Imam Abu Dawud : 101
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَبُو تَوْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ ح و حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي حَيَّةَ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَضَّأَ فَذَكَرَ وُضُوءَهُ كُلَّهُ ثَلَاثًا ثَلَاثًا قَالَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا أَحْبَبْتُ أَنْ أُرِيَكُمْ طُهُورَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Безгә [Мөсаддад] һәм [Әбү Тәүбә] әйттеләр, алар икесе дә: "Безгә [Әбү Әл Әһвәш] сөйләде", - диделәр. Башка бер юл буенча: "Безгә [Әмрү бин Әүн] безгә [Әбү Әл Әһвәш] сөйләде, [Әбү Исхактан], [Әбү Хәйядән] ул: "Мин бервакыт [Али радиаллаһу ганһү]нең тәһарәт алганын күрдем", - диде, аннары ул тәһарәт алгандагы барлык хәрәкәтләрен өч тапкыр, аннары Әбү Хәйяне өч тапкыр искә алды; аннары ул башын сөртте, аннары аякларын тубыкларына кадәр юды, аннары: "Чынлыкта, мин сезгә Пәйгамбәрне саллааһу галәйһи вәссәламне ничек чистартырга кирәклеген күрсәтергә телим", - диде.
Imam Abu Dawud : 102
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ بْنِ يَزِيدَ بْنِ رُكَانَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ الْخَوْلَانِيُّ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَدَخَلَ عَلَيَّ عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ أَبِي طَالِبٍ وَقَدْ أَهْرَاقَ الْمَاءَ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَتَيْنَاهُ بِتَوْرٍ فِيهِ مَاءٌ حَتَّى وَضَعْنَاهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ أَلَا أُرِيكَ كَيْفَ كَانَ يَتَوَضَّأُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَأَصْغَى الْإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ فَغَسَلَهَا ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى فَأَفْرَغَ بِهَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ غَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَيْهِ فِي الْإِنَاءِ جَمِيعًا فَأَخَذَ بِهِمَا حَفْنَةً مِنْ مَاءٍ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ أَلْقَمَ إِبْهَامَيْهِ مَا أَقْبَلَ مِنْ أُذُنَيْهِ ثُمَّ الثَّانِيَةَ ثُمَّ الثَّالِثَةَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ أَخَذَ بِكَفِّهِ الْيُمْنَى قَبْضَةً مِنْ مَاءٍ فَصَبَّهَا عَلَى نَاصِيَتِهِ فَتَرَكَهَا تَسْتَنُّ عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ وَظُهُورَ أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَيْهِ جَمِيعًا فَأَخَذَ حَفْنَةً مِنْ مَاءٍ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى رِجْلِهِ وَفِيهَا النَّعْلُ فَفَتَلَهَا بِهَا ثُمَّ الْأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد وَحَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ شَيْبَةَ يُشْبِهُ حَدِيثَ عَلِيٍّ لِأَنَّهُ قَالَ فِيهِ حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ جُرَيْجٍ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّةً وَاحِدَةً وَقَالَ ابْنُ وَهْبٍ فِيهِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثَلَاثًا
Безгә [Габдел Азиз бин Яхъя Әл-Харрани] безгә [Мөхәммәд, ягъни Ибн Сәләмә] сөйләгән, ул [Мөхәммәд бин Исхак] әйткән, ул [Мөхәммәд бин Талха бин Язид бин Рукана] әйткән, ул [Убәйдуллаһ Әл-Хәүләни] әйткән, ул болай диде: [Али бин Әби Талиб] бервакыт минем яныма килде, аннары ул тәһарәт өчен су алып килергә сорады, шуңа күрә без аңа су белән тулы савыт алып килдек, аннары аны аның алдына куйдык, аннары ул: "Әй, Ибн Аббас, сиңа Аллаһның Илчесе салләллаһу галәйһи вәссәламнең ничек тәһарәт алуын күрсәтергә телисеңме?" - диде. Мин: "Әлбәттә", - дип җавап бирдем. Ул әйтте: Ул савытны кулына салды, аннары юды, аннары уң кулын салды, аннары икенче кулына су салды, аннары ике учын юды, аннары авызын һәм -беристинсякъ һәм-беристинсарны чайкады, аннары ике кулын да суга салды, аннары ике учына кадәр тулы су алды, аннары йөзенә сиптерде, аннары ике баш бармагын ике тышкы колагына сөртте, аннары икенче һәм өченчесен дә шулай эшләде, аннары уң кулы белән бер уч су алды, аннары башының өстенә койды һәм йөзенә агызды, аннары ике кулын өч тапкыр терсәкләренә кадәр юды, аннары башын һәм ике колагының тышкы ягын сөртте, аннары ике бармагын алар эченә тыгып, аннары ике учына кадәр тулы су алып, шул вакытта сандали кигән аякларына койды, аннары аларны бөкләде, һәм шулай ук икенче аягына да. Ул - Абдулла әл-Хәүләни - әйтте: Мин -Ибн Аббастан- сорадым: Ике аяк та әле дә сандали кияме? Ул -Ибн Аббас - җавап бирде: Әйе, ике аяк та әле дә сандали кия. Ул - Абдуллаһ әл-Хәүләни - диде; мин -Ибн Аббастан- сорадым: Ике аяк та әле дә сандали кигәнме? Ул -Ибн Аббас - җавап бирде; Әйе, ике аяк та әле дә сандали кигән. Ул - Абдуллаһ әл-Хәүләни - әйтте; мин -Ибн Аббастан- сорадым: Ике аяк та әле дә сандали кигәнме? Ул -Ибн Аббас - җавап бирде; Әйе, ике аяк та әле дә сандали кигән. Әбү Давыт әйтте: Ибн Җурайҗның Шайбадан алган хәдисе Али хәдисенә охшаган, чөнки Хаҗҗаҗ бин Мөхәммәд бин Җурайр аңа әйткән: Һәм ул башын бер тапкыр сыйпаган. Шул ук вакытта Ибн Вәхб аңа Ибн Җурайрдан әйтте: Һәм ул башын өч тапкыр сыйпаган.
Imam Abu Dawud : 103
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ وَهُوَ جَدُّ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُرِيَنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ نَعَمْ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِمَا إِلَى قَفَاهُ ثُمَّ رَدَّهُمَا حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ مِنْ كَفٍّ وَاحِدَةٍ يَفْعَلُ ذَلِكَ ثَلَاثًا ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَهُ
[Абдуллаһ бин Мәслама] безгә [Мәликтән] [Әмр бин Яхъя Әл-Мәзинидән] [әтисеннән] ул Әмр бин Яхъя Әл-Мәзининең бабасы [Абдуллаһ бин Зәйд бин Әшимгә] болай дип сөйләгән: «Сез миңа Аллаһның Рәсүленең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) ничек тәһарәт алганын күрсәтә аласызмы?» Габдуллаһ бин Зәйд җавап бирде: «Әйе». Аннары ул тәһарәт өчен су сорады, аны кулларына койды, юды, авызын чайкады һәм битен өч тапкыр юды, кулларын ике тапкыр терсәкләренә кадәр юды, аннары башын куллары белән сөртте; ул аларны башының алгы ягыннан башлап алга-артка сөртте, аннары муенының артына кадәр сөртте, аннары башлаган урынына җиткәнче кире кайтарды, аннары аякларын юды. [Мөсаддад] безгә [Халидтән] [Әмр бин Яхъя Әл-Мәзинидән] [Аның әтисеннән] [Абдуллаһ бин Зәйд бин Әшим] бу хәдис белән сөйләде, ул болай диде: Аннары авызын чайкады һәм бер учыннан истинсияк - һәм истинсар - укыды, өч тапкыр кабатлады, аннары югарыдагы сүзләрне әйтте.
Imam Abu Dawud : 104
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ حَبَّانَ بْنَ وَاسِعٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ الْمَازِنِيَّ يَذْكُرُأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ وُضُوءَهُ وَقَالَ وَمَسَحَ رَأْسَهُ بِمَاءٍ غَيْرِ فَضْلِ يَدَيْهِ وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ حَتَّى أَنْقَاهُمَا
Безгә [Әхмәд бин Әмрү бин Әс-Сарҗ] безгә [Ибн Вәхб] [Әмрү бин Әл-Харис]дан [Хәббан бин Вәси] аңа [әтисенең] аңа [Абдуллаһ бин Зәйд бин Әшим әл-Мәзини] Пәйгамбәрнең салләллаһу галәйһи вәссәламнең тәһарәтен күргәнен әйткәнен ишеткәнен әйткәнен сөйләгәнен сөйләде, аннары ул үзенең тәһарәтен искә алып, болай диде: Һәм ул башын кулларыннан калмаган су белән сөртте һәм аякларын чиста булганчы юды.
Imam Abu Dawud : 105
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَيْسَرَةَ الْحَضْرَمِيُّ سَمِعْتُ الْمِقْدَامَ بْنَ مَعْدِي كَرِبَ الْكِنْدِيَّ قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأُذُنَيْهِ ظَاهِرِهِمَا وَبَاطِنِهِمَا
Безгә сөйләде [Әхмәд бин Мөхәммәд бин Хәнбәл] безгә сөйләде [Әбу әл-Мугирә] безгә әйтте [Хариз] миңа әйтте [Абдуррахман бин Мәйсәрә әл-Хадрами] Мин [Әл-Микдәм бин Мәгъди Кәриб әл-Кинди] болай дигәнен ишеттем: Рәсүлүллаһка саллаһу галәйһи вәссәламгә тәһарәт суы китерелде, аннары ул тәһарәт алды, өч тапкыр кул учларын юды, аннары авызын чайкады һәм өч тапкыр истинсияк кылды, аннары өч тапкыр битен юды, аннары өч тапкыр кулларын юды, аннары башын һәм ике колагын да; тышын һәм эчен дә сөртте.
Imam Abu Dawud : 106
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ وَيَعْقُوبُ بْنُ كَعْبٍ الْأَنْطَاكِيُّ لَفْظُهُ قَالَا حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ حَرِيزِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِي كَرِبَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَلَمَّا بَلَغَ مَسْحَ رَأْسِهِ وَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى مُقَدَّمِ رَأْسِهِ فَأَمَرَّهُمَا حَتَّى بَلَغَ الْقَفَا ثُمَّ رَدَّهُمَا إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُقَالَ مَحْمُودٌ قَالَ أَخْبَرَنِي حَرِيزٌ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ وَهِشَامُ بْنُ خَالِدٍ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ وَمَسَحَ بِأُذُنَيْهِ ظَاهِرِهِمَا وَبَاطِنِهِمَا زَادَ هِشَامٌ وَأَدْخَلَ أَصَابِعَهُ فِي صِمَاخِ أُذُنَيْهِ
Ул безгә [Мәхмүд бин Халид] һәм [Ягъкуб бин Кәгъб әл-Әнтәки] ләфәзне сөйләгән: ул болай диде: "Безгә [Әл-Вәлид бин Мөслим], [Хариз бин Усман], [Абдуррахман бин Мәйсәрә], [Әл-Микдәм бин Мәгъди Кәриб], ул болай диде: "Мин бервакыт Пәйгамбәрнең тәһарәт алганын күрдем, башын сөртү хәрәкәтенә килгәндә, ул кулларын башының алгы ягына куйды, аннары икесен дә муенының артына кадәр йөртте, аннары башлаган урынына кире кайтарды. [Мәхмүд] болай диде: "Миңа [Хариз] хәбәр итте. Безгә [Мәхмүд бин Халид] һәм [Хисьям бин Халид] бер үк мәгънәдә сөйләде. Алар икесе дә: "[Әл-Вәлид] безгә бу сәнәд белән сөйләде", - диделәр, ул: "Ул ике колагына да, тышына да ышкыды", - дип өстәде. Һишам өстәде: "Һәм ул бармакларын ике колагының тишекләренә тыкты".
Imam Abu Dawud : 107
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَزْهَرِ الْمُغِيرَةُ بْنُ فَرْوَةَ وَيَزِيدُ بْنُ أَبِي مَالِكٍأَنَّ مُعَاوِيَةَ تَوَضَّأَ لِلنَّاسِ كَمَا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَلَمَّا بَلَغَ رَأْسَهُ غَرَفَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَتَلَقَّاهَا بِشِمَالِهِ حَتَّى وَضَعَهَا عَلَى وَسَطِ رَأْسِهِ حَتَّى قَطَرَ الْمَاءُ أَوْ كَادَ يَقْطُرُ ثُمَّ مَسَحَ مِنْ مُقَدَّمِهِ إِلَى مُؤَخَّرِهِ وَمِنْ مُؤَخَّرِهِ إِلَى مُقَدَّمِهِحَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ فَتَوَضَّأَ ثَلَاثًا ثَلَاثًا وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ بِغَيْرِ عَدَدٍ
[Мөәммәл бин Әл-Фәдл Әл-Хәррани] безгә [Әл-Вәлид бин Мөслим] безгә [Абдуллаһ бин Әл-Әла] безгә [Әбу әл-Әзһәр әл-Мугирә бин Фәрва] һәм [Язид бин Әбу Мәлик] безгә [Мөавия] бервакыт Аллаһның Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) тәһарәт алганын күреп, кешеләр алдында тәһарәт алганын сөйләде. Башын сөртергә җиткәч, ул бер чүмеч су алды, аннары сул кулы белән су башының уртасына коелганчы, су ага башлаганчы яки агып беткәнче алды. Аннары ул башын алгы яктан арткы яктан һәм арткы яктан алгы яктан сөртте. [Мәхмүд бин Халид] безгә [Әл-Вәлид] безгә бу иснад белән сөйләде: Ул өч тапкыр тәһарәт алды һәм аякларын санамыйча юды.
Imam Abu Dawud : 108
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذٍ ابْنِ عَفْرَاءَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِينَا فَحَدَّثَتْنَا أَنَّهُ قَالَ اسْكُبِي لِي وَضُوءًا فَذَكَرَتْ وُضُوءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ فِيهِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثَلَاثًا وَوَضَّأَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ مَرَّةً وَوَضَّأَ يَدَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّتَيْنِ بِمُؤَخَّرِ رَأْسِهِ ثُمَّ بِمُقَدَّمِهِ وَبِأُذُنَيْهِ كِلْتَيْهِمَا ظُهُورِهِمَا وَبُطُونِهِمَا وَوَضَّأَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا مَعْنَى حَدِيثِ مُسَدَّدٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ عَقِيلٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ يُغَيِّرُ بَعْضَ مَعَانِي بِشْرٍ قَالَ فِيهِ وَتَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا
Безгә [Мөсаддад] сөйләде [Бысир бин Әл-Муфадлал] безгә [Абдулла бин Мөхәммәд бин Әкыйл] [Әр-Рубаййи бинт Му'авиз бин Әфра]дан сөйләде ул болай диде: Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам бервакыт безгә килде, аннары ул безгә: "Миңа тәһарәт суы салыгыз", - диде. Аннары ул -Әр-Рубаййи - Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәламнең тәһарәтен искә төшерде, аңа болай диде: Ул өч тапкыр кул учларын юды, өч тапкыр битен юды, авызын чайкады, бер тапкыр намаз укыды, өч тапкыр ике кулын юды, башын ике тапкыр сөртте, башының очына, аннары алгы ягына һәм ике колагына; тышына һәм эченә, аннары ике аягын өч тапкыр өч тапкыр юды. Әбү Дауд болай диде: Бу [Мөсаддад] безгә сөйләгән хәдиснең мәгънәсе [Исхак бин Исмәгыйль] безгә [Суфиянга] [Ибн Әкыйлдән] сөйләгән, ләкин ул Бисир хәдисенең мәгънәсенең бер өлешен үзгәрткән, аңа әйткән; ул авызын чайкаган һәм өч тапкыр беренче сулышын алган.
Imam Abu Dawud : 109
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَيَزِيدُ بْنُ خَالِدٍ الْهَمْدَانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذٍ ابْنِ عَفْرَاءَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ عِنْدَهَا فَمَسَحَ الرَّأْسَ كُلَّهُ مِنْ قَرْنِ الشَّعْرِ كُلِّ نَاحِيَةٍ لِمُنْصَبِّ الشَّعْرِ لَا يُحَرِّكُ الشَّعْرَ عَنْ هَيْئَتِهِ
[Кутайбә бин Сәгыйд] һәм [Язид бин Халид әл-Хәмдани] безгә сөйләделәр, алар икесе дә әйттеләр; [Әл-Ләйт] безгә [Ибн Әҗланнан] [Абдуллаһ бин Мөхәммәд бин Әкыйлдән] [Әр-Рубаййи бинт Му'авиз бин Әфрагъа] болай диде: Аллаһның пәйгамбәре (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) аның янында тәһарәт алган, ул чәченең очларыннан алып башының аскы өлешенә кадәр бөтен башын сөрткән, чәчен башлангыч хәленнән кузгатмаган.
Imam Abu Dawud : 110
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا بَكْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُضَرَ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ أَنَّ رُبَيِّعَ بِنْتَ مُعَوِّذٍ ابْنِ عَفْرَاءَ أَخْبَرَتْهُ قَالَتْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ قَالَتْ فَمَسَحَ رَأْسَهُ وَمَسَحَ مَا أَقْبَلَ مِنْهُ وَمَا أَدْبَرَ وَصُدْغَيْهِ وَأُذُنَيْهِ مَرَّةً وَاحِدَةً
Кутайбә бин Сәгыйд безгә Ибн Әҗланнан, Абдулла бин Мөхәммәд бин Әкыйлдән, Рубаййи бин Муавиз бин Әфра аңа болай дип сөйләгәнен сөйләгән: Мин Аллаһның Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) тәһарәт алганын күрдем, һәм ул болай дигән: Ул башын, алгы ягын, артын, ике чигәсен һәм ике колагын бер тапкыр сөрткән.
Imam Abu Dawud : 111
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ عَقِيلٍ عَنْ الرُّبَيِّعِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ بِرَأْسِهِ مِنْ فَضْلِ مَاءٍ كَانَ فِي يَدِهِ
[Мөсаддад] безгә [Абдуллаһ бин Давыттан] [Суфиян бин Сәгыйдтән] [Ибн Әкыйлдән] [Әр-Рубаййи] сөйләгәнчә, Пәйгамбәр галәйһиссәлам кулларындагы калган судан башын сөрткән.
Imam Abu Dawud : 112
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذٍ ابْنِ عَفْرَاءَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَأَدْخَلَ إِصْبَعَيْهِ فِي حُجْرَيْ أُذُنَيْهِ
Безгә [Ибраһим бин Сәид] безгә [Ваки] безгә [Әл Хәсән бин Салих]тан [Абдуллаһ бин Мөхәммәд бин Әкыйл]дән [Әр-Рубаййи бинт Му'авиз бин Әфра]дан Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам тәһарәт алганда ике бармагын ике колагының тишекләренә тыгып куяр иде дип сөйләде.
Imam Abu Dawud : 113
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ لَيْثٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ رَأْسَهُ مَرَّةً وَاحِدَةً حَتَّى بَلَغَ الْقَذَالَ وَهُوَ أَوَّلُ الْقَفَا وَقَالَ مُسَدَّدٌ مَسَحَ رَأْسَهُ مِنْ مُقَدَّمِهِ إِلَى مُؤَخَّرِهِ حَتَّى أَخْرَجَ يَدَيْهِ مِنْ تَحْتِ أُذُنَيْهِ قَالَ مُسَدَّدٌ فَحَدَّثْتُ بِهِ يَحْيَى فَأَنْكَرَهُ قَالَ أَبُو دَاوُد و سَمِعْت أَحْمَدَ يَقُولُ إِنَّ ابْنَ عُيَيْنَةَ زَعَمُوا أَنَّهُ كَانَ يُنْكِرُهُ وَيَقُولُ إِيشْ هَذَا طَلْحَةُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ
[Мөхәммәд бин Гайсә] һәм [Мөсаддәд] безгә сөйләделәр, алар икесе дә әйттеләр; [Габдел Варис] безгә [Ләйт]дән, [Тәлхә бин Мөшәррифтан], [атасыннан], [бабасыннан] ул болай диде: Мин бервакыт Аллаһның Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) башын муенының артына кадәр бер тапкыр сөрткәнен күрдем. Һәм Мөсәддәд болай дип искә алды: Ул башын алгысыннан арткысына кадәр сөртте, кулларын колаклары астыннан чыгарганчы. Мөсәддәд болай диде: "Аннары мин бу хәдисне Яхъяга сөйләдем, һәм ул аны кире какты". Әбү Давыт болай диде: "Мин Әхмәднең Ибн Уяйнәнең кайбер кешеләр аны кире каккан дип әйткәннәрен ишеттем һәм: "Бу Талхә, аның әтисеннән, бабасыннан", - диде."
Imam Abu Dawud : 114
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ كُلَّهُ ثَلَاثًا ثَلَاثًا قَالَ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأُذُنَيْهِ مَسْحَةً وَاحِدَةً
Безгә [Әл-Хәсән бин Али] безгә [Язид бин Харун] безгә ['Әббад бин Мансур]дан [Икримә бин Халид]дан [Сәгыйд бин Җүбәйр]дан [Ибн Аббас]дан ул бервакыт Аллаһның Пәйгамбәрен саллаллоҳу алейхи һәмсәләмнең тәһарәт алганын күргәнен, бөтен хәдисне өч тапкыр өч тапкыр искә алганын һәм бер тапкыр башын һәм ике колагын сыйпаганын әйтте.
Imam Abu Dawud : 115
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَقُتَيْبَةُ عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سِنَانِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ وَذَكَرَ وُضُوءَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ الْمَأْقَيْنِ قَالَ وَقَالَ الْأُذُنَانِ مِنْ الرَّأْسِ قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ يَقُولُهَا أَبُو أُمَامَةَ قَالَ قُتَيْبَةُ قَالَ حَمَّادٌ لَا أَدْرِي هُوَ مِنْ قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مِنْ أَبِي أُمَامَةَ يَعْنِي قِصَّةَ الْأُذُنَيْنِ قَالَ قُتَيْبَةُ عَنْ سِنَانٍ أَبِي رَبِيعَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ ابْنُ رَبِيعَةَ كُنْيَتُهُ أَبُو رَبِيعَةَ
Безгә [Сөләйман бин Харб] безгә [Хәммәд] хәдис сөйләде. Һәм безгә [Мөсаддад] һәм [Кутәйбә] сөйләде, [Хәммәд бин Зәйд]дән, [Синан бин Рабиадан], [Шәһр бин Хаусибтан], [Әбу Умамәдән], ул Пәйгамбәрнең тәһарәте турында искә алып болай диде: «Аллаһның Рәсүле [салләллаһу галәйһи вәссәлам] күз астына сөртте, диде ул; һәм ул: «Ике колак башның бер өлеше», – диде». Сөләйман бин Харб бу сүзләрне Әбу Умамә әйткән диде. Кутайбә әйтте; Хәммәд әйтте: «Мин бу Пәйгамбәрнең салләллаһу галәйһи вәссәлам сүземе, әллә Әбу Умамәнең, аерым алганда, ике колак турындагы сүземе белмим». Кутайбә Синан Әбу Рабиадан әйтте. Әбу Давыт әйтте: «Ул – Ибн Рабиа, аның куниясе Әбу Рабиа».
Imam Abu Dawud : 116
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الطُّهُورُ فَدَعَا بِمَاءٍ فِي إِنَاءٍ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ فَأَدْخَلَ إِصْبَعَيْهِ السَّبَّاحَتَيْنِ فِي أُذُنَيْهِ وَمَسَحَ بِإِبْهَامَيْهِ عَلَى ظَاهِرِ أُذُنَيْهِ وَبِالسَّبَّاحَتَيْنِ بَاطِنَ أُذُنَيْهِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ هَكَذَا الْوُضُوءُ فَمَنْ زَادَ عَلَى هَذَا أَوْ نَقَصَ فَقَدْ أَسَاءَ وَظَلَمَ أَوْ ظَلَمَ وَأَسَاءَ
Безгә [Мөсаддад] безгә [Әбу Әванә]дән [Муса бин Әбу Айшәдән] [Әмрү бин Сөгаибтән] һәм [аның әтисеннән] [аның бабасыннан] сөйләгәнчә, бер кеше Аллаһның Рәсүле саллаһу галәйһи вәссәламгә килеп: «Әй Аллаһның Рәсүле, син үзеңне ничек чистартасың?» – дип сораган. Ул савытка су алып керергә боерган, аннары өч тапкыр кул учларын юган, аннары өч тапкыр йөзен юган, аннары өч тапкыр кулларын юган, аннары башын сөрткән һәм ике имән бармагын ике колагына тыгып, ике баш бармагы белән колакларының тышын һәм ике имән бармагы белән колакларының эчен сөрткән, аннары аякларын өч тапкыр һәм өч тапкыр юган, аннары: «Тәһарәт шулай була, кем бу мәгълүматтан өстәсә яки алса, ул явызлык һәм гаделсезлек яки гаделсезлек һәм явызлык эшләгән була», – дигән.
Imam Abu Dawud : 117
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا زَيْدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَوْبَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ الْهَاشِمِيُّ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ
Безгә әйтте [Мөхәммәд бин Аль-Ала] безгә әйтте [Заид бин Аль Хубаб] безгә әйтте [Абдуррахман бин Tsaубан] безгә [Абдулла бин Аль-Фадлл Аль Хасими] [Аль-Араж] дан [Абу Хурайра] Пәйгамбәр саллаллаһу галәйһи вә сәлләм бер тапкыр тәһарәт алуын әйтте.
Imam Abu Dawud : 118
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ قَالَ قَالَ لَنَا ابْنُ عَبَّاسٍأَتُحِبُّونَ أَنْ أُرِيَكُمْ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَدَعَا بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ فَاغْتَرَفَ غَرْفَةً بِيَدِهِ الْيُمْنَى فَتَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثُمَّ أَخَذَ أُخْرَى فَجَمَعَ بِهَا يَدَيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ أَخَذَ أُخْرَى فَغَسَلَ بِهَا يَدَهُ الْيُمْنَى ثُمَّ أَخَذَ أُخْرَى فَغَسَلَ بِهَا يَدَهُ الْيُسْرَى ثُمَّ قَبَضَ قَبْضَةً مِنْ الْمَاءِ ثُمَّ نَفَضَ يَدَهُ ثُمَّ مَسَحَ بِهَا رَأْسَهُ وَأُذُنَيْهِ ثُمَّ قَبَضَ قَبْضَةً أُخْرَى مِنْ الْمَاءِ فَرَشَّ عَلَى رِجْلِهِ الْيُمْنَى وَفِيهَا النَّعْلُ ثُمَّ مَسَحَهَا بِيَدَيْهِ يَدٍ فَوْقَ الْقَدَمِ وَيَدٍ تَحْتَ النَّعْلِ ثُمَّ صَنَعَ بِالْيُسْرَى مِثْلَ ذَلِكَ
Безгә [Госман бин Әбү Сяйбә] безгә [Мөхәммәд бин Бисир] безгә [Хисьям бин Сагъд] безгә [Зәйд]гә ['Әса бин Ясар] сөйләде ул болай диде: [Ибн Аббас] бервакыт безгә: "Сезгә Пәйгамбәрнең ничек тәһарәт алганын күрсәтимме?" – диде. Ул су белән тулы савыт алып килергә кушты, аннары аны уң кулы белән бер тапкыр алды, аннары авызын чайкады һәм дога кылды, аннары тагын алды, аннары ике кулын бер кашыкка куеп, битен сөртте. Шуннан соң ул тагын бер кашык алды, аннары уң кулын шуның белән юды, аннары тагын алды, аннары сул кулын юды. Шуннан соң ул бер уч су алды, аннары кулларын чайкады, аннары башына һәм колакларына сөртте. Шуннан соң ул тагын бер уч су алды, аннары аны сандал кигән уң аягына сипте, аннары ике кулы белән сөртте, бер кулы аягына, икенче кулы сандали астына куеп. Аннары ул сул аягы белән дә шулай эшләде.
Imam Abu Dawud : 119
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَأَلَا أُخْبِرُكُمْ بِوُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَوَضَّأَ مَرَّةً مَرَّةً
Безгә [Мөсаддад] сөйләде, [Яхья] әйтте, [Суфияннән] әйтте, миңа [Зәйд бин Әсләм] әйтте, ['Әса бин Ясардан] әйтте, [Ибн Аббастан] ул әйтте: "Сезгә Пәйгамбәрнең тәһарәте турында сөйләп биримме?" Аннары ул бер тапкыр тәһарәт алды.
Imam Abu Dawud : 120
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ سَمِعْتُ لَيْثًا يَذْكُرُ عَنْ طَلْحَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَدَخَلْتُ يَعْنِي عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَتَوَضَّأُ وَالْمَاءُ يَسِيلُ مِنْ وَجْهِهِ وَلِحْيَتِهِ عَلَى صَدْرِهِ فَرَأَيْتُهُ يَفْصِلُ بَيْنَ الْمَضْمَضَةِ وَالِاسْتِنْشَاقِ
[Хөмәйд бин Мәсәдә] безгә [Мөгътәмир] сөйләде; мин бервакыт [Ләйтнең] [Тәлхәдән] [әтисеннән] [бабасыннан] хәдис сөйләгәнен ишеттем, ул болай диде: "Мин бервакыт Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам белән очрашкан идем, ул тәһарәт алганда, йөзеннән һәм сакалыннан күкрәгенә су ага иде, һәм мин аның авызын чайкау белән истиншах арасында аерма ясаганын күрдем."