इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
Islam Al-Haq: Quran ani Hadith
(Khara Islam)
Free Download / मोफत डाउनलोड

इमाम अबू दाऊद (الامام ابو داود) - 4590 हदीस

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 121

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِيَنْثُرْ

आम्हाला [अब्दुल्ला बिन मस्लामा] यांनी [मालिक] यांच्याकडून सांगितले की [अबू अझ-झिनाद] यांनी [अल-अरज] यांच्याकडून [अबू हुरैरा] यांच्या हवाल्याने सांगितले की, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "जेव्हा तुम्हापैकी कोणी वुजू करतो, तेव्हा तो नाकात पाणी भरेल आणि नंतर ते बाहेर काढेल."

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 122

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ قَارِظٍ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَنْثِرُوا مَرَّتَيْنِ بَالِغَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا

हे आम्हाला [इब्राहिम बिन मुसा] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [वकी'] यांच्याकडून, त्यांनी आम्हाला [इब्न अबी ذیعَب] यांच्याकडून, [क़रीظ] यांच्याकडून, [अबू غثفان] यांच्याकडून, [इब्न अब्बास] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शान्ती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "इस्तिंशक (नाकात पाणी शोषणे आणि नंतर ते बाहेर फेकणे) नीटपणे दोन-तीन वेळा करा."

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 123

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ قَالَكُنْتُ وَافِدَ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَوْ فِي وَفْدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُصَادِفْهُ فِي مَنْزِلِهِ وَصَادَفْنَا عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ فَأَمَرَتْ لَنَا بِخَزِيرَةٍ فَصُنِعَتْ لَنَا قَالَ وَأُتِينَا بِقِنَاعٍ وَلَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ الْقِنَاعَ وَالْقِنَاعُ الطَّبَقُ فِيهِ تَمْرٌ ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ أَصَبْتُمْ شَيْئًا أَوْ أُمِرَ لَكُمْ بِشَيْءٍ قَالَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُلُوسٌ إِذْ دَفَعَ الرَّاعِي غَنَمَهُ إِلَى الْمُرَاحِ وَمَعَهُ سَخْلَةٌ تَيْعَرُ فَقَالَ مَا وَلَّدْتَ يَا فُلَانُ قَالَ بَهْمَةً قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا مَكَانَهَا شَاةً ثُمَّ قَالَ لَا تَحْسِبَنَّ وَلَمْ يَقُلْ لَا تَحْسَبَنَّ أَنَّا مِنْ أَجْلِكَ ذَبَحْنَاهَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لَا نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً وَإِنَّ فِي لِسَانِهَا شَيْئًا يَعْنِي الْبَذَاءَ قَالَ فَطَلِّقْهَا إِذًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَهَا صُحْبَةً وَلِي مِنْهَا وَلَدٌ قَالَ فَمُرْهَا يَقُولُ عِظْهَا فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلْ وَلَا تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ أُمَيَّتَكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ الْوُضُوءِ قَالَ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ وَخَلِّلْ بَيْنَ الْأَصَابِعِ وَبَالِغْ فِي الِاسْتِنْشَاقِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ صَائِمًاحَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ وَافِدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَنَّهُ أَتَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ فَلَمْ يَنْشَبْ أَنْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَقَلَّعُ يَتَكَفَّأُ وَقَالَ عَصِيدَةٌ مَكَانَ خَزِيرَةٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَمَضْمِضْ

आम्हाला [कुतायबा बिन सा'द] यांनी दुसऱ्या गटात सांगितले, त्यांनी सांगितले; आम्हाला [याह्या बिन सुलैम] यांनी [इस्माईल बिन कथीर] यांच्याकडून, [आशिम बिन लकीथ बिन शबराह] यांच्याकडून, [त्यांच्या वडिलांकडून, लकीथ बिन शबराह] यांच्याकडून सांगितले, त्यांनी सांगितले; मी एकदा बनी मुन्तफिकचा दूत होतो, किंवा मी बनी मुन्तफिकच्या प्रतिनिधीमंडळाचा सदस्य होतो, जे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे गेले होते; त्यांनी सांगितले: जेव्हा आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेलो, तेव्हा ते घरी नव्हते, परंतु आम्ही फक्त उम्म अल-मु'मिनीन 'आयशा' (रज़ियल्लाहु अंहा) यांना भेटलो. लाकिथ पुढे म्हणाले: मग तिने (आयशा रज़ियल्लाहु अंहा) आमच्यासाठी खज़िरा (लहान तुकड्यांमध्ये कापलेल्या मांसासह शिजवलेली एक प्रकारची दलिया) बनवून दिली. आमच्यासाठी जेवण तयार झाल्यानंतर, आमच्याकडे खजूर भरलेली एक वाटी आणली गेली, मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आले आणि म्हणाले, 'तुम्हाला काही अन्न दिले गेले आहे का, किंवा तुम्हाला काही अन्न तयार करण्यास सांगितले गेले आहे का?' त्याने (लकीथने) सांगितले, 'आम्ही उत्तर दिले, "होय, हे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम."' लकीथ पुढे म्हणाला: आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत बसलो होतो, तेवढ्यात अचानक गवळी आला आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या बोकड्यांना त्यांच्या तबेल्यात घेऊन गेला, त्यासोबत एक बांके करणारा मेंढराचा पिल्लू होता. मग त्याने (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) विचारले: 'अरे, इतक्यात तू काय पाहत आहेस?' गवळ्याने उत्तर दिले: 'एका बकर्‍याला पिल्लू झाले आहे.' त्याने सांगितले: 'त्याच्या जागी एक बकरी कापून टाका.' मग त्याने पुन्हा सांगितले: 'असे कधीही समजू नकोस की आम्ही ही बकरी तुझ्यासाठीच कापतोय. आमच्याकडे शंभर बकऱ्यो आहेत; त्यापेक्षा जास्त आम्हाला नकोत. जर गवळी त्यांपैकी एखाद्या बकरीपेक्षा जास्त सांभाळत असेल (कारण एखाद्या बकरीला पिल्लू झालं असेल), तर आम्ही त्या नवजात पिल्ल्याच्या बदल्यात एक बकरी वधतो." लाकिथ पुढे म्हणाला: "मी म्हटलं: 'अल्लाहच्या प्रेषिता, खरंच माझी एक पत्नी आहे जी वाईट बोलते.' त्याने सांगितले: "मग तिला घटस्फोट दे." लाकिथ म्हणाला: मी म्हटले: "अल्लाहच्या प्रेषिता, ती खरोखरच माझी जीवनसाथी झाली आहे आणि तिच्यापासून मला एक मूलही आहे." त्यांनी सांगितले, "तिला सल्ला दे! जर ती चांगली असेल, तर ती नक्कीच तुझा सल्ला मानेल, आणि तुझ्या बायकोला जशी तू तुझ्या दासीला मारतोस तशी मारू नकोस." मग मी म्हणालो, "हे अल्लाहचे प्रेषित, मला वुजू कसे करायचे ते सांगा." त्याने उत्तर दिले, 'वुजू नीट करा, बोटांनी पायाच्या बोटांमध्ये घाला, आणि जोपर्यंत तुम्ही उपवास केलेले नसाल तोपर्यंत नाकात जोरात पाणी ओढा.' हे आम्हाला ['उकबा बिन मुक्रम] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [यह्या बिन सईद] यांच्याकडून सांगितले ज्यांनी आम्हाला सांगितले [इब्न जुरैज], ज्यांनी मला सांगितले [इस्माईल बिन कथीर] यांच्याकडून [आशिम बिन लाकिथ बिन शब्राह] यांच्याकडून [त्यांच्या वडिलांकडून, बानी मुंताफिकचे एक दूत] की त्यांनी एकदा 'आयशा' यांना भेटले, आणि त्यांनी त्या संदर्भात एक हदीस सांगितली. त्याने सांगितले: 'थोड्याच वेळात, अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) वेगाने चालत आले. त्याने खज़िराह ऐवजी 'अशिदा' असेही म्हटले. हे आम्हाला [मुहम्मद बिन याह्या बिन फारिस] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू 'आशिम] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला या हदीसबाबत [इब्न जुरैज] यांच्याकडून सांगितले; त्यांनी त्याला सांगितले: 'जेव्हा तुम्ही वुजू करता, तेव्हा तोंड धुवा.'

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 124

حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ يَعْنِي الرَّبِيعَ بْنَ نَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ زَوْرَانَ عَنْ أَنَسٍ يَعْنِي ابْنَ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا تَوَضَّأَ أَخَذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَأَدْخَلَهُ تَحْتَ حَنَكِهِ فَخَلَّلَ بِهِ لِحْيَتَهُ وَقَالَ هَكَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّقَالَ أَبُو دَاوُد وَالْوَلِيدُ بْنُ زَوْرَانَ رَوَى عَنْهُ حَجَّاجُ بْنُ حَجَّاحٍ وَأَبُو الْمَلِيحِ الرَّقِّيُّ

आम्हाला हे [अबू ताउबा, अर-रबी' बिन नाफि'] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू अल-मालिह] यांच्याकडून, त्यांच्याकडून [अल-वलीद बिन जाउरान] यांच्याकडून, त्यांच्याकडून [अनस बिन मालिक] यांच्याकडून सांगितले की जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, वुजू करीत, तेव्हा ते त्यांच्या दोन्ही हातांच्या तळव्यांवर पाणी घेत, मग तो पाणी खाज्याखाली धरून बोटांनी दाढीमध्ये फिरवत असे आणि म्हणत असे: 'माझ्या प्रभूने, सर्वोच्च आणि गौरवशालीने, मला असेच आज्ञा केली आहे.' अबू दाऊद म्हणाले: हज्जाज बिन हज्जाज यांनी अल-वलीद बिन ज़ौरान आणि अबू अल-मालिह अर-राकी यांच्याकडून हदीस नमुद केली आहे.

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 125

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً فَأَصَابَهُمْ الْبَرْدُ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُمْ أَنْ يَمْسَحُوا عَلَى الْعَصَائِبِ وَالتَّسَاخِينِ

आम्हाला [अहमद बिन मुहम्मद बिन हनबल यांनी] सांगितले, ज्यांनी [यह्या बिन सईद] यांच्याकडून, [सौर] यांच्याकडून, [राशिद बिन साद] यांच्याकडून, [तौबाँ] यांनी सांगितले की: अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी एकदा एक तुकडी (स्वतःसोबत न जाता) पाठवली, आणि त्यांना थंडीचा सामना करावा लागला. जेव्हा ते पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे आले, तेव्हा त्यांनी त्यांना त्यांच्या पगडींवर आणि खफ्फांवर मसाह करण्याचा आदेश दिला.

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 126

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي مَعْقِلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ قِطْرِيَّةٌ فَأَدْخَلَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْعِمَامَةِ فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رَأْسِهِ وَلَمْ يَنْقُضْ الْعِمَامَةَ

हे आम्हाला [अहमद बिन शालीह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इब्न वहाब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मुआविया बिन शालीह] यांच्याकडून, [अब्दुल अजीज बिन मुस्लिम] यांच्याकडून, [अबू मा'किल] यांच्याकडून, [अनस बिन मलिक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी एकदा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना कित्रिय्या टोपी घातलेल्या अवस्थेत वुजू करताना पाहिले; त्यांनी टोपीखालील बाजूने हात घातला आणि टोपी न काढता डोक्याच्या पुढील भागावर पोचणी केली.

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 127

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ عَنْ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ شَدَّادٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ يَدْلُكُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ بِخِنْصَرِهِ

आम्हाला हे [कुतायबा बिन सा'द] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इब्न लाहि'आह] यांच्याकडून, [यझीद बिन 'अमरु] यांच्याकडून, [अबु अब्दिर्रहमान अल-हुबुलि] यांच्याकडून, [अल-मुस्तौरिद बिन शद्दद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; मी एकदा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना वुजू करताना पाहिले; ते दोन्ही पायांच्या बोटांना त्यांच्या लहान बोटाने घासत होते.

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 128

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ الْمُغِيرَةَ يَقُولُعَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَبْلَ الْفَجْرِ فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَأَنَاخَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدِهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ حَسَرَ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمَّا جُبَّتِهِ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا إِلَى الْمِرْفَقِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَقْبَلْنَا نَسِيرُ حَتَّى نَجِدَ النَّاسَ فِي الصَّلَاةِ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَصَلَّى بِهِمْ حِينَ كَانَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَوَجَدْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَفَّ مَعَ الْمُسْلِمِينَ فَصَلَّى وَرَاءَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الرَّكْعَةَ الثَّانِيَةَ ثُمَّ سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاتِهِ فَفَزِعَ الْمُسْلِمُونَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ لِأَنَّهُمْ سَبَقُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ فَلَمَّا سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمْ قَدْ أَصَبْتُمْ أَوْ قَدْ أَحْسَنْتُمْ

आम्हाला [अहमद बिन शालीह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुल्ला बिन वहाब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [युनूस बिन याझीद] यांच्याकडून [इब्न शिहाब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला ['अब्बद बिन زیاد] यांनी सांगितले की ['उरवा बिन अल-मुघीरा बिन शु'बाह] त्याने त्याला सांगितले की त्याने [त्याचे वडील, अल-मुघीरा] ऐकले होते; त्याने म्हटले, 'तबूकच्या लढाईदरम्यान, पहाटेच्या आधी, अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची कृपा आणि शांती त्यांच्यावर असो, एकदा मार्गाबाहेर गेले, म्हणून मीही त्यांच्यासोबत जाण्यासाठी मार्गाबाहेर गेलो.' मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आपल्या सवारीला थांबवले आणि त्यांनी शौचासाठी जागा सोडली. ते शौचातून मोकळे झाल्यावर, मी एका पात्रातून त्यांच्या हातांवर पाणी ओतले. त्यांनी दोन्ही तळहातांवर पाणी ओतले आणि नंतर आपले चेहरा धुतले. त्यानंतर त्यांनी त्यांच्या मोकळ्या, घट्ट बसणाऱ्या चादरीच्या बाहींना वर गुंडाळले; मग त्या पुन्हा चादरीखाली लोटल्या आणि त्यातून बाहेर काढल्या, आणि त्यांनी कोपरांपर्यंत हात धुले, डोक्याला आणि खूफांच्या वरच्या भागाला पोछले. त्यानंतर तो आपल्या सवारीवर चढला आणि आम्ही आमचा प्रवास सुरू ठेवला, जोपर्यंत आम्हाला लोक (सहाबी) नमाज अदा करताना दिसले; त्यांनी अब्दुर्रहमान इब्न औफ यांना इमाम म्हणून नेमले होते. त्याने त्यांच्यासोबत वेळेच्या सुरुवातीला नमाज अदा केली, आणि आम्हाला आढळले की अब्दुर्रहमान इब्न औफ यांनी त्यांच्यासोबत फज्र नमाजाची एक रकअत आधीच अदा केली होती. मग अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची शान्ति आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, आले आणि मुसलमानांच्या रांगेत सामील झाले, दुसऱ्या रकातात अब्दुर्रहमान बिन औफ यांच्या मागे नमाज अदा केली. अब्दुर्रहमान यांनी सलाम म्हटल्यानंतर, पैगंबर, अल्लाहची शान्ति आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, नमाज पूर्ण करण्यासाठी उभे राहिले. अचानक मुसलमानांना धक्का बसला आणि अनेकांनी "सُبْحانَ الله" (अल्लाहु अकबर) असे म्हटले, कारण त्यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यापूर्वीच नमाज पूर्ण केली होती. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सलाम फेरल्यानंतर त्यांना म्हटले, "तुम्ही जे केले ते बरोबर आहे" किंवा "तुम्ही जे केले ते चांगले आहे."

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 129

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ التَّيْمِيِّ حَدَّثَنَا بَكْرٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ نَاصِيَتَهُ وَذَكَرَ فَوْقَ الْعِمَامَةِقَالَ عَنْ الْمُعْتَمِرِ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَعَلَى نَاصِيَتِهِ وَعَلَى عِمَامَتِهِ قَالَ بَكْرٌ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ

ही हदीस आम्हाला [मुसद्दद] यांनी सांगितली, ज्यांनी [यह्या बिन सईद] यांच्याकडून हदीस आम्हाला सांगितली. आणि [मुसद्दद] यांनी आम्हाला सांगितले, [अल-मुअतमिр] यांनी आम्हाला [अत-ताइमी] यांच्याकडून सांगितले, [बक्र] यांनी आम्हाला [अल-हसन] यांच्याकडून, [इब्न अल-मुघीरा बिन शुबाह] यांच्याकडून, [अल-मुघीरा बिन शुबाह] यांच्याकडून की अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, यांनी वुजू केले आणि त्यांच्या डोक्याच्या वरच्या भागावर पोचवले. आणि मुघीरा यांनी सांगितले की त्यांनी त्यांच्या पगडीवर पोचवले. त्यांनी [अल-मुअतमिर] यांच्याकडून सांगितले मी [माझ्या वडिलांकडून] [बक्र बिन अब्दुल्लाह] यांच्याकडून [अल-हसन] यांच्याकडून [इब्न अल-मुघैरा बिन शुबाह] यांच्याकडून [अल-मुघैरा] यांच्या हदीसचा उल्लेख ऐकला की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्यांच्या दोन्ही खुफच्या वरच्या भागावर, त्यांच्या डोक्याच्या वरच्या भागावर तसेच त्यांच्या पगडीच्या वरच्या भागावर पोछत असत. बक्र म्हणाले: 'खरोखरच, मी हे इब्न अल-मुघिराह यांच्याकडून ऐकले

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 130

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ يَذْكُرُ عَنْ أَبِيهِ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَكْبِهِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ فَخَرَجَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ فَتَلَقَّيْتُهُ بِالْإِدَاوَةِ فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ ذِرَاعَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ مِنْ جِبَابِ الرُّومِ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَضَاقَتْ فَادَّرَعَهُمَا ادِّرَاعًا ثُمَّ أَهْوَيْتُ إِلَى الْخُفَّيْنِ لِأَنْزَعَهُمَا فَقَالَ لِي دَعْ الْخُفَّيْنِ فَإِنِّي أَدْخَلْتُ الْقَدَمَيْنِ الْخُفَّيْنِ وَهُمَا طَاهِرَتَانِ فَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ أَبِي قَالَ الشَّعْبِيُّ شَهِدَ لِي عُرْوَةُ عَلَى أَبِيهِ وَشَهِدَ أَبُوهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ وَعَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ هَذِهِ الْقِصَّةَ قَالَ فَأَتَيْنَا النَّاسَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُصَلِّ بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ أَنْ يَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ يَمْضِيَ قَالَ فَصَلَّيْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ رَكْعَةً فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الرَّكْعَةَ الَّتِي سُبِقَ بِهَا وَلَمْ يَزِدْ عَلَيْهَا قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَابْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ عُمَرَ يَقُولُونَ مَنْ أَدْرَكَ الْفَرْدَ مِنْ الصَّلَاةِ عَلَيْهِ سَجْدَتَا السَّهْوِ

हे आम्हाला [मुसद्दद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [ईसा बिन युनूस] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [माझ्या वडिलांकडून] आणि [अश-शा'बी] यांच्याकडून सांगितले, त्यांनी म्हटले: मी एकदा [उरवा बिन अल-मुघीरा बिन शुबाह] यांना त्यांच्या वडिलांकडून सांगताना ऐकले, ते म्हणाले: आम्ही एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत एका कारवानात होतो, आणि मी पाण्याची पात्रा उचलून चाललो होतो. मग ते शौचासाठी गेले. जेव्हा ते परत आले, तेव्हा मी पाण्याची पात्रा उचलून त्यांच्या समोर आलो. मी त्याच्यासाठी पाणी ओतले, आणि त्याने आपले हात व चेहरा धुतले. मग त्याने आपली बाहू काढण्याचा विचार केला, परंतु तो घट्ट रोमन ऊनी कोट घातला होता ज्यामुळे त्याचे हात घट्ट बसले होते, म्हणून त्याने बाहू काढल्या. त्यानंतर मी त्यांचे दोन खुफ काढण्यासाठी वाकलो. तेव्हा त्यांनी मला म्हटले, 'दोन्ही खुफ तसेच राहू द्या, कारण मी त्यात पाय घातले तेव्हा दोन्ही शुद्ध अवस्थेत होते; मी फक्त त्या दोन्ही खुफांच्या वरच्या भागावर पोचणी केली.' माझ्या वडिलांनी सांगितले: अस-शा'बी म्हणाले: 'उरवाह यांनी त्यांच्या वडिलांविषयी, आणि त्यांच्या वडिलांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याविषयी साक्ष दिली की [हुबदाह बिन खालिद] यांनी आम्हाला सांगितले, आणि [हम्माम] यांनी [कतादा] यांच्याकडून, [अल-हसन] यांच्याकडून, [जुराराह बिन औफा] यांच्याकडून आम्हाला सांगितले की [अल-मुघीरा बिन शु'बा] म्हणाले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) एकदा उशिरा आले…, मग त्यांनी ही कथा सांगितली: मग आम्ही लोकांकडे गेलो आणि पाहिले की अब्दुर्रहमान बिन औफ त्यांच्यासोबत फज्रची नमाज अदा करत होता. जेव्हा अब्दुर-रहमान यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना पाहिले, तेव्हा ते मागे हटणार होते, परंतु पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांना प्रार्थना सुरू ठेवण्याचा इशारा केला. त्यांनी सांगितले: "मग मी अब्दुर-रहमान यांच्या मागे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत एक रकअत प्रार्थना केली; जेव्हा त्यांनी सलाम फेडला, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) उभे राहिले आणि त्यांनी चुकलेली प्रार्थना भरून काढली, आणि त्यात काहीही वाढवले नाही." अबू दावूद म्हणाले: अबू सईद अल-खुद्री, इब्न अझ-जुबैर आणि इब्न उमर यांनी सांगितले की जो कोणी इमामसोबत नमाज अदा केल्यानंतर एकटाच नमाज अदा करत असेल, त्याने विस्मरण प्रणाम (सज्दा) करणे आवश्यक आहे.

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 131

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّأَنَّهُ شَهِدَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ يَسْأَلُ بِلَالًا عَنْ وُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ يَخْرُجُ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَآتِيهِ بِالْمَاءِ فَيَتَوَضَّأُ وَيَمْسَحُ عَلَى عِمَامَتِهِ وَمُوقَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد هُوَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مَوْلَى بَنِي تَيْمِ بْنِ مُرَّةَ

आम्हाला [उबैदुल्ला बिन मुआध] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [माझ्या वडिलांकडून] सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शुबाह] यांच्याकडून सांगितले, [अबू बक्र बिन हफ्श बिन उमर बिन साद] यांच्याकडून, की त्यांनी [अबू अब्दुल्ला] यांना [अबू अब्दुर्रहमान अस-सुलामी] यांच्याकडून ऐकले की त्यांनी एकदा अब्दुर्रहमान बिन 'औफ यांना विचारताना पाहिले [बिलाल] यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या वुजू (अंगशुद्धी) विषयी सांगितले की, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) एकदा शौचासाठी बाहेर गेले, नंतर मी त्यांना पाणी आणून दिले, तेव्हा त्यांनी वुजू करून आपला पगडी आणि दोन्ही जोती पुसल्या. अबू दावूद म्हणाले: 'तो अबू अब्दुल्लाह आहे, बानी तैम बिन मुर्राह यांचा माजी गुलाम.'

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 132

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الدِّرْهَمِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ دَاوُدَ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ أَنَّ جَرِيرًابَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَقَالَ مَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَمْسَحَ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ قَالُوا إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ قَالَ مَا أَسْلَمْتُ إِلَّا بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ

हे आम्हाला [अली बिन हुसैन अद-दिरहामी] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इब्न दाऊद] यांच्याकडून, [बकैर बिन 'अमीर] यांच्याकडून, [अबू जुरा'ह बिन 'अमर बिन जारिर] यांच्याकडून सांगितले की, [जारिर] यांनी एकदा शौचासाठी जाऊन नंतर वुजू केले, मग त्याने आपल्या खुफच्या वरच्या भागावर पोछले आणि म्हणाला, 'मला त्यांच्यावर पोछण्यापासून काय रोखते, जेव्हा मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना त्यांच्यावर पोछताना पाहिले आहे?' साथींनी सांगितले, 'खुफवर पोछण्याची परवानगी सूरा अल-मायदातील आयत उतरण्यापूर्वी होती,' तेव्हा त्याने उत्तर दिले, 'मी सूरा अल-मायदा उतरल्यानंतरच इस्लाममध्ये प्रवेश केला.'

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 133

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا دَلْهَمُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ حُجَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّجَاشِيَّ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُفَّيْنِ أَسْوَدَيْنِ سَاذَجَيْنِ فَلَبِسَهُمَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ مُسَدَّدٌ عَنْ دَلْهَمِ بْنِ صَالِحٍ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْبَصْرَةِ

हे आम्हाला [मुसद्दद] आणि [अहमद बिन शू'ऐब अल-हarrani] यांनी सांगितले; दोघांनीही म्हटले: हे आम्हाला [वकी'] यांनी सांगितले; हे आम्हाला [दलहम बिन शालीह] यांनी [हुजैर बिन अब्दुल्ला] यांच्याकडून, त्यांनी [इब्न बुरायदा] यांच्याकडून, त्यांनी [त्यांच्या वडिलांकडून] सांगितले की राजा नजाशींनी एकदा अल्लाहच्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना एक जोडी गुळगुळीत काळे बूट भेट म्हणून दिले, त्यांनी ते घातले, नंतर वुजू करून दोन्ही बुटांच्या वरून हात फिरवला. मुसद्दद म्हणाले: दलहम बिन शालीह यांच्याकडून. अबू दावूद म्हणाले: ही त्या हदीसांपैकी एक आहे जी विशेषतः बसरा येथील लोकांनीच वर्णिली आहे.

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 134

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا ابْنُ حَيٍّ هُوَ الْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ الْبَجَلِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ نَسِيتَ بِهَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ

आम्हाला हे [अहमद बिन युनूस] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इब्न हय्य, म्हणजे अल-हसन बिन शालीह] यांच्याकडून, [बुकैर बिन 'आमिर अल-बाजली] यांच्याकडून, [अब्दुर्रहमान बिन अबू नु'म] यांच्याकडून, [अल-मुघीरा बिन शु'बाह] यांच्याकडून सांगितले की अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी एकदा वुजू करताना त्यांच्या खुफच्या वरून पोछले, तेव्हा मी म्हणालो: 'ऐ अल्लाहचे प्रेषित, तुम्ही विसरले का?' त्यांनी उत्तर दिले: 'नाही, तुम्ही विसरले; हेच ते आहे ज्याद्वारे माझ्या प्रभू, सर्वशक्तिमान आणि उन्नत, यांनी मला आज्ञा केली आहे.'

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 135

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ وَحَمَّادٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْجَدَلِيِّ عَنْ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَسْحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ لِلْمُسَافِرِ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ وَلِلْمُقِيمِ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ بِإِسْنَادِهِ قَالَ فِيهِ وَلَوْ اسْتَزَدْنَاهُ لَزَادَنَا

हे आम्हाला [हफ्श बिन उमर] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शु'बाह] यांच्याकडून सांगितले [अल-हक्कम] आणि [हम्माद] यांनी [इब्राहीम] यांच्याकडून, त्यांनी [अबू अब्दुल्लाह अल-जादली] यांच्याकडून, त्यांनी [खुझैमान बिन साबित] यांच्याकडून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून सांगितले की, ते म्हणाले: "प्रवाशासाठी खुफवर तीन दिवस आणि स्थायी व्यक्तीसाठी एक दिवस आणि एक रात्र पुसणे आहे." अबू दावूद म्हणाले: हे [मंशूर बिन अल-मु'तमिर] यांनी त्यांच्या प्रेषण साखळीसह [इब्राहीम अल-ताईमी] कडून कथन केले, आणि त्यांनी सांगितले: 'आणि जर आम्ही त्याच्याकडे आणखी विचारले असते, तर तो निश्चितच मुदतवाढ देत असता.'

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 136

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ طَارِقٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ قَطَنٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَقَالَ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَكَانَ قَدْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْقِبْلَتَيْنِ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَوْمًا قَالَ يَوْمًا قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَثَلَاثَةً قَالَ نَعَمْ وَمَا شِئْتَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ الْمِصْرِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسِيٍّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَ قَالَ فِيهِ حَتَّى بَلَغَ سَبْعًا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَمَا بَدَا لَكَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ وَلَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ وَيَحْيَى بْنُ إِسْحَقَ السَّيْلَحِينِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيَّوبَ وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ

हे आम्हाला [यह्या बिन मा'इन] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला ['अमरु बिन अर-रबी' बिन थारिक] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला [यह्या बिन आय्यूब] यांनी सांगितले, [अब्दुर्रहमान बिन रझीन] यांच्याकडून, [मुहम्मद बिन याझीद] यांच्याकडून [अय्यूब बिन काथान] यांनी [उबाय बिन इमाराह] यांच्याकडून सांगितले की: पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्यासोबत दोनही किब्लांकडे नमाज अदा करणाऱ्यांपैकी एक असलेल्या याह्या बिन आय्यूब यांनी विचारले: 'ऐ पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, मी माझ्या खुफवर मसह करू का?' त्यांनी उत्तर दिले: 'होय.' त्यांनी पुन्हा विचारले: 'एका दिवसासाठी?' त्याने उत्तर दिले: 'होय, एका दिवसासाठी.' त्याने पुन्हा विचारले: 'दोन दिवस?' त्याने उत्तर दिले: 'होय, दोन दिवसांसाठी.' त्याने पुन्हा विचारले: 'तीन दिवस?' त्याने उत्तर दिले: 'होय, जितके तुम्हाला हवे तितके!' अबू दावूद म्हणाले: ही हदीस [इब्न अबी मरयम अल-मिश्री] यांनी [यह्या बिन आय्यूब] यांच्याकडून, त्यांनी [अब्दुर्रहमान बिन रझीन] यांच्याकडून, त्यांनी [मुहम्मद बिन याझीद बिन अबी زیاد] यांच्याकडून, त्यांनी [उबादा बिन नुसिय्य] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [उबाय बिन इमाराह] यांच्याकडून सांगितली आहे, ज्यांनी त्यात म्हटले; जेव्हा सात या संख्येचा उल्लेख झाला, तेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले: "होय, जसे तुम्हाला हवे तसे." अबू दाऊद म्हणाले: या हदीसच्या परंपरेबाबत वाद आहे, आणि ही हदीस प्रमाणभूत नाही; ही हदीस [इब्न अबी मरयम] आणि [याह्या बिन इशाक अस-सैलाहीनी] यांनीही [याह्या बिन आय्यूब] यांच्याकडून नोंदवली आहे, आणि त्यांच्या परंपरेबाबतही वाद आहे.

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 137

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ وَكِيعٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي قَيْسٍ الْأَوْدِيِّ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَرْوَانَ عَنْ هُزَيْلِ بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَالنَّعْلَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد كَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ لَا يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ لِأَنَّ الْمَعْرُوفَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ هَذَا أَيْضًا عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَلَيْسَ بِالْمُتَّصِلِ وَلَا بِالْقَوِيِّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَابْنُ مَسْعُودٍ وَالْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَأَبُو أُمَامَةَ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَعَمْرُو بْنُ حُرَيْثٍ وَرُوِيَ ذَلِكَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَابْنِ عَبَّاسٍ

हे आम्हाला [उत्मान बिन अबू शैबह] यांनी [वकी'] यांच्याकडून, [सुफ्यान अल-थौरी] यांच्याकडून, [अबू कायस अल-औदी, म्हणजे अब्दुर्रहमान बिन तारवान] यांच्याकडून, [हुझैल बिन शुराखबिल] यांच्याकडून, [अल-मुघिरा बिन शु'बाह] यांच्याकडून कथन केले आहे. की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी वुजू केले आणि त्यांच्या मोजे व चप्पलांच्या वरून पोछले. अबू दावूद म्हणाले: 'अब्दुर्रहमान बिन महदी यांनी हा हदीस रिवायत केला नाही, कारण मुघीराह (रज़िअल्लाहु तआला अन्हु) यांच्याकडून जे ज्ञात आहे ते म्हणजे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी दोन्ही खफफांच्या वरून पोछले.' अबू दावूद म्हणाले: 'आणि हे अबू मूसा अल-अश'अरी (रज़िअल्लाहु तआला अन्हु) यांच्याकडून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यापासून देखील रिवायत आहे की त्यांनी दोन्ही मोज्यांच्या वरून पोछले. तथापि, हा हदीस सतत नाही आणि मजबूतही नाही. अबू दावूद म्हणाले: ज्या सहचार्‍यांनी दोन्ही मोज्यांच्या वरून पोछत असे ते होते अली इब्न अबी तालिब, इब्न मसऊद, अल-बरा इब्न आझिब, अनस इब्न मलिक, अबू उमामा, सहल इब्न साद आणि अम्र इब्न हुरैथ. त्याचप्रमाणे, हे 'उमर इब्न अल-खत्ताब आणि इब्न 'अब्बास यांच्याकडूनही कथित आहे.

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 138

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَعَبَّادُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ عَبَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَوْسُ بْنُ أَبِي أَوْسٍ الثَّقَفِيُّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ وَقَالَ عَبَّادٌ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى كِظَامَةَ قَوْمٍ يَعْنِي الْمِيضَأَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ الْمِيضَأَةَ وَالْكِظَامَةَ ثُمَّ اتَّفَقَا فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ

हे आम्हाला [मुसद्दद] आणि [अब्बाद बिन मुसा] यांनी सांगितले; दोघांनीही म्हटले: हे आम्हाला [हुशैम] यांनी [या'ला बिन 'अथा'] यांच्याकडून त्यांच्या वडिलांकडून सांगितले – अब्बाद म्हणाले – की [औस बिन अबू औस अत-सकाफी] यांनी मला सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी वुजू केले आणि त्यांच्या चप्पलांवर व पायांवर पोचवले. अब्बाद म्हणाले: मी एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना एका ठिकाणी जाताना पाहिले जिथे काही लोक वुजू करत होते, जरी मुसद्ददने त्या ठिकाणाच्या स्वरूपाचा उल्लेख केला नाही; नंतर दोघांनी शब्दांवर सहमती दर्शवली: मग त्यांनी वुजू केले आणि त्यांच्या चपलांच्या वरच्या भागावर व पायांवर पोचवले.

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 139

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ قَالَ ذَكَرَهُ أَبِي عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِو قَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ عَلَى ظَهْرِ الْخُفَّيْنِ

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन अश-शब्बाह अल-बज़्ज़ाज़] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुर्रहमान बिन अबू अज़्-ज़िनाद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: [माझ्या वडिलांनी] सांगितले की, ['उरवा बिन अझ-जुबैर] यांच्याकडून [अल-मुघिरा बिन शु'बाह] यांनी सांगितले की, अल्लाहचे प्रेषित (त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत) दोन्ही खूफांवर पुसून घेत. तर मुहम्मद वगळता इतरांनी सांगितले: त्यांनी दोन्ही खूफांच्या वरच्या भागावर पुसून घेतले.

हदीस

इमाम अबू दाऊद : 140

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ أَسْفَلُ الْخُفِّ أَوْلَى بِالْمَسْحِ مِنْ أَعْلَاهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِ خُفَّيْهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَا كُنْتُ أَرَى بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ إِلَّا أَحَقَّ بِالْغَسْلِ حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ لَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ بَاطِنُ الْقَدَمَيْنِ أَحَقَّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا وَقَدْ مَسَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ قَالَ كُنْتُ أَرَى أَنَّ بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ أَحَقُّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِهِمَا قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي الْخُفَّيْنِ وَرَوَاهُ عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ كَمَا رَوَاهُ وَكِيعٌ وَرَوَاهُ أَبُو السَّوْدَاءِ عَنْ ابْنِ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا تَوَضَّأَ فَغَسَلَ ظَاهِرَ قَدَمَيْهِ وَقَالَ لَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन अल-आला] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हफ्श बिन गियाथ्स] यांच्याकडून, [अल-अमासी] यांच्याकडून, [अबू इसहाक] यांच्याकडून, [अब्दु खैर] यांच्याकडून, [अली (रज़िअल्लाहु अन्हु)] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; जर धर्म (इस्लाम) फक्त तर्कावर आधारित असता, तर नक्कीच जोत्याच्या तळाला वरच्या भागापेक्षा पुसणे अधिक योग्य ठरले असते, आणि खरंच मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना त्यांच्या दोन्ही खूफच्या वरच्या भागावर पुसताना पाहिले आहे. हे आम्हाला [मुहम्मद बिन रफी'] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [यह्या बिन आदम] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; आम्हाला [यजीद बिन अब्दुल अजीज] यांनी त्यांच्या संप्रदायानुसार [अल-अमासी] यांच्याकडून ही हदीस सांगितली, ज्यात तो (अली) म्हणाला: 'मी कधीच कल्पना केली नव्हती की पायांच्या तळव्यांना धुण्यापेक्षा जास्त पात्रता आहे, जोपर्यंत मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना त्यांच्या दोन खूफांच्या वरच्या भागाला पोछताना पाहिले नाही.' आम्हाला [मुहम्मद बिन अल-आला] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हफ्श बिन गियातस] यांच्याकडून [अल-अमाशी] यांच्या मार्गे ही हदीस सांगितली, ज्यात तो (अली) म्हणाला: 'जर धर्म (इस्लाम) फक्त तर्क-विवेकावर आधारित असता, तर पायांच्या आतील भागाला त्यांच्या वरच्या भागापेक्षा पुसण्यास अधिक पात्र ठरले असते. आणि खरोखरच पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांच्या दोन खूफच्या वरच्या भागावर झाडले. आणि [वकी'] यांनी [अल-अ'मासी] यांच्याकडून त्यांच्या प्रेषण साखळीसह हदीस नमुद केली आहे, ज्यात तो (अली) म्हणाला: 'मला वाटायचं की पायांच्या तळव्यांना वरच्या भागांपेक्षा पुसण्यास अधिक पात्रता आहे, जोपर्यंत मी अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांना दोन्ही बाजूंच्या बाह्य (वरच्या) भागांना पुसत पाहिले नाही.' वकी' म्हणाले: 'त्यांचा अर्थ खूफची एक जोडी होय. आणि हे [इसा बिन युनूस] यांनी [अल-अमासी] कडून, जसे वाकी' यांनी वर्णन केले आहे, तसेच [अबू अस-सुदा'] यांनी [इब्न अब्दी खैर] कडून त्यांच्या वडिलांकडून असेही वर्णन केले आहे, की त्यांनी सांगितले; मी एकदा अली (रज़ियल्लाहु अन्हु) यांना वुज़ू करताना पाहिले; त्यांनी दोन्ही पायांच्या बाह्य (वरच्या) भागांना धुतले आणि म्हणाले, 'जर मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना असे करताना पाहिले नसते, …' मग त्यांनी ती हदीस सांगितली.