di [Yahya bin Ayyub], e ancje l’isnad al è contestât.
Hadith
Imam Abu Dawud : 137
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ وَكِيعٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي قَيْسٍ الْأَوْدِيِّ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَرْوَانَ عَنْ هُزَيْلِ بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَالنَّعْلَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد كَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ لَا يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ لِأَنَّ الْمَعْرُوفَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ هَذَا أَيْضًا عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَلَيْسَ بِالْمُتَّصِلِ وَلَا بِالْقَوِيِّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَابْنُ مَسْعُودٍ وَالْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَأَبُو أُمَامَةَ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَعَمْرُو بْنُ حُرَيْثٍ وَرُوِيَ ذَلِكَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَابْنِ عَبَّاسٍ
Al è stât contât di [Usman bin Abu Syaibah] di [Waki'] di [Sufyan Ats-Tsauri] di [Abu Qais Al Audi, ven a stâi Abdurrahman bin Tsarwan] di [Huzail bin Syurahbil] di [Al-Mughirah bin Syu'bah] e il Rasulullah al i siei doi calçots e i siei sandai. Abu Daud al disè; Abdurrahman bin Mahdi nol à contât chest hadith, parcè che ce che si cognosseve di Mughirah al jere che il Profete al sfruçave la part plui alte dai doi khuf. Abu Daud al disè; E chest al è stât ancje contât di Abu Musa Al Asy’ari dal Profete Sallam, che al à asciugât la part superiôr di dutis dôs lis calçots. In ogni câs, chest hadith nol è continui e nol è fuart. Abu Daud al disè; I amîs che une volte a vevin parât la part superiôr di dutis dôs lis calçots a jerin Ali ben Abi Talib, Ibnu Mas’ud, Al-Bara’ ben ‘Azib, Anas ben Malik, Abu Umamah, Sahal ben Sa’ad e Amru ben Huraits. Compagn, al è stât contât di Omar bin Al-Khatthab e di Ibn Abbas.
Hadith
Imam Abu Dawud : 138
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَعَبَّادُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ عَبَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَوْسُ بْنُ أَبِي أَوْسٍ الثَّقَفِيُّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ وَقَالَ عَبَّادٌ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى كِظَامَةَ قَوْمٍ يَعْنِي الْمِيضَأَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ الْمِيضَأَةَ وَالْكِظَامَةَ ثُمَّ اتَّفَقَا فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ
Al à contât [Musaddad] e [‘Abbad bin Musa] che a disevin ducj i doi; Al à contât [Husyaim] di [Ya’la bin Atha] di [sô pari] - al à dit ‘Abbad - al à contât [Aus bin Abu Aus Ats-Tsaqafi] che il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al à fat l’abluzion e al à asciugât i siei doi sandai e i siei doi pîts. Abbad al disè; O ai viodût une volte il Rasulullah Sallam lâ al puest di abluzion di un popul, ma Musaddad nol à menzonât il puest di abluzion, daspò ducj i doi a son stâts dacuardi sul lafazh; daspò al fasè l’abluzion e al asciugà la part plui alte dai siei doi sandai e dai siei pîts.
Hadith
Imam Abu Dawud : 139
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ قَالَ ذَكَرَهُ أَبِي عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِو قَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ عَلَى ظَهْرِ الْخُفَّيْنِ
Al à dit [Mohammed bin Ash-Shabba Al-Bazzaz] al à dit [Abdurrahman bin Abu Az-Zinad] al à dit; [Mi pari] al à menzonât, di [Urwah bin Az-Zubair] di [Al-Mughirah bin Syu’bah] che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al doprave par sgjavâ ducj i doi i khufs. Intant, infûr di Mohammed che al menzione; Al sfrutà la part superiôr di ducj i doi i khuf.
Hadith
Imam Abu Dawud : 140
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ أَسْفَلُ الْخُفِّ أَوْلَى بِالْمَسْحِ مِنْ أَعْلَاهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِ خُفَّيْهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَا كُنْتُ أَرَى بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ إِلَّا أَحَقَّ بِالْغَسْلِ حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ لَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ بَاطِنُ الْقَدَمَيْنِ أَحَقَّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا وَقَدْ مَسَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ قَالَ كُنْتُ أَرَى أَنَّ بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ أَحَقُّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِهِمَا قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي الْخُفَّيْنِ وَرَوَاهُ عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ كَمَا رَوَاهُ وَكِيعٌ وَرَوَاهُ أَبُو السَّوْدَاءِ عَنْ ابْنِ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا تَوَضَّأَ فَغَسَلَ ظَاهِرَ قَدَمَيْهِ وَقَالَ لَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
Al à dit [Mohammed bin Al-‘Ala] al à dit [Hafsh bin Ghiyats] di [Al Amasy] di [Abu Ishaq] di [Abdu Khair] di [Ali Radliallahu Anhu] al à dit; Se la religjon - l’Islam - e fos fondade su la ment, il font de scarpe al sarès plui adat par jessi asciugât che il alt, e di fat o ai viodût Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam asciugâ la part superiôr di ducj i doi i khufs. Al à dit [Mohammed bin Rafi’] al à dit [Yahya bin Adam] al à dit; Dopo vê contât [Yazid bin Abdul Aziz] di [Al Amasy] cul so isnad, cun chest hadith, al -Ali- al disè; No mi imagjinavi mai che la plante dai pîts e fos plui adate par lâ a lavâ, fintant che no viodè il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam asciugâ la part plui alte dai siei doi khufs. Al à dit [Mohammed bin Al-’Ala`] al à contât [Hafsh bin Ghiyats] di [Al Amasy] cun chest hadith, al -Ali- al à dit; Se la religjon - l’Islam - e fos fondade sui risultâts de ment, di sigûr il didentri dai pîts al sarès plui adat par jessi sfrutât che la part superiôr. E invezit il Profete al à sgjavât la cime di ducj i doi i khufs. E contât di [Waki’] di [Al Amasy] cun la sô femine, lui -Ali- al disè; O pensavi une volte che il font de plante dai pîts al fos plui adat par jessi sfrutât che la part superiôr, fin che o ai viodût il Profete sallallaahu alaihi Wasallam sfrutâ il difûr - la part superiôr - di ducj i doi. Waki’ al disè; Al vûl dî une cubie di khuf. E contât di [Isa bin Yunus] di [Al Amasy] come contât di Waki’ e contât di [Abu As-Sauda`] di [Ibnu Abdi Khair] di [so pari] al disè; O ai viodût une volte Ali fâ l’abluzion, al à lavât il difûr - la part plui alte - des plantis dai siei pîts e al à dit, Se nol fos pal fat che o ai viodût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fâlu, ... alore al à menzonât chel Hadith.
