Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 101
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَبُو تَوْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ ح و حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي حَيَّةَ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَضَّأَ فَذَكَرَ وُضُوءَهُ كُلَّهُ ثَلَاثًا ثَلَاثًا قَالَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا أَحْبَبْتُ أَنْ أُرِيَكُمْ طُهُورَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ба мо [Мусаддад] ва [Абу Тавба] гуфта шуд, ки хар ду гуфтанд. Ба мо [Абу Ахвош] гуфт. Ва аз руи сатри дигар; ба мо хабар дод [Амру ибни Оун] ба мо [Абу Ахвош] аз [Абу Исхок] аз [Абу Хайя] гуфт; Боре дидам, ки [Алї (р)-ро тањорат мекунад, сипас се бор тамоми њаракатњои тањорати худро се бор зикр кард, сипас Абуњайяро; Сипас сарашро масҳ кашид, сипас пойҳояшро то буғҳо шуст ва гуфт; «Дарвоқеъ, ман фақат мехоҳам ба шумо нишон диҳам, ки чӣ тавр Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва салламро покиза кунед.
Hadith
Imam Abu Dawud : 102
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ بْنِ يَزِيدَ بْنِ رُكَانَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ الْخَوْلَانِيُّ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَدَخَلَ عَلَيَّ عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ أَبِي طَالِبٍ وَقَدْ أَهْرَاقَ الْمَاءَ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَتَيْنَاهُ بِتَوْرٍ فِيهِ مَاءٌ حَتَّى وَضَعْنَاهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ أَلَا أُرِيكَ كَيْفَ كَانَ يَتَوَضَّأُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَأَصْغَى الْإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ فَغَسَلَهَا ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى فَأَفْرَغَ بِهَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ غَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَيْهِ فِي الْإِنَاءِ جَمِيعًا فَأَخَذَ بِهِمَا حَفْنَةً مِنْ مَاءٍ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ أَلْقَمَ إِبْهَامَيْهِ مَا أَقْبَلَ مِنْ أُذُنَيْهِ ثُمَّ الثَّانِيَةَ ثُمَّ الثَّالِثَةَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ أَخَذَ بِكَفِّهِ الْيُمْنَى قَبْضَةً مِنْ مَاءٍ فَصَبَّهَا عَلَى نَاصِيَتِهِ فَتَرَكَهَا تَسْتَنُّ عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ وَظُهُورَ أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَيْهِ جَمِيعًا فَأَخَذَ حَفْنَةً مِنْ مَاءٍ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى رِجْلِهِ وَفِيهَا النَّعْلُ فَفَتَلَهَا بِهَا ثُمَّ الْأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد وَحَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ شَيْبَةَ يُشْبِهُ حَدِيثَ عَلِيٍّ لِأَنَّهُ قَالَ فِيهِ حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ جُرَيْجٍ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّةً وَاحِدَةً وَقَالَ ابْنُ وَهْبٍ فِيهِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثَلَاثًا
Ба мо [Абдул-Азиз ибни Яҳё Ал-Ҳарронӣ] нақл кардааст ба мо [Муҳаммад, яъне Ибни Салама] аз [Муҳаммад ибни Исҳоқ] аз [Муҳаммад ибни Талҳа ибни Язид ибни Рукона] аз [Убайдуллоҳи Ал-Хаулонӣ] аз [Ибни Аббос] гуфт; [Алӣ ибни Абӯтолиб] боре бо ман вохӯрд, сипас оби таҳорат хост, пас барои ӯ зарфе пур аз об овардем, то онро дар пеши назари ӯ гузоштем, сипас гуфт; Эй Ибни Аббос, оё ба ту нишон диҳам, ки Расули Худо (с) чӣ гуна таҳорат кардааст? ҷавоб додам; Албатта. Ӯ мегӯяд; Зарфро ба дасташ рехт, сипас онро шуст, сипас дасти росташро даровард, сипас бо он об ба дасти дигар рехт, сипас ду кафи худро шуст, сипас даҳонашро бишӯяд ва -беристинсяқ ва-беристинтсар, сипас ҳарду дасташро ба дарун бурд ва ба қадри ҳар ду каф об гирифт, сипас онро ба рӯи худ пошид, сипас ду гушашро берун кард. ва саввум бо кафи дасти росташ як мушт об гирифт, сипас бар сари сараш рехт ва ба рӯяш равон кард ва ду дасташро то оринҷ се бор бишӯяд, сипас сар ва беруни ду гӯшашро молид ва ду ангушташро дар он андохт, сипас ба қадри ҳар ду кафи кафи дасташ об кашид ва бар пояш рехт. онҳо ва инчунин дар пои дигар. Ӯ - Абдуллоҳ Ал-Хавлонӣ - гуфт; Аз Ибни Аббос пурсидам; Оё ҳарду пой то ҳол пойафзол мепӯшанд? Ибни Аббос ҷавоб дод; Бале, дар ду по то хол сандал мепушанд. Ӯ - Абдуллоҳ Ал-Хавлонӣ - гуфт; Аз Ибни Аббос пурсидам; Оё ҳарду пой то ҳол пойафзол мепӯшанд? Ибни Аббос ҷавоб дод; Бале, дар ду по то хол сандал мепушанд. Ӯ - Абдуллоҳ Ал-Хавлонӣ - гуфт; Аз Ибни Аббос пурсидам; Оё ҳарду пой то ҳол пойафзол мепӯшанд? Ибни Аббос ҷавоб дод; Бале, дар ду по то хол сандал мепушанд. Абу Довуд гуфт; Ҳадиси Ибни Ҷурайҷ аз Сайба ба ҳадиси Алӣ шабоҳат дорад, зеро Ҳаҷҷоҷ ибни Муҳаммад ибни Ҷурайр ба ӯ гуфтааст; Ва як бор сарашро молид. Дар ин миён Ибни Ваҳб аз Ибни Ҷурайр ба ӯ гуфт; Ва сарашро се бор молид.
Hadith
Imam Abu Dawud : 103
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ وَهُوَ جَدُّ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُرِيَنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ نَعَمْ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِمَا إِلَى قَفَاهُ ثُمَّ رَدَّهُمَا حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ مِنْ كَفٍّ وَاحِدَةٍ يَفْعَلُ ذَلِكَ ثَلَاثًا ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَهُ
Ба мо [Абдуллоњ ибни Маслама] аз [Молик] аз [Амр ибни Яњё ал-Мозинї] аз [падараш] гуфт, ки ба [Абдуллоњ ибни Зайд ибни Ошим] гуфт, ки ў бобои Амрї ибни Яњё Ал-Мозинї аст; Метавонед ба ман нишон диҳед, ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам чӣ гуна таҳорат карданд? Абдуллоҳ ибни Зайд гуфт: Бале. Баъд аз он хост, ки оби таҳорат биёранд, сипас ба ду дасташ рехт, дастонашро шуст, сипас даҳонашро бишӯяд ва - берситинсяқ ва - беристинтсар се бор бишӯяд, сипас се бор рӯ бишӯяд, сипас ду бор дастонашро то оринҷ шуст, сипас бо ду даст сарашро молид; ҳар дуро ба пешу пас молид, аз пеши сар оғоз кард ва ҳардуро то даруни гардан молид, сипас ҳардуро баргардонид, то ба ҷое, ки оғоз кард, расид ва сипас ҳарду пойро шуст. Ба мо [Мусаддад] ба мо [Холид] аз [Амру ибни Яхё Ал-Мазини] аз [падараш] аз [Абдуллох ибни Зайд ибни Ошим] бо ин хадис накл кардааст, зикр кардааст; Баъд аз як каф дахон ва беритинсяк -ва беристинтсар-ро шуста, се бор ин корро кард, баъд мисли боло лафаж гуфт.
Hadith
Imam Abu Dawud : 104
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ حَبَّانَ بْنَ وَاسِعٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ الْمَازِنِيَّ يَذْكُرُأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ وُضُوءَهُ وَقَالَ وَمَسَحَ رَأْسَهُ بِمَاءٍ غَيْرِ فَضْلِ يَدَيْهِ وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ حَتَّى أَنْقَاهُمَا
Ба мо [Аҳмад ибни Амру ибни Сарҷ] ба мо [Ибну Ваҳб] аз Амру ибни Ҳорис ривоят кардааст, ки [Ҳаббон ибни Восиъ] ба ӯ гуфт, ки [падараш] ба ӯ хабар додааст, ки [Абдуллоҳ ибни Зайд ибни Ошим ал-Мозиниро] шунидааст, ки аз он ҳазрати Расули Худо (с) ёд кардааст. таҳорат кард ва дар он гуфт; Ва бо обе, ки аз дастонаш намонда буд, сарашро пок кард ва пойҳояшро шуст, то пок шавад.
Hadith
Imam Abu Dawud : 105
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَيْسَرَةَ الْحَضْرَمِيُّ سَمِعْتُ الْمِقْدَامَ بْنَ مَعْدِي كَرِبَ الْكِنْدِيَّ قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأُذُنَيْهِ ظَاهِرِهِمَا وَبَاطِنِهِمَا
Ба мо гуфт [Аҳмад ибни Муҳаммад ибни Ҳанбал] ба мо нақл кард [Абу Муғира] ба мо гуфт [Ҳориз] ба ман гуфт [Абдурраҳмон ибни Майсара Ал Ҳазрамӣ] Ман шунидам, ки [Ал-Миқдом ибни Маъдии Кариб Ал-Киндӣ] мегӯяд; Ба назди Расули Худо (с) оби таҳорат оварда шуд, сипас таҳорат кард, кафи дастонашро се бор шуст, сипас даҳонашро бишӯяд ва се бор истинсяк кард, сипас се бор рӯйро бишӯяд, сипас дастонашро се бор шуст, сипас сар ва ҳар ду гӯшашро масҳ кард; берун ва дарун.
Hadith
Imam Abu Dawud : 106
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ وَيَعْقُوبُ بْنُ كَعْبٍ الْأَنْطَاكِيُّ لَفْظُهُ قَالَا حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ حَرِيزِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِي كَرِبَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَلَمَّا بَلَغَ مَسْحَ رَأْسِهِ وَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى مُقَدَّمِ رَأْسِهِ فَأَمَرَّهُمَا حَتَّى بَلَغَ الْقَفَا ثُمَّ رَدَّهُمَا إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُقَالَ مَحْمُودٌ قَالَ أَخْبَرَنِي حَرِيزٌ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ وَهِشَامُ بْنُ خَالِدٍ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ وَمَسَحَ بِأُذُنَيْهِ ظَاهِرِهِمَا وَبَاطِنِهِمَا زَادَ هِشَامٌ وَأَدْخَلَ أَصَابِعَهُ فِي صِمَاخِ أُذُنَيْهِ
Ба мо [Маҳмуд ибни Холид] ва [Яъқуб ибни Каъб Ал Антакӣ] лафазро нақл кард: Гуфт; Ва ба мо [Валид ибни Муслим] аз [Ҳориз ибни Усмон] аз [Абдурраҳмон ибни Майсара] аз [Ал-Миқдом ибни Маъдии Кариб] гуфт: Боре дидам, ки Паёмбари Худо (с) таҳорат мекард, чун сухан ба ҳаракати масҳ кардани сар расид, кафҳои дастонашро ба пеши сараш гузошт, сипас ҳардуро то ба нағзи гарданаш давонд ва сипас онҳоро ба ҷое, ки ҳангоми оғоз карданаш истифода бурда буд, баргардонд. [Маҳмуд] гуфт; маро [Ҳориз] хабар дод. Ба мо [Маҳмуд ибни Холид] ва [Ҳисём ибни Холид] ба ҳамин маъно гуфтааст. Ҳарду гуфтанд; [Валид] бо ин санод ба мо ривоят кардааст, гуфт; Ду гушашро молид; берун ва дарун. Ҳишом афзуд; Ва ангуштонашро дар сӯрохии ҳар ду гӯшаш гузошт.
Hadith
Imam Abu Dawud : 107
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَزْهَرِ الْمُغِيرَةُ بْنُ فَرْوَةَ وَيَزِيدُ بْنُ أَبِي مَالِكٍأَنَّ مُعَاوِيَةَ تَوَضَّأَ لِلنَّاسِ كَمَا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَلَمَّا بَلَغَ رَأْسَهُ غَرَفَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَتَلَقَّاهَا بِشِمَالِهِ حَتَّى وَضَعَهَا عَلَى وَسَطِ رَأْسِهِ حَتَّى قَطَرَ الْمَاءُ أَوْ كَادَ يَقْطُرُ ثُمَّ مَسَحَ مِنْ مُقَدَّمِهِ إِلَى مُؤَخَّرِهِ وَمِنْ مُؤَخَّرِهِ إِلَى مُقَدَّمِهِحَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ فَتَوَضَّأَ ثَلَاثًا ثَلَاثًا وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ بِغَيْرِ عَدَدٍ
Ба мо [Муъаммал ибни Ал-Фадл Ал-Ҳарронӣ] гуфт, [Валид ибни Муслим] ба мо [Абдуллоҳ ибни Алъо] ба мо [Абу Азҳар Ал-Муғира ибни Фарваҳ] ва [Язид ибни Абумолик] нақл кард, ки [Муъовия] боре дар назди мардум (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) таҳорат кард. таҳорат. Ваќте ки сарашро пок карданї шуд, як ќошуќ об гирифт, сипас бо дасти чап гирифт ва ба маркази сараш пошид, то об рехт ё ќариб рехт. Баъд сарашро аз пеш ба қафо молид ва аз пас ба пеш. Чун ба мо [Маҳмуд ибни Холид] ба мо [Валид] бо ин санод хабар дод, гуфт: Се бор таҳорат кард ва пойҳояшро бе ҳисоб шуст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 108
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذٍ ابْنِ عَفْرَاءَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِينَا فَحَدَّثَتْنَا أَنَّهُ قَالَ اسْكُبِي لِي وَضُوءًا فَذَكَرَتْ وُضُوءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ فِيهِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثَلَاثًا وَوَضَّأَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ مَرَّةً وَوَضَّأَ يَدَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّتَيْنِ بِمُؤَخَّرِ رَأْسِهِ ثُمَّ بِمُقَدَّمِهِ وَبِأُذُنَيْهِ كِلْتَيْهِمَا ظُهُورِهِمَا وَبُطُونِهِمَا وَوَضَّأَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا مَعْنَى حَدِيثِ مُسَدَّدٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ عَقِيلٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ يُغَيِّرُ بَعْضَ مَعَانِي بِشْرٍ قَالَ فِيهِ وَتَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا
Гуфт ба мо [Мусаддад] ба мо гуфт [Бисир ибни Муфаддлол] ба мо [Абдуллох ибни Мухаммад ибни Окил] аз [ар-Рубаййъ бинти Муъовидз ибни Афро] гуфт; Расули Худо (с) боре назди мо омад ва ба мо гуфт: «Бароям оби таҳорат бирез». Пас аз он - Ар-Рубайй - ба ёдаш таҳорати Расули Худо (с) омад ва ба ӯ гуфт; Се бор кафи дастонашро шуст, се бор руяшро шуст, даҳонашро бишӯяд, як бор намоз хонд, ду дасташро се бор шуст, ду бор ба сараш молид, дар охири сар, сипас ба пеш ва ду гӯш; берун ва дарун, баъд ду пояшро се бор се бор бишӯянд. Абу Довуд гуфт; Ин аст маънои њадисе, ки [Мусаддад] ба мо гуфтааст [Исњоќ ибни Исмоил] ба мо [Суфён] аз [Ибни Оќил] бо ин њадис гуфтааст, танњо баъзе аз маънои њадиси бисирро таѓйир додааст, онро ба ў зикр кардааст; Дахонашро шуста, се маротиба нафаси якумро ичро кард.
Hadith
Imam Abu Dawud : 109
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَيَزِيدُ بْنُ خَالِدٍ الْهَمْدَانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذٍ ابْنِ عَفْرَاءَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ عِنْدَهَا فَمَسَحَ الرَّأْسَ كُلَّهُ مِنْ قَرْنِ الشَّعْرِ كُلِّ نَاحِيَةٍ لِمُنْصَبِّ الشَّعْرِ لَا يُحَرِّكُ الشَّعْرَ عَنْ هَيْئَتِهِ
[Қутайба ибни Саъид] ва [Язид ибни Холиди Ҳамдонӣ] гуфтем, ки ҳарду гуфтанд; Ба мо [Лайтс] аз [Ибни Аљлон] аз [Абдуллоњ ибни Муњаммад ибни Оќил] аз [Ар-Рубаййъ бинти Муаввидз ибни Афроъ] ривоят шудааст, ки Расули Худо (с) боре ба пањлўи худ тањорат кард, тамоми сарашро ба пањлўяш масх кард. мӯй, бе он ки мӯяшро аз ҳолати аввалааш ҳаракат кунад.
Hadith
Imam Abu Dawud : 110
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا بَكْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُضَرَ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ أَنَّ رُبَيِّعَ بِنْتَ مُعَوِّذٍ ابْنِ عَفْرَاءَ أَخْبَرَتْهُ قَالَتْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ قَالَتْ فَمَسَحَ رَأْسَهُ وَمَسَحَ مَا أَقْبَلَ مِنْهُ وَمَا أَدْبَرَ وَصُدْغَيْهِ وَأُذُنَيْهِ مَرَّةً وَاحِدَةً
Ба мо [Қутайба ибни Саид] ба мо [Бакр ибни Мудлар] аз [Ибни Аҷлон] аз [Абдуллоҳ ибни Муҳаммад ибни Оқил] хабар додааст, ки [Рубайӣ бинти Муаввидз ибни Афро] ӯро хабар додааст, гуфт: Боре Расули Худо (с)-ро дидам, ки таҳорат мекард, гуфт: Сарашро молида, як бор ба пеш, пушт, ду маъбад ва ду гӯшро молиш дод.
Hadith
Imam Abu Dawud : 111
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ عَقِيلٍ عَنْ الرُّبَيِّعِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ بِرَأْسِهِ مِنْ فَضْلِ مَاءٍ كَانَ فِي يَدِهِ
[Мусаддад] ба мо [Абдуллох ибни Довуд] аз [Суфён ибни Саъид] аз [Ибни Окил] аз [Рубайй] хабар додааст, ки Паёмбар (с) сарашро аз оби дар дасташ боки монда масх кашидааст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 112
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذٍ ابْنِ عَفْرَاءَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَأَدْخَلَ إِصْبَعَيْهِ فِي حُجْرَيْ أُذُنَيْهِ
Ба мо [Иброҳим ибни Саид] хабар дод [Вакиъ] ба мо [Ал Ҳасан ибни Солеҳ] аз [Абдуллоҳ ибни Муҳаммад ибни Оқил] аз [Рубаййъ бинти Муаввидз ибни Афро] нақл кард, ки ҳангоме ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ду гӯши худро таҳорат мекарданд, ду ангушти худро ба ковиш андохтанд.
Hadith
Imam Abu Dawud : 113
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ لَيْثٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ رَأْسَهُ مَرَّةً وَاحِدَةً حَتَّى بَلَغَ الْقَذَالَ وَهُوَ أَوَّلُ الْقَفَا وَقَالَ مُسَدَّدٌ مَسَحَ رَأْسَهُ مِنْ مُقَدَّمِهِ إِلَى مُؤَخَّرِهِ حَتَّى أَخْرَجَ يَدَيْهِ مِنْ تَحْتِ أُذُنَيْهِ قَالَ مُسَدَّدٌ فَحَدَّثْتُ بِهِ يَحْيَى فَأَنْكَرَهُ قَالَ أَبُو دَاوُد و سَمِعْت أَحْمَدَ يَقُولُ إِنَّ ابْنَ عُيَيْنَةَ زَعَمُوا أَنَّهُ كَانَ يُنْكِرُهُ وَيَقُولُ إِيشْ هَذَا طَلْحَةُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ
Ба мо [Муњаммад ибни Исо] ва [Мусаддад] хабар дод, ки њарду гуфтанд; Ба мо [Абду Варитс] аз [Лайтс] аз [Талҳа ибни Мушарриф] аз [падараш] аз [бобояш] гуфт; Боре дидам, ки Паёмбари Худо (с) як бор сарашро молиш медод, то ба лаби гарданаш расид. Ва Мусаддод гуфт; Сарашро аз пеш ба қафо молида, то дастонашро аз зери гӯшаш баровард. Мусаддод гуфт; Сипас ин њадисро ба Яњё гуфтам, пас ў ин њадисро инкор кард. Абу Довуд гуфт; Ва аз Ањмад шунидам, ки мегўяд, ки Ибни Уяйна баъзе аз мардум иддао кардааст, ки ўро инкор кардааст ва гуфтааст; Чӣ, ин Талҳа аз падараш аз бобояш.
Hadith
Imam Abu Dawud : 114
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ كُلَّهُ ثَلَاثًا ثَلَاثًا قَالَ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأُذُنَيْهِ مَسْحَةً وَاحِدَةً
Ба мо [Ҳасан ибни Алӣ] нақл кард, ки [Язид ибни Ҳорун] ба мо [Аббод ибни Мансур] аз [Икрима ибни Холид] аз [Саъид ибни Ҷубайр] аз [Ибни Аббос] нақл кард, ки ӯ боре Расули Худо (с)-ро дар ҳоли таҳорат дидааст, се бор тамоми ҳадисро зикр кардааст. У зикр кард; Ва як бор сару ду гӯшашро молид.
Hadith
Imam Abu Dawud : 115
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَقُتَيْبَةُ عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سِنَانِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ وَذَكَرَ وُضُوءَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ الْمَأْقَيْنِ قَالَ وَقَالَ الْأُذُنَانِ مِنْ الرَّأْسِ قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ يَقُولُهَا أَبُو أُمَامَةَ قَالَ قُتَيْبَةُ قَالَ حَمَّادٌ لَا أَدْرِي هُوَ مِنْ قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مِنْ أَبِي أُمَامَةَ يَعْنِي قِصَّةَ الْأُذُنَيْنِ قَالَ قُتَيْبَةُ عَنْ سِنَانٍ أَبِي رَبِيعَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ ابْنُ رَبِيعَةَ كُنْيَتُهُ أَبُو رَبِيعَةَ
Ба мо гуфт, ки [Сулаймон ибни Ҳарб] ба мо [Ҳаммад] ал-ҳадис гуфтааст. Ва ба мо [Мусаддад] ва [Қутайба] аз [Ҳаммад ибни Зайд] аз [Синон ибни Рабиъа] аз [Шахр ибни Ҳаусяб] аз [Абу Умома] нақл карда, дар ҳоле ки гуфт: «Таҳорати Паёмбар (с)-ро зикр кард; Расули Худо (с) зери чашмонашро молид, гуфт; Ва гуфт: «Ду гӯш ҷузъе аз сар аст». Сулаймон ибни Ҳарб мегӯяд, ки ин суханонро Абу Умома гуфтааст. Қутайба гуфт; Ҳаммод гуфт; Намедонам ин сухани Паёмбар (с) аст ё Абу Умома, яъне дар бораи ду гӯш. Қутайба аз Синони Абу Рабиъа гуфтааст. Абу Довуд гуфт; Ӯ Ибни Рабиъа аст, ки кунияташ Абу Рабиъа аст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 116
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الطُّهُورُ فَدَعَا بِمَاءٍ فِي إِنَاءٍ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ فَأَدْخَلَ إِصْبَعَيْهِ السَّبَّاحَتَيْنِ فِي أُذُنَيْهِ وَمَسَحَ بِإِبْهَامَيْهِ عَلَى ظَاهِرِ أُذُنَيْهِ وَبِالسَّبَّاحَتَيْنِ بَاطِنَ أُذُنَيْهِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ هَكَذَا الْوُضُوءُ فَمَنْ زَادَ عَلَى هَذَا أَوْ نَقَصَ فَقَدْ أَسَاءَ وَظَلَمَ أَوْ ظَلَمَ وَأَسَاءَ
[Мусаддад] ба мо [Абу Авона] аз [Мусо ибни Абу Айсия] аз [Амру ибни Суайб] ва [падараш] аз [бобояш] хабар додааст, ки марде назди Расули Худо (с) омад ва гуфт; «Эй Расули Худо, чӣ гуна худро пок мекунӣ? Пас фармуд, ки ба зарф об биёранд, сипас кафи дастонашро се бор бишӯяд, сипас се бор руяшро бишӯяд ва дастонашро се бор бишӯяд, сипас масҳ кашид ва ду ангушти ишораташро дар ду гӯшаш кашид ва беруни гӯшҳояшро бо ду ангушти калон ва даруни гӯшҳояшро бо ду ангушти худ молид ва се бор гуфт: таҳорат кун, ҳар кӣ аз ин хабар изофа ё кам кунад, бадӣ ва ситам ё ситам ва бадӣ кардааст».
Hadith
Imam Abu Dawud : 117
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا زَيْدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَوْبَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ الْهَاشِمِيُّ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ
Ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Алъаъ] ба мо нақл кард [Зайд ибни Ҳубоб] ба мо гуфт [Абдурраҳмон ибни Соубон] ба мо [Абдуллоҳ ибни Фазл ал-Ҳосимӣ] аз [Аъроҷ] аз [Абу Ҳурайра] гуфт, ки Паёмбар (с) як бор ду маротиба намоз хондааст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 118
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ قَالَ قَالَ لَنَا ابْنُ عَبَّاسٍأَتُحِبُّونَ أَنْ أُرِيَكُمْ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَدَعَا بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ فَاغْتَرَفَ غَرْفَةً بِيَدِهِ الْيُمْنَى فَتَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثُمَّ أَخَذَ أُخْرَى فَجَمَعَ بِهَا يَدَيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ أَخَذَ أُخْرَى فَغَسَلَ بِهَا يَدَهُ الْيُمْنَى ثُمَّ أَخَذَ أُخْرَى فَغَسَلَ بِهَا يَدَهُ الْيُسْرَى ثُمَّ قَبَضَ قَبْضَةً مِنْ الْمَاءِ ثُمَّ نَفَضَ يَدَهُ ثُمَّ مَسَحَ بِهَا رَأْسَهُ وَأُذُنَيْهِ ثُمَّ قَبَضَ قَبْضَةً أُخْرَى مِنْ الْمَاءِ فَرَشَّ عَلَى رِجْلِهِ الْيُمْنَى وَفِيهَا النَّعْلُ ثُمَّ مَسَحَهَا بِيَدَيْهِ يَدٍ فَوْقَ الْقَدَمِ وَيَدٍ تَحْتَ النَّعْلِ ثُمَّ صَنَعَ بِالْيُسْرَى مِثْلَ ذَلِكَ
Гуфт ба мо [Усмон ибни Абӯсайба] ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Бисир] ба мо гуфт [Ҳисём ибни Саъд] ба мо [Зайд] аз [Атоъ ибни Ясор] нақл кард, гуфт; [Ибни Аббос] боре ба мо гуфт; Оё ба шумо нишон диҳам, ки паёмбар (с) чӣ гуна таҳорат кардаанд? Он ҳазрат (с) хост, то зарфи пур аз об биёранд, сипас онро бо дасти росташ як бор кофт, сипас даҳонашро бишӯяд ва намоз гузорид ва боз гирифт ва ду дасташро дар як коса ҷамъ кард ва рӯй масҳ кард. Пас аз ин боз як косача гирифт, сипас бо он дасти росташро шуст ва боз гирифт ва дасти чапашро шуст. Пас аз ин як каф об гирифт, сипас дастонашро афшонд, сипас ба сару гӯшаш молид. Пас аз ин як кафи дигар гирифт ва онро ба пои росташ, ки дар сандал буд, пошид ва бо ду дасташ молид, як даст ба по ва дасти дигараш зери сандалаш. Баъд бо пои чапаш низ ҳамин тавр кард.
Hadith
Imam Abu Dawud : 119
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَأَلَا أُخْبِرُكُمْ بِوُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَوَضَّأَ مَرَّةً مَرَّةً
Ба мо хабар дод [Мусаддад] ба мо [Яҳё] аз [Суфён] нақл кард ба ман [Зайд ибни Аслам] аз [Атоъ ибни Ясор] аз [Ибни Аббос] гуфт; Оё ба шумо дар бораи таҳорати Расули Худо (с) хабар диҳам? Сипас як бор таҳорат кард.
Hadith
Imam Abu Dawud : 120
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ سَمِعْتُ لَيْثًا يَذْكُرُ عَنْ طَلْحَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَدَخَلْتُ يَعْنِي عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَتَوَضَّأُ وَالْمَاءُ يَسِيلُ مِنْ وَجْهِهِ وَلِحْيَتِهِ عَلَى صَدْرِهِ فَرَأَيْتُهُ يَفْصِلُ بَيْنَ الْمَضْمَضَةِ وَالِاسْتِنْشَاقِ
Ба мо хабар дод [Ҳумайд ибни Масъад] ба мо [Муътамир] гуфт, гуфт; Боре шунидам, ки [Лайтс] ҳадисеро аз [Талҳа] аз [падараш] аз [бобои худ] зикр кардааст, гуфт; Боре бо Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) вохӯрдам, ки таҳорат мекард ва об аз рӯи ва ришаш ба синааш ҷорӣ буд ва дидам, ки ғарғара кардан ва истинсякро фарқ мекард.
