Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 121
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِيَنْثُرْ
O ne l’é stæto dito da-o [Abdullah bin Maslamah] da [Malik] da [Abu Az-Zinad] da [Al A’raj] da [Abu Hurairah] che o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allah in sce de lê) o l’à dito: ‘Quande un de voscià o fa l’abluçion, ch’o mette l’ægua feua e o no’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 122
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ قَارِظٍ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَنْثِرُوا مَرَّتَيْنِ بَالِغَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا
O n’à dito [Ibrahim bin Musa] o n’à dito [O Waki’] o n’à dito [Ibn Abi Dzi’b] da [Qarizh] da [Abu Ghathafan] da [Ibn Abbas] o l’à dito; O Rasulullah o l'à dito: 'Beristinsyaqlah – Respiâ l'ægua into naso, dapeu respiâ – do tutto doe ò træ vòtte'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 123
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ قَالَكُنْتُ وَافِدَ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَوْ فِي وَفْدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُصَادِفْهُ فِي مَنْزِلِهِ وَصَادَفْنَا عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ فَأَمَرَتْ لَنَا بِخَزِيرَةٍ فَصُنِعَتْ لَنَا قَالَ وَأُتِينَا بِقِنَاعٍ وَلَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ الْقِنَاعَ وَالْقِنَاعُ الطَّبَقُ فِيهِ تَمْرٌ ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ أَصَبْتُمْ شَيْئًا أَوْ أُمِرَ لَكُمْ بِشَيْءٍ قَالَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُلُوسٌ إِذْ دَفَعَ الرَّاعِي غَنَمَهُ إِلَى الْمُرَاحِ وَمَعَهُ سَخْلَةٌ تَيْعَرُ فَقَالَ مَا وَلَّدْتَ يَا فُلَانُ قَالَ بَهْمَةً قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا مَكَانَهَا شَاةً ثُمَّ قَالَ لَا تَحْسِبَنَّ وَلَمْ يَقُلْ لَا تَحْسَبَنَّ أَنَّا مِنْ أَجْلِكَ ذَبَحْنَاهَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لَا نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً وَإِنَّ فِي لِسَانِهَا شَيْئًا يَعْنِي الْبَذَاءَ قَالَ فَطَلِّقْهَا إِذًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَهَا صُحْبَةً وَلِي مِنْهَا وَلَدٌ قَالَ فَمُرْهَا يَقُولُ عِظْهَا فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلْ وَلَا تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ أُمَيَّتَكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ الْوُضُوءِ قَالَ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ وَخَلِّلْ بَيْنَ الْأَصَابِعِ وَبَالِغْ فِي الِاسْتِنْشَاقِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ صَائِمًاحَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ وَافِدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَنَّهُ أَتَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ فَلَمْ يَنْشَبْ أَنْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَقَلَّعُ يَتَكَفَّأُ وَقَالَ عَصِيدَةٌ مَكَانَ خَزِيرَةٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَمَضْمِضْ
Noi [o Qutaibah bin Sa’id] l’emmo dito à de atre congregaçioin, lô dixan; O n’à dito [Yahya bin Sulaim] da [Isma’il bin Kathir] da [’Ashim bin Laqith bin Shabrah] da [Seu poæ, Laqith bin Shabrah] o l’à dito; Un tempo l’ea un inviou Bani Muntafiq ò un tempo ò parteçipou à un inviou Bani Muntafiq a-o Messaggê de Allah, o l’à dito; "Quande emmo vixitou o Rasulullah, s'é descoverto che no l'emmo incontrou à seu casa, ma emmo incontrou solo Aisyah Ummul Mukminin", o Laqith o l'à continuou; Dapeu lê -'Aisyah- a l'à fæto o mangiâ Khazirah pe niatri - unna meña de porridge mescciou co-a carne ch'a l'ea stæta taggiâ à tòcchi piccin -. Dòppo che o mangiâ o l'ea stæto fæto pe niatri, ne son stæti portæ un contegnuo ch'o contegniva de dæte, dapeu o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allaah in sce de lê) o l'é vegnuo e o l'à dito: «Avei reçevuo quarcösa de mangiâ ò gh'é stæto ordenou de fâ quarche mangiâ pe voscià?» O -Laqith- o l’à dito, Noi gh’emmo respòsto, Sì, o Messaggê de Allah. O Laqith o l'à continuou; Mentre s’assettemmo co-o Profeta, tutt’assemme o pastô de cavre o l’é vegnuo e o l’à pastou a seu cavra inta seu penna con unn’agnella ch’a sciortiva. Coscì o l’à dito: «Cöse çerchi, ò coscì e coscì?» O pastô o l'à respòsto; Unna crava a l'à partorio un figgeu. O l'à dito: «Maccia unna crava in cangio». Dapeu o l’à dito torna: «No pensâ mai che l’emmo massacrou sta cavra perché ti existeiva. No gh'emmo çento cavre, no ne veummo ciù de quello. Se o pastô o l'à ciù de unna crava – perché quarchedun o l'à za partorio – aloa sciortemmo unna crava comme sostituto da crava neuva nasciua'. O Laqith o l'à continuou; Mi ò dito; O Messaggê de Allah, de fæto gh’ò unna moggê ch’a l’é grammo parlâ. O l'à dito: «Dòppo divorçiâla». O Laqith o l'à dito; Mi ò dito; O Messaggê de Allah, de fæto o l’é vegnuo un amigo de vitta e ò avuo di figgi da lê. O l’à dito: «Dæghe conseggio! Se o l'é bon, de seguo o l'obbedià a-o to conseggio, e no piccâ a to moggê, comme ti picci a to scciava'. Coscì ò dito, o Messaggê de Allah, dimme comme fâ l’abluçion. O l’à respòsto: «Perfeçionâ a vòstra abluçion, mettila tra e die e stæ ben ben streiti inte vòstre osservaçioin, feua che se ste à digiunâ». ['Uqbah bin Mukrim] o n'à dito che [o Yahya bin Sa'id] o n'à dito [o Ibnu Juraij] o m'à dito [o Isma'il bin Katsir] da-o ['Ashim bin Laqith bin Shabrah] da [seu poæ, un messaggê de Bani Muntafiq] ch'o l'aiva conosciuo unna vòtta o mensoña Aisyah, O l'à mensunou; No l'é guæi che o Rasulullah o l'é vegnuo à camminâ à fòrte voxe. O l'à mensunou ascì 'Ashidah in cangio de Khazirah. O n’à dito [o Muhammad bin Yahya bin Faris] o n’à dito [o Abu ‘Ashim] o n’à dito [Ibn Juraij] con sto hadith, o gh’à mensunou; Quande se fa l'abluçion, sciacquâ a bocca.
Hadith
Imam Abu Dawud : 124
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ يَعْنِي الرَّبِيعَ بْنَ نَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ زَوْرَانَ عَنْ أَنَسٍ يَعْنِي ابْنَ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا تَوَضَّأَ أَخَذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَأَدْخَلَهُ تَحْتَ حَنَكِهِ فَخَلَّلَ بِهِ لِحْيَتَهُ وَقَالَ هَكَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّقَالَ أَبُو دَاوُد وَالْوَلِيدُ بْنُ زَوْرَانَ رَوَى عَنْهُ حَجَّاجُ بْنُ حَجَّاحٍ وَأَبُو الْمَلِيحِ الرَّقِّيُّ
O ne l'é stæto dito [Abu Taubah, Ar-Rabi' bin Nafi'] o n'à dito [Abu Al-Malih] da [Al-Walid bin Zauran] da [Anas bin Malik] che o Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam quande o fava l'abluçion o piggiava l'ægua co-a palma da seu man, o l’à dito: «Questo o m’à comandou o mæ Rabb ‘azza wajalla’. O Abu Dawud o l'à dito: o Hajjaj bin Hajjaj o l'à narrao da-o Al-Walid bin Zauran e da-o Abu Al-Malih Ar-Raqi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 125
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً فَأَصَابَهُمْ الْبَرْدُ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُمْ أَنْ يَمْسَحُوا عَلَى الْعَصَائِبِ وَالتَّسَاخِينِ
O n’à dito [Ahmad bin Muhammad bin Hanbal] o n’à dito [Yahya bin Sa’id] da [Tsaur] da [Rashid bin Sa’d] da [Tsauban] o l’à dito; O Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam unna vòtta o l'à mandou unn'armâ – pe combatte sensa de lê –, dapeu son stæti coverti da-o tempo freido. Coscì, dòppo ch'en vegnui da-o Profeta, o gh'à ordenou de asciugâ i seu turban e o seu khuf.
Hadith
Imam Abu Dawud : 126
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي مَعْقِلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ قِطْرِيَّةٌ فَأَدْخَلَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْعِمَامَةِ فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رَأْسِهِ وَلَمْ يَنْقُضْ الْعِمَامَةَ
O n’à dito [Ahmad bin Salih] o n’à dito [Ibnu Wahb] o n’à dito [Mu’awiyah bin Shalih] da [Abdul Aziz bin Muslim] da [Abu Ma’qil] da [Anas bin Malik] o l’à dito; Unna vòtta ò visto o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam fâ l'abluçion tanto ch'o l'indossava un turban qithriyah, o l'à misso e man feua da sotta o seu turban e dapeu o l'à asciugou o davanti da testa sensa tiâse zu o turban.
Hadith
Imam Abu Dawud : 127
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ عَنْ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ شَدَّادٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ يَدْلُكُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ بِخِنْصَرِهِ
O n’à dito [Qutaibah bin Sa’id] o n’à dito [Ibn Lahi’ah] da [Yazid bin ‘Amru] da [Abu Abdirrahman Al Hubuliy] da [Al-Mustaurid bin Syaddad] o l’à dito; Unna vòtta ò visto o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam quande o fava l'abluçion, o s'é fregou e die di pê de tutti doî i pê co-o seu dio piccin.
Hadith
Imam Abu Dawud : 128
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ الْمُغِيرَةَ يَقُولُعَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَبْلَ الْفَجْرِ فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَأَنَاخَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدِهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ حَسَرَ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمَّا جُبَّتِهِ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا إِلَى الْمِرْفَقِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَقْبَلْنَا نَسِيرُ حَتَّى نَجِدَ النَّاسَ فِي الصَّلَاةِ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَصَلَّى بِهِمْ حِينَ كَانَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَوَجَدْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَفَّ مَعَ الْمُسْلِمِينَ فَصَلَّى وَرَاءَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الرَّكْعَةَ الثَّانِيَةَ ثُمَّ سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاتِهِ فَفَزِعَ الْمُسْلِمُونَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ لِأَنَّهُمْ سَبَقُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ فَلَمَّا سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمْ قَدْ أَصَبْتُمْ أَوْ قَدْ أَحْسَنْتُمْ
O n'à dito [o Ahmad bin Salih] o n'à dito [o Abdullah bin Wahb] o n'à dito [o Yunus bin Yazid] da [Ibn Shihab] o m'à dito ['Abbad bin Ziyad] che ['Urwah bin Al-Mughirah bin Syu'bah] o gh'à dito], ch'o l'à dito] o l’à dito, Inta battaggia de Tabuk avanti de l’arba, o Messaggê de Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam unna vòtta o s’é desviou da-o percorso di seu compagni, coscì che anche mi ò desviou da-o percorso insemme à lê. Dapeu o Profeta o l'à comensou o seu veicolo, dapeu o l'à defecou. Quande l’ea finio, gh’ò versou de l’ægua inte man da-o vaso. O s'é lavou e palme e dapeu o s'é lavou a faccia. Dòppo quello o l'à arrotolou e doe maniche da seu ròbba ch'ean averte e se sentivan streite, coscì o ê à misse torna drento dapeu o ê à tiæ feua da sotta a ròbba, dapeu o s'é lavou e man fin a-i çeppi, e o s'é asciugou a testa, dapeu o l'à asciugou a çimma do seu khuf. Dòppo quello o l'é montou into veicolo, e emmo anæto avanti co-o nòstro viægio, fin à quande emmo attrovou de gente – amixi – che pregavan, an nominou o Abdurrahman bin Auf comme imam, o l'à pregou con loiatri a-o comenso do tempo e emmo attrovou che o Abdurrahman bin Auf o l'aiva fæto unna rak'ah de Preghea do Fajr con loiatri. Coscì o Rasulullah o l'é vegnuo e o l'é introu into shaf co-i mossulmen e o l'à pregou derê a-o Abdurrahman bin Auf pe-a segonda rak'ah. Dòppo che o Abdurrahman o l'à saluou, o Profeta o s'é levou in çimma pe completâ a preghea. Coscì tutt'assemme i mossulmen en stæti sconvolti, dapeu tanti de loiatri an lezzuo 'Subhaanallah', perché aivan preçeduo o Profeta inta preghea. Dòppo che o Rasulullah o l'à saluou, o gh'à dito: «L'é giusto quello che fâ» ò «L'é bon quello che fâ».
Hadith
Imam Abu Dawud : 129
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ التَّيْمِيِّ حَدَّثَنَا بَكْرٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ نَاصِيَتَهُ وَذَكَرَ فَوْقَ الْعِمَامَةِقَالَ عَنْ الْمُعْتَمِرِ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَعَلَى نَاصِيَتِهِ وَعَلَى عِمَامَتِهِ قَالَ بَكْرٌ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ
O n’à dito [o Musaddad] o n’à dito [o Yahya bin Sa’id] l’Hadith. E o n’à dito [Musaddad] o n’à dito [Al-Mu’tamir] da [At-Taimi] o n’à dito [Bakr] da [Al Hasan] da [Ibn Al-Mughirah bin Syu’bah] da [Al-Mughirah bin Syu’bah] che o Messaggê de Allah o l’à compio o seu top E o Mughirah o l'à mensunou ch'o l'aiva asciugou in sciô seu turban. O l'à dito da [Al-Mu'tamir] ò sentio [Me poæ] narâ un hadith da [Bakr bin Abdullah] da [Al Hasan] da [Ibnu Al-Mughirah bin Syu'bah] da [Al-Mughirah] che o Messaggê de Allah comme o l'ea deuviou pe asciugâ ben khuwaf a çimma di seu doî turban. O Bakr o l'à dito; De fæto, l’ò sentio da-o Ibn Al-Mughirah .
Hadith
Imam Abu Dawud : 130
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ يَذْكُرُ عَنْ أَبِيهِ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَكْبِهِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ فَخَرَجَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ فَتَلَقَّيْتُهُ بِالْإِدَاوَةِ فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ ذِرَاعَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ مِنْ جِبَابِ الرُّومِ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَضَاقَتْ فَادَّرَعَهُمَا ادِّرَاعًا ثُمَّ أَهْوَيْتُ إِلَى الْخُفَّيْنِ لِأَنْزَعَهُمَا فَقَالَ لِي دَعْ الْخُفَّيْنِ فَإِنِّي أَدْخَلْتُ الْقَدَمَيْنِ الْخُفَّيْنِ وَهُمَا طَاهِرَتَانِ فَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ أَبِي قَالَ الشَّعْبِيُّ شَهِدَ لِي عُرْوَةُ عَلَى أَبِيهِ وَشَهِدَ أَبُوهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ وَعَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ هَذِهِ الْقِصَّةَ قَالَ فَأَتَيْنَا النَّاسَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُصَلِّ بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ أَنْ يَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ يَمْضِيَ قَالَ فَصَلَّيْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ رَكْعَةً فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الرَّكْعَةَ الَّتِي سُبِقَ بِهَا وَلَمْ يَزِدْ عَلَيْهَا قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَابْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ عُمَرَ يَقُولُونَ مَنْ أَدْرَكَ الْفَرْدَ مِنْ الصَّلَاةِ عَلَيْهِ سَجْدَتَا السَّهْوِ
O n’à dito [o Musaddad] o n’à dito [Isa bin Yunus] o m’à dito [o mæ poæ] da [Ash-Sha’bi] o l’à dito; Unna vòtta ò sentio [Urwah bin Al-Mughirah bin Syu’bah] mensonâlo da [seu poæ], o l’à dito; Ean unna vòtta co-o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam inte un gruppo, e mi l'ea quello ch'o portava o contegnitô d'ægua. Dapeu o l'é anæto à alleviâse. Quand'o l'é vegnuo, l'ò incontrou tanto ch'o portava o contegnitô d'ægua. Ghe verso l’ægua, dapeu o s’é lavou e palme e a faccia. Dapeu o l'ea lì pe tiâ feua e doe brasse tanto che à quelli tempi o l'aiva in sce unna ròbba de laña romaña ch'a l'aiva de maniche streite, donca o l'à lasciou anâ tutte doe e brasse. Dòppo quello ò guardou zu i seu doî khuf pe tiâli zu. Coscì o m’à dito: «Lasciâ i doî khuf, perché ò misso i pê inti doî khuf tanto che son tutti doî pöi, o l’à solo fregou a çimma di doî khuf». Mio poæ o l'à dito; O Ash-Sha'bi o l'à dito; O Urwah o m’à testimoniou de seu poæ, e o seu poæ o l’à testimoniou do Rasulullah, o n’à dito [o Hubdah bin Khalid] o n’à dito [Hammam] da [Qatadah] da [Al Hasan] da [Zurarah bin Aufa] che [Al-Mughirah bin Shu’bah] o l’à dito; O Rasulullah o l'ea unna vòtta in retardo..., dapeu o l'à mensunou sta stöia, o l'à dito; Dapeu semmo anæti da-o pòpolo e s'é descoverto che o Abdurrahman bin 'Auf o pregava o Fajr con loiatri. Quande o Abdurrahman o l'à visto o Profeta o l'ea apreuvo à fâ un passo inderê, ma o gh'à fæto segno de anâ avanti co-a seu preghea. O dixe; Coscì mi e o Profeta emmo pregou unna rak’ah derê a-o Abdurrahman, quande o l’à saluou, o Profeta o s’é levou in çimma pe fâ a preghea ch’a l’ea arrestâ, e o no gh’à azzonto. O Abu Dawud o l'à dito; O Abu Sa'id Al-Khudri, o Ibnu Az-Zubair e o Ibnu Umar an dito che chi se segge ch'o prega da solo – dòppo ëse stæto con l'imam – o l'à da fâ a prostraçion pe-o sahwi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 131
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّأَنَّهُ شَهِدَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ يَسْأَلُ بِلَالًا عَنْ وُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ يَخْرُجُ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَآتِيهِ بِالْمَاءِ فَيَتَوَضَّأُ وَيَمْسَحُ عَلَى عِمَامَتِهِ وَمُوقَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد هُوَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مَوْلَى بَنِي تَيْمِ بْنِ مُرَّةَ
O n’à dito [O Ubaidullah bin Mu’adz] o n’à dito [O mæ poæ] o n’à dito [o Syu’bah] da [Abu Bakr bin Hafsh bin Umar bin Sa’d] ch’o l’à sentio [Abu Abdillah] da [Abu Abdirrahman As-Sulami] ch’o l’aiva unna vòtta testimònio de l’Abdurrahman comme o [Abdurrahman] O Rasulullah o l'à dito, alloa o Bilal o l'à dito; O l’ea sciortio unna vòtta pe defecâ, dapeu gh’ò portou l’ægua, dapeu o l’à fæto l’abluçion e o s’é asciugou o turban e doe scarpe. O Abu Dawud o l'à dito; O l'é Abu Abdillah, un ex sahaya do Bani Taim bin Murrah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 132
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الدِّرْهَمِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ دَاوُدَ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ أَنَّ جَرِيرًابَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَقَالَ مَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَمْسَحَ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ قَالُوا إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ قَالَ مَا أَسْلَمْتُ إِلَّا بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ
O n'à dito [O Ali bin Husain Ad-Dirhami] o n'à dito [Ibnu Dawud] da [Bukair bin 'Amir] da [Abu Zur'ah bin 'Amru bin Jarir] che [Jarir] unna vòtta o l'à visto l'urina, dapeu o l'à fæto l'abluçion, dapeu o l'à asciugou a çimma do seu khuf e mi o l'à dito, o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allaah in sce de lê) asciugâlo? I compagni an dito che l'asciugaçion di doî khuf a l'é avvegnua avanti da revelaçion do verscio inta Surah Al-Ma'idah, donca o l'à respòsto: «No son convertio à l'Islam feua che dòppo a revelaçion da Surah Al-Ma'idah».
Hadith
Imam Abu Dawud : 133
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا دَلْهَمُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ حُجَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّجَاشِيَّ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُفَّيْنِ أَسْوَدَيْنِ سَاذَجَيْنِ فَلَبِسَهُمَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ مُسَدَّدٌ عَنْ دَلْهَمِ بْنِ صَالِحٍ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْبَصْرَةِ
O n'à dito [o Musaddad] e o [Ahmad bin Syu'aib Al Harrani] che tutti doî an dito; O l'é stæto dito à niatri che o re de Najasyi o l'à dito unna vòtta che o re de Najasyi o l'à dæto un regâ a-o Rasulullah e o l'à misso un pâ de scarpe neigre lisce in sciô seu poæ. tutti doî. O Musadad o l'à dito; da-o Dalham bin Salih. O Abu Dawud o l'à dito; Sto chì o comprende i hadith che son stæti narræ sôo che da-i rescidenti de Basrah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 134
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا ابْنُ حَيٍّ هُوَ الْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ الْبَجَلِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ نَسِيتَ بِهَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ
Ne l'é stæto dito che [Ahmad bin Yunus] o n'à dito [Ibn Hayy, saieiva à dî Al Hasan bin Salih] da [Bukair bin 'Amir Al-Bajali] da [Abdurrahman bin Abu Nu'm] da [Al-Mughirah bin Syu'bah] che o Messaggê de Allah o l'ea in çimma compiendo l’abluçion-, coscì ò dito; O Messaggê de Allah, t'æ desmentegou? O l’à respòsto: «Anche ti ch’o t’æ desmentegou, questo o l’é quello che o mæ Rabb Azza wa Jalla o m’à commandou de fâ».
Hadith
Imam Abu Dawud : 135
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ وَحَمَّادٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْجَدَلِيِّ عَنْ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَسْحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ لِلْمُسَافِرِ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ وَلِلْمُقِيمِ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ بِإِسْنَادِهِ قَالَ فِيهِ وَلَوْ اسْتَزَدْنَاهُ لَزَادَنَا
O n’à dito [o Hafsh bin Umar] o n’à dito [syu’bah] da [Al Hakkam] e [Hammad] da [Ibrahim] da [Abu Abdillah Al-Jadali] da [Khuzaiman bin Thabit] da-o Profeta sallallallaahu ‘alaihi wasallam, o l’à dito: ‘Asciugâ o l’é un pâ de trei daive. restâ o l'é un giorno e unna neutte'. O Abu Dawud o l'à dito; Narrato da-o [Mansur bin Al-Mu’tamir] da-o [Ibrahim At-Taimi] co-o seu sanad, o gh’à mensunou; E se ghe domandemmo de ciù, o ne daià de seguo un periodo de tempo in ciù.»
Hadith
Imam Abu Dawud : 136
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ طَارِقٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ قَطَنٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَقَالَ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَكَانَ قَدْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْقِبْلَتَيْنِ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَوْمًا قَالَ يَوْمًا قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَثَلَاثَةً قَالَ نَعَمْ وَمَا شِئْتَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ الْمِصْرِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسِيٍّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَ قَالَ فِيهِ حَتَّى بَلَغَ سَبْعًا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَمَا بَدَا لَكَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ وَلَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ وَيَحْيَى بْنُ إِسْحَقَ السَّيْلَحِينِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيَّوبَ وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ
O n’à dito [Yahya bin Ma’in] o n’à dito [’Amru bin Ar-Rabi’ bin Tariq] o n’à dito [’Yahya bin Ayyub] da [Abdurrahman bin Razin] da [Muhammad bin Ayzid] da [Ayyub bin Aynce] da [Ayyub bin Qathan] da [Ubay bin Qathan] persoña ch’o l’ea o Yah ‘, pregou co-o Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam de fronte à tutte doe a Qibla, o l'à dito; O Messaggê de Allah, poscio asciugâ tutti doî i khuf? O l'à respòsto: «Sì». O l’à domandou torna; Un giorno? O l'à respòsto: «Sì, un giorno». O l’à domandou torna; Doî giorni? O l’à respòsto: «Sì, doî giorni». O l’à domandou torna; Trei giorni? O l'à respòsto: «Sì, comme ti veu!» O Abu dawud o l’à dito: Sto hadith o l’é stæto narrao da [Ibnu Abi Maryam Al-Mishri] da [Yahya bin Ayyub] da [Abdurrahman bin Razin] da [Muhammad bin Yazid bin Abi Ziyad] da [Ubadah bin Nusiy] da [Ubay bin Immarah] o l’à dito into; Fin à quande o numero sette o l’é stæto mensunou, e o Profeta o l’à respòsto: «Sì, comme ti veu». O Abu Dawud o l'à dito; L’isnad de sto hadith o l’é stæto contestou, e sto hadith o no l’é fòrte, e o l’é stæto narrao ascì da [Ibn Abi Maryam] e [Yahya bin Ishak As-Sailahini] da [Yahya bin Ayyub], e l’isnad o l’é ascì contestou.
Hadith
Imam Abu Dawud : 137
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ وَكِيعٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي قَيْسٍ الْأَوْدِيِّ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَرْوَانَ عَنْ هُزَيْلِ بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَالنَّعْلَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد كَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ لَا يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ لِأَنَّ الْمَعْرُوفَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ هَذَا أَيْضًا عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَلَيْسَ بِالْمُتَّصِلِ وَلَا بِالْقَوِيِّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَابْنُ مَسْعُودٍ وَالْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَأَبُو أُمَامَةَ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَعَمْرُو بْنُ حُرَيْثٍ وَرُوِيَ ذَلِكَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَابْنِ عَبَّاسٍ
O ne l'é stæto dito da [Othman bin Abu Syaibah] da [Waki'] da [Sufyan Ats-Tsauri] da [Abu Qais Al Audi, saieiva à dî Abdurrahman bin Tsarwan] da [Huzail bin Syurahbil] da [Al-Mughirah bin Syu'bah] che o Rasulullah o l'à dito de seu doe calsette e sandale. O Abu Dawud o l'à dito; O Abdurrahman bin Mahdi o no l'à contou sto hadith, apreuvo che quello che se conosceiva da-o Mughirah o l'ea che o Profeta o l'aiva fregou a çimma di doî khuf. O Abu Dawud o l'à dito; E questo o l'é stæto contou ascì da-o Abu Musa Al Asy'ari da-o Profeta, ch'o l'à asciugou a çimma de tutte doe e calsette. Tutte e mainee, sto hadith o no l'é continuo e o no l'é fòrte. O Abu Dawud o l'à dito; I amixi che un tempo aivan asciugou a çimma de tutte doe e calsette ean o Ali bin Abi Talib, o Ibnu Mas'ud, o Al-Bara' bin 'Azib, o Anas bin Malik, o Abu Umamah, o Sahal bin Sa'ad e o Amru bin Huraits. Da mæxima, o l'é stæto narrao da-o Umar bin Al-Khatthab e da-o Ibn Abbas.
Hadith
Imam Abu Dawud : 138
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَعَبَّادُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ عَبَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَوْسُ بْنُ أَبِي أَوْسٍ الثَّقَفِيُّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ وَقَالَ عَبَّادٌ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى كِظَامَةَ قَوْمٍ يَعْنِي الْمِيضَأَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ الْمِيضَأَةَ وَالْكِظَامَةَ ثُمَّ اتَّفَقَا فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ
O n’à dito [o Musaddad] e o [‘Abbad bin Musa] che dixan tutti doî; O l’à dito [Husyaim] da [Ya’la bin ‘Atha‘] da [seu poæ] – o l’à dito ‘Abbad – o m’à dito [Aus bin Abu Aus Ats-Tsaqafi] che o Messaggê de Allah o l’à fæto l’abluçion e o l’à asciugou e seu doe sandale e i seu doî pê. O Abbad o l'à dito; Unna vòtta ò visto o Rasulullah anâ a-o pòsto de l’abluçion de un pòpolo, ma o Musaddad o no l’à mensunou o pòsto de l’abluçion, dapeu tutti doî son stæti d’accòrdio in sciô lafazh; dapeu o l’à fæto l’abluçion e o l’à asciugou a çimma de seu doe sandale e di seu pê.
Hadith
Imam Abu Dawud : 139
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ قَالَ ذَكَرَهُ أَبِي عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِو قَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ عَلَى ظَهْرِ الْخُفَّيْنِ
O n’à dito [o Muhammad bin Ash-Shabbah Al-Bazzaz] o n’à dito [o Abdurrahman bin Abu Az-Zinad] o l’à dito; [Me poæ] o l'à mensunou, da [Urwah bin Az-Zubair] da [Al-Mughirah bin Syu'bah] che o Messaggê de Allah o l'aiva deuviou pe asciugâ tutti doî i khuf. Intanto, a-o de là do Muhammad ch’o mensuña; O l'à fregou a çimma de tutti doî i khuf.
Hadith
Imam Abu Dawud : 140
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ أَسْفَلُ الْخُفِّ أَوْلَى بِالْمَسْحِ مِنْ أَعْلَاهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِ خُفَّيْهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَا كُنْتُ أَرَى بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ إِلَّا أَحَقَّ بِالْغَسْلِ حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ لَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ بَاطِنُ الْقَدَمَيْنِ أَحَقَّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا وَقَدْ مَسَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ قَالَ كُنْتُ أَرَى أَنَّ بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ أَحَقُّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِهِمَا قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي الْخُفَّيْنِ وَرَوَاهُ عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ كَمَا رَوَاهُ وَكِيعٌ وَرَوَاهُ أَبُو السَّوْدَاءِ عَنْ ابْنِ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا تَوَضَّأَ فَغَسَلَ ظَاهِرَ قَدَمَيْهِ وَقَالَ لَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
O n’à dito [o Muhammad bin Al-’Ala] o n’à dito [o Hafsh bin Ghiyats] da [Al A’masy] da [Abu Ishaq] da [Abdu Khair] da [Ali radliallahu ‘anhu] o l’à dito; Se a religion – l’Islam – a se fondesse in sciâ mente, o fondo da scarpa o saieiva ciù appropiou pe ëse asciugou che a çimma, e de fæto ò visto o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam asciugâ a çimma de tutti doî i khuf. O n’à dito [o Mahomed bin Rafi’] o n’à dito [o Yahya bin Adam] o l’à dito; Dòppo aveine contou [o Yazid bin Abdul Aziz] da [Al A’masy] co-o seu isnad, con sto hadith, o -Ali- o l’à dito; No m'ò mai figuou che e soe di pê fïsan ciù adatte pe-o lavaggio, fin à quande ò visto o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam asciugâ a çimma di seu doî khuf. O n’à dito [o Mahomed bin Al-’Ala`] o n’à dito [o Hafsh bin Ghiyats] da [Al-A’masy] con sto hadith, o -Ali- o l’à dito; Se a religion – l’Islam – a se fondesse in scî exiti da mente, de seguo l’indrento di pê o saieiva ciù appropiou pe ëse sfregou che a çimma. E de fæto o Profeta o l'à asciugou a çimma de tutti doî i khufnya. E narrato da [Waki’] da [Al A’masy] con seu moggê, o -Ali- o l’à dito; Unna vòtta pensava che o fondo de soe di pê o l'ea ciù adatto pe ëse sfregou che o ciù in çimma, fin à quande ò visto o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam sfregâ l'esterno - a ciù erta - de tutti doî. Waki' o l'à dito; O veu dî un pâ de khuf. E narrou da [Isa bin Yunus] da [Al A’masy] comme narrou da-o Waki’ e narrou da [Abu As-Sauda`] da [Ibnu Abdi Khair] da [seu poæ] o l’à dito; Unna vòtta ò visto o Ali fâ l'abluçion, o l'à lavou l'esterno – a çimma – de soe di seu pê e o l'à dito, Se no fïse pe-o fæto ch'o l'ò visto o Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam fâlo, ... aloa o l'à mensunou quello Hadith.
